Την ανάγκη καθολικής τήρησης των μέτρων, προκειμένου οι Εκκλησίες να ανοίξουν με ασφάλεια τα Χριστούγεννα υπογράμμισε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κκ Ευγένιος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΤΕΑΜ FM και την εκπομπή “Πρώτη Γραμμή”.

Ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου αναφερόμενος στην πανδημία και την ανάγκη των πιστών για λατρεία και επαφή με την Εκκλησία, παράλληλα με την τήρηση των μέτρων ξεκαθάρισε πως η “λατρεία της Εκκλησίας μπορεί να συνεργήσει με την επιστήμη στην αντιμετώπιση της πανδημίας” ενώ πρόσθεσε πως “οι άνθρωποι εκτός από τα Νοσοκομεία χρειάζονται και πνευματική, ηθική και ψυχολογική ανάταση και υποστήριξη”. Επανέλαβε την ανάγκη για μεγάλη προσοχή και τήρηση όλων των μέτρων στην καθημερινότητα αφού η πανδημία μπορεί να αγγίξει τον καθένα με συχνά τραγικά αποτελέσματα.

Ο ίδιος προέτρεψε όλους να τηρήσουν τα μέτρα ακόμη κι αν πλέον η κοινωνία εμφανίζει σημάδια κούρασης, τονίζοντας άλλωστε πως “όλοι ζοριζόμαστε” ενώ πρόσθεσε “ελπίζουμε πως αυτό σύντομα θα το βλέπουμε ως μια θλιβερή παρένθεση ενός χρόνου και δεν θα κρατήσει παραπάνω”.

Παράλληλα, όπως τόνισε ο Μητροπολίτης ζητώντας από εκείνους που δεν πιστεύουν να σεβαστούν τους πιστούς και τα όσα θεωρούν “αδιαπραγμάτευτα” υπογράμμισε: “Το ζήτημα της Θείας Κοινωνίας είναι αδιαπραγμάτευτο για τους πιστούς. Δεν πιέζουμε κανένα να πιστεύει, αλλά και όσοι δεν πιστεύουν να μην προσπαθούν να επιβάλουν τη δική τους άποψη στους πιστούς”.

Στάθηκε ιδιαίτερα και εμφανίστηκε αισιόδοξος για την ύπαρξη του εμβολίου ωστόσο επανέλαβε την ανάγκη  “καθησυχασμού των συνειδήσεων των ανθρώπων” τονίζοντας πως “οι αρμόδιοι να εξηγήσουν με αγάπη στον κόσμο τα πάντα σχετικά με τα εμβόλια και γενικά την πανδημία”.

Από την “Κρητική Επιθεώρηση”

 

Ο ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ  ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΣΟΥΛΑΣ  ΜΙΛΑ ΣΤΗ «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ»


ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ:

-Την ποιότητα του στίχου στην Ελλάδα, στην Κρήτη και στα Ανώγεια…

-Το διαδίκτυο και το χάσιμο της ρομαντικής περιόδου…

-Το ποια τραγουδίστρια ήθελε πολύ να ερμηνεύσει τραγούδια του…

-Τα τραγικά γεγονότα στα Ανώγεια τα τελευταία χρόνιά…

-Τα Ανώγεια που άφησε και τα Ανώγεια που συναντά όταν τα επισκέπτεται…

– Τις αγωνίες, τις φιλοδοξίες τους και ποιους στίχους επιλέγει για το κλείσιμο της κουβέντας;

 Συνέντευξη στον Μανώλη Σκανδάλη

 -Κώστα, χαίρομαι που σε συναντώ και σε ευχαριστώ για την αποδοχή της πρότασης να μιλήσεις στην εφημερίδα μας!

-Εγώ σ’ ευχαριστώ, Μανώλη και σε καλωσορίζω στο σπίτι μου!

