ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ
ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΥΛΟΥΡΗ Η ΤΖΙΤΖΗ
Ο Δήμος Ανωγείων και η οικογένεια των Ξυλούρηδων, την Κυριακή 26 Αυγούστου 2018
στις 2.30 μ.μ. θα τελέσουν τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Εμμανουήλ Ξυλούρη ή Τζιτζή σε διαμορφωμένο χώρο στη συνοικία Περαχώρι. Στην εκδήλωση θα παρευρεθεί ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος κ. Ευάγγελος Αποστολάκης.
ΜΑΝΟΛΗΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ – ΤΖΙΤΖΗΣ
Ο Μανόλης Ξυλούρης ή Τζιτζής γεννήθηκε στα Ανώγεια Μυλοποτάμου το 1844.
Το Αρχηγείο του Ανατολικού Τμήματος στις 22 Μαΐου 1897, τον αναγνώρισε Οπλαρχηγό κατά τις Επαναστάσεις του 1866 και 1878.
Στις 20 Φεβρουαρίου 1902, οι Αρχηγοί και πληρεξούσιοι της επανάστασης του 1866 και 1878 πιστοποιούν ότι ο Μανόλης Ξυλούρης ή Τζιτζής υπήρξε ένας από τους γενναιότερους άντρες και ότι φέρει σε διάφορα μέρη του σώματός του 19 σφαίρες τις οποίες έλαβε από τους εχθρούς.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1903, οι επιζώντες πληρεξούσιοι της επαναστατικής συνέλευσης του 1866-1878 πιστοποιούν ότι διετέλεσε Οπλαρχηγός Α΄ τάξης και ότι πληγώθηκε πολλές φορές κατά τις μάχες.
Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ανωγείων πιστοποιεί την 1η Ιουλίου 1906 ότι ο Μανόλης Ξυλούρης ή Τζιτζής τραυματίστηκε πολλές φορές στις μάχες :
1ον) Το 1866 τον μήνα Μάιο στη θέση Δοξαρό Γαράζου στον αριστερό βραχίονα και η σφαίρα εξήλθε από την ωμοπλάτη, αφού του προξένησε τέσσερις οπές.
2ον) Τον Οκτώβριο του 1866 στη θέση Κέρη Ρογδιάς Μαλεβυζίου στο μέτωπο.
3ον) Τον Μάιο του 1867 στο Ασκύφου Σφακίων στον αριστερό μηρό.
Από τα παραπάνω τραύματα κατέστη ανίκανος για εργασία.
Ο ίδιος αναφέρει ότι τραυματίστηκε πολλές φορές και ότι κατά τον τελευταίο του τραυματισμό αποκεφάλισε δυο Τούρκους. Πέθανε πάμφτωχος το έτος 1913.
Δημοσιεύθηκε σε: Ιστορία
Σε μια πολύ όμορφη και ζεστή ατμόσφαιρα, παραδόθηκαν σήμερα τα ενδεικτικά παρακολούθησης των μαθημάτων Αγγλικής Γλώσσας, που προσφέρει το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου, σε μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. Η μικρή τελετή έγινε στην αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών της ενορίας. Τα θερινά τμήματα ολοκληρώθηκαν και τα ενδεικτικά παρέλαβαν σήμερα Κυριακή 19 Αυγούστου, μαθητές μέχρι 17 ετών (σ.σ 70 συνολικά),, από τα χέρια του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιου, που όντας πάντα φιλικός με τη νέα γενιά, συνομίλησε με τα μικρά παιδιά, τα αγκάλιασε ζεστά και συνομίλησε μαζί τους, δείχνοντας το πως πρέπει ένας άνθρωπος της εκκλησίας να φέρνει κοντά του τους ανθρώπους που αποτελούν το μέλλον του τόπου. Στο τέλος μάλιστα ο κ.κ Ευγένιος έταξε και μια εκδρομή στα παιδιά, με έξοδα της Μητροπόλεως, ώστε να ξεφύγουν λίγο πριν αρχίσει η μαθητική χρονιά και ο μεγάλος όγκος των σχολικών τους υποχρεώσεων. Να αναφέρουμε ότι οι εγγραφές για τα χειμερινά τμήματα των δωρεάν φροντιστηρίων Αγγλικών του Εργαστηρίου Γνώσης, θα ολοκληρωθούν στις 30 Αυγούστου.
