Μια δράση πολιτών στην Αθήνα, κατοίκων της Κυψέλης και του Γαλατσίου πλαισιώνει το τελευταίο διάστημα μια μεγάλη  προσπάθεια να τιμηθεί ο Νίκος Ξυλούρης ώστε το όνομα του να δοθεί σε μελλοντική στάση του Μετρό στον σταθμό “Ελικώνος” ή στον σταθμο Γαλατσίου που βρίσκεται κοντά στο σπίτι του αείμνηστου “Αρχάγγελου’ της Κρήτης στην Αθήνα. Στην δράση αυτή η επιτροπή των κατοίκων ζητάει την συμπαράσταση φορέων και συλλόγων της Κρήτης, ανάμεσα τους και της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας “ΑΝΩΓΗ”, ώστε το αίτημα να γίνει γνωστό και να γιγαντωθεί η κίνηση προς τιμήν του μεγάλου Ανωγειανού καλλιτέχνη. Προς αυτή την κατεύθυνση επιστολή στην εφημερίδα μας με την αιτιολόγηση του αιτήματος ονοματοδοσίας σταθμού σε “Νίκος Ξυλούρης” έστειλε ο καλός φίλος της ΑΝΩΓΗΣ κ.Ευστράτιος Σταυρουλάκης που εκπροσωπεί την επιτροπή κατοίκων Κυψέλης και Γαλατσίου.Ως ΑΝΩΓΗ φυσικά τασσόμαστε στο πλευρό της επιτροπής πολιτών και θα προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε και εμείς στο μέλλον με όλες μας τις δυνάμεις στην υλοποίηση αυτού του αιτήματος προς την επίσημη Πολιτεία. Αναλυτικά η επιστολή του κ.Σταυρουλάκη αναφέρει τα κάτωθι:

“Πρόσθετη ονομασία «Νίκος Ξυλούρης» στον μελλοντικό σταθμό «Ελικώνος» της Γραμμής 4 του Μετρό Αθήνας

Στο μετρό Αθήνας είναι σύνηθες το φαινόμενο κάποιοι από τους σταθμούς του να έχουν πρόσθετες ονομασίες. Στον ηλεκτρικό υπάρχει η διπλή ονομασία Ταύρος-Ελευθέριος Βενιζέλος που εγκαινιάστηκε το 1989, προς τιμήν του Εθνάρχη για τη συμβολή του στην ανέγερση του ομώνυμου προσφυγικού οικισμού. Κατά την διάρκεια της κατασκευής τους, αποφασίστηκαν οι διπλές ονομασίες των σταθμών Συγγρού-Φιξ (συνδυασμός ονομασιών της ομώνυμης λεωφόρου που διέρχεται από τον σταθμό και του τοποσήμου της ομώνυμης βιομηχανίας) και Άγιος Δημήτριος-Αλέξανδρος Παναγούλης (συνδυασμός δήμου που εξυπηρετεί και του αντιδικτατορικού αγωνιστή που εφονεύθη στο σημείο που βρίσκεται ο σταθμός). Πάνω από χρόνο από την παράδοση τους σε επιβατική χρήση, αποφασίστηκε η διπλή ονομασία των σταθμών Ηλιούπολη-Γρηγόρης Λαμπράκης (συνδυασμός εξυπηρετούμενου δήμου και της παρακείμενης προτομής του δημοκράτη αγωνιστή στο σημείο αυτό) και Παιανία-Κάντζα (συνδυασμό δήμου και συνοικισμού του, που εξυπηρετεί).

Στις περισσότερες των περιπτώσεων αλλά και σε σταθμούς με μία ονομασία, οι πρόσθετες ονομασίες αφορούν προσωπικότητες πανελλήνιου βεληνεκούς, κάποιες από τις οποίες είναι Κρητικοί, όπως ο Βενιζέλος και ο Κατεχάκης.

