Η ομάδα σινεφίλων μα πολλή χαρά εγκαινιάζει μια σειρά προβολών με πρωταγωνιστές τους μικρούς μας φίλους, με την ταινία : «Τα μυαλά που κουβαλάς», η οποία απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Μια ευκαρία να βρεθούμε μαζί μικροί και μεγάλοι και να ανιχνεύσουμε συναισθήματα. Ένα σπουδαίο κινηματογραφικό παραμύθι που θα πάρει τα παιδιά από το χέρι και θα τα συμφιλιώσει με τον εσωτερικό τους κόσμο – όσα συμβαίνουν μέσα κι έξω τους.
Πληροφορίες ταινίας:
2015 | Έγχρ. | Διάρκεια: 94′
Κατάλληλη για όλες τις ηλικίες
Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Πιτ Ντόκτερ
Η 11χρονη Ράιλι μετακομίζει με την οικογένειά της από τις μεσοδυτικές πολιτείες στο Σαν Φρανσίσκο και τα συναισθήματά της (Χαρά, Θυμός, Θλίψη, Αηδία και Φόβος) προσπαθούν να την κατευθύνουν, σε διαρκή αντιπαράθεση μεταξύ τους, στην καινούργια ζωή της. Μια περιπέτεια φαντασίας που εκτυλίσσεται σε μεγάλο βαθμό μέσα στον εγκέφαλο μιας χαριτωμένης μικρής αποκαλύπτει πολλά από τα μυστικά του.
Ομάδα φίλων κινηματογράφου
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου, ώρα: 18:30 στην αίθουσα της Τράπεζας Πειραιώς.
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
Φωτογραφίες:Μανόλης Σαμόλης
Ανήμερα του Αγίου Χαραλάμπου και η οικογένεια των Νταγιαντάδων τίμησε την μνήμη του με τραπέζι και δοξολογία στο μικρό εκκλησάκι που υπάρχει ακριβώς απέναντι από το Θέατρο ”Νίκος Ξυλούρης”.Την δοξολογία τέλεσαν οι ιερωμένοι και στη συνέχεια με τη συνεισφορά όλης της οικογένειας παρατέθηκε πλούσιο τραπέζι στους ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί με όλα τα ανωγειανά εδέσματα στην ταβέρνα “Γκαγκάρης” που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το εκκλησάκι.
Ψυχή της συγκεκριμένης εκδήλωσης ο Βασίλης Χαρ.Νταγιαντάς που έφτιαξε αυτό το εκκλησάκι το 2009 στην μνήμη του πατέρα του Χαραλάμπη Νταγιαντά (Νταγιαντοχαραλάμπη) και από τότε καθιερώθηκε ως ένα μικρό πανηγύρι της οικογένειας.
Ευχόμαστε και του χρόνου σε όλους!
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
Η Κοινωνική Υπηρεσία ευχαριστεί..
10/02/2017
Το Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας-Πολιτισμού( Κοινωνική Υπηρεσία) του Δήμου Ανωγείων αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει θερμά :
- Τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου ,κ.κ. Ευγένιο
για την ευγενική και γεμάτη αγάπη προσφορά του προς τους κοινωνικοοικονομικά αδύναμους συνδημότες μας .
Ως Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους και οικογένειες με ποικίλης φύσεως προβλήματα και ανάγκες. Νιώσαμε μεγάλη ανακούφιση στην ανακοίνωση του ότι θα βρεθεί στο πλάι μας στην προσπάθεια μας να εξοπλίσουμε άπορα μοναχικά άτομα που δεν διέθεταν θέρμανση, με ηλεκτρικές θερμάστρες μεσούσης της χειμερινής περιόδου. Η προσφορά του έγινε άμεσα και έτσι αυτοί οι άνθρωποι μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τις άσκημες καιρικές συνθήκες που έπληξαν την περιοχή τις τελευταίες ημέρες.
- Τους ιδιοκτήτες της Βατσινά Αφοί & ΣΙΑ ΟΕ- Super Strom για την άμεση
ανταπόκριση τους ,για πολλοστή φορά , στο αίτημα μας για δωρεά ορθοπεδικού στρώματος που θα παραδοθεί σε άπορο , με κινητικά προβλήματα κάτοικο του Δήμου μας.
