Archive for Μαρτίου 2017
Της Ιωάννας Μπισκιτζή – Λέκτορας κλασικής φιλολογίας
Το 1525, ο Νικολό Μακιαβέλι, συγγράφοντας την ιστορία για την πόλη του, την Φλωρεντία, λέει: «όταν συντρέχουν ομοειδείς γενεσιουργοί παράγοντες, τότε αναδύονται στο διάβα του χρόνου, φαινόμενα που τα χαρακτηρίζει μια εσωτερική αλληλουχία, η ιστορική αναλογία».[1] Ό,τι δηλαδή συμβαίνει σήμερα, αντανακλά το χθες και η Έξοδος του Μεσολογγίου, αυτή η κορυφαία συλλογική πράξη αυτοθυσίας, αναδεικνύει τους «ελεύθερους πολιορκημένους» σε αιώνιο σύμβολο για τον αγώνα υπέρ της ελευθερίας, αλλά ταυτόχρονα η αδυναμία της τότε Ελληνικής Διοίκησης να συνδράμει και να αποτρέψει τον χαμό του Μεσολογγίου, παρουσιάζει μια ιστορική αναλογία με την σημερινή τραγική πραγματικότητα.
Το Μεσολόγγι προδόθηκε. Πιθανόν να υπήρξε ”θύμα” της εξωτερικής πολιτικής της Αγγλίας, που ως ελεύθερο Ελληνικό κράτος σχεδίαζε μόνο τον Μοριά και τις Κυκλάδες, απορρίπτοντας την Ρούμελη. Τα …δάνεια της Αγγλίας, πάντως, δεν περίσσεψαν για την ενίσχυση του Μεσολογγίου σε τροφές και πολεμοφόδια. Αναλώθηκαν στις εμφύλιες διαμάχες ανάμεσα σε καπεταναίους και προεστούς που ”κατέτρωγαν” την Ελληνική Επανάσταση. Ψαριανοί, Υδραίοι, Σπετσιώτες, κ. ά., ήθελαν μετρητά για να κινήσουν τα πλοία, γιατί τα στόματα που τάιζαν ήταν πολλά. Η κυβέρνηση του Γεωργίου Κουντουριώτη, προχώρησε σε εκποίηση “έκτατης ανάγκης” γόνιμων εθνικών γαιών του Ναυπλίου. Αλλά κι αυτά τα γόνιμα εδάφη περιήλθαν στους “ημετέρους” με πρώτο τον Κουντουριώτη κι έτσι στο δημόσιο κορβανά δεν “έμβη ούτε γρόσι’’…
Το Μεσολόγγι γνώρισε δύο πολιορκίες. Η πρώτη στις 25 Οκτωβρίου 1822, από τους Ομέρ Βρυώνη και Κιουταχή, οι οποίοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία τους στις 31 Δεκεμβρίου 1822, μετά την σθεναρή αντίσταση των πολιορκημένων, υπό τις διαταγές των οπλαρχηγών, Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, Μάρκου Μπότσαρη, Αθανασίου Ραζή-Κότσικα, κ. ά..
Η δεύτερη πολιορκία ξεκίνησε στις 15 Απριλίου 1825, από τον Κιουταχή, με 10.000 άνδρες, οι οποίοι ενισχύθηκαν με άλλους 15.250 του Ιμπραήμ, στις 12 Δεκεμβρίου 1825.Οι φρικτές μέρες της πολιορκίας, καταγράφονταν με λεπτομέρειες στην εφημερίδα του Ελβετού φιλέλληνα Ιωάννη-Ιάκωβου Μάγερ, «Ελληνικά Χρονικά»[2], με κυριότερους αρθρογράφους τους Αρτέμιο Μίχο και Σπυρομήλιο, αγωνιστές στο πολιορκημένο Μεσολόγγι.