Στην ομιλία του μπροστά στους μικρούς μαθητές, ο αγαπητός Μητροπολίτης Ρεθύμνης κ.κ Ευγένιος ανέφερε τα εξής:
“Στην ζωή σας η εκμάθηση της Αγγλικής γλώσσας είναι απαραίτητη, πολλές φορές και εγώ ο ίδιος νιώθω..αναλφάβητος καθώς δεν τα έμαθα μικρός και τώρα το μετανιώνω. Χαίρομαι λοιπόν γιατί εδώ εσείς αρχίσατε σε αυτή τη μικρή ηλικία να μπαίνετε σιγά σιγά στο νόημα. Έτσι με σταθερά βήματα θα χρησιμοποιείτε τα Αγγλικά και στην καθημερινότητα σας. Να μπορούνε πέντε άνθρωποι που θα έρχονται στα Ανώγεια να συνεννοούνται μαζί σας.
Θα σας πω και ένα ανέκδοτο. Κάποτε σε ένα χωριό καθόντουσαν ένα ζευγάρι γέροι έξω από το σπίτι τους. Η γιαγιά έπλεκε και ο γέρος πελεκούσε ένα ξύλο και τότε περνάει ένα ζευγάρι τουρίστες που έψαχναν να δουν τα αξιοθέατα του τόπου. Σταματάνε μπροστά στο ζευγάρι και ρωτάνε:”Do you speak english?”. Ίντα μρε λες απαντάει ο γέρος άσε με ήσυχο. Οι τουρίστες ρώτησαν και σε άλλες τρεις γλώσσες, γερμανικά, γαλλικά ιταλικά, και στο τέλος ο γέρος τους έστειλε με το χέρι κάπου μακριά και όχι εκεί που ήθελαν αφού δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν. Και σηκωθήκανε και φύγανε λοιπόν οι τουρίστες. Όταν απομακρύνθηκαν λέει η γριά στο γέρο της: “Είδες εδά γέρο που σου είχα πει να μάθουμε μια ξένη γλώσσα να μπορούμε να συνεννοηθούμε με τσι ανθρώπους;”. Και απαντάει ο γέρος:”Είδες, ναι. δα αυτοί που γατέχουνε τέσσερις, εσυνεννοηθήκανε;”.
Αυτά όμως ήταν μια φορά και ένα καιρό. Γιατί τώρα ξέρουν όλοι Αγγλικά και πρέπει να μάθουμε και εμείς για να μπορούμε να συνεννοηθούμε. Για αυτό χαίρομαι για όλο αυτό που γίνεται εδώ και για όλες τις δραστηριότητες της ενορίας του Αγίου Γεωργίου, χαίρομαι που όλα αυτά γίνονται υπό τη σκέπη της εκκλησίας και πολλές φορές σκέφτομαι και καμαρώνω και μακάρι να το έκαναν και άλλες ενορίες. Ο παπά Ανδρέας σκέφτεται και φροντίζει για εσάς και για αυτόν τον τόπο, την παράδοση και τον πολιτισμό του, το σκέφτηκε ότι έτσι πρέπει να γίνεται. Κι όταν μιλάμε για την παράδοση και τον πολιτισμό των Ανωγείων που πρέπει να περάσει και στο μέλλον και πρέπει να βγει και έξω από τα όρια, για να το μάθουν όλοι, τότε λοιπόν πρέπει στους πολυάριθμους επισκέπτες που έρχονται εδώ να μπορείτε να μιλήσετε μαζί τους. Να τους δείξετε τα μνημεία σας, τα αγάλματα των ηρώων προγόνων σας, τις εκκλησίες σας και να τους πείτε τον πολιτισμό και την παράδοση που κρατιέται εδώ τόσο ζωντανά. Και να τους πείτε, όπως μάθατε εσείς τα Αγγλικά, να προσπαθήσουν να μάθουν κι αυτοί τα Ανωγειανά, αν κι αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από την εκμάθηση των Αγγλικών! Και ίσως κάποτε να πρέπει να κάνετε και εδώ στα Ανώγεια ένα τέτοιο φροντιστήριο, γνήσιας κρητικής γλώσσας γιατί κι αυτή έχει κακοποιηθεί τελευταία βάρβαρα, για αυτό χαίρομαι για την πρωτοβουλία που έχουν κάποιοι τελευταία, κι εγώ έγραψα ένα γράμμα και παρακάλεσα τον πρύτανη στο Πανεπιστήμιο στο Ρέθυμνο να βάλει ένα μάθημα κρητικής διαλέκτου στη φιλοσοφική σχολή. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ρίζες και τη γλώσσα μας. Κι είναι αξιέπαινος και ο σύλλογος των Ρεθυμνιωτών της Αθήνας που πήρε αυτή την πρωτοβουλία την οποία εμείς στηρίζουμε, όπως και ο Αρχιεπίσκοπος από το Ηράκλειο που έγραψε επίσης κι αυτός στο ίδιο μήκος κύματος με αυτό που έγραψα κι εγώ.Είναι όμορφο να ξέρουμε να συνεννοηθούμε αλλά προπάντων να ξέρουμε να κρατάμε τη δική μας γλώσσα και τη δική μας παράδοση.
