Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης η απόφαση της Συντονίστριας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης “Χαρακτηρισμός ως Προστατευόμενων Φυσικών Σχηματισμών (Protected Natural Formations) εδαφικών επιφανειών – θέσεων Μικρο-Αποθέματος του είδους Horstrissea dolinicola, συνολικού εμβαδού 38.076,31 τ.μ., που βρίσκονται στην τοποθεσία «Πετραδολάκια» όρους Ίδη – Ψηλορείτη, Δήμου Ανωγείων, Π.Ε. Ρεθύμνου Κρήτης” (ΦΕΚ 250/τ.Δ’/2020). 

Διαβάστε την συνέχεια... »

Μετά από συντονισμένες ενέργειες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος  ύστερα από παρέμβαση του Μανώλη Κεφαλογιάννη, απορρίφθηκε, πανηγυρικά, η ένσταση της ομάδας των Πρασίνων στο Ε.Κ, για μείωση των Ελληνικών επιδοτήσεων κατά 50%.

Η τελευταία Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε το Μεταβατικό Κανονισμό για την Κοινή Αγροτική Πολιτική 2021-2027. Ένας Κανονισμός απαραίτητος για να συνεχιστεί η πληρωμή των επιδοτήσεων των αγροτικών προϊόντων και να διατηρηθούν οι άμεσες ενισχύσεις στους αγρότες της Ελλάδας και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Διαβάστε την συνέχεια... »

“Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών ο Αριστείδης Σμπώκος τ Γεωργίου. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί σήμερα Τρίτη  19 Μαΐου, στις 5μ.μ από τον Ιερό ναό του Αγίου Ιωάννου.

Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.

Βαρύ πένθος στην οικογένεια του καλού συναδέλφου μας και φίλου των Ανωγείων, δημοσιογράφου-ανταποκριτή του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, από το Ρέθυμνο, Μιχάλη Λαμπαθάκη, ο οποίος “έχασε” την αγαπημένη του μητέρα Άννα που “έφυγε” στα 84 της χρόνια. Η κηδεία της θα γίνει αύριο Τρίτη 19 Μαΐου στις 11 π.μ από τον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Αμπεριάς Χανίων. Η ταφή της θα γίνει στο κοιμητήριο της Σούδας.

Η εκλιπούσα ήταν σύζυγος του ε.α στρατηγού Παναγιώτη Λαμπαθάκη. Εκτός τον Μιχάλη είχε ακόμα δυο γιους, τον Νίκο και τον Γιώργο. Ο Μιχάλης Λαμπαθάκης αποχαιρετώντας τη μητέρα του έγραψε στην προσωπική του σελίδα:

“Πάντα σου “έχει ο θεός” μου έλεγες. Μου έσπαγες τα νεύρα… Εγώ ήθελα λύση την ώρα που σου μιλούσα. Με τα χρόνια Αρχόντισσα Αννιώ μου, κατάλαβα, έμαθα Μάνα μου, πως είχες δίκιο.. “έχει ο θεός…” Ξεκουρασου κυρά μου. Εσύ ξέρεις τα τρίσβαθα μου. Ξεκουρασου σε παρακαλώ.”

Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στον σύζυγο και τα παιδιά της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.Κουράγιο φίλε Μιχάλη.

