«Εξεράθηκε ο πλάτανος!». Με έκπληξη περαστικοί και γειτονιά άρχισαν να βλέπουν το πανύψηλο δέντρο να απογυμνώνεται από τη βλάστηση του , να μαραζώνει και να μονολογούν «Εξεράθηκε».
Το 1916 τον φύτεψε ο Καλομοιρονικόλας και για 97 χρόνια συνόδευσε με την παρουσία του τη γειτονιά σε χαρές , λύπες, γάμους και θανάτους ,τα δύσκολα χρόνια της κατοχής.  Επέζησε του πολέμου, όπως και οι άνθρωποι, που στη σκιά του κουβαλήσανε τους καημούς και τις πίκρες, τον αγώνα για την επιβίωση, τη φτώχεια κι αργότερα μια καλύτερη ζωή. Έδωσε μάλιστα και τα όνομα του στη γειτονιά καθώς το μέρος είναι γνωστό με τ’ όνομα «Πλατανάκι»
Η καλύτερη ζωή έφερε ανάπτυξη τα σπίτια μεγάλωσαν έγιναν ψηλότερα, οι δρόμοι καλλωπίστηκαν κι ο πλάτανος αναγκάστηκε ν ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά καθώς δεν είχε χώρο ν απλωθεί. Και με τα τελευταία έργα ανάπλασης του Περαχωριού έπεσε πολύ τσιμέντο κοντά στις ρίζες  του και τον έπνιξε.
Μια στεναχώρια απλώθηκε στη γειτονιά καθώς το γεγονός αυτό ήρθε να προστεθεί σε πολλά δύσκολα άλλα. Η εικόνα του πλατάνου να μαραζώνει βάραινε τις ψυχές των ανθρώπων  σε μια έτσι κι αλλιώς στενάχωρη εποχή.  Οι άνθρωποι που ζουν κοντά στη φύση ταυτίζουν τις ζωές τους με αυτήν και λαμβάνουν πολλές φορές ως άσχημα μηνύματα ,παρατηρήματα, τις φυσικές καταστροφές
Τότε λειτούργησε η περιβαλλοντική ευαισθησία και  η ανθρώπινη αλληλεγγύη . Με πρωτοβουλία της Γεωργίας Ξυλούρη, τομέαρχη της Διεύθυνσης Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών,  κλιμάκιο φυτουγειονομικών ελεγκτών των δασικών Υπηρεσιών Ηρακλείου και Ρεθύμνου  επισκέφτηκε το δέντρο. Διαπίστωσε ότι το δέντρο όντως έπασχε από …… «στρες»!!! , κλαδεύτηκε, για να μην έχει απώλεια δυνάμεων  κι έσπασαν το τσιμέντο γύρω από τις ρίζες του δίνοντας του χώρο κι ανάσα ζωής. Ενώ ο εγγονός του Καλομοιρονικόλα, Νίκος Καλομοίρης, από τότε το ποτίζει με περισσή στοργή όπως κάνουμε σ έναν ασθενή με την ελπίδα ν αναρρώσει.
Και να το θαύμα έγινε! Πριν λίγο καιρό ο πλάτανος άρχισε να πετάει τα πρώτα πράσινα φύλλα του και σήμερα  δίνει ελπίδα, την ελπίδα της ζωής, την ελπίδα της συνέχειας! Κι όμως¨ η φλέγα τσι ζωής ποτέ τσι δε στερεύει»…….. Κι ελπίδα  υπάρχει, όσο υπάρχουν άνθρωποι!!
Συγχαρητήρια στη Δασολόγο Γεωργία Ξυλούρη και στις Δασικές υπηρεσίες Ηρακλείου και Ρεθύμνου .

Καλομοίρη Αγάπη