Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από εκείνο το παγωμένο απόγευμα της 15ης Οκτωβρίου 2004 που ο ”αητός του Βαρσάμου”, ο Γιώργης Σμπώκος ή Ατζαρογιώργης συγκλόνιζε όλους τους Ανωγειανούς με την θλιβερή είδηση του πρόωρου χαμού του,μόλις στα 34 του χρόνια.

Άνθρωπος με οξύ πνεύμα,κτηνοτρόφος που πάλευε πάντα για τα καλύτερα στον κλάδο του,συμμετέχοντας παράλληλα σε όλα τα κοινά ως ψυχή του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων,ο Γιώργης είχε προκαλέσει αίσθηση με την απόφαση του να βγάλει το Νυχτερινό σχολείο και τελικά να περάσει στην Νομική μέσω των Πανελλήνιων εξετάσεων.

Η μοίρα του επιφύλλασε άσχημο παιχνίδι και ακριβώς πάνω στην καλύτερη φάση της ζωής του άφησε την τελευταία του πνοή βυθίζοντας στο πένθος όλους όσοι τον γνώρισαν και τον αγάπησαν. Κηδεύτηκε στα αγαπημένα του Ανώγεια στις 17 Οκτωβρίου 2004  με όλη την Κρήτη πάνω από το φέρετρο του να αποχαιρετά έναν πραγματικό αγωνιστή της ζωής.

Ο ξάδερφος του Βασίλης Σμπώκος (Ατζαρομάνωλα) του αφιερώνει ένα ποίημα ,ένα ”φτερούγισμα του λογισμού”.

Το ποίημα αφιερώνεται επίσης και στον Εμμανουήλ Σμπώκο (Ατζαρομάνωλα) για τα 15 χρόνια που συμπληρώνονται από το φευγιό του.

”Φτερούγισμα του Λογισμού”

Άνοιξε πόρτα τ’ ουρανού η σκέψη να περάσει,

σε τόπους που δεν μπόρεσε ο άνθρωπος να φτάσει.

Και το ντουνιά σαν αετός να τόνε διαγουμίσω,

πάνω στην πιο ψηλή κορφή τση γνώσης να πατήσω.

Κι όντε φραθώ τη μάθηση θα φύγω σ’ άλλα μέρη,

να βρω του χάρου του φονιά που είναι το λημέρι.

Να του κλουθώ να ανοίξομε τη πόρτα του στον Άδη,

να δω γενιές που φύγανε και ζούνε στο σκοτάδι.

Που βρίνουνται οι πρόγονοι να τσι σφιχταγκαλιάσω,

να γονατίσω ευλαβικά τη χέρα τους να πιάσω,

να τη φιλήσω κι ύστερα το κύρη μου να σμίξω,

το πως περνούνε να μου πει πριν τσι ‘ποχαιρετίξω.

Κι όντε μισέψω ανε μπορώ θα του γυρέψω χάρη,

εις την ακμή του άνθρωπο ποτέ μη ξαναπάρει,

μα οντέ γεράσει κι άρρωστος και μισερός ποδώσει,

τον κάθα ένα τοτεσάς να τονε τελειώσει.

Ετούτηνα η πεθυμιά είναι κι η όρεξη μου,

όντε σκεφτείς πως τη κλωστή θα κόψεις τση ζωής μου.