Λίγες ώρες πριν από την Ανάσταση του Θεανθρώπου, πυρετώδεις είναι οι προετοιμασίες στα Ανώγεια για το κάψιμο του «Ορφανού».  Από το πρωί τα παιδιά του Μετοχίου, του Αϊ Γιώργη, του Αϊ Γιάννη, του Περαχωριού και οι…μικροί «Παλαιστίνιοι», στην περιοχή Κομπί συγκεντρώνουν τα ορφανόξυλα για να κάψουν τον άνθρωπο που πρόδωσε το Χριστό, τον  Ιούδα.

Οι δρόμοι και τα σοκάκια των Ανωγείων έχουν γεμίσει από ασπαλάθους και αχινοπόδους.  Τα παιδιά με τη βοήθεια και των μεγάλων έχουν αρχίσει να «χτίζουν» τον «Ορφανό» στα πιο ψηλό σημείο της κάθε ενορίας.

Τα  μεσάνυχτα την ώρα που θα ακουστεί το «Χριστός Ανέστη» θα δοθεί  το σύνθημα για να καεί ο «Ορφανός», για την τιμωρία του Ισκαριώτη.

Κάποιο από τα παιδιά που θα βρίσκεται στην εκκλησία της κάθε ενορίας  θα τρέξει να δώσει το σύνθημα, φωνάζοντας σε όσους αναμένουν με αγωνία  να βάλουν φωτιά: «Το ΄πε , το΄ πε ο παπάς…»

Σε λίγα λεπτά οι φλόγες από τους πέντε «Ορφανούς» θα φωτίσουν τα πλάγια και τη ρίζα του Ψηλορείτη.

Οι μπαλωθιές για το καλοσώρισμα της Ανάστασης θα δίνουν και θα παίρνουν στέλνοντας το μήνυμα ότι η ζωή κέρδισε το θάνατο.

Το μοναδικό αυτό έθιμο των Ανωγείων που κρατάει εδώ και αιώνες, δίνει ένα ξεχωριστό χρώμα στο Πάσχα του χωριού και της Κρήτης ολόκληρης.  Σύμφωνα με την παράδοση  ο «Ορφανός» έχει τις ρίζες του στην εποχή της τουρκοκρατίας. Από την ΑΝΩΓΗ του Ψηλορείτη οι μεγάλες φωτιές μετέφεραν το διπλό μήνυμα της Ανάστασης σε όλη την Κρήτη και  στους Τούρκους, ότι υπάρχει χριστιανοσύνη και ελληνισμός.

Χριστός Ανέστη!

Ο Σταυρός του Αί Δημήτρη στο Μετόχι

Μεγάλη Παρασκευή στ΄ Ανώγεια με τον καιρό μια να…κλαίει και μια να…γελάει,  με τον ήλιο να παίζει το δικό του κρυφτό μέσα από τα σύννεφα του Ψηλορείτη.

Στο χωριό, παρά το κρύο που επικρατεί – ευτυχώς είναι υποφερτό – οι Ανωγειανοί  είναι έτοιμοι για την περιφορά των τεσσάρων Επιταφίων και Σταυρών.

Ο Σταυρός του ΑΪ Γιώργη

Την ίδια ώρα τα κοπέλια συγκεντρώνουν τα ορφανόξυλα στις γειτονιές για το αυριανό  κάψιμο του Ιούδα, ένα έθιμο αιώνων στ΄Ανώγεια.

Εντυπωσιάζει για μια ακόμα χρονιά  το πάθος των «Παλαιστίνιων»  (μια  γειτονιά χωρίς ενορία) των Ανωγείων στην περιοχή Κομπί, όπου έχουν συγκεντρώσει ένα ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό ορφανόξυλων για την αυριανή μέρα.

