Την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου  είναι η κρισιμότερη μέρα για το μέλλον της κατάληψης του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων, καθώς στο σχολείο θα βρεθεί για συνομιλίες και διαπραγματεύσεις ουσιαστικά με τους γονείς ,ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης κ. Απόστολος Κλινάκης και   τον προϊστάμενο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Νομού Ρεθύμνης Ευστάθιο  Κοντογιάννη.

Ήδη βρισκόμαστε στην τέταρτη μέρα κατάληψης και αν ο κ.Κλινάκης έρχεται  με…γεμάτα χέρια, με στις 12 μ.μ παρουσία του κ.Κλινάκη ,του Δημάρχου Ανωγείων κ. Κεφαλογιάννη και των μελών του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

Η…φημολογία που αναπτύχθηκε ότι οι εργαζόμενοι του Δήμου θα έκαναν  στάση εργασίας ως ένδειξη συμπαράστασης τελικά δεν ισχύει και όλες οι υπηρεσίες θα λειτουργούν  κανονικά.

Στην κάτωθι ανακοίνωση ο Σύλλογος ευχαριστεί όλους όσοι συμπαραστάθηκαν στον αγώνα τους και τους καλεί όλους αύριο στο σχολείο για την τελική μάχη. Η ανακοίνωση αναφέρει:

«Ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του Δημοτικού σχολείου και Ανωγείων και Νηπιαγωγείου Ανωγείων ευχαριστεί θερμά του για την δυναμική παρουσία των γονέων στο Δημοτικό σχολείο και ζητά την συμμετοχή όλων των χωριανών στην αυριανή συνάντηση(24/12/2014) στο δημοτικό Σχολείο με τον περιφερειακό Διευθυντή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπ/σης Κρήτης ,Κλινάκη Αποστολο, με κύριο θέμα την στελέχωση του σχολείου με δασκαλους για την Α΄,Γ΄ και Δ΄τάξη δάσκαλο αγγλικης και γαλλικής γλώσσας και γυμνάστρια.Το δυναμικό του σχολείου μας μειώνεται σταδιακά μέχρι να το κλείσουν οριστικά. Η παρουσία όλων μας κρίνεται απαραίτητη.»

Κυκλοφόρησε εδώ και μερικές εβδομάδες το βιβλίο του Νίκου Σαλούστρου ή Γαβαλά αφιερωμένο στον αδερφό του Κουμούχη που υπήρξε ένας από τους πιο αυθεντικούς μαντιναδολόγους, μερακλίδες και γλεντζέδες των Ανωγείων μιας περασμένης και όμορφης εποχής.

Το ββλίο με τίτλο ”Εμμανουήλ Γ. Σαλούστρος ή Κουμούχης ή Λαγός : Ο αδικοχαμένος Ανωγειανός μερακλής στη Γειτονιά των Αγγέλων” είναι ένα έργο ζωής  πέντε δεκαετιών από τον αδερφό του Κουμούχη που θέλησε με αυτόν τον τρόπο,  να μείνουν για πάντα στην ιστορία οι μαντινάδες και η ζωή του ,το νήμα της οποίας τόσο άδοξα κόπηκε σε ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα στις 15 Ιανουαρίου 1962 στην περιοχή Κακό όρος στον Καρτερό Ηρακλείου.

Μόλις 23 ετών τότε ο Κουμούχης αλλά στην τόσο σύντομη ζωή του κατάφερε να αφήσει ένα μύθο πίσω του για το μελωδικό μαντολίνο του, την γλυκιά φωνή του και το μεγάλο ταλέντο του στο να δημιουργεί μαντινάδες.

Ατελείωτες καντάδες στα σοκάκια των Ανωγείων με τον Μανώλη να γλεντά και να δίνει διέξοδο σε μια ολόκληρη γενιά Ανωγειανών στα τέλη της δεκαετίας του ’50 και στις αρχές του 60′ όπου οι Ανωγειανοί επούλωναν τότε ακόμα τις πληγές που είχε αφήσει η Ναζιστική λαίλαπα.

