Από το Βασίλη Βουϊδάσκη
Καθηγητή Κοινωνιολογίας  Παν/μίου Κρήτης
 Πολλοί άνθρωποι και προπάντων οι Ανωγειανοί νιώσαμε το σπαραγμό του πόνου στην ψυχή μας με το απίστευτα τραγικό γεγονός, το θάνατο του 23χρονου Μανώλη Στρατάκη τον Απρίλη του 2017. Ακόμα κι εκείνοι που έζησαν από κοντά το εφιαλτικό μεσοδιάστημα των δεκαπέντε μηνών μέχρι σήμερα, αδυνατούν να περιγράψουν τις συγκλονιστικές στιγμές, που πέρασαν όλοι οι συγχωριανοί και ιδιαίτερα οι δυο οικογένειες, που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα.
Γι’ αυτό, όλοι οι κάτοικοι και προπάντων εκείνοι που από την πρώτη στιγμή στρατεύτηκαν και κατέθεσαν ψυχή, καθένας με τον τρόπο και τις δυνάμεις του και βάζοντας σκοπό ζωής την αποσόβηση μιας επικείμενης αιματηρής σύγκρουσης, είναι σε θέση να εκτιμήσουν τις προσπάθειες, που οδήγησαν στις τελευταίες ευχάριστες και αξιοθαύμαστες εξελίξεις. Εκείνες που ανοίγουν το δρόμο για την ειρηνική συνύπαρξη των δυο οικογενειών. Αυτό διατρανώνει κατά τον καλύτερο τρόπο, πως οι άνθρωποι μόνο με τη συνεργασία και τη λογική κατεδαφίζουν αιωνόβιες κακοήθεις κοινωνικές παραδόσεις, που οδηγούν κυριολεκτικά στην εξόντωση και στο ξεκλήρισμα οικογενειών.
Η ανακοίνωση αυτής της πρωτόγνωρης είδησης αιφνιδίασε θετικά τους πάντες και περισσότερο αυτούς, που έλεγαν ότι εκείνη η εκρηκτική κατάσταση θα οδηγούσε νομοτελειακά σε μια αναπόφευκτη αιματηρή συμπλοκή. Όμως, οι λιγότερο απαισιόδοξοι και από τις δυο μεριές των εμπλεκομένων, ενώ δεν υποβάθμιζαν την επικινδυνότητα της υπόθεσης, πίστευαν πως η ελπίδα για μια θετική έκβαση ήταν πάντα ζωντανή. Γι’ αυτό έσφιξαν τα χέρια και συνεργάστηκαν αρμονικά προς αυτή την κατεύθυνση. Γνωρίζοντας την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου και προπάντων την ύπαρξη Εκείνου που καθορίζει τις ζωές  μας, αθόρυβα και υπομονετικά, ανέλαβαν πρωτοβουλία για τη μείωση της έντασης και την αποτροπή του «μοιραίου»,με σύμμαχο τον πανδαμάτορα χρόνο.   