Ο Σταυρόςτου Αϊ Γιάννη

Οι «Παλαιστίνιοι» δεν αναγνωρίζουν ως ενορία τους ούτε αυτή της Παναγίας, ούτε του Αί Γιάννη, επιμένουν χρόνια τώρα στην δική τους ρομαντική «αυτονομία» δίνοντας έτσι ξεχωριστό χρώμα στα έθιμα του Πάσχα στα Ανώγεια.

Ο Σταυρός της Παναγίας

Με το φακό της ΑΝΩΓΗΣ επισκεφθήκαμε και τις τέσσερις εκκλησίες και  φωτογραφίσαμε τους υπέροχους και ομορφοστολισμένους Σταυρούς και Επιτάφιους.

Κοινή παραδοχή είναι ότι τις εντυπώσεις κερδίζει ο Σταυρός του Αϊ Δημήτρη στο Μετόχι, με ένα πραγματικό κέντημα από λουλούδια σε ένα πλαίσιο από κανέλα….

Το Θείο Πάθος συνέχει περισσότερο από κάθε άλλη φορά,  στη μακρά πορεία του Ελληνικού Χριστιανισμού, την Πατρίδα που λέγεται Ελλάδα. Την Πατρίδα που δημιούργησε και τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό και πραγματικά έδωσε τις δυνατότητες για να αναπτυχθεί συγκλονιστικά και ουσιαστικά ο Χριστιανισμός και με ιδιαίτερη πλέον διάσταση ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός της Ανατολής.

Ο Χριστιανισμός των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, των μεγάλων δημιουργών, των μεγάλων οραματιστών, των μεγάλων Αξιών οι οποίοι προμάχησαν για τη λειτουργία της Εκκλησίας του Χριστού, θυσιάστηκαν και απετέλεσαν τους πρωτοπόρους για την πίστη της Ορθοδοξίας της Ελληνικής. Αυτή η Πίστη αυτός ο Πολιτισμός κινδυνεύει σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Με την έννοια αυτή το δράμα της Θείας Θυσίας και η αγωνία του Θρήνου της Μητέρας Παναγίας για τον Υιον της τον θυσιαζόμενο, είναι εκείνα τα οποία χαρακτηρίζουν τη σημερινή μεγαλύτερη ευαισθησία η οποία συνέχει τουλάχιστον τους Ορθόδοξους Έλληνες οι οποίοι αισθάνονται την πνευματική ευθύνη μέσα τους, μέσα σε καιρούς που ο χαλασμός είναι κυρίαρχος για όλες της Εκκλησίες της Ελληνικής Πίστης και της Ελληνικής πνευματικότητας.

Χθες και προχθές γιορτάστηκε ο νυμφίος , χθες το ευχέλαιο  και την Πέμπτη γιορτάστηκε ο κήπος των Ελαιών ,η αγωνιώδης προσευχή του Ιησού η δυνατόν ,απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο.

Όχι ότι ο Χριστός Θεός φοβήθηκε όπως οι άνθρωποι φοβούνται τον θάνατο και το μαρτύριο. Ήταν προδιαγεγραμμένη η βούληση του Θεού, η βούληση η προφητική ότι αυτός ο ερχόμενος ο Υιός του Θεού θα έσωζε την ανθρωπότητα, αφενός μεν από την αγριότητα του Γιαχβέ του Ισραήλ και αφ’ ετέρου από τα είδωλα της κακής χρήσης και του Δωδεκάθεου της Ελληνικής θρησκευτικότητας.

Εκείνη την ώρα όμως που ύψωσε τα χέρια μόνος στον κήπο των Ελαιών ήταν ο ανθρώπινος Χριστός. Εκείνος ο οποίος  εξέφραζε και την ανθρώπινη αδυναμία μέσα εν τη δυνάμει τη Θεϊκή

Όμως αν λάβουμε υπ’ όψιν μας την ανθρώπινη αδυναμία εκείνη τη στιγμή σαν άνθρωποι, να δούμε πως εκείνη την ώρα ένας Θεάνθρωπος  με την ανθρώπινη του διάσταση μπορεί να ένιωσε την απέραντη μοναξιά και από τον Πατέρα ακόμα. ο οποίος υποτίθεται ότι τον πρόσφερε θυσία για να σωθεί η ανθρωπότητα από την αμαρτία.