Στο βιβλίο υπάρχουν μαζεμένες εκατοντάδες μαντινάδες του άλλες γνωστές, άλλες χιουμοριστικές ,άλλες που έβγαζε ανάλογα με μια κατάσταση που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή ο πάντα ετοιμόλογος και ευφυής Κουμούχης.

”Ποτέ δε χάνεις γιασεμί τ’ άρωμα το δικό σου,

γιατί γεννιέται στην καρδιά και όχι στον ανθό σου.”

————————————————————–

”Όταν εσένα δε θωρώ αδύνατο είναι φως μου,

να με παρηγορήσουνε οι ομορφιές του κόσμου”

—————————————————————–

”Εσκοτεινιάσαν τα στενά ρημάξαν τα σοκάκια,

εκεί που πρωτοκάναμε τς’ αγάπης τα κανάκια”.

——————————————————————-

”Δε ξαναφέρνω αθιβολή για τη δική σου αγάπη,

πεθύμησα στο χωρισμό να ζήσω δίχως πάθη”.

Στον πρόλογο στο βιβλίο μιλάει για τον φίλο του ο Γιάννης Καλομοίρης ή Τσίκης ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά:

‘‘Στα 23 του χρόνια πόσες φορές δεν ευχήθηκα να μην τον είχα αφήσει εκείνο το χειμωνιάτικο πρωί για να φύγω να πάω στις ελιές τότε που είχαμε αποκάμει την τελευταία για εκείνον καντάδα και να πως έγιναν τα συμβάντα που μας γυρίζουν σε μια άλλη εποχή. Ήταν τότε η εποχή  με τη μεγάλη φτώχεια ,τα κακοτράχαλα καλντερίμια ,ένα λεωφορείο του χωριού για τη Χώρα, εποχή όμως που μέσα στην ανέχεια έβρισκες απλόχερα τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής, τη φιλία και την ανθρωπιά ,τότε που οι καντάδες ήταν ο κανόνας της ανωγειανής νύχτας.”.

Στο βιβλίο θα βρούμε επίσης και ιστορίες μαντινάδων πως δηλαδή ο Κουμούχης με αφορμή κάτι που του έλεγαν τότε στα Ανώγεια ή σε άλλο μέρος της Κρήτης το έπλαθε και το έκανε στίχο και το τραγουδούσε. Τις ιστορίες διηγούνται φίλοι του που υπήρξαν μάρτυρες στα συμβάντα και σε αυτές θα δούμε ονόματα παλιών Ανωγειανών ανδρών και γυναικών.

Επίσης υπάρχουν και αρκετές φωτογραφίες του ίδιου, φίλων του που έκαναν μαζί τις καντάδες αλλά και των Ανωγείων του περασμένου αιώνα.

Τέλος ένα κεφάλαιο του βιβλίου αποτελείται από μαντινάδες Ανωγειανών μερακλήδων παλαιότερης αλλά και νεότερης γενιάς.

Ένα μικρό διαμάντι που αξίζει να διαβαστεί και προσθέτει ένα λιθαράκι στον πολιτισμό μας  γυρίζοντας μας πίσω στις εποχές που οι Ανωγειανοί παρά τις κακουχίες και την φτώχεια τραγουδούσαν τον πόνο, την χαρά και τον έρωτα στα σοκάκια του χωριού.

”Ήθελα να ‘σουνα πουλί και εγώ δεντρί της φύσης,

και να διαλέξεις τη φωλιά στους κλώνους μου να χτίσεις”

———————————————————————–

”Τα μάτια τα ‘χουν να θωρούν μα κάνουν κι άλλη χρήση,

μιλούν εκεί που δεν μπορεί το στόμα να μιλήσει”.

————————————————————————

”Ντύσου καρδιά μου σχολιανά κι αν βρεις λουλούδια κόψε,

στ’ ονείρου μου τς’ αποστροφές την περιμένω απόψε”.

