Τελευταία Νέα
“Αφιλοκερδώς γιαίνεις καρδιές με φύλλα πληγωμένα,
μα τα ‘μάθες τα γράμματα, με τσι ανθρωπιάς την πένα.” (Αρ. Χαιρέτης-Γιαλάφτης)
Μια σημαντική διάκριση έγινε στον γιατρό της “καρδιάς” των Ανωγειανών, Ντίνο Μερκούρη, με την απονομή του βραβείου “Αλβέρτος Σβάιτσερ” στη διάρκεια του 15ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Καρδιομεταβολικών Παραγόντων Κινδύνου, που διεξήχθη στην Καλαμάτα.
“Είμαι πολύ συγκινημένος και είναι η δεύτερη φορά που είμαι τόσο συγκινημένος. Η πρώτη φορά ήταν όταν με τίμησε με εκδήλωση το χωριό μου τα Ανώγεια και η δεύτερη τώρα που με τιμούν οι συνάδελφοι μου.” δήλωσε από το βήμα του συνεδρίου ο Ντίνος Μερκούρης, ενώ επίσης παρουσιάστηκε βίντεο με αναφορές στα Ανώγεια και την εθελοντική του δράση στο χωριό, όπου συνολικά έχει έρθει 74 φορές εξετάζοντας αφιλοκερδώς χιλιάδες ανθρώπους της ευρύτερης περιοχής στο Κέντρο Υγείας. Στο βίντεο μιλούν πολλοί κάτοικοι των Ανωγείων, εκθειάζοντας την προσφορά και το ήθος του γιατρού που έχει γλιτώσει με τις προληπτικές εξετάσεις του πολλές ανθρώπινες ζωές.
Συγχαρητήρια γιατρέ!
Δείτε παρακάτω το βίντεο από την εκδήλωση στην Καλαμάτα και την βράβευση στον Ντίνο Μερκούρη: https://www.youtube.com/watch?v=kUI4egXFvpA&ab_channel=samolis.m
“Στο Πολυτεχνείο πιο πέρα αριστερά είναι ένα στούντιο. Και γράφαμε ένα δίσκο. Με το Ξαρχάκο. Και το Πολυτεχνείο είναι στη δόξα του. Η Πατησίων φίσκα. Δεν έριχνες κάτω βελόνα. Βγαίνουμε από το στούντιο για να φύγουμε. Μόλις εβγήκαμε από το στούντιο είμαστε στη Πατησίων μέσα στον κόσμο. Τον είδε ο κόσμος το Ξυλούρη και τον πιάνει κι αυτόν και τον Ξαρχάκο και τους σηκώνανε στα χέρια και μπαίνουνε μέσα στο Πολυτεχνείο.
Ο Ξυλούρης έμεινε στο Πολυτεχνείο. Οι φοιτητές την τρίτη μέρα εβάλανε μια σκάλα από την πίσω μεριά και τον βγάλανε για να μην τον σκοτώσουν οι χουντικοί…”
*Απόσπασμα από συνέντευξη του αείμνηστου Ζαχαρία Φασουλά, στενότερου συνεργάτη του Νίκου Ξυλούρη.(Έντυπη ΑΝΩΓΗ-Φεβρουάριος 2007. Συνέντευξη στον Γ.Καλογεράκη)

“Είχαμε ζήσει τη “γιορτή” από μέσα τις τρεις μέρες και τις τρεις νύχτες. Όλοι με ένα στόμα, ίδιο πάθος, ίδιο αίσθημα. Ζήσαμε για τρία εικοσιτετράωρα μια κοινωνία της ισότητας, της αλληλεγγύης! Ήταν ότι ονειρευτήκαμε για μια ζωή που μας αξίζει…
Το άρμα μπροστά μας στα 30 μέτρα, έσπρωξε την πόρτα που σαν χαρτί υποχώρησε!
Όλοι τρέξαμε στην πίσω αυλή. Κάποιοι έπεσαν κάτω από τον πανικό που δημιουργήθηκε και ποδοπατήθηκαν.
Από τη μεριά της Στουρνάρα η εκεί πόρτα είχε πέσει προς τα μέσα. Όπου ξαφνικά έγινε η διέξοδος της φυγής. Εκεί ένας αξιωματικός του στρατού, απρόσμενα, αλλά εξαιρετικά ευγενής μας συμβούλευε να προσέξουμε να μη χτυπήσουμε στα κάγκελα της πόρτας!
Έξω μας περίμεναν με γκλόμπς οι αστυνομικοί όπου χτυπούσαν αδιακρίτως.
Φύγαμε προς την πλατεία Εξαρχείων. Το ραντεβού μας (Των συγχωριανών μας φοιτητών) ήταν Τσαμάδου 23 στου Βαγγέλη του Καράτζη την υπόγεια γκαρσονιέρα. Η ατμόσφαιρα έξω αποπνικτική από τα δακρυγόνα!
Ένας ένας ερχόταν, δεν μας έλειψε κανείς από την παρέα.
Η Ιωάννα έβρασε ξυνόχοντρο και φάγαμε. Εκεί ξημερωθήκαμε! Με σβηστά φώτα πάνω από τριάντα άτομα.
