Την ερχόμενη Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου στις 9 μ.μ θα πραγματοποιηθεί στο κέντρο “Ντελίνα” στα Ανώγεια, η καθιερωμένη ετήσια χοροεσπερίδα της Γ’Λυκείου Ανωγείων, σε μια βραδιά που υπόσχεται πολύ κέφι και διασκέδαση. Πρόκειται για την μεγάλη εκδήλωση των μαθητών που στόχο έχει να συγκεντρώσει χρήματα που θα χρησιμοποιηθούν στην πενθήμερη εκδρομή τους την ερχόμενη Άνοιξη και που όλοι οφείλουμε να την στηρίξουμε με την παρουσία μας.

Η είσοδος έχει οριστεί στα 15 ευρώ με πλήρες μενού, ενώ την διασκέδαση του κόσμου αναλαμβάνουν τρεις σπουδαίοι καλλιτέχνες της Ανωγειανής μουσικής παράδοσης. Ο Γιώργης Φασουλάς ή Χουμάς στην λύρα, ο Κώστας Καλλέργης ή Κουρούπης στο λαγούτο και ο Γιώργης Βρέντζος ή Κάτης στο μαντολίνο! Ευχόμαστε σε όλους καλή διασκέδαση!

Φωτογραφίες:Αγγέλα Σκουλά

Γέμισε χαρούμενες παιδικές φωνές σήμερα ο χώρος του ΚΗ.ΦΗ Ανωγείων, σε μια υπέροχη Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Τα μικρά παιδιά του παιδικού σταθμού Ανωγείων βρέθηκαν εκεί και έψαλλαν  τα κάλαντα στις γυναίκες που συμμετέχουν στα προγράμματα της Κοινωνικής Υπηρεσίας.

Οι γυναίκες της τρίτης ηλικίας ενωμένες και χαμογελαστές με το μέλλον του τόπου, τα μικρά παιδιά του παιδικού, τραγούδησαν και αντάλλαξαν δώρα και ευχές μαζί με τις νηπιαγωγούς των παιδιών, λίγες μέρες πριν την γέννηση του Θεανθρώπου.

Φωτογραφίες:Μανόλης Σαμόλης

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι ήταν κατάμεστη από νωρίς το απόγευμα, χθες Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου, από αγόρια, έφηβους και άντρες ,Ανωγειανούς αλλά και από κάθε γωνιά της Κρήτης, που παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία, μετάλαβαν και άκουσαν το κήρυγμα του πάτερ Ανδρέα Κεφαλογιάννη. Η λειτουργία για άνδρες μια ιδέα μια δεκαπενταετία πριν που έφερε κοντά στην εκκλησία τους άντρες του χωριού και της ευρύτερης περιοχής που λόγω της δουλειάς τους στα πρόβατα αδυνατούσαν να παρακολουθήσουν τις λειτουργίες για το Πάσχα και τα Χριστούγεννα το πρωί.

Στο κήρυγμα του ο π.Ανδρέας αναφέρθηκε στο προσφυγικό, αλλά και την έντιμη στάση των Ανωγειανών που φέρονται ανθρώπινα στους μετανάστες και ανήλικους πρόσφυγες που ζουν στο χωριό, μίλησε επίσης για τις άναρθρες κραυγές και απειλές από την άλλα πλευρά του Αιγαίου και την Τουρκία και τέλος για τις επιπλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων που θέλουν οι Ευρωπαίοι και στα οποία πρέπει να πούμε ένα μεγάλο Όχι! Αναλυτικά το κήρυγμα έχει ως εξής:

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Σε λίγες μέρες γεννιέται η Ελπίδα, γεννιέται ο Θεάνθρωπος, γεννιέται  το φως. Τα Χριστούγεννα για την Χριστιανοσύνη και την Ορθοδοξία σηματοδοτούν το καινούργιο, το λαμπερό, το νέο μέσα στην καταχνιά και την απελπισία, μέσα στο σκοτάδι και τη βαρβαρότητα.

Η γέννηση του Χριστού μας στην ταπεινή φάτνη δίνει σε όλους εμάς δύναμη και κουράγιο, ζωντάνια και φως για να μπορέσουμε να κατακτήσουμε τις κορυφές που ονειρευόμαστε.

Ειδικά αυτές τις μέρες πρέπει να σκεφτούμε το διπλανό μας, να σκεφτούμε αυτόν  που υποφέρει, αυτόν που μάχεται για τον επιούσιον.