- Τα παιδιά ,εγγόνια ,συγγενείς και φίλους της Όλγας Φραγκάκη του
Βασιλείου Ξυλούρη (Στρατοβασίλη),που κατέθεσαν ,αντί στεφάνων, το ποσό των 920€ στην μνήμη της, για τις ανάγκες της Κοινωνικής Υπηρεσίας. Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την κάλυψη άμεσων βοιωτικών αναγκών των κοινωνικοοικονομικά ευάλωτων κατοίκων της περιοχής μας.
Η Προϊσταμένη του Τμήματος
Κοινωνικής Προστασίας – Παιδείας -Πολιτισμού
Δήμου Ανωγείων
Σουλτάτου Ειρήνη
Δημοσιεύθηκε σε: Τελευταία Νέα
Φωτογραφίες:Μανόλης Σαμόλης-Αγάπη Καλομοίρη
Βίντεο:Αγγέλα Σκουλά
Ένα ξεχωριστό μνημόσυνο έκαναν τα παιδιά του δημοτικού σχολείου Ανωγείων για τον Νίκο Ξυλούρη, συγκινώντας όλους όσοι βρέθηκαν έξω από το σπίτι του αείμνηστου Ψαρονίκο, αλλά και στον χώρο του θεάτρου που φέρει το όνομα του και το άγαλμα του στο χωριό, σήμερα που συμπληρώθηκαν 37 χρόνια από τον θάνατο του.
Συνοδεία των δασκάλων τους βρέθηκαν έξω από την οικία του Νίκου Ξυλούρη και χόρεψαν όλοι μαζί ακούγοντας τα τραγούδια του, ενώ με μια κιθάρα του καθηγητή μουσικής, τραγούδησαν πολλά από τα τραγούδια του στον χώρο του αγάλματος στο θέατρο. Τα παιδιά συγκίνησαν ντόπιους και επισκέπτες και χειροκροτήθηκαν θερμά για το πάθος τους να τιμήσουν έναν άνθρωπο που ανέβασε τα Ανώγεια ψηλά και που μπορεί τα ίδια να μην τον πρόλαβαν ζωντανό αλλά μεγαλώνουν με τα τραγούδια του και γαλουχούνται με τις ιδέες του μέσω των οικογενειών τους και του σχολείου.
Θερμά συγχαρητήρια σε παιδιά και δασκάλους του δημοτικού για την σπουδαία αυτή πρωτοβουλία που τίμησε με τον καλύτερο τρόπο μέσω των παιδιών την μνήμη του Νίκου Ξυλούρη.
Δείτε το υπέροχο βίντεο της Αγγέλας Σκουλά με τον χορό των παιδιών έξω από την οικία Ξυλούρη:
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 37 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ ΠΕΡΑΧΩΡΙ 8-2-2017
Για 5η συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε σήμερα στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι το τρισάγιο στη μνήμη του Νίκου Ξυλούρη, από τον Πολιτιστικό σύλλογο Ανωγείων. Το παρών έδωσαν πλήθος κόσμου από το χωριό που άναψε ένα κερί στη μνήμη ενός συμβόλου του χωριού που το εξύψωσε στη διάρκεια του βίου του. Μεταξύ άλλων το παρών έδωσε ο αδερφός του Αντώνης Ξυλούρης ή Ψαραντώνης και ο ανιψιός του Γιώργης Ξυλούρης ή Ψαρογιώργης. Τον δήμο Ανωγείων εκπροσώπησε ο Αντιδήμαρχος κ.Σουλτάτος και πολλά μέλη του δημοτικού συμβουλίου.
Μετά το μνημόσυνο τα μέλη του Πολιτιστικού συλλόγου βρέθηκαν στο σπίτι του Ξυλούρη ΄΄οπου ήπιαν μια ρακί και συνομίλησαν με τα μέλη της οικογένειας του για την σπουδαία προσωπικότητα του Νίκου Ξυλούρη και το γεγονός ότι η σημερινή μέρα είναι πολύ ξεχωριστή για όλους τους Ανωγειανούς όπου γης.
