Ήταν 22 Μαΐου όταν ο Παντελής Μανιώρος έφευγε απροσδόκητα από τη ζωή και την επομένη η Ανωγειανή γη τον αγκάλιαζε για πάντα, παρουσία πλήθους κόσμου, συγγενών, φίλων και συγχωριανών. Την Κυριακή 2 Ιουλίου θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Μετόχι, το 40μέρο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του και η οικογένεια του καλεί όλο τον κόσμο να παραστεί, να ανάψει ένα κερί στη μνήμη του και να τον τιμήσει. Για ένα άνθρωπο αξιοπρεπή, ευγενικό και δραστήριο που αποτέλεσε μια σημαντική απώλεια για το χωριό μας.

Να αναφέρουμε ότι ο πιστός αναγνώστης μας από τη Νέα Υόρκη, Ορέστης Πασπαράκης του Πέτρο, όταν διάβασε τη θλιβερή είδηση στην Ανωγή για τον χαμό ενός δικού του ανθρώπου και φίλου, επικοινώνησε με την οικογένεια του στα Ανώγεια και προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ στη μνήμη του Παντελή Μανιώρου, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τον ευχαριστούμε θερμά για τη νέα αυτή προσφορά του προς την εφημερίδα μας.

Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που τον σκεπάζει.

Άρθρο του Γεωργίου Σκουλά

Στη φωτογραφία  Σήμερα παρουσιάζω μια σπάνια ομαδική φωτογραφία με τους οπλαρχηγούς των επαρχιών Κυδωνίας, Σελίνου και Κισσάμου Ν. Χανίων του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Η φωτογραφία προέρχεται από δημοσίευμα της εφημερίδας ”ΠΑΤΡΙΣ” του Ηρακλείου την Πέμπτη 1 Ιουνίου 2017 Αρ.Φύλλου 21.090. Η λεζάντα και το σχόλιο είναι της εφημερίδας.

ΕΚΘΕΣΕΙΣ : Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΙ, Ι. ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗ, Π.ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ ,
ΤΜ. ΕΠ. ΝΟΜΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.
14 Αυγούστου 1867.
(ΕΚΘΕΣΗ Κ. ΣΜΟΛΕΝΣΚΗ).
ΕΚΘΕΣΙΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΑΡΑΔΑΙΝΑΣ.
Πρός τόν Γενικόν Αρχηγόν του τμήματος Ρεθύμνης
κύριον Π. Κορωναίον.

Τήν ημέραν της αναχωρήσεώς σας από Αβρόχην, επληροφορήθημεν, ότι ο εχθρός εσκόπει να καθέξη τόν πόρον, τόν άγοντα από Ασκύφου εις Ίμβρον, όπως διακόψη τήν συγκοινωνίαν, ήν είχομεν μετά του στρατοπέδου του κ. Ζυμβρακάκη.
Σκεφθέντες τότε μετά του οπλαρχηγού, κ. Μ. Σκουλά, ότι, αποχωριζόμενοι τοιουτοτρόπως με τάς ολίγας δυνάμεις, τάς οποίας είχομεν, ήτον αδύνατον εις ημάς να διατηρώμεν πλέον τήν θέσιν ταύτην, απεφασίσαμεν να ενωθώμεν μετά τρίωρον ακροβολισμόν, ηδυνήθημεν, βαδίζοντες έμπροσθεν των προφυλακών του εχθρού, να φθάσωμεν εις τήν θέσιν Ξηρόκαμπον. Εκεί δε εύρομεν και τόν ανθυπασπιστήν κ. Μ. Ξανθουδάκην, επί κεφαλής τριάκοντα ανδρών, όστις ηνώθη μέθ’ ημών. Ζητήσαντες δε τάς διαταγάς του αρχηγού του τμήματος Κυδωνίας κ. Ζυμβρακάκη, διετάχθημεν πάρ’ αυτού να καθέξωμεν τάς θέσεις Ξηρόκαμπον και Πόρον του Ρέκτα. Εις τήν θέσιν Πόρον του Ρέκτα εθέσαμεν φύλακας, οι οποίοι διαταγήν είχον να ανησυχώσιν ακαταπαύστως τάς προφυλακάς του εχθρού.
Τήν 5 τρέχοντος μας ήλθεν η είδησις, ότι εις Καλλικράτην ευρισκόμενος εχθρικός στρατός έμελλε διά του Ασφένδου να καταβή εις Ίμβρον, όπως ενωθή μετά του Ασκύφου ευρισκομένου στρατού. Αμέσως λοιπόν κατελάβομεν τάς επικειμένας του χωρίου Ίμβρου θέσεις, εις δε τόν Πόρον του Ρέκτα έστειλα τόν αποσπασματάρχην κ. Μ. Φλέσσαν με τούς υπ’ αυτόν, όπως επιτηρή τόν εχθρόν από τό μέρος εκείνο και μας ειδοποιήσή εάν τυχόν αποπειραθή να μας προσβάλη από τά όπισθεν.  Διαβάστε την συνέχεια... »

