Archive for Απριλίου 2019
08/04/2019
Ήταν 9 Απριλίου 2017 όταν όλο το χωριό συγκλονίστηκε από τον αδόκητο χαμό του Μανώλη Στρατάκη, που σε ηλικία μόλις 23 ετών έχανε τη ζωή του βυθίζοντας όλους μας στο πένθος και τη θλίψη.
Σήμερα δυο χρόνια μετά, η οικογένεια του σε επικοινωνία της με την “Α” μιλάει για τα δυο αυτά έτη της τεράστιας απουσίας του αγαπημένου της Μανώλη.
Αναλυτικά το κείμενο και οι μαντινάδες που μας έστειλαν για δημοσίευση:
«Δυο (2) χρόνια-24 μήνες-730 ημέρες-17.520 ώρες-420.480 λεπτά-8 εποχές, χωρίς εσένα..
Οι ημέρες εναλλάσσονται με τις νύχτες και οι εποχές ταξιδεύουν μέσα στο έτος.Λόγια ένα σωρό, η καθημερινότητα η ίδια. Και σε όλα αυτά κυρίαρχος είναι ο χρόνος. Πως τον είπαν; Ο μεγάλος γιατρός; Ψέμα! Μεγάλο ψέμα! Μόνο που εκτός από ψεύτης, ο χρόνος χωρίς εσένα είναι και διαφορετικός. Ψεύτης επειδή τάχα γιατρεύει το θάνατο, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διαφορετική είναι και η γεύση του χωρίς εσένα. Διαφορετικά περνάει! Δυο χρόνια χωρίς εσένα!
Ο πόνος είναι μεγάλος. Μόνο όποιος και όποια έχει νιώσει τον ίδιο πόνο, μπορεί να καταλάβει τη λαβή του μαχαιριού. Οι υπόλοιποι αρκούνται σε λόγια. Παρηγοριάς και συγκίνησης, αλλά μόνο λόγια. Καθόλου ήπιος ο πόνος μετά από δυο χρόνια. Αντίθετα είναι πιο μεστός,πιο αψύς. Σαν το παλιό κρασί. Αυτό που δεν προλάβαμε να πιούμε στις χαρές σου, για να μεθύσουμε τα όνειρα σου.
Όποιος δεν το ζει, δεν μπορεί να καταλάβει πως αλλάζει η ζωή όταν λείπει το παιδί σου. Κι όχι για λίγο, αλλά για πάντα. Για ένα ταξίδι ξαφνικό, απρόβλεπτο και ανεπιθύμητο. Όλα είναι σαν να σταματούν, σαν να θέλουν να αρχίσουν με άλλους κανόνες και όρους. Κανόνες και συνθήκες που δεν θέλεις όμως. Και κανείς δεν σε ρωτάει!
Μυστήριο ο θάνατος! Μυστήριο και για αυτούς που παίρνει και για αυτούς που αφήνει πίσω. Ακόμη κι ο Χριστός κλαίει για το θάνατο. Μαχαίρι διαπέρασε και την καρδιά της Μάνας του, της Παναγίας. Το νιώθω ότι με καταλαβαίνει και με συμπονά. Κάθε φορά που βλέπω την εικόνα στο εικονοστάσι, κλαίω. Και αυτή σε θυμίζει.
Το σπίτι μας, οι φωτογραφίες σου, τα γέλια σου, οι κουβέντες σου, οι θύμησες σου. Όλα είναι ακόμη εδώ. Στα μάτια μας και στο μυαλό μας. Και τελικά από όλα αυτά που άκουσα και είδα όλο αυτόν τον καιρό, τέσσερις λεξούλες με περιγράφουν απόλυτα: Μου λείπεις, γιε μου..Καλό Παράδεισο αγόρι μου, άντρα μου, σπλάχνο μου! Μου λείπεις παιδί μου, ψυχή μου.
Όλοι πονούν και δέρνονται, μα ένα παραπάνω,
εγώ που έχασα παιδί στη νιότη του απάνω..
——————————————————————
Εγώ κι αν κάνω σφάλματα δεν είναι από δικού μου,
η σκέψη μου ελύγισε τη δύναμη του νου μου..
Όσο πιο πολλά δάκρυα στοίχισε ένα παιδί στη μητέρα του, τόσο πιο αγαπημένο είναι στη λαβωμένη της καρδιά.Παιδί μου σε αγάπησα περισσότερο γιατί σε απόκτησα με κόπο, με πάθος, με λαχτάρα. Σ’ έχω αγαπήσει, σε έχω ποθήσει, νερό εγώ, χώμα εσύ, κάτι να ανθίσει. Το σπουδαιότερο μέρος του βιβλίου της ζωής είναι ο επίλογος..