Στις αρχές όμως του 1826 η ελληνική κυβέρνηση ήταν απασχολημένη με την προετοιμασία της Γ’ Εθνοσυνέλευσης και έτσι δεν έδειξε την προσοχή που έπρεπε στην πολιορκημένη πόλη. Ο Αρτέμιος Μίχος γράφει στο ημερολόγιο της πολιορκίας που κρατούσε: «Αλλ’ αφού αι Αγγλικαί του δανείου στερλίναι, δι’ ων και τα πάθη εις την Ελλάδα διαιωνίσθησαν, είχον καταναλωθεί δια την κατάπαυσιν της ανταρσίας, ευρέθη νυν εις απορίαν περί του πρακτέου[…] ‘Εκτοτε, μ΄όλην την ανωτέρω εκτεθείσαν απορίαν του Εθνικού Ταμείου, η Κυβέρνησις δεν έλειπεν από καιρού εις καιρόν να προμηθεύη το Μεσολόγγι με τας αναγκαίας τροφάς».[3]
Η τραγικότητα των συνθηκών των τελευταίων ημερών της πολιορκίας, διαγράφεται ολοκάθαρα στην αναφορά προς τη Διοίκηση, δύο μέρες μετά την Έξοδο, 12 Απριλίου 1826. Την αναφορά υπογράφουν εννέα οπλαρχηγοί, ανάμεσά τους ο Κίτσος Τζαβέλας, ο Νότης Μπότσαρης, ο Φωτομάρας, και ο Δημήτρης Μακρής[4]:
«Με την ελπίδα να μας καταφθάσουν τα καράβια εφθάσαμεν εις την αθλιωτάτην κατάστασιν. Εφάγαμεν όλα τα άλογα, μολάρια, γομάρια, σκύλους και γάτες, τα οποία ετελείωσαν και αυτά. Τα καράβια δε τα ελληνικά μίαν φοράν εφάνησαν εις τον λιμένα μας και επειδή ήταν ολίγα, όχι[μόνο] δεν έβλαψαν τον εχθρόν, αλλά και εκδιώχθησαν. Και περιμέναμεν οκτώ μέρες τρώγοντας θαλάσσια χόρτα και πλέον δεν τα ματαείδαμεν.Έφθασε να πεθαίνουν και εκατόν και εκατόν πενήντα την ημέραν, ώσπου οπού έμειναν ανάθαφτοι, διότι οι άλλοι δεν είχαν την δύναμιν να τους θάφτουν.
Δια να μην χαθεί όμως με την ολότητα το στρατιωτικόν απεφασίσαμεν να εβγούμεν με την έξοδον με τα σπαθιά εις τας χείρας, να εβγάλωμεν και όλον το αδύνατον μέρος και όποιος γλυτώσει, πράγμα οπού δεν έγινε ποτέ εις τον κόσμον. Λοιπόν εις τας 10 του παρόντος, το βράδυ τας τρείς ώρας της νυκτός, εκάμαμεν την έξοδον, μέσον τα γεφύρια, και επέσαμεν εις τα εχθρικά περιχαρακώματα[…]Εβάσταξεν ο πόλεμος εξ ώρας. Όλες οι φαμίλιες και αδύνατοι εχάθησαν και από τους δυνατούς πολλά ολίγοι, όσους έπιασε το βόλι και το μυσδράλι[…]Δεν λυπούμεθα τόσον δια τον χαμόν του Μεσολογγίου, δια το οποίον εχύσαμεν τόσα αίματα, αλλά μας θλίβει περισσότερον ότι ο χαμός του έγινε εις ένα καιρόν οπού είχαμεν καταστήσει τον εχθρόν εις τόσην αδυναμίαν[…] διότι τρεις φορές του εκάμαμεν έφοδον από το κάστρον, του εκόψαμεν μέσα εις τες τάπιες περίπου από δύο χιλιάδας».
Και τελείωναν: « Το Μεσολόγγι η πείνα το επαρέδωσεν. Αλλά μη φοβάσθε. Εκείνοι οπού εβαστούσαν το Μεσολόγγι, οι περισσότεροι, εγλύτωσαν με το σπαθί εις το χέρι. Διό παρακαλούμεν να μας καταφθάσουν αι αναγκαίαι διαταγαί τι έχομεν να κάμωμεν, και κάθε καλή κυβέρνησιν από τροφάς, πολεμοφόδια και λοιπά. Ημείς με το να είμεθα αδύνατοι από την πείναν και τον κόπον και με το να μην ευρίσκεται εις τούτα τα μέρη τίποτε, απερνούμεν εις τα Σάλωνα, όπου και περιμένομεν τας ανωτέρω διαταγάς».
