Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Εσταυρωμένου στο Γιόφυρο Ηρακλείου το σαρανταήμερο μνημόσυνο του 8χρόνου Σπύρου Σαλούστρου, του Βασιλείου και της Ελένης. Η οικογένεια του καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να παραστούν και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη ενός παιδιού που έφυγε τόσο αδόκητα από τη ζωή. Ο Σπύρος 8 ετών “έφυγε” στις 7 Ιανουαρίου 2020 και συγκλόνισε με το χαμό του τα Ανώγεια και τους δικούς του ανθρώπους. Πλήθος κόσμου παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες κατέκλυσε την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Γάζι για να τον αποχαιρετήσει και να εκφράσει τη συμπαράσταση του στους χαροκαμένους γονείς που είδαν τον δικό τους άγγελο να ανέρχεται στους ουρανούς.

Με μαντινάδες και συγκίνηση τον αποχαιρετούν μέσω της ΑΝΩΓΗ οι κοντινοί του άνθρωποι:

Ο πατέρας του Βασίλης Σαλούστρος:

Λιώστε βουνά τα χιόνια σας, διώξτε το άσπρο χρώμα,

ένα κοπέλι 8 χρονών κοιμάται εδά στο χώμα.

Το μαύρο πέπλο πάρετε να μαυροφορεθείτε,

μόνο τσι νύχτας χρώματα ταιριάζει να ντυθείτε.

Και τα πουλιά το μάθανε για αυτό η φωνή δε βγαίνει,

πως ένας άντρας τα σκαλιά του Άδη κατεβαίνει.

Πράμα δεν είναι όπως παλιά και τίποτα όπως πρώτα,

αν δε σε δουν τα μάθια μου ανοίγοντας τη πόρτα.

Ένα κοπέλι μοναχό, στα σκοτεινά φοβάται,

φέγγε φεγγάρι ανέ μπορείς τσι νύχτες να κοιμάται.

Πολλώ λογιώ τα βάσανα  με μένα ο καημός μου,

είναι που έφυγε νωρίς και άδικα ο γιος μου.

Πόσα πολλά μας έμαθες, κ είσαι παιδί ακόμα,

Πως όσοι δεν περπάτησαν έχουν φτερά στο σώμα.

Δε περπατούνε οι άγγελοι, φτερά έχουνε άμα ψάξεις,

άγγελος είσαι κι έπρεπε κάποτε να πετάξεις,

Η γιαγιά του Αθηνά Σαμόλη:

Κάποτε Σπύρο σου ‘χα πει, πως αν τύχει και σε χάσω,

αν δε πεθάνω σίγουρα, δε θα ξαναγελάσω.

Απ’όταν εκοιμήθηκε ο Σπύρος μου για πάντα,

δεν εσταμάτησε ποτέ στα μάθια μου το κλάμα.

Κάθομαι εις τον καναπέ και σε έχω απέναντι μου,

και σου φωνάζω μίλησε η τση γιαγιάς παιδί μου.

Στο σπίτι σας δε πάω μπλιό, δε θέλω να θυμούμαι,

στιγμές που ζήσαμε μαζί γιατί στεναχωρούμαι.

Πλάκα μου κάνεις Σπύρο μου, θαρρώ πως είναι αστείο,

δε το αντέχω να σε δω μες στο νεκροταφείο.

Φύγε από εκειά και φώναξε, γιαγιά μου πλάκα κάνω,

πάμε στο σπίτι βάλε μου ξανά εδά το Μάνο.

Η προγιαγιά του Ελευθερία Σαμόλη (Σαμολοκώστενα) έγραψε:

Εγγόνι μου είσαι τρεις φορές και πάλι αρχή παιδί μου,,

για αυτό μου την εμαύρισες για πάντα τη ψυχή μου.

Η θεία του Ελευθερία Σαλούστρου αναφέρει:

Άγγελος είσαι κι έφυγες, μα πήγες σ’άλλους τόπους,

εύχομαι να περνάς καλά χωρίς δικούς σου ανθρώπους.

Ο θείος του Κώστας Σαλούστρος:

Το κυπαρίσσι στη κορφή απού ‘ναι ξεραμένο,

από τα δάκρυα θα το δεις την Άνοιξη ανθισμένο.

