Αισθήματα θλίψης, αγανάκτησης και αποτροπιασμού μας προκάλεσε η είδηση του ξυλοδαρμού 16χρόνου αγοριού Ανωγειανής καταγωγής, κατοίκου Αθηνών, που βρίσκεται στα Ανώγεια για τις καλοκαιρινές του διακοπές, από μια παρέα δέκα περίπου νεαρών, κατοίκων Ανωγείων,  έως δεκαπέντε ετών, τα ξημερώματα της Κυριακής, στην περιοχή της Καβαλαριάς σε κεντρικό σημείο,  με αφορμή το ότι φορούσε…βερμούδα και σκουλαρίκι! Κι όμως, στα Ανώγεια του 2024, νέα παιδιά με μυαλά προφανώς άλλων εποχών, και με ψευτοκαπετανιλίκι στο αίμα τους, προπηλάκισαν και γρονθοκόπησαν τον 16χρόνο νεαρό, στέλνοντας τον μάλιστα στο νοσοκομείο, ενώ παράλληλα τον είχαν βρίσει χυδαία θεωρώντας ότι η εμφάνιση του δεν ταιριάζει στα Ανώγεια!

Την τιμή των Ανωγείων προσπάθησαν να περισώσουν δυο νεαροί Ανωγειανοί που μπήκαν στη μέση για να γλιτώσουν τον άτυχο δεκαεξάχρονο, αλλά δεν κατάφεραν να κάνουν πολλά δυστυχώς όντας αντιμέτωποι με δέκα άτομα που με τη συμπεριφορά τους  γυρίζουν το χωριό πολλά χρόνια πίσω. Σημάδια μιας κοινωνίας σε παρακμή που θα ήθελε να εναποθέσει τις ελπίδες της στη νέα γενιά, αλλά δυστυχώς όχι σε αυτήν του τραμπουκισμού, των παρωπίδων, της  έλλειψης  οποιασδήποτε παιδείας. Της παιδείας όχι μόνο των γραμμάτων και του σχολείου, αλλά και αυτής που μας έμαθαν οι αμόρφωτοι κατά τα άλλα παππούδες μας, ώστε να σεβόμαστε το διαφορετικό, τον συνάνθρωπο, τον φιλοξενούμενο, τον πολίτη του κόσμου!

Φαίνεται ότι αυτά που μέχρι πρότινος τα βλέπαμε στις ειδήσεις των 9 στην τηλεόραση και τα προσπερνούσαμε έφτασαν πλέον και στην πόρτα μας,  στον τόπο του Ξένιου Δία. Και είναι χρέος όλων μας, γονιών, εκπαιδευτικών, τοπικών αρχών, συλλόγων και φορέων να σηκώσουμε τα μανίκια και να αντιδράσουμε ο καθένας από το δικό μας μετερίζι ώστε να διώξουμε πρωτίστως το μίσος από τις καρδιές των παιδιών μας. Ειδάλλως το 16χρόνο σημερινό θύμα θα είναι απλά το πρώτο κύμα στο τσουνάμι του μέλλοντος που έρχεται.

Να αναφέρουμε ότι το παιδί διακομίσθηκε από συγγενείς του στο Κέντρο Υγείας Ανωγείων και στη συνέχεια στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου όπου και κατεγράφη το γεγονός του ξυλοδαρμού ανηλίκου από τους εφημερεύοντες ιατρούς. Προς το παρόν η οικογένεια του θύματος δεν έχει κινηθεί νομικά για το συμβάν.  Το παιδί έχει σημαντική ζημιά στο αυτί του, και στην μύτη και ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή. Ο νεαρός φοβισμένος αναχώρησε για την Αθήνα για να βρεθεί κοντά στους γονείς του, όπου και θα προχωρήσει σε περαιτέρω εξετάσεις για να μηδενιστεί ο οποιοσδήποτε κίνδυνος στο μέλλον για την υγεία του.

