Όλα γίνονται ακριβώς την στιγμή που ο παπάς στην ενορία του θα ψάλει με πάθος και δύναμη ψυχής το ”Χριστός Ανέστη”, το αναστάσιμο μήνυμα της Χριστιανοσύνης.

Εκείνη ακριβώς την στιγμή οι χριστιανοί θα λάβουν το αναστάσιμο φως και το προαύλιο της εκκλησίας πλημμυρίζει από λάμψη και δύναμη θεού και ανθρώπου.

Τη στιγμή όμως του “Χριστός Ανέστη”  τα Ανώγεια θα φωτιστούν και στα πέντε σημεία του ορίζοντα από μεγάλες φωτιές ,με τους Ανωγειανούς να συνεχίζουν πιστά ένα έθιμο χαμένο στα βάθη των αιώνων: Το έθιμο του κάψιμου του Αρφανού και του ομοιώματος του Ιούδα πάνω σε αυτόν.

Στα πέντε σημεία: Στο Περαχώρι στην Παναγία ,στον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Γεώργιο, στον Άγιο Δημήτριο στο Μετόχι και στο ”αυτόνομο” Κομπί τον μόνο Αρφανό που δεν ανήκει σε κάποια ενορία και που οι Ανωγειανοί  με το γνωστό χιούμορ τους αποκαλούν ”Παλαιστίνιους”!!

Λίγο πολύ όλοι σαν παιδιά και έφηβοι περάσαμε από την ”μύηση” αυτή του Αρφανού.. Θέμα τιμής και γοήτρου για το ποιος θα κάνει τον μεγαλύτερο. Ποιανού η φλόγα θα πλησιάσει περισσότερο στο Θεό.. Ποιο ομοίωμα του Ιούδα πάνω στην κορυφή του θα είναι το καλύτερο.

Οι προετοιμασίες γίνονται τουλάχιστον δυο μήνες πριν το Πάσχα. Τα παιδιά πηγαίνουν πέριξ των Ανωγείων και κόβουν ξύλα, αυτά που ανάβουν ευκολότερα και βγάζουν περισσότεροι φλόγα! Ασπάλαθοι, αστοιβίδες και άλλα μεταφέρονται σε ειδικό κατάλυμα που έχει η κάθε ενορία. Εκεί αρχίζουν οι ”σκοπιές”. Κάθε βράδυ μια παρέα ξενυχτά και φυλάσσει τα ξύλα υπό τον φόβο της κλοπής από άλλη ενορία.

Μεγάλη η καζούρα για όποιον χάσει ξύλα από άλλη ενορία άρα και μεγάλη η ευθύνη και η προσήλωση των σκοπών στο έργο τους!

Οι μεγάλοι παρακολουθούν τα παιδιά διακριτικά από τα καφενεία. Με χαμόγελο καπνίζουν το τσιγάρο τους, πίνουν τον καφέ τους και παρακολουθούν τα συνθήματα των παιδιών όταν φτάνει ένα αυτοκίνητο γεμάτο με ξύλα. Με χαμόγελο καθώς σε όλους έρχονται αναμνήσεις. Όλοι κόψαμε και φυλάξαμε ξύλα. Όλοι αγωνιστήκαμε για τη φλόγα που θα φτάσει κοντά στο Θεό..

Ανταμοιβή; Όταν όλα τελειώσουν μια καλή κουβέντα από τους μεγάλους! Μπράβο μπρε αυτός είναι Αρφανός! Και του χρόνου!

Την επόμενη μέρα οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν στους νεαρούς! Εμείς κάναμε τον καλύτερο… Όχι εμείς!

Δεν βγάζεις άκρη! Οι γνώμες πολλές και συνήθως υπέρ της ενορίας του καθενός..Κάτι σαν τις φοιτητικές εκλογές..όλοι βγάζουν τα δικά τους αποτελέσματα,όλοι είναι νικητές!