-Ξεκινάμε με την πρώτη κλασική ερώτηση. Πότε ανακάλυψες το ταλέντο και την ικανότητά σου πάνω στον στίχο;

-Είναι αλήθεια ότι ο ακριβής χρόνος που γεννήθηκε μέσα μου η επιθυμία να γράφω, δεν έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μου. Η αναζήτηση της αφετηρίας του λόγου και της  αιτίας που σε οδηγεί στον γραπτό λόγο είναι μάλλον μάταιη πράξη. Πιθανόν ένα μικρό ή μεγάλο τράνταγμα, που προσπερνά τη μνήμη, να είναι αυτό που κινητοποιεί τον μέσα μας κόσμο, την ανάγκη που παραμόνευε μέσα μας. Ίσως πάλι να είναι ένας κόμπος στον λαιμό, που  διεκδικεί το λύσιμό του. Όμως, συχνά  σκέφτομαι την αρχή αυτής της όμορφης περιπέτειας, αλλά όσο κι αν έχω προσπαθήσει δεν την έχω εντοπίσει. Το σίγουρο  είναι, αναζητώντας τον τόπο και όχι τον χρόνο, ότι οι πρώτες σελίδες που μουτζούρωσα, είναι στο χωριό μου τα Ανώγεια. Εκεί είδα να ξυπνάει μέσα μου η διάθεση να γράφω και νομίζω ότι ήρθε στον πιο κατάλληλο τόπο αυτό το ξύπνημα, καθότι πιστεύω ότι οι άνθρωποι στα Ανώγεια σε ό,τι κάνουν στην ζωή τους είναι μπολιασμένο από το άρωμα του γενέθλιου κήπου τους. Δηλαδή, εγώ γεννημένος και μεγαλωμένος στα Ανώγεια αισθάνομαι ότι με προίκισε αυτός ο τόπος. Θωράκισε την καλλιτεχνική και την κοινωνική συνείδησή μου με έναν τέτοιο τρόπο που με βοήθησε πολύ στη μετέπειτα πορεία μου.

-Πιστεύεις ότι πολλοί κρύβουν μέσα τους έναν στιχουργό, αλλά για να βγει προς τα έξω αυτός ο «στιχουργός»  πρέπει… να συνωμοτήσουν και κάποιες άλλες δυνάμεις ή καταστάσεις;

– Καλλιτέχνης και ποιητής δεν είναι μόνο αυτός ο οποίος παράγει φανερά την τέχνη. Θεωρώ ότι καλλιτέχνης μπορεί να είναι κι ένας άνθρωπος ο οποίος δημιουργεί στην καθημερινότητά του πράγματα εμπνευσμένα. Δηλαδή, αυτός που παράγει ένα υπέροχο κρασί, που σχεδιάζει ένα ωραίο παράθυρο, μια καρέκλα ή ένα πανέμορφο τραπέζι είναι δημιουργός από άλλη θέση. Κοιτάσματα στην ψυχή είναι η τέχνη, που αναζητούν την εξερεύνησή τους. Εμπράγματη είναι η διαφορά. Και βέβαια  είναι στο χέρι του καθενός  να βρει τον κώδικα που θα ανασύρει το στοιχείο που αναλογεί και αντιστοιχεί στη δική του υπαρξιακή αγωνία.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Να ήμουν λέει Λεύτερος να μην έχω δεθεί με τα επίγεια.
Να πετάξω ανάλαφρα ψηλά.
Κρατώντας στα χέρια μου φλογέρα.
Σαν καμπάνα να παίζει δυνατά.
Σ’ όλες τις γειτονιές να παίζει,
οι σκλάβοι του κόσμου να ξυπνήσουν.

(Μιχάλης Σταυρακάκης “Νιδιώτης“)

Ήταν πρώτη Δεκεμβρίου του 2019, έναν χρόνο πριν, όταν πέρασε στην αιωνιότητα ο Γιάννης Καλομοίρης ή “Τσίκης”, ένας αγωνιστής της ζωής και πιστός ιδεολόγος στην ιδέα του Κομμουνισμού, μέχρι την τελευταία του ανάσα, στα 85 του χρόνια. Σύσσωμο το χωριό τον αποχαιρέτησε, αναγνωρίζοντας του τις αξίες του, τις αρχές, τον πατριωτισμό του και την αγάπη του για τον πατρογονικό τόπο του, που τόσο τίμησε στο διάβα της πολυτάραχης ζωής του.

