{CAPTION}

Σαραντα τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ,όπου οι φοιτητές με την κατάληψη της σχολής και τον αιματηρό επίλογο που ακολούθησε  με την στρατιωτική επέμβαση και την είσοδο των τανκς, έδωσαν το καίριο πλήγμα που οδήγησε μετέπειτα στην πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών που είχε την Ελλάδα στον γύψο για επτά ολόκληρα χρόνια.

Τα συνθήματα του Πολυτεχνείου για ”Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία” παραμένουν πάντα επίκαιρα και αποτελούν Φάρο αντίστασης ακόμα και σήμερα όπου η Ελλάδα ζει μια άλλη ιδιότυπη Χούντα, αυτή των μνημονίων και του Δ.Ν.Τ που την κρατάει αιχμάλωτη και υποχείριο των ”ισχυρών” της Ευρώπης.

Το αίμα των εξεγερμένων  της 17ης Νοεμβρίου 1973 βοά και ζητά στις σημερινές δύσκολες στιγμές που περνά ο απλός πολίτης αυτής της χώρας, να βρει άξιους συνεχιστές, ανθρώπους που θα προτάξουν τα στήθη τους και θα σταματήσουν την ξέφρενη πορεία προς τον γκρεμό και την εξαθλίωση.

Ο δικός μας Νίκος  Ξυλούρης, ο Ψαρονίκος  βρέθηκε και τις τρεις ημέρες της κατάληψης στο Πολυτεχνείο και φυγαδεύτηκε από τους φοιτητές λίγες ώρες πριν την είσοδο των τανκς. Το ”Πότε θα κάνει Ξαστεριά” που τραγούδησε μαζί με τον αγωνιζόμενη νεολαία έγινε το τραγούδι-σύμβολο κατά  της 7χρονης τυραννίας. Ο ίδιος σεμνός και μαζεμένος δεν μιλούσε ποτέ για την συμμετοχή του στα τότε γεγονότα. ”Εκεί σκοτώθηκαν άνθρωποι για τα ιδανικά τους. Εγώ δεν σκοτώθηκα” έλεγε ο αείμνηστος Αρχάγγελος της Κρήτης και χαμήλωνε το βλέμμα. Δυστυχώς κάποιοι καπηλεύτηκαν  την συμμετοχή τους στο Πολυτεχνείο. Την εξαργύρωσαν χρόνια μετά στην Μεταπολίτευση, με θέσεις και αξιώματα και δυστυχώς αποδείχτηκαν ανάξιοι να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης και ανίκανοι να κάνουν πράξη τα συνθήματα των φοιτητών κατά της δικτατορίας. Σε καμιά περίπτωση όμως το γεγονός αυτό δεν μειώνει το μεγαλείο της αντίστασης και της σημασίας της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73.

Τα Ανώγεια τιμούν το Πολυτεχνείο με οδηγό την δική τους νεολαία, αυτή την γενιά που θα νιώσει περισσότερο από όλους τις συνέπειες των μνημονίων και της πολιτικής και οικονομικής κρίσης που πλήττει την χώρα μας.

Η Β’ Λυκείου Ανωγείων θα πραγματοποιήσει την εκδήλωση  την Πέμπτη το βράδυ, όπου οι μαθητές με τον δικό τους τρόπο και την δική τους φλόγα θα μας παρουσιάσουν το Χρονικό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, διανθισμένο με τραγούδια του Ξυλούρη, του Λοίζου, με ποιήματα του Ρίτσου και του Παλαμά, βροντοφωνάζοντας το δικό τους ”Δεν Θα Περάσει ο Φασισμός”. Στο χωριό μας γίνεται και λαμπαδηφορία στην οποία οι μαθητές βγαίνουν στους δρόμους στις 3 τα ξημερώματα (2.59 όπου το τανκ γκρέμισε την πύλη) και με αναμμένες δάδες φώναζουν συνθήματα και τραγουδούν επαναστατικά τραγούδια.

Ας στρέψουμε λοιπόν το βλέμμα μας στο παρελθόν αυτού του τόπου των τόσων αγώνων για ελευθερία και με οδηγό αυτό ας σηκωθούμε και ας αγωνιστούμε και εμείς για τα δικά μας δικαιώματα που σήμερα ποδοπατιούνται βάναυσα από μια νέα δικτατορική μπότα.