Αν, λοιπόν, τον Απρίλη του 2017 οι Ανωγειανοί, δικαιολογημένα λυπημένοι και ταπεινωμένοι, απολογούνταν στην ανθρωπότητα, επειδή δεν κατάφεραν να αποσοβήσουν το θλιβερό γεγονός, τα τελευταία θεάρεστα νέα τούς εξιλεώνουν και τους κάνουν να σηκώνουν συνετά το κεφάλι ψηλά. Οι συνεχείς προσπάθειες όλων, γνωστές και άγνωστες, των δεκαπέντε μηνών κυοφόρησαν τις ευχάριστες εξελίξεις, που ήλθαν στο φως στα τέλη του Ιουλίου του 2018. Συγχαρητήρια σε όλους και πρωτίστως στις δυο εμπλεκόμενες οικογένειες, που διαχειρίστηκαν με τη λογική αυτή την απίστευτα επικίνδυνη κρίση και έφτασαν σε μια πρωτόγνωρη ανακωχή και  ιστορική συμφωνία συνύπαρξης
Οι Δακανάλιδες υπέμειναν τις τεράστιες δυσκολίες του ξεριζωμού τους και μετά από  δεκαπέντε μήνες επέστρεψαν στα σπίτια τους. Οι Στρατάκιδες έκαμαν τη μοναδική και απίστευτη υπέρβαση, που τους τοποθέτησε πιο πάνω και από την ανθρώπινη λογική και συνείδηση. Έπνιξαν στο θρήνο τον ανείπωτο πόνο με μεγάλη αντοχή και αυτοσυγκράτηση. Τίμησαν δεόντως το Μανώλη τους και εισάκουσαν τα μηνύματά του, που τους θέλει όλους ζωντανούς και γερούς. Έτσι προχώρησαν σε αυτό το υπεράνθρωπο διάβημα.  
Συμμετέχω ολόψυχα στη χαρά όλων και αποδέχομαι με αισιοδοξία τη ρήση, πως: «Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός». Έγινε η πολυπόθητη αρχή για ένα βαρυσήμαντο γεγονός, που όλοι διακαώς επιθυμούσαμε, αλλά ο δρόμος για την πρακτική εφαρμογή είναι μακρύς και δύσκολος. Αυτό όμως το θλιβερό συμβάν του Απρίλη δεν είναι πια θέμα μόνο των Στρατάκιδων και των Δακανάλιδων. Οι Ανωγειανοί, προς τιμή τους, το έκαναν δική τους υπόθεση και οδήγησαν τις δυο οικογένειες στο ιστορικό «Κοινωνικό Συμβόλαιο Ειρηνικής Συνύπαρξης». Το συνυπέγραψαν οι ίδιοι ομόφωνα, εγγυήθηκαν την αξιοπιστία του και απαιτούν απ’ όλους την τήρησή του.
  Ιδιαίτερα τα μέλη και των δυο οικογενειών οφείλουν να λειτουργούν με γνώμονα μόνο τη λογική και να επιδεικνύουν αστείρευτο αμοιβαίο σεβασμό στην καθημερινή τους συνύπαρξη, χωρίς την παραμικρή πρόκληση. Πρέπει συνεχώς να απωθούν στα βάθη της λησμονιάς το πικρόχολο παρελθόν και ν’ ατενίζουν με αισιοδοξία τη χαρά της ανεκτίμητης ζωής και το ελπιδοφόρο μέλλον. Σε αυτή την προσπάθεια τούς συνοδεύουν οι ευχές και οι προσευχές όλων μας για την οριστική εδραίωση και τη μόνιμη παραμονή αυτού του ‘θαύματος’ στ’ Ανώγεια, που θα τα αναδείξουν, ακόμα για άλλη μια φορά, ως τόπο της θαυματουργικής συνδιαλλαγής και του υπέρτατου ανθρωπισμού!

