Η μεγάλη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου σήμερα Σάββατο 21 Νοεμβρίου πριν λίγη ώρα έγινε η  Θεία Λειτουργία από τον π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη, στην μικρή εκκλησία που βρίσκεται δίπλα στο Κέντρο Υγείας στα Ανώγεια. Λόγω των συνθηκών με την πανδημία δεν ήταν  δυνατή η παρουσία πιστών στην εκκλησία. Βρέθηκαν μόνο τα αδέρφια  Ειρήνη, Αχιλλέας και Γιάννης Σαμόλη.

Η συγκεκριμένη εκκλησία θεμελιώθηκε το 1995 από την οικογένεια του Ορέστη και της Δόξας Σαμόλη.

Ο Ορέστης Σαμόλης υπήρξε ένας από τους σημαντικούς Ανωγειανούς με μεγάλη προσφορά στον τόπο μας και μνημονεύεται ακόμα για τις πράξεις του αν και αισίως έχουν περάσει 36 χρόνια από τον θάνατο του.

Γεννημένος το 1932, πέρασε σαν έφηβος τις κακουχίες του πολέμου και την ισοπέδωση του χωριού μαζί με την οικογένεια του. Στάθηκε στα πόδια του και εργάστηκε στα Ανώγεια για πολλά χρόνια ως ταχυδρομικός υπάλληλος. Μέχρι το τέλος της ζωής του συμμετείχε ενεργά στην ενορία του Αγίου Γεωργίου, προσφέροντας τον εαυτό του και τις υπηρεσίες του ως επίτροπος και ταμίας.

Αρκετοί είναι οι άνθρωποι που μίλησαν μετά τον θάνατο του για τις πολλές φιλανθρωπίες και αγαθοεργίες που έκανε σε συγχωριανούς που το είχαν ανάγκη. Όσο ήταν εν ζωή ο Ορέστης δεν επιθυμούσε να μιλάνε για τη βοήθεια που προσέφερε. Το έκανε κρυφά και μόνο για τον συνάνθρωπο, όχι για να του δώσουν παράσημα.

Το πλούσιο έργο του και την προσφορά του Ορέστη συνέχισε η σύζυγος του Δόξα που μέχρι το τέλος της ζωής της προσέφερε τις ανιδιοτελείς υπηρεσίες της στον Αι Γιώργη στο Μεϊντάνι και στο εκκλησάκι δίπλα στο Κέντρο Υγείας, καθώς  ολοκλήρωσε τη θεμελίωση της εκκλησίας αυτής με τεράστιες θυσίες. Άφησαν και οι δυο το στίγμα τους στην κοινωνία των Ανωγείων.

Ο Ορέστης “έφυγε” στις 23 Φεβρουαρίου 1984 και η Δόξα στις 20 Φεβρουαρίου του 2018. Μνημονεύτηκαν και οι δυο απόψε, όπως και η Αρσινόη Βεισάκη-Κουτεντάκη, αδερφή της Δόξας που “έφυγε” για το μεγάλο ταξίδι πριν λίγες ημέρες στα 82 της χρόνια.

Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο.

Τις τελευταίες δυο εβδομάδες δεχτήκαμε δεκάδες ερωτήματα από αναγνώστες της ΑΝΩΓΗ μετά τα θετικά κρούσματα που εντοπίστηκαν και στα Ανώγεια, αλλά και για την λειτουργία του Κέντρου Υγείας που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια στον κορονοιό, Τα ερωτήματα απευθύνθηκαν στα mail της εφημερίδας μας, αλλά και στην επίσημη σελίδα μας σε Facebook και Instangram. Προχωρήσαμε σε μια σύμπτυξη όλων αυτών των ερωτημάτων ώστε να καλύψουμε όλες τις απορίες και τα θέσαμε στον καθ’ ύλιν αρμόδιο να απαντήσει, τον διευθυντή του Κέντρου Υγείας Νίκο Αντωνάκη.

Ο Νίκος Αντωνάκης απαντάει σε όλα με σαφήνεια και αξίζει να διαβαστούν ώστε και οι πολίτες των Ανωγείων να γνωρίζουν τι πρέπει να πράξουν σε περίπτωση που εμφανίσουν συμπτώματα ή έρθουν σε επαφή με θετικό κρούσμα, τι γίνεται με τα τεστ στο Κ.Υ και πως προχωρά η ενημέρωση μετά τη λήψη τους αλλά και σε γενικότερες  ερωτήσεις για την πανδημία. Τέλος αναφέρεται στην εξέλιξη του εμβολιασμού για την γρίπη στον πληθυσμό των Ανωγείων.