Μα ναι ,όλοι είναι νικητές…Οι φλόγες όλες φτάνουν στο ίδιο σημείο,κοντά στον Θεό ακριβώς στο ίδιο ύψος ,με το ίδιο ακριβώς μήνυμα να σιγοκαίει και να φωτίζει ουρανό και γη..Χριστός Ανέστη!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΓΚΕΡΗΣ

Τριήμερο αγαλλίασης ξεκινάει στα Ανώγεια Μυλοποτάμου Ρεθύμνου, τόπος όπου o επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να εκφράσει σε υψηλούς τόνους τα αισθήματα του πένθους και της λύπης, της χαράς της ευφορίας και της ελπίδας. Αυτό επισημαίνει ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης ο οποίος καλεί όλους να βρεθούν στα ηρωικά Ανώγεια, τα Ανώγεια του πολιτισμού και του Περιβάλλοντος, της δύναμης και της ιστορίας, των θρύλων, της μουσικής και της ποίησης. Να επισκεφτούν το ορεινό χωριό του Ψηλορείτη ώστε «να βιώσουν το ξάφνιασμα μιας μυσταγωγίας, με θρησκευτικά και λαϊκά δρώμενα της μεγάλης τοπικής παράδοσης με μοναδικές λυτρωτικές εμπειρίες».

Η αναπαράσταση της Ταφής του Θεανθρώπου, τα μοιρολόγια, το προσκύνημα των επιταφίων και η κατανυκτική ατμόσφαιρα των θρήνων σε κάθε ενορία του χωριού προσδίδουν μία ξεχωριστεί διάσταση στις Άγιες Μέρες που έχουν τη δύναμη να προσδώσουν στην καταλαγή και την προσευχή.
«Πάρτε μέρος στην περιφορά των επιταφίων στα σοκάκια του χωριού και γίνεται μάρτυρες ενός μοναδικού εθίμου, της εισόδου του Σταυρού μέσα στα Σπίτια… Γίνετε μέλος της πάνδημης χορωδίας για την «ζωή εν τάφω» μέσα στην ατμόσφαιρα της ανοιξιάτικης νύκτας… Περάστε γονυπετείς κάτω από τον επιτάφιο…» τονίζει στην πρόσκληση του ο κ. Κεφαλογιάννης. Παράλληλα τα Ανώγεια προσφέρουν την ευκαιρία για μικρές εκδρομές και περιπάτους στην πανέμορφη φύση του Ψηλορείτη πλούσιες από ανοιξιάτικες εικόνες.

Οι προετοιμασίες στα Ανώγεια για το Μεγάλο Σάββατο έχουν ξεκινήσει και όλο το χωριό βρίσκεται σε εγρήγορση για την υποδοχή της μεγάλης νύχτας της Ανάστασης. Από σήμερα το πρωί σε ειδικά επιλεγμένα σημεία κάθε ενορίας, στο Περαχώρι, στον Αϊ Γιάννη, στον Αϊ Γιώργη στον Λαγγό, στο Μετόχι και στα Σείσαρχα, νέοι και παιδιά σε ένα ευγενή ανταγωνισμό ποιος θα «χτίσει» το πιο ψηλό κυλινδρικό οικοδόμημα με θάμνους που μαζεύουν από το βουνό. Το εύφλεκτο αυτό οικοδόμημα, είναι ο «Ορφανός» ή «Αρφανός», και συμβολίζει τον Ιούδα, τον περιφρονημένο και αποδιοπομπαίο προδότη του Χριστού.

Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου σε κάθε γειτονιά θα στηθούν οι στερμενιές για τα οφτά. Ένας σωρός ξύλα και ολόγυρα σούβλες με γουλίδια κρέας, γαρδούμια, σπληνογάρδουμα και μενούζες. Η διάθεση σε συνάρτηση με την αναμονή της Ανάστασης του χαρμόσυνου μηνύματος της ελπίδας και της σωτηρίας θα ανταμώσει τη φωνή των ιερέων του χωριού καθώς θα ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη». Θα είναι η στιγμή όπου οι νέοι βάζουν φωτιά στους «ορφανούς». Είναι η στιγμή στα Ανώγεια όπου οι ουρανομήκεις φλόγες των ορφανών δηλώνουν διαχρονικά την ελευθερία πνεύματος της κοινωνίας.
Αμέσως μετά την Ανάσταση, γύρω από τις «στερμενιές» στήνεται ένα εύθυμο φαγοπότι, όπου όλοι, κάτοικοι και επισκέπτες καλοδεχούμενοι από τις παρέες κάθε γειτονιάς του μυλοποταμίτικου χωριού, για το γλέντι που κρατάει όπως συνηθίζεται μέχρι τις πρωινές ώρες της Λαμπρής, της Κυριακής του Πάσχα.