Επίσης να αναφέρουμε ότι στο περιστατικό ο νεαρός ήταν παρέα με δυο συνομήλικους του που τρομοκρατημένοι αρχικά από την επίθεση δέκα ατόμων, έφυγαν από το σημείο. Άμεσα όμως μετά το αρχικό σοκ επέστρεψαν και προσπάθησαν να βοηθήσουν το φίλο τους.

Μέσα σε όλο αυτό το σκοτάδι, το φως ήρθε σε εμάς στην ΑΝΩΓΗ μέσω επιστολής που έστειλε στην εφημερίδα μας, η μητέρα του 16χρόνου θύματος, που παρά την αγωνία και τη στεναχώρια για το παιδί της, εξέφρασε με πολύ συγκινητικό λόγο την αγάπη  της για τα Ανώγεια που μεγάλωσε, για τον τόπο μας που όλοι πρέπει να συμβάλλουμε για να αποβάλλουμε τέτοιες καταστάσεις. Με την υπογραφή της στην επιστολή, η Μαρία Σκουλά του Αιμίλιου, αναφέρει τις σκέψεις τις για το δυσάρεστο περιστατικό, με τον εύγλωττο τίτλο: “Ανώγεια 2024…πίσω ολοταχώς.” 

Η Μαρία Σκουλά του Αιμίλιου φώτισε πρώτη αυτό το καινούριο σκοτάδι για τον τόπο μας. Ας ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι. 

 Αναλυτικά η επιστολή της Μαρίας Σκουλά του Αιμίλιου στην ΑΝΩΓΗ έχει ως εξής:

Ανώγεια 2024…πίσω ολοταχώς

Είμαι γέννημα θρέμμα των Ανωγείων και είμαι περήφανη για την καταγωγή μου.

Μεγάλωσα εδώ, σ’ αυτόν τον όμορφο και συνάμα κακοτράχαλο τόπο του Ψηλορείτη. Γαλουχήθηκα από την οικογένειά μου με αξίες και υψηλά ιδανικά που μέχρι σήμερα διαφυλάττω. Έμαθα να είμαι δίπλα στον ανήμπορο, τον φτωχό, τον φίλο, τον συγγενή, τον ξένο, τον διαφορετικό, χωρίς προκαταλήψεις.

Έφυγα από τούτο το χωριό όταν ήρθε η ώρα να σπουδάσω. Γνώρισα άλλους ανθρώπους, έζησα διαφορετικά, είδα καινούργια ήθη και έθιμα, τα σεβάστηκα, με σεβάστηκαν. Πάντα όμως είχα στο μυαλό και την ψυχή μου τ ’ Ανώγεια της φιλοξενίας, του πολιτισμού, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης και προσπαθούσα ήσυχα και αθόρυβα να κάνω γνωστό αυτόν τον  πολιτισμό σε όλους  αυτούς που δεν τον ήξεραν.

Για μένα το χωριό μου έχει ιδιαίτερη σημασία και συμβολισμό. Έρχομαι και ξανάρχομαι με την ίδια χαρά όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν. Το ίδιο και η οικογένεια μου, τα παιδιά μου και ο άντρας μου. Ήξερα πάντα ότι στον τόπο μου, τον ξένο, τον επισκέπτη και τον μουσαφίρη τον υποδέχονταν με χαρά και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Τον καλωσόριζαν  εγκάρδια χωρίς να τους νοιάζει ποιος είναι, αν είναι πλούσιος ή φτωχός, άσχημος ή όμορφος, διάσημος ή όχι. Το μόνο κριτήριο να είναι αληθινός και γνήσιος.

Σήμερα όμως; Τι συμβαίνει στο χωριό μας; όλοι καταλαβαίνουμε ότι κάτι έχει αλλάξει.

Διαπιστώνουμε πλέον ότι οι αξίες, τα ιδανικά, ο πολιτισμός και η ανθρωπιά αρχίζουν σιγά σιγά και εξανεμίζονται. Οι παλιοί φεύγουν, οι συνήθειες αλλάζουν, το ίδιο και οι άνθρωποι. Μέχρι ενός σημείου λογικό. Και δεν συμβαίνει μόνο στην Ανωγειανή κοινωνία, όχι. Αλλά εδώ είναι αλλιώς. Αν είσαι λίγο ρομαντικός κι ευαίσθητος δεν το δέχεσαι με τόση ευκολία. Ελπίζεις σε κάτι καλύτερο, αντάξιο των προσδοκιών σου, αντάξιο της ιστορίας και της βαρύτητας αυτού του τόπου.