Και μείς ως χώρα και ως λαός είναι αλήθεια, με αφορμή το μεγαλύτερο προσφυγικό κύμα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δείξαμε και δείχνουμε την ανθρωπιά μας σε όλους αυτούς τους καταφρονεμένους της Ανατολής  που τους ξεσπίτωσε ο πόλεμος και τους ανάγκασε να έρθουν στην αυλή μας.

Αλλά και ως χωριό όμως,  εδώ και χρόνια δείχνουμε την συμπαράσταση μας στους ξένους, τους μετανάστες, ειδικά τους  ανήλικους, προσφέροντας τους στέγη, φιλοξενία και τη δυνατότητα να μάθουν γράμματα. Εμείς ούτε βγήκαμε να πούμε όπως άλλες κοινωνίες «πάρτε τους από δω δεν τους θέλουμε» ούτε …σηκώσαμε φράχτες και σύνορα για να τους αποκλείσουμε. Αντιθέτως η δική μας η κοινωνία άνοιξε την φιλόξενη αγκαλιά της και υποδέχτηκε αυτά τα παιδιά, κάνοντας πατρίδα τους  την δική μας πατρίδα εξαιτίας της φιλικής και ανθρώπινης στάσης και συμπεριφοράς μας.

Και ξέρετε πολύ καλά γιατί αυτή η κοινωνία δεν μπορεί να είναι ποτέ ρατσιστική, ποτέ ξενοφοβική, γιατί πολύ απλά έχει ζήσει τρεις ξεριζωμούς, τρία ολοκαυτώματα, τρεις προσφυγιές. Ξέρει τι σημαίνει… διακονιά και ελεημοσύνη…

Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,

Δεν είναι μόνο η προσφυγική κρίση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, δυστυχώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τις απειλές του γείτονα. Ενός γείτονα που παρά τα δεκάδες εσωτερικά του προβλήματα, αμφισβητεί πλέον ανοικτά τα ιερά και τα όσια αυτού του τόπου. Αμφισβητεί τη γη μας, αμφισβητεί τις συνθήκες και τα σύνορα, μας απειλεί εμμέσως και αμέσως με πόλεμο. Η απάντηση όμως, είναι μια και καθαρή:  «Κοπιάστε!». Κι  είναι αλήθεια ότι αυτός ο λαός, όσο πληγωμένος κι αν είναι, θα σταθεί στο ύψος του. Όπως ακριβώς στάθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ηταν πάντα συνεπής με την ιστορία, όταν έδινε ραντεβού.

ΕΜΕΙΣ πάνω από όλα προτάσσουμε την ειρήνη, τη συνεργασία, την αδελφοσύνη, όμως, αν ΚΑΠΟΙΟΙ δεν τα σεβαστούν αυτά, είναι μονόδρομος η υπεράσπιση της αξιοπρέπειας μας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Γιατί μπροστά σε τέτοιες προκλήσεις αυτό που θα μετρήσει περισσότερο δεν είναι η δύναμη των όπλων, αλλά η δύναμη της ψυχής και μείς ως λαός και ως χωριό, έχουμε περίσσευμα…

Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,

Εδώ και 7 περίπου χρόνια η πατρίδα μας βιώνει μια πρωτόγνωρη κρίση, μια κρίση που δεν τελειώνει, μια κρίση που συνεχώς βαθαίνει, μια κρίση που σφίγγει  μέρα με την μέρα ακόμα περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό του Ελληνα.

Οι δήθεν ξένοι σωτήρες μας δεν έχουν χορτάσει από το αίμα που έχουν πιει όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έχουν χορτάσει από τις τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού. Κάθε μέρα και κάθε στιγμή ζητάνε κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα…. Λειτουργούν ακριβώς σαν τα πιράνχας, όσο και να φάνε δεν χορταίνουν…

Ότι πρόγραμμα κι αν έχουν εφαρμόσει απέτυχε, κι όμως επιμένουν να δίνουν στο ασθενή το ίδιο ακριβώς φάρμακο. Το γνωρίζουν ότι δεν του κάνει καλό, το γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να σταθεί στα πόδια του, το γνωρίζουν ότι έτσι θα παραμείνει παράλυτος. Επιμένουν όμως, γιατί αυτή εδώ τη χώρα κι αυτόν εδώ το λαό τον θέλουν υποταγμένο, τον θέλουν δούλο, μας θέλουν μια αποικία χρέους, να δουλεύουμε μια ζωή εμείς και τα εγγόνια μας για να πληρώνονται οι τόκοι τους και τα πανωτόκια τους, τα οποία τελειωμό δεν έχουν και δεν θα έχουν…

