Archive for Φεβρουαρίου 2019
“Έφυγε” από τη ζωή ο Βασίλης Καλομοίρης ή “Αρόλιθος” σε ηλικία 85 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου στις 12 μ.μ στο χωριό Αποστόλοι Πεδιάδος. Θα ακολουθήσει στις 3.30 μ.μ. τρισάγιο στον Ιερό Ναό της Παναγίας στα Ανώγεια όπου και θα γίνει η ταφή του. Η σορός του θα βρίσκεται στο σπίτι του στους Αποστόλους από σήμερα Δευτέρα 11 του μηνός στις 3 μ.μ. Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.
Δημοσιεύθηκε σε: 
Του Αγίου Χαραλάμπου σήμερα, μεγάλη εορτή για τα Ανώγεια και ειδικά για το Περαχώρι, όπου ο διμάρτυρος Ναός της Παναγίας τίμησε ον Άγιο με συλλείτουργο που τελέστηκε το πρωί. Το Περαχώρι άλλωστε για αυτό έχει πολλούς ενορίτες με το όνομα Χαράλαμπος καθώς ο Ναός της Παναγίας είναι αφιερωμένος και στον Άγιο Χαράλαμπο. Στην Λειτουργία βρέθηκε πλήθος πιστών ενώ για τον Άγιο Χαράλαμπο μίλησε στο κήρυγμα του ο .Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Αναλυτικά τα όσα είπε.
Αδέρφια μου, συνοδοιπόροι στη ζωή και συνλειτουργοί στα των καθημερινών μας αγώνων, εορτάζομαι σήμερα τον Άγιο Χαράλαμπο στο απολυτίκιον του οποίου, ακούμε την περιγραφή, του προσώπου και δικαίως αγίου.
Ως στύλος ακλόνητος, της Εκκλησίας Χριστού, καί λύχνος αείφωτος της οικουμένης σοφέ, εδείχθης Χαράλαμπε, ελαμψας εν τω κόσμω, διά του μαρτυρίου, ελυσας των ειδώλων, τήν σκοτόμαιναν μάκαρ, διό εν παρρησία Χριστου, πρέσβευε σωθηναι ημας.
Στύλος ακλόνητος, όπως και όλοι εμείς αδερφοί μου, πρέπει να παραδειγματιστούμε και να σηκώσουμε το ανάστημα μας, παρά τη βαρύτητα των συνθηκών και όλων όσων συνθηκών και προσώπων, κολάζουν τις στιγμές μας, σκοτεινιάζουν κάθε λάμψη που έχομε ανάγκη, θεριεύουνε την αγριότητα που κρύβει μέσα του κάθε άνθρωπος.
Στύλος ακλόνητος αν γίνει ο καθείς από εμάς, που σήμερα εορτάζουμε, δηλαδή αναγνωρίζουμε τιμάμε και μνημονεύουμε τον Άγιο Χαράλαμπο, θα καταφέρουμε όλοι μαζί αδέρφια μου να ξεπεράσουμε τα μαρτύρια των αδίκων και τις αδικίες. Θα προσπεράσουμε τα ολίγα που αφορούν σε συναισθήματα και αξία ώστε να νικήσουμε και να πολλαπλασιάσουμε το καλό και την αριστεία. Θα μπορέσουμε ως Ακλόνητοι στύλοι να υποστηρίξουμε την πατρίδα μας και εκείνα που την πληγώνουν να τα απορρίψουμε γιατρεύοντας τις πληγές της.
Λύχνος αείφωτος… Ακόμη μία υποχρέωση που μας επιβάλλεται να αναλάβουμε και ως αείφωτοι λύχνοι να φωτίσουμε εις το πέρας των θαλασσών για να ανταποκριθούμε εις τον φόβο των τρικυμιών και των πελάγων που δεν γνωρίζουμε το τι κρύβουν μέσα τους. Λύχνοι αείφωτοι ώστε να φωτίσουμε την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, να διδάξουμε όσα μας έκαναν περήφανους να τα φωτίσουμε και να τα μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας και ως παρακαταθήκη όπως μας απονεμήθηκαν και εμείς να τα απονείμουμε. Λύχνος αείφωτος ο Άγιος λύχνοι αείφωτοι και όλοι εμείς που συνεχίζουμε τον αγώνα μας σε μία χώρα που ακόμη δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τα δεινά της μεταξύ των οποίων και ο αναιδείς πόλεμος κατά της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης της ευγένειας πολλώ δε μάλλον πόλεμος κατά του ωραίου και της υπέρλαμπρης ορθοδοξίας μας.