Ένας χρόνος τώρα, που ο “Τσίκης” είναι παρέα στους ουρανούς με τα αγαπημένα του αδέλφια, τον Μπάμπη και τον Αποστόλη, που τόσα άδικα χάθηκαν το 1947 στη μάχη της Λοχριάς στον Ψηλορείτη, ως μέλη του Δημοκρατικού στρατού. Ήταν 29 Ιουνίου όταν σε μια μέρα έχασε και τα δυο του αδέρφια, με τον 29 χρόνο  Μπάμπη να μένει θαμμένος στον Ψηλορείτη χωρίς το κεφάλι του, ενώ το σώμα του 17 χρόνου Αποστόλη δεν βρέθηκε ποτέ. Κάτω υπό αυτές τις συνθήκες μεγάλωσε απότομα ο 13 χρόνος τότε Γιάννης, που έχοντας περάσει και το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων, κατάφερε να σταθεί στα πόδια του, να δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια, να την μεγαλώσει με τον τίμιο ιδρώτα από το μικρό κουρείο του που διατηρούσε για δεκαετίες στο Αρμί και να αποκτήσει τον καθολικό σεβασμό από όλους τους συγχωριανούς του.

Το 2017 και μόλις δυο χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, θα νιώσει τη χαρά της δικαίωσης τόσων δεκαετιών αγώνων, πίκρας και απώλειας, όταν στο Περαχώρι θα στηθεί το άγαλμα του αδερφού του Μπάμπη, του καπετάν “Ψηλορείτη”, μια προτομή αφιερωμένη και στον Αποστόλη, αλλά και σε όλους τους αγωνιστές που χάθηκαν άδικα στον αδελφοκτόνο εμφύλιο. “Όλη μέρα κλαίω και πριν τα αποκαλυπτήρια και τώρα στην τελετή…” θα πει στην ΑΝΩΓΗ εκείνη την ημέρα, στις 1 Οκτωβρίου 2017, όταν με την μονάκριβη κόρη του Χαρά θα βγάλει μια φωτογραφία δίπλα στο άγαλμα που αποτέλεσε για αυτόν ένα όνειρο ζωής, που έγινε πραγματικότητα 70 χρόνια μετά!

Στην ΑΝΩΓΗ είχαμε και την τιμή να μας παραχωρήσει την τελευταία συνέντευξη της ζωής του, τον Σεπτέμβριο του 2017 και λίγο πριν τα αποκαλυπτήρια, όταν με τρεμάμενη φωνή σε όλη τη διάρκεια μας παρουσίασε τα δυο αδικοχαμένα αδέρφια του και την μαύρη εκείνη ημέρα του Ιούνη του 1947. Την συνέντευξη μπορείτε να την θυμηθείτε εδώ: https://www.anogi.gr/p23322

“Γαλουχημένος με τις αρχές της πολιτισμένης συμπεριφοράς, κατάφερες να μετατρέψεις, όπως και όλα τα αδέλφια σου, τον πόνο σε δύναμη ψυχής κι αξιέπαινη αντοχή, που πηγάζει από τη βαθιά συνείδηση της αξίας και του κόστους ενός αγώνα που ανοίγει το δρόμο, για “ν’ ανατείλει ο σταρένιος ήλιος του ψωμιού σε κάθε τραπέζι”. Έτσι ο πόνος σου δε βρήκε ποτέ διέξοδο στην κατήφεια, στην αποξένωση και την κοινωνική αποστασιοποίηση. Αντίθετα, μετουσιώθηκε σε δύναμη πολιτισμένης επικοινωνίας και κατά κανόνα εύθυμης συναναστροφής με τους συγχωριανούς, τους φίλους, τους συντρόφους, τους οικείους, αλλά και με τους αντιπάλους.” είχε περιγράψει με γλαφυρό και εύγλωττο τρόπο την προσωπικότητα του, στον επικήδειο λόγο της στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί, η φιλόλογος Αρετή Σπαχή.

“Χωρίς παλάτι ο αετός και δίχως πριγκηπάτα,

μα ‘χει το σέβας των πουλιών, σ’ όποια διαβαίνει στράτα…” (Κ.Μανουράς)

Ας είναι αιωνία η μνήμη σου “Τσίκη” και ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που σε σκεπάζει αιώνια…

Γιώργης Μπαγκέρης

ΣημειώσειςΛόγω των ειδικών συνθηκών με την πανδημία δεν θα τελεστεί ετήσιο μνημόσυνο για τον Γιάννη Καλομοίρη. Αντί μνημόσυνου, η κόρη του Χαρά Καλομοίρη που ζει στην Αθήνα, με τον σύζυγο της Κώστα Τυροβολά, προσέφεραν στο “Χαμόγελο του Παιδιού” το ποσό των 500 ευρώ.