————————————————————————

”Σαν το πολύχρωμο μπαξέ όλο το χρόνο μοιάζεις ,

με τσι μοντέρνες φορεσιές απού μου συχναλλάζεις”.

* Όποιος επιθυμεί στα Ανώγεια να αποκτήσει το βιβλίο μπορεί να απευθυνθεί στην αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών ”infocosta” της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια όπου μπορεί να το παραλάβει στην τιμή των 20 ευρώ.

ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΠΑΓΚΕΡΗΣ

«Τη φοβερή ιστορία του παππού μου την έχω αρχίσει εδώ και εκατόν πενήντα χρόνια. Τρόπος του λέγειν. Αλλά αν δεν είναι εκατόν πενήντα , σίγουρα είναι εκατό και παραπάνω. Για την ακρίβεια την ξεκίνησα  από τις δύο πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Παρ’ όλον που αυτές τις δύο τάξεις ούτε που τις είδα ποτέ μου. Καθώς ήμουν ανέκαθεν αδύναμος και φιλάσθενος, τις τάξεις  αυτές τις πέρασα σπίτι. […] Το ωραιότερο είναι πως ο πρώτος μου δάσκαλος ήταν ο παππούς μου».

Ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης(καθηγητής κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) γράφει για τον παππού του και το Κακό, μια μοιραία δυάδα της ζωής του, «εκθέτει» αυτοβιογραφικά την ιστορία του, κάνει τέχνη(αυτή της συγγραφής) και μετατρέπει αυτή την «έκθεση» σε ένα ταξίδι μαγικό, όπου ο χρόνος είναι σχετικός  και μετριέται περίεργα, ενώ το ιστορικό γίγνεσθαι εποπτεύεται από το άγρυπνο Κακό!

Ο Γιώργης κληρονομεί ένα μικρό τετράδιο 30 φύλλων, γραμμένο  από τον παππού του, που μέσα του κρύβει  όλη  τη φιλοσοφία του παππού για το Κακό και  το ρόλο του στην ιστορία της Κρήτης, της Ελλάδας, του Βενιζέλου και βέβαια της ίδιας του της ζωής. Είναι μια καθόλα νόμιμη «μυθιστορία», εμπνευσμένη από τον κρητικο-εθνικό φρονηματισμό του παππού, χωρίς  να παραμελεί τα  πραγματικά γεγονότα.

[…οι Κρητικοί οφείλουν πάντοτε να τρέφουν γενειάδα. Όχι μόνο για λόγους αισθητικής[…] Τα  γένια, έλεγε, είναι ένδειξη πένθους στη Κρήτη. Επειδή λοιπόν η Κρήτη είναι σκλαβωμένη, όλοι οι Κρητικοί οφείλουν να έχουν γένια. «Ακόμη και τώρα  που είμαστε ελεύθεροι από τους Τούρκους, πάλι πρέπει να έχουμε γενειάδα». Γιατί; Ρώτησα. «Διότι», είπε «μπορεί να φαινόμαστε ελεύθεροι, αλλά δεν είμαστε.]

Ο Γιατρομανωλάκης χωρίζει το μυθιστόρημα σε τρία μέρη, που το κάθε ένα αποτελείται από δέκα κεφάλαια, που θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να διαβαστούν και αυτόνομα, αρκεί ο αναγνώστης να είναι, αν όχι Κρητικός, τουλάχιστον γνώστης της ιστορίας της Μεγαλονήσου. Το πρώτο, από τα τρία μέρη, το ονομάζει «Προετοιμασία» και παραπέμπει αυτόχρημα στην Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη, στην οποία ο μεγάλος κρητικός δίνει επίσης τον τίτλο «Η Προετοιμασία», στο πρώτο κεφάλαιο. Ο Γιώργης  προετοιμάζει τον αναγνώστη για να νιώσει τη μάχη του παππού του(και του Βενιζέλου) με όλες τις μορφές του Κακού, ενώ ο Νίκος προετοιμάζει την ψυχή του, για την ανάβαση προς τη μεγάλη αλήθεια που συμπεριλαμβάνεται στο λυρικό του «Πιστεύω» στο τέλος της Ασκητικής .Η αναφορά εδώ σκοπό έχει να τονίσει το πώς η  εντοπιότητα των δύο κρητών λογοτεχνών μπορεί να εμπνεύσει λέξεις της ίδιας δυναμικής, μια και η λογοτεχνική παραγωγή της Κρήτης που ξεκινά από τα μέσα του 14ου αι. και καταλήγει στο 1580 περίπου, ονομάζεται περίοδος της προετοιμασίας.