Απευθύνομαι στους γονείς που έχουν απομακρυνθεί από τα παιδιά τους, στα παιδιά που δεν συζητούν πια με τους γονείς τους, τους εκπαιδευτικούς, στην Ανωγειανή και τον Ανωγειανό που κοπιάζει και αγωνίζεται γιατί θέλει για το χωριό μας το καλύτερο, που θέλει τη νέα γενιά να ξεπεράσει τις προηγούμενες, την κοινωνία μας να πηγαίνει μπροστά και όχι πίσω, που δεν θέλει εκπτώσεις στις αξίες και την ηθική.

Απευθύνομαι σε όλους όσοι βλέπουν το πρόβλημα  και δεν εθελοτυφλούν να ενεργοποιηθούν, να βοηθήσει ο καθένας από το μετερίζι του να ξαναγίνει ο τόπος μας αυτό που του αξίζει και ο κάθε Ανωγειανός και Ανωγειανή πνεύμα ελεύθερο και δημοκρατικό με σεβασμό στον συνάνθρωπο.

Δυστυχώς, το δικό μου παιδί, μέσα στο ίδιο μου το χωριό, βίωσε με τον πιο άσχημο και αφιλόξενο τρόπο το νταϊλίκι και την ενορχηστρωμένη επίθεση άλλων παιδιών, γιατί απλά δεν τους άρεσε το γεγονός ότι κυκλοφορεί στ’ Ανώγεια με βερμούδα και σκουλαρίκι στο αυτί! Αυτά είναι σήμερα τα κριτήρια των δεκαπεντάχρονων παιδιών που ασφυκτιούν μέσα στα ίδια τους τα όρια και πλαίσια, που προφανώς άλλοι τους έχουν επιβάλλει.

Είσαι ξένος, δεν ντύνεσαι σαν κι εμάς, δεν είσαι σαν και μας…τότε όχι, δεν ανήκεις εδώ.

Και πώς το εξαργυρώνουμε αυτό; Σε στέλνουμε αιμόφυρτο στο νοσοκομείο… τόσο απλά και με συνοπτικές διαδικασίες…..και καλή τύχη.

Δέκα εναντίον ενός…πόσο άνανδρο!  Και η ντροπή κοκκίνησε.

Λυπάμαι πολύ για όσα έγιναν και εύχομαι το κακό να σταματήσει εδώ.

Δεν αρμόζουν σε τούτο τον τόπο τέτοιες συμπεριφορές.”

—-ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΤΑΞΗΣ «ΑΝΩΓΗ»: Αναμένουμε από όλους τους φορείς των Ανωγείων να καταδικάσουν με το πιο έντονο τρόπο αυτό το προσβλητικό για τον τόπο μας συμβάν.

Ξεκίνησαν οι εγγραφές για το ΚΔΑΠ Ανωγείων.

Για περαιτέρω πληροφορίες απευθυνθείτε στο τηλέφωνο: 28340-31221

Το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) είναι μονάδα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών ηλικίας 6-12 χρόνων.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Την Τρίτη 16 Ιουλίου στις 7 το απόγευμα θα γίνει ο Εσπερινός και την επομένη το πρωί η πανηγυρική Θεία Λειτουργία στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στον Ψηλορείτη, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ζωμίνθου. 

Όπως μαρτυρά εντοιχισμένη πλάκα στην είσοδο, κτήτορας του ήταν ο Γεώργιος Ν. Φασουλάς το 1840.

Φτιαγμένος από τοπική πέτρα και σύμφωνα με την αρχιτεκτονική της ευρύτερης περιοχής ο ναός σου κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον καθώς είναι κτισμένος σ ένα σημείο όπου το νερό είναι άφθονο και τα δέντρα του κράταιγου και των σφενταμιών ψηλά δημιουργώντας στο σημείο ένα μικρό αλσύλλιο.