«Τα Ανώγεια, και το τριήμερο που μπορεί να βιώσει ο κάθε ένας ξεχωριστά βοηθούν ώστε οι άνθρωποι να νιώθουν αναβαπτισμένοι μέσα στις εναλλαγές έντονων συναισθημάτων, λυτρωμένοι… κι έτσι, με ανανεωμένο το κουράγιο και την αισιοδοξία, με νέες δυνάμεις μπορούν να ξεκινήσουν και πάλι για τις μικρές καθημερινές μάχες της ζωής», επισημαίνει ο Σωκράτης Κεφαλογιάννης.

Σε ηλικία 102 ετών έφυγε το πρωί από τη ζωή ο πρώην μητροπολίτης Κισσάμου – Σελίνου, Ειρηναίος Γαλανάκης.

Ο εκλιπών είχε γεννηθεί στο Νεροχώρι Αποκορώνου στις 10 Νοεμβρίου 1911. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Κρήτης και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1937. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές Θεολογίας και Κοινωνιολογίας στη Γαλλία, στα Πανεπιστήμια της Λιλ και του Παρισιού. Εργάστηκε ως καθηγητής Θεολογίας σε σχολεία του Νομού Χανίων την περίοδο 1938-1945.

Το 1946 χειροτονήθηκε διάκονος και κατόπιν Πρεσβύτερος και του δόθηκε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Χρημάτισε υποδιευθυντής της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης. Τον Δεκέμβριο του 1957, η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης τον εξέλεξε επίσκοπο Κισάμου και Σελίνου και χειροτονήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1957.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 1962, με την ανύψωση των Επισκοπών της Κρήτης σε Μητροπόλεις προήχθη σε Μητροπολίτη. Στις 16 Δεκεμβρίου 1971 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης της Ιεράς Μητρόπολης Γερμανίας.

Επί Αρχιερατείας του αναγνωρίστηκε η Ορθόδοξη Μητρόπολη Γερμανίας ως τρίτη επίσημη εκκλησία στη χώρα, οικοδομήθηκε ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Τριάδας και το Μητροπολιτικό μέγαρο στη Βόννη, αλλά και πολλοί άλλοι ναοί σε άλλα μεγάλα κέντρα της Γερμανίας. Παραιτήθηκε το 1980.

Στις 26 Ιανουαρίου 1981 ο Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης επανήλθε εκ νέου στη Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου. Στις 24 Αυγούστου του 2005 υπέβαλε την παραίτησή του για λόγους υγείας στην Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης η οποία και έγινε αποδεκτή.

Με την παρουσία του συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση και λειτουργία της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης.

Επί Αρχιερατείας του και με τη συνεργασία άλλων κοινωνικών παραγόντων δημιουργήθηκε η μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία Α.Ν.Ε.Κ. (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Κρήτης), ιδέα που «γεννήθηκε» μετά το ναυάγιο του πλοίου «Ηράκλειο» στη Φαλκονερα, η ΕΤ.ΑΝ.ΑΠ. (Εταιρεία Αναπτύξεως Αποκορώνου), η Εταιρεία Αναπτύξεως Σελίνου, η Α.Ν.Ε.Ν. (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Νότου). Είναι ισόβιος πρόεδρος του «Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος». Έχει τιμηθεί με το ανώτατο παράσημο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Είχε συγγράψει δεκάδες βιβλία ενώ στην περιοχή της Κισσάμου έχει ιδρυθεί και λειτουργεί το μουσείο Ειρηναίος Γαλανάκης στο οποίο εκτίθενται τα προσωπικά του αντικείμενα. Τα εγκαίνια τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος κατά την επίσκεψή του στην Κίσαμο, την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2009.