Στο βιβλίο, «Ο παππούς μου και το Κακό»,(εκδ. Κέδρος), τα ιστορικά γεγονότα μοιάζουν να εξιστορούνται από μόνα τους, ενώ ο αφηγητής  παρουσιάζει τον πολύπλευρο χαρακτήρα του παππού και την αόρατη, μα παντοδύναμη σχέση του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που εξελίσσεται την ίδια χρονική στιγμή αλλά σε διαφορετικά «σύμπαντα»  και συνδέεται από την κοινή, γενναία μάχη τους απέναντι στο Κακό. Το χιούμορ υπαινικτικό, ελλοχεύει σε όλο το μυθιστόρημα.

«Ο παππούς μου είχε την αταλάντευτη πίστη όσων πήραν εντολή από τους Ουρανούς να συμπαραστέκονται συνεχώς σ’ αυτούς που «εκείνοι»  αποστέλνουν κατά καιρούς στον πλανήτη Γη να πολεμήσουν το Κακό. Για τούτο, ενόσω ζούσε και κυβερνούσε ο Βενιζέλος μας, ο παππούς μου έμεινε πιστός και αφοσιωμένος συνεργάτης του. Και όχι μόνον τότε, αλλά και όταν ο βρομερός παλαιοκομματισμός των Αθηνών τον καταψήφιζε και τον εξόριζε, ο παππούς μου έμενε σταθερός και αμετακίνητος οπαδός του. Τι λέω; Και μετά τον θάνατο του Κυβερνήτη μας (μαύρος Μάρτης 1936), ο παππούς μου εξακολουθούσε να συνεργάζεται μαζί του».

Η ιστορία του παππού του Γιώργη, ζει από κοντά τον Ελευθέριο Βενιζέλο  στην «Επανάσταση του Θερίσου» το 1905,  στους αγώνες του  για την ανεξαρτησία της Κρήτης, στις  εκλογές από τις οποίες βγήκε νικητής, μέχρι την  πολυπόθητη ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, η οποία  πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβρη του 1913, όπου  η Ελληνική σημαία υψώθηκε στο Κάστρο του Φιρκά, στα Χανιά, ενώπιον του Βενιζέλου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου.

Η ιδεολογία του παππού είναι παντού, κατακλύζει το βιβλίο, το μυαλό του αφηγητή-εγγονού και εμπλέκει τον αναγνώστη σε ένα φαύλο κύκλο και εκεί που νιώθει πως κατακτά μια γνώση και ένα ρόλο στην ιστορία, τελικά βρίσκεται  στην αρχή μιας νέας μύθευσης. Και καθώς η ιστορία ξετυλίγεται και οι  δημοκρατίες  στην Ελλάδα σταματούν στην αρχή του πρώτου έτους της Τρίτης Ελληνικής Δικτατορίας, στις 27 Απριλίου του 1967, ο παππούς θα φύγει για τους Ουρανούς. Πριν φύγει ο παππούς, ο Γιώργης θα του τραγουδήσει τον Ύμνο της Κρήτης και θα του αναλύσει τον συμβολισμό του, γιατί αυτό είναι το μάθημα ζωής και η παρακαταθήκη του παππού στον εγγονό.