Αναλυτικά:

Κύριε Αντωνάκη οι πολίτες των Ανωγείων έχουν πολλές απορίες για τα τεστ του κορωναϊού που γίνονται αυτό τον καιρό στο Κέντρο Υγείας και σας παρακαλούμε να διευκρινίσετε κάποια πράγματα. Πρώτα θα θέλαμε να μας πείτε πως θα ενημερωνόμαστε για τα αποτελέσματα των τεστ.

Τα αποτελέσματα χρειάζονται λίγα 24ωρα να βγουν. ΠΡΟΣΟΧΗ: Ενημερώνονται τηλεφωνικά μόνο οι ασθενείς που έχουν θετικό τεστ.

Γιατί τα τεστ δεν έγιναν όλα από το προσωπικό του Κέντρου Υγείας, αλλά κάποια έγιναν από ειδικό συνεργείο του ΕΟΔΥ.

Το Κέντρο Υγείας έχει τη δυνατότητα να κάνει λίγα τεστ κάθε μέρα, μόνο για τους ασθενείς που το επισκέπτονται και οι γιατροί κρίνουν ότι πρέπει να κάνουν έλεγχο για τον κορωναϊό. Τα ειδικά συνεργεία του ΕΟΔΥ (Κ.ΟΜ.Υ: Κινητές Ομάδες Υγείας) έχουν τη δυνατότητα να παίρνουν μέχρι και 40 τεστ κάθε ημέρα. Πηγαίνουν, συνήθως, εκεί που πρέπει να γίνει ιχνηλάτηση των επαφών θετικών κρουσμάτων.

Γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά του Κέντρου Υγείας με τις Κ.ΟΜ.Υ στις δυνατότητες που έχουν;

Οι Κ.ΟΜ.Υ. χρησιμοποιούν άλλη μεθοδολογία για την λήψη του τεστ, έχουν άλλο πρωτόκολλο, άλλη εκπαίδευση και άλλον εξοπλισμό. Μπορούν να παίρνουν ένα τεστ σε 3-4 λεπτά. Το Κέντρο Υγείας εφαρμόζει διαφορετικό πρωτόκολλο που απαιτεί τουλάχιστον 20 λεπτά για τη λήψη ενός τεστ.

Τα τεστ που παίρνουν οι Κ.ΟΜ.Υ. είναι τα ίδια με αυτό που παίρνει το Κέντρο Υγείας;

Ναι, είναι ακριβώς τα ίδια. Η μεθοδολογία της λήψης του δείγματος διαφέρει.

Ξέρουμε ότι υπάρχουν διαφορετικά είδη τεστ, πείτε μας για αυτό.

Ναι. Υπάρχουν, βασικά, δύο είδη τεστ για τον κορωναϊό. Τα μοριακά τεστ που γίνονται με τη μέθοδο PCR (Polymerase Chain Reaction) και είναι μεγαλύτερης ακριβείας, αλλά είναι ακριβά και το αποτέλεσμα βγαίνει μετά από 1-3 μέρες συνήθως. Παράλληλα υπάρχουν και τα λεγόμενα Rapid tests, που δίνουν το αποτέλεσμα σε 15-20 λεπτά, αλλά η αξιοπιστία τους είναι μικρότερη. Τα Rapid tests χωρίζονται σε αυτά που ανιχνεύουν το αντιγόνο και σε αυτά που ανιχνεύουν αντίσωμα του ιού.

Σε ποια κατηγορία ανήκουν τα τεστ που έγιναν μέχρι τώρα στα Ανώγεια.

Μέχρι αυτή τη στιγμή, όλα ανήκουν στην κατηγορία των μοριακών τεστ (PCR).

 Διαθέτει τo Κέντρο Υγείας Rapid tests και αν ναι, γιατί δεν χρησιμοποιούνται;

Το Κέντρο Υγείας διαθέτει αρκετά Rapid tests αντιγόνου. Τα τεστ αυτά χρησιμοποιούνται μόνο όταν δεν υπάρχει δυνατότητα χρήσης του μοριακού τεστ ή ο χρόνος που μεσολαβεί για την λήψη των αποτελεσμάτων είναι μεγάλος. Χρησιμοποιούνται και για την παρακολούθηση του υγειονομικού προσωπικού σε περιόδους έξαρσης των κρουσμάτων.