Λείπουν αγαπητές μου και αγαπητοί οι λύχνοι στο σήμερα για να φωτίσουν τη δύσκολη πορεία μας και αναζητούμε, πιστεύω έχοντας χάσει τον προσανατολισμό μας, την καθαρή αυτή, το φωτεινό ξημέρωμα, τον προστάτη μας και στυλοβάτη μας. Ο κάθε ένας ξεχωριστά και όλοι μαζί οφείλουμε να ανταμώσουμε και να ανταμωθούμε, μήπως και καταφέρουμε να βρούμε εμείς τον προσανατολισμό μας και να γίνουμε εμείς οι λύχνοι.
Αφεθήκαμε στις επιλογές των λαϊκών και αφήσαμε πιο πέρα από εμάς την αξιοπρέπεια της προσωπικής μας επιλογής. Αφεθήκαμε σε λόγια βαρύγδουπα και υποσχέσεις χωρίς να δείξουμε τη δύναμη μας ως ενωμένες ατομικές μονάδες. Και για το λόγο αυτό σας καλώ να αποδείξουμε πως ο κάθε ένας μας ξεχωριστά αλλά μονιασμένοι και συμφιλιωμένοι μπορούμε να ξανακερδίσουμε την αξιοπρέπεια μας. Να μην καθόμαστε στα καφενεία μας και στους καναπέδες μας, κρίνοντας και σχολιάζοντας τα πεπραγμένα των άλλων, αλλά να σηκωθούμε και να συμμετέχουμε σε όλα όσα ορίζουν τη ζωή μας.
Ενωμένοι όμως, δυνατοί και συμφιλιωμένοι.
Έλαμψε στον κόσμο όλο μέσω του μαρτυρίου ο Άγιος Χαράλαμπος, και το αυτό πρέπει να πετύχουμε και εμείς. Να λάμψουμε στον κόσμος το δικό μας, στον μικρό κοσμό μας μέσω του μαρτυρίου και των μαρτυρίων μας. Δηλαδή να σταθούμε όρθιοι να μη λυγίσουμε να μην πλανηθούμε και να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε, τη γη μας, τη σημαία μας, τις οικογένειες μας, τον πολιτισμό μας, το δίκαιο του συγγενή των γειτόνων μας. Την αλήθεια της ορθοδοξίας αλλά και την αγκαλιά όλων των πονεμένων.
Η λάμψη αδέρφια μου, δεν ανήκει στους γνωστούς διάσημους, επώνυμους και προύχοντες. Η Λάμψη ανήκει στους αγωνιστές, τους καθημερινούς ήρωες και αγίους. Η λάμψη είναι αυτή που αναδύεται μέσα από κάθε άνθρωπο ο οποίος δικαίως πράττει τα της ζωής του και άξια προβάλλει στην κοινωνία.
Ο Άγιος Χαράλαμπος βασανίστηκε σκληρά και αποκεφαλίστηκε. Σκεφτείτε όμως αδέρφια μου, πως δύο εκ των στρατιωτών που διατάχθηκαν να τον βασανίσουν βλέποντας το μαρτύριο του έγιναν Χριστιανοί. Για το λόγο αυτό και σήμερα γιορτάζουν και εκείνοι οι οποίοι είναι οι Άγιοι Πορφύριος και Βάπτος.
Επομένως αδέρφια μου όταν μπορούμε και αντέχουμε την αδικία των ημερών και συνεχίζουμε με στοχοπροσύλωση τον αγώνα μας για το δίκαιο, το ορθόδοξο, το υγιές και το ωραίο, οι δίπλα μας, οι συνάνθρωποι μας, όσες διαφορές και να έχουμε μεταξύ μας, ομολογούν τελικά ότι λειτουργούμε στον καλό αγώνα. Και τελικά γίνονται και εκείνοι συνοδοιπόροι μας.
Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία που υπάρχουν για τη ζωή του Αγίου Χαραλάμπους είναι λίγα, εντούτοις είναι γνωστός για τα πολλά θαύματα που έκανε και αφορούσαν κυρίως το γενικώτερο κοινωνικό σύνολο. Προστάτευε ο Άγιος τους ανθρώπους εις το σύνολο τους, Από σεισμούς, από πολέμους, από αρρώστιες, από ανομβρίες, προστάτευε τις καλλιέργειες… Ο Άγιος των πολλών θαυμάτων για πολλούς ανθρώπους.
Το θαύμα αδέρφια μου είναι να αγαπάμε τους ανθρώπους, τον κάθε έναν ξεχωριστά και όλους μαζί. Και να κάνουμε πράξεις για αυτούς. Αυτό είναι θαύμα. Η κάθε πράξη στο κάθε σήμερα.
Ας φωτιστούμε από τον Άγιο Χαράλαμπο και ας αξιωθούμε της ζωής του ως παράδειγμα και ως κοινωνοί.