Το πρωί, δυο δυο χωρισμένοι κινήσαμε μέσα από τα στενά για τα σπίτια μας. Η πόλη ήταν αλλιώς. Η λεωφόρος Αλεξάνδρας με τα λεωφορεία κάθετα στο δρόμο. Οι κάδοι που κάπνιζαν και ο τρόμος παντού.
Φτάσαμε Αμπελόκηπους, Αλφειού 7 όπου μέναμε. Ο Σταύρος, ο Μανούσος, ο Διονύσης, η Κατερίνα, η Αφροδίτη, η Ντίνα, ο Μανώλης, η Βούλα.
Κατά το μεσημέρι η Βούλα πρότεινε να πάμε μια βόλτα κάτω να δούμε τι γίνεται. Δίστασα, αλλά επέμενε.
Με κρατούσε αγκαζέ και περπατούσαμε βιαστικά. Αυτό δεν ήταν Αθήνα! Λιγοστοί οι άνθρωποι, παντού αστυνομία και οχήματα του στρατού.
Από την Πατησίων μακριά είδαμε τις κλούβες να κρύβουν την ρημαγμένη πόρτα του Πολυτεχνείου. Στην πλατεία Κάνιγγος είδα πάνω στο πεζοδρόμια μια κοτσίδα από μαλλιά κοριτσιού. Ήθελα τόσο πολύ να σκύψω να την πάρω, αλλά ο φόβος δεν μου το επέτρεψε.
Ένα μήνα μετά, μαζί με τόσο κόσμο, κάποιοι από εμάς, από τα Ανώγεια πιάστηκαν.
Ο Σταύρος ο Σαλούστρος, ο Μανώλης Δραμουντάνης ο αδερφός μου και εγώ.
Κάναμε 56 μέρες ο καθένας σε διαφορετικά κρατητήρια κρατούμενοι.
Τόσο λίγο, μπροστά σε τόσους αγωνιστές που έκαναν χρόνια φυλακή και εξορία.
Μετά έγινε η Μεταπολίτευση και μας απελευθέρωσαν.”
Μαρτυρία-Γιώργος Δραμουντάνης-Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μίσος Αιώνας θα έχει περάσει σε λίγους μήνες από την αιματηρή εξέγερση του φοιτητικού κινήματος στο Πολυτεχνείο (14-17 Νοέμβρη ) με θύματα 40 νεκρούς και σχεδόν 2000 τραυματίες. Ανάμεσα στους εξεγερθέντες φοιτητές ενάντια στο Καθεστώς της Χούντας και ο Νικόλαος του Κωνσταντίνου ( Γιαγκοκωστα) Σαλουστρος ο οποίος διακρίνεται κάτω από το γιγαντιαίο πανό να σχηματίζει το σήμα της νίκης.
( Φωτό : Αρχείο Σαλούστρου Χαράλαμπους του Σταυρομανώλη )
Την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου οι μαθητές της Α Λυκείου Ανωγείων θα τιμήσουν την μεγάλη επέτειο του Πολυτεχνείου. Με τραγούδια, ποιήματα και το χρονικό, τα παιδιά που προετοιμάζονται εδώ και εβδομάδες για τη γιορτή θα πουν το δικό τους όχι στον Φασισμό και τη Χούντα. Η εκδήλωση θα γίνει στο αμφιθέατρο του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων. Η πρωινή θα είναι στις 10 π.μ. και η βραδινή στις 8.30 μ.μ.

Γράφει για την ΑΝΩΓΗ ο Μανόλης Πασπαράκης (Δάσκαλος)
Η περασμένη βροχομετρική περίοδος 2021 – 2022 ήτανε κατά κανόνα βροχερή, κυρίως από τον Δεκέμβριο έως και τον Μάρτιο. Έκλεισε δε μ’ ένα δροσερό καλοκαίρι, με συνολική βροχόπτωση 153 εκατ.
Η φετινή βροχομετρική περίοδος 2022 – 2023 ξεκίνησε με τους μήνες του φθινοπώρου, να έχουν μέχρι σήμερα σχετικά καλές βροχοπτώσεις.
Ειδικά τον Σεπτέμβριο είχαμε λίγες βροχές, ένα ζεστό μήνα με 2 εκατ. βροχή. Τον Οκτώβριο είχαμε την κακοκαιρία “ΔΗΜΗΤΡΑ” που έδωσε πολλές βροχές, στην περιοχή μας. Στις 6 κι 7 του μήνα είχαμε 2,5 εκατ. και στη συνέχεια από 15 έως 19 του μήνα, 20,5 εκατ. Συνολικά, τον Οκτώβριο είχαμε 23 εκ. βροχής. Ο Νοέμβριος, μέχρι σήμερα, με την κακοκαιρία “ΕΥΑ”‘ 4 εκ.
Καλή συνέχεια…
Γενικά
Σεπτέμβριος 2 εκ.
Οκτώβριος 23 εκ.
Νοέμβριος 4 εκ.
Σύνολο 29 εκ.