Το βοήθημα Μαθηματικών από τον Ανωγειανό καθηγητή Μανόλη Φασουλά ολοκληρώνεται με τους μαθητές να μπαίνουν πλέον στην τελική ευθεία των Πανελληνίων εξετάσεων.

Για απορίες ή διευκρινίσεις μπορείτε να απευθυνθείτε στον ίδιο τον καθηγητή μέσω του e-mail του [email protected].

Όλη η παρουσίαση των ασκήσεων είναι είναι  μέρος από το υπό έκδοση βιβλίο του Μανόλη Φασουλά από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ με τίτλο “Επανάληψη στα Μαθηματικά Γ’Λυκείου”.

Την επιμέλεια όλων των φωτογραφιών σε όλες τις ενότητες έκανε ο Μανόλης Σαμόλης τον οποίο ευχαριστούμε θερμά.

Στις εννιά φωτογραφίες σας παρουσιάζουμε μια επιπλέον άσκηση Μαθηματικών. Ευχόμαστε όλη η σειρά να αποδείχθηκε χρήσιμη για τους μαθητές της Γ’Λυκείου, όχι μόνο των Ανωγείων αλλά και όλων των υπόλοιπων αναγνωστών της “Α”.

Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά στις εξετάσεις τους!

Επιστολή στην ΑΝΩΓΗ

“Γεννήθηκα στα Ανώγεια το 1969. Αναφέρω τη γέννηση μου, όχι γιατί ενδιαφέρει τον κόσμο, αλλά γιατί η γενιά μου ήταν η τελευταία που είδε τον ήλιο του πολιτισμού των Ανωγείων πριν δύσει.

Για την ιστορία των Ανωγείων, τα τρία Ολοκαυτώματα, τα θύματα, δεν είναι ανάγκη να τα αναφέρω, διότι ο κόσμος τα γνωρίζει.

Οι Ανωγειανοί που έζησα ήταν άνθρωποι που τους άρεσε το καλαμπούρι, η παρέα, το γλέντι, η καντάδα, το υψηλό χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός και γενικά η χαρά της ζωής. Μέσα από την φτώχεια και τις κακουχίες, οι Ανωγειανοί στήριξαν τον πολιτισμό, τα ήθη και τα έθιμα, την παράδοση, την μουσική, την υφαντουργία και γενικά το νησί που λέγεται Κρήτη.

Το “εμείς” υπερτερούσε του “εγώ”. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των Ανωγειανών ήταν για το ποιος χορεύει καλύτερα, ποιος λέει πιο καλές μαντινάδες, ποιος τραγουδά καλύτερα, ποια γυναίκα υφαίνει καλύτερες πατανίες και ποια πιο καλά κεντήματα, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες.

Οι γειτονιές, οι βεγγέρες, τα σκουτελικά μεταξύ των οικογενειών για την επιβίωση των πιο φτωχών.

Ο σεβασμός και ο λόγος δυστυχώς χάθηκαν στην πάροδο του χρόνου.

Το εύκολο χρήμα, οι επιδοτήσεις, αλλά και εμείς σαν κοινωνία που δεχθήκαμε τα άσχημα και τα λάθος πρότυπα του δυτικού πολιτισμού, έκαναν τους νέους εγωιστές, υπερόπτες, ατομιστές, ψευτό-καπετάνιους, ανήμπορους να διαχειριστούν το βάρος που σηκώνουν στους ώμους τους.

Επένδυσαν στο “εγώ”, στην επίδειξη, τα όπλα, τα 4χ4, τις κούπες και γενικά πράγματα ξένα στην Ανωγειανή κουλτούρα.

Όπως σωστά γράφτηκε, ας αφυπνιστεί η κοινωνία πριν γράψει η ιστορία “ΕΔΩ ΚΑΠΟΤΕ ΗΤΑΝ ΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ”

Ένας λάτρης των Ανωγείων:

Σμπώκος Βασίλης (Λουκάς)”

Η ΑΝΩΓΗ σας παρουσιάζει σήμερα την έκτη και τελευταία ενότητα του βοηθήματος για τα Μαθηματικά της Τρίτης Λυκείου ενόψει των Πανελληνίων εξετάσεων το καλοκαίρι.

Η κάθε ενότητα είναι  μέρος από το υπό έκδοση βιβλίο του Μανόλη Φασουλά από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ με τίτλο “Επανάληψη στα Μαθηματικά Γ’Λυκείου”.