Είναι δύσκολες οι μέρες που περνάμε. Αλλά εμείς είμαστε πιο δυνατοί, πιο ανθεκτικοί, πιο έτοιμοι. Διότι είμαστε πλάσματα του θεού της αγάπης και υπό την προστασία της μάνας παναγίας μας.
Δεν απελπιζόμαστε. Δεν παραδινόμαστε. Δεν αντιδικούμε, όμως μαχόμαστε για τη ζωή που αξίζει, για τη ζωή μας, την αξιοπρέπεια μας, τις οικογένειες, μας, την πίστη μας. Μαχόμαστε και θα νικήσουμε με τη βοήθεια του κυρίου υμών Ιησού χριστού και των ορθοδόξων αξίων ιερομαρτύρων μας.
Ας είμαστε ευλογημένοι και άξιοι ο ένας να βλέπει στα μάτια στον άλλον.
Οι ποδοσφαιριστές του Αετού μαζεύτηκαν πριν την έναρξη του αγώνα μπροστά στον πάγκο της ομάδας για να δώσουν όρκο νίκης στο ντέρμπι με τους Κουνάβους που θα ακολουθούσε .Ο πολύπειρος παίχτης Σοφοκλής Σμαραγδής ζητάει το λόγο και απευθυνόμενος στους συμπαίχτες του, ζητάει από όλους να δώσουν και την ψυχή τους για τη νίκη και να την αφιερώσουν στον μεγάλο Νίκο Ξυλούρη, τον αείμνηστο Αρχάγγελο της Κρήτης που μόλις χθες συμπληρώθηκαν 39 χρόνια από το χαμό του. Η εμφάνιση εμφατική, η νίκη εντυπωσιακή με πολύ καλό ποδόσφαιρο και πέντε γκολ εξαιρετικά αφιερωμένα στον Ψαρονίκο των Ανωγείων, συνέθεσαν ένα υπέροχο απόγευμα στα Ανώγεια, με αρκετό κόσμο που καταχειροκρότησε στο τέλος τους παίχτες της ομάδας μας. 5-0 στο υποτιθέμενο ντέρμπι της 15ης αγωνιστικής το οποίο ο Αετός μετέτρεψε σε υγιεινό περίπατο και πηγαίνει με την ψυχολογία στα ύψη για τον αγώνα της επόμενης Κυριακής με τον Τηγανίτη, εκτός έδρας ώστε να εδραιώσει τη θέση του στην κορυφή!
Σαν καταιγίδα μπήκε ο Αετός στο παιχνίδι, με το παιχνίδι να καθαρίζει με συνοπτικές διαδικασίες με δυο γκολ ήδη μετά από μόλις 4 λεπτά αγώνα. Το 1-0 σημείωσε στο 2′ ο Σμαραγδής με υπέροχο πλασέ μετά την ασίστ του Δραμουντάνη και η..καταιγίδα συνεχίστηκε στο 4′ με την εξαιρετική κίνηση και το αριστερό σουτ του Ξυλούρη που σημείωσε το 2-0! Οι Κουνάβοι προσπάθησαν να συνέλθουν από το σοκ αλλά έπεσαν πάνω στον καταπληκτικό Καπετανάκη που είχε κατεβάσει τα ρολά σε όσες φάσεις χρειάστηκαν, αποκρούοντας μάλιστα μέχρι και πέναλτι. Στο 6′ η πρώτη μεγάλη επέμβαση του σε κόρνερ μετά το φάουλ του Νταγκίνη. Στο 7′ ο Παγκαλάκης αστόχησε στο τετ α τετ μετά την ασίστ του Σμαραγδή σε ένα παιχνίδι που πήγαινε η μπάλα πάνω κάτω για να έρθει η φάση του 9′ που και πάλι ο Σμαραγδής κέρδισε πέναλτι σε καθαρή ανατροπή του από τον Τουτουδάκη, σε μια φάση που δυστυχώς ο επιθετικός του Αετού τραυματίστηκε και αποχώρησε, σε μια εξαιρετικά άτυχη στιγμή για αυτόν. Το πέναλτι εκτέλεσε ο Παγκαλάκης, με τον top scorer του Αετού να βλέπει την μπάλα να τραντάζει το δεξί κάθετο δοκάρι του Σημαιάκη! Μετά το χαμένο πέναλτι οι φάσεις εναλλάσσονταν με πρώτη το τετ α τετ του Δραμουντάνη στο 15′ που πέρασε λίγο άουτ. Στο 19′ ο Καπετανάκης έκανε νέα μεγάλη επέμβαση και πάλι σε φάουλ του Νταγκίνη, ενώ στο 22′ η κεφαλιά του Γκιαουράκη πέρασε άουτ. Η συνέχεια άνηκε ολοκληρωτικά στον Αετό με τον Δραμουντάνη να κάνει ωραία κίνηση και πλασέ με το δεξί στο 26′ και την μπάλα να φεύγει λίγο άουτ! Στο 35′ ο Αετός κέρδισε δεύτερο πέναλτι και αυτό σωστό, με καθαρή ανατροπή του Δραμουντάνη από τον τερματοφύλακα Σημαιάκη. Από την άσπρη βούλα αυτή τη φορά δοκίμασε ο Παπαδομιχελάκης, που σκοράροντας για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική ουσιαστικά καθάρισε το ματς για τον Αετό.Τελευταία φάση του πρώτου ημιχρόνου το ωραίο σουτ του Λευτέρη Καλλέργη στο 39′ έξω από την περιοχή που πέρασε λίγο άουτ!