Το εσωτερικό του ναού μικρό αλλά περιποιημένο στολίζεται από δυο μεγάλου μεγέθους εικόνες της Αγίας Μαρίνας, τοποθετημένες πάνω σε ξύλινες βάσεις και πλαισιωμένες από κρητικές πετσέτες με  δαντέλες και λουλούδια αμάραντου.

Τέμπλο δεν υπάρχει παρά μόνο χαμηλά θωράκια, όπως στους πρώτους χριστιανικούς ναούς.

Κάθε χρόνο στις 17 Ιουλίου, που πανηγυρίζει το εκκλησάκι, η μεγάλη οικογένεια των Φασουλάδων οργανώνει εκεί μεγάλη γιορτή με πλούσιο τραπέζι.

Εκεί σταματούν ωστόσο για να ξαποστάσουν και πολλοί από τους επισκέπτες που κατευθύνονται πως το Ιδαίο Άντρο, το οποίο συναντάμε λίγο πιο πάνω.

Και σίγουρα δεν είναι μόνο οι επισκέπτες του σήμερα που ξαποσταίνουν εκεί και χαίρονται την ομορφιά του τοπίου και την επιβλητικότητα των κορφών του Ψηλορείτη αφού το εκκλησάκι είναι κτισμένο πάνω σ’ έναν από τους πανάρχαιους δρόμους που περπατούσαν οι Μινωίτες για να φθάσουν στο ιερό σπήλαιο όπου ανατράφηκε ο Δίας.

–-Η οικογένεια Φασουλά όπως κάθε χρόνο θα έχει ένα κέρασμα για όσους πιστούς ανηφορίσουν την Τρίτη για τον Εσπερινό.

Χρόνια πολλά!

Πέθανε σε ηλικία 84 ετών η Ναυσικά Βρεντζου. Η κηδεία της θα γίνει στις 12 μ.μ. την Δευτέρα 15 Ιουλίου από τον Ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού στην Γέννα Μονοφατσίου. Η σορός θα βρίσκεται στην οικία της στη Γέννα από τις 8.30 π.μ. Η εκλιπούσα ήταν κόρη του Σαββοβασίλη και άντρας της ήταν ο Διογένης Βρέντζος από τη Γέννα. Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει.

-Στη μνήμη της, ο ιατρός Νίκος Κεφαλογιάννης, προσέφερε για το Εργαστήριο Γνώσης και την ΑΝΩΓΗ το ποσό των 50  ευρώ.

Στην συγκλονιστική βραδιά στο Καστέλλι Πεδιάδος που τιμήθηκε ο καταξιωμένος καλλιτέχνης Βασίλης Σκουλάς μπροστά σε 4.500 συμμετέχοντες θεατές,  ο Γιώργος Καλογεράκης, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδας απευθύνθηκε στον Βασίλη Σκουλά εκ μέρους των 18 Πολιτιστικών Συλλόγων και του αθλητικού Σωματείου Δωριεύς Καστελλίου, λέγοντας τα εξής :

«Αγαπητοί φίλοι, αγαπητέ Βασίλη, τι μπορεί να κρύβεται άραγε ανάμεσα σε έναν αριθμό και τρεις λέξεις ;

Η Αναδημιουργία ακολουθεί πάντοτε μια καταστροφή. Και είναι σημαντικό για τους ανθρώπους όταν ξαναχτίζουν τη ζωή πάνω σε ερείπια και χαλάσματα.

Σε μια Γη που έχει τη δική της Φωνή. Μια φωνή που έρχεται από τα βάθη των αιώνων. Και που μπορεί να την αφουγκραστεί ο καθένας μας με τον δικό του τρόπο.

Αυτή τη φωνή που τη ντύνει ο Κρητικός με τις χορδές της Λύρας.

Η Προσπάθεια, η Επιμονή η Ταπεινότητα και η Ενσυναίσθηση είναι χαρίσματα των δημιουργικών ανθρώπων. Αυτά τα χαρίσματα τα συνοδεύει πάντοτε η Αγάπη. 