Όπως αναφέρει και ο ίδιος ο καθηγητής Μαθηματικών:”Με ερωτήσεις εμβάθυνσης επιχειρείται να ριχτεί φως στα κρίσιμα σημεία της θεωρίας, με απώτερο σκοπό την κατανόηση και όχι την αποστήθιση της θεωρίας.” ενώ εύχεται να αποτελέσουν σημαντικό βοήθημα για τους μαθητές που προετοιμάζονται εντατικά μέσα στο σπίτι τους για τις εξετάσεις.

Την έκτη ενότητα με τις ερωτήσεις και τις σωστές απαντήσεις μπορείτε να τη δείτε στις έξι  φωτογραφίες που δημοσιεύουμε σήμερα. Την επιμέλεια των φωτογραφιών έκανε ο Μανόλης Σαμόλης. Οι μαθητές μπορούν να απευθυνθούν και στον ίδιο τον καθηγητή Μανόλη Φασουλά μέσω του email του:[email protected]

Θυμίζουμε ότι έχουν ήδη ξεκινήσει στο Σταυράκειο Λύκειο Ανωγείων τα μαθήματα για την τρίτη Λυκείου. Θα διαρκέσουν μέχρι τις 12 Ιουνίου, ενώ οι Πανελλήνιες εξετάσεις θα ξεκινήσουν στις 15 Ιουνίου.

Του Γιάννη Φασουλά*

Τα δραματικά γεγονότα των Ανωγείων έφεραν για μια ακόμα φορά στην πρώτη γραμμή της συζήτησης, στην πρώτη γραμμή της τηλεοπτικής επικαιρότητας και των αθηναϊκών εφημερίδων το θέμα της κουμπουροφορίας και την κουμπουροχρησίας.

Μια μεγάλη και ατελείωτη οπλο-συζήτηση, η οποία αγνόησε, μέσα στο βουβό πόνο και την «κατσιφάρα» που έπεσε ανοιξιάτικα στο χωριό, τα πραγματικά «όπλα» των Ανωγείων που χρόνια τώρα πορεύεται με αυτά. Κι αυτά τα «όπλα» δεν πρόκειται ποτέ, ούτε να τα καταθέσουμε, ούτε και να τα αρνηθούμε. Και πάντα θα τα υπερασπιζόμαστε!

-Το πρώτο μεγάλο «όπλο» των Ανωγείων είναι η ίδια η μεγάλη τους ΙΣΤΟΡΙΑ. Μια ζωή Ολοκαυτώματα, μια ζωή θυσίες, μια ζωή Αντίσταση για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.

Από την Τουρκοκρατία, μέχρι το 1974 (Επαναστάσεις, Εθνική Αντίσταση, Αντιδικτατορική Πάλη, Πολυτεχνείο, εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο) τα Ανώγεια και οι Ανωγειανοί ήταν στην πρώτη γραμμή των Αγώνων, στην πρώτη γραμμή του καλέσματος από την Πατρίδα, στην πρώτη γραμμή της πάλης για να σηκώσουν τον ήλιο λίγο ψηλότερα. Κι η αλήθεια είναι ότι τα κατάφεραν, η αλήθεια είναι ότι όπου κι αν βρέθηκαν κράτησαν ψηλά τη σημαία της καταγωγή τους.

Στο πέρασμα των αιώνων, με «όπλο» το φιλότιμο, την κατσούνα, τη βούργια, το ανυφαντικό, οι Ανωγειανοί και οι Ανωγειανές, συμφιλιωμένοι με την πέτρα, έχτισαν και ξανάχτισαν τα Ανώγεια, τα έβγαλαν στην κορυφή του Ψηλορείτη, κι ήταν παράδειγμα για την Κρήτη, την Ελλάδα, τον κόσμο.

-Το δεύτερο μεγάλο «όπλο» των Ανωγείων ήταν και είναι η ισχυρή πολιτιστική παρουσία τους στη μεταπολεμική Ελλάδα. Από τη ρίζα του Ψηλορείτη θα ξεκινήσει ένα πρωτόγνωρο πολιτιστικό κίνημα, το οποίο θα κορυφωθεί τις δεκαετίες του ‘ 70 και του ‘ 80 με την παρουσία του ΜΕΓΑΛΟΥ Μάνου Χατζιδάκι, με Δήμαρχο τον αείμνηστο Γιώργη Κλάδο. Τα Ανώγεια και η Κρήτη, θα ζήσουν στιγμές από μια πρωτόγνωρη πολιτιστική άνοιξη.