Ο Ψηλορείτης ή ΄Ιδη είναι το ψηλότερο βουνό της Κρήτης, με πιο ψηλή κορφή τον Τίμιο Σταυρό  (υψ 2456μ), άλλες κορφές είναι ο Αγκαθιάς (2424 μ.), Στολίστρα (2325 μ.), Βουλομένου (2267μ. και Κούσακας (2209 μ.), ενώ κάτω από δυο χιλιάδες μέτρα είναι η Μαύρη Κορφή ή Σέλα Διγενή, η Χαλασοκεφάλα, η Κουρούνα, ο Σκίνακας, το Κουδούνι, η Αλικαντάμ και άλλες.  Η οροσειρά  έχει μήκος35 χιλιόμετρακαι πάνω  από το δασόριο εκτίνεται η αλπική ζώνη ( Μαδάρα).

Ο Ψηλορείτης συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο «Natoura 2000) και χαρακτηρίζεται από την ποικιλομορφία τοπίων, με υψηλή βιοποικιλότητα. Είναι ένα σύνολο εξαιρετικών «αισθητικών τοπίων » και ένας ιδιαίτερα ενδιαφέρων γεωλογικός σχηματισμός. Κάνουν την παρουσία τους πολλά είδη ενδημικών ζώων και φυτών της Κρήτης και της Ελλάδας. Ψηλορείτης ή ΄Ιδη  ετυμολογείται από το δωρικό ΄Ιδα = δέντρα για ξύλευση, δάσος, δασωμένο βουνό.

Το δάσος του Ρούβα βρίσκεται στο Νοτιοατολικό τμήμα του Ψηλορείτη και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα φυσικά δασικά οικοσυστήματα στην περιοχή. Χαρακτηρίζεται από την ποικιλία των ειδών του, όπου κυριαρχεί ο πρίνος, το πεύκο, το κυπαρίσσι, ο αζίλακας, ενώ στη θέση Διπλόρι ενδημεί το Ανέγνωρο ή Αμπελίτσα (Ζelkova abelitsa) σε μικρό αριθμό και καταλαμβάνει έκταση περίπου15 στρεμμάτων. To πρινόδασος του Ρούβα είναι το μεγαλύτερο στην Κρήτη ίσως και στην Ελλάδα.

Το Κρητικό Κεφαλάνθηρο είναι ένα ενδημικό και σπάνιο είδος ορχιδέα που το απαντάμε στην περιοχή του Ρούβα μέχρι τη Μαύρη Κορφή σε μικρό πληθυσμό. Το μέρος που ενδημεί το έχουν περιφράξει για προστασία και ανθεί το Φθινόπωρο. ΄Αλλα δάση με πρίνους, σφεντάμους και τρικοκιές συναντάμε στις θέσεις Βρουλίδια , Βρομονερό και στα νότια του Ψηλορείτη από τη Γέργερη μέχρι τα Πλατάνια σε μικρότερες εκτάσεις.

Στην οροσειρά του Ψηλορείτη έχουν εξελιχθεί σπάνιες μορφές ζωής που δημιούργησαν ενδημικά είδη φυτών και ζώων. Κατά τον καθηγητή Βοτανολογίας των ΤΕΙ. Ηρακλείου Ζαχαρία Κυπριωτάκη στον Ψηλορείτη απαντάμε περίπου 1000 είδη φυτών, ενώ τα ενδημικά είναι περίπου 75, ημερίδα 14-12-2001 στη Γέργερη . (Προστασία και ανάδειξη του δάσους Ρούβα).

Ο Ψηλορείτης θεωρείται ως μια από τις πιο σημαντικές περιοχές της Ευρώπης όσο αφορά την ορνιθοπανίδα, που αποτελείται από χρυαετούς, σπιζαετούς, γυπαετούς ή κοκαλάδες, το όρνιο ή σκάρα, κουρούνες, κοράκια, κίσες, φάσες, πέρδικες και άλλα. Η πανίδα επίσης είναι πλούσια και αποτελείται από αγριόγατους, ασβούς, νυφίτσες, ζουρίδες,  λαγούς, 2 είδη σαύρων ( πράσινη και καφέ), το λιακόνι, 3 είδη σαμιαμιδιών και 3 είδη φιδιών ( σπιτόφιδο, τηλεσκόπος, δεντρογαλιά).