Συνέντευξη στον Γιώργη Μπαγκέρη

Οι ραγδαίες εξελίξεις του τελευταίου μήνα, έφεραν τον Αετό από το σκοτάδι της οριστικής διάλυσης, στο φως της αναγέννησης και της οριστικής μετακόμισης του στο Ηράκλειο όπου πλέον θα ανοίγει τα περήφανα φτερά του. Ηγέτης αυτής της κίνησης και μπροστάρης είναι ο Στέλιος Ξυλούρης, ο νέος πρόεδρος της ομάδας που αναλαμβάνει σε μια από τις πιο ιστορικές στιγμές του σωματείου που μετράει 55 χρόνια ένδοξης ιστορίας. Ο Στέλιος Ξυλούρης, ιατρός γυναικολόγος με 20 χρόνια παρουσίας στο Ηράκλειο, είναι η ήρεμη δύναμη που θα “σπρώξει” τον Αετό σε αυτό το νέο και άκρως ελπιδοφόρο “πέταγμα” του.

 

Η ΑΝΩΓΗ συνομίλησε με τον καινούριο πρόεδρο του Αετού, μετά το πέρας της Γενικής Συνέλευσης. Μας ανέφερε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να αναλάβει την προεδρία, τους στόχους και τους συνεργάτες του σε αυτή την προσπάθεια, αλλά και το όραμα του για τη νεολαία του χωριού και της ευρύτερης περιοχής. Ο ίδιος απηύθυνε κάλεσμα σε όλους τους Ανωγειανούς όπου γης να στηρίξουν τον αθλητισμό και τον πολιτισμό των Ανωγείων που όλοι αγαπάμε και πρέπει να συνδράμομε με κάθε τρόπο.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

Κύριε Ξυλούρη ολοκληρώθηκε η γενική συνέλευση και πάρθηκε η οριστική απόφαση για μετακόμιση του Αετού στο Ηράκλειο. Πείτε μας τις εντυπώσεις σας.

Η Συνέλευση που κάναμε στα Ανώγεια, επικύρωσε αυτό που όλοι θέλαμε καθώς όλοι ήταν σύμφωνοι με την ιδέα της μετακόμισης στο Ηράκλειο. Μένει τώρα να προωθήσουμε τα χαρτιά για να ολοκληρωθεί η διαδικασία και σιγά σιγά θα αρχίσουμε παράλληλα να κουβεντιάζουμε και το τεχνικό μέρος.

Για ποιο λόγο ασχοληθήκατε με τον Αετό Ανωγείων. Τι σας ώθησε σε αυτή την απόφαση και ποιοι είναι οι στόχοι σας;

Μπήκα στον Αετό γιατί ήμουν σύμφωνος με όλη τη φιλοσοφία και την κουλτούρα με την οποία πάει να δημιουργηθεί ξανά η ομάδα. Όπως είπαμε και στη συνάντηση, η ομάδα θα ασχοληθεί με πολλά πράγματα πέρα από το αγωνιστικό μέρος. Με επίκεντρο τα παιδιά των Ανωγείων. Να λειτουργήσει η ομάδα ως “σχολείο” για την μόρφωση ανθρώπων που θα βγουν καλοί και χρήσιμοι στην κοινωνία. Να συμμετέχουμε επίσης σαν ομάδα σε κοινωνικά θέματα.Να έχουμε καλύτερης ποιότητας ανθρώπους. Βασικό για μένα είναι τα παιδιά να ασχολούνται με τον αθλητισμό και όχι απαραίτητα με το ποδοσφαιρικό πνεύμα που μέχρι τώρα υπήρχε, της βρισιάς, της βίας, της κακομεταχείρισης. Είμαστε κατά της βίας στο σχηματισμό της νέας μας ομάδας, όχι βρισιές, καλή συμπεριφορά, σεβασμό προς συμπαίχτες και αντιπάλους. Αυτή τη φιλοσοφία έχουν όλοι που μπήκαν στον Αετό, ήμουν σύμφωνος με τη νοοτροπία και τη θέληση τους αυτή και για αυτό δέχτηκα να αναλάβω την προεδρία του Αετού.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Παίρνοντας παράδειγμα από την ιστορία του τόπου μας, ενός τόπου που κάηκε ολοσχερώς από το ναζιστικό καθεστώς, επειδή αντιστάθηκε σε αυτό, συνεχίζουμε  φέτος, στήνοντας το φεστιβάλ Χαϊμαλίνα για δεύτερη φορά στη καρδιά του Ψηλορείτη, στα Ανώγεια, με ένα αντιφασιστικό-αντιπολεμικό τριήμερο στις 10, 11 & 12 Αυγούστου.