Η θεία του Ζαχαρένια Σαλούστρου και ο σύζυγος της Γιώργος Παντερής αναφέρουν:

Το ρόλο που μου δώσανε από τη πρώτη μέρα,

έτρεμε οντέ τον έγραφε τση Μάνας μου η χέρα.

Δεν είδε άνθρωπος ποτέ τα μάθια μου κλαμμένα,

με κούρασε που κλαίγανε τόσοι πολύ για μένα.

Ένα παιχνίδι επαίξαμε που όποιος μιλήσει χάνει,

μα ‘συ ακόμη δε μιλείς, το ποθαμένο κάνεις;

Αν κάποια μέρα ο Θεός στη γη με ξαναστείλει,

θα ‘θέλα να μεγάλωνα στο σπίτι του Βασίλη.

Δεν έχασα ένα ανιψιό, κοπέλι μου έχω χάσει.

Και η γιαγιά σου η Αθηνά πως θα το ξεπεράσει.

Κάθε φορά που με ρωτά που είσαι η Σόφη κλαίω,

ίσαμε πότε ψέματα του κοπελιού θα λέω.

Δεν είναι παιδική χαρά, είναι ένας τόπος ξένος,

ίντα γυρές εσύ επαέ μέσα παραιτημένος.

Τέλος ο θείος του Γιώργος Σαμόλης (Σαμολογιώργης) γράφει:

Εγώ δε σ’έπαιξα πολύ γιατί έκανα ταξίδια,

όμως εσύ μου δίδαξες και τη ζωή την ίδια.

Μας δίδαξες τις ηθικές κι αληθινές αξίες,

και πως θα πρέπει ο άνθρωπος να κάνει και θυσίες.

Τα πάντα έβλεπε κανείς Σπύρο στο πρόσωπο σου,

τη δύναμη, τη θέληση, πίστη στο πρόσωπο σου.

Δεν σε αποκαλούσαμε, τυχαία πρίγκηπα μας,

Αφού ήσουνα στου καθενός το θρόνο στη καρδιά μας.

Σήμα κατατεθέν για μας ήταν το “Γιώργο Έλααα!”

τ’ άκουγα και τα χείλη μου αμέσως εχαμογέλα.

Για τους περήφανους γονείς που από τη πρώτη μέρα,

Σπύρο μου δε σε αφήσανε ποτέ από τη χέρα.

Σε είχανε κάθε λεπτό μέσα στην αγκαλιά τους,

και στη κρεβατοκάμαρα, πάντα στη μια μεριά τους.

Ένα μονάχα θα σου πω Σπυράκο και θυμήσου,

θα γίνουνε παράδειγμα προς μίμηση οι γονείς σου.

Να ‘σαι περήφανος γι αυτούς και να τους περιμένεις,

πάλι να σ’έχουνε αγκαλιά στον Άδη που πηγαίνεις.

-Στην μνήμη του Σπύρου Σαλούστρου η οικογένεια του προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ  το ποσό των 200 ευρώ, χρήματα που θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων σε μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. Τους ευχαριστούμε θερμά.

Επίσης η οικογένεια του προσέφερε 400 ευρώ στο “Χαμόγελο του παιδιού” και 400 ευρώ στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Κρουσώνα.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Κρήτης που σε σκεπάζει μικρέ άγγελε.

Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στη Νέα Φιλαδέλφεια, το ετήσιο μνημόσυνο της Δέσποινας Δακανάλη ή “Βολτέρας”. Η οικογένεια της καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να παραστούν και να ανάψουν ένα κερί υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της αγαπημένης τους συζύγου, μητέρας, γιαγιάς και αδερφής.