Αυτές τις μέρες πάλι μας έχουν κυκλώσει οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες από την Ευρώπη και το τρισκατάρατο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.  Θέλουν να μας δώσουν τη χαριστική βολή. Κι αυτό θα συμβεί με την επιβολή πλεονασμάτων ύψους 3,5% για τα επόμενα πέντε- δέκα χρόνια. Αυτό όπως μου εξηγούσε ένας οικονομολόγος σημαίνει επιπλέον  μείωση μισθών και συντάξεων στο 50%. Και ρωτώ θα ανεχθεί αυτή την κατάσταση ο λαός; Θα ανεχθεί αυτή την εξαθλίωση ο λαός; Θα ανεχθεί αυτό το αίσχος των κ. Σοϊμπλε και Τόμσεν; Θα ανεχθεί να στηθεί μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα χωρίς να αντιδράσει; Θα ανεχθεί να πέσει χωρίς να αντισταθεί; Απαντώ: Πιστεύω πως ΟΧΙ. Ηρθε η ώρα μετά από 7 χρόνια ο ελληνικός λαός να δείξει και τρίξει τα δόντια του. Οι στιγμές είναι ιστορικές και οφείλουμε όλοι στο όνομα της εθνικής αξιοπρέπειας, στο όνομα των επόμενων γενιών να σηκώσουμε τη σημαία  της παλλαϊκής Αντίστασης. Ήρθε η ώρα να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ σε αυτούς πους μας σκοτώνουν καθημερινά, ένα ΟΧΙ σε αυτούς που μας αλυσόδεσαν, ένα ΟΧΙ σε αυτούς που δεν σεβάστηκαν και δεν σέβονται το λαό και τη χώρα εκείνη που τους δίδαξε πολιτισμό, που τους έμαθε γράμματα, που τους δίδαξε επίσης τη Δημοκρατία, που τους έβγαλε από τις σπηλιές…

Ένα ΟΧΙ σε όλους αυτούς που θέλουν να μας σκλαβώσουν  για τα επόμενα 50 χρόνια…

Ο λαός πρέπει επιτέλους να σηκωθεί από τον καναπέ, εφτά χρόνια αναμονής και «ας δούμε τι θα γίνει…» είναι πολλά. Ο κόμπος πλέον έφτασε στο χτένι…

Κι όπως λέει και το τραγούδι του αείμνηστου Ψαρονίκου:

«Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές, 
σ’ όλα τα χείλη, 
έτσι να λέμε πια
τα σύκα σύκα
και τη σκάφη σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε:
“Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα”.
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, 
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.»

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΄ΝΑΙ

Η παρουσία και ο χορός των μελών του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων, συγκέντρωσαν για άλλη μια φορά πάνω τους τα βλέμματα και τις θετικές κριτικές, αυτή τη φορά στο Ηράκλειο, όπου στο κτήμα Καλαθάκη ο σύλλογος “Καλλιπάτειρα” έκανε μεγάλη εκδήλωση με κεντρικό τιμώμενο πρόσωπο τον Αντιστράτηγο της ΕΛ.ΑΣ κ.Μιχάλη Καραμαλάκη. Παρούσα ήταν και η πρόεδρος του συλλόγου “Καλλιπάτειρα” και γνωστή φίλη των Ανωγείων κα Κατερίνα Παναγοπούλου που είχε θερμή συνομιλία με τα μέλη του Πολιτιστικού μας συλλόγου. Η πρόεδρος Ηρακλείου της Καλλιπάτειρας κα Μαρία Αντωνάκη δώρισε μια λύρα στην κα Παναγοπούλου και με αυτή την αφορμή ο κ.Νίκος Βρέντζος πρόεδρος του Π.Σ. Ανωγείων της ανέφερε μια μαντινάδα της Δέσποινας Σπαντιδάκη:

Σε χέρια που είναι άξια πρέπει η λύρα να ‘ναι..
Κι η Κρήτη σου τη θάρρεψε και τέκνο σου τη κάμε..

Τα μέλη του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων γέμισαν με δώρα και μαντινάδες την κα Παναγοπούλου αλλά και τα τιμώμενα πρόσωπα της βραδιάς. Το δώρο ήταν ένα υπέροχο σετ με μπουκάλι και ρακοπότηρα, φτιαγμένο στα Ανώγεια με φυσητό γυαλί από τον καλλιτέχνη του είδους Μάριο Χαλκιαδάκη και τη σύζυγο του Νατάσα.

Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού συλλόγου κ.Βρέντζος ανέφερε τις εξής μαντινάδες:

Δώρο μικρό με σεβασμό στα χέρια σας δοσμένο,
από καρδιάς ο σύλλογος σας έχει χαρισμένο..

Η Κρήτη υποκλίνεται μπροστά σου με ένα δέος,
ο ακριβός σου ερχομός είναι για μας σπουδαίος..

Μάνα τσι Καλλιπάτειρας ιστορική ‘ναι η ώρα,
που βρίσκεσαι στου  Μίνωα τη ξακουσμένη χώρα..

Να ‘χει ο καπετάνιος σου ζωή χωρίς μποφώρια,
και να του φέρνουνε χαρές του κόσμου τα βαπόρια..

Μαντινάδες στη διάρκεια της βραδιάς ανέφερε και το μέλος του Πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων κ.Λευτέρης Μπέρκης. Αρχικά ανέφερε μια για τον κ.Καραμαλάκη που ήταν το τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς:

Τιμή η παρουσία σου και χρήσιμη στο Σώμα..
Εύχομαι πάντα δυνατός και πιο ψηλά ακόμα..

Οι επόμενες αφιερώθηκαν από τον ίδιο στην κα Παναγοπούλου και γενικότερα στον δραστήριο σύλλογο “Καλλιπάτειρα”:

Πολλές φορές ότι κι αν πεις κι ότι κι αν ξεστομίσεις,
για ανθρώπους που προσφέρουνε πάλι θα τσι αδικήσεις..

Μπράβο στις Καλλιπάτειρες για εκείνα που προσφέρουν,
να βοηθούμε κι όλοι μας για να τα καταφέρουν..

Παναγοπούλου αρχόντισσα είναι τιμή σου η λύρα,
γιατί αυτή την όρισε του Κρητικού τη μοίρα..

Μεγάλη καπετάνισσα το έργο σου θα μείνει,
όπως τσι Καλλιπάτειρας, η ιστορία εκείνη.. 

Το αδιανόητο για τη χώρα και το αυτονόητο για τη Νέα Δημοκρατία

O Όσκαρ Ουάιλντ είχε πει πως υπάρχουν δύο τραγωδίες στη ζωή. Η πρώτη όταν δεν εκπληρώνονται οι επιθυμίες μας. Η δεύτερη, όταν εκπληρώνονται. Σε αυτή τη μετέωρη ψυχολογική κατάσταση βρίσκονται εσχάτως οι κυβερνώντες. Εκεί που φάνηκε ότι κάτι μπορεί να αποσπάσουν για το χρέος, οι επιπλέον δεσμεύσεις που ζητούν οι δανειστές είναι τέτοιες που μάλλον πρέπει να σκέφτονται ότι «καλύτερα να μην μας έδιναν τίποτα». Το ζητούμενο έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι η δεύτερη αξιολόγηση με ότι αυτή συνεπάγεται για τα εργασιακά ή την ενέργεια. Το διακύβευμα είναι πλέον η συμφωνία για την επόμενη τριετία με πρόβλεψη για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5%. Νέα σκληρά μέτρα δηλαδή, ύψους 4 δις, που θα αποστεώσουν κάθε παραγωγική δυνατότητα αυτής της χώρας. Διαφορετικά, τέταρτο μνημόνιο.

Μπροστά σε αυτή τη στενωπό, η Κυβέρνηση θυμήθηκε τον παλιό καλό της εαυτό, παρουσιάζοντας την γνωστή, φαινομενικά σχιζοειδή, πολιτική συμπεριφορά. Την μία μέρα ο Πρωθυπουργός, ως Dr Jekyll, απευθύνεται στην κοινοβουλευτική του ομάδα και αναλύει με εντυπωσιακή σαφήνεια και ακρίβεια πως ο εκτροχιασμός του προγράμματος θα αποτελέσει την «τέλεια καταστροφή για την οικονομία», οδηγώντας σε «νέο μνημόνιο». Την άλλη, ως Mr Hyde, θυμάται το ένδοξο, αγωνιστικό του παρελθόν: Ταξιδεύει με τα χρήματα του Έλληνα φορολογουμένου στην Κούβα για να αποτίσει φόρο τιμής σε έναν δικτάτορα. Και απειλεί με εκλογές μπροστά στις νέες, «παράλογες απαιτήσεις των δανειστών».