Την ίδια ώρα όμως ήρθε η προδοσία. Του μαθητή κρατούσε το γλωσσοκόμον που κρατούσε δηλαδή όλη αυτή την υπόθεση του χρήματος και της κακής χρήσης του, της χρήσης του ως πειρασμό για να πραγματοποιήσει ακόμα και την προδοσία.

Αυτός λοιπόν έδωσε τον ασπασμό σε σημείο αναγνώρισης από όλους εκείνους που  ήθελαν να τον συλλάβουν και πραγματοποίησε την προδοσία στο πρόσωπο του Χριστού.

Μετά ακολούθησε το πραιτώρειον. Για φανταστείτε τα σημερινά δικαστήρια εκείνη την ώρα όμως. Το δικαστήριο του πραιτωρείου ήταν ένα δικαστήριο ξένης δύναμης, της δύναμης της Ρωμαϊκής  Αυτοκρατορίας η οποία με τα όπλα της και τα ακόντια της και τα ξίφη της βασάνιζε  όλο το κόσμο και είχε σκλαβωμένο και το λαό του Ισραήλ.

Ο Χριστός ήταν Ιουδαίος ήταν Ισραηλίτης συνεπώς με αυτή την έννοια και αυτός ήταν υπόδουλος.

Κι ας μη ξεχνάμε την παρεξήγηση αυτού του λαού ο οποίος τον περίμενε ως λυτρωτή  από την σκλαβιά που τον είχε περιβάλλει αυτή η Ρωμαϊκή  Αυτοκρατορία.

Με αυτή την έννοια λοιπόν στο πραιτώρειο  αυτό των Ιουδαίων και κυρίως του Πιλάτου οδηγήθηκε ο Χριστός.

Όπως οδηγήθηκε η Ελλάδα αν θέλετε σήμερα, η Ορθόδοξη Ελλάδα στο πραιτώρειο όλων αυτών των Φαρισαίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,όλων αυτών των εταίρων και συνεταίρων,όλων αυτών οι οποίοι ακόμα δεν μαρτυρούν την μεγάλη τους αμαρτία όλων των ετών και των αιώνων. Που βασάνισαν άλλους λαούς  για να τους έχουν υπό την εκμετάλλευση για την υπέρ εξουσία τους.

Αυτό το πραιτώρειο λοιπόν αντιμετώπισε ο Χριστός εκείνη την ώρα και εν τέλη για να σωθεί η Αυτοκρατορία και τα προσχήματα της από την απαίτηση των Φαρισαίων και των Ιουδαίων ,να σταυρώσουν το Χριστό ,ο Πιλάτος και ο Καϊάφας έδωσαν τη λύση.

Προτιμήθηκε η απελευθέρωση του ληστή και όχι του Χριστού. Το Βαρραβάν έκραζε ο λαός απολύσαι και τον Χριστό Σταύρωσε.

Γιατί τον είχε παρασύρει ο όχλος,τον είχε παρασύρει η προπαγάνδα εκείνων των καιρών, το μίσος των Φαρισαίων όλων αυτών που δεν ήθελαν τον Χριστό με τη λάμψη τη Θεϊκή που είχε ,με τα θαύματα τα οποία έκανε ,με τις ομιλίες τις οποίες πραγματοποίησε  και με τις αμφισβητήσεις που έκανε στην Εκκλησία αυτή του Γιαχβέ ,στην Εκκλησία τη παραδοσιακή της Γραφής της Παλαιάς Διαθήκης, για να δώσει την καινούρια πνοή σε μια Εκκλησία όχι της Παλαιάς Διαθήκης αλλά της Καινής Διαθήκης της νέας Εκκλησίας του Χριστιανισμού.