Το αδιαχώρητο δημιουργήθηκε χθες στον ιερό ναό του Αϊ Γιώργη, στην λειτουργία για τους άνδρες που πραγματοποιεί κάθε χρόνο τέτοιες μέρες ο παπα- Ανδρέας. Δεκάδες πιστοί βρέθηκαν στο ναό για να εκκλησιαστούν και στη συνέχεια για να κοινωνήσουν. Στο κήρυγμα του ο π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε στις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και εξαπέλυσε πυρά κατά των Γερμανών και του Βερολίνου για την «πολεμική» τους στάση απέναντι στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Τόνισε χαρακτηριστικά ότι  «αυτή την ώρα πάλι, μετά από τόσα χρόνια από το ’41 ξανασυμβαίνει η ίδια διαδικασία όπου οι Γερμανοί έρχονται με μια άλλη πολεμική εξάρτηση, με την υπεροικονομική ισχύ, ξεχνώντας ότι σ’ αυτόν τον τόπο είναι η αληθινή ορθόδοξη θρησκεία, την οποία θέλουν να καταστρέψουν, να μην υπάρχει γιατί τους ελέγχει και την ίδια στιγμή θέλουν να καταστρέψουν και τον ίδιο τον πολιτισμό, τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ, τον αρχαίο, τον Βυζαντινό που κράτησε τα στίφη των βαρβάρων αιώνες χίλιους εκατό, για να μπορέσουν  να επιβιώσει η Ευρώπη.»

 Ολόκληρο το κήρυγμα έχει ως εξής:

«Η ΕΛΛΑΔΑ  πια οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Δεν ξέρουμε αν είναι με γκιλοτίνα ή με Καλάσνικοφ ή ακόμα αν θα είναι με εκτέλεση πυρηνικών όπλων. Ένα είναι βέβαιο ότι η ΕΛΛΑΔΑ πεθαίνει από την αδηφαγία της Γερμανικής μαύρης ψυχής, γιατί υπάρχουν και αμέτρητες λευκές ψυχές, καθαρές στο γερμανικό χώρο, που δυστυχώς όμως, συνεχώς και αδιαλείπτως παραπλανούνται από τους μαύρους δαίμονες του κακού.

Αυτοί οι δαίμονες του κακού ενσαρκώνονται τώρα στην απέραντη απληστία της νέας Γερμανίας η οποία όταν είχε καταστραφεί από το δεύτερο συγκλονιστικό ατόπημα που έκανε να δολοφονήσει εκατομμύρια ανθρώπους   για να κερδίσει τον ζωτικό της χώρο, στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο, δε συνήλθε αλλά διακατέχεται τόσο από τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο όσο και από τις προηγούμενες εποχές και ιδιαίτερα μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, από το σύνδρομο της διαρκούς επιθετικότητας, της διαρκούς κατακτητικότητας και της  διαρκούς απληστίας για να κερδίσει τι;

Να κερδίσει το νέο πλούτο; να κερδίσει τον έλεγχο το γεωπολιτικό; να κερδίσει την υπερεξουσία του κόσμου; Αυτά όμως οδηγούν στην αυτοκαταστροφή και αυτή την ώρα όσο κι αν νομίζει η Γερμανική πολιτική ανευθυνότητα  ότι μπορεί να ξαναπαίξει το παιχνίδι του Χίτλερ για να κερδίσει τη νέα μάχη της οικονομικής κατάκτησης  μιας που στο Β’  παγκόσμιο πόλεμο και στον πρώτο δε κατάφερε παρά τις θυσίες που συντελέστηκαν από τους πρόμαχους της ελευθερίας των εθνών , που έδωσαν  τη μάχη εναντίον του Γερμανικού ολοκληρωτισμού , να δώσουν το αποτέλεσμα της δικιάς τους νίκης. Νίκησε και πάλι η ελευθερία, νίκησε το ελεύθερο φρόνημα των ανθρώπων και μέσα σε αυτή την αγωνία για την ελευθερία και τη διαφύλαξη της που δεν αποτέλεσε ποτέ για τους ελεύθερους λαούς  κενόν λόγο αλλά λόγο πλέον βιωματικής ζωής των ελευθερόθωρων   ανθρώπων , όπως είναι οι Έλληνες, όπως είναι οι Κρήτες, που δώσανε τις μάχες κυρίως στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο και συνέτριψαν τα υπερόπλα του χιτλερισμού.