Αγάπη για την Κρήτη, τον πολύπαθο τόπο μας, αγάπη για την Ελλάδα τη μοναδική χώρα μας, αγάπη για όλα. Αγάπη και για την Πολεμική Αεροπορία, που οι Ίκαροί της πετούν πάνω από το καταγάλανο Αιγαίο, προστατεύοντας τα σύνορά μας.

Ανεβαίνοντας τη Σκάλα της Αναγνώρισης, σκαλί – σκαλί χωρίς βιασύνη, φτάνει κανείς στην κορυφή. Δεν είναι εύκολη η πορεία και τα ανηφορικά σκαλοπάτια. Φτάνοντας όμως στην κορυφή, τοποθετεί ο καθένας μας δίπλα του  μία λέξη. Εκείνη  που τον συνοδεύει στην πορεία της ζωής του. Στην περίπτωσή μας, στην κορυφή τοποθετείται μια φράση που δεν μπορεί να μεταφραστεί σε καμιά χώρα του κόσμου. Είναι το θηλυκό του  Ντελικανή. Η Ντελίνα. 

Αγαπητέ Βασίλη
Όλα τα παραπάνω που ανέφερα, και βέβαια αφορούν εσένα. Γεννήθηκες σε ένα κατεστραμμένο χωριό. Με τη θέληση των κατοίκων του αναγεννήθηκε κι εσύ βίωσες αυτήν την αναδημιουργία. Δεμένος πάντα με τη γη των προγόνων σου. Την κρητική γη όπου κάθε σπιθαμή της έχει τη δική της φωνή στο πέρασμα της ιστορίας. Αυτές τις φωνές τραγούδησες με τη λύρα σου. Η προσπάθεια, η επιμονή, η ταπεινότητα και η ενσυναίσθηση είναι τα χαρίσματά σου που σε κάνουν να ξεχωρίζεις ως άνθρωπος. Και η ανεξάντλητή σου αγάπη. Για όλα. Την Κρήτη, την Ελλάδα, την Πολεμική Αεροπορία. Μ’εκείνο το τραγούδι σταθμό, τον Ήλιο Θεό που συντροφεύει τους Ίκαρους στο πέταγμά τους.  Εσύ που ανέβηκες σιγά σιγά τη σκάλα της ζωής. Έφτασες στο ψηλότερο σκαλί και έχεις κατακτήσει την αναγνώριση. Είσαι μέσα στις καρδιές όλων μας. Συνδέοντας το όνομά σου τόσα χρόνια με τον θηλυκό ντελικανή, τη Ντελίνα.

Επαναλαμβάνω τις 16 αυτές φράσεις χωρίς σχόλια

Αναδημιουργία – Καταστροφή – Γη – Φωνή – Λύρα – Προσπάθεια – Επιμονή – Ταπεινότητα – Ενσυναίσθηση –  Αγάπη – Κρήτη – Ελλάδα – Πολεμική Αεροπορία –  Σκάλα – Αναγνώριση – Ντελίνα

Αγαπητέ Βασίλη, αγαπητοί φίλοι, αυτά κρύβονται πίσω από ένα αριθμό και τρεις λέξεις. Ποιος είναι αυτός ο αριθμός και ποιες οι τρεις λέξεις ;Το αποκαλύπτουμε : είναι :

65 χρόνια, Βασίλης Σκουλάς

Γεώργιος Α. Καλογεράκης

Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Μινώα Πεδιάδας

Δρ. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Διευθυντής 12/θ Δημοτικού Σχολείου Καστελλίου

Μια ιδιαίτερη επίσκεψη είχαμε στο δημαρχείο Ανωγείων, καθώς συνάντηση με τον δήμαρχο Σωκράτη Κεφαλογιάννη είχε η Κυριακή Μαρή, Αντιδήμαρχος Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης  του Δήμου Ηλιούπολης  Παρών στη συνάντηση ήταν και ο εντεταλμένος σύμβουλος  Πολιτιστικών και αύλης πολιτιστικής κληρονομιάς,  Μανώλης Βρέντζος.

Διαβάστε την συνέχεια... »