Τα μεγάφωνα του δήμου παράλληλα έπαιζαν σήμερα ολόκληρη την ημέρα τραγούδια του Ξυλούρη που ακούγονταν από άκρη σε άκρη το χωριό, δημιουργώντας μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα.
Νίκος Ξυλούρης
(Ανώγεια Ρεθύμνου, 7 Ιουλίου 1936 – Πειραιάς, 8 Φεβρουαρίου 1980)
Πώς να τραγουδήσω
πώς να σας μιλήσω
πώς να φωνάξω,
πώς να σας το πω;
—————-
Αρμυρή πατρίδα,
τόπος μου και πάθος
πώς να χορτάσω,
τόση αστροφεγγιά;
—————–
Αρμυρή πατρίδα,
τόπος μου και τάφος
πώς να ριζώσω
στην ξερολιθιά;
(Στίχοι: Κώστας Μύρης/Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος/Δίσκος: “Χρονικό”)
Του Γιώργου Μηλιώνη (Αθηναϊκό Πρακτορείο)
Με τη φωνή του τραγούδησε το αντάμωμα του βράχου με τη θάλασσα, η φωνή του καθαρός αέρας των βουνών στις αρτηρίες της πόλης. Στο άκουσμά της ρίγησαν οι ντάπιες του Μεσολογγιού και οι σκιές των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Στο άκουσμά της δάκρυσε ο «κυρ Μέντιος», το «θύμα» και το «ψώνιο» του κόσμου τούτου. Και η Κρήτη πάντα εκεί, αγρίμι-αγριμάκι, ‘λάφι που πίνει νερό στον κυματισμό του τραγουδιού του. Άστρα μετρούσε με τη λύρα του, καημούς των ανθρώπων κεντούσε. Για δίσεχτα χρόνια τραγούδησε, όργωνε, θέριζε και με την γλώσσα του Ομήρου μας τραγουδούσε…
Με την ξαστεριά στην άκρη των ματιών του, περπάτησε στους δρόμους της εφτάχρονης νύχτας και η σπίθα της δικής του φωνής ακούστηκε πάνω από τα τσακισμένα σίδερα και τα ουρλιαχτά των ανθρώπων χωρίς πρόσωπο που επιχειρούσαν να σκοτώσουν το αύριο.
Η φλόγα του κεριού της δικής του φωνής φώτισε το «Καπνισμένο Τσουκάλι» της συλλογικής μας μνήμης, που στεκόταν εκεί, μαζί με το μουσκεμένο παλτό του ποιητή, που το κυνήγησαν οι άνεμοι της εξορίας, και αυτό εκεί, επέμενε και επιμένει πως «εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο».
Έσμιξε τον κόσμο με τη φωνή του, που την έκανε γεφύρι για να βαδίσουν πάνω της ιστορίες λαών που έπεσαν στις πλατείες όλου του κόσμου γιατί δεν ήθελαν τις αλυσίδες και δεν γονάτισαν ακόμα και όταν «τούτοι εδώ διατάξανε τη στυγερή εξόντωση».
Παραμύθια ιστορούσε με τη φωνή του που μιλούσαν για το λυγμό και την ευχή μιας κόρης να δει τον αγαπημένο της και τραγουδούσε το μοναχικό της τραγούδι ανάμεσα σε σπαθιά πειρατικών σιναφιών που άναβαν φωτιές και φονικά.
Η θάλασσα συνεχίζει το ταξίδι της κατά πως το ‘χει συνήθειο, μόνο όταν περνάει από την Κρήτη με τον κυρ Αλέξανδρο στο τιμόνι και πιλότο τον πόρφυρα, το μαύρο ψάρι κοντοστέκεται λίγο, για να ακούσει το τραγούδι του λυράρη, «μεγάλωσαν τα γένια μας, η ψυχή μας αλλιώτεψε», και τότε η αλμυρή θεά, μια στιγμή πριν ανέμελη, χαμηλώνει τα μάτια και κοιτάζει εντός της…