Η Δέσποινα Δακανάλη “έφυγε” από τη ζωή στις 21 Φεβρουαρίου 2019 σε ηλικία 70 ετών. Με καταγωγή από την Κεφαλλονιά ήρθε στα Ανώγεια την δεκαετία του 1970 όπου παντρεύτηκε τον Μανόλη Δακανάλη (Κανάνες). Μεταξύ των πολλών δραστηριοτήτων της που την έκαναν ιδιαίτερα αγαπητή στα Ανώγεια ήταν το ταλέντο της ως ψάλτρια για πολλά χρόνια της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί, ενώ είχε ανοίξει ένα από τα πρώτα φροντιστήρια Αγγλικών σε ολόκληρο τον Ορεινό Μυλοπόταμο στα μέσα του ’70! Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 στάθηκε όρθια στον αδόκητο χαμό της εξάχρονης μόλις κόρης της Ρηνούλας. Κόρη της είναι επίσης η γνωστή και αγαπητή Ανωγειανή τραγουδίστρια Μαρίνα Δακανάλη.

Η “Βολτέρα” ενταφιάστηκε στα Ανώγεια όπου πλήθος κόσμου συνέρρευσε για να την αποχαιρετήσει. Στη μνήμη της η οικογένεια της προσέφερε στην ΑΝΩΓΗ το χρηματικό ποσό των 50 ευρώ, και η οικογένεια Χαραλάμπου και Μαρίας Τζαγκαράκη το ποσό των 50 ευρώ ,χρήματα που θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που την σκεπάζει.

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου στις 9 μ.μ στο αγροτικό δισκοπωλείο (Σίσαρχα Ανωγείων Μυλοποτάμου). Νίκος Τζουλιαδάκης – Νικόλας Καράτζης – Αντώνης Παπαδάκης 10€ / άτομο με ποτό και κρύο πιάτο.

Την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στα Ανώγεια το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής της Ειρήνης πρεσβυτέρας μακαριστού ιερέως Νικολάου  Ανδρεαδάκη. Η οικογένεια της καλεί συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς να παραστούν και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της.

Η Ειρήνη Ανδρεαδάκη “έφυγε” από τη ζωή στα 86 της χρόνια την 8η Ιανουαρίου 2020, δυο ακριβώς χρόνια μετά τον θάνατο του αείμνηστου συζύγου της του αγαπημένου παπά-Νικόλα που εκοιμήθη στις 6 Ιανουαρίου 2018.

Στην εξόδιο ακολουθία της πριν σαράντα ημέρες πρωτοστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιος ο οποίος στη συνέχεια στον επικήδειο λόγο του μίλησε για μια “σεβαστή Ανωγειανή, μια δυναμική προσωπικότητα που στάθηκε για δεκαετίες στο πλευρό του συζύγου της και ως πρεσβυτέρα προσέφερε τα μέγιστα στην Ανωγειανή κοινωνία”.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει.

Ήταν ξημερώματα και στα Ανώγεια ήταν μια από τις χειρότερες μέρες εκείνου του δύσκολου Φλεβάρη του 1944. Βροχές, ομίχλη και ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες συνέθεταν ένα σκηνικό χειμωνιάτικο που ερχόταν να προστεθεί ως βάρος πλάι στην Ναζιστική μπότα που καταπίεζε και καταδυνάστευε τον τοπικό πληθυσμό. Αλλά και εκείνο το ιδιαίτερο ξημέρωμα της 13 Φεβρουαρίου, ακριβώς 76 χρόνια πριν θα αποτελούσε και το τελευταίο 12 Ανωγειανών πατριωτών, με τα ονόματα τους έκτοτε να κοσμούν τις πιο χρυσές σελίδες δόξας και προσφοράς του χωριού στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες.

Εκείνο το πρωινό, πριν καλά καλά φέξει οι Γερμανοί θα κυκλώσουν το χωριό και θα συλλάβουν τον Αρχηγό της Αντίστασης Ιωάννη Δραμουντάνη ή Στεφανογιάννη. Παράλληλα και ενώ έχουν συγκεντρώσει όλους τους κατοίκους στις  πλατείες του χωριού θα συλλάβουν άλλους ένδεκα Ανωγειανούς αγωνιστές και θα τους βάλουν σε στρατιωτικό όχημα ως υπόπτους πράξεων αντίστασης στον Ψηλορείτη. Θέλοντας να δείξουν ότι είναι αμείλικτοι και προσπαθώντας να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα των Ανωγειανών αποφασίζουν την άμεση εκτέλεση του Αρχηγού Στεφανογιάννη μέσα στο χωριό και μπροστά στα μάτια των συγχωριανών του. Ο Στεφανογιάννης στέκεται αγέρωχος στο Περαχώρι, δεμένος πισθάγκωνα κοιτάζοντας στα μάτια τους συγχωριανούς του και χωρίς να αναφέρει ούτε λέξη καθώς τον απομακρύνουν για να τον εκτελέσουν…