Η Χαρά προσφέρει και στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Την ευχαριστούμε θερμά για την προσφορά αλλά και για τα θερμά λόγια της για την δική μας προσπάθεια στην εφημερίδα όλων των Ανωγειανών.

 

 

Άρθρο για την ΑΝΩΓΗ

Βασίλης Καλέντης

Συνταξιούχος Οδοντίατρος

“Κάφκημα μου τόχα μωρέ κοπέλια πως είχα τα δόδια μου και τα τριάντα δυο ίσαμε τσ’ ογδόντα μου χρόνους, μα σαν επέρασα τσ’ ογδόντα η γ’ οργή του Θεού τως ήδοκε και ρχήξανε και πέφτανε δυο και τρία. Ήχασα το κουράγιο μου, γιατί κατέχω από τη χατζήνα μου, απού δεν τση πόμεινε μούδε θρούλα αδόντι απόνταν ήτονε πενήντα χρονώ. Εδά θα γενώ τέγκι τση είπα, κι έχω να φάω λαντουρίδια με την ψυχή μου. Κι απόης τ’ αγαπώ κιόλας, ε μάνα κλάψε με!

Διαβάστε την συνέχεια... »

“Αισθάνομαι περήφανος σε τούτονε τον τόπο, γιατί δεν έφαγα ποτέ, άλλου ανθρώπου κόπο” (Αν.Πασπαράκης)

Με σεβασμό και εκτίμηση τα Ανώγεια αποχαιρέτησαν σήμερα Κυριακή 29 Νοεμβρίου, τον Αναστάσιο Πασπαράκη “Στυρούλη” που “έφυγε” στα 87 του χρόνια μετά από μακροχρόνια προβλήματα με την υγεία του. Στο πρόσωπο του αποχαιρέτησαν και μια παλιά γενιά Ανωγειανών που φεύγει αλλά μένει αξέχαστη, καθώς πάνω τους στηρίχθηκε η ανοικοδόμηση του χωριού μετά την Γερμανική κατοχή, κι ήταν αυτοί οι άνθρωποι που διέσωσαν όλες τις αξίες, αρχές και παραδόσεις του τόπου μας. Η παραπάνω ήταν μια από τις τελευταίες μαντινάδες που ανέφερε ο Ανατάσης, όπως τόνισε σε δημοσίευση του ο καλλιτέχνης Βασίλης Δραμουντάνης, μια μαντινάδα που περικλείει με λίγα λόγια όσα ακριβώς ήταν ο εκλιπών  για όλους εμάς που τον γνωρίσαμε.

Ο Αναστάσης υπήρξε ένας πολύ σεβαστός άνθρωπος, αγαπητός από όλους και κυρίως από τις νεότερες ηλικίες που θαύμαζαν το πάθος του στις παρέες, τις μαντινάδες και τον όμορφο τρόπο του, το μερακλήκι, την ανθρωπιά και κυρίως την ποιότητα που εξέπεμπε. Δεκάδες ήταν τα μηνύματα αποχαιρετισμού του που λάβαμε και εμείς στην ΑΝΩΓΗ, καθώς λόγω των συνθηκών η κηδεία του έγινε σε στενό κύκλο στον Άγιο Γεώργιο στο Μεϊντάνι. Μέσω πάντως και του διαδικτύου τον αποχαιρετούν με μαντινάδες συγγενείς και φίλοι, ενώ ανακοίνωση για την απώλεια του εξέδωσε και  η τοπική οργάνωση του Κ.Κ.Ε Ανωγείων, καθώς ο εκλιπών ήταν σε όλη τη διάρκεια της ζωής του πιστό μέλος του κόμματος.

-Αναλυτικά οι αποχαιρετισμοί στον Αναστάσιο Πασπαράκη

Η κομματική οργάνωση του Κ.Κ.Ε Ανωγείων τονίζει σε ανακοίνωση της για τον Αναστάσιο Πασπαράκη:

“Εκ μέρους της κομματικής οργάνωσης Ανωγείων του Κ.Κ.Ε , αποχαιρετούμε τον σύντροφο Αναστάση Πασπαράκη. Πιστός στις αρχές του σοσιαλισμού-κομμουνισμού από μικρή ηλικία, έβαλε το δικό του λιθαράκι για μια καλύτερη κοινωνία.

