Με χορούς και τραγούδια στο σπίτι του Νίκου Ξυλούρη στο Περαχώρι και στο άγαλμα του στην είσοδο του θεάτρου που φέρει και το όνομα του, τα παιδιά του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων, παρέα με μέλη του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων, τίμησαν  τη μνήμη του αθάνατου “Ψαρονίκο” που έφυγε σαν σήμερα 8 Φεβρουαρίου πριν 44 χρόνια. Για τρεις ώρες από τα μεγάφωνα του δήμου ακούγονταν τραγούδια του σπουδαίου Ανωγειανού καλλιτέχνη, ελάχιστος φόρος τιμής και σεβασμού σε ένα άνθρωπο που συνέβαλλε τα μέγιστα στην άνοδο των Ανωγείων που ακούστηκαν σε όλο τον κόσμο, ως ο πατρογονικός τόπος μιας από τις μεγαλύτερες φωνές στο τραγούδι που γνώρισε η Ελλάδα.

Τα παιδιά του Δημοτικού συνοδευόμενα από τους δασκάλους τους, αγκαλιάστηκαν, τραγούδησαν και χόρεψαν ακούγοντας αυτή την θειική φωνή, που δεν μπόρεσε ο θάνατος να τη σιγήσει, με τα τραγούδια του Ξυλούρη να γίνονται κάθε χρόνο και πιο επίκαιρα.

Αλήθεια πια μεγαλύτερη τιμή μπορεί να γνωρίσει ο άνθρωπος, όταν τον τιμούν μικρά παιδιά που δεν υπήρχαν καν στη ζωή όταν μεσουρανούσε, αλλά το άστρο του είναι αιώνια ένας φωτεινός φάρος των Ανωγείων και ένα φωτεινό παράδειγμα ήθους και αξιοπρέπειας και σεμνότητας στον βίο του παρά την τεράστια επιτυχία, που μας διδάσκει ο Ψαρονίκος μέχρι και σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα αργότερα.

Αθάνατος!

Φώτο: Μανόλης Σαμόλης

44 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΤΟΥ ΨΑΡΟΝΙΚΟΥ

“Υποδέχτηκα τον Νίκο Ξυλούρη στον Πειραιά μαζί με τον Γιάννη Μαρκόπουλο το καλοκαίρι του 1970. Ερχόταν για να ηχογραφήσει το «Χρονικό» που είχα γράψει τους στίχους και κυκλοφορούσε σε πρόχειρες ηχογραφήσεις όπου τραγουδούσε ο συνθέτης και ήταν γνωστό από το 1966 ακόμη και στους αυτοεξόριστους έλληνες στο Λονδίνο, στο Παρίσι και στη Στοκχόλμη.

Είχαμε μείνει άναυδοι λίγα χρόνια πριν ακούγοντας τον λυράρη Νίκο Ξυλούρη όταν ο Μαρκόπουλος είχε ηχογραφήσει μαζί του τα «Ριζίτικα» στην πρώτη τους εκδοχή σε δισκάκι των 78 στροφών. Με τις πρώτες δοκιμές είχαμε όλοι αντιληφθεί πως βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα φαινόμενο όχι απλώς φωνητικά. Ο Ξυλούρης ερμηνευτικά και φωνητικά συνέχιζε μια βαθιά αρτεσιανή φλέβα ενός λαϊκού κρητικού πηγαδιού. Ανήκε στην ιστορία και την παράδοση μιας σειράς μεγάλων αοιδών του κρητικού ιδιώματος.

Όμως ο Ξυλούρης διέφερε, όπως οφείλει να διαφέρει κάθε

συνειδητός σκυταλοδρόμος μιας ιερής συντεχνίας μαστόρων.

Ο Ξυλούρης ήταν σαφώς εκφραστής μιας λυρικής ιθαγένειας και η δική του προσωπική μοναδική συμβολή ήταν η ιδιάζουσα σχέση του με τον ήχο της ελληνικής λαλιάς. Κάθε γλώσσα έχει την ευδιάθετη μουσική της, τους γάμους των συμφώνων με τα φωνήεντα, το ερωτικό σμίξιμο των τόνων με τις σιωπές, την οργασμική κραυγή των εκφραστικών κορυφώσεων και των κυματισμών των μελωδικών γραμμών.

