Την ένταξη του έργου με τίτλο «Δράσεις αντισεισμικής προστασίας Δήμου Ανωγείων» στον Άξονα «Ποιότητα ζωής και εύρυθμη λειτουργία των πόλεων, της υπαίθρου και των οικισμών», του Προγράμματος «ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ», ανακοίνωσε το Υπουργείο Εσωτερικών.
Ένας σημαντικός και πολύ ταλαντούχος, Ανωγειανός επιστήμονας, ο δερματολόγος Μιχάλης Δραμουντάνης, μετά από πολυετή πείρα και ειδικευμένες σπουδές στη Γερμανία, άνοιξε το ιδιωτικό του ιατρείο στο Γάζι Ηρακλείου (Ελευθερίου Βενιζέλου 171 και Καμαριώτη γωνία) και έχει ήδη, από τους πρώτους μήνες της λειτουργίας του, τύχει μεγάλης αποδοχής από τον κόσμο. Με μια νέα προσέγγιση στην Κλινική και Κοσμητική Δερματολογία, θα σας συμβουλεύσει και θα σας κατευθύνει στην κατάλληλη θεραπεία, για να νιώθετε και να φαίνεσται καλύτερα από ποτέ!
Ο Δρ Μιχαήλ Δραμουντάνης, γεννήθηκε στο Ντύσσελντορφ της Γερμανίας. Έλαβε το πτυχίο του από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ολοκλήρωσε το τελευταίο έτος των σπουδών του, στο τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Heinrich-Heine στο Dusseldorf.
Ένας καλός και δραστήριος Ανωγειανός, ο Μανόλης Σαμόλης (του Σαμολοφράγκο) “έφυγε” ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών. Η κηδεία του θα γίνει την Κυριακή 14 Μαρτίου στις 12 μ.μ από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Η σορός θα βρίσκεται στο Ναό από τις 11 π.μ Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλες τις διατάξεις και τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας.
Στην γυναίκα και την κόρη του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια. Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα τον σκεπάσει.
Καλοστραθιά Μανόλη!
Ο δρόμος που η ανθρωπιά, με τις αξίες σμίγει,
στις μέρες μας, ερήμωσε, γιατί περνούνε λίγοι…”
Ο Μανόλης Νικ. Νταγιαντάς. Ο δικός μας Μανόλης, ένας εξαιρετικός Ανωγειανός, πιστός φίλος, αγαπητός και πάντα με την καθαρή του σκέψη και την στεντόρεια φωνή, ήταν ένας από αυτούς που κοσμούσε με το πέρασμα του, τους “δρόμους” της ανθρωπιάς και των αξιών του τόπου μας. Με μοναχικό βίο, πλημμυρισμένος από ευαισθησίες και αγάπη για τον συνάνθρωπο, τίμησε όλους εμάς που τον γνωρίσαμε, με τη ζεστασιά της παρέας του, τις πολύτιμες συμβουλές και το καθάριο βλέμμα του.
“Έφυγε” στα 73 του, στις 9 του περασμένου Φλεβάρη, μόνος στο σπίτι όπου ζούσε στα Φασουλιανά, από ανακοπή στο μπάνιο του, σε μια απρόσμενη και αναπάντεχη είδηση που μας γέμισε θλίψη. Εκεί στο σπίτι του, τον βρήκε το πρωί ο πιστός φίλος του Λυκούργος Καλλέργης του Νταλούκο, που τον στήριξε σε όλα τα τελευταία χρόνια της ζωής του όπου αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο Μανόλης έφυγε μόνος, αλλά δεν έζησε μόνος, καθώς η ευγένεια και το ήθος του, τον έκαναν αγαπητό σε όλους, μετρώντας παντού μόνο φίλους.
Για χρόνια στις οικοδομές, αλλά και σε πάσης φύσεως επαγγέλματα, όπως αυτό του τσαγκάρη, αλλά και του χορευτή στις χρυσές εποχές της άνθησης του τουρισμού και της “Πράσινης Φωλιάς” στο Περαχώρι, έβγαζε πάντα τίμια το μεροκάματο του. Ανοιχτοχέρης, χουβαρντάς και εξαιρετικός μερακλής, αποτελούσε την “ψυχή” της εκάστοτε παρέας! Στο κελαρικό των γάμων, υπήρξε ανέκαθεν ο πιο δίκαιος και σωστός “κελάρης” απέναντι ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά που θα του ζητούσαν λίγο κρέας ή καρπούζι, σε εποχές που άλλοι θα τα έδιωχναν με άσχημο τρόπο. Αυτό τον κατέστησε αγαπητό σε όλες ανεξαιρέτως τις ηλικίες που εκτίμησαν τον γενικότερο σεβασμό που απέπνεε η μορφή του στον συνάνθρωπο.