Μετά ακολούθησε ο Σταυρός, το μαρτύριο ,οι εμτυσμοί,οι κολαφισμοί,οι μάστιγες και στη συνέχεια η Σταύρωση και ο Μέγας Θρήνος της Παναγίας για τον αδίκως σταυρωμένο Υιό της.

Όλο αυτό το Θείο δράμα είναι το δράμα του λαού μας σήμερα πάλι μετά από τόσα χρόνια ανεξαρτησίας του Νεοελληνικού Κράτους.

Αυτή την ώρα σταυρώνεται ο Ορθόδοξος λαός όπως σταυρώθηκε  πριν 15 χρόνια ο Σέρβικος λαός Ορθοδοξότατος από τις βόμβες του κ.Κλίντον για να ξεπλύνει τις αμαρτίες του και να κρατήσει όλη αυτή την υπέρ εξουσία.

Πολλαπλά αυτή τη στιγμή σταυρώνεται όλη η Ελλάδα σταυρώνεται η Ορθοδοξία της σταυρώνεται ο Ανατολικός Χριστιανισμός ο οποίος είναι φυλακισμένος μέσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο,για να κρατήσει αυτή τη παράδοση όχι ενός μύθου,αλλά μια θυσίας αιώνων, για να πραγματοποιηθεί το Βυζάντιο, το οποίο το άφησε στο έλεος του Θεού με την άλωση της Πόλης η Δύση,αφού πρώτα έκανε την πρώτη άλωση αυτή και το αποδυνάμωσε,το άφησε στη δεύτερη άλωση των Τούρκων και των Οθωμανών για να καταργηθεί,χωρίς ουσιαστικά να το βοηθήσει.

Άρα λοιπόν συνεχίζεται η προδοσία του Ελληνικού Έθνους,της Ελληνορθοδοξίας και από τους δυτικούς συμμάχους αλλά και από όλους τους άλλους τους άπιστους με τη δικιά τους πίστη αλλά με τη δικιά τους επιθετικότητα διαρκώς και αδιαλείπτως.

Και αυτοί τη στιγμή οι ημέτεροι άρχοντες είναι αυτοί που αγνοούν αυτή τη δοκιμασία,αυτό το πάθος,αυτό το μαρτύριο του Ελληνικού λαού και δεν συνέρχονται πραγματικά αλλά συμμετέχουν σε αυτό το διαρκές έγκλημα της εκμετάλλευσης και του λαού μας και των άλλων λαών του κόσμου.

Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια καινούρια τραγωδία,βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο γενικότερα του πολιτισμού αλλά ειδικότερα του θρησκευτικού πολιτισμού.

Γιατί βλέπουμε αυτή τη στιγμή  ότι αναπτύσσεται όλη η ιστορία των σκληρών φονταμεταλιστικών πολιτισμών του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού.

Και πάλι η Δύση με την έννοια ότι θέλει να προστατεύσει τα συμφέροντα της μάχεται εναντίον ουσιαστικά του Χριστιανισμού διότι τον αφήνει έκθετο,πάλι τον αντιπαλεύει για τα συμφέροντα της χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν της ούτε το μέγεθος και των αριθμό των Ορθόδοξων από τη Ρωσία μέχρι τα Βαλκάνια,μέχρι τη Μέση Ανατολή των Ορθόδοξων λαών,οι οποίοι αυτή την ώρα δοκιμάζονται και ξαναρχίζει η δίωξη των Ορθοδόξων   και αυτό το μέγα έγκλημα που έγινε στη Συρία από πλευράς μεθοδεύσεων  των υπερδυνάμεων των Ευρωπαϊκών και των Ατλαντικών.

Συνεπώς αυτή την ώρα ,πέρα από τις διακηρύξεις των πραγμάτων και των θαυμάτων που κάνουμε κάθε χρόνο και οι επίσκοποι και οι Αρχιεπίσκοποι μας  και στέλνουν εγκυκλίους συμπαράστασης των λαών,η Εκκλησία αυτή την ώρα θα έπρεπε να είναι μαχόμενη πάλι θα έπρεπε να είναι στις επάλξεις της πνευματικής της ευθύνης,όπως μαχόμενη ήταν η Ορθοδοξία σε όλα τα χρόνια της βάρβαρης τετρακοσιοσάχρονης  κατοχής της Ελλάδας.