Το κίνημα αυτό θα απλωθεί σιγά-σιγά σε όλη την Ελλάδα, ο ανωγειανός σπόρος μεταφυτεύτηκε και έγινε «κλαδιά» και «δέντρα».

Η πολιτιστική παρουσία των Ανωγείων δεν σταματάει εδώ,  καταγράφεται μέσα από τη εξαιρετική ανωγειανή τέχνη της υφαντουργίας, μέσα από τα μοναδικά κτηνοτροφικά προϊόντα και μέσα από τα μοναδικά ήθη και έθιμα. Ανωγειανός γάμος, ανωγειανή κουζίνα, ανωγειανός χορός, ανωγειανοί σκοποί και τραγούδια.

-Στο πολιτιστικό «οπλοστάσιο» περίοπτη θέση κατέχει η μουσική προσφορά.  Ονόματα μεγάλα και βαριά σαν ιστορία τραγούδησαν τα Ανώγεια, την Κρήτη, την Ελλάδα, την Ξαστεριά, τη Λευτεριά, τα Μοιρολόγια, την αγάπη, το θάνατο και τον έρωντα. Με παρουσίες από το Ηρώδειο μέχρι τη φιλαρμονική του Αμστερνταμ. Δεκάδες Ανωγειανοί καλλιτέχνες ταξίδεψαν τους ήχους μας και τις μουσικές μας από τις πλατείες των Ανωγείων μέχρι τις μεγάλες πλατείες όλης της Ελλάδας και τα μουσικά στέκια των Αθηνών.

Στον πολιτικό στίβο, διαχρονική είναι η παρουσία των Ανωγειανών στα κοινοβούλια και στις κυβερνήσεις, από την εποχή της Κρητικής Πολιτείας μέχρι σήμερα. Ενώ δεκάδες άλλοι έχουν διακριθεί στις τέχνες και τα γράμματα.

– Στο πέρασμα των αιώνων, ακαταμάχητο «όπλο» ήταν η ενότητα των Ανωγειανών απέναντι σε κάθε στιγμή, είτε αυτή ήταν καλή, είτε αυτή ήταν κακή.  Προχωρούσαν μονιασμένοι, αφήνοντας πίσω τα μικρά και τα λίγα που τους χώριζαν, πάντα για το καλό του χωριού.

Μια ενότητα και μια ομόνοια η οποία σήμερα έχει ατονήσει, έχει υποχωρήσει, ευτυχώς δεν έχει χαθεί.

-Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια άρχισαν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο να κάνουν την εμφάνιση τους μαύρα νέφαλα, (ενίσχυση του φαινομένου της ζωοκλοπής, ληστείες, διαρρήξεις, μικροεγκληματικότητα) μέχρι που πύκνωσαν και ξέσπασαν μεγάλες καταιγίδες αφήνοντας πίσω τους θύματα, κλείνοντας σπίτια, προκαλώντας σοβαρές ρωγμές στον κοινωνικό ιστό.

Και τώρα τι; Ποιο το αύριο; Πως προχωράμε; Θα κινηθούμε και θα κινητοποιηθούμε, ή κάτω από το χαλί, θα θάψουμε ότι δεν μας είναι αρεστό;  Δύσκολη και πολυπαραγοντική αυτή η εξίσωση,  για την επίλυση της οποίας θα απαιτηθεί πολύχρονη  προσπάθεια κι άλλη τόσο υπομονή και επιμονή.

Μια προσπάθεια που θα πρέπει να επικεντρωθεί στη ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ, για να επιστρέψουν τ΄ Ανώγεια εκεί από όπου ξεκίνησαν. Στη ρίζα της ανθρωπιάς και της προσφοράς.

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει μέσω της «Α», καταθέτω μια σειρά βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων, για την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ανάταξη των Ανωγείων.

– Κατ’ αρχάς τα όπλα της συμφοράς, της ψευτο-καπετανιάς και της ηλιθιότητας θα πρέπει να θαφτούν βαθιά στο χώμα, γιατί όσο υπάρχουν θα «θάβουν»  άδικα ανθρώπους. Κι εδώ η ατομική ευθύνη- ειδικά από εδώ και μπρος- μπαίνει σε άλλη διάσταση. Κουβαλάνε όπλα αυτοί που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους!