Προσωπικά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να υπογράψει οτιδήποτε της ζητηθεί προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Οι κυβερνητικοί βουλευτές συνιστούν μια συμπαγή πλειοψηφία που με αδιατάρακτη ενότητα ψηφίζει τα πάντα. Γνωρίζουν άλλωστε καλά ότι εκλογές αυτή τη στιγμή θα είναι καταστροφικές. Αυτό που ξόρκιζαν, την «αριστερή παρένθεση», θα γίνει πράξη.

Στην πραγματικότητα το μοναδικό κριτήριο ανάγνωσης των πολιτικών εξελίξεων συνεχίζει να παραμένει η πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ. Με μια ποιοτική ωστόσο διαφορά: οι εκλογές αποτελούν πιθανή εναλλακτική όχι μόνο ως αποτέλεσμα κυβερνητικού τακτικού σχεδιασμού αλλά από την εμφανή πια αδυναμία των δανειστών να συμφωνήσουν στα χαρακτηριστικά του νέου προγράμματος. Το κλειδί εδώ για την ερμηνεία των εξελίξεων είναι η στάση του ΔΝΤ και ειδικότερα η επιμονή του στη συμφωνία εδώ και τώρα επί συγκεκριμένων, ονομαστικών μέτρων για το 2019.

Αυτό το σενάριο απεύχεται ο κ. Τσίπρας και γι αυτό αναζητά γι ακόμη μια φορά ανά την Ευρώπη «πολιτική» λύση. Αν αυτή δεν βρεθεί, τότε και μόνο τότε θα εξετάσει τη λύση της διαφυγής μέσω πρόωρων εκλογών. Η επεξεργασία αυτού του σεναρίου προϋποθέτει βέβαια δύο βασικά ζητούμενα: την διατήρηση μιας κρίσιμης «εκλογικής μάζας» και την εξασφάλιση ενός νέου «ηθικού πλεονεκτήματος». Διαδικασία που κορυφώνεται το τελευταίο διάστημα.

Για το πρώτο, η κομματική λεηλασία του κράτους έχει τεράστια αξία. Οι προσλήψεις μετακλητών έχουν σπάσει κάθε ρεκόρ, οι γενικές και ειδικές γραμματείες της Κυβέρνησης έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, οι αχρείαστοι οργανισμοί όχι μόνο δεν καταργούνται αλλά αυξάνονται. Οι νέοι φόροι 2,5 δις για το 2017 δεν θα στηρίξουν την Υγεία και την Παιδεία αλλά προσλήψεις από το παράθυρο (π.χ. Κτιριακές Υποδομές) και δημόσιες επιχειρήσεις ( π.χ. ΔΕΗ, ΣΤΑΣΥ) που την τελευταία διετία ξαναέγιναν ελλειμματικές. Όσο για την κοινωνική πολιτική και το ασφαλιστικό σύστημα, αυτά θα χρηματοδοτούνται όχι από μια υγιή αναπτυσσόμενη οικονομία αλλά από τη στάση πληρωμών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες.

Για το δεύτερο, ήδη διακινείται το σενάριο της ψήφισης των νέων μέτρων από 180 βουλευτές, με το σκεπτικό, υποτίθεται, πως αυτά ξεπερνούν την θητεία της παρούσας κυβέρνησης. Ο στόχος είναι να καταστεί η Νέα Δημοκρατία συνυπεύθυνη για την σημερινή κατάσταση και να εξαναγκαστεί να αναλάβει ευθύνες που δεν τις αναλογούν. Στη λογική τους, τυχόν άρνηση της να υπερψηφίσει τα νέα μέτρα αποσείει από το κυβερνητικό μόρφωμα την ευθύνη των εκλογών οι οποίες θα μπορούν πια να διεξαχθούν μέσα στο – ευνοικό γι αυτούς- κλίμα εθνικολαικιστικής πόλωσης και πολιτικής βαναυσότητας. Υπο την προυπόθεση δε της μη εκλογικής αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας, ο τακτικισμός τους φτάνει ακόμη και στο σενάριο των διπλών εκλογών, ελπίζοντας ότι με την εφαρμογή του νέου εκλογικού νόμου θα αναβαπτιστούν πολιτικά.