Όμως πέρα από τα μαρτύρια που υφιστάμεθα μετά τα μαρτύρια έρχεται πλέον η πρώτη Ανάσταση,το πρωί του Σαββάτου .

Ο λίθος έχει κυλιστεί οι μυροφόρες μεταφέρουν το μήνυμα  και ο Χριστός κατήλθε εις τον Άδη για να ελευθερώσει το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία του θανάτου.

Σε αυτή τη μεγαλειώδη πραγματοποίηση της Ιησού Αναστάσεως ελπίζει ο λαός μας.

Τόσα χρόνια σε αυτή την Ανάσταση κατορθώσαμε και σταθήκαμε και λυτρωθήκαμε από το μέγα μαρτύριο. Σ’ αυτή την Ανάσταση  ελπίζουμε και πάλι και πιστεύουμε ότι θα βοηθηθούμε αν έχουμε οι ίδιοι ψυχή και πιστέψουμε στην Ανάσταση.

Διότι όσο και να την αρνούνται οι ξένοι ακόμα και οι Χριστιανοί της Δύσης, διότι αν δεν την αρνιότανε και πίστευαν στην Αναστάσιμη πλέον διάσταση για την Ορθοδοξία ,θα είχαν και αυτοί  απελευθερώσει όλες τις δυνάμεις του κακού οι οποίοι μας παρασύρουν ξανά στην άβυσσο της καταστροφής.

Με αυτή την ευχή να αγωνιστούμε και να παλέψουμε για να χαρούμε το μέγα γεγονός,το μέγα μήνυμα της Αναστάσεως,να μπορούμε να έχουμε σε λίγες ώρες.

Αναστήτω ο Θεός και διασκορπιστήκανε οι εχθροί αυτού και φυγέτουσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν.

Αυτή την ώρα θα πούμε και για μας..

Και διασκορπιστήκανε από προσώπου της γης οι μισούντες ημάς.

Χρόνια πολλά..

 Πλήθος κόσμου βρέθηκε και στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια,  ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του π. Ανδρέα στους άντρες, ώστε να λειτουργηθούν και να δεχτούν τη μετάληψη.

Η συγκεκριμένη λειτουργία αποτελεί θεσμό πλέον τη τελευταία δεκαετία και λαμβάνει χώρα δυο φορές το χρόνο, πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα.

Μετά τη λειτουργία ο π. Ανδρέας απευθυνόμενος προς τον κόσμο ανέφερε τα εξής:

«Τέκνα αγαπητά Άντρες των Ανωγείων τσι Κρήτης

Ήρθε πάλι ο άγιος καιρός της προσμονής της Ανάστασης της Ελλάδας που περνάει μέσα από τον τάφο του Χριστού. Αυτής της μεγάλης παράδοσης του ελληνικού γένους της Ορθοδοξίας.

Ο Χριστιανισμός χωρίστηκε και διασπάστηκε εξαιτίας του Δυτικού Χριστιανισμού . Όμως η Ορθοδοξία είναι εκείνη η οποία κρατάει ακόμα όσο και αν της προβάλουν εμπόδια, την κατακεραυνώνουν , την διώκουν και την κατηγορούν. Βέβαια η Ορθοδοξία δεν έχει τον πλούτο ούτε τις σκοτεινούς μηχανισμούς που έχει η δυτική εκκλησία.

Έχει όμως τη βαθιά πίστη και την ουσιαστικότητα του μηνύματος  του Χριστού, ότι η Ανάσταση περνάει από το σταυρό. Αυτό το σταυρό λοιπόν θα αντιμετωπίσουμε πάλι αύριο 2014 χρόνια  μετά τη γέννηση του Χριστού.

