Archive for Αυγούστου 2019
11/08/2019
Αφήγηση Γεωργίου Σμπώκου, τέως δημάρχου Ανωγείων.
10 ετών στη διάρκεια του Ολοκαυτώματος (γεννηθείς το 1934)
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα, που την έκανε ακόμα πιο λαμπρή το φωτογενές και εξαίσιο περιβάλλον του ιερού Ψηλορείτη. Εμείς, μια τριανταριά παιδιά, βρισκόμαστε μέσα σε ένα ευρύχωρο σπήλιο στα “Μελιδομάσκαλα”, ανατολικά της Νίδας και στην είσοδο του, φρουρός ακοίμητος, ο επιστάτης του σχολείου Βασίλης Δραμουντάνης (Κακοπάντιδος), μη επιτρέποντας σε κανένα μας να ξεμυτίσει και επισημανθούμε από τα γερμανικά αεροπλάνα, που διαρκώς πετούσαν από πάνω μας.
Το βράδυ φύγαμε από το σπήλιο και πήγαμε για διανυκτέρευση σε μητάτα συγγενών. Εμείς, εγώ και ο εξάδελφος μου Γιάννης Σμπώκος (σ.σ ο μετέπειτα στρατηγός και αρχηγός του υγειονομικού του Ε.Σ), παιδιά τότε, 10 και 11 ετών αντίστοιχα, πήγαμε στο κοντινό μητάτο των Ατζαράδων (Σμπώκηδων). Εκεί βρήκαμε εκτός από τους βοσκούς και καμιά εικοσαριά άοπλους Ανωγειανούς. Το μητάτο γεμάτο από αγαθά. Φάγαμε και σύντομα μας πήρε ο ύπνος. Το πρωί της 14ης Αυγούστου 1944 μόλις ξυπνήσαμε, διαπιστώσαμε ότι στο μητάτο δεν υπήρχε κανείς και η ψυχή μας γέμισε από τρόμο. Αργότερα μάθαμε ότι τη νύχτα δόθηκε η εντολή όλοι οι άοπλοι να εγκαταλείψουν τον Ψηλορείτη και να βγουν εκτός Γερμανικού κλοιού. Εμείς κατσουλιστά, βγήκαμε και προχωρήσαμε λίγο πιο πέρα από το μητάτο, για να διαπιστώσουμε αν υπήρχε κίνηση στον κάμπο της Νίδας και η απογοήτευση μας μεγάλωσε, όταν διαπιστώσαμε ότι παντού βασίλευε νεκρική ησυχία, ούτε φύλλο δεν εκινείτο..
Οι τελευταίες πατάτες…
Τότε ο Γιάννης μου λέει:”Έλα καημένε Γιώργο να φάμε τσι τελευταίες μας πατάτες..”. Τις είχαμε χώσει στην αθρακιά, που διατηρείτο στη μέση του μητάτου, από την προηγούμενη νύχτα. Ενώ με βουλιμία, τρώγαμε τις οφτές πατάτες, ακούσαμε μια φωνή. Πεταχτήκαμε έξω και είδαμε τον Δ.Κεφαλογιάννη (Πρινιανό), να μας φωνάζει να τον ακολουθήσουμε. Μαζί του φτάσαμε στο πηγάδι, στα Μελιδομάσκαλα και από εκεί στο λημέρι στα Πετραδολάκκια, αφού πρώτα μαζί με τους βοσκούς , οδηγήσαμε το κουράδι μας στην Αμμουδάρα, ανατολικά του Βαρσάμου και αφού το ξεκουδουνώσαμε, το οδηγήσαμε στους βαθείς και απόμερους λάκκους της περιοχής, εγκαταλείποντας το.
Το απόγευμα στο Λημέρι, κόσμος πολύς, οπλισμένοι και άοπλοι, όλοι βρίσκονταν σε αναμονή, γνωρίζοντας ότι επραγματοποιήτο ο κλοιός των Γερμανών και ο οποίος στένευε όσο περνούσαν οι ώρες. Ο ήλιος είχε κατέβει χαμηλά προς τη δύση του, όταν ακούστηκε η διαταγή του αρχηγείου της Εθνικής Αντάρτικης Ομάδας “Ο Ψηλορείτης” που έλεγε: “Όλοι οι άοπλοι να επιχειρήσουν τη νύχτα να περάσουν τον Γερμανικό κλοιό και όσοι έχουν παιδιά να τα οδηγήσουν έξω από αυτόν και στη σωτηρία..”.