Αν ένας υγιής έρθει σε επαφή με θετικό κρούσμα πρέπει να κάνει το τεστ;

Ο υγιής που έρχεται σε επαφή με θετικό κρούσμα πρέπει να επικοινωνήσει με το γιατρό του. Συνήθως παραμένει σε καραντίνα 14 μέρες και αν παρουσιάσει κάποια συμπτώματα κάνει το τεστ. Αν το τεστ γίνει αμέσως μετά την επαφή θα βγει αρνητικό, ο ασθενής θα ξενοιάσει και θα θετικοποιηθεί τις επόμενες μέρες. Το τεστ πρέπει να γίνεται 4-5 μέρες μετά την επαφή. Σε μερικές περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να αποφασίσει διαφορετικά, ανάλογα με την περίπτωση. Αυτές είναι οι τρέχουσες οδηγίες που μπορεί να αλλάξουν οποιαδήποτε στιγμή.

Μπορεί ο ασθενής να αγοράσει το Rapid test από το φαρμακείο και να το κάνει μόνος του στο σπίτι;

Όχι. Το τεστ αυτό γίνεται μόνο από γιατρούς και δεν είναι κατάλληλο για αυτοδιάγνωση.

 Μπορεί ή λήψη του δείγματος για μοριακό τεστ να γίνει στο σπίτι του ασθενή, σε περιπτώσεις που αυτός δεν είναι εύκολο να μετακινηθεί στο Κέντρο Υγείας;

Το Κέντρο Υγείας δεν έχει τη δυνατότητα να πάρει δείγμα από το σπίτι του ασθενή. Ορισμένα συνεργεία του ΕΟΔΥ έχουν αυτή τη δυνατότητα, με ειδικό εξοπλισμό και πρωτόκολλο.

Μπορεί ο ασθενής να ζητήσει από το γιατρό του να του συνταγογραφήση το τεστ και να το πάρει από το φαρμακείο;

Όχι. Το τεστ δεν συνταγογραφείται.

Μπορεί ο ασθενής να έρθει στο Κέντρο Υγείας και να ζητήσει να κάνει το τεστ, για να δει αν έχει μολυνθεί από τον ιό;

Όχι. Το τεστ γίνεται μόνο σε ασθενείς που επιλέγει ο γιατρός με ειδικά κριτήρια του ΕΟΔΥ. Το Κέντρο Υγείας δεν μπορεί να πάρει πάνω από 30 τεστ τη βδομάδα συνολικά.

Το τεστ γίνεται στο Κέντρο Υγείας με παραπεμπτικό από το Νοσοκομείο ή από ιδιώτη γιατρό;

Υπάρχει ρητή εντολή να μην γίνεται αυτό. Οι λόγοι είναι πολλοί, με κυριότερο την αδυναμία άμεσης μεταφοράς του δείγματος από το Κέντρο Υγείας στο εργαστήριο. Η μεταφορά αυτή γίνεται μόνο τρεις φορές την εβδομάδα.

Πως εξελίσσεται ο αντιγριπικός εμβολιασμός;

Η συνταγογράφηση των εμβολίων έχει σχεδόν τελειώσει. Ο εμβολιασμός έχει και αυτός προχωρήσει αρκετά και σύντομα θα ολοκληρωθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν κάποιος, που έχει ένδειξη να εμβολιαστεί, δεν μπορεί να το κάνει τους επόμενους μήνες. Πρέπει να το συζητήσει με τους γιατρούς του Κέντρου Υγείας. Αν και δεν μπορούμε να υπολογίσουμε ακριβώς πόσοι έχουν κάνει το τεστ στην περιοχή των Ανωγείων, ο αριθμός είναι ικανοποιητικός.

Ευχαριστώ πολύ.

Και εγώ ευχαριστώ.

-Να αναφέρουμε ότι μπορείτε να στείλετε τις ερωτήσεις σας στην ΑΝΩΓΗ που ίσως παραλείψαμε στο σημερινό άρθρο, με τον Νίκο Αντωνάκη να δηλώνει πρόθυμος να επανέλθει με απαντήσεις σε κάθε απορία των ανθρώπων της περιοχής.