Tο Φεστιβάλ πήρε το όνομα του από το ποίημα «Γράμμα σε μια Αφρικάνα», του Ανωγειανού ποιητή Μιχάλη Σταυρακάκη ή Νιδιώτη, που δημοσιεύτηκε το 1978 (Χαϊμαλίνα – το ποίημα) και διοργανώνεται από τους Ανωγειανέους, μια ομάδα ανήσυχων νέων από τα Ανώγεια, υπό την αιγίδα του Δήμου Ανωγείων.
Ο σκοπός του φεστιβάλ είναι μέσα από τα δρώμενα που θα πραγματοποιηθούν, όπως προβολές ταινιών, εκθέσεις σκίτσου και φωτογραφίας, γκράφιτι, παιχνίδια (κυνήγι θησαυρού, θεατρικό παιχνίδι, τουρνουά ποδοσφαίρου, τουρνουά σκακιού) και μουσική, να προωθήσουμε τις αξίες της αλληλεγγύης, της κοινωνικής προσφοράς, της ειρήνης και του σεβασμού. Παράλληλα, μέσα από τις ομιλίες θα προσπαθήσουμε  να αναλύσουμε το φαινόμενο του πολέμου από την οπτική εκείνων που η ιστορία συνήθως προσπερνάει. Να γνωρίσουμε τις γυναίκες πρόσφυγες, περπατώντας μαζί τους από την ανατολή ως την δύση, να μιλήσουμε για τα γεγονότα στη Γάζα και να αφουγκραστούμε το δίκιο του Παλαιστινιακού λαού. Τέλος, αφού αναλύσουμε την κοινωνική βάση του φασισμού, να θίξουμε τα φαινόμενα της ακραίας βίας, τη δράση και τις πρακτικές των Νεοναζί, και να ενημερωθούμε για τα τρία χρόνια της δίκης της Χρυσής Αυγής, αναλογιζόμενοι ταυτόχρονα το βάρος της ατομικής και της συλλογικής μας ευθύνης.  Το τριήμερο αυτό, όλες οι δράσεις θα καταλήγουν σε μια μεγάλη γιορτή με μουσικές και χορό από όλο τον κόσμο. Από την Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή έως τα Βαλκάνια, μέσα από την παράδοση κάθε τόπου, αλλά και μέσα από πειραματισμούς και σύγχρονες δημιουργίες.

Ευελπιστούμε, το φεστιβάλ αυτό, να αποτελέσει μία νησίδα συνάντησης πολλών ιδεών και διαφορετικών πολιτισμικών στοιχείων, με στόχο την συμβολή στη έμπρακτη καθιέρωση της ειρηνικής συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς!

Σας προσκαλούμε λοιπόν,στις 10, 11 & 12 Αυγούστου στα Ανώγεια, να συμμετέχετε, να στηρίξετε την προσπάθεια μας και όλοι μαζί  μέσα από τις δραστηριότητες του φεστιβάλ να προβληματιστούμε, να κουβεντιάσουμε, να παίξουμε, να εξερευνήσουμε και φυσικά να τραγουδήσουμε ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό.

“Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.”

Γιάννης Ρίτσος

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ «Χαϊμαλίνα»

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Παρασκευή  10/8

  • 11:00 :  Θεατρικό παιχνίδι για μικρά παιδιά, από τις παιδαγωγούς  Νατάσα Φασουλά, Αγάπη Βρέντζου και Φαίη Χαρτοφύλακα
  • 16:00: ΠροβολήΤαινίας Animation : “The breadwinner” της  Nora Twomey
  • 18:30:  Ομιλίες (Πλατεία Αρμί):
    • “Δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι, μερική ιστορική αναδρομή” – Φραγκιουδάκης Γιώργος ,Αντιπρόεδρος Επιτροπής Ειρήνης Χανίων, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ε.Ε.Δ.Υ.Ε. (Ελληνική Επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη)
    • “Γυναίκες Πρόσφυγες Πολέμου: Διαδρομές και Τραύμα” – Νίκος Βλαχάκης, Ψυχολόγος και Χρύσα Βίλκενς, Δημοσιογράφος
    • “Το παλαιστινιακό : Αλήθειες και μύθοι” – Νασίμ Αλάτρας, Δημοσιογράφος
    • Προβολήμίνι animation  “Closed Zone”

21:00 : Μουσικό Πρόγραμμα (Δημοτικό Θέατρο “Νίκος Ξυλούρης”)

  • ΧρίστοςΤζιφάκις & flamenco aire (Christos Tzifakis & flamenco aire)
    • Χρίστος Τζιφάκις (Κιθάρα)
    • Φανή Δεμέστιχα  (Χορός)
    • Άλκηστη Τριανταφυλλίδη (Φωνή)
    • Pedro Fabian (Κρουστά)