Στο άκουσμα του θανάτου του, ο Βασίλης Δραμουντάνης του Λιαμονίκο, του αφιέρωσε ένα υπέροχο ποίημα που καλύπτει πολλές πτυχές του χαρακτήρα του Μανόλη, Με τίτλο “Οι άνθρωποι οι γελαστοί” αναφέρει τα εξής:
“Χαμογελούν ευγενικά,
σου λένε καλημέρα,
κι είναι σα να σκορπίζουνε
κανέλα στον αέρα.
=========================
Κοιτάζουν πάντα ντροπαλά,
το χώμα που πατούνε,
κάθουντε, στέκουνε σεμνά,
και σιγανά μιλούνε.
===========================
Κι όταν για λίγο σου μιλούν,
φτερούγες φουρφουρίζουν,
κύματα θάλασσας αχούν,
ψυχάρια πεταρίζουν.
=========================
Μα η ομορφιά τους μυστικό,
βαρύ βαστά κρυμμένο,
πόνο βαθύ αφανέρωτο,
μ` όρκο σιωπής δεμένο.
Σ΄ακονισμένη, κοφτερή,
αιμάτινη λεπίδα,
σφάγιο Γενάρη ανήλιαγου,
ημέρα αλκυονίδα.
==========================
Σε δύσβατα κι απόκρημνα,
βαδίζουν μονοπάτια,
οι άνθρωποι οι γελαστοί,
με τα θλιμμένα μάτια.”
Θα τον θυμάμαι πάντα στην ταβέρνα που διατηρούσα στο Μεϊντάνι, αλλά και στο νετ καφέ της ενορίας του Αι Γιώργη, όπου ερχόταν πάντα ντυμένος στην “τρίχα”, πεντακάθαρος και με ψηλά το κεφάλι για μια καλή παρέα, μια δυναμική συζήτηση, λίγη μουσική και πολύ αγάπη. Με συμβουλές, με αρμηνειές, αλλά όχι με πιεστικό τρόπο, αλλά σαν ένας άλλος πατέρας, που αν και δεν ευτύχησε να κάνει δικά του παιδιά, εμπλούτισε άλλα με τις ηθικές αξίες και τους κώδικες τιμής του. Αξέχαστοι και οι ομηρικοί αλλά με πάντα καλή κατάληξη, καβγάδες του με τον άλλο αείμνηστο φίλο Λεοχάρη Φρυσάλη, που “έβγαζε” από τα ρούχα του τον Μανόλη με το απόλυτο των λεγομένων του. Ο πάντα διαλλακτικός και με στόχο την συμφιλίωση Μανόλης, θα προσπαθούσε με την δυνατή φωνή του να νουθετήσει τον συνομιλητή του, σε αξέχαστες παρέες στα Ανώγεια που αγαπήσαμε.
Μανόλη, η πανδημία δεν μας επέτρεψε να σε αποχαιρετήσουμε από κοντά στην εκκλησία. Θεώρησε αυτό το κείμενο στην ΑΝΩΓΗ, ως ελάχιστο φόρο τιμής και σεβασμού στο πρόσωπο σου, σαν μια τελευταία παρέα μας σε κάποιο τεζάκι στο Μεϊντάνι, Να αναπαυτείς εν ειρήνη, θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη και συγκίνηση,
Κείμενο του Γιώργη Μπαγκέρη
–Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά τον Λυκούργο Καλλέργη (Νταλούκο), για την προσφορά 50 ευρώ στη μνήμη του καλού φίλου και κουμπάρου του Μανόλη Νταγιαντά. Τα χρήματα θα διατεθούν στο Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου.
Το σαρανταήμερο μνημόσυνο του, με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας, θα γίνει το Σάββατο 13 Μαρτίου, στις 5 μ.μ από τον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου στο Αρμί.
Μέσα από μια αρκετά σύντομη και συντονισμένη προσπάθεια σε λίγους μόλις μήνες, το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών σε συνεργασία με το Υπουργείο Ανάπτυξης προέβη στην ικανοποίηση του αιτήματος του Δήμου Ανωγείων για την αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν μετά τις πρόσφατες θεομηνίες.
Ειδικότερα, εγκρίθηκε χρηματοδότηση ύψους 400.000 ευρώ για τον Δήμο Ανωγείων με στόχο να αποκατασταθούν άμεσα οι ζημίες που προκλήθηκαν. Η εγκεκριμένη χρηματοδότηση έρχεται να προστεθεί στην αρχική πίστωση των 250.000€ του Υπουργείου Εσωτερικών.