Οι ερωτήσεις σας μπορούν να σταλούν παρακάτω.

Στα mail:

[email protected]

Στο Facebook:https://www.facebook.com/groups/123315727769926

Στο Instangram:https://www.instagram.com/anogi.gr/

Θυμίζουμε ότι το τηλέφωνο στο Κ.Υ Ανωγείων είναι το 2834 34 0200.

Ο κτηνοτροφικός και γαλακτοκομικός Συνεταιρισμός Ανωγείων ενημερώνει ότι στα γραφεία του γίνονται οι αιτήσεις για τον Covid-19, όσον αφορά την ενίσχυση στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, που έχουν στην ΑΕΕ έτους 2019 ελαιώνες. Για περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 28340-31 266

“Φεύγεις να συναντήσεις τον σύντροφό σου στη ζωή και στους αγώνες, τον αδερφό μου Θανάση. Από τη Νομική Σχολή, ταιριάξατε, συμπορευτήκατε και γίνατε ένα.

Είχες τα μέσα και θα μπορούσες να ζήσεις μια ήσυχη, άνετη αστική ζωή, αλλά η ανήσυχη φύση σου δεν σε άφηνε να δεχτείς την αδικία, την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Μαζί με τον Θανάση, αποφασίσατε να βαδίσετε τον δύσκολο δρόμο, να αφιερώσετε τη ζωή σας στον καλό αλλά δύσκολο αγώνα, δίπλα στους αδύναμους και αδικημένους.

Κρητικό Φως», διώξεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια, (το βαλιτσάκι πάντα έτοιμο για την επόμενη σύλληψη από τη χούντα), πιστοί στις αρχές και αξίες που συνομολογήσατε με τον μεγάλο Ανδρέα για το ΠΑΚ και το ΠΑΣΟΚ, χωρίς ποτέ να ζητήσετε ή να δεχτείτε αντίδωρο. Μόνο αγώνα και θυσίες.

Με το παράδειγμά σας σημαδέψατε τη ζωή πολλών από μας και των τεσσάρων λαμπρών θυγατέρων σας που τιμούν τη μνήμη σας στην πράξη.

Καλό ταξίδι Τασία. Πες στον Θανάση πως οι πλείστοι συναγωνιστές σας συνεχίζουν  πιστοί στις αρχές σας σε δύσκολους καιρούς ηθικής και πολιτικής παρακμής. Άλλοι βολεύτηκαν με καρέκλες. Αυτή είναι η μοίρα μας. Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία της μεγάλης προσφοράς σας.”

-Από τον κουνιάδο της Νίκο Εμμ. Σκουλά

Η κηδεία της Τασίας Σκουλά-Ρενιέρη συζύγου του αείμνηστου Θανάση Σκουλά, θα γίνει στην Αθήνα σε στενό οικογενειακό κύκλο λόγω της πανδημίας.

Ο Νίκος Εμμ. Σκουλάς επικοινώνησε με την ΑΝΩΓΗ και προχώρησε σε χρηματική προσφορά στη μνήμη της, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει τα θερμότερα συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.

Σας επέλεξε η γραφή ή την επιλέξατε; Με ποιο κόστος;

Kατ’ αρχήν αγαπητή Βούλα και κατά το ήμισυ κρητικιά και συντοπίτισσά μου, θέλω να σε ευχαριστήσω για τη πρόσκληση να μιλήσω στο Duende- Αrt. Χαίρομαι πολύ που υπάρχουν άνθρωποι σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς που αγωνιούν για την παράδοση της Κρήτης, τη κουλτούρα, τη συνέχεια και γενικώς για τη γραφή.