*Συνεργασία με το Φεστιβάλ Κιθάρας Ανωγείων

  • Ρεμπέτικα τραγούδια
    • Μαρία Φασουλάκη (Φωνή)
    • Παναγιώτης Καπιζιώνης (Μπουζούκι)
    • Θύμιος Μπαρδαμάσκος (Μπουζούκι)
    • Χριστόφορος Παπανικολάου (Κιθάρα)
    • Αλέξανδρος Κανακάκης (Κλαρίνο)
    • Στέφανος Κουρουπάκης (Κοντραμπάσο)
    • Θέμης Πολυζωάκης (Βιολί)
  • Κρητικό γλέντι
    • Γιώργης Μανωλάκης (Λαούτο-φωνή)
    • Ζαχάρης Σπυριδάκης (Λύρα)
    • Μιχάλης Κονταξάκης (Μαντολίνο)
    • Γιώργης Σταυρακάκης [Νιδιώτης] (Λαούτο)
    • Νικόλας Χριστόπουλος (Κρουστά)
    • Στέφανος Κουρουπάκης (Κοντραμπάσο)

Διαβάστε την συνέχεια... »

Στα πλαίσια της 100χρονης πορείας, ζωής και δράσης του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση στα Ανώγεια της Κρήτης. Με την ανταπόκριση πλήθους κόσμου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της ΤΕ Ρεθύμνου του ΚΚΕ και της ΚΟΒ Ανωγείων για την 74η επέτειο της ηρωικής μάχης που έδωσε ο εφεδρικός ΕΛΑΣ Ανωγείων ενάντια στους Γερμανούς φασίστες κατακτητές. Δεκάδες κόσμου παραβρέθηκε στο «Σφακάκι» στα Ανώγεια, την ακριβή τοποθεσία όπου δόθηκε η ιστορική μάχη του εφεδρικού ΕΛΑΣ Ανωγείων ενάντια στους Γερμανούς. Η ομάδα των Γερμανών είχε αιχμαλωτίσει 98 γυναικόπαιδα, τα οποία τελικά ελευθέρωσε δίχως κανένα θύμα, ενώ οι Γερμανοί αιχμαλωτίστηκαν όλοι. Το ιστορικό αφηγήθηκε ο μοναδικός και ο νεότερος σε ηλικία αιχμάλωτος, μόλις 13 χρόνων τότε, και επιζώντας σήμερα Χαχλιούτης Γιάννης.

Στη συνέχεια φύγαμε από αυτήν την περιοχή για το ραντεβού μας στη πλατεία Αρμί όπου θα συνεχιζόταν το πρόγραμμα της εκδήλωσης. Το πρόγραμμα άνοιξε ο γραμματέας της ΚΟ Ανωγείων Αντώνης Ρούλιος καλωσορίζοντας τους Ανωγειανούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα τιμής και μνήμης των αγωνιστών συγχωριανών τους.
Διαβάστηκε σύντομο ιστορικό της επετείου και ακούστηκαν τα ονόματα των 11 ΕΛΑΣιτών ηρώων της μάχης στο Σφακάκι. Από μέλη της ΚΝΕ διαβάστηκε το ποίημα του μεγάλου Τούρκου ποιητή ΑζίζΝεσίν «Σώπα μη μιλάς».Το λόγο πήρε MανούσοςΜανουσογιάννης, μέλος του ΤΓ του ΚΚΕ και Δημοτικός Σύμβουλος Ρεθύμνου ο οποίος αναφέρθηκε στην 100χρονη ζωή και δράση του ηρωικού ΚΚΕ.
Αναφέρθηκε στις σημαντικότερες στιγμές της δράσης του, αναδεικνύοντας την ορθότητα της πολιτικής του από την σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των φυσικών της  συμμάχων.  Τόνισε ότι «Αδιάψευστος μάρτυράς μας είναι η 100χρονη Ιστορία μας. Η Ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος. Που βεβαιώνουν και αποδείχνουν ότι κινητήρια δύναμη της προόδου, της Ιστορίας, είναι η ταξική πάλη

Και καμία δύναμη δεν μπορεί ούτε να ματαιώσει ούτε να αντιστρέψει αυτήν την πορεία.