– Με οδηγό τις ιστορικές και πολιτιστικές παρακαταθήκες να ξεκινήσει μια πλατιά ανοικτή συζήτηση με την ανωγειανή κοινωνία και με τη συμβολή των Ανωγειανών όπου γης, για ΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΤΟΥ 21^ου ΑΙΩΝΑ

-Να ενισχύσουμε, εκ νέου την πολιτιστική μας ταυτότητα με την επανάληψη του μοντέλου Χατζηδάκι- Κλάδου, για να γίνουν και πάλι τα Ανώγεια το πολιτιστικό επίκεντρο της Κρήτης και της Ελλάδας

-Να διεκδικήσουμε την ίδρυση Ορεινής Μουσικής Σχολής, πανεπιστημιακού επιπέδου, που θα αγκαλιάσει όλη την ελληνική μουσική παράδοση

– Να ενισχύσουμε τα αθλητικά σωματεία, με νέα σπορ και νέα ενδιαφέροντα (δείτε πόσο επιτυχημένο είναι το εγχείρημα με το σκάκι, μεγάλη συμμετοχή και πολλές διακρίσεις), με στόχο την εγγραφή όλων και περισσότερων παιδιών σε αυτά

— Να ενταχθεί στα σχολεία των Ανωγείων και της Κρήτης γενικότερα, μάθημα-σεμινάριο, όπου θα διδάσκουν ειδικοί επί του θέματος προσκεκλημένοι, για τις συνέπειες της οπλοφορίας και της οπλοχρησίας

– Να ενισχυθεί ουσιαστικά το Αστυνομικό Τμήμα Ανωγείων, με στόχο όχι την αστυνομοκρατία αλλά την ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας των πολιτών

– Να διεκδικήσουν τα Ανώγεια την δημιουργία Κτηνοτροφικής και Τυροκομικής Σχολής, με τη συμμετοχή και Ανωγειανών Κτηνοτρόφων στην εκπαίδευση των σπουδαστών

– Να αναληφθούν πρωτοβουλίες για την επαναλειτουργία της Τυροκομικής Μονάδας πάνω σε υγιείς βάσεις και μακριά από τα λάθη του παρελθόντος

– Να προχωρήσουμε – επιτέλους- στην δημιουργία ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.

Η αντεπίθεση πρέπει τώρα να ξεκινήσει, δεν πρέπει να καθυστερήσει ούτε λεπτό, γιατί μόνο έτσι θα ανεβάσουμε ξανά τα Ανώγεια στην κορυφή του Σταυρού. Τα «όπλα» τα διαθέτουμε, η βούληση μένει!!

• Ο Γιάννης Φασουλάς είναι δημοσιογράφος-πολιτικός συντάκτης στην ΕΡΤ και πάνω από όλα Ανωγειανός!

“Ακούστε, λέγομαι Ρηνιώ Ξυλούρη του “Ψαρονίκου”. Τιμή και περηφάνια μου είναι τα Ανώγεια. Θέλω να σας πω, επειδή Ξυλούρηδες, Καλομοίρηδες, Σκουλάδες, Κεφαλογιάννηδες, Κουνάληδες, Μανουράδες, όλοι μια οικογένεια είμαστε και είμαι περήφανη για αυτό, θα αφήσουμε την κακή την στιγμή πίσω και θα κάνουμε επανεκκίνηση. Δεν θα αφήσουμε ξανά χήρες και ορφανά και Μάνες να μοιρολογούνε..”

Του Μανόλη Φασουλά-Μαθηματικού 

Κάτι σαν πρόλογος

Κάθε φορά που είναι να δώσω ένα κείμενο για δημοσίευση, μόλις το τελειώσω,το διαβάζω μια φορά φωναχτά…..

Πάμε τώρα λοιπόν:
-Δε γουστάρω όλους εκείνους,που ντυμένοι επανωφόρι το μανδύα κάποιας κομματικής απόχρωσης(όποιας βολεύει κάθε φορά), έχοντάς τον ως ασπίδα ενίοτε και ως προμετωπίδα προοδευτικής  τάχα μου προέλευσης, η καθημερινή τους πρακτική  και η εν γένει συμπεριφορά τους, το αντίθετο δηλώνει.

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που “άλλα τους προστάζει η αριστερά τους και άλλα ποιεί η δεξιά τους”

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που “κοιτάζουν αριστερά και αλληθωρίζουν δεξιά”

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που μιλάνε “ξύλινες γλώσσες”, χωρίς να γνωρίζουν ούτε και οι ίδιοι τι θέλουν να πουν με τα λεγόμενά τους

-Δε γουστάρω όλους εκείνους τους εργατοπατέρες, που με την πρώτη ευκαιρία “ιππεύουν το άτι της αλαζονείας”, καλπάζοντας στον ξέφρενο ρυθμό της έπαρσης, αφήνοντας όχι μόνο πεζούς ,αλλά και “σύξυλους”, όλους τους μέχρι  πρότινος συνοδοιπόρους τους.