Νομίζω ότι η γραφή δε μας επιλέγει, εμένα με επέλεξε μπορώ να πω η έμπνευση. Αυτή είναι που σε επιλέγει και που μετά εσύ ο ίδιος επιλέγεις τον τρόπο, το είδος και το χρόνο της μετατροπής της σε γραφή. Χωρίς έμπνευση δε γίνεται τίποτα. Αυτή για μένα επιλέγει το τρόπο, τον τόπο και το χρόνο. Η έμπνευση πηγάζει από τα παιδικά μου βιώματα ,που με ακολουθούν πάντα στη ζωή μου. Από τους ανθρώπους που ζεις, ερωτεύεσαι και συναναστρέφεσαι καθημερινά. Είναι από τον τόπο καταγωγής σου, τη φύση ,τους γονείς που σε ανάθρεψαν, από τα βαθιά σου συναισθήματα ,που αγωνιούν για ανώτερες έννοιες της ζωής όπως αγάπη, ελευθερία, ειρήνη και το δικαίωμα στη ζωή. Αυτά εγώ κατά ένα περίεργο τρόπο συνήθως τα βρίσκω και τα συναντώ, τα ανακαλύπτω μάλλον μέσα στα βλέμματα των ανθρώπων. Τα βλέμματα, είναι ένα πολύ βασικό στοιχείο της έμπνευσής μου, αν και πολλές φορές ψυχοφθόρο και βασανιστικό. Το συναίσθημα είναι κάτι που λατρεύω. Θεωρώ ότι το συναίσθημα μου φέρνει την έμπνευση και τη γραφή.

Έχει βαρύ κόστος όταν η γραφή σου είναι έντονα βιωματική και συναισθηματική. Όμως όταν μέσω αυτών των συναισθημάτων ποιώ μια μαντινάδα, ένα ριζίτικο ή ακόμα κι ένα παραμύθι η ψυχική ικανοποίηση, όταν το ξετελεύγω στο χαρτί που παίρνω δε περιγράφεται. Μου γεμίζει τη καρδιά και τη ψυχή. Γι αυτό το λόγο πάντα θα θεωρώ, ότι εγώ είμαι αυτός που χρωστώ στη γραφή κι όχι αυτή σε μένα.

 Υπήρξε κάποιο πρόσωπο της ζωής σας το όποιο να έπαιξε ενεργό ρόλο στην ενασχόλησή σας με την γραφή;

Ένα άτομο που επηρέασε στη γραφή μου είναι ο πατέρας μου, ποιητής και μαντιναδολόγος. Από μικρός , από μικρό παιδάκι στα Ανώγεια άκουγα τις μαντινάδες του μέσα στο σπίτι μας, στις παρέες, στις καντάδες, στα γλέντια, σε στιγμές πόνου, χαράς, περηφάνιας και πολλά άλλα ανώτερα πράγματα που ξυπνούν τα συναισθήματα. Είναι λογικό να με επηρεάσει ,λοιπόν, στον τρόπο της γραφής μου. Θα μπορούσα να πω ακόμα ότι πήρα κι ένα κομμάτι από το DNA του. Έπαιξε, λοιπόν, ρόλο και το άκρως βιολογικό. Αυτό το πιστεύω βαθιά. 

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;

Η έμπνευση για μένα είναι κάτι πολύ ανώτερο και θα το περιέγραφα ως θεϊκό, ως ένα αόρατο και διαρκή εκστατικό χορό της ψυχής μου με τους στίχους, που μόλις κάτι εμπνευστώ, αυτός ο χορός γίνεται ορατός , κάτι ορατό που όμως βλέπω μόνο εγώ ως τη στιγμή που το αποτυπώνω στο χαρτί ,για να το δώσω στον κόσμο. Εξ’ ου και ο τίτλος του βιβλίου μου «Στο χορό των Στίχων». Όλα είναι θέμα συναισθημάτων και έμπνευσης.

Υπάρχει κάποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας που δυσκολεύει τη γραφή σας;

Όπως πολύ βασικό στη γραφή ειδικά στη μαντινάδα είναι η τοπική διάλεκτος και οι γλωσσικοί ιδιωματισμοί. Ένα απαραίτητο στοιχείο ειδικά στη μαντινάδα και το ριζίτικο. Ένα στοιχείο του χαρακτήρα μου που ίσως δυσκολεύει τη γραφή μου είναι το κύρος της ευαισθησίας . Θεωρώ , ότι η ευαισθησία έχει ένα τεράστιο κύρος. Αυτό λοιπόν πολλές φορές με δυσκολεύει. Αν κάτι δε με συγκινήσει βαθιά δε μπορώ να το αποτυπώσω στο χαρτί. Ακόμα και τη σατιρική γραφή θέλω να γράψω με σοβαρότητα, όχι σοβαροφάνεια όμως, τη σοβαρότητα της στιγμής , της κάθε στιγμής. Όλες οι στιγμές έχουν μια σοβαρότητα. Για να το πω απλά και λαϊκά δε μπορώ να γράψω, μάλλον μπορώ, αλλά δε θέλω να γράψω κατά παραγγελία. Νομίζω, έτσι, ότι η ευαισθησία χάνει το κύρος της. Κι αυτό δεν το θέλω. Για μένα αυτό είναι έκπτωση στη γραφή. 