Βαδίζω και παραμιλώ με αυτή τη συμφορά μου,
κι αναρωτιέμαι αγάπη μου πως το βαστά η καρδιά μου..
———————————————————————–
Το μοιρολόι έγινε τραγούδι στη ψυχή μου,
και η ανάσα μου φωτιά και καίει το κορμί μου..
——————————————————————-
Η μαντινάδα τσι χαράς έγινε μοιρολόι,
το δάκρυ η στα μάτια μου, χαλίκι και με κόβει..
—————————————————————–
Κάθε χαρά γοργοπερνά και κάθε λύπη μένει,
γιατί η χαρά έχει φτερά μα η πληγή πομένει.
—————————————————————–
Το παρελθόν με συγκινεί, το μέλλον με τρομάζει,
και στο παρόν που βρίσκομαι μαχαίρι και με σφάζει..
——————————————————————–
Ακόμα και οι Άγγελοι αναρωτιούνται Θε μου,
πως πήγε το κορμάκι σου εκεί ψηλά Χριστέ μου..
Παίρνω ψυχή και σώμα από τη δύναμη σου Παναγία μου και ζω και υποφέρω παντοκρατόρισσα μου. Τόλμη και αντρεία θέλει το κορμί μου να εκπληρώσει θε μου η ψυχή μου, αυτά που η θρησκεία δίδαξε καμάρι μου, για τις ψυχές του Άδη κανακάρη μου.
Έκλαψα με το δάκρυ μου, κι αντί να δροσερέψει,
την πρασινάδα τσ’ Άνοιξης την έχει καταστρέψει.
—————————————————————-
Τύχη μου άκαρπο δεντρί και γιάντα σε ποτίζω,
αφού για το Μανώλη μου δεν θα ξαναελπίζω..
——————————————————————
Ζωή σαν τη ζωή που ζω, άνθρωπος να μη ζήσει.
Και σαν εμένα άτυχο Μάνα να μη γεννήσει..
—————————————————————-
Ο κόσμος ζει με τσι χαρές μα εγώ δεν τσι γνωρίζω,
μόνο ξυπνώ με βάσανα και με καημό γλεντίζω..
——————————————————————-
Δυο χρόνοι πάνε σήμερο, απ’ τη φεύγα του γιου μου,
μα ώστε να ζω θα ‘χω ανοιχτή τη πόρτα του σπιτιού μου..
—————————————————————————
Πηγαίνω στο κρεβάτι σου, γιε μου μα δε σε βρίνω,
και στο ποτήρι του καημού βάνω νερό και πίνω.
——————————————————————-
Να ‘ναι το χώμα ελαφρύ αυτό που σε σκεπάζει,
να έχεις κι έναν ‘άγγελο ζεστά να σ’αγκαλιάζει..
———————————————————————
Μπορεί μακριά να έφυγες, μπορεί αλλού να πήγες,
μα στη ματιά μας είσαι φως και στη καρδιά γλυκός παλμός.
—————————————————————————
Πάντοτε η στη σκέψη μας θα ζεις και στη καρδιά μας,
σαν να μην έφυγες ποτέ, σαν να ‘σαι ανάμεσα μας..
Από την αδελφή σου Μαρία οι δυο παρακάτω μαντινάδες:
Αντράκι μου η σκέψη σου, δε φεύγει απ’το μυαλό μου,
ήσουν και θα ‘σαι μια ζωή πάντα ο αδελφός μου.
———————————————————————–
Έφυγες Άντρας με αρχές, λόγο τιμής και αξία,
και πράμα εδά στον κόσμο αυτό δεν έχει σημασία.
Καλή Αντάμωση..»
Δημοσιεύθηκε σε: 
Η πυκνή ομίχλη που είχε καλύψει το δημοτικό στάδιο Ανωγείων, παραλίγο να σταθεί αφορμή για να διακοπεί ο αγώνας, τελικά αυτός ξεκίνησε και υπό δύσκολες καιρικές συνθήκες ο σοβαρός Αετός, υπέταξε το Ίνι με 5-1 και παρέμεινε σε τροχιά τίτλου. Με τέσσερα γκολ στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα μας έφτασε στους 46 βαθμούς και με νίκη την Τετάρτη 10 Απριλίου στο Ηράκλειο με αντίπαλο τον Τηγανίτη στο εξ’αναβολής παιχνίδι θα φτάσει στους 49 και θα “σκαρφαλώσει” στην κορυφή της βαθμολογίας υπερτερώντας στην ισοβαθμία με τον Γιούχτα 2010.