Ο Ψηλορείτης από την σκοπιά της γεωλογίας, μπορεί κανείς να παρατηρήσει όλους τους τύπους των πετρωμάτων, μέχρι απολιθωμένα κογχύλια και όστρακα. Μέσα σ΄αυτό το πολύπλοκο μωσαϊκό πετρωμάτων σχηματίστηκαν πλήθος σπηλαίων, βάραθρα και πολλά φαράγγια που αποδεικνύουν την ομορφιά και τη σπουδαιότητα του Ψηλορείτη στο πέρασμα των αιώνων. Τέτοια σπήλαια είναι το Ιδαίον ΄Αντρον, το σπήλαιο των Καμαρών , του Σφεντόνι, ενώ μεγάλα φαράγγια είναι του Ζαρού, των Καμαρών, των Πλατανίων, των Γωνιών και του Καυδολιό (Ζωνιανό).

Στο μαγευτικό οροπέδιο της Νίδας βρίσκεται το Ιδαίο ΄Αντρο σε υψόμετρο1490 μέτρων, όπου κατά τους Μινωικούς χρόνους ήταν ο σπουδαιότερος λατρευτικός χώρος του νησιού. Είναι ίσως το μοναδικό σημείο που με βεβαιότητα λατρεύονταν ο μέγιστος των θεών Δίας, ο οποίος κατά την παράδοση φυγαδεύτηκε από τη μητέρα του Ρέα και κρύφτηκε στη σπηλιά της ΄Ιδης ( Νίδα ) μέχρι να ανδρωθεί και να γλιτώσει από την οργή του πατέρα του Κρόνου. H λατρεία άρχισε από την προϊστορική εποχή και συνεχίστηκε ίσαμε τους Ρωμαϊκούς χρόνους.

Ο εξωτερικός περίβολος του Ιδαίου ΄Αντρου αποτελούσε ένα οργανωμένο σε επιστημονική βάση Αστεροσκοπείο τουλάχιστο κατά τη μινωική περίοδο, με όργανα επιστημονικών μετρήσεων των ηλιοστασίων. Αυτή είναι η επιστημονική ανακοίνωση του μηχανικού και ερευνητή Νίκου Λεβεντάκη στο 11ο Διεθνές Κρητολογικό Επιστημονικό Συνέδριο, που έγινε στο Ρέθυμνο. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΝΩΓΗ στις 28-10-2011.

To Καμαραϊκό Σπήλαιο βρίσκεται πάνω από τις Καμάρες σε υψόμετρο1524 μέτρων, στις νότιες πλαγιές της Μαύρης Κορφής ή Σέλα του Διγενή. Εκεί λατρεύονταν μια θεότητα προστάτιδα ως φαίνεται της γεωργίας και κτηνοτροφίας, πιθανώς της θεάς Ειλείθυια. Τα αγγεία που βρέθηκαν στο σπήλαιο είναι ο λεγόμενος Καμαραϊκός ρυθμός, εξαιρετικά πολυτελής, βασιλικού χαρακτήρα. (Πηγές: ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ της Νομαρχίας Ηρακλείου 1971 σελ.45).

Ο Ψηλορείτης χαρακτηρίζεται από την πλειάδα των μιτάτων που φιλοξενεί και έχουν καταγραφεί πάνω από 300. Κατασκευάζονται από λιθοτεχνίτες με πέτρες κυκλικά και αποτελούν τα καταλύματα των βοσκών. Οι αρχαιολόγοι αναφέρονται σε αυτά με τους όρους θολωτές κατασκευές ή θολωτά μιτάτα (Σακελλαράκης 1985).

Στις πλαγιές του Ψηλορείτη σε υψόμετρο1187 μέτρωνστα μέσα της διαδρομής Ανώγεια – Ιδαίον ΄Αντρο, βρίσκεται η μινωική Ζώμινθος με διαχρονική παρουσία ανθρώπων από τότε ίσαμε σήμερα. Οι ανασκαφές που έγιναν από τον αρχαιολόγο Γιάννη Σακελλαράκη έφεραν στο φως ένα οικισμό υστερομινωικής περιόδου ( 17ος π.χ.αιώνας), με επιβλητικό κτήριο 1600 τ.μ. τουλάχιστο τριώροφο. Στη δυτική πτέρυγα ανακαλύφθηκε βιοτεχνική πτέρυγα με εργαστήριο κεραμικής.