Αυτή την ώρα επανέρχονται με μια άλλη μορφή, κατευθυνόμενοι από το ανεξέλεγκτο σύνδρομο της υπερκυριαρχίας  τους, της διασφάλισής τους, του τρόμου τους για να μη ξαναβρεθούν πάλι σε δυσκολία, την οποία εβρέθηκαν όταν νικήθηκαν και στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Στο δεύτερο κυρίως τους βοήθησε η Αμερική με μια γενναία βοήθεια για να μπορέσουν να ανασυγκροτηθούν. Και αυτοί ανασυγκροτήθηκαν, αλλά ξέχασαν αυτή τη βοήθεια και αυτή την ώρα που εκυριάρχησαν μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να ξαναδείξουν τον κακό εαυτό τους, ξεχνώντας τη βοήθεια ελευθερόφρονας χώρας όπως είναι η Αμερική τότε που τους έσωσε, όπως και άλλους Ευρωπαϊκούς λαούς και  βοήθησε και τον Ελληνικό λαό, με τα δύο μεγάλα σχέδια τότε του Μάρσαλ και του Τρούμαν, ξέχασε αυτή την ιστορία και ξαναγύρισε πάλι στην δραματική κατάσταση της επιθετικότητας, για να κερδίσει τώρα την οικονομία του κόσμου, την μάχη ενός πολέμου τον οποίο άρχισε κυρίως μετά την συνένωση της Γερμανίας, ενώ τον είχε από την αρχή στο νου της, να ξαναποδείξει στην ανθρωπότητα ότι είναι ισχυρός λαός και ξαναγεννήθηκε. Αν έλειπαν όμως οι βοήθειες των ελευθεροφρόνων κρατών δεν θα γινότανε ούτε αυτή η επιτυχία ότι και αν έκαναν. Ξεχνώντας λοιπόν αυτή την βοήθεια, ξανακυλάει στην απόγνωση ολόκληρο τον κόσμο, ολόκληρη την Ευρώπη, την οποία θέλησαν να την εκμεταλλευτούν.

Συμπίπτει αυτή την στιγμή να βρισκόμαστε στις μέρες της μεγάλης σαρακοστής. Να βρισκόμαστε πλέον στην θεία δοκιμασία των Παθών του Χριστού. Τα Πάθη του Χριστού κατά την ορθόδοξη άποψη και αντίληψη, αποτελούν την έκφραση διά των Πατέρων και Αγίων και των θυσιασθέντων γι’ αυτή την πίστη, την καθαρή πίστη της ορθοδοξίας, αποτελούν την μεγαλύτερη κατάθεση στο Χριστιανισμό, ο οποίος βάλλεται και ο οποίος έχει καταστρέψει όλη τη Χριστιανική ενότητα μετά το μέγα Σχίσμα. Γιατί ο καθολικισμός θέλησε από την αρχή να έχει μια λογικοκρατία στη πίστη, ενώ η πίστη είναι η πίστη των ανθρώπων των απλών, η πίστη των θυσιασθέντων μαρτύρων, του νέφους των μαρτύρων, οι οποίοι στην Ανατολή ολόκληρη που γεννήθηκε ο Χριστιανισμός, όχι στην Αυτοκρατορία όσο και αν την αναγνώρισε τη θρησκεία για πολλούς ο Μέγας Κωνσταντίνος, έφθασαν στο σημείο να οδηγηθούν στο Σχίσμα. Αυτό το Σχίσμα, ανέδειξε πάλι την πρόκληση της υπερεξουσιαστικότητας στο χώρο της θυσίας  του ίδιου του Χριστού. 