Θέλω να σας πω ένα ευχαριστώ και θα πω κι ένα ευχαριστώ στα σπίτια σας που σας εμπιστεύονται σε αυτή την ωραία προσπάθεια.Ακόμα κι αν λίγο σας πιέζουν, αυτή είναι μια όμορφη πίεση, γιατί όπως έλεγαν οι Αρχαίοι, οι ρίζες της Παιδείας μπορεί να είναι πικρές, αλλά οι καρποί θα είναι σίγουρα γλυκύς. Μπορεί τώρα λίγο να πιέζεστε, λίγο να ζορίζεστε, αλλά αύριο μεθαύριο θα δείτε τι καλό είναι αυτό το σποράκι που πέφτει μέσα στη γη των ψυχών σας και θα καρποφορήσει στην ώρα του. Αρκεί να μην το αφήσετε ποτέ να ξεραθεί.Να το ποτίζετε, να το καλλιεργείτε, για να γίνει όπως πρέπει και να δώσει καρπούς στο μέλλον.
Ευχαριστώ θερμά τον π.Ανδρέα, τους καλούς του συνεργάτες, τις δασκάλες σας στο Εργαστήρι της Γνώσης, της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και εκείνον παρακαλώ να σας σκεπάζει, να σας βλέπει και να οδηγεί τα βήματα σας, ώστε να είσαστε κοντά σε αυτές τις πρωτοβουλίες της ενορίας και να παίρνετε΄όσα περισσότερα πράγματα μπορείτε. Πέρα από την ωφέλεια που έχει η Γνώση και η παροχή της, είτε αυτό είναι γλώσσα, είτε ηλεκτρονικοί υπολογιστές, είτε οτιδήποτε άλλο, για μένα προσωπικά το μεγαλύτερο κέρδος είναι άλλο. Είναι η συνάντηση, το ότι βρίσκεστε. Ότι δεν είναι ο καθένας μόνος του. Το ότι είστε μαζί και στο παιχνίδι και στη χαρά και στην απόκτηση των γνώσεων.Είναι μεγάλο πράγμα να μαθαίνουμε να είμαστε μαζί και να μη γινόμαστε αυτιστικοί άνθρωποι και να σας εξηγήσω τι εννοώ, το είχα πει και παλιότερα εδώ στον Αγιασμό. Ότι στεναχωρήθηκα ένα βράδυ στο Ρέθυμνο πάρα πολύ. Γιατί; Γιατί με κάλεσαν σε ένα σπίτι για φαγητό. Ήταν τρία ζευγάρια και είχαν τέσσερα παιδάκια σαν κι εσάς. Εμείς καθήσαμε στο τραπέζι να φάμε κι αυτά τα τέσσερα παιδάκια κυριολεκτικά “πάρκαραν” σε ένα καναπέ και το καθένα έπαιζε το παιχνίδι του στο κινητό ή το tablet του. Επί μιάμιση ώρα παρατηρούσα αυτά τα τέσσερα παιδάκια, το καθένα να είναι στο δικό του κόσμο και να μη ρίχνει ούτε μια κλεφτή ματιά στο διπλανό του.Αυτό με λύπησε πάρα πολύ, με έκανε να μην ευχαριστηθώ καθόλου το βράδυ και το τραπέζι εκείνο.Είπα στον εαυτό μου, κι εμείς όταν είμαστε παιδιά, είχαμε τα περιοδικά μας τα άλμπουμ μας, κάναμε ότι μπορούσαμε αλλά συναγωνιζόμασταν και το διπλανό μας.Ρίχναμε και μια κλεφτή ματιά! Βλέπαμε και δίπλα μας τι γινότανε. Όχι να κλεινόμαστε ο καθένας μας στον εαυτό του κάτι που είναι πολύ μεγάλο λάθος. Χαίρομαι λοιπόν γιατί αυτές οι προσπάθειες που γίνονται εδώ λειτουργούν “κόντρα” στο ρεύμα της εποχής που θέλει τον καθένα μας κλεισμένο στον κόσμο του τελικά!