Στο πλευρό του νυν Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη και του συνδυασμού του “Κρήτη η ζωή μας”, συντάσσεται ξανά ο π.Δήμαρχος Ανωγείων Νίκος Ξυλούρης, στις επερχόμενες Αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου. Ο κ.Ξυλούρης ο οποίος μεταξύ άλλων στην τρέχουσα θητεία, διετέλεσε και Αντιπεριφερειάρχης Τεχνικών Έργων αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανάρτηση του:
“Συνεχίζουμε! Με χαμόγελο σας ανακοινώνουμε την υποψηφιότητά μου για την περιφέρεια Κρήτης, στο νομό Ηρακλείου, με το συνδυασμό <ΚΡΗΤΗ η ζωή μας>,με επικεφαλής τον Σταύρο Αρναουτάκη. Χρόνια συνοδοιπόροι στην τοπική αυτοδιοίκηση!Αγωνιζόμαστε για το καλύτερο.Σ’ αυτό τον αγώνα χρειάζομαι τη στήριξή σας. Σας θέλω δίπλα μου.
Στις εκλογές της 26ης Μαΐου 2019, έχουμε τη δυνατότητα, αλλά και την υποχρέωση, να κρίνουμε το έργο που παρήγαγε στην περιφέρεια Κρήτης, η παράταξη με επικεφαλής τον περιφερειάρχη Σταύρο Αρναουτάκη. Πιστεύω ότι οι Κρητικοί αναγνωρίζουν ως θετική και αποτελεσματική τη θητεία της περιφερειακής αρχής.Αυτό εισπράττουμε καθημερινά από τους πολίτες!Θεωρώ ότι η επόμενη περίοδος δίνει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης της Κρήτης.Αυτό μπορεί να το πετύχει ο συνδυασμός του Σταύρου Αρναουτάκη, όπου θα είμαι υποψήφιος στο νομό Ηρακλείου.Θα είναι μεγάλη μου τιμή η δική σας στήριξη…”
Του ευχόμαστε καλή δύναμη και καλή επιτυχία!
Την Κυριακή 7 Απριλίου, η οικογένεια του Γιώργη Φασουλά ή Νταμπάκη θα τελέσει το σαρανταήμερο μνημόσυνο του, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου. Ενός σπουδαίου Ανωγειανού με μεγάλη προσφορά στην ανάπτυξη της περιοχής, κυρίως στην εικοσαετία που ως πρόεδρος του Γαλακτοκομικού συνεταιρισμού προσέφερε τα μέγιστα από ένα δύσκολο και απαιτητικό πόστο. Ενός άντρα με μεγάλη αγάπη για τα Ανώγεια και τεράστια θέληση για προσφορά στον τόπο του. Μετά το μνημόσυνο θα προσφερθεί μια μακαρία στη μνήμη του στο κέντρο Ντελίνα στα Ανώγεια.
Μιλώντας για τον Γιώργη Φασουλά, στον επικήδειο λόγο του ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης είχε αναφέρει:
Θα κουβεντιάζεσαι Γιώργη Φασουλά για το πόσο αξιοπρεπής υπήρξες και για το πόσο επίμονος στάθηκες στο να μη χάσεις να μην αλλοιώσεις να μην αλλάξεις τις αξίες σου. Λένε πως όντες χαθεί ο άνθρωπος ξεχνιέται από τους περισσότερους. Υπάρχουν όμως Γιώργη άνθρωποι σαν και σένα που λόγω του τρόπου που έζησαν δημιουργούν τις καλές ιστορίες οι οποίες λέγονται και ξαναλέγονται από στόμα σε στόμα και παρέες σε παρέες για να μην ξεχνιούνται όλοι όσοι αναγνώρισαν και υπερασπίστηκαν τη βαθιά αλήθεια του τόπου τους και της γης που μεγάλωσαν. Ένας από αυτούς είσαι Γιώργη και είναι τιμή μας που βαδίσαμε στα ίδια χώματα, πορευτήκαμε παρέα μαζί σου όσα χρόνια μας αξίωσε ο θεός.