Αυτή την ώρα λοιπόν πάλι δοκιμαζόμαστε, όπως δοκιμαστήκαμε στις εορτές περίπου του Πάσχα του Απρίλη του 1941, τότε πάλι που η Γερμανική μπότα εισέβαλε στην ΕΛΛΑΔΑ και την κατέκτησε, για να περάσουμε 4 χρόνια μακράς δοκιμασίας, θυσιών, εκατομβών και άλλων πλέον καταστροφών εις την χώρα μας.

Αυτή την ώρα πάλι, μετά από τόσα χρόνια από το ’41 ξανασυμβαίνει η ίδια διαδικασία όπου οι Γερμανοί έρχονται με μια άλλη πολεμική εξάρτηση, με την υπεροικονομική ισχύ, ξεχνώντας ότι σ’ αυτόν τον τόπο είναι η αληθινή ορθόδοξη θρησκεία, την οποία θέλουν να καταστρέψουν, να μην υπάρχει γιατί τους ελέγχει και την ίδια στιγμή θέλουν να καταστρέψουν και τον ίδιο τον πολιτισμό, τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ, τον αρχαίο, τον Βυζαντινό που κράτησε τα στίφη των βαρβάρων αιώνες χίλιους εκατό, για να μπορέσουν  να επιβιώσει η Ευρώπη. Διότι, αν δε πρότασσε το Βυζάντιο τα στήθη και αν οι Αρχαίοι Έλληνες , από τότε, από τις μάχες του Μαραθώνα έως της Σαλαμίνας έως τις Πλαταιές, δεν έδιναν τη μάχη να συγκρατήσουν τα βάρβαρα έθνη, Ευρώπη δεν θα υπήρχε. Ξεχνώντας λοιπόν όλες αυτές τις μέγιστες θυσίες του πρώτου του Αρχαίου του Δυτικού πολιτισμού, τον οποίο τον πήραν και τον κακοποίησαν, ακόμα και την δημοκρατία την ίδια, έως το Βυζαντινό πολιτισμό, της μεγάλης ορθοδοξίας.

Αυτή την ώρα οδηγούν πάλι την Ευρώπη στην καταστροφή, την ΕΛΛΑΔΑ στην εκμηδένιση και την πίστη μας στη μεγάλη δοκιμασία. Πάλι η ΕΛΛΑΔΑ υψώνεται στο σταυρό μαζί με το Χριστό, γεμάτη ιδρώτα στο μέτωπο και γεμάτη δάκρυα και αίμα να τρέχει από τις πλευρές της. Καλείται ο Ελληνικός λαός, ο ορθόδοξος λαός, να σηκώσει ψηλά την πίστη του και να προμαχήσει γι’ αυτή τη μεγάλη αγιότητα την οποία θέλουν να εκμηδενίσουνε. Εμείς εδώ απάνω στα ψηλά βουνά, απάνω στο μεγάλο σύμβολο της Κρήτης , τον Ψηλορείτη, εμείς  πρώτοι θα δώσουμε το παράδειγμα, οι άνδρες τούτου του τόπου, να ξαναυπάρξει η ελευθερία, να ξαναυπάρξει προμάχηση, να ξαναυπάρξει αποδίωξη όλων αυτών ων εχθρών και των πολεμίων, οι οποίοι έρχονται δήθεν ως φίλοι, για να καταλάβουν την ψυχή μας και να την πουλήσουν στο σκότος. Όχι, εμείς θα υποδεχτούμε το πάθος του κυρίου και το πάθος το δικό μας και την ίδια στιγμή θα προσδοκούμε το Άγιο φως της Ανάστασης. Γιατί η ΕΛΛΑΔΑ είναι πάντοτε η προνομιούχος χώρα που κρατάει το Άγιο φως για να το καταλάμψει σ’ ολόκληρη τη χριστιανοσύνη, να αποκαθαρθεί από τα αμαρτήματα και τα εγκλήματα του Παπισμού και του Δυτικού εκμεταλλευτικού  χριστιανισμού και να ξαναβρεθεί ο δρόμος της αληθινής πίστης και του αληθινού πολιτισμού, τον οποίο εξέφρασε τρεις χιλιάδες χρόνια, ο Αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, η Ορθοδοξία, το Βυζάντιο και ο νέος Ελληνικός πολιτισμός.