Σαν πατέρας σας και με όλη μου την αγάπη σας λέω ότι προσπάθειες σαν αυτή που γίνεται εδώ στο Εργαστήρι Γνώσης όπου μαθαίνουμε να είμαστε όλοι μαζί και ότι δεν περισσεύει κανείς, είναι πολύ ευλογημένες από το Θεό και πρέπει όλοι μας να τις καλλιεργούμε αν θέλουμε τελικά να έχουμε μια υγιή κοινωνία και υγιής σχέσεις μεταξύ μας. Διαφορετικά αν κλεινόμαστε ο καθένας στον εαυτό του τότε θα βλέπουμε και τον άλλο απέναντι μας και εχθρικά κι όλη η ζωή μας θα είναι ένας πόλεμος. Όχι μόνο απέναντι στον άλλον. αλλά εν τέλει στον ίδιο μας τον εαυτό…”
Πέθανε η Αριάδνη Μασαούτη σε ηλικία 85 ετών
19/08/2018
“Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών η Αριάδνη Μασαούτη του Χαράλαμπου.
Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί την Δευτέρα 20-8-2018 (1μ.μ) στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου. Η ΑνωΓη εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.
Τη νύχτα στις 7 προς 8 Αυγούστου 1944, ο Βρετανός αξιωματικός Σύνδεσμος λοχαγός Στάνλεϋ Μος και άντρες της Ανεξάρτητης Ομάδας Ανωγείων υπό τον Νικόλαο Σταυρακάκη, αποφασίζουν να χτυπηθεί γερμανική εφοδιοπομπή στον κεντρικό δρόμο Ηρακλείου-Ρεθύμνου-Χανίων.
Το σαμποτάζ πραγματοποιείται στη θέση Δαμαστός, 1.300 μέτρα έξω από το χωριό Δαμάστα. Οι άντρες που συμμετέχουν είναι:
Νικόλαος Σταυρακάκης ή Αεροπόρος, Ι. Σμπώκος ή Κωστακογιάννης, Εμμανουήλ Σπιθούρης ή Νταμπακομανόλης, Ε. Κοντόκαλος, Κώστας Β. Κεφαλογιάννης ή Κουντόκωστας, Ελευθέριος Ε. Σκουλάς, έξι Ρώσοι αιχμάλωτοι που είχαν απελευθερωθεί και βρίσκονταν στον Ψηλορείτη με την ομάδα των Ανωγείων, ο Στάνλεϋ Μος με τους άντρες του Ζαχαρία Χαιρέτη, Γεώργιο Τυράκη και Γεώργιο Σμπώκο. Συνοπτικά, η επιχείρηση του σαμποτάζ της Δαμάστας, στην Έκθεση της Α.Ο.Α. περιγράφεται ως εξής:
«…την πρωίαν της 8ης Αυγούστου, αφού απεμονώθησαν οι κινηθέντες κάτοικοι του χωρίου Δαμάστας, ως και πάντες οι διερχόμενοι εκ της περιφερείας εκείνης εντός χαράδρας παρακειμένης και επιτηρούμενοι εν αυτή, το Απόσπασμα ετοποθέτησεν αντιαρματικήν νάρκην εις την καμπήν ακριβώς της οδού, κατέλαβεν θέσεις κατά μήκος ταύτης και ανέμενεν την άφιξιν του γερμανικού Αποσπάσματος ασφαλείας της οδού, των ανδρών αυτού καταλαβόντων επικαίρους θέσεις πέριξ της θέσεως υπονομεύσεως της οδού.