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που ενώ “παπαγάλισαν” στην ξύλινη γλώσσα τους το “μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου”, η καθημερινή στάση ζωής τους, ακριβώς το αντίθετο αποδεικνύει

-Δε  γουστάρω όλους εκείνους ,που ενώ γνωρίζουν ότι το θάρρος θέλει δύο ρο, όταν θα πρέπει να το προφέρουν ,το κάνουν “λο” και στη συνέχεια γαργάρα και το καταπίνουν

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που με απουσία διαβήκανε “το μετερίζι του δίκιου”

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που σου λένε φωναχτά το καλημέρα και μόλις στρίψουν στη γωνία, σπεύδουν να το μεταφράσουν στην καθομιλουμένη (αει στο διάολο)

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που λένε “πεθαμένες καλησπέρες”

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που δεν εννοούν να καταλάβουν ότι η θεωρία αν δεν συνοδεύεται με πράξη ,σε τίποτα δεν ωφελεί

-Δε γουστάρω όλους εκείνους που στο δρόμο για την κορυφή, ποδοπάτησαν όποιο βρήκαν μπροστά τους

–Μα παππού μου, τι γουστάρεις;

Ητανε η φωνή της εγγονούλας μου, που μου διέκοψε το φωναχτό διάβασμα, αφού είχε μπει μέσα στο δωμάτιο, χωρίς να την αντιληφθώ και άκουγε με προσοχή και αγωνία όπως διέκρινα στο αθώο προσωπάκι της, όλα όσα προηγήθηκαν.

Θα πρέπει λοιπόν Μαριώ μου να σου πω:

-Γουστάρω όλους εκείνους που μιλούν τη γλώσσα της καρδιάς, τη γλώσσα της αλήθειας

-Γουστάρω όλους εκείνους που δεν λένε ψέματα στον εαυτό τους ,μαθαίνοντας έτσι να μην λένε ούτε στους άλλους

-Γουστάρω όλους εκείνους που “σέβονται το τοπίο του άλλου”, που και αν δεν τους αρέσει στέκονται πιο πέρα, δεν προσπαθούν να εισβάλουν, να κάνουν κατάληψη!

Γουστάρω όλους εκείνους που έχουν πάντα χώρο για τους άλλους, αλλά να είναι ο εαυτός τους και να έχουν κερδίσει “τον τίτλο του ανθρώπου”

Γουστάρω τη Χαρούλα Αλεξίου να μου τραγουδάει “Μια καλημέρα είν΄αυτή πέστην κι ας πέσει χάμω”

-Γουστάρω το Μανόλη Γλέζο να μου υπενθυμίζει ότι: “Δε μπορούμε να βαπτίζουμε το κρέας ψάρι ,γιατί έτσι μας συμφέρει”

Γουστάρω τον Αναστασιάδη (προπονητή του Ηρακλή),να χαιρετά με υπόκλιση  “το μάγο της μπάλας” Τζιοβάνι (ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού),για το θαυμάσιο τέρμα που πέτυχε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, στερώντας του την ευκαιρία να πάει εκείνος στον τελικό του κυπέλου 2001,αναγνωρίζοντας έτσι την αξία του Τζιοβάνι πέρα από κάθε αντιπαλότητα

-Γουστάρω το Γιώργη το Καράτζη, να γράφει με την πένα της ψυχής του:

“….Γιατί κι αν είναι στσι πολλούς τα πλούτη που με μετρούνε

Τσι κοινωνίες ζωντανές οι λίγοι τσι κρατούνε”

-Γουστάρω όλους εκείνους που στο δρόμο για την κορυφή δεν ποδοπάτησαν αυτούς που συνάντησαν, αλλά τους πήραν μαζί τους στην κορφή!

-Γουστάρω  την Ελβετίδα Μαραθωνοδρόμο,που στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Αντζελες το 1984,κατέρρευσε μέσα στο στάδιο, αλλά αρνήθηκε να εγκαταλείψει την προσπάθειά της  και τερμάτισε 37η ,κερδίζοντας όμως την αποθέωση όλου του κόσμου, ωσάν να ήταν η πρώτη που τερμάτισε.

-Γουστάρω, Γουστάρω……