Ο Νίκος Ξυλούρης τραγουδούσε όπως ανέπνεε, όπως ο ρυθμός των σφυγμών της καρδιάς του εκτόξευε στα αυτιά του κόσμου την σύλληψη του συμπαντικού ρυθμού αλλά συνάμα γευόταν τη λέξη, τη χόρταινε και την έπλαθε ώστε να ακουμπήσει στ’ αυτιά μας οικεία, αυτονόητη και ανεπανάληπτη.

Κατόρθωσε αυτή η αυτοφυής φωνή να συγκερνά δημοτικό

τραγούδι, εκκλησιαστικό ιδίωμα, λαϊκό ηχόχρωμα και ευρωπαϊκή

μελωδικότητα και να συγκροτεί ένα σπάνιο ανάκουστον κελαϊδισμό για να παραπέμψει στον Διονύσιο Σολωμό.

Ο Ξυλούρης ανέπνευσε την λυρική φωνή της Ελληνικής Ιθαγένειας ισορροπώντας πάνω σ’ ένα ηχητικό σταυροδρόμι όπου εξαπλώνονταν προς το άπειρο ο σβώλος της γης, η αρμύρα της θάλασσας και η αιωνιότητα του ουράνιου χρόνου.

Η φωνή του Ξυλούρη είναι σαν τον ήχο που άκουσε ο Σεφέρης, στη μονή Κύκκου στην Κύπρο να βγαίνει από το μάγγανο του πηγαδιού, όταν ανέβαζε τον κουβά με το νερό ένας καλόγερος. Ο ήχος αυτός πήγαινε τον ποιητή στην γενέθλια γη του στη Σμύρνη και την ονόμαζε «φωνή πατρίδας». Τέτοια φωνή πατρίδας είναι η φωνή του Νίκου Ξυλούρη.”

Κώστας Γεωργουσόπουλος

Φεβρουάριος 2017

Την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη στο Αρμί, το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής της Ελένης Κουτεντάκη (του Βλάχο), με την οικογένεια της να καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της. Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Πέθανε σε ηλικία 79 ετών, ο Μιλτιάδης-Παύλος Πασπαράκης (Καραμπάτο). Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου στη 1 μ.μ στον Ιερό Ναό Αναστάσεως του Κυρίου στο Νέο Κοιμητήριο Ηρακλείου.

Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Στην εκδήλωση θα τιμηθεί και η ΑΝΩΓΗ για την προσφορά της ως πολιτιστικού φορέα των Ανωγείων.

“Ο Σύλλογος Ανωγειανών της Αθήνας «Το Ιδαίον Άντρον» (Βελεστίνου 18, Αθήνα), σας προσκαλεί στην ετήσια χοροεσπερίδα του, το Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2024 (ώρα προσέλευσης 21:30 μ.μ.), στο κέντρο διασκέδασης «Αόρη, Μερτζάνης» (Λ. Κηφισού αριθμ. 40, τηλ: 210-5150030).

Θα μας συντροφεύσει με το συγκρότημά του ο Ανωγειανός καλλιτέχνης Δημήτρης Ξυλούρης (Κίτρος).

Για κρατήσεις καλέστε στα: 6932120494, 6974801124, 6955544434.

Η παρουσία σας θα τιμήσει το Σύλλογό μας.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2024 πραγματοποιείται το ετήσιο μνημόσυνο του Γεωργίου Σκουλά (Ζούλης) στον Ιερό Ναό της Παναγίας, στο Περαχώρι στα  Ανώγεια καθώς συμπληρώνεται ακριβώς  ένας χρόνος από την απώλεια του. Η οικογένεια του καλεί συγγενείς και φίλους να τον τιμήσουν ανάβοντας ένα κερί στην μνήμη του. Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας.

Ο Γεώργιος Σκουλάς ή Ζούλης  ο οποίος έφυγε πλήρης ημερών (102 ετών) στις 12 Φεβρουαρίου 2023 υπήρξε ένας γνήσιος Ανωγειανός που πορεύτηκε στην ζωή του με γνώμονα τις πανανθρώπινες αξίας της λεβεντιάς, του φιλότιμου, και της προσφοράς στον συνάνθρωπο. 

Όπως αναφέρει ο γιος του Μάνος Σκουλάς, με σημείωμα στην ΑΝΩΓΗ:

Διαβάστε την συνέχεια... »