Την 17.45 ώραν ακριβώς έφθασαν εις τον τόπον της ενέδρας προερχόμενα εξ Ηρακλείου τρία αυτοκίνητα μετά δυνάμεως 18 γερμανοϊταλών, του πρώτου ανατιναχθέντος υπό της νάρκης και των λοιπών αχρηστευθέντων, φονευθέντων εν ταυτώ τριών γερμανών στρατιωτών και τεσσάρων Ιταλών, των λοιπών συλληφθέντων αιχμαλώτων αποδεκατισθείσης συνεπώς ολοκλήρου της εχθρικής δυνάμεως, δια των ομαδικών πυρών όλων των όπλων, κατόπιν αιφνιδιαστικής επιθέσεως.
Μετά ταύτα το απόσπασμα επεδόθη εν σπουδή εις την εκκαθάρισιν της οδού εκ των υπολειμμάτων των αναφλεγέντων αυτοκινήτων, των αιχμαλώτων μεταφερθέντων και φυλασσομένων εις ασφαλές μέρος, των δε ανδρών του αποσπάσματος καταλαβόντων εκ νέου τας θέσεις των εν αναμονή αφίξεως του αποσπάσματος ασφαλείας οδού.
Την 08.30 περίπου ώραν ο παρατηρητής του Αποσπάσματος εκ της κατευθύνσεως του Ηρακλείου ανήγγειλεν δια συνθήματος την άφιξιν του γερμανικού αποσπάσματος ασφαλείας της οδού, αποτελουμένου εξ ενός Τεθωρακισμένου αυτοκινήτου, διαθέτοντος δύο πολυβόλα και εξ ενός μεγάλου στρατιωτικού αυτοκινήτου μετά γερμανικής δυνάμεως 45 περίπου ανδρών.
Ευθύς ως προσήγγισεν το αυτοκίνητον εις τας θέσεις των ενεδρευόντων ανδρών, ο Βρετανός Λοχαγός ΜΟΣ ΜΠΗΛ, ό και επί κεφαλής του αποσπάσματος, διέταξεν την εκτέλεσιν ομαδικών πυρών εξ εγγυτάτης αποστάσεως δι’όλων των όπλων και των ταχυβόλων, εναντίον αμφοτέρων των οχημάτων, εξουδετερωθείσης αυτοστιγμή της μεταφερομένης επ’αυτοκινήτου δυνάμεως, χωρίς να δυνηθή να κάμη χρήσιν των όπλων της, του Τεθωρακισμένου όμως οχήματος εκτελούντος πυρά δια των πολυβόλων του προς όλας τας κατευθύνσεις.
Ο Βρετανός Λοχαγός ΜΟΣ ΜΠΗΛ με αξιοθαύμαστον πραγματικώς ψυχραιμίαν και θάρρους δι ενός άλματος έφθασεν εις απόστασιν 10 μέτρων εκ του οχήματος και δια του ταχυβόλου του εφόνευσεν τον χειριστήν του ενός Πολυβόλου του Τεθωρακισμένου οχήματος και μετά ταύτα ησχολήθη με την λήψιν φωτογραφιών της εξελισσομένης Μάχης. Δια συστηματικών ενεργειών των ανδρών του αποσπάσματος επετεύχθη η κύκλωσις του Τεθωρακισμένου οχήματος και καθ ην στιγμήν επέκειτο η καταστροφή τούτου, πράγμα όπερ αντελήφθη ο χειριστής του εκινήθη ολοταχώς όπισθεν με κατεύθυνσιν προς το Ηράκλειον, ότε και το ημέτερον Απόσπασμα παραλαβών μεθ’εαυτού τους αιχμαλώτους και εκ των Λαφύρων τον οπλισμόν και τα πυρομαχικά, επανήλθεν εις την βάσιν εξορμήσεώς του, εις το Λημέρι Ανωγείων.
Κατά το εγχείρημα τούτο επεδείξαντο εξαιρετικήν ψυχραιμίαν άπαντες οι λαβόντες μέρος εις το Απόσπασμα ιδιαιτέραν δε αυτοθυσίαν και ηρωισμόν ο Κωνστ. Β. Κεφαλογιάννης, δι ό και επροτάθη υπό της Αγγλικής Υπηρεσίας δια παράσημον.