Το γεγονός της αδυναμίας της ναυτικής δύναμης να στηρίξει την άμυνα και να εφοδιάσει το Μεσολόγγι, είναι εμφανές σε γράμμα του Μιαούλη, στις 27 Ιανουαρίου 1826:
« Προς την Σεβαστήν Διοίκησιν της Ελλάδος
Το ψωμί μας ετελείωσε προ ημερών και αν από τότε ανεχωρούσαμεν ηθέλαμεν αφήσει το άθλιον Μεσολόγγι πάλιν στερημένον ως πρότερον[…] Ιδού η κατάστασίς μας! Ιδού ο Ελληνικός στόλος από τον οποίον ζητείτε τα πάντα και όλον το Έθνος προσμένει την σωτηρίαν του. Ω, της αθλιότητός μας! Αλοίμονον εις το Έθνος μας! Και μη γαρ είναι τούτο μόνον ή το μεγαλύτερον κακόν; Γνωρίζετε, λέγετε, την κατάστασιν του στόλου. Ποία μέτρα λοιπόν, παρακαλώ ελάβατε δια την οικονομίαν του, δια την ευταξίαν του, δια την ενέργειάν του; Ποίον οργανισμόν εδιωρίσετε; Διατί δεν φαίνεσθε ότι φροντίζετε οπωσούν και δια τούτο το άθλιον ναυτικόν της Πατρίδος; Απεφασίσθη τάχα πλέον ο αφανισμός μας;»
Ο Μιαούλης δεν έλαβε απαντήσεις αλλά στις 10 Απριλίου 1826, η Διοίκηση απαντά σε γράμμα των προκρίτων της Ύδρας, οι οποίοι ζητούσαν «να πράξη η Κυβέρνησις ό,τι αι περιστάσεις υπαγορεύουν».
« Η Διοίκησις με λύπην της μανθάνει τον επικείμενον κίνδυνον του Μεσολογγίου, πλην εις την στενοχωρίαν εις την οποίαν ευρίσκεται και την παντελή έλλειψη των χρηματικών μέσων αμηχανεί, μη δυναμένη οποίαν βοήθειαν να δώση εις μίαν τοιαύτην ανέλπιστον κατάστασιν, ενώ ήλπιζεν ότι έπρεπεν όλα τα πλοία, όσων τα μηνιαία επληρώθησαν να παρευρίσκωνται εις τον στόλον».
Και ο Μιαούλης στις 15 Απριλίου ανακοινώνοντας την πτώση του Μεσολογγίου γράφει:
« Ιδού πώς, με την αδιαφορίαν μας, εφέραμεν τον εχθρόν μέσα εις τους κόλπους μας[…]πάλιν με την αδιαφορίαν μας ημπορεί αυτός να μας χαλάσει δια μιας και να τελειώσει, φευ, με τον εξολοθρευμόν του Έθνους τον ιερόν τούτον πόλεμον[…] ενεργήσετε ειλικρινώς με όλους τους τρόπους και τάχιστα, εις το να τον προλάβωμεν και να τον απαντήσωμεν»[5].
Η πτώση του Μεσολογγίου αν και υπήρξε βαρύτατο πλήγμα για την Επανάσταση, δημιούργησε τις προϋποθέσεις να ενισχυθεί ο αγώνας, με την αναζωπύρωση του φιλελληνισμού και την προώθηση του ελληνικού ζητήματος. Ο Καποδίστριας γράφει στον αδελφό του Βιάριο, στις 18 Απριλίου 1826, ότι το θλιβερό γεγονός του Μεσολογγίου δεν πρέπει να απελπίσει τους έλληνες γιατί σ’ αυτό βλέπει την αρχή της σωτηρίας τους.[6] Η Κεντρική Διοίκηση αδιαφόρησε για τους πολιορκημένους, πιθανότατα γιατί οι Μεσολογγίτες δεν έπαιζαν κάποιο ρόλο στο πολιτικό παιχνίδι για τις εκλογές της Γ’ Εθνοσυνέλευσης. Η ιστορική αναλογία του χθες στο σήμερα είναι η πικρή διαπίστωση, πως τα περισσότερα και τα μεγαλύτερα δεινά μας προέρχονται από την αδράνεια και την απροβλεψία μας, καθώς και από την ανεπάρκεια των κυβερνήσεών μας. Οι μελετητές της θυσίας του Μεσολογγίου, αλλά και όλοι οι Νεοέλληνες θα πρέπει, πέρα από την θλίψη που μας καταλαμβάνει για την καταστροφή της ιερής πόλης, η οποία θα μπορούσε να αποφευχθεί, να ακουμπάμε τη σκέψη μας με απόλυτο σεβασμό και ευγνωμοσύνη στους γενναίους Ελεύθερους Πολιορκημένους.