Κλείνοντας αυτό το άρθρο ας παραθέσουμε το Χρονικό των γεγονότων του Πολυτεχνείου αλλά και τους νεκρούς του αιματοβαμμένου Νοέμβρη που στιγμάτισε και καθοδήγησε την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

 

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ:

 

Στις 14 Νοεμβρίου 1973, οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφασίζουν αποχή από τα μαθήματα με αίτημα την διεξαγωγή ελεύθερων φοιτητικών εκλογών το ίδιο έτος και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου που είχε αποφασίσει η χούντα. Συνελεύσεις γίνονται και σε άλλα πανεπιστημιακά τμήματα. Πλήθος φοιτητών συρρέουν στο κτίριο του Πολυτεχνείου στην Πατησίων και το απόγευμα της ίδιας ημέρας, παίρνεται η απόφαση για την κατάληψη της σχολής.
Μέσα σε λίγες ώρες κατασκευάζεται ο ραδιοφωνικός πομπός μέσω του οποίου εκφωνήθηκε το πλέον γνωστό μήνυμα «Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία. Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων».

Ακόμη, εγκαθίστανται πολύγραφοι προκειμένου να κοινοποιούνται οι αποφάσεις της συντονιστικής επιτροπής της κατάληψης, ενώ δημιουργήθηκαν και συνεργεία φοιτητών που ετοίμαζαν τα πλακάτ και έγραφαν συνθήματα σε τοίχους και τρόλεϊ.
Τη δεύτερη μέρα της κατάληψης, Πέμπτη 15 Νοεμβρίου, ο ενθουσιασμός των φοιτητών κορυφώθηκε και πραγματοποιήθηκε πορεία με συνθήματα κατά της χούντας.

Την Παρασκευή,16 Νοεμβρίου , μαθητές ενώθηκαν με τους φοιτητές και η εξέγερση γενικεύτηκε. Το στρατιωτικό καθεστώς πλέον βρισκόταν σε κατάσταση επιφυλακής ενώ ο δικτάτορας Παπαδόπουλος είχε εξοργιστεί με την λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού. Λαμβάνεται η απόφαση της εκκένωσης του Πολυτεχνείου με δραστικά αστυνομικά μέσα. Η εξέγερση όμως έχει πλέον γενικευτεί σε όλη την Ελλάδα. Στην πορεία που διοργανώνεται το απόγευμα της ημέρας στο κέντρο της Αθήνας, η αστυνομία επεμβαίνει με ωμή βία, με ξυλοδαρμούς και συλλήψεις συμμετεχόντων.

Τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου βρίσκουν άρματα του στρατού να έχουν παραταχθεί έξω από το Πολυτεχνείο. Η απόφαση έχει παρθεί. Ένα από τα τανκς οδηγείται πάνω στην πύλη του Πολυτεχνείου γκρεμίζοντας την.

Μετά την πτώση της πύλης ένοπλες δυνάμεις εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο για να «εκκαθαρίσουν» το χώρο από τα «ταραχοποιά στοιχεία». Φοιτητές συλλαμβάνονται και οδηγούνται στα υπόγεια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, ενώ ελεύθεροι σκοπευτές ανοίγουν πυρ από ταράτσες στις οποίες είχαν ακροβολιστεί.
Την επόμενη ημέρα, ο Παπαδόπουλος απευθύνει διάγγελμα στο οποίο αναφέρει πως τα γεγονότα οφείλονταν σε «αναρχικά στοιχεία που απέβλεπαν στην ανατροπή της τάξης» και τα απέδωσε σε συνωμοσία.

 

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ:

 

Το ζήτημα του ακριβούς αριθμού των νεκρών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και την επιχείρηση καταστολής της, παραμένει ακόμη και σήμερα ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα, προκαλώντας συζητήσεις,αλλά και ισχυρισμούς ανιστόρητους και πέρα από κάθε λογική.

Από τα μέσα του 2002 έχει ξεκινήσει μια ιστορική έρευνα στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών με τίτλο “Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973”. Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας επιχειρείται η συγκέντρωση και επεξεργασία με επιστημονικές μεθόδους τεκμηρίων που αφορούν σε πολλές παραμέτρους των γεγονότων, όπως το χρονικό της εξέγερσης, το επιχειρησιακό σχέδιο για την καταστολή της, η εξέλιξη των γεγονότων έξω από το Πολυτεχνείο κ.ο.κ. Ένα από τα ζητούμενα είναι, φυσικά, ο αριθμός και η ταυτότητα των θυμάτων. Αν και η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, επιχειρείται στο σημείο αυτό μια συνοπτική παρουσίαση των πρώτων διαπιστώσεων, με έμφαση στη “γενεαλογία” του ζητήματος.