Εμείς, τα δυο παιδιά, με μια ομάδα ενόπλων, που την αποτελούσαν οι Χριστόδουλος Σμπώκος, Βασίλειος Καλλέργης (Γαρτζόλης), Ιωάννης Σμπώκος (Κωστακογιάννης), Ιωάννης Καλλέργης (Σηφογιάννης) και Χρόνης Κονιός (Κονιδοχρόνης), πήραμε τη βορεινή κατεύθυνση προς το χωριό, με στόχο να φτάσουμε στον Κουλούκωνα, περνώντας τον παλιό εθνικό δρόμο, όπου πιθανότατα βρισκόταν οι οικογένειες μας, που είχαν εξοστρακιστεί από το χωριό μαζί με όλες τις άλλες.
Το έργο της καταστροφής είχε ξεκινήσει…
Βασιλεμένος ο ήλιος φτάσαμε στην κορφή των Απατών, πάνω από τα Ανώγεια. Από εκεί διακρίναμε κινήσεις στα φυλάκια των Γερμανών, που ήταν στο Ασφενταμαρό και πάνω από του Ξυλογιάννη το δέτη, οι οποίοι τις πρώτες μέρες διατηρούσαν σε στενό κλοιό το χωριό. Παράλληλα την ίδια ώρα, είδαμε να βγαίνουν πυκνοί καπνοί από τα Σαλουστριανά. Το έργο της φωτιάς και της καταστροφής είχε αρχίσει. Ενώ βρισκόμασταν στις Απάτες, κρίθηκε σκόπιμο να προχωρήσουμε, χωρίς τα μακρύκανα όπλα των συνοδών μας, οι οποίοι κράτησαν τα μπιστόλια και μαχαίρια τους. Τα όπλα φορτώθηκε ο Κονιδοχρόνης και τα επέστρεψε στο Λημέρι.Περιμέναμε να νυχτώσει και ξεκινήσαμε με κατεύθυνση προς το Δάσος και την Αξό. Όλοι ήμαστε κατάκοποι από την ολοήμερη πορεία μας και το κατέβασμα μας από τις Απάτες, φοβερό και μαρτυρικό, χωρίς την ύπαρξη δρόμου, ανάμεσα από ασπαλάθους και αγκουτσάκους, γκρεμοβολιζόμαστε συνεχώς μέσα στο σκοτάδι και μετά από ώρες φτάσαμε στα αμπέλια, ανατολικά της Αξού.
Ψάχνοντας βρήκαμε λίγες χολέρες και κορέσαμε κάπως την πείνα μας και στη συνέχεια, μέσα στο αμπέλι μας πήρε ο ύπνος, βαρύς και λυτρωτικός. Βαθιά χαράματα, βρισκόμαστε στο πόδι, με κατεύθυνση την Αξό. Δεν είχαμε απομακρυνθεί ούτε χίλια μέτρα και ομάδα Γερμανών διερευνούσε την περιοχή μέσα στην οποία είχαμε διανυκτερεύσει. Πριν φτάσουμε στο Τείχος της Αξού, όπου όλοι οι Αξικοί ήταν συγκεντρωμένοι και αμίλητοι παρακολουθούσαν το κάψιμο και την ανατίναξη των σπιτιών των Ανωγείων, πάρθηκε η απόφαση να αλλάξουμε πορεία, να κατευθυνθούμε στου Σφυρή το Μετόχι (Λειβάδα), για να μη δημιουργήσει η διέλευση μας προβλήματα στους Αξικούς. Φθάνοντας στη Λειβάδα, δεν μπήκαμε στο χωριό για τους ίδιους λόγους.
«Εμπρός πάμε…»
Σταματήσαμε στους βράχους που είναι δυτικά του χωριού και ειδοποιήσαμε τον Κυνηγαντώνη να μας φέρει νερό και κάτι να φάμε. Σε λίγο έφτασε ο Κυνηγαντώνης με μπόλικο νερό και λίγες ελιές με παξιμάδι. Φάγαμε, ήπιαμε και ξεκινήσαμε με κατεύθυνση τους Ασυρώτους. Εκεί φιλοξενηθήκαμε στο σπίτι του παπά-Βερτούδου και το πλούσιο τραπέζι με κρέας και μακαρόνια με αθότυρο θα μου μείνει αξέχαστο, παρά το ότι έφαγα ελάχιστα, λόγω της ελονοσίας που με βασάνιζε και του πυρετού που είχε αρχίσει να με ψήνει. Αμέσως μόλις φάγαμε, ξεκινήσαμε να διαβούμε τον αμαξωτό δρόμο και να φτάσουμε στο απυρόβλητο και τη σωτηρία..