« Ο ύμνος της Κρήτης μας, του απάντησα, δεν έχει μόνο ωραία μουσική, ωραία λόγια, κλπ. Είναι και πολύ συμβολικός. Δείχνει μια κόρη που κάθεται σε ένα ωραίο τοπίο δίπλα στη θάλασσα και μάχεται να απελευθερωθεί από το Κακό και να ανέβει στα ουράνια. Μιλά για την περασμένη δόξα και τιμή μιας Πολιτείας. Γι αυτό είναι τόσο φοβερός ο Ύμνος της Κρήτης μας».

Με την πνοή και το λυρισμό ενός μεγάλου συγγραφέα, που είναι ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης, κοινώνησε μαζί μας την προσωπική του σχέση με τον παππού του και του παππού του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μέσα από το λιτό ηθογραφικό αυτοβιογράφημά του, που δεν είναι παρά ο κτύπος της καρδιάς του στο σκοτεινό Φως!

Ιωάννα Μπισκιτζή- Λέκτορας κλασικής φιλολογίας

Αν και εργάζεται εκτός Ελλάδας, οι Ελληνες βρίσκονται γι’ αυτήν πάντα σε πρώτο πλάνο. Απόδειξη; Ως υπεύθυνη γενετικής έρευνας στο Ινστιτούτο Wellcome Trust Sanger του Κέιμπριτζ, ασχολείται ιδιαίτερα με τον ελληνικό πληθυσμό και τα γονίδιά του. Η πιο πρόσφατη μελέτη της ονομάζεται MANOLIS και αφορά τα γονίδια των τυχερών κατοίκων των Ανωγείων και του Μυλοποτάμου στην Κρήτη.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο. Από μικρή γνώριζε με τι ήθελε να ασχοληθεί και, όταν μεγάλωσε, όχι απλώς τα κατάφερε, αλλά είχε και ιδιαίτερη επιτυχία. «Ηθελα να ασχοληθώ με την επιστημονική έρευνα. Η επιθυμία μου ήταν να συνεισφέρω στην πρόοδο της αντιμετώπισης και της καταπολέμησης των ασθενειών που πλήττουν τον άνθρωπο», περιγράφει στα «ΝΕΑ».
Σημαντικό γι’ αυτήν ήταν ότι με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα οι σπουδές που έκανε στη Βρετανία ολοκληρώθηκαν σχεδόν στον μισό χρόνο από ό,τι θα γινόταν εάν τις έκανε στη χώρα μας. Ετσι, σε ηλικία μόλις 18 ετών και αφού είχε εξασφαλίσει την υποτροφία από το Αχιλλοπούλειο Ιδρυμα για τις σπουδές της, άφησε τη χώρα και εμπιστεύτηκε για το μέλλον της το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ (UMIST) για σπουδές στη Βιοχημεία. «Οταν ολοκλήρωσα το βασικό μου αντικείμενο, ξεκίνησα το διδακτορικό μου στην ιατρική σχολή του ίδιου πανεπιστημίου. Αφορούσε στη γενετική μιας πολυσύνθετης νόσου, της παιδικής αρθρίτιδας», αναφέρει. Το διδακτορικό την έφερε για πρώτη φορά τόσο κοντά στο αντικείμενο που ήθελε όχι απλώς να ασχοληθεί αλλά να αφιερώσει την επαγγελματική της ζωή.
ΝΕΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ
«Η γενετική επιδημιολογία, ή διαφορετικά γενετική στατιστική, είναι επιστήμη που συνδυάζει τη γενετική με τα μαθηματικά και έχει άμεση εφαρμογή στις ανακαλύψεις νέων κληρονομικών παραγόντων που προδιαθέτουν σε ασθένειες οι οποίες είναι σύνθετες, πολυπαραγοντικές όπως ονομάζονται. Τέτοιες νόσοι είναι η αρθρίτιδα, ο διαβήτης, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, οι νόσοι της ψυχικής σφαίρας, η παχυσαρκία κ.λπ. Βοηθώντας στην αναγνώριση και την κατανόηση των βιολογικών αιτιών όλων αυτών των ασθενειών, η γενετική ανοίγει τον δρόμο στην ανεύρεση και ανάπτυξη όχι απλώς νέων θεραπειών αλλά και νέων τρόπων πρόγνωσης και αποφυγής των ασθενειών, δηλαδή πρόληψης», εξηγεί.