Κατά την επιχείρησιν ταύτην αι απώλειαι της Ανεξάρτ. Ανταρτ. Ομάδος Ανωγείων ήσαν:
ΝΕΚΡΟΙ : Εις Ρώσος Στρατιώτης.
ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΙ : 1) Εμμαν. Σπιθούρης
2) Κωνστ. Β. Κεφαλογιάννης ή Κουντόκωστας…ª.
Η Μαρία Σαλούστρου, του Καλιμέντο, μια Ανωγειανή που ζει μόνιμα στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας, συγκινεί με τη δράση και τις προσφορές της σε τομείς του χωριού που έχουν ανάγκη, όπως το Κέντρο Υγείας, αλλά και οι αδύναμες και ευπαθείς οικογένειες μέσω της Κοινωνικής Υπηρεσίας. Πιο συγκεκριμένα, η Μαρία που βρίσκεται αυτές τις ημέρες για διακοπές στα αγαπημένα της Ανώγεια, μαζί με τον σύζυγο της Σήφη Γαλάνη, προχώρησαν άμεσα σε κάποιες κινήσεις για το κοινωνικό σύνολο.
Ένα σημαντικό χρηματικό ποσό διατέθηκε στο Κέντρο Υγείας Ανωγείων, με το οποίο θα αγοραστούν από τα τοπικά φαρμακεία, φάρμακα, επίδεσμοι και οτιδήποτε άλλο τις υποδειχθεί από τους εργαζόμενους εκεί και στο οποίο παρατηρείται έλλειψη. Παράλληλα η Μαρία επισκέφθηκε τον χώρο της Κοινωνικής Υπηρεσίας και παρέδωσε στην υπεύθυνη Ειρήνη Σουλτάτου, βαλίτσες με ρουχισμό για μωρά και ενήλικες, καθώς και φάρμακα και είδη διατροφής, τα οποία έφερε από τη Γερμανία, τα οποία θα διαμοιράσει η Κοινωνική Υπηρεσία σε κατοίκους της ευρύτερης περιοχής που έχουν άμεση ανάγκη.
Η ίδια θα ήθελε να αφιερώσει όλες αυτές τις προσφορές, στην μνήμη της αγαπημένης της θείας, της Δόξας Σαμόλη, της γυναίκας που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, μέσω και της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου την οποία υπηρέτησε για μισό αιώνα.Ένα κερί στη μνήμη της θα ανάψουμε όλοι την ερχόμενη Κυριακή 19 Αυγούστου στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στο μνημόσυνο για τους 6 μήνες από τον θάνατο της.
Η Μαρία Σαλούστρου, συνεχίζει ουσιαστικά αυτή την αλυσίδα δράσεων που ξεκίνησε από τη Γερμανία, όπου σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις συγκέντρωνε χρήματα τόσο για το Κ.Υ Ανωγείων, όσο και πρόσφατα για τους πυρόπληκτους της Ανατολικής Αττικής, όπου οι Έλληνες της ομογένειας συγκέντρωσαν μια ολόκληρη νταλίκα με ρούχα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης για τους πληγέντες. Η δράση και η ευαισθησία της αξίζουν τα συγχαρητήρια μας, κι ελπίζουμε να βρει και άλλους μιμητές.
H ΑΝΩΓΗ θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά την Μαρία , για την προσφορά χρηματικού ποσού για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης καθώς και για τα λόγια αγάπης με τα οποία το συνόδευσε για την προσφορά της εφημερίδας μας στους Ανωγειανούς της ομογένειας και το γεγονός ότι τους φέρνει πιο κοντά στον τόπο καταγωγής τους, κάνοντας τους να αισθάνονται ότι βρίσκονται πάντα κοντά στον αγαπημένο τους πατρογονικό τόπο.