Τα λόγια παρηγοριάς προς την οικογένεια σου είναι αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες μιας και σιωπηλή πρέπει να στεκόμαστε στον ανθρώπινο πόνο στην πιο οδυνηρή του ένταση. Όπως και εσύ σιωπηλά αλλά τόσο δυναμικά στάθηκες δίπλα σε συνανθρώπους σου και μοιράστηκες μαζί τους τον πόνο, τη δυστυχία και το προσωπικό δράμα τους. Δοκιμάστηκες πολλές φορές αλλά πάντα είχες τη δύναμη να ξεπερνάς τις δοκιμασίες και αυτό ήταν ένα δώρο του θεού που και εσύ αναγνώριζες. Σίγουρα από σήμερα η Κοινωνία των Ανωγείων, του Μυλοποτάμου, του Ρεθύμνου, της Κρήτης είναι φτωχότερη, όμως μας αφήνεις όλα όσα μπορεί να σηκώσει ένας βράχος που αντέχει στις φουρτουνιασμένες θάλασσες. Την υπομονή, την ηρεμία, το στοχασμό, την αποφασιστικότητα τη δύναμη της αλήθειας.
“O Γιωργαντός δεν έφυγε για τη ζωή την άλλη..
Έτσι κι αλλιώς αθάνατοι πομένουν οι μεγάλοι..(Λευτέρης Καλομοίρης)
Με την συμπλήρωση σαράντα ημερών από τον θάνατο του μεγάλου δάσκαλου της Κρητικής μουσικής, Γιώργη Καλομοίρη ή Γιωργαντό, το μνημόσυνο του θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, την Κυριακή 7 Απριλίου. Η οικογένεια του καλεί όλους τους φίλους και συγχωριανούς του να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη ενός σπουδαίου καλλιτέχνη που άφησε το μοναδικό του αποτύπωμα στην παράδοση και την ιστορία των Ανωγείων.
Γεννήθηκε στ’ Ανώγεια το 1931. Τα πρώτα βήματα στη μουσική, έγιναν από μικρό παιδί, στο Περαχώρι, εκεί που όλοι οι μερακλήδες του χωριού, στην παρέα τους έπαιρναν μαζί και τους πιτσιρικάδες λυράρηδες, για να συμμετέχουνε και αυτοί, σε κείνη την πανδαισία της αντιστοίχισης των συναισθημάτων.
Ο Στραβός (Πασπαράκης Μανώλης), ο Κουρκούτης (Μανουράς Γιώργης), ο Κίτρος (Ξυλούρης Γιώργης) και ο Σωκράτης ο Κοκορδούλης, είναι οι πρώτοι παλιοί λυράρηδες της εποχής που επηρέασαν τον Καλομοίρη το Γιώργη.
Ήταν ο Γιωργαντός μόλις 12 χρονών (!) που έπαιξε για πρώτη φορά λύρα, με τους μερακλήδες σε παρέα. Οι συνθήκες μέσα στην κατοχή, για ένα παιδί μόλις 12 – 13 χρονών, δεν ήταν οι κατάλληλες για να αποδώσει στη θεά Λύρα, αλλά έχοντας δίπλα του, σε όλο το χωριό αυτούς τους αγγέλους μερακλήδες, δεν μπορούσε παρά να επηρεασθεί και να γενεί αποδέκτης, των συναισθημάτων του λαϊκού πολιτισμού και της ευαισθησίας που κουβαλάει ο Ανωγειανός και να διδαχθεί από τους γλεντζέδες, που ανάθρεψαν τόσους και τόσους καλλιτέχνες.
Το πρώτο επαγγελματικό γλέντι έγινε στ’ Ανώγεια το 1948, σ’ ένα γάμο και έπαιξαν μαζί με τον αξέχαστο Νίκο Ξυλούρη, “που σαν κοπέλια ετότεσας μαθαίνανε μαζί τη λύρα”. Ήταν η απαρχή της προοπτικής του καλλιτέχνη, για να ξεπεράσει τα σύνορα του χωριού και άρχισε να κατεβαίνει στο Ηράκλειο, στην Πεδιάδα, στο Μονοφάτσι, στο Ρέθυμνο και σ’ όλη την Κρήτη.
