ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ
“Οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του Δημοτικού- Νηπιαγωγείου, Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων μετά από τα επιβεβαιωμένα κρούσματα covid-19 που έχουν παρουσιαστεί στα σχολεία μας αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μας αναλογεί απέναντι στην προστασία της υγείας του συνόλου των μαθητών καθηγητών και όλων των εμπλεκομένων στο σχολικό περιβάλλον,ομόφωνα αποφασίσαμε και ζητάμε
1.από τους αρμόδιους φορείς να κλείσουν τα σχολεία μας αυτή την εβδομάδα, μέχρι ότου γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες
-απολυμάνσεις σχολικών χώρων και των λεωφορείων που μεταφέρει τους μαθητές
-ιχνηλατηλήσεις των επαφών στα επιβεβαιωμένα κρούσματα
-γρήγορη εξέταση για τον ιό σε όσους επιθυμούν να εξεταστούν
2- από τους γονείς να κρατήσουν τα παιδιά τους σπίτι και να τηρούν σχολαστικά τους κανόνες υγιεινής.
Περιμένουμε την αμεσή αντίδραση των αρμόδιων φορέων στο αίτημα μας.
Ή πρόεδρος συλλόγου γονέων και κηδεμόνων 1ου Δημοτικού και νηπιαγωγείου Ανωγείων,
Ιωάννα Ανδρεαδάκη
Η πρόεδρος συλλόγου γονέων και κηδεμόνων Γυμνασίου Ανωγείων, Στάντζου Δέσποινα
Η πρόεδρος συλλόγου γονέων και κηδεμονων Σταυράκιου Λυκείου Ανωγείων,
Αμαλία Ανδρεαδάκη”
Με μια ιδιαίτερη συναυλία τιμά τον Νίκο Ξυλούρη το ψηφιακό κανάλι πολιτισμού του Δήμου Ηρακλείου- Heraklion Arts and Culture, ανήμερα της συμπλήρωσης των 41 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου Κρητικού καλλιτέχνη.
Με μια ιδιαίτερη συναυλία τιμά τον Νίκο Ξυλούρη το ψηφιακό κανάλι πολιτισμού του Δήμου Ηρακλείου- Heraklion Arts and Culture, ανήμερα της συμπλήρωσης των 41 χρόνων από τον θάνατο του μεγάλου Κρητικού καλλιτέχνη.
Σήμερα συμπληρώνονται 41 χρόνια από το θάνατο του αείμνηστου Νίκου Ξυλούρη. Όλοι τον θυμούνται αρχαγγελικό, αγνό, αθώο να έρχεται απ’ τη χώρα του Μύθου. Ο Ξυλούρης ερχόταν από τις πανηγύρεις της κρητικής παράδοσης, ως ένας άγγελος-μαντατοφόρος ενός άλλου τρόπου ζωής. Ο Ξυλούρης πριν από λυράρης, πριν από τραγουδιστής, ήταν ένας αυθεντικός άνθρωπος, όπως γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Αυθεντικός εκφραστής μιας πονεμένης γενιάς, ο Νίκος Ξυλούρης συνεργάστηκε με μεγάλους μουσουργούς και υπήρξε ο καλλιτέχνης που γεφύρωσε την ελληνική μουσική παράδοση με την ιστορική συγκυρία της εποχής που μεσουράνησε, μιας εποχής που τον ανέδειξε σε σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Δήμαρχος Ανωγείων, Σωκράτης Κεφαλογιάννης, πήρε μέρος σε τηλεδιάσκεψη με τον συνθέτη Λουκά Θάνο, τον Ανδρέα Αεράκη του Κρητικού Μουσικού Εργαστηρίου «Αεράκης – Σείστρον» και τον Κώστα Ξυλούρη με θέμα την έκδοση ανέκδοτης μουσικής συνεργασίας του Λουκά Θάνου με τον Νίκο Ξυλούρη, μιας δωρεάς του συνθέτη για τα 41 χρόνια.
Ο δίσκος θα περιλαμβάνει τρία ανέκδοτα τραγούδια σε ποίηση Παλαμά, Βάρναλη και Ρίτσου που είχε συνθέσει ο Λουκάς Θάνος με ερμηνευτή πάντα τον Νίκο Ξυλούρη, ακόμη πέντε ντοκουμέντα από ηχογραφήσεις τραγουδιών από τις πρόβες τους για το “ΣΑΛΠΙΣΜΑ” και τέλος, την πρώτη ραδιοφωνική ανακοίνωση για τον δίσκο “ΣΑΛΠΙΣΜΑ”.
Όπως μας αποκάλυψε ο δημιουργός Λουκάς Θάνος με συγκίνηση, μεγάλη επιθυμία του είναι αυτό το έργο να πάρει σάρκα και οστά στον τόπο που γεννήθηκε ο Νίκος Ξυλούρης, στην Κρήτη, και συγκεκριμένα στα Ανώγεια, παρουσιάζοντάς το με έναν Απολλώνιο χαρακτήρα και γιατί όχι αυτή η παρουσίαση να καταλήξει σε μια Διονυσιακή γιορτή.
Εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες, έχει συζητηθεί ο προγραμματισμός μιας συναυλίας το καλοκαίρι στα Ανώγεια.







”Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης.
Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε
αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει
ας μη μας ξεχάσουν, τις αδύναμες ψυχές μέσα στ’ ασφοδίλια.
=====================================================
Ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:
Εμείς που τίποτα δεν είχαμε θα τους διδάξουμε τη γαλήνη.
Ας μη μας ξεχάσουν.” (Γιώργος Σεφέρης)
Οκτώ Φεβρουαρίου 1980, ξημερώματα Παρασκευής στο Αντικαρκινικό κέντρο Πειραιά, ο Νίκος Ξυλούρης αφήνει την τελευταία του πνοή. Η φωνή που έκανε εκατομμύρια Έλληνες να ριγούν από συγκίνηση σβήνει σε ένα λευκό δωμάτιο Νοσοκομείου. Η αγαπημένη του Ουρανία του κρατάει μέχρι την τελευταία στιγμή το χέρι, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον κρατήσει στη γη, αλλά η ψυχή του “Ψαρονίκου”, υψώνεται πάνω από το λευκό δωμάτιο, βγαίνει έξω και απλώνεται από την Κρήτη έως τον Έβρο, ως ένας Μύθος, ως ένας κολοσσός της μουσικής, με την αύρα του να μας χαϊδεύει μέχρι και σήμερα, 41 χρόνια μετά και να μας εμπνέει ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές μας.
Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι είναι ώρα αναμνήσεων. Μα όχι Πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι. Είναι ώρα περισυλλογής Μα όχι πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι. Είναι ώρα για δάκρυα. Και μένει Πάντα..(Γιάννης Κακουλίδης).
Πραγματικά, εκείνη την Παρασκευή που δάκρυσε όλη η Ελλάδα πριν 41 χρόνια, τα δάκρυα έμειναν για πάντα. Η θλίψη για την τεράστια απώλεια, αλλά και ένα μεγάλο γιατί, καθώς ο Νίκος έφυγε νωρίς, διανύοντας μόλις την τέταρτη δεκαετία της ζωής του. Έμεινε και ένα μεγάλο “και αν”. Αν δεν έφευγε τόσο νωρίς πόσα περισσότερα θα μας είχε προσφέρει απλόχερα με τη φωνή του, τα τραγούδια του, αλλά και την ακέραιη και έντιμη στάση ζωής του, καθώς κατά γενική ομολογία υπήρξε ένας από τους πιο αγνούς ανθρώπους και ένας από τους σεμνότερους καλλιτέχνες που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα.
Και παν και πάνε και σε αναζητάνε, ώρα τους καλή. Από λιβάδια μ’ ασφόδελα περνάνε, ώρα τους καλή. Παλιά τραγούδια στα αλώνια αχολογάνε, και παν και πάνε, ώρα τους καλή. Τους ακολουθάνε τα αγρίμια που ξυπνάνε, ώρα τους καλή. Την πέτρα στύβουν, χορταίνουν, ξεδιψάνε, ώρα τους καλή. Στη γη και στα άστρα και στα παιδιά μιλάνε. Ώρα τους καλή..(Ιάκωβος Καμπανέλλης).
Mαγική η σχέση του με τα παιδιά. Από αυτήν απέκτησε το παρατσούκλι “Κλωσσού” καθώς από νεαρή ηλικία όπου καθόταν μαζεύονταν γύρω του σιγά σιγά όλα τα παιδιά της περιοχής να τον ακούσουν.
-Πάρε μου πατέρα μια λύρα. Από την τρίτη τάξη του δημοτικού η μοναδική έγνοια του ήταν αυτή και το μοναδικό πράγμα που ζητούσε.
-Δεν θα τον κάνω λυράρη. Σα δε του αρέσουν τα γράμματα καλλιά να πάει στα πρόβατα παρά να γίνει μουζικάντης, έλεγε με αγριεμένο ύφος ο πατέρας του ο Ψαρογιώργης.
«Ο Δήμος Ανωγείων ενημερώνει τους γονείς ότι ο Παιδικός Σταθμός θα παραμείνει κλειστός, για καθαρά προληπτικούς λόγους, μέχρι και την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου όπου θα πραγματοποιηθούν τα rapid – test.
Το μαγειρείο της Κοινωνικής Υπηρεσίας τις παραπάνω ημέρες θα λειτουργήσει κανονικά.
“Ένας αητός των Βρέντζηδων σκότωσε το Μαγιάση,
κι όλοι μαζί φωνάξαμε, η χέρα ντου να αγιάσει…”
Ένα υπέροχο τραγούδι, φόρος τιμής στον “θρυλικό” Γιώργη Βρέντζο “Τηγανίτη” που σκότωσε μέσα στο δικαστήριο τον δοσίλογο Μαγιάση, για να εκδικηθεί το χαμό του αδερφού του Μιχάλη στην Κατοχή, παρουσίασε ο καλλιτέχνης Γιώργης Βρέντζος Κάτης. Η παραγωγή είναι της “Πύρηχος Music Recording Production”, μουσική και στίχοι του Γιώργη Βρέντζου, αφήγηση του Νίκου Βρέντζου (Μπουργονίκο), στη λύρα ο Μενέλαος Νταγιαντάς, στο λαούτο ο Γιώργης Νταγιαντάς, στα κρουστά ο Στέλιος Ανδρουλάκης και στο μπάσο ο Χάρης Βλασσάκης.