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τρίτο πέναλτι, σε μια επίσης όμως σωστή υπόδειξη από τον διαιτητή Μανδαλενάκη. Ο Καλέας ανέτρεψε καθαρά τον Τουτουδάκη, το πέναλτι ανέλαβε να εκτελέσει ο Νταγκίνης αλλά απέκρουσε εξαιρετικά και μάλιστα σταθερά ο Καπετανάκης με τρομερή εκτίναξη στη δεξιά του γωνία, σβήνοντας οριστικά κάθε σκέψη ανατροπής από το μυαλό των φιλοξενούμενων. Όλο το υπόλοιπο παιχνίδι ήταν ένας μονόλογος για τον Αετό που πέτυχε δυο ακόμα γκολ και είχε και αρκετές άλλες τελικές προσπάθειες. Στο 53′ φοβερή κούρσα του Δραμουντάνη από δεξιά και φαρμακερό γύρισμα στη μικρή περιοχή με τον Καλλέργη να μην προλαβαίνει για μερικά εκατοστά τη μπάλα παρά την μεγάλη του προσπάθεια. Στο 61′ ο Άριστος Παπαδάκης λίγο έλειψε να βάλει ένα από τα γκολ της χρονιάς με σουτ από τη μεσαία γραμμή, τη μπάλα να σκάει μπροστά στον τερματοφύλακα που με υπερένταση την έδιωξε σε κόρνερ! Το 4-0 έγινε τελικά στο 62′ μετά από ωραία εκτέλεση κόρνερ του Ξυλούρη, και το πρώτο “κανόνι” της κατηγορίας τον Γιώργο Παγκαλάκη να την στέλνει με εξαιρετικό πλασέ στα δίχτυα! Ο Αετός δεν κατέβασε ταχύτητα και στο 78′ ο Παγκαλάκης αστόχησε σε τετ α τετ με μια όμορφη λόμπα που επιχείρησε πάνω από το οριζόντιο.Στο 78′ ο διαιτητής απέβαλλε τον προπονητή των Κουνάβων Μιχάλη Τουτουδάκη, που προκάλεσε αλγεινή εντύπωση σε όλους τους παρευρισκόμενους, διαμαρτυρόμενος συνεχώς ακόμα και για τα..πλάγιο άουτ σε ένα παιχνίδι που βρισκόταν στο 4-0! Σωστά ο διαιτητής τον απέβαλλε ενώ τέτοιες συμπεριφορές που δημιουργούν κλίμα για ένταση στην κερκίδα μόνο κακό κάνουν στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο! Ο Αετός πάντως δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και αφού απείλησε με το τετ α τετ του Παγκαλάκη στο 85′ που έφυγε μόλις άουτ, τελικά έφτασε στην “πεντάρα” με την γκολάρα του Παγκαλάκη ξανά στο 90′, με τον πρώτο σκόρερ της κατηγορίας να στρώνει τη μπάλα από το αριστερό στο δεξί και να τη στέλνει συστημένη στο αριστερό παραθυράκι του Σημαιάκη, ολοκληρώνοντας μέσα σε αποθέωση ένα μεστό παιχνίδι από ολόκληρη την ομάδα. Ο Αετός όχι μόνο παρέμεινε στην κορυφή της βαθμολογίας με 36 βαθμούς, αλλά αποσπάστηκε από τους Κουνάβους 7 βαθμούς έχοντας αβαντάζ και στην περίπτωση ισοβαθμίας, σε ένα σενάριο που καλύτερο δεν θα μπορούσε να περιμένει ο αρχιτέκτονας αυτής της νίκης, προπονητής Σταμάτης Μαματζάκης. Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για το μεγάλο παιχνίδι που έκαναν, ενώ πρέπει να εκθειάσουμε το ήθος και την ποιότητα των παιδιών που δεν κατάγονται από τα Ανώγεια, αλλά αφιέρωσαν στο Νίκο Ξυλούρη τη νίκη θέλοντας έτσι να δείξουν συμβολικά, τον σεβασμό και την τιμή που νιώθουν φορώντας τη φανέλα των Ανωγείων! Τέλος η “Α” εύχεται περαστικά στον μεγάλο άτυχο της αναμέτρησης Σοφοκλή Σμαραγδή και του εύχεται γρήγορη επάνοδο στους αγωνιστικούς χώρους.