Έναντι αυτού του μετεωρισμού και πολιτικού καιροσκοπισμού η στάση της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να είναι άλλη από την κάθετη άρνηση στην ψήφιση νέων μέτρων. Μπροστά στο αδιανόητο ενός τέταρτου μνημονίου και των μακροχρόνιων πρωτογενών πλεονασμάτων επιλέγουμε το αυτονόητο: πολιτική αλλαγή ώστε μια αξιόπιστη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να εφαρμόσει το μόνο σοβαρό σχέδιο εξόδου από την Κρίση: τη Συμφωνία Αλήθειας. Που αλλάζει το μείγμα πολιτικής, με λιγότερους φόρους και δαπάνες, αποτελεσματικότερο Κράτος, επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων και των αποκρατικοποιήσεων.

Αυτή η Βουλή, με την συγκεκριμένη σύνθεση, δεν μπορεί να δώσει λύση. Η βάση για μια νέα διαπραγμάτευση θα είναι απόρροια ενός νέου συσχετισμού δυνάμεων ευρωπαϊκού προσανατολισμού και θέσεων που θα επεξεργασθεί ένα νέο κυβερνητικό σχήμα με κορμό τη Νέα Δημοκρατία. Πλέον, ο κ. Τσίπρας μόνο μια υπηρεσία έχει να προσφέρει στον ελληνικό λαό. Να υλοποιήσει την απειλή του για εκλογές.

Του Γιάννη Κεφαλογιάννη*
Βουλευτή Ρεθύμνου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΝΔ

Ρεπόρτερ..ντύθηκαν τα παιδιά της Πέμπτης τάξης του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων και στα πλαίσια μιας εργασίας τους ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία που αποτελεί το ζωτικότερο κομμάτι της κοινωνίας των Ανωγείων και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στις δύσκολες αυτές εποχές που διανύουμε. Σε ρόλο αρχισυντάκτριας η δασκάλα των παιδιών κα Στέλλα Μωυσή και με βασικό ερώτημα το πόσο δύσκολο είναι τελικά να είναι κανείς βοσκός, οι μικροί μαθητές ξεχύθηκαν στον δρόμο για το ρεπορτάζ και πήραν τις απαντήσεις που χρειαζόντουσαν για να ρίξουν φως στο θέμα, από τέσσερις Κτηνοτρόφους των Ανωγείων! Οι μελλοντικοί ρεπόρτερ και της Ανωγής, με τις ερωτήσεις τους κάλυψαν ολόκληρο το ευρύ φάσμα της κτηνοτροφίας, την παραγωγή, τα λιγοστά της έσοδα, τα προβλήματα της, αλλά και την μικρή βοήθεια από τη πλευρά της Πολιτείας, ενώ στο ρεπορτάζ υπάρχουν και οι σκέψεις και η καθημερινότητα ενός Ανωγειανού κτηνοτρόφου!

Την εργασία απέστειλε στην “Α” η δασκάλα των παιδιών κα Μωυσή, την οποία ευχαριστούμε θερμά, όπως και τους μικρούς μαθητές που περιμένουν με αγωνία την δημοσίευση της στην εφημερίδα όλων των Ανωγειανών. Την παραθέτουμε παρακάτω αυτούσια όπως και τις μαντινάδες για την φιλία που έβγαλαν οι ίδιοι οι μαθητές, με τις οποίες ολοκλήρωσαν αυτήν τους την άσκηση. Αναλυτικά έχει ως εξής:

Πόσο δύσκολο είναι τελικά να είσαι βοσκός; Τέσσερις βοσκοί απαντούν στα ερωτήματα των δημοσιογράφων της Ε’ τάξης.

1)Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να εργάζεστε;
Ξεκίνησα να εργάζομαι σε ηλικία 16 ετών, μετά το Γυμνάσιο.

2) Ήταν δική σας επιλογή να γίνετε βοσκός ή των γονιών σας;
Η επιλογή ήταν δικιά μου. Οι γονείς μου ήθελαν να σπουδάσω.

3) Πόσα χρόνια κάνετε αυτό το επάγγελμα;
Το επάγγελμα του κτηνοτρόφου το κάνω  27 χρόνια.

4) Γιατί σας αρέσει αυτό το επάγγελμα;
Γιατί έμαθα από μικρός στα πρόβατα και αγάπησα αυτό το επάγγελμα.

5) Εάν δεν ήσασταν βοσκός τι δουλειά θα θέλατε να κάνετε;
Εάν δεν ήμουν βοσκός θα ήθελα να ήμουν τεχνικός υπολογιστών.

