Οι θερμοκρασίες ήταν πολικές ασυνήθιστες και μη αναμενόμενες την ημέρα της  περιφοράς του Επιτάφιου, αλλά πλήθος κόσμου στα Ανώγεια, αγνόησε το κρύο και συμμετείχε ενεργά στην μεγάλη αυτή στιγμή της μεγαλύτερης γιορτής της Χριστιανοσύνης. Εκατοντάδες ανωγειανοί συνόδεψαν τους επιτάφιους στην πορεία προς όλες τις εκκλησίες του χωριού.

Τέσσερις ενορίες, ο Άγιος Ιωάννης, ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Δημήτριος και η Παναγία στο Περαχώρι μετά την συγκλονιστική για τους Χριστιανούς λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής βγήκαν στους δρόμους του χωριού με προορισμό τις υπόλοιπες εκκλησίες. Μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες χθες γυναίκες και κορίτσια της κάθε ενορίας ξενυχτούσαν στολίζοντας τον Σταυρό της ενορίας τους.

Τρεις κύκλοι του Σταυρού και του Επιτάφιου σε κάθε εκκλησία  υπό τους ήχους της καμπάνας και στη συνέχεια η είσοδος του Σταυρού σε σπίτια που οι οικοδεσπότες ζήτησαν την παρουσία του. Νιόπαντρα ζευγάρια και άλλοι που ζητούν την ευλογία του Ιησού ανοίγουν τις πόρτες τους για τον Σταυρό. Σύμφωνα με το έθιμο τον Σταυρό κρατάει στα χέρια του νεαρός που υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία.

Μοναδικό το έθιμο στα Ανώγεια με τον Σταυρό να μπαίνει στο σπίτι από την κύρια είσοδο και να βγαίνει από το παράθυρο, παράδοση αιώνων που δεν υπάρχει σε άλλο μέρος της Ελλάδας.

Όπως συμβαίνει την τελευταία δεκαετία  δεν υπήρχε το παραμικρό παρατράγουδο,  με άσκοπους πυροβολισμούς  ή δυναμιτάκια στην περιφορά των επιταφίων.

Μικροί και μεγάλοι έγιναν μάρτυρες της ακολουθίας του Επιταφίου και αναμένουν όλοι πλέον την μεγάλη στιγμή της Ανάστασης του Χριστού..Της δικής μας Ανάστασης..

Φώτο: Μανόλης Σαμόλης

Τα βράδια της Μεγάλης Εβδομάδας όσοι για κάποιο λόγο δεν κοιμούνται, αν προσέξουν θα ακούσουν σε κάποιο σοκάκι του χωριού, σύρσιμο στον δρόμο και συνωμοτικούς ψιθύρους..

Οι άντρες που θα γνωρίσουν τον θόρυβο θα χαμογελάσουν κάτω από τα μουστάκια τους θα βγουν στο μπαλκόνι και θα δουν τις φιγούρες στο σκοτάδι.

Όχι δεν βγήκαν οι…”Καλικάντζαροι” όπως στα Χριστούγεννα, είναι οι ”κλέφτες” αρφανοξύλων που δρουν στο ανωγειανό Πάσχα δεκαετίες τώρα. Στόχος η αποδυνάμωση του αρφανού των υπόλοιπων ενοριών και η ενδυνάμωση του δικού τους.

Ταπεινωμένοι την επόμενη ημέρα οι ”φύλακες” σκοποί της ενορίας που δέχτηκε την επίθεση θα καταστρώσουν τα δικά τους σχέδια για την αντεπίθεση κάποια άλλη βραδιά. Το ”αίμα ” θα το πάρουν πίσω και θα επιστρέψουν στο κατάλυμα τους με τη δική τους λεία που θα ταπεινώνει αυτή τη φορά τους απέναντι.

Το ”αδύναμο” φύλλο συμμετέχει και αυτό με τη παρουσία στα καταλύματα, αλλά και τη δημιουργία του Σταυρού του Ιούδα που φτιάχνουν. Ο Ιούδας,το αιώνιο σύμβολο προδοσίας θα γίνει στάχτη στην φωτιά της Ανάστασης.

Τα αρφανόξυλα και οι μεγάλες φωτιές είναι ένα από τα μεγαλύτερα έθιμα στο Πάσχα των Ανωγείων. Η φωτιά θα φανεί από μακριά και θα φωτίζει την Ανάσταση του Χριστού.

Φίλοι που είναι μαζί όλο το χρόνο γίνονται κατά μια έννοια εχθροί για 10 μέρες. Ο λόγος; Ανήκουν σε διαφορετικές ενορίες είναι απλό. Παρέα θα κάνουν ξανά από την Κυριακή του Πάσχα,όπου ο ένας θα προσπαθεί να πείσει τον άλλο ότι έκανε τον μεγαλύτερο αρφανό, ότι το δικό του μήνυμα Ανάστασης έφτασε πρώτο ως τον ουρανό.

Οι μεγάλοι χαμογελούν και αναπολούν τα χρόνια της δικής τους αθωότητας και βοηθούν με κάθε τρόπο τους μικρούς. Ακόμα και στο κουβάλημα ή με την προσφορά των αυτοκινήτων τους για να συμμετέχουν στην δημιουργία του Αρφανού.

Το πρωϊ του Μεγάλου Σαββάτου όλοι οι δρόμοι του χωριού θα γεμίσουν ξύλα και αγκάθια μέχρι αυτά να πάνε στον τόπο που θα ανάψει η φωτιά. Οι επισκέπτες συνήθως κοιτάνε έκπληκτοι τα μικρά παιδιά να παλεύουν με τεράστιους ασπαλάθους και τους μεγάλους να κάθονται στις πλατείες ατάραχοι και να μην τους εμποδίζουν.

”Τι θα γίνει επιτέλους πότε θα περάσουμε αυτό το δρόμο;” θα σκεφτούν πολλοί επισκέπτες, κάποιοι ίσως και αγανακτισμένοι και ανυπόμονοι.

Ας σκεφτούν ότι είναι και αυτό ένα έθιμο που αξίζει να το ζήσουν στα Ανώγεια το Πάσχα και ας χαμογελάσουν..

Καλή Ανάσταση σε όλο τον κόσμο.