Πρώτος δίσκος, 78 στροφών, το 1958 με το εκπληκτικό συρτό “Έγινες μάγισσα για με” και “Δυστυχισμένος βρίσκομαι”, επόμενος δίσκος 78 στροφών “Κυπριωτοπούλα μου” το 1959. Μικρούς δίσκους 45 στροφών έγραψε από το 1958 μέχρι και το 1968 γύρω στους 50.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα τραγούδια του:”Μ’ άνοιξες στο κορμί πληγές”, “Τα δυο σου χέρια να κρατώ”, “Τσάκι τσάκι”, “Μ’ ένα σου όχι στη ζωή”, “Πάει και πάει το σταμνί στη βρύση”, “Χριστέ και Παναγία μου”, “Βάστα καλό λογαριασμό”, “Φιλενάδες”, “Ήρθε στη βρύση το νερό” κ.α.
Συνολικά από το 1969, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’90 είχε γράψει 21 μεγάλους δίσκους.
Πρώτη φορά παίζει στο Ηράκλειο, στου Χαρίλαου τη ταβέρνα στον Πόρο. Στη συνέχεια έπαιξε στο πρώτο Κρητικό κέντρο του Ηρακλείου στον “Ερωτόκριτο”. Ο Γιώργης Καλομοίρης είναι από τους πρώτους λυράρηδες στο Ηράκλειο, που επέβαλαν τη λύρα και γενικότερα την Κρητική Μουσική την δεκαετία των “ονείρων”, της “ευαισθησίας”, των “τεχνών” και των “γραμμάτων”, την δεκαετία του ’60.
Στην συνέχεια η Κρήτη της Αθήνας, το 1970 τον “απέσπασε” προσφέροντας για εφτά χρόνια την σφραγίδα του στη Κρητική μουσική, στην Αττική στα Κρητικά κέντρα Κονάκι και Αγρίμια. Επιστρέφει στο Ηράκλειο το 1977, στο Λιμενικό Περίπτερο όπου μέχρι και το 1995, δημιουργεί ένα αξεγόραστο και απλό στέκι των μερακλήδων της Κρητικής Μουσικής, δίπλα στην ώρες – ώρες φουσκοθάλασσα του Κρητικού πελάγους και άλλες στιγμές, στην απαστράπτουσα απο φώς και ηρεμία, απέραντη θάλασσα του Μεγάλου Κάστρου, δίπλα στα κάστρα της αρμύρας και του φωτός, τραγουδώντας τους καημούς και τις λαχτάρες αυτού του τόπου.
Το 1996 μέχρι 1998 επιστρέφει και πάλι στην Αθήνα, για δύο χρόνια στο κέντρο Ζορμπάς.
Ο Γιώργης Καλομοίρης, σε όλη του τη διαδρομή, συνεργάστηκε με κορυφαίους λαγουθιέρηδες και τραγουδιστές μεταξύ άλλων και οι: Φασουλάς Ζαχάρης, Κουμιώτης Γιώργης, Τσαγκαράκης Δημήτρης, Νίκος Μανιάς, Μαρκογιαννάκης Γιάννης, Ξυλούρης Γιάννης, Λαρετζάκης Μανώλης, Μαμαλάκης Στρατής, Καραγιώργης Γιώργης, Λάμπρος Χαριτάκης, Μανώλης Κουμιώτης, Βασίλης Ξυλούρης.
Ήταν 9 Ιανουαρίου του 2016, όταν έφευγε από τη ζωή η Ζουμπουλιά Ξυλούρη, η αδελφή του Νίκου, του Ψαραντώνη και του Ψαρογιάννη σκορπίζοντας τη θλίψη στην οικογένεια, τους φίλους της και το χωριό μας και αφήνοντας μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό πίσω της. Η ξεχωριστή Ζουμπουλιά, για περισσότερα από 25 χρόνια, μετά την αποφράδα εκείνη ημέρα του θανάτου του Αρχάγγελου της Κρήτης Νίκου Ξυλούρη, στις 8 Φεβρουαρίου του 1980, είχε μετατρέψει την πατρική τους οικεία στο Περαχώρι σε ένα μουσείο μνήμης και τιμής στον αδερφό της και υποδεχόταν με το χαμόγελο και τη ζεστασιά της τους χιλιάδες επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο, που έφταναν στα Ανώγεια και επιθυμούσαν μια κατάθεση αγάπης και ευγνωμοσύνης στο σπίτι που μεγάλωσε ο Ξυλούρης. Όλοι έφευγαν από τα Ανώγεια με την ανάμνηση της επίσκεψης τους στο σπίτι του Ξυλούρη, αλλά και αυτής της φιλοξενίας της αδερφής του.