Ένα περιοδικό ποικίλης ύλης, από την Κοινωνική Υπηρεσία του δήμου Ανωγείων, αφήνει τις καλύτερες των εντυπώσεων και τα θετικότερα των σχολίων, ανάμεσα στους δημότες, που βρίσκουν μια όμορφη διέξοδο εν μέσω πανδημίας. Με πολύ μεράκι και αγάπη για τον συνάνθρωπο, οι λειτουργοί της Υπηρεσίας έφτιαξαν το περιοδικό που ευελπιστούμε να καθιερωθεί ως πράξη και στο μέλλον, και προσέφεραν γνώση, συναίσθημα και ομορφιά στις ευπαθείς ομάδες, τους μοναχικούς μας συγχωριανούς και άλλους, που βρίσκουν αποκούμπι στην δομή αυτή, που επιτελεί ύψιστο κοινωνικό έργο. Η ΑΝΩΓΗ σας παρουσιάζει ολόκληρο το περιοδικό, 30 σελίδων όπως αυτό κυκλοφόρησε, απευθύνοντας τα συγχαρητήρια της σε όλους όσοι συνέδραμαν σε αυτή την προσπάθεια.
ΕΚΔΟΤΗΣ :Κοινωνική Υπηρεσία Δήμου Ανωγείων
Επιμέλεια -Σύνταξη: Σουλτάτου Ειρήνη -Προϊσταμένη-Κοινωνική Λειτουργός, Δημητράκη Ελίζα :Κοινωνιολόγος-Κοινωφελής Εργασία, Αγγέλη Αριστέα : Κοινωνική Λειτουργός -Κοινωφελής Εργασία
Ιατρικά θέματα-Ασκήσεις νοητικής ενδυνάμωσης :Σαλούστρου -Τσουλίκου Αναστασία :Νοσηλεύτρια
Βοήθησαν :Θεοφανάκη Ειρήνη :Κοινωνική Λειτουργός, Γεροθανάση Βασιλική: Κοινωνική Λειτουργός -Πρακτική άσκηση.
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Οι δύσκολες συγκυρίες, στις οποίες όλοι ζούμε, στάθηκαν ως αφορμή στο να βρεθεί ένας καινούργιος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ μας. Και δεν ήταν άλλος, από το ημερολόγιο αγάπης, που μοιραστήκαμε τις ημέρες των Χριστουγέννων. Ένα ημερολόγιο που βοήθησε στο να επιτευχθεί ο αρχικός μας στόχος και να καταφέρουμε να σας κάνουμε παρέα, να διασκεδάσετε, να γελάσετε, να συγκινηθείτε και να μοιραστείτε μαζί μας σκέψεις και συναισθήματα. Και το ίδιο κάναμε και αισθανθήκαμε και εμείς. Συνεχίζουμε, λοιπόν, αυτήν την τόσο μοναδική σχέση αγάπης και μορφή επικοινωνίας, με τους ίδιους στόχους και επίκεντρο εσάς, μέσα από την δημιουργία ενός περιοδικού. Καλή ανάγνωση!
Κοινωνική Υπηρεσία Δήμου Ανωγείων. Μάρτιος 2021. Τεύχος 1.
“Δεν μπορείς να αποφεύγεις να μεγαλώνεις, αλλά δεν είσαι υποχρεωμένος να γερνάς.-George Burns
“για σένα που συνδέεις το χθες με το σήμερα και στη συνέχεια με το αύριο. Σ’ αγαπώ γιατί είσαι εσύ που με βοήθησες να υπάρχω σ αυτόν τον κόσμο!
Σ’ αγαπώ γιατί είσαι οι ρίζες που με κρατούν στη ζωή , σ αυτόν τον τόπο, σ’ αυτή την κοινωνία , σ’ αυτά τα ήθη και τα έθιμα. Είσαι αυτός που μου μαθαίνει μέσα από το παρελθόν, μου μεταφέρει τις εικόνες ,τις σκέψεις, τις καλές πρακτικές μιας άλλης καλύτερης εποχής. Είσαι ο δάσκαλος μου!
Με κρατάς από το χέρι ..κι ας μην το ξέρεις και προχωράμε μαζί! Μόνο η σκέψη πως υπάρχεις μου δίνει σιγουριά. Στέκεσαι εδώ ατόφιος, ανέγγιχτος από την ασχήμια της εποχής. Είσαι αυτός που μπορώ να καθίσω μαζί του, να τον ακούω να μιλά και να γαληνεύει η ψυχή μου! Κάποιος που τα λόγια του μετράνε πιο πολύ και που οι συμβουλές του θα μου δείξουν το σωστό δρόμο στη ζωή.
Σ’ αγαπώ ! Και μαζί κάθε ρυτίδα από το πρόσωπο σου και τα δουλεμένα σου χέρια!
Σ’ ΑΓΑΠΩ …ΚΑΙ Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!”
Όταν η καταιγίδα τελειώσει, δε θα θυμάσαι καν πως κατάφερες να επιβιώσεις. Δε θα είσαι καν σίγουρος ότι έχει τελειώσει. Αλλά ένα πράγμα θα είναι σίγουρο. Όταν βγεις από την καταιγίδα, δε θα είσαι ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν που μπήκε. Και αυτό είναι το νόημα της καταιγίδας. (Χαρούκι Μουρακάμι)