Οι ώρες είναι δύσκολες για το ελληνικό γένος αυτή την ώρα, όσο δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα φτάσουμε μετά το 1821 σ’ αυτή την φρικτή κατάσταση, μιας νέας διάλυσης η οποία προδιαγεγραμμένη υπάρχει από χρόνια. Γιατί έχει κριθεί η   ελληνοορθοδοξία ως σκληρή πιστευτική μαρτυρία μέσα σ’  ολόκληρο το χριστιανισμό. Αυτή την ώρα λοιπόν θέλουν να βάλουν εναντίον αυτής της Ορθοδοξίας, αυτής της πίστης της βαθιάς, η οποία στερέωσε το ελληνικό γένος 400 χρόνια ανατολικής σκλαβιάς της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και προηγούμενα άλλα 400 χρόνια  σκλαβιάς , στη δυτική πλέον ιστορία της εκμετάλλευσης και της καταβαράθρωσης της ορθοδοξίας.

Φέτος γιορτάσαμε τα 193 χρόνια από την απελευθέρωση του γένους.  Αυτή η απελευθέρωση έγινε μεν με τη βοήθεια των ξένων δυνάμεων και δόθηκε η δυνατότητα για τα δικά τους συμφέροντα εκείνης της ώρας και για τις συγκυρίες να υπάρξει αυτή η διαδικασία της επαναστατημένης Ελλάδας για να προχωρήσουμε στην απελευθέρωση του επί χρόνια και αιώνες, διωκόμενου ελληνικού γένους από την ανατολική Οθωμανική αυτοκρατορία.

Οι πρωτεργάτες οι οποίοι διαμόρφωσαν την επανάσταση δεν ήταν μόνο οι ντόπιοι Έλληνες αλλά ήταν και εκείνοι  οι Έλληνες του εξωτερικού, οι οποίοι έδωσαν τη δυνατότητα με τη Φιλική εταιρεία να οργανωθεί αυτή η επανάσταση και συμμετείχαν βέβαια  και πάρα πολλοί φιλέλληνες από την Ευρώπη και από την Αμερική ακόμα, και στήριξαν την Ελληνική επανάσταση. Η Ελληνική επανάσταση όμως δεν ήταν επανάσταση συμφερόντων ούτε μια επανάσταση ιδεών, ήταν μια επανάσταση ελευθερίας υπόδουλου έθνους. Αυτή την καθαρή ελευθερία από την υποδούλωση, σε μια κυρίαρχη δύναμη υπερεκμετάλλευσης και βαρβαρότητας επέτυχε η ελληνική επανάσταση, που ήταν και η μοναδική από τις επαναστάσεις και την Αμερικανική και τη Γαλλική επανάσταση.

Χωρίς να μπορέσει να συγκριθεί η μικρή Ελληνική επανάσταση η οποία είναι τόσο μέγιστη με τις επαναστάσεις των ευρύτερων πλέον και αλλοιωτικών συμφερόντων που ήταν οι άλλες δυτικές επαναστάσεις.

Αυτή η επανάσταση όμως, εδώ ντόπια, έγινε από τους ανθρώπους εκείνους, οι οποίοι προκινδύνευσαν για να αντιμετωπίσουν όλους τους δυνάστες που καταδυνάστευσαν τη χώρα τόσα χρόνια.

Βέβαια, οι άνθρωποι δεν είχαν τόσο οργανωμένες δυνατότητες, ήταν καπεταναίοι, ήταν αυτόνομοι, ήταν αρχηγοί , διότι εκείνη την ώρα δεν υπήρχε οργανωμένος στρατός εσωτερικά για να αντιμετωπίσει την ιστορία.