Οι 24 πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις

  1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).
  3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.
  4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».
  5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
  6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».
  7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.
  8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.
  9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρ-θένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.
  10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).
  11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.
  12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.
  14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.
  15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
  16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.
  17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ’ Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
  20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ’ Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.
  21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.
  22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.
  23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.
  24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

{CAPTION}

Μια φωτογραφία 35 ετών με τους Ανωγειανούς μαθητές να διαδηλώνουν για το Πολυτεχνείο και να ζητούν από την Πολιτεία να γίνει η 17η Νοέμβρη επίσημη αργία. 17 Νοεμβρίου 1981 και το Λύκειο, το Γυμνάσιο και το Δημοτικό Ανωγείων συμμετέχουν σε αυτή τη συγκέντρωση όπου με παλμό και πάθος ζητάνε τα αυτονόητα:

Να τιμηθούν οι ήρωες φοιτητές που το 1973 κατάφεραν να δώσουν ισχυρό χτύπημα στην Δικτατορία που εν τέλει οδηγήθηκε στην πτώση της μετά από επτά μαύρα χρόνια για την Ελλάδα.

Στην νοσταλγική φώτο βλέπουμε τους μαθητές να διασχίζουν τον κεντρικό δρόμο, έχοντας ξεκινήσει από το Λύκειο και να βρίσκονται λίγο πριν την πλατεία Αρμί και ακριβώς έξω από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη.

Για την παραχώρηση της φωτογραφίας στην Ανωγή ευχαριστούμε θερμά την Εκπαιδευτικό κ.Μαρία Καραταράκη η οποία εργάστηκε στα Ανώγεια ως δασκάλα την δεκαετία του ’80! Με την φωτογραφία που έχουμε δημοσιέυσει στην “Α” και στο παρελθόν τιμάμε και εμείς όλους τους Έλληνες που αντιστάθηκαν στην Χούντα και πάλεψαν για να έρθει το φως μετά από επτά μαύρα χρόνια για την Ελλάδα με την Χούντα των Συνταγματαρχών.

 

Αύριο  Πέμπτη 17/11/2016  και ώρα 8 μ.μ οι μαθητές της Α Λυκείου Ανωγείων  στο Δημοτικό σχολείο ανωγείων   θα παρουσιάσουν μια εκδήλωση προς τιμή  της 43ης επετείου του Πολυτεχνείου.

{CAPTION}

Αύριο Πέμπτη 17 Νοεμβρίου στις 10 π.μ η εκκλησία του Αι Γιώργη τιμά τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου αλλά και τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής περιόδου 1967-1974.

 

Πρόκειται για την  δέκατη έκτη συνεχόμενη χρονιά που η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια θα τιμήσει την επέτειο του Πολυτεχνείου και τους νεκρούς του ματωμένου Νοέμβρη του 1973.

Θα ψαλεί επιμνημόσυνος δέηση  και στη συνέχεια ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης σε ένα συγκινητικό και πύρινο κήρυγμα του θα μιλήσει για την εξέγερση των φοιτητών και τα μηνύματα της επετείου που παραμένουν επίκαιρα μέχρι και τις μέρες μας.

Πρόκειται για την μοναδική εκκλησία σε όλη την Ελλάδα,  που τιμά την επέτειο από το 2000 οπότε και καθιερώθηκε η συγκεκριμένη εκδήλωση.

Καλούνται όλοι οι Ανωγειανοί να τιμήσουν με την παρουσία τους την εκδήλωση μνήμης και τιμής σε ανθρώπους που ύψωσαν το ανάστημα τους και αντιτάχθηκαν στην Χούντα των Συνταγματαρχών που στερούσε τις ελευθερίες του Ελληνικού λαού για επτά χρόνια. Στο πρόσωπο των φοιτητών θα τιμηθούν και όλοι όσοι έχασαν τη ζωή τους ή εξορίστηκαν στη διάρκεια της μαύρης επταετίας.