Οι συνθέσεις:
Αετός Ανωγείων:Καπετανάκης-Μαματζάκης-Μέμος-Παπαδομιχελάκης-Καλέας-Παπαδάκης-Τούγλης(84’Κονιός)-Παγκαλάκης-Ξυλούρης
Δραμουντάνης(80’Βιτώρος)-Σμαραγδής (13 λ.τ Καλλέργης, 79’Παπάζογλου).
Κουνάβοι:Σημαιάκης-Βασιλάκης-Παντελάκης(60’Μουρτζάκης)-Γκιαουράκης(46’Πρεντούλης)-Νταγκίνης-Τουτουδάκης-Κυπριωτάκης
Τζαγκαράκης-Μωραιτάκης (67’Κατσαρός)-Ντανούσι(46’Χρονάκης)-Τζουλιάδης.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η οικογένεια των Νταγιαντάδων τίμησε με πανηγύρι τον Άγιο Χαράλαμπο, παραμονή της εορτής του σήμερα Σάββατο 9 Φεβρουαρίου, στο μικρό εκκλησάκι που έχει χτιστεί προς τιμήν του απέναντι από το θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”. Πλήθος κόσμου βρέθηκε εκεί ενώ ο ιερωμένος πατήρ Ανδρέας Δραμουντάνης τέλεσε τρισάγιο. Στη συνέχεια η οικογένεια Νταγιαντά παρέθεσε πλούσιο τραπέζι με αυθεντικά παραδοσιακά Ανωγειανά εδέσματα στον κόσμο και στους προσκεκλημένους της, στην παραδοσιακή ταβέρνα του “Γκαγκάρη” που βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία.
Το πανηγύρι των Νταγιαντάδων για τον Άγιο Χαράλαμπο, ξεκίνησε το 2009 όταν ο Βασίλης Νταγιαντάς έκτισε το συγκεκριμένο εκκλησάκι εις μνήμην του πατέρα του Χαράλαμπου Νταγιαντά ή Νταγιαντοχαραλάμπη.
Κάθε χρόνο όλο και περισσότερος κόσμος συγκεντρώνεται εκεί για την χάρη του Αγίου, με τη συγκεκριμένη ημέρα να αποτελεί πλέον θεσμό και να είναι το πανηγύρι των Νταγιαντάδων τον χειμώνα.
Φωτογραφίες:Γιώργος Νταγιαντάς
Ένα μοναδικό, διαδραστικό τετραήμερο πρόγραμμα εκπαίδευσης, για 16 επαγγελματίες, με εισηγητή το γνωστό Chef Γιάννη Μπαξεβάνη, θα διεξαχθεί στα Ανώγεια της Κρήτης, στις 12 – 15 Φεβρουαρίου από το ΙΝΣΕΤΕ (Ινστιτούτο του ΣΕΤΕ), όπου οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν σύγχρονες συνταγές, με πρώτες ύλες που θα μαζέψουν οι ίδιοι από την ελληνική γη.
Το 4ήμερο πρόγραμμα περιλαμβάνει, υπό την καθοδήγηση του Chef:
-μάζεμα μυρωδικών και χορταρικών
-μάζεμα χοχλιών
-άρμεγμα σε μιτάτο
-παρασκευή τυριού
-ζύμωμα ψωμιού
Οι συμμετέχοντες, αφού μαζέψουν τις πρώτες ύλες, θα μπουν με τον Chef στην κουζίνα να μαγειρέψουν, δημιουργώντας γηγενείς συνταγές.
Χαρακτηριστικά προγράμματος :
Διάρκεια εκπαίδευσης: 4 ημέρες /24 ώρες
Τύπος προγράμματος: Hands on practice
Χώρος διεξαγωγής : Ξενοδοχείο DELINA – Ανώγεια Κρήτης
Ημερομηνίες Υλοποίησης:
Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2019, 10:00-16:00
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2019, 10:00-16:00
Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2019, 10:00-16:00
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2019, 10:00-16:00
Κόστος συμμετοχής:
220€ για Επιχειρήσεις Μέλη ΣΕΤΕ και Επαγγελματίες που καλύπτουν μόνοι τους το κόστος
300€ για Επιχειρήσεις μη Μέλη ΣΕΤΕ
*Το ΙΝΣΕΤΕ καλύπτει ποσοστό του κόστους συμμετοχής.Το σεμινάριο πραγματοποιείται στα πλαίσια των εκπαιδευτικών δράσεων του ΙΝΣΕΤΕ.