 Γράφει ο Στέλιος Αλεξάκης,

μέλος του Κ.Κ.Ε Ρεθύμνου

“Η επόμενη μέρα της πανδημίας βρίσκει την πλειοψηφία των α/κ με ακόμα πιο οξυμένα προβλήματα. Τόσους μήνες μετά την έναρξη της εξάπλωσης του νέου κορονοϊού, η απουσία μέτρων στήριξης όσων έχουν υποστεί μεγάλα πλήγματα εξαιτίας της πανδημίας και των μέτρων που πάρθηκαν για τον περιορισμό της διασποράς, έρχεται να προστεθεί στα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί η αντιαγροτικήπολιτική που εφαρμόζουν διαχρονικά οι κυβερνήσεις. Μπροστά στο ξεκίνημα της θερινής περιόδου, χιλιάδες παραγωγοί δυσκολεύονται να συνεχίσουν την αγροτική δραστηριότητα, να αγοράσουν τα κατάλληλα εφόδια, γεγονός που θα έχει συνέπειες τόσο για την επιβίωσή τους, όσο και για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού.
Αυτή την περίοδο, χιλιάδες α/κ που δούλευαν όλο το χρόνο, κάνοντας τεράστια έξοδα με βάση το υψηλό κόστος παραγωγής, βλέπουν ένα μέρος των προϊόντων τους να μένει αδιάθετο ή να δίνεται σε τιμές κόστους, την ώρα που μεσάζοντες και μεγαλέμποροι αισχροκερδούν σε βάρος τους.
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν οι αιγοπροβατοτρόφοι, που έδωσαν το Πάσχα σε εξευτελιστικές τιμές το κρέας, κάτω από την πίεση των μεγαλεμπόρων, και συνεχίζουν να δίνουν το γάλα κάτω του κόστους.
Παρόμοια είναι η κατάσταση με τους παραγωγούς πρώιμων κηπευτικών και πατάτας.Σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή παίρνουν τις πατάτες. Τιμή που δεν καλύπτει το κόστος παραγωγής. Οι πατατοπαραγωγοί πουλάνε την πατάτα σε μεγαλέμπορους με 0,25 λεπτά το κιλό και τελικά ο καταναλωτής την αγοράζει με 1 ευρώ περίπου. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση με τους παραγωγούς που πουλούσαν τα προϊόντα τους στις λαϊκές αγορές.
Αυτή την κατάσταση βιώνουν οι παραγωγοί πολλών προϊόντων, όπως οι ελαιοπαραγωγοί, που είδαν την τιμή του ελαιόλαδου να κατρακυλά, οι αμπελουργοί, που δεν μπόρεσαν να διαθέσουν το κρασί και τη τσικουδιά τους στην αγορά.Τα ίδια αντιμετωπίζουν όλα τα τελευταία χρόνια, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και συνθηκών. Οι δικαιολογίες είναι οι ίδιες: «Οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς», αυτά προβλέπει η ΕΕ. Οι όποιες εξαγγελίες περί «πάταξης της αισχροκέρδειας» σταματάνε μπροστά στα «νόμιμα» κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών. Όλοι μαζί αρνούνται να υλοποιήσουν το πάγιο αίτημα του οργανωμένου αγροτικού κινήματος για κατώτερες εγγυημένες τιμές. Την ίδια στιγμή, η λαϊκή οικογένεια ακριβοπληρώνει τα τρόφιμα.Την ίδια ώρα, πολλοί αγρότες, σε πολλές περιοχές της χώρας, βλέπουν να μην συμπεριλαμβάνονται στις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ για ζημιές στην παραγωγή τους από φυσικές καταστροφές. Αυτό γίνεται γιατί με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και βάσει του αναχρονιστικού κανονισμού του ΕΛΓΑ, δεν αναγνωρίζει όλες τις αιτίες των ζημιών, παρόλο που πληρώνουν πολύ υψηλά ασφάλιστρα για την ασφάλιση της παραγωγής. Επίσης, μετά τις αποφάσεις της κυβέρνησης για «απογείωση» της φορολογίας στο τσίπουρο και την τσικουδιά, στη βάση των αντίστοιχων οδηγιών της ΕΕ, όπως και για επιβολή προστίμων 1.000 ευρώ στα καταστήματα μαζικής εστίασης που χρησιμοποιούν τις ονομασίες «τσίπουρο» ή «τσικουδιά» για τη διάθεση του χύμα προϊόντος των μικρών παραγωγών, επιδεινώνετε και άλλο η κατάσταση τους.
Από την άλλη, από τον Μάρτη μέχρι και σήμερα έχουν δοθεί δισεκατομμύρια ευρώ, στους χονδρέμπορους τροφίμων και για βιομηχάνους, για να σωθούν τα κέρδη τους.Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων,έχει καλέσει τους φτωχούς και μεσαίους α/κσε οργανωμένη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων τους. Διότι, μπροστά στον νέο κύκλο κρίσης, μπροστά στη νέα ΚΑΠ που θα αρχίσει να υλοποιείται από τα επόμενα χρόνια, οι α/κπου σήμερα δίνουν μάχη για να μείνουν στο χωράφι τους, πρέπει να απαντήσουν,και να συγκρουστούν με αυτή την πολιτική, σε κοινή πορεία και δράση με τους εργατοϋπαλλήλους και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα.Παράλληλα, με βάση την πείρα που υπάρχει, πρέπει να γίνουν βήματα στη συνείδηση τους, ότι ο αντίπαλός τους, είναι η τάξη των μεγαλοαγροτών, τωνβιομηχάνων, των μεγαλεμπόρων, των τραπεζιτών, για λογαριασμό της οποίας ενεργούν οι κυβερνήσεις με βάση την ΚΑΠ. Αυτή η τάξη πρέπει να ανατραπεί. Ανθέλουν να δουν άσπρη μέρα. Μόνο έτσι η παραγωγή θα ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των κεφαλαιοκρατών.”

Ο Γιώργης Μπαγκέρης γράφει για τον παππού του, το θρυλικό Μανόλη Πασπαράκη ή «Στραβό»

Η κάμπια τρώει τον ανθό κι η πέρδικα τη βιόλα,
σ’ αυτό το ψεύτη το ντουνιά, εδώ πομένουν όλα

Όταν “έφυγε” ο παππούς ο “Στραβος” το 1987, ως επτάχρονος, λίγα πράγματα καταλάβαινα και ασυναίσθητα θυμάμαι είχα πάει να παίξω μπάλα με φίλους στο παλιό δημοτικό στο Περαχώρι. Ως άνθρωπος χωρίς περιουσία, μας αποχαιρέτησε αφήνοντας μας όχι χρήματα αλλά το σημαντικότερο όλων:”Ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία”. Αργότερα ως έφηβος που τριγυρνούσα στα Ανώγεια βλέποντας παλιούς ανθρώπους να μου αναφέρουν “εγγονός του στραβού ε, μπράβο παιδί μου”, με το συνοδευτικό άγγιγμα του ώμου, κατάλαβα κάπως ότι αυτό το όνομα έπρεπε να το τιμήσω.