Τα τρία αυτά χρόνια της απουσίας της Ζουμπουλιάς, μέλη της οικογένειας Ξυλούρη και κυρίως ο Σοφοκλής Ξυλούρης με τη σύζυγο του, δίνουν τα πάντα για να παραμένει ανοιχτό όσες περισσότερες ώρες γίνεται το σπίτι του Ξυλούρη. Φυσικά όπως είναι ευνόητο, αυτό δεν είναι πάντα δυνατό να συμβαίνει με αποτέλεσμα κάποιες φορές επισκέπτες του χωριού να μην έχουν τη δυνατότητα ενός προσκυνήματος στο σπίτι του αγαπημένου τους καλλιτέχνη.Αρκετές φορές και εμείς στην “Α” είχαμε μηνύματα για το γεγονός ότι δεν ήταν ανοιχτή η οικία και δεν ήταν δυνατή η επίσκεψη. Τα Ανώγεια θα τιμούν τον Ξυλούρη εσαεί και αυτό το κενό φαινόταν ότι δεν θα είχε μεγάλη διάρκεια.
Το θέμα απασχολεί εδώ και μια 15ετία τον Δήμο Ανωγείων και σήμερα μετά από προσωπικές ενέργειες του δημάρχου Εμμανουήλ Καλλέργη, υπάρχει αισιοδοξία ότι θα λυθεί άμεσα. Πιο συγκεκριμένα ο Εμμανουήλ Καλλέργης φαίνεται να έχει συντάξει συγκεκριμένη πρόταση προς ολόκληρη την οικογένεια Ξυλούρη για την αξιοποίηση της οικίας των “Ψαράκηδων” στο Περαχώρι και μάλιστα ο δήμαρχος Ανωγείων το προχωράει και ένα βήμα παραπέρα, θέλοντας να μετατρέψει την οικία σε ένα ζωντανό μουσείο αφιέρωμα τόσο στο Νίκο Ξυλούρη, όσο και στα άλλα δυο αδέρφια του και “ιερά” τέρατα της μουσικής, τον Ψαραντώνη και τον Ψαρογιάννη! Μάλιστα σε πρόσφατη επίσκεψη του στην Αθήνα για θέματα του δήμου, ο κ.Καλλέργης επισκέφθηκε την Ουρανία Ξυλούρη, την σύζυγο του Νίκου, η οποία εκφράστηκε με θετική διάθεση για τις προθέσεις του δημάρχου Ανωγείων. Θετικά έχουν αποφανθεί σύμφωνα με τις πληροφορίες και ο Ψαραντώνης με τον Ψαρογιάννη, όσο και ο Ψαρογιώργης, ο Λάμπης Ξυλούρης, και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, μουσικοί και μη και όλα δείχνουν ότι ανοίγει ο δρόμος για ένα μουσείο μνήμης και τιμής στο Περαχώρι στην ιστορία της μουσικής παράδοσης των Ανωγείων και της μεγάλης αυτής μουσικής οικογένειας.
Μια ακόμα από τις σκέψεις του δημάρχου Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργη είναι όταν με το καλό ετοιμαστεί ο χώρος για τους τρεις μεγάλους μας μουσικούς, τον ρόλο του ξεναγού να αναλάβουν επί 24ώρου βάσεως νέοι του χωριού, με βάση την ΚΟΙΝΣΕΠ Νιδαία-Συνεργασία που ήδη “τρέχει” με επιτυχία άλλες δομές του δήμου, όπως το Κέντρο Αρχαιολογικής Πληροφόρησης” Γιάννη και Έφης Σακελλαράκη” όσο και της Μουσικής Ακαδημίας των Ανωγείων στο Πολύκεντρο.
Ένα φιλόδοξο σχέδιο της δημοτικής αρχής που προσωπικά μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους και στόχο έχει να λύσει ένα σημαντικό θέμα , καθώς αφορά χιλιάδες επισκέπτες, ενόψει ενός ακόμα καλοκαιριού που στα Ανώγεια αναμένεται να βρεθούν χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι από τους οποίους προγραμματίζουν και μια επίσκεψη στο σπίτι του Ξυλούρη. Το χωριό οφείλει να σταθεί δίπλα σε αυτή την προσπάθεια, στην αίσια κατάληξη της οποίας είμαστε βέβαιοι, με τη σύμφωνη γνώμη όλης της μεγάλης και ιστορικής οικογένειας των Ξυλούρηδων.