{CAPTION}

Για την άφιξη ενός ακόμα πολιτικού αρχηγού ετοιμάζονται τα Ανώγεια, καθώς το ερχόμενο Σάββατο 19 Νοεμβρίου στις 12 μ.μ θα βρεθεί στο χωριό μας ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε, Δημήτρης Κουτσούμπας,στα πλαίσια της τριήμερης περιοδείας του στην Κρήτη. Ο κ.Κουτσούμπας θα βρεθεί στο Δημαρχείο Ανωγείων, όπου θα έχει συνάντηση με τον Δήμαρχο Ανωγείων κ.Καλλέργη αλλά και φορείς του τόπου, ενώ θα πραγματοποιήσει και ομιλία στον χώρο του Δημοτικού συμβουλίου.

 

Αναλυτικά το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε από την Κεντρική επιτροπή του Κ.Κ.Ε έχει ως εξής:

-Την Παρασκευή 18 Νοέμβρη, ομιλία σε πολιτική συγκέντρωση στα Χανιά, στις 8:30 μ.μ, στο κέντρο «Ευτυχία Palace» στο Κολυμπάρι.

-Σάββατο 19 Νοέμβρη στις 12 μ.μ το μεσημέρι συνάντηση με φορείς και κατοίκους των Ανωγείων στο Δημαρχείο Ανωγείων και στις 8 μ.μ ομιλία σε πολιτική συγκέντρωση στο Ρέθυμνο, στο κέντρο «Άστρο».

-Κυριακή 20 Νοέμβρη, ομιλία σε πολιτική συγκέντρωση στο Ηράκλειο, στη 1 μ.μ, στο κέντρο «Άνοδος»

{CAPTION}

Να συνεχίσει την προέλαση του στο πρωτάθλημα της Β ‘ΕΠΣΡ επιθυμεί ο Αετός, που υποδέχεται στα Ανώγεια την Κυριακή 20 Νοεμβρίου στις 3 μ.μ την Ασή Γωνιά για την 8η αγωνιστική, με στόχο το έξι στα έξι που θα τον διατηρήσει μόνο πρώτο στην κορυφή της βαθμολογίας.Η ομάδα μας που μετράει ήδη πέντε νίκες σε ισάριθμες αναμετρήσεις, έχει εκτίσει το ρεπό της και βρίσκεται με 18 βαθμούς στην κορυφή, με τον Κεραυνό να είναι στην δεύτερη θέση με 16 βαθμούς και τη ΝΕΑΡ στην τρίτη με 15, με τους δυο όμως διώκτες του να έχουν ένα παιχνίδι περισσότερο! Η αντίπαλος του την Κυριακή Ασή Γωνιά, βρίσκεται στην πέμπτη θέση με 11 βαθμούς και η αναμέτρηση με τον Αετό αποτελεί βαθμολογικά το σημαντικότερο παιχνίδι της 8ης αγωνιστικής. Η Διοίκηση καλεί τον κόσμο να βρεθεί στο Δημοτικό στάδιο και να συμπαρασταθεί για άλλη μια Κυριακή στην ομάδα, που αποτελούμενη στο μεγαλύτερο της ποσοστό από ντόπιους ποδοσφαιριστές, έχει ξεχωρίσει με τις εμφανίσεις της και δείχνει ότι μπορεί μέχρι τέλους να κυνηγήσει την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

 

Στα Καλέσσα οι “Μικροί Αετοί”

 

Μια μέρα νωρίτερα θα αγωνιστούν και οι Ακαδημίες της ομάδας μας που αποτελούνται από παιδιά που έχουν γεννηθεί το 2004 και το 2005 και αγωνίζονται σε δύσκολο όμιλο καθώς εκεί συμμετέχουν παιδιά που έχουν γεννηθεί και το 2002-03. Ο Αετός θα αντιμετωπίσει στα Καλέσσα το Σάββατο 19 Νοεμβρίου στις 11 π.μ την ομάδα του Ολυμπιακού-ΕΓΟΗ για την δεύτερη αγωνιστική του πρωταθλήματος με στόχο και την δεύτερη νίκη του! Να θυμίσουμε ότι στην πρεμιέρα οι μικροί είχαν επικρατήσει με 5-2 του Ποσειδώνα και πάλι  στα Καλέσσα,με τρία γκολ του Άγγελου Σμπώκου, ένα του Νίκου Πασπαράκη και ένα του Γιώργου Ξυλούρη, ενώ δοκάρι είχε ο Νίκος Ξυλούρης. Την αποστολή των μικρών με προπονητή τον Κώστα Κονιό αποτελούσαν οι:Ξυλουρης Γιώργος, Χαιρετης Δημήτρης του Ελευθερίου, Νταγιαντάς Δημήτρης, Κονιός Χάρης, Πασπαρακης Νίκος, Σμπωκος Γιάννης, Σμπωκος Μιχάλης, Σμπωκος Άγγελος, Μανουρας Μπάμπης, Αερακης Γιώργος, Ξυλουρης Νίκος, Σκανδάλης Γιάννης, Χαιρετης Δημήτρης του Ευριπίδη, Φασουλας Χάρης, Καλομοίρης Μανώλης και Σαλουστρος Νίκος. Στον όμιλο του Αετού συμμετέχουν οι ομάδες :Εργοτέλης, Παναθηναικος, Ρωμανός, ΟΦΗ, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, ΠΟΑ, Ποσειδώνας και Αθλόπολις..