Ο Διονύσιος Σολωμός, που γνώριζε τις λεπτομέρειες της πολιορκίας από τα «Ελληνικά Χρονικά», που στέλνονταν στη Ζάκυνθο, γράφει στο Σχεδίασμα Α’ των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» : « Τα μάτια μου ποτέ δεν είδαν τόπον ενδοξότερο από τούτο το αλωνάκι”
[1] Τάκης Κονδύλης, Φλωρεντινές ιστορίες, εκδ. Κάλβος, Αθήνα, 1984.
[2] Την εφημ. «Ελληνικά Χρονικά», την αποκαλούσαν και «Εφημερίδα της Πολιορκίας», αφού μεγάλο μέρος της ύλης της αφιερώθηκε στην περίοδο της πολιορκίας του Μεσολογγίου.
[3] Αρτέμιος Ν. Μίχος, Απομνημονεύματα της δευτέρας πολιορκίας του Μεσολογγίου 1825-1826, εκδ. Σ. Π. Αραβαντινού, Αθήναι 1883, σσ. 11, 13-14.
[4] Εμμ. Πρωτοψάλτης, Αλληλογραφία Φρουράς Μεσολογγίου, 1825-1826, εν Αθήναις, εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, 1963, σ. 353.
[5] Πρωτοψάλτης, το ίδιο ό.π..
[6] Απ. Βακαλόπουλος, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Ζ’, Θεσσαλονίκη, 1986, σσ. 461-62.
[1] Πρωτοψάλτης, το ίδιο ό.π..
[1] Απ. Βακαλόπουλος, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. Ζ’, Θεσσαλονίκη, 1986, σσ. 461-62.
Σαράντα μέρες συμπληρώνονται από το φευγιό μιας αυθεντικής Ανωγειανής γυναίκας, της Αριστέας Σμπώκου ή Ατζαρομιχάλενας, που “έφυγε” από τη ζωή βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια της.Την ερχόμενη Κυριακή 26 Μαρτίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη στα Ανώγεια το σαρανταήμερο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής της. Ο ανιψιός της Βασίλης Σμπώκος (Λουκάς) έστειλε στην “Α” το παρακάτω κείμενο αποχαιρετισμού, σε μια αληθινή Αρχόντισσα της ζωής:
Θεία, έχουν περάσει σχεδόν σαράντα μέρες από τότε που έφυγες και το κενό της απουσίας σου μεγαλώνει συνεχώς για όλους εμάς που σε ζήσαμε από κοντά. Έτυχε τα σπίτια μας να είναι δίπλα το ένα στο άλλο και να μεγαλώνω μαζί με τα παιδιά σου. Δεν θυμάμαι ποτέ σαν παιδί να μας μαλώσεις ή να μας φωνάξεις για ότι κι αν κάναμε, αλλά πάντα με χαμόγελο και υπομονή μας αντιμετώπιζες, αντίθετα με το τι έκανε και κάνει η πλειοψηφία της κοινωνίας. Αυτή η στάση σου απέναντι στα παιδιά έδειχνε το μεγαλείο της ψυχής σου.
Μεγαλώνοντας και παντρεμένος ακόμη, ο χαιρετισμός σου, το καλωσόρισμα σ’εμένα, τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου από το μπαλκόνι,έδειχνε τι άνθρωπος είσαι. Παρόλο που η μοίρα σε χτύπησε βαριά παίρνοντας σου το γιο σου το Γιώργη, αλλά και τον άντρα σου ύστερα από πενήντα μέρες, εσύ έστεκες εκεί με αξιοπρέπεια, αντιμετωπίζοντας τη ζωή για το χατήρι των άλλων παιδιών σου. Έκανες υπομονή περιμένοντας να παντρέψεις το Γιάννη σου και τώρα που το έκανες κι αυτό ένιωθες έτοιμη ότι τέλεψες το χρέος σου και πρέπει να πας να βρεις το γιο σου που τόσο σου έλειψε.