Μιλήστε μας για το βιβλίο σας. Ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε στον αναγνώστη;

Το βιβλίο, όμως, που προανέφερα παραπάνω και κυκλοφορεί με τίτλο «Στο Χορό των Στίχων» είναι μια συλλογή μαντινάδων και τραγουδιών μου που τα δούλευα πολλά χρόνια, από τα εφηβικά μου. Είναι το πρώτο μου βιβλίο και το άφησα στο χρόνο να ζυμωθεί, για να κυκλοφορήσει. Γενικά στη ζωή μου δε κάνω βιαστικά πράγματα. Κυκλοφορεί τώρα ένα χρόνο και δόξα τω θεώ έχει υπεραγαπηθεί από το κόσμο και λαμβάνω καθημερινώς πολλά μηνύματα που μου δίνουν δύναμη αλλά και μεγάλο φορτίο στη πλάτη για τη συνέχεια. Κάποιος, που επιθυμεί μπορεί να το προμηθευτεί από το Δισκοπωλείο Σείστρον Αεράκης και ιντερνετικά από εμένα τον ίδιο για την ώρα.

Δεν είναι αυτοσκοπός μου να περάσω μηνύματα στον αναγνώστη. Θεωρώ, ότι ένα βιβλίο πρέπει να δίνει στον αναγνώστη περισσότερες ερωτήσεις από απαντήσεις. Το θέμα για μένα είναι να καταφέρει ο αναγνώστης μέσα από εσένα να δει τον εαυτό του, μέσα σε μια αράδα του βιβλίου σου. Να τον κάνεις να αναζητήσει, να σκεφτεί, να του ξυπνήσεις τα συναισθήματα που δυστυχώς η σύγχρονη εμπορική και βαριά φορτισμένη εποχή τα θέτει σε λήθαργο. Αν ο αναγνώστης μπει στη διαδικασία αναζήτησης για το πώς εφαρμόζονται σε πράξεις αυτά που λένε τα γραπτά, τότε απλά γίνεται ο καλύτερος άνθρωπος. Και για μένα αυτό είναι το ζητούμενο του κάθε βιβλίου, πως γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. 

 Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;

Έχω συγκινηθεί πάμπολλες φορές με βιβλίο που έχω διαβάσει. Επίσης έχω εμπνευστεί αρκετές φορές από βιβλία. Τα βιβλία, ειδικά, που περιέχουν τραγούδια και μαντινάδες οφείλουν να συγκινούν. Το τραγούδι που δε συγκινεί για μένα δεν είναι τραγούδι.

 Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;

Αν και δε ξεχωρίζω τις μαντινάδες μου, ως αγαπημένες και μη γιατί τις αγαπώ όλες σαν παιδιά μου. Θα αναφέρω μια μαντινάδα που υπάρχει και μέσα στο βιβλίο μου , που δε περνά μέρα να μη τη σκεφτώ και να τη φέρω ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Και είναι η εξής:

Η Αγάπη τ’ άγρια ηρεμεί

τα ήμερα τρομάζει

σου ψιθυρίζει βροντερά

κι ήσυχα σου φωνάζει.

Κλείνοντας ποια ευχή θέλετε να στείλετε στους αναγνώστες μας;

Εύχομαι στους αναγνώστες υγεία πάνω από όλα και δημιουργία! Αυτή τη δύσκολη περίοδο που περνάμε, με τη πανδημία, να μη φοβούνται και να μη το βάζουν κάτω. Μετά από κάθε καταιγίδα έρχεται η γαλήνη και βγαίνει ο ήλιος.

Θα ‘θελα λόγω των κακών συνθηκών που βιώνουμε όλοι να κλείσω επίσης με μια μαντινάδα:

Κι οι πιο μεγάλες θύελλες

τελειώνουν κάποια μέρα

έχε σφιχτό το μπέτη σου

και τη γροθιά στη χέρα.