Με όλα όμως αυτά τα ελαττώματα, με όλες τις αδυναμίες κατάφεραν αυτοί οι ίδιοι να πάρουν στα χέρια τους μαζί με την οργανωμένη βοήθεια που τους δόθηκε από την Φιλική εταιρεία να πάρουν στα χέρια τους την επαναστατική ιδέα και να την κάνουν πραγματικότητα, νικώντας σε διάφορα μέτωπα παρά τις επιθέσεις και παρά τις παλινωδίες των ξένων Ευρωπαίων που ήθελαν μεν για λόγους δικών τους συμφερόντων   την ανεξαρτησία της Ελλάδος , αλλά την ίδια στιγμή είχαν πολλαπλά συμφέροντα από την καταρρέουσα Οθωμανική αυτοκρατορία και στις ευρύτερες περιοχές στα Βαλκάνια.

Αυτή όμως τη μεγαλειώδη προσπάθεια του ελληνικού γένους έρχονται τώρα 193 χρόνια μετά, και σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή που περνά η χώρα να την αποκαθηλώσουν, να την μειώσουν, να την εκμηδενίσουν, να την απονοηματοποιήσουν  οι εκσυγχρονιστές των ελληνικών πραγμάτων όπως διάφοροι κύριοι και διάφορες κυρίες που κάνουν τους εκσυγχρονιστές. Μάλιστα ένας από αυτούς εκρέμασε προχτές στο διαδίκτυο μια κατάπτυστη ιστορία, η οποία έλεγε ότι αυτοί οι οποίοι έκαναν την επανάσταση ήταν κατσαπλιάδες, ήταν άσχετοι, ήταν βάρβαροι, ήταν εκείνοι οι οποίοι σκότωσαν ανεβίαστα στην Τριπολιτσά και έσφαξε ο Κολοκοτρώνης χιλιάδες Τούρκους.

Η απάντηση βέβαια είναι ότι από τη στιγμή που είχε ξεκινήσει η επανάσταση ήταν μια μάχη που δεν έπαιρνε γυρισμό και αυτή τη μάχη αν την έχαναν τότε δεν θα ήταν η Ελλάδα ελεύθερη.

Συνεπώς αυτή την ώρα όλοι αυτοί οι κύριοι οι οποίοι θέλουν να αποδυναμώσουν την Ελλάδα πρέπει να γίνουν τα υποδείγματα της κακής πλέον ελληνικής συνείδησης και να αποδοκιμαστούν από τους πραγματικούς Έλληνες, γιατί εμείς δεν εννοούμε αυτή την ώρα ότι πρέπει  να είμαστε εμείς εκείνοι οι οποίοι θα θεωρήσουμε ότι πρέπει να είμαστε οι απόλυτοι κυρίαρχοι στη νέα πραγματικότητα του κόσμου.

Όχι, αυτή την ώρα η Ελλάδα είναι μια χώρα ειρηνική και είναι μια χώρα όμως η οποία έχει το δικαίωμα να διατηρήσει την ελευθερία της, την κατακτημένη ελευθερία της με αίμα, ιδρώτα, πόνο, δυστυχία και δυσκολίες. Αυτή όμως την ελευθερία προσπάθησαν για 193 χρόνια να την εκμεταλλευτούν και οι ξένοι φίλοι μας και οι ξένοι πρώην σύμμαχοι μας για να φθάσουν στο σημείο τώρα με την οικονομική κρίση που μας δημιούργησαν να κατηγορούν την Ελλάδα και τους Έλληνες ως ένα από τους πλέον επικίνδυνους και άχρηστους λαούς.

Όχι αυτό δεν το δέχεται ούτε η ελληνική εκκλησία που έγινε η τροφός της Ελληνικής ψυχής για όλα τα χρόνια των κατακτήσεων από Ανατολή και Δύση και κρατήθηκε ο ελληνισμός γερά για να επιβιώσει.