Μέχρι να πούμε ότι αρρώστησες έπεσε σαν κεραυνός το νέο στο χωριό ότι πέθανες. Όμως να ξέρεις Θεία Αριστέα ότι άνθρωποι σαν και σένα δεν πεθαίνουν ποτέ γιατί ζουν αιώνια στη μνήμη και στη καρδιά όλων αυτών που τους γνώρισαν. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που σε σκέπασε.
Άνθρωποι αξιοπρεπείς ποτέ τους δε ποθαίνουν,
γιατί στη μνήμη αθάνατοι των αλλονών πομένουν.
Έσβησε ο ήλιος που ‘βγαίνε στο βορινό μπαλκόνι,
και τη καρδιά η μοναξιά κι η θλίψη τη πλακώνει..
-Η Ανωγή ευχαριστεί θερμά τον Βασίλη Σμπώκο (Λουκά), για την προσφορά 50 ευρώ στην εφημερίδα μας για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης.
Συνεχίζονται το ερχόμενο Σάββατο 25 Μαρτίου, οι “Εαρινές Πολιτιστικές Βραδιές”, στα Σείσαρχα, με μια ενδιαφέρουσα λογοτεχνική συνάντηση με τον Ηρακλειώτη συγγραφέα Στέλιο Βισκαδουράκη. Η εκδήλωση που διοργανώνει ο Πολιτιστικός σύλλογος Σεισάρχων και τελεί υπό την υποστήριξη του Δήμου Ανωγείων θα ξεκινήσει στις 8 μ.μ στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου στο Παλαιό δημοτικό σχολείο. Στην διάρκεια της βραδιάς θα μιλήσει ο συγγραφέας και η δημοσιογράφος Ελένη Βακεθιανάκη. Έργα του συγγραφέα θα διαβάσουν η Ελένη Νέστορα, η Ελένη Βακεθιανάκη και ο Λευτέρης Χαρωνίτης.
Ο Στέλιος Βισκαδουράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης όπου κατοικεί μόνιμα. Η οικογένεια του – παλιοί λαϊκοί ζωγράφοι και επιγραφοποιοί- τον ώθησε στο πνεύμα της εικόνας γενικότερα. Με τη λογοτεχνία ασχολείται από το 2002. Έχει βραβευτεί έξι φορές σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα καθώς και σε έναν παγκόσμιο (Αργεντινή, 2011). Το 2009 εξέδωσε το βιβλίο “Στη Ρωγμή του Χρόνου”. Ασχολείται από μικρός με τη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη φωτογραφία έχοντας οργανώσει τρεις ατομικές εκθέσεις, ενώ έχει λάβει μέρος σε οκτώ συνολικά, σε Ηράκλειο, Άγιο Νικόλαο, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Αρθρογραφεί συστηματικά σε εφημερίδες, περιοδικά και portals του Ηρακλείου.
Η αναμέτρηση ΟΦΗ 2000 – ΣΟ Ανωγείων κυριαρχεί στο πρόγραμμα του πρωταθλήματος της σκακιστικής Β’ Εθνικής, καθώς οι δύο ομάδες συγκατοικούν στην κορυφή της βαθμολογίας έχοντας μόνο νίκες μέχρι τώρα, μάλιστα με απόλυτη ισοβαθμία και στους συνολικούς πόντους στις σκακιέρες. (Με τους ίδιους βαθμούς ισοβαθμεί στην πρώτη θέση και η ομάδα του ΟΑΧ 2000 η οποία είναι όμως 3η αυτή τη στιγμή λόγω λιγότερων πόντων στις σκακιέρες). Η συνάντηση θα λάβει χώρα στο γήπεδο του ΟΦΗ στα Καμίνια, την Κυριακή 26 Μαρτίου και ώρα 11:30 το πρωί.
Η απόλυτη ισοβαθμία μεταξύ των δύο ομάδων κάνει την αναμέτρηση να φαντάζει ως η πλέον καθοριστική για τον τίτλο του πρωταθλητή, αν και δεν αποκλείεται – σε περίπτωση ισοπαλίας – να μην ξεκαθαρίσει η κατάσταση ούτε μετά από αυτό το ματς.