Στο πλαίσιο αυτό και ενώ η Γραμμή 4 του μετρό βρίσκεται σε δημοπράτηση, θα μπορούσε να προταθεί, ο σταθμός Ελικώνος, όταν κατασκευαστεί και παραδοθεί σε επιβατική χρήση γύρω στο 2027, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, να έχει την πρόσθετη ονομασία «Νίκος Ξυλούρης», εις μνήμην του διακεκριμένου Ρεθεμνιώτη λυράρη και τραγουδιστή Νίκου Ξυλούρη από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου, του οποίου η οικία βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον σταθμό, στη συμβολή των οδών Αγίας Γλυκερίας και Νίκου Ξυλούρη, που είναι μερική μετονομασία της οδού Κουρτίου από τον Δήμο Γαλατσίου, προς τιμήν του. Εναλλακτικά, μπορεί να προταθεί και ο επίσης δημοπρατημένος σταθμός Γαλάτσι για την ονομασία αυτή.

Στην προσπάθεια αυτή και με την εμπειρία των προαναφερόμενων παραδειγμάτων, απαραίτητη είναι μεταξύ άλλων, η συνεργασία της Αττικό Μετρό, των Δήμων Αθηναίων και Γαλατσίου, της Παγκρητίου Ενώσεως, της ηλεκτρονικής εφημερίδας των απανταχού Ανωγειανών “ΑΝΩΓΗ”, των Κρητών της Κυψέλης, του Συλλόγου Κρητών Γαλατσίου και Λαμπρινής,του Δήμου Ανωγείων, του Συλλόγου Ανωγειανών της Αθήνας «Το Ιδαίον Άντρον», του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων και της οικογένειας του αείμνηστου Ψαρονίκου.”

Εκ μέρους της Επιτροπής Κατοίκων Κυψέλης-Γαλατσίου,

Με τιμή,

Σταυρουλάκης Ευστράτιος

 Άρθρο της Αντωνίας Βογιατζάκη-Μπαγκέρη

– Διδάσκουσα στο Εργαστήριο Δενδροκομίας του Α. ΤΕΙ Κρήτης

Οι άνθρωποι τον καιρό του πολέμου,καχεκτικοί από τη στέρηση τροφής, αναζητούσαν να φάνε ένα πρασινάδι,ένα κατιτίς, να τους στέσει στη ζωή στα ορεινά χωριά, σε εδάφη στείρα, λόγω συνθηκών κρύου και παρατεταμένου χιονιά .Η στέρηση, πυροδοτούσε την ανάγκη της επιβίωσης και αυτή με τη σειρά της γιγάντωνε το βλέμμα της πείνας προς κάθε κατεύθυνση. Στο χώμα γύρευαν οι άνθρωποι τη τροφή ,εκεί γονατιστοί την έβρισκαν. Χόρτα γλυκά και πρικιά ,βρούβες, αβλαστούς, ασκουρδουλάκους και αγκάθες λογιώ λογιώ, ξεπρόβαιναν, εδώ κι’εκεί κι’όποιος προλάβαινε να τους βρει. Οι άνθρωποι έπρεπε να ζήσουν. Έψαχναν τρόπους. Έβρισκαν λύσεις.
Οι γούλες για τους Ανωγειανούς ή ασκόλυμπροι για τους υπόλοιπους Κρήτες είναι ένα αγκάθι πολυτελείας στις μέρες μας,που αποτέλεσε γνώση και βρώση τα δύσκολα χρόνια
Αυτοί οι στερημένοι άνθρωποι,δίδαξαν τις επόμενες γενιές πως γύρω απ’το χωριό υπάρχουν τόποι που τους γεννά.Το φυτό φανερεύει έξω από το χώμα τα ακανθώδη φύλλα του και μέσα στη γη αναπτύσσει ένα σαρκώδες και πεντανόστιμο ρίζωμα. Αλήθεια ποιοι από μας και πόσοι από τις επόμενες γενεές θα βάζουν τα χέρια τους σ’αυτό το φυτό, ώστε να απομακρύνουν τα ακανθώδη ελάσματα και να γεύονται τους παχιούς, ψαχνάτους μίσχους τους μαγειρεμένους;
Η ρίζα του ασκόλυμπρου επεκτείνεται σε βάθος 15-25 εκατοστά στο χώμα και δυστυχώς στα Ανώγεια οι γυρευτές δεν την έβγαζαν σχεδόν ποτέ απ’ τη γη. Μα η ρίζα αυτή είναι μοναδική .Κάποιοι πιστεύουν πως κατά τη συγκομιδή η ρίζα δεν πρέπει να εκριζώνεται αλλά να παραμένει στο χώμα για να ξεπροβάλλουν νέα φυτά από αυτήν.Πράγματι βλαστάνουν από ριζίτες οφθαλμούς ,κοντά στην επιφάνεια του εδάφους δυο τρεις μικρές κυρίως γούλες ανά ρίζα ,αλλά μετά παρέλευση 2-3 χρόνων η ρίζα αυτή φελοποιείται και καταστρέφεται. Άρα λοιπόν γιατί να χάνονται ρίζες ,όταν τα φυτά ανθίζουν ετησίως και ο σπόρος τους που εκτινάσσεται αποτελεί τον καλύτερο τρόπο πολλαπλασιασμού;
Από το τέλος του χειμώνα που η φύση σπαρταρά και το χώμα έχει τελειώσει τις μυστικές αλχημείες του με τους σπόρους, ο ήλιος και η γη ωθούν τη βλάστηση της γούλας.
Τι κι’αν είναι η ζωή τους μικρή; Είναι απίστευτα σοφή. Οι ασκολύμπροι ή γούλες θα είναι διαθέσιμοι για τον άνθρωπο για όλη σχεδόν την Άνοιξη.Στη συνέχεια η βλαστική φάση θα επεκταθεί σε διακλαδιζόμενους ανθικούς ακανθώδεις βλαστούς, γεμάτους από κίτρινα λουλούδια που θα γίνουν σπόροι και θα πέσουν χάμω. Εκεί η γη,σαν μάννα στοργική και τρυφερή θα τους κρύβει στα βαθιά της ως τη νέα βλάστηση, ξανά και ξανά, στο διηνεκές.