Άνθρωπος πολυμελούς οικογένειας, έζησε τη λαίλαπα της Γερμανικής Κατοχής και μέσα από τις στάχτες κατόρθωσε να επιβιώσει και να αποτελέσει ένα φωτεινό παράδειγμα για την κοινωνίας μας, με το ήθος και τη στάση του.

Στη μνήμη του η κομματική οργάνωση Ανωγείων του κόμματος, κατέθεσε ως ελάχιστο φόρο τιμής ένα στεφάνι. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

Ο Αριστείδης Χαιρέτης “Γιαλάφτης

Ένας μεγάλος μερακλής, στον Άδη κατεβαίνει,

‘πο άντρα τσι παλιάς κοπής, η γειτονιά φτωχαίνει.

Ο Λυκούργος Πασπαράκης του Πέτρο

Φεύγεις κια αφήνεις πίσω σου, κληρονομιά μεγάλη,

κι ο Θιός σε πέμπει στα ψηλά, να την εκάμεις πάλι.

Ο Λευτέρης Μπέρκης

Το χώμα το Ανωγειανό, που θα σε αγκαλιάσει,

Μύρου, θα βγάνει μυρωδιές, ‘πο σένα Αναστάση

=========================================

Όσοι δεν σε γνωρίσανε, έστω να πεις δυο λόγια,

ίντα θα πει η Ανθρωπιά, δε ξέρουνε στα Ανώγεια

O Γιώργης Μπέρκης “Κατσούγκρης”

Αξιοπρέπεια, ανθρωπιά, ευγένεια, ντομπροσύνη,

μισεύει και κληρονομιά, στσι εδικούς του αφήνει

=========================================

Ακέραιος, αμόλυντος, άξιος τσι αποστολής του,

ξεκίνησε και έκλεισε ο κύκλος της ζωής του.

 Ο Λουδοβίκος των Ανωγείων

“Έφυγε όπως έζησε, κομψά και αθόρυβα.

Έτσι όπως αξίζει στις ποιότητες. Ταιριασμένος με τη σεμνή γυναίκα του την κυρία Κατίνα Αεράκη.

Έζησαν μια ολόκληρη ζωή υποδειγματικά και ευτύχησαν να γεννήσουν το Γιάννη ένα αξιότιμο παλικάρι.

Ένας τραγουδιστής των καημών του έρωντα και της ανθρωπιάς.

Γλεντιστής κόσμιος της ζωής.

Ένας άντρας που αφήνει γλυκιά λύπη φεύγοντας και το κύρος του αλώβητο.”

Η ΑΝΩΓΗ δέχτηκε πολλές προσφορές στη μνήμη του Αναστάσιου Πασπαράκη. Αναλυτικά:

-Η οικογένεια του Πέτρου και Πέλλας Πασπαράκη προσέφεραν 50 ευρώ.

-Η οικογένεια του Νίκου και Μαρίας Πασπαράκη προσέφεραν 50 ευρώ.

-Η οικογένεια του Κώστα και Εμμανουέλας Πασπαράκη προσέφεραν 50 ευρώ.

-Η οικογένεια του Εμμανουήλ και Ρένας Κεφαλογιάννη προσέφεραν 50 ευρώ.

-Ο Διομήδης Αεράκης προσέφερε 50 ευρώ.

-Ο Βασίλης Νταγιαντάς “Περβολιός” προσέφερε 50 ευρώ.

-Ο Μιχάλης Χαράλαμπου Νταγιαντάς προσέφερε 50 ευρώ.

-Ο Εμμανουήλ Σκανδάλης (Σκανταλομανώλης) προσέφερε 50 ευρώ.

Τα χρήματα όπως επιθυμούν θα διατεθούν για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης, αλλά και του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Τους ευχαριστούμε θερμά όλους.

-Αναστάση, καλό ταξίδι!

“Έφυγε”  από τη ζωή στα 87 του χρόνια ο Αναστάσιος  Πασπαράκης. Αυθεντικός, άξιος, μερακλής, τίμιος, ένας υπέροχος Ανωγειανός που αφήνει φτωχότερο το Μεϊντάνι.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Κυριακή 29 Νοεμβρίου στη 1 μ.μ  σε στενό οικογενειακό κύκλο, σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά του Covid-19,  στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου.

Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.

-->