Ο Δήμος Ανωγείων ενημερώνει τους παραγωγούς ότι κατά την επικοινωνία του με το ΕΛΓΑ σχετικά με την απώλεια ζωικού ή φυτικού κεφαλαίου λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών και του χιονιά στις αρχές Φεβρουαρίου είχε την παρακάτω ενημέρωση :

-Φυτικό Κεφάλαιο Ο Δήμος έχει υποβάλλει αναγγελία ζημιάς λόγω πιθανής φθοράς σε ελαιόδεντρα (σπασίματα κ.λπ.) με αριθμό πρωτοκόλλου 1849/09-02-2023. Αναμένεται η έγκριση του αιτήματος από τον ΕΛΓΑ.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Σύμφωνα με την απόφαση του Δήμου Ανωγείων όλα τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά και αύριο Παρασκευή λόγω των ιδιαίτερα χαμηλών θερμοκρασιών και του παγετου που επικρατεί κυρίως τις πρωινές ώρες. Επίσης κλειστές θα είναι και οι δομές του Δήμου (ΚΗΦΗ-ΚΔΑΠ)

Γράφει ο Νίκος Κ. Σκουλάς, Δικηγόρος – Αντιπεριφερειάρχης Τεχνικών Έργων Περιφέρειας Κρήτης

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ.

Στην Κρήτη, είναι γνωστό, ότι  δεν ισχύει το τεκμήριο ιδιοκτησίας υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου για τα ακίνητα που έχουν χαρακτηριστεί δασικά (άρθρο. 62 του ν. 998/1979). Αυτό σημαίνει, αφενός ότι το Δημόσιο θεωρεί ιδιοκτησία του κάθε δάσος και δασική έκταση. Αφετέρου, ότι κάθε φυσικό πρόσωπο ή οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου, μπορεί να ανταποδείξει ισοσθενώς την κυριότητα ή άλλο εμπράγματο δικαίωμά  του επί δασικών εκτάσεων με τίτλο ιδιοκτησίας ή με δικαστική απόφαση.

Το Ελληνικό Δημόσιο, διεκδικεί ως ιδιοκτήτης με το τεκμήριο που θεσπίζει ο παραπάνω νόμος, κάθε δασική έκταση στην Κρήτη. Τούτο, ιδίως μετά την ανάρτηση των δασικών χαρτών, τον Φεβρουάριο του 2021 και μετά την πάροδο της προθεσμίας ενστάσεων για την αμφισβήτησή  τους, τον Ιούλιο του 2022.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Του Νίκου Σκοτιδάκη*- Μόντρεαλ Καναδά

O Νίκος Ξυλούρης με το Ζαχαρία Φασουλά στο λαούτο ( από τους πιο στενούς συνεργάτες του Ψαρονίκου) σε ένα από τα πολλά γλέντια στην Κρήτη την δεκαετία του 1960

Από καιρό θέλω να γράψω ένα αφιέρωμα για τον Ξυλούρη, γιατί αυτός ο Άνθρωπος έχει προσφέρει τόσα πολλά στον λαό μας και σίγουρα είχε να δώσει ακόμα περισσότερα! Η πρώτη φορά και η τελευταία που είδα τον Ξυλούρη ήταν τον Οκτώβριο του 1974 στο Μοντρεάλ του Καναδά, είχε έρθει για μία συναυλία με τον μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Όταν ήρθε η ώρα να παρουσιαστεί ο Ξυλούρης, πριν ακόμα εμφανιστεί στην σκηνή ακούγαμε την φωνή του να τραγουδάει το (Γίγαντα στα πίσω χρόνια τα πικρά όπου φωτιά δεν είχε). Μόλις τον είδαμε να περπατάει κρατώντας το μικρόφωνο, μας έδωσε την εικόνα ότι είναι αυτός ο γίγαντας, μείναμε με ανοιχτό το στόμα και τον παρακολουθούσαμε. Ο Ξυλούρης μας είχε ταξιδέψει πίσω στην ιστορία την μυθολογία μας, είχαν τέτοια εκφραστικότητα η φωνή και οι κινήσεις του, σαν να έβλεπες τον Προμηθέα με την φωτιά στο χέρι! Επίσης είπε και το ( Γεννήθηκα) που μιλάει για τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας στο στίχο που λέει πήρα ταγάρι ζητιανιάς, ενώ η λέξη ζητιανιά απαιτεί λύπηση στην ερμηνεία ο Ξυλούρης την τραγούδησε με τέτοια υπερηφάνεια σαν να μας μηνύει, ότι μπορεί να μας τα πήρατε όλα και να μας ανάγκασαν οι πολιτικοί να ξεριζωθούμε, από τη γη αυτή που είμαστε εδώ και χιλιάδες χρόνια γηγενείς, αλλά την υπερηφάνεια μας σαν Έλληνες δεν θα μας την πάρουν!

Διαβάστε την συνέχεια... »

Συμπληρώθηκαν 43 χρόνια (8 Φλεβάρη 1980) από φευγιό της φωνής της ξαστεριάς και της λευτεριάς. Για το μεγάλο Ψαρονίκο ο  πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας σε ανάρτηση του τονίζει ότι “ποτέ άλλοτε τόση ελευθερία δε χώρεσε σε μία μορφή”.

Ειδικότερα αναφέρει:

“Το ημερολόγιο σήμερα γράφει 43 χρόνια χωρίς τον Νίκο Ξυλούρη.
Είναι πολλά τα χρόνια – σχεδόν δύο γενιές. Όμως κανείς δεν τον ξέχασε.
Γιατί ποτέ άλλοτε τόση ελευθερία δε χώρεσε σε μία μορφή.
Γιατί ποτέ άλλοτε τόση ξαστεριά δε χώρεσε σε μία φωνή. ” https://t.co/LTLH2LYazn
(https://twitter.com/atsipras/status/1623224237652602880?t=OxNdZHo4JwxSXJyw6wUvlA&s=03)

Σήμερα, Τρίτη 7 Φεβρουαρίου ήταν η πιο έντονη απ’ όλες τις ημέρες της κακοκαιρίας “Μπάρμπαρα” στ’ Ανώγεια.

Η χιονόπτωση εντός του χωριού έχει ξεπεράσει τα 40 εκατοστά, με τις θερμοκρασίες καθ’ όλην τη διάρκεια της ημέρας να αγγίζουν τους 0°C ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις τα φαινόμενα αναμένεται να εξασθενίσουν τα μεσάνυχτα. 

Διαβάστε την συνέχεια... »