Στον ΣΟ Ανωγείων όπως δηλώνουν, δεν νιώθουν πίεση, καθώς η ομάδα του ΟΦΗ είναι εκείνη που κυνηγάει το πρωτάθλημα αρκετά χρόνια τώρα και όπως λένε είναι και το φαβορί για να το πετύχει. Η ομάδα των Ανωγείων, αυτό που επιζητεί είναι να είναι παλέψει και να παίξει όσο το δυνατόν καλύτερο σκάκι. Χαρακτηριστικά αναφέρουν: «Το πρωτάθλημα και η άνοδος που το συνοδεύει, είναι φυσικά επιθυμητό, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Χτίζουμε σιγά σιγά και αυτός είναι ο κύριος στόχος της ομάδας. Δεν βιαζόμαστε. Είναι εξάλλου η πρώτη χρονιά που η ομάδα έχει δυναμώσει τόσο ώστε να μπορούμε να πούμε ότι διεκδικεί το πρωτάθλημα. Αντίθετα η ομάδα του ΟΦΗ κάνει πρωταθλητισμό χρόνια τώρα. Δεν βιαζόμαστε λοιπόν. Πάμε να παίξουμε σκάκι και να ευχαριστηθούμε την σπουδαία αυτή αναμέτρηση. Η προσπάθεια του συλλόγου θα συνεχιστεί στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του ντέρμπι της Κυριακής».
Η Βαθμολογία της Β’ Εθνικής έχει αυτή τη στιγμή ως εξής:
- ΣΟ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 4 (16,5)
– ΟΦΗ 2000 4 (16,5)
– ΟΑΧ 2000 4 (13,5)
- ΣΟ ΡΙΘΥΜΝΑ 2 (12,5)
– ΣΟ ΚΑΜΑΡΑ 2 (12,5)
– ΣΑ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ 2 (10,5)
– ΗΡΟΔΟΤΟΣ 2 (6)
– ΠΗΓΑΣΟΣ 2 (6)
- ΠΟΑ 0 (6,5)
– ΕΓΟΗ 0 (3)
– ΑΟ ΚΙΣΑΜΟΥ 0 (0)
Ευχόμαστε στον Σκακιστικό Όμιλο Ανωγείων καλή επιτυχία!
Περισσότερα για το πρωτάθλημα στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου www.anogiachess.com
Άρθρο του Γεωργίου Σκουλά
Φωτογραφία Χατζημιχάλης Γιάνναρης Οπλαρχηγός Κυδωνίας
Μια μεγάλη μορφή των Κρητικών επαναστάσεων του 19ου αιώνα. Αξιώθηκε να δει τη παρτίδα του ελεύθερη και ενταγμένη στον εθνικό κορμό.
Έχω δημοσιεύσει πολλές φορές ότι οι λακκιώτησες κατά την επανάσταση του 1866 συγκρότησαν δικό τους ένοπλο τμήμα και πολεμούσαν δίπλα στους πατεράδες, στους άνδρες, στους γιούς τους. Μετά από λίγο τις μιμήθηκαν οι γυναίκες του Σελίνου, Αποκορώνου και Σφακίων. Την επιβεβαίωση για τις Λακκιώτησες μας τη δίνει ο Χατζή Μιχάλης Γιάνναρης στο ποίημα του “Η ΚΡΗΤΙΚΟΠΟΥΛΑ” που το σχετικό απόσπασμα δημοσιεύω παραπάνω. Αφιερωμένο σε όλες εκείνες τις ηρωίδες των Κρητικών επαναστάσεων που με τους αγώνες και τις θυσίες τους συνέλαβαν στην απελευθέρωση της Κρήτης. Το αφιερώνω επίσης στη καλή μου φίλη Αρετή, ως ένα χαιρετησμό από τη μακρυνή πατρίδα που τόσο πολλή ανάγκη τον έχουν οι ξενιτεμένοι μας, γνωρίζοντας πόσο πολύ υπερήφανη νιώθει ως Λακκιώτησα και Κρητικιά.
ΕΚΘΕΣΕΙΣ
1)Κεντρικής επιτροπής Αθηνών, Ι. Ζυμβρακάκη, Χ. Βυζάντιου, Παύλου – Ανδρέου Μοράκη.