Όλες οι θέσεις για το σεμινάριο έχουν καλυφθεί.
“Μόνο που πόνεσα μαζί σας και ονειρεύτηκα μαζί σας…” -Νίκος Ξυλούρης, τριάντα εννιά χρόνια μετά…
08/02/2019
”Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης.
Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε
αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει
ας μη μας ξεχάσουν, τις αδύναμες ψυχές μέσα στ’ ασφοδίλια.
—————————————————————————————-
Ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:
Εμείς που τίποτα δεν είχαμε θα τους διδάξουμε τη γαλήνη.
Ας μη μας ξεχάσουν.” (Γιώργος Σεφέρης)
Οκτώ Φεβρουαρίου 1980, ξημερώματα Παρασκευής στο Αντικαρκινικό κέντρο Πειραιά, ο Νίκος Ξυλούρης αφήνει την τελευταία του πνοή. Η φωνή που έκανε εκατομμύρια Έλληνες να ριγούν από συγκίνηση σβήνει σε ένα λευκό δωμάτιο Νοσοκομείου. Η αγαπημένη του Ουρανία του κρατάει μέχρι την τελευταία στιγμή το χέρι, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον κρατήσει στη γη, αλλά η ψυχή του “Ψαρονίκου”, υψώνεται πάνω από το λευκό δωμάτιο, βγαίνει έξω και απλώνεται από την Κρήτη έως τον Έβρο, ως ένας Μύθος, ως ένας κολοσσός της μουσικής, με την αύρα του να μας χαϊδεύει μέχρι και σήμερα, 39 χρόνια μετά και να μας εμπνέει ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές μας.
Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι είναι ώρα αναμνήσεων.Μα όχι Πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι. Είναι ώρα περισυλλογής Μα όχι πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι.Είναι ώρα για δάκρυα. Και μένει Πάντα..(Γιάννης Κακουλίδης).
Πραγματικά, εκείνη την Παρασκευή που δάκρυσε όλη η Ελλάδα πριν 39 χρόνια, τα δάκρυα έμειναν για πάντα. Η θλίψη για την τεράστια απώλεια, αλλά και ένα μεγάλο γιατί, καθώς ο Νίκος έφυγε νωρίς, διανύοντας μόλις την τέταρτη δεκαετία της ζωής του. Έμεινε και ένα μεγάλο “και αν”. Αν δεν έφευγε τόσο νωρίς πόσα περισσότερα θα μας είχε προσφέρει απλόχερα με τη φωνή του, τα τραγούδια του, αλλά και την ακέραιη και έντιμη στάση ζωής του, καθώς κατά γενική ομολογία υπήρξε ένας από τους πιο αγνούς ανθρώπους και ένας από τους σεμνότερους καλλιτέχνες που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα.
Και παν και πάνε και σε αναζητάνε, ώρα τους καλή. Από λιβάδια μ’ ασφόδελα περνάνε, ώρα τους καλή. Παλιά τραγούδια στα αλώνια αχολογάνε, και παν και πάνε, ώρα τους καλή. Τους ακολουθάνε τα αγρίμια που ξυπνάνε, ώρα τους καλή. Την πέτρα στύβουν, χορταίνουν, ξεδιψάνε, ώρα τους καλή. Στη γη και στα άστρα και στα παιδιά μιλάνε. Ώρα τους καλή..(Ιάκωβος Καμπανέλλης).
Μαγική η σχέση του με τα παιδιά. Από αυτήν απέκτησε το παρατσούκλι “Κλωσσού” καθώς από νεαρή ηλικία όπου καθόταν μαζεύονταν γύρω του σιγά σιγά όλα τα παιδιά της περιοχής να τον ακούσουν.
-Πάρε μου πατέρα μια λύρα. Από την τρίτη τάξη του δημοτικού η μοναδική έγνοια του ήταν αυτή και το μοναδικό πράγμα που ζητούσε.
-Δεν θα τον κάνω λυράρη. Σα δε του αρέσουν τα γράμματα καλλιά να πάει στα πρόβατα παρά να γίνει μουζικάντης, έλεγε με αγριεμένο ύφος ο πατέρας του ο Ψαρογιώργης.