H Ελευθερία ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Μάντσεστερ και έπειτα από 4 χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης όπου εργάστηκε ως ερευνήτρια στη γενετική του διαβήτη μετακόμισε στο Κέιμπριτζ, όπου ηγείται ερευνητικής ομάδας με κύριο αντικείμενο τη γενετική καρδιομεταβολικών ασθενειών και οστεοαρθρίτιδας. Τα τελευταία χρόνια έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 150 επιστημονικά άρθρα με σημαντικές ανακαλύψεις κληρονομικών παραγόντων που προδιαθέτουν για παχυσαρκία, διαβήτη, οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, υπερλιπιδαιμία κ.ά. Εχει διακριθεί μάλιστα ως η καλύτερη ανερχόμενη ερευνήτρια από πολλούς επιστημονικούς οργανισμούς (Society for Rheumatology το 2002, European League Against Rheumatism το 2003, University of Oxford Medical Division το 2007 και European Association for the Study of Diabetes το 2008). Πέρυσι, το Πανεπιστήμιο του Λέστερ τής απένειμε τον τίτλο της επίτιμης καθηγήτριας ως αναγνώριση της συνδρομής της στον χώρο της γενετικής.
Πρόσφατα δημοσίευσε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Nature Communications» μελέτη που έκανε στα γονίδια κατοίκων των Ανωγείων και των γύρω ορεινών χωριών του Μυλοποτάμου στην Κρήτη.
Όπως προέκυψε από την έρευνά της, οι κάτοικοι των περιοχών αυτών έχουν πολύ συχνή μια καλή μετάλλαξη στα γονίδιά τους (40 φορές πιο συχνή από ό,τι σε άλλους Ευρωπαίους) η οποία μειώνει τα τριγλυκερίδια και αυξάνει την καλή χοληστερίνη στο αίμα. «Ευελπιστούμε ότι η περαιτέρω ανάλυση των γενετικών δεδομένων σε σχέση με όλους τους φαινότυπους που έχουμε συλλέξει να αποκαλύψει και άλλα ενδιαφέρονται ευρήματα», σημειώνει. Μάλιστα, με χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Συμβούλιο και το Wellcome Trust της Βρετανίας, η κ. Ζεγγίνη έχει ξεκινήσει πλήρη αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος σε όλα τα δείγματα DNA.
Η συγκεκριμένη μελέτη με την ονομασία MANOLIS (Minoan Isolates) αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου προγράμματος που ονομάζεται HELIC. Το κρητικό όνομά της έχει συναισθηματική αξία, καθώς είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Μανώλη Γιαννακάκη, στενού φίλου της κ. Ζεγγίνη, ο οποίος πριν από τρία χρόνια και σε ηλικία μόλις 32 ετών έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα. H συλλογή των δειγμάτων του πληθυσμού για την HELIC οργανώθηκε σε συνεργασία με την ομάδα του Γ. Δεδούση στο Τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου. Αυτή τη στιγμή στους συνεργάτες της στην Ελλάδα περιλαμβάνονται το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, το Κέντρο Υγείας Ανωγείων, το Κέντρο Υγείας Εχινού, τα νοσοκομεία ΚΑΤ, Αττικόν, Κωνσταντινοπούλειο Γ.Ν. Νέας Ιωνίας, Λαϊκό, το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών και το Δρομοκαΐτειο.