Φθάνοντας στο Γεροπόταμο και λίγες δεκάδες μέτρα από τον αμαξωτό δρόμο, καθίσαμε σε ένα χώρο με πυκνά πλατάνια, περιμένοντας την ώρα για το μεγάλο πήδημα. Οι Γερμανοί αποχωρούσαν από όλη την Κρήτη προς τα Χανιά και οι φάλαγγες των αυτοκινήτων που ήταν γεμάτα εφόδια και Γερμανούς στρατιώτες, υποδεχόταν η μια την άλλη. Πότε ο ένας, πότε ο άλλος άκουγε θόρυβο αυτοκινήτων και έτσι πέρασε σημαντικός χρόνος που εξακολουθούσαμε να είμαστε κρυμμένοι μέσα στους πλάτανους. Κάποια στιγμή ο μπάρμπας μου ο Χριστόδουλος έδωσε το πρόσταγμα: “Εμπρός πάμε!”.
«Σήκω και γλάκα…»
Τρέξαμε κι ανεβήκαμε στο δρόμο. Τον περάσαμε αστραπιαία και αναρριχηθήκαμε σε μια καψαλιασμένη γαρμπινή πλαγια, που ήταν ευκολοδιάβατη. Και ξαφνικά και ενώ θέλαμε περί τα είκοσι μέτρα να φτάσουμε στην κορυφή και να αποκωλέψομε, πράγμα που θα σήμαινε το τέλος των κινδύνων της μαρτυρικής πορείας μας, φάνηκαν τα πρώτα αυτοκίνητα Γερμανικής φάλαγγας, γεμάτα στρατιώτες, με έτοιμα τα πολυβόλα πάνω από τα κουβούκλια των οδηγών..
“Πέσετε κάτω!”, ήταν η προσταγή. Πέσαμε, αν και ήμαστε τελείως ακάλυπτοι και αν έστω και ένας Γερμανός γύριζε προς τη μεριά μας θα μας επεσήμανε αμέσως. Ευτυχώς οι πλάτες των Γερμανών ήταν στραμμένες προς εμάς και έτσι η φάλαγγα πέρασε και το δεύτερο πρόσταγμα, “γλακάτε!”, ενεργοποίησε όλους που δαιμονιωδώς και με όσες δυνάμεις είχαν, έτρεχαν να απογείρουν. Ο μόνος που έμενε ακίνητος ήμουν εγώ και η φωνή του πατέρα μου (Κωστακογιάννη) γεμάτη αγωνία ακούστηκε:”Γιώργο παιδί μου, σήκω και γλάκα!”. Εγώ κοίτομαι στο χώμα, ανίκανος να κινηθώ. Και τότε άκουσα και πάλι τη φωνή του πατέρα μου, που επέστρεφε να με πάρει:”Ω, Παναγία μου , κι έσκασα το κοπέλι!”. Κι αρπάζοντας με στη μασχάλη του, έτρεξε κι έφθασε τους άλλους πίσω από την κορυφή. Από εκεί πήγαμε στη Θοδώρα, όπου φιλοξενούνταν οι οικογένειες μας,
Οι αντάρτες ξαναγύρισαν στον Ψηλορείτη, για να μπουν μετά από λίγους μήνες νικητές και τροπαιούχοι στα μεγάλα κάστρα, Ρέθυμνο και Ηράκλειο κι εγώ αρρώστησα βαριά. Ευτυχώς η μεσολάβηση του Ερυθρού Σταυρού και του Νταγιαντά του γιατρού, που έφεραν φάρμακα, αλλά και η παρουσία του Δαμαστιανού γιατρού, που βρισκόταν στην Θοδώρα, γιατί και η Δαμάστα καιγόταν, βοήθησαν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα μου και να επιβιώσω..