Στις 17 Νοεμβρίου του 1866 ο Σοματάς Κεραμεών, «Ο Ανταποκριτής της νήσου Κρήτης», Γαριβαλδινός εθελοντής στρατιώτης Παναγιώτης Μουτσόπουλος, αποστέλλει λεπτομερειακή ανταπόκριση – έκθεση στον Γαριβαλδινό Γεώργιο (Σώμα Γαριβαλδινών) στην Αθήνα.

1-2Περιγράφει με λεπτομέρειες την πολιορκία της Μονής, την αντίσταση των επαναστατών και την ανατίναξη του Μοναστηριού από τον Γαριβαλδινό Εμμανουήλ Σκουλά. Παραλληλίζει την ολοκαύτωση του Αρκαδίου με την ανατίναξη της πυριτιδαποθήκης του Μεσολογγίου από τον Καψάλη και την ολοκαύτωση της Μονής Σέκκου από τον Ολύμπιο στη Μολδαβία και καταλήγει με την παρατήρηση «ὅταν γράφητε εἰς Ἐφημερίδας νὰ προσέχητε πολύ περί τῆς ἀληθείας τῶν ὀνομάτων καθότι εὑρίσκομεν τὸν μπελάν μας».

eggr4

Ακολουθεί το αυτόγραφο κείμενο και η μεταγραφή του

Ἐν Σοματᾶ / Κεραμεῶν / τῇ 17 Νοεμβρίου 1866

Φίλτατέ μοι Γεώργιε

Σῶμα Γαριβαλδινῶν Ἀθῆναι

Καὶ δευτέραν ἤδη φοράν ἀναγκάζομαι νὰ ἐκτελέσω τὴν ἐντολήν Σας ἐκθέτω σοι τὰ νέα μας˙ ἀλλά τὴν φοράν ταύτην δὲν θὰ μὲ εὕρης τόσον ψυχρόν ὡς πρότερον˙ διότι εὐελπιστῶ ὅτι ἡ ἔκθεσίς μου θέλει καταθέλξει τὴν εὐαίσθητον ὑμῶν καρδίαν καὶ θέλει παρέξει ὕλην εἰς τὸ ἔνθουν ὑμῶν κονδύλιον. Γιγνώσκεις φίλτατε ὅτι μετά τὴν μάχην τοῦ Βαφαί καὶ εἰς τὰ Σφακιά ὑποχώρησίν μας ὁ Μουσταφᾶ πασᾶς ἔμελλεν νὰ εἰσβάλλη εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Σφακιῶν ἵνα μᾶς ἐκδιώξη καὶ ἐκεῖθεν ἀλλά ἀφοῦ διά τῶν χρημάτων καὶ τῶν ραδιουργιῶν καθυπέταξε τὴν Ἐπαρχίαν ταύτην ἔστρεψεν τὴν προσοχήν του κατά τοῦ τμήματος Ρεθύμνης ὅπου ἐστρατήγει ὁ Κ. Κορωναῖος ἀφήσας τὴν ἰδικήν μας καταδίωξιν εἰς τοὺς ἰδίους Χριστιανούς Σφακιανούς οἵτινες πραγματικῶς δι’ ἐπισήμου ἐπιστο-λῆς των πρὸς τὸν ἡμέτερον ἀρχηγόν Ζυμβρακάκην τὸν εἰδοποίησαν νὰ ἀναχωρήσει ἐκ τοῦ Ἀσκύφου. Ὁ Μουσταφᾶ πασᾶς λοιπόν, καταλαβών ὁλόκληρον τὴν Ἐπαρχίαν Ἀποκορώνου δι’ ὀλίγων δυνάμεων ἐξεκίνησε μὲ τὴν ἐπίλοιπον δύναμιν πρὸς τὴν Ρέθυμνον ὅπου ἑνώσας τὰς δυνάμεις του διέπραξε ὅτι καὶ εἰς Ἀποκόρωνα