«Η ομάδα μου διοργανώνει εργαστήρια στατιστικής γενετικής τα οποία διεξάγουμε είτε στην Αθήνα είτε στο Κέιμπριτζ. Μεταξύ άλλων, δεχόμαστε εκπαιδευτικές επισκέψεις επιστημονικών συνεργατών από την Ελλάδα, υποστηρίζουμε εκπαιδευτικές ενέργειες που αφορούν στη γενετική επιδημιολογία και διδακτορικές διατριβές ελλήνων συνεργατών». Εκτός από διακεκριμένη ερευνήτρια είναι και μητέρα δύο παιδιών. «Ο σύζυγος μου Βαγγέλης είναι επίσης από τον Βόλο και έχουμε δύο αγόρια, τον Αλέξανδρο που είναι 4 1/2 ετών και τον Αχιλλέα που είναι 2 ετών». Η Ελευθερία έρχεται στην Ελλάδα 4 – 5 φορές τον χρόνο για να επισκεφτεί τους γονείς της Αγγελο και Κατερίνα αλλά και την αδερφή της Ελένη στην Αθήνα.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ
Εκτός όμως από την οικογένεια και την επιστημονική έρευνα, ασχολείται και με θέματα πολιτικής στην επιστήμη, όπως διαμοιρασμός δεδομένων, ερευνητική ηθική, capacity building σε αναπτυσσόμενες χώρες όπως είναι το πρόγραμμα έρευνας και εκπαίδευσης στη στατιστική γενετική που «τρέχει» στην υποσαχάρια Αφρική, αλλά και με το θέμα των γυναικών στην επιστήμη. Οσον αφορά αυτό το τελευταίο, επισημαίνει ότι ο αριθμός γυναικών σε υπεύθυνες θέσεις στην έρευνα είναι ιδιαίτερα μικρός. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, μόνο το 15% των καθηγητών πανεπιστημίου είναι γυναίκες. Μάλιστα, έχει εκπονήσει ειδικό πρόγραμμα πάνω στο θέμα γυναίκες και επιστήμη. Βασικοί του στόχοι είναι η ευαισθητοποίηση στα θέματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, η έμπνευση μέσω της προβολής προτύπων και η αλλαγή πολιτικής και πρακτικής σε όλα τα επίπεδα.

Η ίδια η φύση της επιστημονικής της ενασχόλησης τής προσφέρει πολλαπλές ευκαιρίες να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο όπου δίνει ομιλίες για τις έρευνες που διεξάγει. Τα τελευταία χρόνια έχει επισκεφτεί, μεταξύ άλλων, την Ουγκάντα, την Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ, τη Χαβάη. Αλλωστε πιστεύει ότι «η καριέρα στην έρευνα και τη γενετική στατιστική είναι επαγγέλματα με πολλές επιβραβεύσεις πέρα από το βασικό αντικείμενο».

Πηγή: tanea.gr

Το προηγούμενο  Σάββατο 18 και την  Κυριακή 19 Ιανουαρίου ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων σε συνεργασία με τη φωτογραφική ομάδα “ΦΑΚΟΣ”και τον υπεύθυνο της επαγγελματία φωτογράφο κ.Καπόγλου Πάυλο πραγματοποίησε το 2ο φωτογραφικό σεμινάριο και την 2η  φωτογραφική εξόρμηση  στα Ανώγεια  και στο Ανωγειανό  αόρη με συμμετοχή που ξεπέρασε τα 35 άτομα.
Το φωτογραφικό υλικό και απ΄τα 2 σεμινάρια-εξορμήσεις θα χρησιμοποιηθεί τούς καλοκαιρινούς μήνες για να πραγματοποιηθεί η έκθεση με τίτλο “Τα Ανώγεια μέσα από το Φακό”.

Θυμίζουμε ότι το πρώτο φωτογραφικό σεμινάριο είχε πραγματοποιηθεί στο χωριό μας τον Δεκέμβριο του 2012.

Ο Πολιτιστικός  Σύλλογος Ανωγείων ευχαριστεί θερμά τον Δήμο Ανωγείων και το Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ Ανωγείων για την άψογη φιλοξενία στους ξενώνες της πρώην Μαθητικής Εστίας Ανωγείων, καθώς και καθένα άτομο ξεχωριστά που συμμετείχε σε αυτήν τη προσπάθεια.