Δημοσιεύθηκε σε: 
Στις 11 π.μ την Τρίτη 13 Αυγούστου θα τελεστεί επίσημη Δοξολογία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί, στην έναρξη των εκδηλώσεων μνήμης του Δήμου, για τα 75 χρόνια από την ολοκληρωτική καταστροφή των Ανωγείων από τους Ναζί. Στις 11.30 π.μ θα γίνει επιμνημόσυνη δέηση μπροστά στο Ηρώο του Ανωγειανού αγωνιστή στην πλατεία. Το ιστορικό της ημέρας θα αναπτύξει με ομιλία του ο δικηγόρος Οδυσσέας Καλομοίρης με τίτλο “Ανώγεια, 75 χρόνια μετά η μνήμη παραμένει ζωντανή”.
Στην συνέχεια θα ακουστεί το “Μοιρολόι για το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων” σε στίχους Ειρήνης Αναγνωστάκη “Αρνογιάννενας” και μουσική παραδοσιακή από την “Παραδοσιακή Χορωδία Ανωγείων”με την επιμέλεια, τη διδασκαλία και τη διεύθυνση του Θάνου Α. Γιακουμάκη. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί μουσικά από καταξιωμένους Ανωγειανούς καλλιτέχνες. Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με την κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο, την τήρηση ενός λεπτού σιγής και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
Την ίδια μέρα στις 9 μ.μ οι εκδηλώσεις για το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων θα κορυφωθούν με τη μεγάλη συναυλία στο θέατρο “Νίκος Ξυλούρης” με την Ρίτα Αντωνοπούλου και τον Μανόλη Ανδρουλιδάκη. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Όπως αναφέρει ο Δήμος Ανωγείων:”Στο μαρτυρικό μας χωριό πριν 75 χρόνια συντελέστηκε μια μεγάλη τραγωδία, η οποία σημάδεψε τις ζωές όλων εκείνων που αγωνίστηκαν και αντιστάθηκαν στα Γερμανικά στρατεύματα της κατοχής. Μια τραγωδία που σφράγισε τις ζωές των κατοίκων, οι οποίοι πάλεψαν να επιβιώσουν μέσα από τα χαλάσματα..”
Κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία “Αεράκης-Κρητικό Μουσικό Εργαστήρι και Σείστρον” ο νέος δίσκος των Δημήτρη και Μιχάλη Κουνάλη, με τίτλο “Ένα Φεγγάρι” με τη συμμετοχή πολλών γνωστών καλλιτεχνών στον στίχο και τις ερμηνείες. Η παρουσίαση της καινούριας αυτής δισκογραφικής δουλειάς θα πραγματοποιηθεί της Τρίτη 13 Αυγούστου στις 9 μ.μ στο Ηράκλειο και το δισκοπωλείο Αεράκης (Κοραή 14).
Η μουσική είναι του Δημήτρη Κουνάλη, ενώ την επιμέλεια της παραγωγής είχε ο Πάρις Περυσινάκης. Στους στίχους βλέπουμε μαντινάδες από τον Γιώργη Καράτζη, τον Κώστα Μανουρά, την Δέσποινα Σπαντιδάκη και άλλους. Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδος!
Συνέντευξη στην ΑΝΩΓΗ
Είναι ένας από τους μύθους του Ελληνικού μπάσκετ, ένας από τους πιο ολοκληρωμένους Ευρωπαίους αθλητές όλων των εποχών και ένας εξίσου καταπληκτικός άνθρωπος. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης, που επισκέφθηκε πρόσφατα τα Ανώγεια, εκπληρώνοντας μια υπόσχεση του προ ετών σε φίλους του Ανωγειανούς μόνο απαρατήρητος δεν πέρασε από το χωριό μας, με όλο τον κόσμο να θέλει να του σφίξει το χέρι και να τον γνωρίσει από κοντά. Βρέθηκε σε μια παρέα στο Ανωγειανό αόρη και την τοποθεσία “Κουνά” με οικοδεσπότη τον γνωστό Ανωγειανό επιχειρηματία Μιχάλη Μανουρά, αλλά και άλλους φίλους, όπου ενθουσιάστηκε κυρίως από το “Ανωγειανό οφτό”, ενώ αργότερα επισκέφθηκε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου όπου συνομίλησε και με τον π.