6) Τι δυσκολίες έχει αυτό το επάγγελμα;
Το επάγγελμα του κτηνοτρόφου έχει πολλές δυσκολίες. Μερικές από αυτές είναι : α) οι καιρικές συνθήκες β) οι οικονομικές δυσκολίες για την εύρεση τροφών, γ) η ζωοκλοπή δ) η φορολογία που έχουν επιβάλλει τα τελευταία χρόνια στους αγρότες. Γενικά το επάγγελμα αυτό χρειάζεται να παρέχεις φροντίδα στα πρόβατα σε όλη τη διάρκεια του χρόνου προστατεύοντας τα με κατάλληλα φάρμακα και εμβόλια μέχρι το στάδιο του τοκετού και της αναπαραγωγής.

7) Πείτε μας ένα περιστατικό που σας στεναχώρησε στην δουλειά σας;
Μια μέρα όταν γεννούσαν ε τα πρόβατα, ένα από τα πρόβατα δυσκολευόταν να γεννήσει. Πήγα μα βοηθήσω αλλά το αρνί ήταν ήδη νεκρό και η μητέρα του βαριά άρρωστη. Παρόλο που πήρα τη γνώμη του κτηνίατρου αυτό ψόφησε και στεναχωρήθηκα πολύ γιατί ήταν ένα από τα καλύτερά μου πρόβατα.

8) Αυτό το επάγγελμα πιστεύετε ότι έχει μέλλον;
Έχει μέλλον γιατί είναι πρωτογενής τομέας και πάνω σ’ αυτόν τον τομέα στηρίζονται όλα τα κράτη.

9) Θέλετε τα παιδιά σας να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα;
Ναι φυσικά και θέλω αν και αυτά το θέλουν δεν θα τους αποτρέψω.

Έλενα Ανδρεαδάκη
Γιώργος Φασουλάς
Γιώργης Κεφαλογιάννης
Μαρία Μπέρκη

1)     Κύριε Γιάννη πώς είναι η ζωή στη «βοσκική»;
Δύσκολη, καθημερινή χωρίς ρεπό και γιορτές με ότι καιρό και να έχει, μακριά από την οικογένεια και από το σπίτι το χειμώνα. Δηλαδή πολύ δύσκολη.

2)     Τι ώρα πρέπει να ξυπνήσετε για να αρχίσετε τη δουλειά σας;
Πρέπει να ξυπνήσω τη νύχτα και να γυρνάω πάλι τη νύχτα.

3)     Γιατί λένε ότι η ζωή του αγρότη  βοσκού είναι δύσκολη;
Είναι χειρωνακτική εργασία και έχεις να κάνεις με τα ζωντανά που χρειάζονται καθημερινή επίβλεψη.

4)     Γιατί διαλέξατε το επάγγελμα αυτό;
Ο πατέρας μου ήταν βοσκός, τον βοηθούσα και έτσι το αγάπησα κι εγώ.

5)     Έχει κέρδος η δουλειά αυτή;
Όχι, γιατί οι ζωοτροφές είναι ακριβές ενώ το γάλα και το κρέας φτηνό.

6)     Τα μαλλιά από τα πρόβατα, τι γίνονται όταν τα κουρεύετε;
Παλιά πουλιόντουσαν και είχαν αξία, ενώ τώρα τα καίμε.

7)     Έχει προβλήματα αυτός ο κλάδος;
Τεράστια προβλήματα όπως οι καιρικές συνθήκες, ακριβές ζωοτροφές, ζωοκλοπές και πολλά ακόμα.

8)     Πώς αντιμετωπίζετε τις ασθένειες των ζώων;
Με πολύ ακριβά κτηνιατρικά φάρμακα και αγωγές από κτηνιάτρους αλλά κυρίως με την εμπειρία μας.

9)     Αξίζει κάποιος να γίνει βοσκός;
Με τα σημερινά δεδομένα αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες και αν δεν βοηθήσει το κράτος, όχι.

10)  Το αγαπάτε αυτό που κάνετε; Θα το συνεχίσετε;
Θα το συνεχίσω παρ’ όλες τις δυσκολίες, δεν θα το αρνιόμουν ποτέ. Το αγαπώ και το σέβομαι.

Ελένη Αεράκη

1)     Η δουλειά του βοσκού είναι κουραστική;
Η δουλειά του βοσκού είναι αρκετά κουραστική γιατί πρέπει να ξυπνάς χαράματα και είσαι όλη μέρα εκτός σπιτιού.

2)     Πόσα χρόνια είστε βοσκός;
Από τα 17 μου, έχω βγάλει το γυμνάσιο και το λύκειο και μετά επειδή δεν είχε άλλες ασχολίες το χωρίο ασχολήθηκα με αυτό, δηλαδή, 21 χρόνια.