Ζούμε σε μια καινούρια πραγματικότητα στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα με μια ελπίδα και ένα όραμα καλυτέρευσης της ζωής μέσα στην ελληνική πραγματικότητα. Όμως αυτή την πραγματικότητα εκμεταλλευτήκαν οι ξένοι για τα δικά τους συμφέροντα περισσότερο απ’ ότι εμείς ωφεληθήκαμε. Αυτή την ώρα μας κατηγορούν αδίκως διότι εκείνοι ήθελαν να πουλήσουν τα προϊόντα τους εδώ στην Ελλάδα, αυτοί ήθελαν βάζοντας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα, με άνισους όρους και με άνισες ισοτιμίες του ευρώ, να μας φέρουν τις δυσκολίες τις οποίες μας έφεραν. Και να θελήσουν να πουλήσουν όλα τους τα προϊόντα, να καταλύσουν τα δικά μας πρωτογενή προϊόντα, να μην έχει τίποτα η Ελλάδα να παράγει , να είμαστε εμείς οι ίδιοι οι εισάγοντες τα πάντα, ακόμα και τα της διατροφής μας . Να φύγουμε από τα χωριά μας, να εγκαταλείψουμε τις περιουσίες μας, τις δοχές μας και να συσσωρευτούμε μέσα στις πόλεις που θέλουν να μας έχουν έγκλειστους αιχμαλώτους.

Αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί η Ελλάδα και πρέπει αυτή την ώρα να ξεκινήσει τη μεγάλη την ειρηνική της μάχη, όπως παλιά με τη Μάχη της Κρήτης,  που σε λίγες μέρες έρχεται και ο εορτασμός της, όπως με το 1821 να απομονώσει αυτούς τους << ΕΦΙΑΛΤΕΣ >> γιατί αυτοί οι ΕΦΙΑΛΤΕΣ πάντα πρόδωσαν την Ελληνική προοπτική και την Ελληνική ελευθερία και να τους καταμαρτυρήσει ότι αυτοί είναι υπόλογοι , αναίσχυντοι , απαράδεκτοι για τη νέα Ελληνική καταμαρτύρηση εναντίον των αξιών του Ελληνισμού. Οι αξίες του Ελληνισμού , της ελευθερίας , της πραγματικής δημοκρατίας , της κοινότητας και της αλληλεγγύης θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν αιώνια , γιατί οι ψυχές λαών , όπως είναι ο Ελληνικός λαός , με παράδοση 5.000 χρόνων δεν μπορούν να ξεφύγουν από την καθαρώς γενετική τους εντολή. Είναι μέσα στην ψυχή τους , μέσα στην ψυχή μας , όλη αυτή η έννοια της ελευθερίας. Συνεπώς αυτήν την έννοια της πραγματικής ελευθερίας και της πραγματικής προόδου , πρέπει εμείς οι άντρες της Κρήτης , οι άντρες της Ελλάδος , να την αναλάβουν στα χέρια τους και να ποδηγετήσουν και τις γυναίκες να βοηθήσουν παράλληλα μαζί , γιατί έρχονται μέρες δυσκολότερες , μεγαλύτερη καταστροφή και ισοπέδωση της Ελληνικής μας πατρίδας.

Αυτή την ώρα σας καλώ να σηκώσουμε το σταυρό που σηκώνει ο κάθε Έλληνας, να σηκώσουμε το σταυρό της δυσκολίας μας , να συμπαρασταθούμε στους υποφέροντες συνανθρώπους μας και να προχωρήσουμε επιδεκτικά και θαρραλέα φέτος στην αναζήτηση της ανάστασης του Χριστού , του γένους , της πατρίδας και της νέας ελπίδος.»

Την  ευκαιρία να εκκλησιαστούν θα έχουν οι άντρες των Ανωγείων στην εκκλησία του Αϊ Γιώργη. Ο παπα- Ανδρέας θα τελέσει την καθιερωμένη λειτουργία την Πέμπτη στις το 8 βράδυ. Η λειτουργία μόνο για άνδρες είναι πλέον ένας καθιερωμένος θεσμός με μεγάλη αποδοχή από την κοινωνία της Κρήτης, καθώς συγκεντρώνει κόσμο από όλες τις γωνιές της Μεγαλονήσου.