Πέθανε σε ηλικία 71 ετών, ο Χαράλαμπος Νικ. Τσουρακάκης (Τσουρολάμπης). Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Τετάρτη 12 Φεβρουαρίου στις 3 μ.μ. από τον Ιερό Ναό του Αγίου Θωμά στο χωριό Άγιος Θωμάς Ηρακλείου.
Ο εκλιπών (εγγονός του Γιάννη Σκουλά ή Πιταπούλιο) ήταν ένας από τους σύγχρονους ήρωες της Κρήτης. Ένας από τους 300 καταδρομείς της Α’ Μοίρας που έφυγαν το 1974 από το αεροδρόμιο του Μάλεμε για να πολεμήσουν τον “Αττίλα” στην Κύπρο, ένας από τους συντρόφους του στρατηγού ε.α Βασίλη Μανουρά και του αείμνηστου καταδρομέας Γιώργη Χρονιάρη στην επιχείρηση “ΝΙΚΗ” .
Στην μνήμη του η οικογένεια του επικοινώνησε με την ΑΝΩΓΗ και προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης Ιστορίας και Πολιτισμού της ενορίας του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Τους ευχαριστούμε θερμά.
Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

Με αφορμή την εγκύκλιο για τις επισκέψεις στα ΚΕΠΕΑ, τα προγράμματα του ΚΕΠΕΑ Ανωγείων για το 2025 είναι τα παρακάτω και απευθύνονται σε μαθητές Νηπιαγωγείου, Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου ΕΠΑΛ, ΣΔΕ, ΕΕΕΚ:
1) Στης Αμάλθειας τη γη, χρώμα, άρωμα, ζωή (Μονοήμερο ).
(Βιοποικιλότητα και ενδημισμός, ένα ταξίδι στον θαυμαστό κόσμο της φύσης του Ψηλορείτη).
2) Όταν το νερό αγκάλιασε την πέτρα (Μονοήμερο )

H οικογένεια Νταγιαντά, τίμησε και φέτος τον Άγιο Χαράλαμπο, με τη λειτουργία που τέλεσε ο π. Ανδρέας Δραμουντάνης στο εκκλησάκι, που βρίσκεται απέναντι από το θέατρο Νίκος Ξυλούρης, παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν.
Το συγκεκριμένο εκκλησάκι κατασκευάστηκε το 2009, από τον Βασίλη Νταγιαντά, που θέλησε μ’ αυτόν τον τρόπο να τιμήσει τον πατέρα του Χαράλαμπο Νταγιαντά (Νταγιαντοχαραλάμπη).
Χρόνια πολλά στην οικογένεια, τους εορτάζοντες κι όλον τον κόσμο!

Επιστροφή στα επιτυχημένα αποτελέσματα για την ομάδα μας η οποία επικράτησε με σκορ 0-2 στο εκτός έδρας παιχνίδι απέναντι στις Μοίρες.
Με αυτό το τρίποντο ο Αετός Ανωγείων έφτασε τους 22 βαθμούς και τις 7 νίκες, όντας στην 12η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Α1 ΕΠΣΗ.

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών, η Άννα Μαυρόκωστα (Βορδονάρενα), χήρα Ιωάννου Μαυρόκωστα. Η κηδεία της θα γίνει την Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου στη 1 μ.μ από τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Μετόχι. Η σορός θα βρίσκεται στο Ναό στις 12.30 μ.μ
Στην μνήμη της τα παιδιά της προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 50 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τους ευχαριστούμε θερμά.
Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα την σκεπάσει.
”Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας, τα έργα της αγάπης.
Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε
αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει
ας μη μας ξεχάσουν, τις αδύναμες ψυχές μέσα στ’ ασφοδίλια.
Ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:
Εμείς που τίποτα δεν είχαμε θα τους διδάξουμε τη γαλήνη.
Ας μη μας ξεχάσουν.” (Γιώργος Σεφέρης)

Οκτώ Φεβρουαρίου 1980, ξημερώματα Παρασκευής στο Αντικαρκινικό κέντρο Πειραιά, ο Νίκος Ξυλούρης αφήνει την τελευταία του πνοή. Η φωνή που έκανε εκατομμύρια Έλληνες να ριγούν από συγκίνηση σβήνει σε ένα λευκό δωμάτιο Νοσοκομείου. Η αγαπημένη του Ουρανία του κρατάει μέχρι την τελευταία στιγμή το χέρι, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον κρατήσει στη γη, αλλά η ψυχή του “Ψαρονίκου”, υψώνεται πάνω από το λευκό δωμάτιο, βγαίνει έξω και απλώνεται από την Κρήτη έως τον Έβρο, ως ένας Μύθος, ως ένας κολοσσός της μουσικής, με την αύρα του να μας χαϊδεύει μέχρι και σήμερα, 45 χρόνια μετά και να μας εμπνέει ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές μας.
Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι είναι ώρα αναμνήσεων. Μα όχι Πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι. Είναι ώρα περισυλλογής Μα όχι πάντα. Η ώρα τούτη δεύτερη, μετά το μεσονύχτι. Είναι ώρα για δάκρυα. Και μένει Πάντα..(Γιάννης Κακουλίδης).

Πραγματικά, εκείνη την Παρασκευή που δάκρυσε όλη η Ελλάδα πριν 45 χρόνια, τα δάκρυα έμειναν για πάντα. Η θλίψη για την τεράστια απώλεια, αλλά και ένα μεγάλο γιατί, καθώς ο Νίκος έφυγε νωρίς, διανύοντας μόλις την τέταρτη δεκαετία της ζωής του. Έμεινε και ένα μεγάλο “και αν”. Αν δεν έφευγε τόσο νωρίς πόσα περισσότερα θα μας είχε προσφέρει απλόχερα με τη φωνή του, τα τραγούδια του, αλλά και την ακέραιη και έντιμη στάση ζωής του, καθώς κατά γενική ομολογία υπήρξε ένας από τους πιο αγνούς ανθρώπους και ένας από τους σεμνότερους καλλιτέχνες που πέρασαν ποτέ από την Ελλάδα.