πολλάς ἁψιμαχίας συνεκρότησεν ὁ Κορωναῖος πρὸς αὐτόν ἐξ ὧν τινές μὲν ἀπέβησαν ὑπέρ τῶν Χριστιανῶν τινές δὲ ὑπέρ τῶν Τούρκων εἰς μὶαν μάλιστα τούτων ἥτις συνήφθη ἐξ ἀπροόπτου ὁπότε ὁ Κ. Κορωναῖος προσκληθείς παρά τοῦ Κυρ. Ζυμβρα-κάκη ἤρχετο μὲ 250 ἄνδρας ἵνα βοηθήση τὴν ἐκτέλεσιν μελετημένης τινός ἐπιθέσεως, ἐφονεύθησαν ἕως 6 ξένοι. Ἀλλ’ ἡ προσοχή τοῦ Πασσᾶ ἐστράφη πρὸς τὸ Μοναστήριον Ἀρκάδιον ὅπου ἔμελλε νὰ παρασταθεί τὸ λαμπρότατον ἀλλά συνάμα καὶ θλιβερότατον δράμα τῆς Ἐπαναστάσεώς μας. Τὴν θέσιν ταύτην οὖσαν ὀχυράν ὡς κτίσμα τῶν Ἑνετῶν εἶχε ἀποκαταστήσει ὁ Κ. Κορωναῖος κέντρον καὶ ἀποθήκην τῶν τροφῶν καὶ τῶν πολεμοφοδίων. Εἰς τὴν θέσιν ταύτην ὑπῆρχον 212 τὸ ὅλον ὁπλῖται (κατά τὰς ἐκεῖθεν προφορικάς πληροφορίας) καὶ περί τὰ 250 γυναικό-παιδα οἵτινες περικυκλωθέντες ὑπό τῶν Τούρκων ἐπολέμουν ἐπί 2 ἡμέρας ὡς λέοντες καὶ διέδιδον τὸν θάνατον εἰς τὰς τάξεις τοῦ Αἰχθροῦ˙ ἀναβαίνοντες μάλιστα εἰς τοὺς ἐπί τῶν ἐπάλξεων πύργους ἔρριπτον ἐκεῖθεν βαρέλια πυτίτιδος μὲ ἀνημμένην θρυαλίδα καὶ ἐφόνευον τοὺς ἐφορμῶντας ἀπίστους. Ἐπί τέλους μετά πεισματώδη ἀντίστασιν οἱ Τοῦρκοι θραύσαντες τὴν πύλην εἰσῆλθον εἰς τὴν αὐλήν τῆς Ἐκκλησίας ἀλλά καὶ πάλιν οἱ γενναῖοι ἐκεῖνοι μαχηταί ὀχυρωθέντες ἐντός τῶν πέριξ ἕως 500 κελλίων ἔρριπτον σφοδρόν κατά τῶν Τούρκων πυροβολισμόν. Ἐπί 6 ὁλοκλήρους ὥρας ἐξηκολούθη πεισματώδης ἀγών ὅστις κατά δεκάδες ἔστελλεν Τούρκους εἰς τὸν Ἄδην˙ ἀλλά τέλος σώσαντες τὸν μόλυβδον καὶ μὴ καταδεχθέντες νὰ κλίνωσι γόνυ πρὸς Τούρκων ἄν καὶ τρὶς τοῖς ἐπροτάθη νὰ παραδοθῶσι οἱ γενναῖοι ἐκεῖνοι μάρτυρες κατέφυγον εἰς τὴν πλέον ὑψηλήν καὶ τολμηράν ἀπόφασιν μετά τοῦ γενναίου Γαριβαλδινοῦ VI Ἐμμανουήλ Σκουλᾶ ἔθεσεν πῦρ εἰς τὴν ἐξ 70 βαρελίων πυριτιδοθήκην καὶ οὕτως ἀνετινάχθησαν εἰς τὸν ἀέρα ὡς ἥρωες μιμηθέντες ἤ νέαν ἔκδοσιν ποιήσαντες τῶν δραμάτων τῶν ἐνδόξων πατέρων ἡμῶν τοῦ 1821 τοῦ μακαρίτου γέροντος Καψάλη λέγω ἐν Μεσολογγίῳ καὶ τοῦ γενναίου ὁπλαρχηγοῦ Ὀλυμπίου ἐν Μολδαυΐα. Αἰωνία των ἡ μνήμη !!.