Ανδρέα για να καταλήξει στο Μεϊντάνι και να γευτεί το παραδοσιακό γαλακτομπούρεκο. Φόρεσε για λίγο και την στολή του πυροσβέστη, για να φωτογραφηθεί με τα παιδιά που εργάζονται στο Πυροσβεστικό κλιμάκιο Ανωγείων, χωρίς να χαλάσει το χατήρι σε κανένα που ήθελε να συνομιλήσει ή να φωτογραφηθεί μαζί του. Ενθουσιασμένος από την φιλοξενία του τόπου, δέχτηκε να μιλήσει στην ΑΝΩΓΗ, σε μια συζήτηση με αρκετό μπάσκετ που λατρεύει ως ένας γνήσιος άνθρωπος του χώρου. Θα μιλήσει και για την Εθνική ομάδα και για τον αιώνιο αντίπαλο Ολυμπιακό, αλλά και για το δικό του μέλλον στον χώρο που τόσο έχει ανάγκη από ανθρώπους σαν αυτόν.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
Δημήτρη καλωσόρισες στα Ανώγεια. Μια παρέα σε ένα Μητάτο του Ψηλορείτη, παρέα με φίλους του Παναθηναϊκού, αλλά και προσωπικούς του προέδρου της ΚΑΕ Παναθηναϊκός Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Πως προέκυψε;
Προέκυψε πριν από μερικά χρόνια, σε ένα γάμο που είχε γίνει στην Αθήνα ενός κουμπάρου του Μιχάλη Μανουρά που είναι ο οικοδεσπότης εδώ και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα με την ευκαιρία αυτή. Σε εκείνο το γάμο είχα δώσει μια υπόσχεση στους Ανωγειανούς που ήταν εκεί και με είχαν καλέσει να έρθω στα Ανώγεια να φάμε, να με φιλοξενήσουν και να περάσουμε όμορφα. Ήρθε λοιπόν αυτή η ημέρα που τήρησα εκείνη την υπόσχεση μου και είμαστε όλοι εδώ με καλούς φίλους από τα Ανώγεια και περνάμε υπέροχα.
Επικοινώνησες με τον πρόεδρο να του πει για το ότι θα βρεθείς σήμερα στα Ανώγεια που ο ίδιος υπεραγαπά. Αν ναι, τι σου είπε ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού;
Με τον πρόεδρο τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο,δεν επικοινώνησα, όχι. Επικοινώνησα μόνο με τον Μιχάλη τον Μανουρά και κανονίσαμε την σημερινή μου επίσκεψη μέσω ενός κοινού μας φίλου.
-Οι εντυπώσεις σου από τα Ανώγεια, τους ανθρώπους τους και τη φιλοξενία..
Κοιτάξτε, νομίζω πέρα από τα Ανώγεια που είναι εξαιρετική η φιλοξενία των ανθρώπων, γενικότερα η Κρήτη φημίζεται για όλο αυτό. Άρα δεν θα πω κάτι διαφορετικό από κάθε άνθρωπο που επισκέπτεται αυτό το υπέροχο νησί. Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ και βλέπω και αισθάνομαι από κοντά τη φιλοξενία και τη ζεστασιά σας.
Από τα Ανώγεια κατάγεται ο γνωστός καλαθοσφαιριστής Χρήστος Σαλούστρος. Και ο ίδιος ξεκίνησε τα πρώτα βήματα του από την επαρχία. Τι πρέπει να αλλάξει στο ελληνικό μπάσκετ ώστε να αναδείξει περισσότερο τα ταλέντα της Ελλάδας στο μπάσκετ; Είναι καθαρά θέμα της Πολιτείας ή πρέπει να παρέμβουν πιο αποφασιστικά οι πρόεδροι των μεγάλων ελληνικών συλλόγων;
Νομίζω ότι αυτό δεν είναι μόνο θέμα της Πολιτείας, αλλά όλοι οι άνθρωποι του μπάσκετ πρέπει να κάνουν αυτό που τους αναλογεί, το μερίδιο ευθύνης και υποχρέωσης τους. Και η Πολιτεία από τη μεριά της, και οι παίχτες και οι πρόεδροι και οι προπονητές πρέπει καθένας να βάλει ένα λιθαράκι, ώστε να κάνουμε το μπάσκετ καλύτερο. Παρόλο που είμαστε μια μικρή Χώρα, φαίνεται ότι ο Έλληνας το μπάσκετ το έχει μέσα του. Βγάζουμε συνεχώς νέα ταλέντα που είτε βοηθάνε την Εθνική ομάδα, είτε τους Ελληνικούς συλλόγους να πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη. Θεωρώ ότι στο μέτρο του δυνατού ο καθένας θα πρέπει να κάνει αυτό που του αναλογεί, για να κάνουμε το μπάσκετ καλύτερο.