Δεν βγάζει ούτε λέξη όπως μας είπε πρόσφατα σε συνέντευξη του στην Ανωγή ο αείμνηστος πλέον αγωνιστής Γιώργης Καλομοίρης (Ντουλγκέρης), ενώ δίπλα βρίσκεται και τραγικός αυτόπτης μάρτυς, πέραν των κατοίκων όλων και ο μικρός του γιος Ζαχαρίας που θα σημαδευτεί από αυτές τις εικόνες για ολόκληρη την μετέπειτα ζωή του. Ενώ τον μεταφέρουν στον τόπο εκτελέσεως, ο ηρωικός αρχηγός σε μια αποστροφή του μυαλού του αποφασίζει να μην πεθάνει χωρίς αντίδραση, έτσι αν και δεμένος σπρώχνει με τη δύναμη του κορμιού του τους δυο στρατιώτες και με ένα σάλτο κάνει ένα μεγάλο άλμα για να διαφύγει.Τον προλαβαίνουν οι ριπές των ταχυβόλων των Ναζί και με τις σφαίρες να τον βρίσκουν στην πλάτη πέφτει νεκρός, αλλά παραμένει Αθάνατος έχοντας κάνει το δικό του σάλτο ελευθερίας και φεύγοντας γνωρίζοντας ότι πρόσφερε τα μέγιστα για την Εθνική Αντίσταση απέναντι στον βάρβαρο Γερμανό κατακτητή. Το άγαλμα του κοσμεί εδώ και δεκαετίες την πλατεία Μεϊντάνι, όπου και χθες Κυριακή στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, τελέστηκε μνημόσυνο για τον Αρχηγό της Αντίστασης που μας δείχνει τον δρόμο ακόμα και σήμερα 74 χρόνια μετά τον ηρωικό του θάνατο.

Ήταν 13 Φλεβάρη όταν οι Γερμανοί θεώρησαν ότι τελείωσαν μια για πάντα με τους ανυπότακτους Ανωγειανούς σκοτώνοντας τον Αρχηγό τους και συλλαμβάνοντας τους συντρόφους του. Φευ.Ποτέ δε θα σταματούσαν οι Ανωγειανοί, πάντα θα αγωνίζονταν για την Ελευθερία και μπροστά στον τάφο του Στεφανογιάννη θα πάρει το χρίσμα ο νέος αρχηγός Χρηστομιχάλης Ξυλούρης  για να ηγηθεί της τελικής επίθεσης στους Γερμανούς που θα έβαζε το δικό της λιθαράκι στην οριστική πτώση του τρίτου Ράιχ και στην Ανατολή μιας ελεύθερης Ευρώπης το Μάη του ’45. Με τους Ανωγειανούς όχι μόνο να μην σταματούν εκείνο τον Φλεβάρη του ’44 αλλά να συνεχίζουν πιο μανιασμένα την Αντίσταση που οδήγησε τους φονιάδες Ναζί στην ολοκληρωτική ισοπέδωση του χωριού μόλις 6 μήνες μετά, στις 13 Αυγούστου του 1944.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου από τις 9 π.μ έως τη 1 μ.μ θα πραγματοποιηθεί εθελοντική αιμοδοσία στα γραφεία του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας “Το Ιδαίον Άντρον” στους Αμπελόκηπους (Βελεστίνου 18-Στάση Μετρό Πανόρμου). Η δράση γίνεται σε συνεργασία με το Νοσοκομείο “Σωτηρία” όπου βρίσκεται και η τράπεζα αίματος του συλλόγου μας. Μια προσφορά ζωής στην οποία αξίζει όλοι να συνεισφέρουν. Πρόσφερε κι εσύ, αξίζει!