Έχω αναφέρει πολλές φορές και εξακολουθώ να το ισχυρίζομαι ότι η επανάσταση στην Κρήτη το 1866 – 69 είναι η δεύτερη, μετά το 1821, μεγάλη επανάσταση του Ελληνισμού κατά τον 19ο αιώνα, η οποία όμως δυστυχώς, δεν έχει λάβει την δέουσα θέση στην ιστορική συνείδηση του ελληνικού λαού, αλλά ούτε και του κρητικού, θα έλεγα. Όλα λίγο πολύ, αρχίζουν και τελειώνουν στην τελετή για την ολοκαύτωση της ιεράς μονής του Αρκαδίου. Λέω του «ελληνισμού» και όχι του «ελληνικού κράτους», καθώς έμμεσα και όχι άμεσα, συμμετείχε στην εποποιΐα αυτή. Δεν είχε εξ’ άλλου περιθώρια επιλογής να πράξει κάτι διαφορετικό. Και όταν προσπάθησε να το πράξει, ήρθε η ταπείνωση από τους ισχυρούς.
Ο αναγνώστης, από εδώ και στο εξής θα διαπιστώσει τις γιγαντομαχίες που έγιναν στην Κρήτη κατά την επανάσταση αυτή, τις τεράστιες καταστροφές που υπέστη το νησί, που όμοιές τους δεν πιστεύω ότι έχουν γίνει στην υπόλοιπη Ελλάδα, και μέσω των ιστορικών και μόνο των ιστορικών εγγράφων την εμπλοκή ολόκληρου του ανά την γη ελληνισμού, άμεσα ή έμμεσα στην επανάσταση αυτή. Διαβάστε την συνέχεια... »
Τον τίτλο του πρωταθλητή στην Β’ΕΠΣΡ εξασφάλισε ουσιαστικά ο Αετός Ανωγείων, που επιστρέφει δυναμικά στα μεγάλα σαλόνια του Ρεθυμνιώτικου ποδοσφαίρου. Επτά αγωνιστικές πριν το φινάλε της φετινής διοργάνωσης ο Αετός αν και δεν είχε να αποδείξει κάτι περισσότερο, πέρασε και από την έδρα της Αση Γωνιάς, επικρατώντας με 1-2 εκμεταλλευόμενος την ποιότητα του και με 12 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο, μπορεί πλέον να ξεκινήσει τον σχεδιασμό του για την επόμενη σαιζόν στην Α’ ΕΠΣΡ. Η ..selfie του τίτλου των ποδοσφαιριστών του Αετού στα αποδυτήρια της Ασή Γωνιάς, μας δείχνει και την ενότητα τους αλλά και την χαρά και την τιμή αυτών των παιδιών που παίζουν για τα Ανώγεια και τιμούν τη φανέλα του χωριού σε κάθε γήπεδο του Ρεθύμνου που αγωνίζονται.
Άριστα στημένος στον αγωνιστικό χώρο ο Αετός, ήταν καλύτερος στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, προηγήθηκε δυο φορές και έχασε σημαντικές ευκαιρίες, ενώ ακόμα και όταν δέχτηκε την ισοφάριση, απάντησε άμεσα μη αφήνοντας περιθώρια αμφισβήτησης. Ακόμα και στο τελευταίο δεκάλεπτο που ήταν λογικό να πιεστεί είχε κάτω από τα δοκάρια του τον Κυριακάκη που “κατέβασε” τα ρολά, χωρίς πάντως κανένας παίχτης να υστερήσει σε απόδοση.
Το φιλμ του αγώνα: Ασή Γωνιά-Αετός Ανωγείων 1-2
Με δυο ευκαιρίες εκατέρωθεν ξεκίνησε το παιχνίδι, με τον Πλερωνάκη στο 1′ να στέλνει την μπάλα λίγο άουτ με σουτ εντός της περιοχής για τον Αετό, και τον Κουνδουράκη στο 2′ με κοντινή προβολή να αστοχεί για την Ασή Γωνιά. Στο πρώτο μέρος ο Αετός ήταν εμφανώς καλύτερος και δημιουργούσε ευκαιρίες με σχετική άνεση, ήταν όμως άστοχος στην τελική προσπάθεια. Στο 11′ ο Βασίλης Αεράκης αστόχησε σε σουτ εκτός περιοχής, ενώ στο 17′ ο Σπαχής δεν πρόλαβε για εκατοστά να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα από το παράλληλο γύρισμα του Νύκταρη. Στο 32′ η κοντινή κεφαλιά του Αεράκη πέρασε και πάλι άουτ, ενώ το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε στη λευκή ισοπαλία, με την τεράστια ευκαιρία του Αετού στο 44′, όταν ο Μιχάλης Πλερωνάκης έστειλε την μπάλα στο δεξί κάθετο δοκάρι, με εξουδετερωμένο τον τερματοφύλακα μετά από μια εκπληκτική ατομική ενέργεια του Τριαλώνη από δεξιά.
Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Αετός μπήκε φουριόζος αναζητώντας το γκολ και προειδοποίησε στο 47′ με το φαρμακερό παράλληλο γύρισμα του Πλερωνάκη, με τον Σπαχή όμως και τον Δραμουντάνη να μην προλαβαίνουν την μπάλα. Το 0-1 ήρθε στο 48′ με την εκπληκτική μπαλιά ασίστ του Δημήτρη Ξυλούρη πίσω από τη σέντρα με τον Μανόλη Σπαχή να ‘στρώνει’ μπροστά του την μπάλα με το κεφάλι και στο τετ α τετ να νικά τον Χίκα με εξαιρετικό πλασέ. Μέχρι και το 70′ ο Αετός ήταν και πάλι καλύτερος και θα μπορούσε να κάνει το 0-2 που θα τελείωνε το παιχνίδι. Η μεγάλη φάση ήρθε στο 57′ με την εκτέλεση κόρνερ του Νύκταρη να περνάει τη μπάλα συστημένη στον Ευριπίδη Δραμουντάνη που έπιασε μια πολύ δυνατή κεφαλιά που τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι!
Η Ασή Γωνιά έβγαλε αντίδραση και ισοφάρισε στο 71′ όταν από ασυνεννοησία της αμυντικής γραμμής ο Μανόλης Κουνδουράκης έκανε το 1-1 μόνος απέναντι στον Κυριακάκη. Εκεί όμως που όλοι πίστευαν ότι οι γηπεδούχοι θα πίεζαν για την ανατροπή ο Αετός επιστράτευσε την ποιότητα του και άμεσα πήρε και πάλι κεφάλι στο σκορ. Η φάση που έκρινε το ματς έγινε στο 74′ με ακόμα μια εκτέλεση φάουλ ποίημα του Νικομανώλη Νύκταρη που έδωσε το τρίποντο στην ομάδα.Η Ασή Γωνιά πίεσε για την ισοφάριση, αλλά ο εντυπωσιακός Κυριακάκης είπε όχι αρχικά σε μια εκπληκτική επέμβαση που έκανε σε σουτ του Μπουντοβίνα στο 76′. Στο 78′ η εκτέλεση φάουλ του Καλλιτσουνάκη σταμάτησε στο δεξί κάθετο δοκάρι, ενώ τέλος στο 87′ και 89′ ο Κυριακάκης έσβησε τα όνειρα των γηπεδούχων με δυο μαγικές επεμβάσεις σε σουτ των Σταυριδάκη και Βογιατζιδάκη! Το σφύριγμα της λήξης βρήκε τον Αετό να πανηγυρίζει την 19η νίκη του στο πρωτάθλημα, να φτάνει τους 58 βαθμούς και να κρίνεται από φίλους και αντιπάλους ως ο άξιος πρωταθλητής της Β’ΕΠΣΡ!
Οι συνθέσεις:
Ασή Γωνιά:Χίκα-Χαλεπλής-Τζουρμπάκης-Σ.Κουνδουράκης-Αγγελάκης-Βογιατζιδάκης-Μ.Κουνδουράκης(83 λ.τ Σταυριδάκης)-
Γεωργιουδάκης-Ψυχουντάκης(46’Αγάς)-Καλλιτσουνάκης(86’Καλλέργης)-Μπουντοβίνας
Αετός Ανωγείων:Κυριακάκης-Καλομοίρης-Παπαδομιχελάκης-Τζαγκαράκης-Τριαλώνης(70′ λ.τ Σουλτάτος)-Αεράκης-Ε.Δραμουντάνης
Ξυλούρης(90’Μέμος)-Σπαχής-Νύκταρης(91’Σ.Δραμουντάνης)-Πλερωνάκης





