Πριν από μερικές εβδομάδες έγινε η πρώτη Θεία Λειτουργία στην νεότευκτη εκκλησία των Αγίων Πάντων στα Πάνω Αμπέλια στα Ανώγεια, η οποία θεμελιώθηκε από την οικογένεια του πρώην Δημάρχου Ανωγείων Γεωργίου Σμπώκου και την οικογένεια του.

Ο ίδιος ο κ. Σμπώκος με μια συγκλονιστική αφήγηση του στην ΑνωΓη εξηγεί πως μετά από 16 χρόνια που ήταν η αρχική ιδέα χτισίματος της εκκλησίας από την αείμνηστη σύζυγο του Αμαλία, φτάσαμε σήμερα  στην υλοποίηση της. Η αγαπημένη του γυναίκα δεν πρόλαβε να δει το όνειρο της να γίνεται πραγματικότητα αλλά είναι βέβαιο ότι είναι χαρούμενη από εκεί ψηλά που εν τέλει υλοποιήθηκε.

Παραθέτουμε παρακάτω τα συγκινητικά λόγια του Γιώργη Σμπώκου χωρίς την δική μας παρέμβαση:

”Πραγματικά ευχαριστώ θερμά όλους τους συγχωριανούς και φίλους που μας τίμησαν με την παρουσία τους στην πρώτη Θεία Λειτουργία της εκκλησίας των Αγίων Πάντων, η κατασκευή της οποίας υπήρξε τάμα της αείμνηστης συζύγου μου Αμαλίας και έργο δικό μου και των παιδιών μας.

Θα ήθελα να σας αναφέρω το πως φτάσαμε στο χτίσιμο του Οίκου του Θεού και των Αγίων του.

Ήταν μια ηλιόλουστη ημέρα του Νοέμβρη του 1998.Είχαμε ολοκληρώσει τον καθαρισμό και την άροση του χώρου, ανατολικά ,βόρεια και νότια της εκκλησίας, έχομε ανοίξει τους λάκκους για την φύτευση των δέντρων και πρωί -πρωί ξεκινήσαμε εγώ και η σύζυγος μου και μεταβήκαμε στο Ηράκλειο για την παραλαβή των προς  φύτευση δέντρων και κατά τις μεσημεριανές ώρες ήμαστε εδώ και αρχίσαμε την εργασία του φυτέματος.

Κάποια στιγμή καθίσαμε να ξεκουραστούμε και μέσα στην κουβέντα μας άκουσα έκπληκτος την Αμαλία να μου λέει ,κοιτάζοντας το μικρό και γεμάτο από χαράκια και άγριους θάμνους λοφίσκο, όπου σήμερα είναι κτισμένο το εκκλησάκι:

-Ιύ ,μπρε πως ταιριάζει να χτίσουμε εκειέ ένα εκκλησάκι των Αγίων Πάντων!!

-Καλά της απάντησα .Όπως κάμαμε τόσα άλλα θα κάνουμε και το εκκλησάκι που θέλεις.

Όμως τα χρόνια περνούσαν και το θέμα σχεδόν ξεχάστηκε.

Η Αμαλία αρρώστησε βαριά .Μπαινοβγαίναμε  στα νοσοκομεία και η κατάσταση της παρά τις προσπάθειες χειροτέρευε.

Το καλοκαίρι του 2011 κάναμε την τρίτη εισαγωγή στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο και η κατάσταση έχει  επιδεινωθεί και εμείς όλοι αλλά και η Αμαλία μου διαισθανόμαστε ότι το τέλος πλησιάζει. Μάλιστα η ίδια φεύγοντας από τα Ανώγεια και απαντώντας στις ευχές κατ ευόδωσης με σβησμένη την φωνή απάντησε:

-Εγώ φεύγω για την μεγάλη στραθειά!

Βρισκόμαστε τα δυο μας στον θάλαμο του Βενιζελείου κι όπως κουβεδιάζαμε την άκουσα με παράπονο να μου λέει:

-Ιύ μπρε και δε μου έκαμες το εκκλησάκι των Αγίων Πάντων που είπαμε!

-Κι αυτό στενοχωρά ‘σαι της απάντησα, σε τρεις μήνες θα σου το ‘χω έτοιμο…

Χωρίς άλλη κουβέντα φανερά στενοχωρημένος και ταραγμένος σηκώθηκα ,πήρα το αυτοκίνητο κι έχοντας στην τσέπη 98 ευρώ ξεκίνησα από το Βενιζέλειο να έρθω στα Ανώγεια και να διαρμιστώ το θέμα της εκκλησίας, με την προϋπόθεση ότι οι λίγες οικονομίες που είχα ,είχαν εξανεμιστεί.

Φθάνοντας στα Ανώγεια, συνάντησα τον οικοδόμο, γείτονα και φίλο μου Γιάννη Νταγιαντά ή Λαμπρινογιάννη .

Του ανέφερα το πρόβλημα μου με την εκκλησία και ακόμη ότι δεν είχα χρήματα να του δώσω άμεσα, αλλά μπορούσα να του δίνω 1000 ευρώ στο τέλος κάθε μήνα.

Ο Γιάννης δέχτηκε και άρχισε άμεσα την ανέγερση της εκκλησίας, την ολοκλήρωση της οποίας εμείς απολαμβάνουμε σήμερα.

Δεν μπόρεσε όμως να δει η πολύ-αγαπημένη μου σύζυγος.

Πιστεύω όμως ότι από εκεί ψηλά που βρίσκεται ,από την γειτονιά των Αγγέλων,θα βλέπει το εκκλησάκι της, θα μας βλέπει όλους κι η Άγια Ψυχή της θα αγάλλεται.

Θα ήθελα ξανά να ευχαριστήσω συγχωριανούς, φίλους και συγγενείς για την αγάπη και την πολύτιμη βοήθεια που προσέφεραν σε μένα και στην αείμνηστη σύζυγο μου στη δύσκολη πορεία της ζωής μας.

Ιδιαίτερα ευχαριστώ τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας για την στήριξη και πολύτιμη βοήθεια τους σε όλες τις προσπάθειες μας .Τον οικοδόμο Γιάννη Νταγιαντά,τον  αγιογράφο  Ηρακλή Τζαγκαράκη, τον ξυλογλύπτη Στυλιανό Τρικαλιώτη και όλους τους άλλους που εργάστηκαν στην υλοποίηση του τάματος για την όμορφη δουλειά τους…….