Θέλουν να μας καταστρέψουν, θέλουν να μας εκμηδενίσουν, θέλουν να ελέγξουν  τα πάντα. Από τις τράπεζές μας μέχρι όλα. Δεν είναι ικανοί. Η ψυχή των Κρητών και η ψυχή των ΕΛΛΗΝΩΝ αίρεται πάλι, στο πεδίο το υψηλών της μεγάλης αγωνιστικότητας, την ψυχή μας δεν θα την παραδώσουμε ποτέ, παρά μόνο στον Άγιο Ιησού Χριστό τον σταυρωθέντα και αναστάντα.

  Θα έπρεπε   να ξαναθυμίσουμε,  στην   Μέρκελ και στον Σόϊμπλε,  εμπαθείς μισέλληνες και οι δύο κάποιους αιώνιους ύμνους  για την Ελλάδα από κορυφαίους συμπατριώτες  τους

-Γιόχαν Γκαίτε (ο μεγαλύτερος ποιητής της Γερμανίας): «Οι Έλληνες είναι συγγενείς μου, είναι δάσκαλοί μου, τους θαυμάζω σαν άφθαρτες διάνοιες»!…

-Φρήντριχ Σίλλερ (διάσημος Γερμανός ποιητής και δραματικός συγγραφέας): « Έλληνα, όπου και αν γυρίσω τη σκέψη μου, μπροστά μου σε βλέπω, ό,τι και αν αναζητώ μπροστάρης είσαι εσύ και αξεπέραστος»!…

– Βίλελμ Μύλλερ (εξ ίσου μεγάλος Γερμανός ποιητής):  «Χωρίς  την ελευθερία τι θα ήσουνα, ώ Ελλάδα, χωρίς εσένα, Ελλάδα, τι θα ήταν ο κόσμος!…

-Τόμας Μαν (διάσημος Γερμανός συγγραφέας, με Νόμπελ):  «Κι’ αν τύχει το σύμβολο της ελευθερίας που είναι οι Θερμοπύλες να ξαναγίνει πράξη στον ίδιο αυτό τόπο, πάλι οι Έλληνες θα είναι οι νικητές!..»

-Ότο Μπίσμαρκ (αρχικαγκελάριος της Γερμανίας, 1890):  «Αν οι Έλληνες δεν πολεμούσαν μεταξύ τους  θα κατακτούσαν τον κόσμο!..».

-Καρλ Μαρξ (ο Γερμανός θεμελιωτής του κομμουνισμού):  «Οι αξίες  του ελληνικού πολιτισμού παραμένουν ακόμη σαν κανόνες και άφθαρτα πρότυπα»!…

-Φρειδερίκος Ένγκελς (Συνιδρυτής του κομμουνισμού με τον Μαρξ ):  «Οι Έλληνες είναι ένας λαός που τα πολύπλευρα χαρίσματά του εξασφάλισαν μια τέτοια θέση στην ιστορία που κανένας λαός να μην  μπορεί να τους τη διεκδικήσει!..»

-Φρίντριχ Νίτσε (Μέγας Γερμανός φιλόσοφος και ποιητής):  «Ο κόσμος είναι σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα!»…

Η ιστορία θυμάται και διδάσκει. Ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος που ξεκίνησαν οι παρανοϊκοί αφέντες του Βερολίνου σίγουρα θα έχει το τέλος των δύο άλλων. Αυτό είναι βέβαιο και η Ελλάδα θα είναι αυτή που θα αλλάξει και πάλι την πορεία του…»