3)     Είστε ευχαριστημένος με αυτό το επάγγελμα;
Για να κάνεις μια δουλειά πρέπει να την αγαπήσεις. Η δουλειά του βοσκού είναι πολύ δύσκολη, γιατί είσαι μακριά από την οικογένειά σου.

4)     Βγάζετε αρκετά χρήματα για την οικογένειά σας και το σπίτι σας;
Τα χρήματα δεν επαρκούν για περιττά έξοδα, όμως στην οικογένειά μου δεν λείπουν τα απαραίτητα αγαθά.

5)     Πόσα πρόβατα έχετε και πόσους τόνους γάλα βγάζετε;
Έχω περίπου 200 πρόβατα και βγάζω 20 τόνους γάλα. Τα γάλα που βγάζω το πάω στο συνεταιρισμό  Ανωγείων και εκεί το συνεργείο γίνεται τυρί και φέτα.

6)     Τι συμβαίνει όταν ένας βοσκός χάνει τα πρόβατά του;
Όταν ένας βοσκός χάνει τα πρόβατά του είναι πολύ δύσκολο να τα βρει, κάνει μια πολύ μακριά διαδρομή στα βουνά επειδή μπορεί να του τα έχουν κλέψει ή να έχουν χαθεί στα βουνά και μετά αυτός είναι υποχρεωμένος να πάει να τα βρει.

Βασίλης Κεφαλογιάννης
Ελπίδα Δακανάλη
Εβελίνα Δραμουντάνη

1)     Πόσα χρόνια είστε βοσκός;
Είμαι 30 χρόνια βοσκός.

2)     Πόσα πρόβατα έχετε;
Έχω πάνω από 200 πρόβατα.

3)     Είναι δύσκολο αυτό το επάγγελμα; Πείτε μας τι δυσκολίες αντιμετωπίζετε;
Το επάγγελμα αυτό είναι πολύ δύσκολο. Δεν έχει γιορτές, δεν έχει αργίες και δουλεύεις όλο το χρόνο παλεύοντας με όλες τις καιρικές συνθήκες για να προστατέψεις το κοπάδι σου.

4)     Πείτε μας ένα δυσάρεστο περιστατικό που σας έχει συμβεί
Μου έχει τύχει να χιονίζει πολύ και δυσκολεύτηκα να πάω στο αόρι με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες απώλειες από το κοπάδι μου.

5)     Θα θέλατε να αφήσετε ποτέ αυτό το επάγγελμα;
Αυτό το επάγγελμα το επέλεξα γιατί μου άρεσε. Ακόμα και να ήθελα τώρα να το αλλάξω, δεν μπορώ λόγω της ηλικίας μου.

6)     Αν αφήνατε αυτό το επάγγελμα , ποιο θα διαλέγατε;
Θα επέλεγα να γίνω κρεοπώλης.

7)     Σας συμφέρει οικονομικά αυτή η δουλειά;
Όχι, γιατί η κτηνοτροφία έχει περισσότερα έξοδα παρά έσοδα.

8)     Σας μένει ελεύθερος χρόνος για ξεκούραση;
Υπάρχει πάντα χρόνος για ξεκούραση, αλλά κάποιες εποχές η δουλειά δυσκολεύει.

Στελής Χαιρέτης
Φανουρία Ξυλούρη
Έλενα Χαιρέτη
Μανόλης Σπιθούρης

Οι μαντινάδες των παιδιών:

Τον φίλο να τον αγαπάς, να μην τονε προδώσεις.
Να τον βαστάς μες την καρδιά, να μυν τον επληγώσεις..

Σαν την αγάπη δίνει φως και ως τον ήλιο φτάνει.
Ετούτη τη φιλία μας ο κόσμος δεν την βάνει.

Η λύπη του είναι λύπη μου και η χαρά, χαρά μου.
Και ότι και να μου συμβεί, τον έχω στην καρδιά μου.

Τα μυστικά μου τα κρατά ποτέ δε λέει πράμα.
Σαν πει αυτός “στο λόγο μου” δεν εφοβούμαι πράμα.

Σαν τον θωρώ να ν’ έρχεται πετώ απ’ τη χαρά μου,
Δεν κατέχω ήντα θα γενώ, αν φύγει μακριά μου.

Φίλε μου σου τ’ορκίζομαι πως δεν θα σε ξεχάσω.
Θα σ’έχω πάντα συντροφιά ποτέ δεν θα σε χάσω..