Η εθνική στο Παγκόσμιο του Σεπτεμβρίου με τον Γιάννη Αντεντοκούμπο στη σύνθεση της. Πόσο αισιόδοξος είσαι για μια καλή πορεία εκεί;
Είμαστε αισιόδοξοι. Όλοι φυσικά θέλουμε μια μεγάλη επιτυχία. Από την άλλη εγώ που έχω ζήσει παρόμοιες διοργανώσεις, ξέρω πόσο δύσκολες είναι και ότι υπάρχουν πάντα πολύ ισχυρές ομάδες.Σ ίγουρα η παρουσία του Γιάννη Αντεντοκούμπο θα είναι για την Εθνική μας ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Εύχομαι όπως και όλοι οι Έλληνες τα παιδιά να κάνουν το καλύτερο δυνατό, θα είμαστε δίπλα τους και μακάρι να φέρουν μια επιτυχία που την έχουμε ανάγκη και σαν Χώρα αλλά και σαν Ελληνικό μπάσκετ.
Μια περίεργη και δύσκολη χρονιά πέρασε για την Ελληνική καλαθοσφαίριση. Τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει: Μπορεί να υπάρξει αξιοπρεπές ελληνικό πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό στην Α2; Άρης και ΠΑΟΚ είναι σε πτωτική πορεία, μόνοι αξιόπιστοι ο ΠΑΟ η ΑΕΚ και μερικές ομάδες της Περιφέρειας. Τι πρέπει να γίνει για να ξαναγίνει το μπάσκετ πρώτο άθλημα στη συνείδηση του Έλληνα;
Ο ειδικός δεν είμαι που μπορώ να σας πω απόλυτα τι πρέπει να γίνει. Σίγουρα όμως πρέπει να αλλάξουν πράγματα. Όλοι μας και οι φίλαθλοι ανεξάρτητα από ποια ομάδα υποστηρίζουν, σίγουρα θέλουν ένα καλό και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Να το βλέπει ο κόσμος το μπάσκετ και να το χαίρεται και όχι να γίνονται πράγματα που μας στεναχωρούν και απαξιώνουν και το άθλημα. Νομίζω ότι οι άνθρωποι που κατέχουν τις θέσεις και ξέρουν τι πρέπει να γίνει αν έχουν τη θέληση θα το πράξουν. Στη Χώρα μας αν δεν κάτσουμε όλοι μαζί ενωμένοι και δεν βάλουμε ο καθένας νερό στο κρασί του δε μπορούμε να κάνουμε κάτι. Ας αρχίσουμε από τα μικρά, από το μπάσκετ, να μπορέσουμε να λύσουμε τις διαφορές μας. Όχι όλες! Να κάνουμε ένα μικρό βήμα, να βάλουμε ένα λιθαράκι και βήμα βήμα να μπορέσουμε να φτάσουμε εκεί που θέλουμε όλοι. Είπατε για τον Ολυμπιακό, κι εμένα προσωπικά δε μου αρέσει που είναι στην Α2. Από την άλλη υπάρχουν κανόνες που πρέπει να τηρηθούν. Εύχομαι οι αρμόδιοι να βρουν μια λύση και να πάει το άθλημα μπροστά.
-Πως είναι η ζωή σου μετά το μπάσκετ; Σκέφτεσαι να επιστρέψεις από άλλο πόστο, είτε στον Παναθηναϊκό είτε στην Ομοσπονδία;
Η ζωή μου μετά το μπάσκετ είναι μια χαρά! Το κύριο μέλημα μου είναι τα παιδιά μου. Κάποια άλλη σκέψη δεν έχω προς το παρόν. Είμαι ένας άνθρωπος που ήμουν στο μπάσκετ τόσα χρόνια. Σαφώς και με ενδιαφέρει ο χώρος του μπάσκετ. Αυτή τη στιγμή είμαι σε μια Ακαδημία μαζί με τον Θοδωρή Παπαλουκά. Προς το παρόν αφιερώνομαι εκεί. Ο χρόνος τι θα δείξει δε μπορώ να ξέρω.
-Δυο λόγια για την αγάπη που εισπράττεις όπου και να βρίσκεσαι από οπαδούς όλων των ομάδων κάτι που ζήσαμε και στα Ανώγεια απόψε.