Αυτές οι κληρονομιές, όταν προέρχονται από σπουδαίους ανθρώπους δημιουργούν ένα τεράστιο βάρος στη ψυχή των κληρονόμων. Ως Ανωγειανός έφηβος λοιπόν που σεβόταν τον εαυτό του και τον λατρεμένο παππού του, “αποφάσισα” ότι έπρεπε να γίνω “μερακλής”. Να γίνω δεινός χορευτής με φιγούρες και πήδους ως το Θεό, “αηδόνι” στην απαγγελία μαντινάδων στις καντάδες στους δρόμους του χωριού, και γιατί όχι, οργανοπαίχτης εφάμιλλος της αξίας του προγόνου μου.

Απέτυχα παταγωδώς σε όλα! Στον πρώτο μου χορό, πάτησα κατά λάθος βίαια το πόδι μιας κοπέλας, σε πολλές καντάδες η βραχνή και μεθυσμένη φωνή μου ακουγόταν σαν δαίμων της κολάσεως που μπέρδευε μια μαντινάδα με ένα σόλο του Τζίμι Χέντριξ, ενώ όσον αφορά το τρίτο εγχείρημα, ένα μαντολίνο ακόμα με καταριέται όταν δοκίμασα στο καφενείο του Καρρά να παίξω τη “θάλασσα μαύρη και αγριεμένη” και ευτυχώς γρήγορα γρήγορα το γλίτωσε από τα χέρια μου ο συμμαθητής μου Γιώργης Σφακιανάκης και έπαιξε εκείνος, πριν φύγουν από την παρέα και τα πουλιά που κελαηδούσαν ξημερώματα στον Πλάτανο του Μεϊντανιού!

Η αποτυχία αυτή και στους τρεις τομείς μου είχε στοιχίσει. Αργότερα κατάλαβα ότι αυτός είναι ο κανόνας. Ποιος θυμάται τον Ζόρντι Κρόιφ, γιο του αέρινου Γιόχαν, του “ιπτάμενου Ολλανδού”; Υπάρχει άραγε καμία σύγκριση στη φωνή και το “εκτόπισμα” του τεράστιου Μπιθικώτση με τον γιο του Γρηγόρη;Ο γιος της Καρέζη, συνέχισε καθόλου τους κοινωνικούς αγώνες της μητέρας του;

Από τη δίνη αυτή άθελα της με γλίτωσε η αείμνηστη γιαγιά μου η “Λυράρενα”. Ήμουν κάπου στα 25 όταν στη διάρκεια ενός καφέ στο μικρό και φιλόξενο σπίτι της, είχαμε μια κουβέντα για παρέες του παππού. Η αθιβολή μας πήγε σε ¨τιτάνες¨μερακλήδες των Ανωγείων, τον Χουμά, τον Πολομανώλη, τον Λαμπρινό, τον Καφατσή, τον Ξυδάκη,το Νεοκλή,το Γιαννιώ της Χρόνενας, το Μυρομανώλη και τόσους άλλους:

-Ε, για, καλοί μερακλήδες όλοι αυτοί ε, χορευτές, τραγουδιστές…
-Αυτοί παιδί μου ήταν καλοί μερακλήδες γιατί πάνω από όλα ήσανε καλοί άνθρωποι.

Με ένα μεγάλο χαμόγελο, υποδέχτηκα την κουβέντα της και ένιωσα πρώτη φορά ότι ανήκα και εγώ στον κόσμο των “μερακλήδων” του χωριού. Αποφάσισα να μη με νοιάζει ποτέ ξανά αν θα χορέψω, αν θα τραγουδήσω καλά, ή αν θα “γρατζουνίσω” ένα όργανο. Θα τα έκανα όταν μου το έλεγε η ψυχή μου ή όταν θα ήμουν με τους φίλους μου. Και οι φίλοι δεν παρεξηγούν τα λίγα φάλτσα.Την δέχτηκα την κληρονομιά χωρίς να με νοιάζουν οι όροι της “διαθήκης”.

Ο “Στραβός” δεν έβλεπε. Αλλά έζησε τη ζωή του γεμάτη. Την “άκουσε”, την “μυρίστηκε”, την “ακούμπησε” και την “γεύτηκε” όσο λίγοι. Και αυτή την κληρονομιά άφησε:

“Να είσαι καλός άνθρωπος. Αν δε μπορείς να δεις, άκου. Αν δε μπορείς να αγγίξεις, μύρισε. Αν δεν μπορείς να γευτείς, ονειρέψου…Αυτή είναι η έκτη αίσθηση παιδί μου. Να κυνηγάς το όνειρο σου!”.

Παππού σε ευχαριστώ…