Σε ευχαριστώ Βούλα για τη φιλοξενία στο Duende-art!

Της δημοσιογράφου Βούλας Παπατσιφλικιώτη

και το Duende-art.com

Μαρτυρία-Γιώργος Δραμουντάνης-Λουδοβίκος των Ανωγείων

“Είχαμε ζήσει τη “γιορτή” από μέσα τις τρεις μέρες και τις τρεις νύχτες. Όλοι με ένα στόμα, ίδιο πάθος, ίδιο αίσθημα. Ζήσαμε για τρία εικοσιτετράωρα μια κοινωνία της ισότητας, της αλληλεγγύης!

Ήταν ότι ονειρευτήκαμε για μια ζωή που μας αξίζει…

Το άρμα μπροστά μας στα 30 μέτρα, έσπρωξε την πόρτα που σαν χαρτί υποχώρησε!

Όλοι τρέξαμε στην πίσω αυλή. Κάποιοι έπεσαν κάτω από τον πανικό που δημιουργήθηκε και ποδοπατήθηκαν.

Από τη μεριά της Στουρνάρα η εκεί πόρτα είχε πέσει προς τα μέσα. Όπου ξαφνικά έγινε η διέξοδος της φυγής. Εκεί ένας αξιωματικός του στρατού, απρόσμενα, αλλά εξαιρετικά ευγενής μας συμβούλευε να προσέξουμε να μη χτυπήσουμε στα κάγκελα της πόρτας!

Έξω μας περίμεναν με γκλόμπς οι αστυνομικοί όπου χτυπούσαν αδιακρίτως.

Φύγαμε προς την πλατεία Εξαρχείων. Το ραντεβού μας (Των συγχωριανών μας φοιτητών) ήταν Τσαμάδου 23 στου Βαγγέλη του Καράτζη την υπόγεια γκαρσονιέρα. Η ατμόσφαιρα έξω αποπνικτική από τα δακρυγόνα!

Ένας ένας ερχόταν, δεν μας έλειψε κανείς από την παρέα.

Η Ιωάννα έβρασε ξυνόχοντρο και φάγαμε. Εκεί ξημερωθήκαμε! Με σβηστά φώτα πάνω από τριάντα άτομα.

Το πρωί, δυο δυο χωρισμένοι κινήσαμε μέσα από τα στενά για τα σπίτια μας. Η πόλη ήταν αλλιώς. Η λεωφόρος Αλεξάνδρας με τα λεωφορεία κάθετα στο δρόμο. Οι κάδοι που κάπνιζαν και ο τρόμος παντού.

Φτάσαμε Αμπελόκηπους, Αλφειού 7 όπου μέναμε. Ο Σταύρος, ο Μανούσος, ο Διονύσης, η Κατερίνα, η Αφροδίτη, η Ντίνα, ο Μανώλης, η Βούλα.

Κατά το μεσημέρι η Βούλα πρότεινε να πάμε μια βόλτα κάτω να δούμε τι γίνεται. Δίστασα, αλλά επέμενε.

Με κρατούσε αγκαζέ και περπατούσαμε βιαστικά. Αυτό δεν ήταν Αθήνα! Λιγοστοί οι άνθρωποι, παντού αστυνομία και οχήματα του στρατού.

Από την Πατησίων μακριά είδαμε τις κλούβες να κρύβουν την ρημαγμένη πόρτα του Πολυτεχνείου. Στην πλατεία Κάνιγγος είδα πάνω στο πεζοδρόμια μια κοτσίδα από μαλλιά κοριτσιού. Ήθελα τόσο πολύ να σκύψω να την πάρω, αλλά ο φόβος δεν μου το επέτρεψε.

Ένα μήνα μετά, μαζί με τόσο κόσμο, κάποιοι από εμάς, από τα Ανώγεια πιάστηκαν.

Ο Σταύρος ο Σαλούστρος, ο Μανώλης Δραμουντάνης ο αδερφός μου και εγώ.

Κάναμε 56 μέρες ο καθένας σε διαφορετικά κρατητήρια κρατούμενοι. 

Τόσο λίγο, μπροστά σε τόσους αγωνιστές που έκαναν χρόνια φυλακή και εξορία.

Μετά έγινε η Μεταπολίτευση και μας απελευθέρωσαν.”