Εντάξει. Αυτό που αναφέρεις σίγουρα είναι μια μεγάλη χαρά. Χαίρομαι που στον ξεχωριστό χώρο του Ελληνικού μπάσκετ, έχω προσφέρει και εγώ ένα μικρό λιθαράκι και αυτό ο κόσμος το αναγνωρίζει. Τον ευχαριστώ πολύ γιατί είναι μεγάλη τιμή για μένα που μου δίνει χαρά και αισιοδοξία. Βέβαια στην κοινωνία και τον κόσμο μας για όλους ισχύει ότι άλλοι σε εκτιμούν και άλλοι όχι. Αυτό είναι φυσιολογικό. Αλλά όταν ακούω από κάποιον να μου λέει ότι “Δημήτρη είμαι από μια αντίπαλη ομάδα αλλά σε συγχαίρω για όλα” τότε αυτό είναι μια μεγάλη ηθική ικανοποίηση.
Με την έκφραση “το μέλλον είναι κάτι από το παρελθόν μας”, ο Ανδρέας Αεράκης, εκ των εμπνευστών του “Αγροτικού Δισκοπωλείου” στα Σίσαρχα μιλάει στην ΑΝΩΓΗ για τον νέο αυτό χώρο πολιτισμού στον τόπο μας, στο μέρος του παλιού καφενείου που διατηρούσε εκεί ο παππούς του Νιναντρέας και η σύζυγος του Ελένη! Ο Ανδρέας Αεράκης που πήρε τη σκυτάλη επιτυχώς το 2011 στο μουσικό δισκοπωλείο Αεράκης και Σείστρον, αναφέρεται στον Στέλιο και το Μιχάλη Αεράκη, και στην τεράστια ιστορία του δισκοπωλείου που μετρά 45 χρόνια ζωής, προσφοράς και πολιτισμού, από το 1974!
(-Σάββατο (10/8), ώρα 11:00 π.μ. στο Δημαρχείο Ανωγείων οι ΕΚΛΟΓΕΣ για την ανάδειξη του πρώτου Δ.Σ.
-Υποβολή υποψηφιοτήτων μέχρι 9/8, ώρα 18:00 μ.μ
-Eγγραφές νέων μελών με δικαίωμα ψήφου, και κατά την προσέλευση για ψηφοφορία, 10/8).
Η προσωρινή διοίκηση του «Συλλόγου Αποφοίτων και Φίλων Σταυράκειου Γυμνασίου-Λυκείου Ανωγείων», υπενθυμίζει στα μέλη και τους φίλους του, την επικείμενη μεθαυριανή (Σάββατο, ώρα 11:00 μ.μ) Έκτακτη Γενική Συνέλευση, που θα συγκληθεί στα Ανώγεια, ώρα 11:00 πμ. κατά την οποία θα διεξαχθούν αρχαιρεσίες (εκλογές) για την ανάδειξη του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου. Η όλη διαδικασία θα διαρκέσει μέχρι τις 15:00 το μεσημέρι (κλείσιμο κάλπης) και θα λάβει χώρα, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, στο Δημαρχείο Ανωγείων, κατόπιν αντικειμενικής δυσκολίας να διατεθεί την ίδια ημέρα, το αμφιθέατρο του Σταυράκειου Γυμνασίου-Λυκείου Ανωγείων.
Υπενθυμίζεται, ότι δικαίωμα συμμετοχής στην ψηφοφορία, έχουν όλα τα εγγεγραμμένη μέλη του Συλλόγου. Παράλληλα, εγγραφές νέων μελών με δικαίωμα συμμετοχής στην ψηφοφορία, θα πραγματοποιούνται και κατά την προσέλευση για ψηφοφορία την ημέρα των εκλογών (10/8), ενώ αναμένουμε την υποβολή των υποψηφιοτήτων όσων επιθυμούν, για την ανάδειξή τους στο Δ.Σ. ή στην Εξελεγκτική Επιτροπή, μέχρι την Παρασκευή (9/8), ώρα 18:00 μμ.
Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν εγκαίρως, δίδοντας τηλεφωνικώς ή υποβάλλοντας μέσω απλού ηλεκτρονικού μηνύματος: α) τα στοιχεία εγγραφής τους ως μέλη ή/και β) την υποψηφιότητά τους: στη Μαίρη Μπαγκέρη (6979083196, [email protected]), στο Δημήτριο (Μήτσο) Σταυρακάκη (6977395245, [email protected]), στο Γιαννάκο Ξυλούρη (6977503690, [email protected]) ή τον Ιωάννη Μανουρά (6972906273, [email protected]).