Στα πλαίσια του μαθήματος των Φυσικών, οι μαθητές της Ε΄τάξης του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων, συνοδευόμενοι από τους δασκάλους τους, Δραμουντάνη Ζαφειρένια και Βρέντζο Βαγγέλη,επισκέφθηκαν το εργαστήρι Φυσητού γυαλιού TARRHA CLASS στα Ανώγεια. Η επίσκεψη αποτέλεσε μια μοναδική εμπειρία για τους μαθητές του Σχολείου μας.

Οι υπεύθυνοι του εργαστηρίου Μάριος και Νατάσα Χαλκιαδάκη, ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους μπροστά στα έκπληκτα μάτια των μαθητών,εξηγώντας παράλληλα πώς με κόκκους άμμου μπορεί να κάνει κανείς θαύματα! Η τέχνη του φυσητού γυαλιού αποδείχθηκε μαγική και μοναδική όπως και τα έργα τους. Οι μαθητές έφυγαν κατενθουσιασμένοι, παίρνοντας μαζί τους και ως δώρα τις δημιουργίες τους.Το Δημοτικό Σχολείο θέλει να ευχαριστήσει θερμά το Μάριο και τη Νατάσα που με μεγάλη προθυμία ,κάθε χρόνο δέχονται τους μαθητές του και τους ταξιδεύουν στο μαγικό κόσμο του φυσητού γυαλιού.

Το Υαλοτεχνείον Tarrha είναι πρότυπη μονάδα κατασκευής χειροποίητου κρυστάλλου (φυσητό γυαλί) και βρίσκεται στα Ανώγεια από το 1995.Η εργασία αρχίζει από τον σχεδιασμό των προϊόντων και συνεχίζεται με την διαδικασία κατασκευής, δηλαδή το λιώσιμο της πρώτης ύλης και της μεταβολής της από άμορφη μάζα σε αντικείμενο τέχνης.Πηγή έμπνευσής  είναι τα στοιχεία της φύσης όπως η πέτρα, το ξύλο, το νερό και τα κοχύλια τα οποία δανείζουν ποιότητες τους στο κρύσταλλο δίνοντάς του ιδιαίτερο χαρακτήρα. Οι απλές γραμμές, οι υφές και τα ζωντανά χρώματα είναι χαρακτηριστικά των προϊόντων  τα οποία φέρουν χαραγμένο το όνομα του εργαστηρίου και την χρονολογία κατασκευής τους.