Και το καινούργιο, το νέο, το σύγχρονο, είναι ο σοσιαλισμός που θα νικήσει το παλιό και γερασμένο σύστημα της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και των πολέμων, τον καπιταλισμό.
Σε αυτόν τον όμορφο δρόμο του αγώνα, σας καλούμε να συσπειρωθείτε με το ΚΚΕ
Δυναμώστε το ΚΚΕ παντού. Στους συλλόγους, στα σωματεία και στις βουλευτικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν. Στις ευρωεκλογές, στις τοπικές εκλογές. Απέναντι σε μια χούφτα παράσιτα εκμεταλλευτές καπιταλίστες, είναι οι εργάτες, οι αγρότες, οι άνεργοι. Είναι οι επαγγελματίες , οι γυναίκες και τα νέα παιδιά της λαϊκής οικογένειας.

Σας καλούμε να αξιοποιήσετε σωστά τη μέχρι τώρα πείρα. Μην παίξετε άλλο στο παιχνίδι του διπολισμού – δικομματισμού που βολεύει το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ.

Ενισχύστε τη δύναμή σας.

Ενισχύστε το ΚΚΕ

– που μπορεί να ηγηθεί της μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας, που θα αγκαλιάσει τη λαϊκή πλειοψηφία, όλα τα λαϊκά στρωματά.

– Που θα εμποδίσει αντιλαϊκά μέτρα, θα διεκδικεί μέτρα ανακούφισης. Και το πιο σημαντικό, θα στοχεύει τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Η ζωντανή εκδήλωση ολοκληρώθηκε με το μουσικό κρητικό συγκρότημα των καλλιτεχνών αδερφών Μενέλαου και Γιώργου Νταγιαντά και της παρέας τους.

Χαιρετίζουμε όλους, που συνέβαλαν για την επιτυχία, αυτής της ιστορικής εκδήλωσης

«Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο αδερφέ μου… Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο…» λένε τα λόγια του ποιητή Γιάννη Ρίτσου, τον οποίο αγάπησε και τραγούδησε ο αξέχαστος Νίκος Ξυλούρης.

Αυτό το σμίξιμο προσφέρει και ο ίδιος ο Ξυλούρης διαχρονικά με την καλλιτεχνική του πορεία, και στα χρόνια που έζησε το απέδειξε προβάλλοντας ποικιλοτρόπως την έγνοια του για τον κόσμο με όπλο στη φαρέτρα του την κρητική και ανωγειανή καταγωγή του.

Αυτό το σμίξιμο ακολούθησε και ο καλλιτέχνης Αλέξανδρος Ραπτάκης και φιλοτέχνησε το πρόσωπο του Νίκου Ξυλούρη ως «διαβατήριο» καλωσορίσματος και πιστοποίηση της ειρήνης, για κάθε επισκέπτη των ορεινών Ανωγείων, στη γη του Ψηλορείτη, στον ορεινό Μυλοπόταμο, στο Ρέθυμνο.

«Νίκος Ξυλούρης σημαίνει έμπνευση, πηγή προβληματισμού και τροφή για σκέψη για μένα και για τον επισκέπτη των Ανωγείων σίγουρα. Η έμπνευση για το θέμα του γκράφιτι ήταν της ομάδας “Ανώγειά Νέοι” στο πλαίσιο του Φεστιβάλ “Χαϊμαλίνα 2018″», ανέφερε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο Αλέξανδρος Ραπτάκης επισημαίνοντας τη στήριξη που είχε από τον Δήμο Ανωγείων, «… αλλά και τη στήριξη από όλους τους κατοίκους του χωριού που με κάνανε πολύ χαρούμενο για ένα έργο το οποίο θα διατηρηθεί για αρκετά χρόνια έτσι όπως είναι λόγω των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν».

