ΑΝΩΓΕΙΑ -ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΜΕΪΝΤΆΝΙ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014  8.30 μ.μ. -ΟΜΙΛΙΑ ΚΩΣΤΑ Ν. ΚΑΖΑΜΙΑΚΗ. Αρχιτέκτονος- Ιστορικού Τέχνης. Την εκδήλωση διοργανώνουν η ΑΝΩΓΗ και η εκκλησία του Αϊ Γιώργη

«Φωνάζω τη μνήμη να θυμηθεί, 

περμαζώνω από τον αέρα τη ζωή μου,

στέκουμαι σα στρατιώτης μπροστά στο στρατηγό και κάνω την αναφορά μου στον Γκρέκο.

Είναι κι` αυτός ζυμωμένος από το ίδιο κρητικό χώμα μ΄ εμένα, και καλύτερα απ` όλους τους αγωνιστές που ζουν ή έχουν ζήσει μπορεί να με νιώσει.

Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο( εισαγωγή)

Πως έπλασες εσύ το “Τολέδο στην καταιγίδα”; Όμοια, με βαριά μαύρα σύννεφα, ζωσμένη κίτρινες αστραπές, ανέλπιδα κι` ανένδοτα παλεύοντας με το φως και με το σκοτάδι,η ψυχή μου.  Θα τη δεις , θα τη ζυγιάσεις ανάμεσα στα σπαθωτά φρύδια σου και θα την κρίνεις.Θυμάσαι το βαρύ λόγο που λέμε εμείς οι Κρητικοί: “Όπου αστοχήσεις, γύρισε, κι` όπου πετύχεις φύγε”. Αν αστόχησα, και μια ώρα ζωή ακόμα να μου απομένει, θα ξαναγυρίσω στην έφοδο. Αν πέτυχα θ` ανοίξω τη γης, να ρθω να ξαπλώσω στο πλάι σου.

Άκουσε το λοιπόν Στρατηγέ την αναφορά μου και κάμε κρίση.

Άκουσε, Παππού τη ζωή μου, κι` αν πολέμησα κι` εγώ μαζί σου , αν λαβώθηκα χωρίς κανένας να μάθει πως πόνεσα, αν δε γύρισα ποτέ την πλάτη μου στον οχτρό,

τότε δώσε μου την ευκή σου.

Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο( το τέλος του πρόλογου)

Κι` ίσια ίσια την ώρα εκείνη, μέσα από το λεμονοπερίβολο, γλυκό κουδούνισμα ακούστηκε, από βραχιόλια και γιορντάνια. Στράφηκε ο Ιησούς: Η Μαρία η Μαγδαληνή, ντροπαλή, τρεμάμενη, στεφανωμένη λεμονανθούς, στέκουνταν μπροστά του.

Νίκος Καζαντζάκης, Ο τελευταίος πειρασμός, σ. 449

Οι  Ανωγειανοί  συμβιούν με τα στοιχεία της φύσης: Το χιόνι, τη βροχή, τον αέρα, την πέτρα. Η κάθε δραστηριότητα του Ανωγειανών είναι μοναδική και ξεχωρίζει από τις αντίστοιχες δραστηριότητες ακόμα και πολύ κοντινών τόπων.

Η Βάφτιση, ο Γάμος, η Κηδεία, το Μνημόσυνο τελούνται με στοιχεία της παράδοσης που μόνο στ` Ανώγεια υπάρχουν.

Οι Ανωγειανοί εκφράζουν τον πόνο και τη λύπη τους, την αγάπη, τον έρωτα, τη χαρά τους, τη φιλία  και τη φιλοξενία τους με τον Ανωγειανό τρόπο: Μέσα από τις πανάρχαιες παραδόσεις, την ποίηση( μαντινάδες), τη μουσική, το χιούμορ και τη φιλοσοφία τους.

Πάτερ Ανδρέας Κεφαλογιάννης.

Από συζήτηση μαζί του στο Μεϊντάνι τον Ιούλιο 2013.

«Τ` Ανώγεια είναι ίσως ο μοναδικός τόπος σ` όλον τον κόσμο που οι άνθρωποι του φέρουν ζωντανά στοιχεία της παράδοσης, του μύθου και της ιστορίας, από τα βάθη των αιώνων.

Ήθη και έθιμα, παραδόσεις, λέξεις και φράσεις, γλωσσικό ιδίωμα και παρουσία του Ανωγειανού  στο Δημόσιο και Ιδιωτικό Βίο ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ και υπάρχουν μόνο στ` Ανώγεια.

Οι Ανωγειανοί στέκονται μπροστά στους Μεγάλους Κρητικούς: Δομίνικο Θεοτοκόπουλο, Γεώργιο Χορτάτζη,  Βιτσέντζο Κορνάρο, Μιχαήλ Δαμασκηνό,  Νίκο Καζαντζάκη και δίνουν την ΑΝΑΦΟΡΑ τους:

Μεγάλοι και τρανοί πρόγονοι, σεβαστοί παππούδες, το χρέος μας δε το ξεχνάμε, καλά το κατέχετε. Κρατούμε ακόμα, όλα αυτά που θέλετε και σεις να κρατηθούν ζωντανά.  Δώστε μας την ευχή σας.»

Κώστας Ν. Καζαμιάκης