Όμως τα αυθεντικά ταλέντα, πάντα έχουν δίπλα τους ένα αόρατο χέρι που τα βοηθάει και τα σπρώχνει να κάνουν αυτό για το οποίο γεννήθηκαν. Έναν από μηχανή θεό που εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή και βάζει ξανά τα πράγματα στην κανονική τους ροή. Ο Νίκος θα γινόταν καλλιτέχνης, καμιά επίγεια δύναμη δεν θα μπορούσε να εμποδίσει αυτή την εξέλιξη. Και βρέθηκε ο απομηχανής θεός. Στο πρόσωπο του δάσκαλου εκείνης της εποχής Μενέλαου Δραμουντάνη. Σαν να μην ήταν λόγια του δασκάλου αλλά μιας ανώτερης δύναμης που έβαζε τις λέξεις στο στόμα του.
-Μην το πιέζετε το κοπέλι. Πάρτε του τη λύρα και βγάλτε το από το σχολείο. Δεν θα χαθεί.
Αλήθεια ποια μαγεία τοποθέτησε τα λόγια αυτά στο στόμα ενός δασκάλου: Βγάλτε το παιδί από το σχολείο. Φαίνεται απίστευτο αλλά έτσι συνέβη. Μαλάκωσε ο Ψαρογιώργης και πήγε τον γιο του στο Ηράκλειο να διαλέξει μια λύρα. Την πρώτη του λύρα στα 12 του χρόνια. Η λύρα έγινε προέκταση του χεριού του και συνοδοιπόρος της μαγικής φωνής του μέχρι και την τελευταία του πνοή.
Χρόνια μετά ο δάσκαλος, άκουγε παντού το όνομα του μικρού κάποτε μαθητή του. Στα ραδιόφωνα, στην τηλεόραση, στις κουβέντες των απλών ανθρώπων. Και ένιωθε περήφανος και δικαιωμένος..
Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς, σαλτάροντας με τις τριχιές του λιβανιού, πήρα τον δρόμο της σποράς. Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού. Είχα το ύπνο του λαγού..(Κ.Χ.Μύρης)
Γρήγορα η Κρήτη δεν χωρά το ταλέντο του. Ο Ψαρονίκος από ένας μεγάλος λυράρης στην Κρήτη, στην Αθήνα θα γίνει ο Νίκος όλων των Ελλήνων. Η φωνή του ενώνει, συγκινεί, δεσπόζει.Συναρπάζει. Συγκλονίζει.Αφήνει το στίγμα της σε ποιήματα κορυφαίων ποιητών. Εμπνέει κορυφαίους μουσικοσυνθέτες να απλώσουν το ταλέντο τους με βάση τη φωνή του. Γίνεται πλέον παγκόσμια, σπάει όλα τα σύνορα και αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένας από τους σπουδαιότερους ερμηνευτές.
Τα παιδιά ξεχύνονται στους κάμπους, οι φωνές τους δεν είναι πια κουρέλια. Έντιμο αίμα που ζητάει εκδίκηση..(Οδυσσέας Ελύτης)
Σεμνός παρακολουθεί με αμηχανία τις εκδηλώσεις λατρείας στο πρόσωπο του και απορεί. Η προσωπικότητα του στέκεται βράχος, μπεντένι μπροστά στην επιτυχία και την αναγνώριση και δεν αφήνει να χαθεί ούτε στο ελάχιστο η αγνότητα του και ο απλός τρόπος που κοιτάει τη ζωή, μακριά από ψεύτικες χαρές και λούσα. Και όταν νιώσει ότι ο απλός κόσμος που υποφέρει τον χρειάζεται θα είναι εκεί δίπλα του ανιδιοτελώς αγνοώντας τυχόν συνέπειες.Τρεις μέρες θα ενώσει τη φωνή του με αυτή των φοιτητών στα κάγκελα του Πολυτεχνείου. Σύμβολο αντίστασης κατά της Χούντας ο Ψαρονίκος και δε θα μπορούσε να πράξει αλλιώς ένας πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος. Η φωνή του θα σπάσει τα κάγκελα, θα διαπεράσει σαν ρίγος τους πραξικοπηματίες Χουντικούς και θα συμβάλλει καθοριστικά στην αντίστροφη μέτρηση για την επτάχρονη μαύρη περίοδο της Νεοελληνικής Ιστορίας. “Πότε θα κάνει ξαστεριά” τραγουδούσε και ήταν σαν να έδινε με την παρουσία του εκεί την απάντηση:”Όταν θα χτυπήσουμε το κακό ενωμένοι οι Έλληνες σαν μια γροθιά..”.Πράξη Αντίστασης τότε και η συμμετοχή του στην παράσταση “Το μεγάλο μας Τσίρκο” με την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο..
Χρόνια μετά σε κάθε συνέντευξη του ο δημοσιογράφος θα τον ρωτάει. “Ήσουν και στο Πολυτεχνείο Νίκο. Πες μας για αυτό”. Με ένα σφίξιμο ο Νίκος απαντούσε πάντα σταθερά:”Δε θέλω να μιλήσω για αυτό. Τίποτα δεν έκανα. Στο Πολυτεχνείο ήταν παιδιά που σκοτώθηκαν. Εγώ δεν σκοτώθηκα..”.