 Μιλώντας στο Πρακτορείο ο καλλιτέχνης αναφέρθηκε στα σχόλια των κατοίκων που ήταν -όπως είπε- πέρα ως πέρα συγκινητικά καθώς και οι αντιδράσεις τους: «Αν και δεν το περίμενα σε τέτοιο βαθμό, αντιδράσεις πολύ ένθερμες και προς τα εμένα, αλλά και τη γυναίκα μου και τον γιο μας που με συνόδευσαν σε αυτό το ταξίδι, αλλά και προς το γκράφιτι αυτό καθ΄αυτό. Σημαντικό θεωρώ είναι το γεγονός ότι το έργο άγγιξε από μικρά παιδιά μέχρι και ηλικιωμένους».

Σε σχόλια τους μάλιστα κάποιοι κάτοικοι ανέφεραν πως στο συγκεκριμένο σημείο της εισόδου των Ανωγείων για χρόνια υπήρχαν συνθήματα κομμάτων… Από σήμερα η μορφή του Ξυλούρη διαχρονικά θα έχει να πει πολλά περισσότερα χωρίς να απογοητεύεται κανένας πολίτης, ανέφεραν χαρακτηριστικά.

«Πρόκειται για ιδέα και πρωτοβουλία των Ανωγειανών που όλοι μαζί θέλαμε να συνδυαστούν οι στίχοι του Ρίτσου με το μήνυμα του Φεστιβάλ μας “Χαϊμαλίνα 2018”, το οποίο πέρα από τον αντιρατσιστικό χαρακτήρα του επιθυμούμε να έχει και χαρακτήρα αντιπολεμικό, με μηνύματα παγκόσμια που αγκαλιάζουν το ανώτερο εκ των αγαθών την Ειρήνη», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Ανωγείων Μανόλης Καλλέργης.

Ο Δήμος ενέκρινε το γκράφιτι δεδομένου όπως είπε ο δήμαρχος: «Το γκράφιτι είναι άμεση μορφή τέχνης που μπορεί και έχει τη δυνατότητα να ομορφαίνει τον τόπο και ανάλογα με τον καλλιτέχνη το αποτέλεσμα να είναι εκπληκτικό. Όπως στην περίπτωση των Ανωγείων, που η επιλογή των στίχων του Ρίτσου και η μορφή του δικού μας Ξυλούρη αλλά και του Ξυλούρη ενός ολόκληρου κόσμου των Αγώνων και της Ειρήνης, ήταν αντάξια επιλογή των προσδοκιών μας».

Όσοι εισέρχονται στα Ανώγεια στο Ρέθυμνο το χωριό των ολοκαυτωμάτων, του πολιτισμού, της παιδείας και της εθνικής αντίστασης, έχουν πλέον μπροστά στα μάτια τους το σύμβολο της Κρητικής Μουσικής, της Κρητικής Ταυτότητας, την μετουσιωμένη ιδέα της αλληλεγγύης, των αγώνων για ελευθερία και ειρήνη, τον άνθρωπο που πρεσβευτής του χωριού του ξεκίνησε και μέσα στα χρόνια της καλλιτεχνικής του πορείας έφτασε να είναι πρεσβευτής της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, πρεσβευτής του φιλειρηνικού κινήματος και της αγωνίας των ανθρώπων για δικαιοσύνη.

 

ΑΠΕ-ΜΠΕ του Μ. Λαμπαθάκη

Του Γιώργου Καλογεράκη

Δημοσιευμένο και στην εφημερίδα του Ηρακλείου “ΠΑΤΡΙΣ”

Στις 8 Αυγούστου 1944, άνδρες του συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής με επικεφαλής τον Στάνλεϋ Μος και αντάρτες της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων υπό τις διαταγές του Νικολάου Σταυρακάκη ή Αεροπόρου, διενήργησαν το σαμποτάζ της Δαμάστας.

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, ο αντάρτης της Α.Ο.Α. Μανόλης Σπιθούρης – Νταμπακομανόλης τραυματίστηκε στην κοιλιακή χώρα με εμπρηστικό βλήμα πυροβόλου όπλου.