Του Γιώργη Μπαγκέρη
Φωτογραφίες:Αγγέλα Σκουλά
Η Κρήτη βγάνει αγωνιστές κι ανθρώπους των γραμμάτων,
κι αγράμματους που αλλάζουνε την τάξη των πραγμάτων..(Μήτσος Σταυρακάκης)
Με την εκλογή προσωρινής διοικούσας επιτροπής, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η πρώτη μεγάλη συνάντηση φοιτησάντων, αποφοίτων και φίλων, του Σταυράκειου Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων. Το..κουδούνι χτύπησε και οι εκατοντάδες των παρευρισκομένων, κάθησαν αυτή τη φορά όχι στα θρανίο, αλλά στο μεγάλο αμφιθέατρο του σχολείου, με σκοπό όχι μόνο να τιμήσουν τη μνήμη του μεγάλου δωρητή των Ανωγείων Μιχάλη Σταυρακάκη, αλλά και να προχωρήσουν ένα βήμα παραπάνω, με τη δημιουργία ενός συλλόγου που θα δώσει περαιτέρω ώθηση στα σχολεία του τόπου μας, με δράσεις που θα αφορούν την ομαλή τους λειτουργία, εμπλουτισμένες με ιδέες για το πως τα παιδιά μας θα δρουν και θα πράττουν περισσότερο, παράλληλα με την εκπαίδευση τους.
1794 απόφοιτοι μέχρι σήμερα, από 87 χωριά και τέσσερις χώρες, εκπροσωπήθηκαν επάξια από αυτούς που μπόρεσαν να δώσουν το παρόν στην μεγάλη αυτή συνάντηση, ανάμεσα τους και άνθρωποι που δεν φοίτησαν στο “Σταυράκειο”, αλλά θεώρησαν καθήκον τους την παρουσία σε μια τέτοιου είδους εκδήλωση, που στόχο είχε ένα καλύτερο εκπαιδευτικό μέλλον για τα παιδιά μας. Αυτοί οι άνθρωποι της τελευταίας κατηγορίας θα αποτελούν και τους “φίλους” αυτού του εγχειρήματος, κάτι που προστέθηκε στο καταστατικό του νέου συλλόγου, πλάι στις κατηγορίες των φοιτησάντων και αποφοίτων!
Η συνάντηση ξεκίνησε με τρισάγιο στον χώρο του αγάλματος του Μιχάλη και της Λετίτσιας Σταυρακάκη, ενώ εντός της αίθουσας ακολούθησε αγιασμός για την έναρξη της εκδήλωσης, καθώς και ένα καλωσόρισμα από τον ιερωμένο π.Ανδρέα Κεφαλογιάννη, ο οποίος ανέφερε τα εξής:”Με την ευλογία του θεού αλλά και την θέληση τη δική μας ανταμώνουμε αφιερώνοντας χρόνο ο ένας για τον άλλον και όλοι μαζί, για όσα μας ενώνουν μέσα σε ένα σχολείο μέσα από ένα σχολείο. Η συγκίνηση είναι αυτή που πρέπει στην καρδιά μου και εύχομαι και στις δικές σας καρδιές να έχει φωλιάσει ότι καλό και ότι όμορφο από εκείνα τα χρόνια που ο ένας αλληλεπιδρούσε με τον άλλον. Να έχουν φωλιάσει όλα όσα δούλεψαν ως η κύρια μηχανή για την μετέπειτα πορεία μας, αλλά και για όσες αλλαγές μας επιφύλασσε η ζωή και οι άνθρωποι που μετά τα μαθητικά μας χρόνια μας συνάντησαν και τους συναντήσαμε.Έχω μία σκέψη που θέλω να μοιραστώ μαζί σας. Και αφορά στην ιδιαίτερη σχέση που υπήρχε για όλους εμάς εδώ στα ορεινά με το σχολείο μας τους εκπαιδευτικούς μας αλλά και όσα μας γιγάντωσαν για να μπορέσουμε κατόπιν να πάρουμε εμείς τη ζωή στα χέρια μας. Η σκέψη που μοιράζομαι μαζί σας αφορά την αγνότητα των παιδικών μας χρόνων. Τότε που χωρίς πολλά πολλά ο ένας καταλάβαινε πολύ γρήγορα τον άλλον και αποκωδικοποιούσε χωρίς να γνωρίζουμε καν τι σημαίνει κώδικας, τις συμπεριφορές τα συναισθήματά τις ηχηρές ή σιωπηλές σκέψεις. Τότε που η αγνότητα μας βοηθούσε να έχουμε συντρόφισσά μας την αποδοχή τη ζεστασιά, τη συναισθηματική φόρτιση, την αλληλεγγύη αλλά και το μοίρασμα των στιγμών. Τα χρόνια δύσκολα και τότε και σήμερα. Αλλά αυτό που μας έκανε το ουσιαστικά καλό ήταν η Κοινότητα. Διαβάστε την συνέχεια... »