Μια μέρα μια Παρασκευή θα πέσω να πεθάνω και μια Λαμπρή θα αναστηθώ από το χώμα απάνω..(Γιάννης Κακουλίδης)
-Όλα καλά μωρέ και τα τραγούδια και τα ποιήματα, αλλά συνέχεια με το Χάρο με βάζετε να αγωνίζομαι, έλεγε μεταξύ σοβαρού και αστείου ο ίδιος στους συνθέτες και τους ποιητές με τους οποίους συνεργάστηκε. Σαν ένα προαίσθημα να είχε. Ότι πολύ τον προκαλεί και κάποια στιγμή θα επιτεθεί και πρέπει να είναι έτοιμος. Από την άλλη όμως είχε και το πρώτο του τραγούδι, εκείνο που έγραψε σε ηλικία μόλις 17 ετών:”Δεν κλαίνε οι δυνατές καρδιές η μοίρα όταν τις δέρνει. Γιατί πιστεύουν με καιρό πως κάθε πόνος γιένει..”
Η αρρώστια τον χτύπησε στο απόγειο της δόξας του εκεί στα τέλη του 1979. Το ταξίδι στην Αμερική, οι θεραπείες, οι αγωνίες δυστυχώς δεν απέτρεψαν το αναπόφευκτο τέλος του Φλεβάρη του ’80.
Κι όχι να πείτε που ‘κάνα και τίποτα σπουδαίο. Μόνο που πέρασα κι ακούμπησα στον ίδιο τοίχο που ακουμπήσατε.
Κι όχι να πείτε που ‘κάνα και τίποτα σπουδαίο. Μόνο που φόρεσα τις ίδιες χειροπέδες που φορέσατε.
Κι όχι να πείτε που ‘κάνα και τίποτα σπουδαίο. Μόνο που πόνεσα μαζί σας και ονειρεύτηκα μαζί σας..
Μόνο που σε βρήκα και με βρήκες σύντροφε..(Γιάννης Ρίτσος)
Έσβησε ο Νίκος Ξυλούρης. Το σώμα του θα γινόταν ένα με την μάνα γη, ένα κρύο πρωινό του Φλεβάρη στο πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Το σώμα θα γίνει χώμα, αλλά το έργο και η φωνή θα έμεναν για πάντα στις ψυχές μας, στα βινύλια και τους δίσκους μας. στα γραπτά και στις καρδιές μας, όπως συμβαίνει σε κάθε πραγματικό καλλιτέχνη που πρωτίστως μιλάει στις καρδιές του απλού κόσμου. Που ονειρεύτηκε μαζί τους. Μαζί μας..
Οι Ανωγειανοί πάντα θα περιμένουν την τελευταία αυλαία και το χειροκρότημα που εκκρεμεί εδώ και 39 χρόνια. Περιμένουν μια λαμπρή τελετή με τα οστά του Ψαρονίκο να φτάνουν στα Ανώγεια, ώστε η αύρα του να καλύψει ακόμα περισσότερο τον αγαπημένο του Ψηλορείτη..
Η φίλη του Νίτσα Λούλε-Θεοδωράκη ακολουθεί τα τελευταία βήματα. Τα τελευταία χειροκροτήματα:
“Δυο δρασκελιές ακόμη Νίκο και φτάσαμε. Φρεσκοσκαμμένος ο λάκκος που θα δεχτεί το κορμί σου. Γύρω σου μελίσσι ο κόσμος χειροκροτεί. Το σκοινί κατεβαίνει αργά για να μην τρανταχτείς. Μπηγμένη στο χώμα η λύρα που σε συντρόφευε τριάντα χρόνια.
Ένα τελευταίο κοίταγμα στο χλωμό πρόσωπο σου. Δυο άνθη λεμονιάς πριν πέσει το χώμα, κι ύστερα φτυαριές, σίγουρες μηχανικές κινήσεις, ώσπου να χαθείς για πάντα στο σκοτάδι, ένα σκοτάδι που δεν θα καταφέρει ποτέ να σε σβήσει από τη μνήμη μας.
Εκεί στην άκρη του νεκροταφείου σε αφήσαμε, μεσημέρι πια, παρέα με τα πουλιά, τα κυπαρίσσια, με τη μυρωδιά της Άνοιξης που φτάνει και το Χάρο να τραγουδά μετανιωμένος..
Για ιδές κρίματα που ‘κάνα,
κι άδικα που τα κάνω,
για ιδέ σπίθια που ρήμαξα,
για ιδέ κορμιά που πήρα.
Αθάνατος στις καρδιές μας..
Του Γιώργη Μπαγκέρη