Αφού επιδέθηκε πρόχειρα το σοβαρό του τραύμα, αφέθηκε στη σκιά ενός πρίνου για  να πεθάνει. Κανείς δεν πίστευε ότι θα επιζήσει. Και ο Λοχαγός Μος πίστεψε ότι ο  θάνατος για τον Νταμπακομανόλη ήταν ζήτημα ωρών.

Όταν επέστρεψαν μετά την επιχείρηση οι  αντάρτες, με μοναδικό σκοπό να πάρουν  το σώμα του και να το μεταφέρουν στα Ανώγεια,  δεν πίστευαν στα μάτια τους. Ο  Νταμπακομανόλης ήταν ακόμη ζωντανός. Τον μετέφεραν στη σπηλιά «Αχυρόσπηλιος» (κοντά στο χωριό Αηδονοχώρι), όπου πέρασε τη νύχτα.

Την επόμενη ημέρα, 9 Αυγούστου 1944, μεταφέρθηκε στα Ανώγεια στο σπίτι του  πατέρα του, Βασίλη Σπιθούρη. Εκεί έμεινε τρεις ημέρες, όταν ήρθε το μαντάτο πως οι Γερμανοί βαδίζουν προς το χωριό. Ο Γεώργιος Δραμουντάνης ή Στεφανογιώργης, στις 12 Αυγούστου 1944, λίγο πριν βραδιάσει, δίνει εντολή να μεταφερθεί ο  τραυματίας στο λημέρι των ανταρτών στον Ψηλορείτη.

Η Ειρήνη Χαιρέτη περιγράφει την αναχώρηση των ανταρτών από τα Ανώγεια, το δειλινό της 12ης Αυγούστου προς τον Ψηλορείτη και τη μεταφορά του τραυματία  Νταμπακομανόλη:

«…μετά  το  σαμποτάζ  στη  Δαμάστα  είχανε  τον  τραυματία  Νταμπακoμανόλη  στα  Σπιθουριανά  στο  σπίτι  του.  Εμείς  είμαστε  στο  χωριό.  Εκάνανε  το  σύνθημα  ότι  έρχουνται  οι  Γερμανοί.  Είχανε  ένα  σύνθημα  αυτοί  που  βλέπανε  τότε  και  όντε  σφυρίζανε  σου  λέει  έρχονται  Γερμανοί.  Σφυρίζανε  για  να  το  γροικούνε  οι  άλλοι.  Μια  στιγμή  βλέπομε  ένα  τσούρμο  κι  ερχόντανε  από  τα  Σπιθουριανά  κι  έχουνε στο  φορείο  το  Νταμπακομανόλη.  Ο  Δραμουντάνης  ο  Γιώργης  λέει:

-Ιφιάνασα,  Ειρήνη  ακολουθήσετέ  μας.

Η  Ιφιάνασα  είναι  η  πιο  μεγάλη  μου  αδερφή.  Όπως  είμαστε  ακολουθήσαμε.  Η  Ιφιάνασα  εγύρισε  και  πήρε  μια  πετσέτα,  αυτές  τσι  Ανωγειανές  τσ’υφαντές,  άσπρη  και  τη  βαστούσε.  Κι  όταν  περάσαμε  τη  Ζώμινθο  απάνω  ψηλά  λένε:

-Δε  βαστά  κανείς  τίποτα  πετσέτα,  μαντήλι,  να  το βάλομε  στο  πρόσωπο  γιατί  κρυώνει  ο  τραυματίας;

Και  δίνει  η  Ιφιάνασα  την  πετσέτα  που  κρατούσε  και  την  βάνουνε  στον  τραυματία.  Εφτάξαμε  στη  Μίθια  και  στο  λημέρι  εκεί  που  ήτανε  τ’ ανταρτικό. Μαζί  με  τον  τραυματία  Νταμπακομανόλη…»1

Οι Γερμανοί εισήλθαν στα Ανώγεια το πρωί της 13ης Αυγούστου 1944. Αμέσως ξεκίνησαν την λεηλασία, πυρπόληση και καταστροφή του χωριού.

Διαβάστε την συνέχεια... »

-->