Ἐκ τῶν ἐκεῖθεν πληροφοριῶν μανθάνομεν ἐπίσης ὅτι ὁ ἀνθυπολ. Κ. Δημακόπουλος συλληφθείς αἰχμάλωτος μετά 2 ἑτέρων μετά τὴν ἐκπυρσοκρότησιν τοῦ γαριβαλδινοῦ VI ἐτουφεκίσθη διότι εἶπεν θαραλ-λέως ὅτι εἶναι Ἕλλην ἐκ τῆς Ἐλευθέρας Ἑλλάδος. Ἐπίσης ἠχμαλωτίσθη καὶ ὁ περίφημος ὁπλαρχηγός ἐκείνου τοῦ μέρους Κοῦβος, 60 δὲ γυναῖκες διασωθεῖσαι μετά τὴν καταστροφήν τοῦ Ἀρκαδίου κατεσφάγησαν ἐλεεινῶς ἐξαιρέσει τῶν παρθένων ἅς ὁ τύραννος διένειμεν εἰς τοὺς περί αὐτόν βέηδας. Ὁ Γενναῖος ἀρχηγός Κορωναῖος ὅστις κατά καλήν τῆς Πατρίδος ἡμῶν τύχην ἦτο ἐκτός τοῦ Ἀρκαδίου παρηνώχλη ὄπισθεν τὸν Αἰχθρόν ἀλλά μὴ ἔχων ἀρκετάς δυνάμεις οὐδέν ἠδυνήθη νὰ ὠφελήση τοὺς Πολιουρκουμένους καὶ μετά τὴν καταστροφήν κατέφυγεν μὲ τὰ λείψανα τῶν περί αὐτόν Ξένων ἕως 40 εἰς Ἀσκύφου ὁπόθεν ἔγραψε πρὸς τὸν ἀρχηγόν Κ. Ζυμβρακάκην ἵνα τῷ ἀποστείλῃ τουλάχιστον 100 ἄνδρας πρὸς συνοδίαν του διότι ὁ δρόμος ἦτον ἐπικίνδυνος ἀλλά φίλτατε ἀντί … συνοδίας ἁπλοῦν γράμμα μόνο τῷ ἀπέστειλεν.

Εἶναι ἀληθές ὅμως ὅτι ὁ ἀρχηγός Ζ. ἔλλειπεν εἴς τι χωρίον 2 ὥρας μακράν ἐντεῦθεν καὶ ἀντεπροσωπεύετο παρά τοῦ ἀνθυπολ. Κυρ. Σουλιώτη γαριβαλδινοῦ VII˙ ἀλλά εἶναι ἐπίσης ἀληθές καὶ μὲ πόνον σοῦ τὸ γράφω ὅτι ὁ φθόνος ἤρξατο μεταξύ τῶν Ἀρχηγῶν. Ὁ Κύριος Ζ. δὲν δύναται πλέον νὰ ἀποκρύψη τὸ κατά τῶν λοιπῶν πάθος του λέγων φανερά καὶ εἰρωνικῶς ὅτι ἕκαστος τῶν ἄλλων ἔρχεται ἐνταῦθα ἵνα γείνη Καραΐσκος ἤ Βότσαρης˙ ἀλλά ἄς μὴ σὲ ψυχράνω μὲ τὰ τοιαῦτα καθώς ἡμεῖς ἐκ τῆς κακῆς συμπεριφορᾶς τοῦ ἡμετέρου … Ὁ Κορωναῖος ἤδη διερχόμενος διὰ τῶν ὀρέων τῶν Σφακίων θέλει φθάσει εἰς Σέληνον. Σᾶς παρακαλῶ ὅταν γράφητε εἰς Ἐφημερίδας νὰ προσέχητε πολύ περί τῆς ἀληθείας τῶν ὀνομάτων καθότι εὑρίσκομεν τὸν μπελάν μας.

Γαριβαλδινός Στρατιώτης

Ἐθελοντής VI

Παναγιώτης Μουτσόπουλος

 

Y.Γ. …οι αποκαλύψεις εγγράφων και ντοκουμέντων για την ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ δεν σταματάνε εδώ… Η συνέχεια έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον!

 

-->