Πριν από μερικά χρόνια είχα μια συζήτηση σχετικά με τη Ζώμινθο με το μακαρίτη καθηγητή της αρχαιολογίας Γ. Σακελλαράκη. Του ανέφερα την ιερότητα του Ψηλορείτη μεταξύ των άλλων ιερών βουνών της Ελλάδας (΄Ολυμπος, Παρνασσός, Τόμαρος, Λύκιο ΄Ορος, ΄Αθως κ.λ.π.) και μου είπε, ότι είναι πρώτος στην κατάταξη ο Ψηλορείτης.

Ο Ψηλορείτης δια μέσου των αιώνων υπήρξε  το ορμητήριο και το καταφύγιο των Χαίνιδων, των ανταρτών και των καταδιωκομένων σε όλες τις περιόδους των κατακτήσεων της Κρήτης (Αραβοκρατία, Βενετοκρατία, Τουρκοκρατία και Γερμανική κατοχή). Στην Γερμανική κατοχή είχαν τα λημέρια τους τέσσερις αντάρτικες ομάδες.

Γύρω από τον Ψηλορείτη δημιουργήθηκε ένας ιδιότυπος πολιτισμός, που άφησε ανεξίτηλα τα χαρακτηριστικά του. Ένα λαϊκό πολιτισμό που εκφράζεται πολύμορφα στο χορό, στο τραγούδι, στη μαντινάδα, στο ριζίτικο, στην καθημερινή ζωή, στη γέννηση, στη βάπτιση, στο γάμο, στο θάνατο, στη λαϊκή τέχνη , στο χιούμορ, στον αυτοσαρκασμό και στη μυθολογία. Δείγμα είναι, ότι σε όλα τα χωριά του Ψηλορείτη η φιλοξενία και η ζεστασιά των κατοίκων είναι μοναδική. Τη φιλοξενία αυτή την κληρονομήσαμε από τον Ξένιο Δία που μεγάλωσε και ανδρώθηκε στον Ψηλορείτη και ο οποίος μας εμπνέει και μας καθοδηγεί ακόμα και σήμερα.

Ο Ψηλορείτης το βουνό των θεών προσφέρεται σε όλους εκείνους που έχουν αγάπη και πάθος με το βουνό και αναζητούν να επισκεφθούν παρθένα τοπία. Το φυσικό περιβάλλον, οι γεωμορφολογικές και οι κλιματολογικές συνθήκες του βουνού ευνοούν τις ορειβατικές και σπηλαιολογικές αναζητήσεις.  Το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 που αρχίζει από την Ολλανδία, περνά από τον Ψηλορείτη και καταλήγει στην Ζάκρο. Δίδει επομένως την ευκαιρία να θαυμάσουν οι επισκέπτες την μεγαλοπρέπεια του βουνού. Ο Ψηλορείτης έχει έξι ορειβατικά καταφύγια στις θέσεις Πρίνος, Τριγιόδος, Μυγερού, Τουμπωτό Πρίνο, Σαμάρι και Ρούβα, στα οποία μπορούν να εξυπηρετηθούν οι επισκέπτες του βουνού.

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Μοιρών έχει δεθεί απόλυτα με τον Ψηλορείτη από την ημέρα της ίδρυσης του 8-8-88. ΄Ολες τις εποχές του έτους διοργανώνει επισκέψεις περιμετρικά του βουνού σε διάφορες βουνοκορφές του, σπήλαια και φαράγγια. Στην κορφή Τίμιο Σταυρό ανεβαίνουμε  όλες τις εποχές του χρόνου. Πολλές φορές στα χιόνια έχουμε θαυμάσει τους σκιέρ να γαζώνουν με μεγάλη ταχύτητα όλη τη νότια πλευρά της κορφής Αγκαθιά. Το ίδιο γίνεται και στη βόρεια πλευρά του βουνού πάνω από το Λάκκο του Μυγερού, δυστυχώς αρχές Δεκέμβρη του 2011 είχαμε ένα τραγικό συμβάν με τον άδικο θάνατο ενός σκιέρ.

Τέλος το ορεινό συγκρότημα του Ψηλορείτη με τη μεγάλη βιοποικιλότητα και τη μεγάλη ποικιλομορφία των σχηματισμών του, τρέφει από την αρχαιότητα – εποχή των τροφοκυνηγών ίσαμε σήμερα, με τον ποιμενικό τρόπο ζωής και τη γεωργία περίπου εκατό χωριά που βρίσκονται, περιμετρικά σκαλωμένα στη ρίζα του βουνού.

Άρθρο του Μανόλη Δακανάλη-τέως αγρονόμου

Το Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας-Πολιτισμού( Κοινωνική Υπηρεσία) του Δήμου Ανωγείων αισθάνεται  την υποχρέωση να   ευχαριστήσει   θερμά :

Ø  Τα παιδιά της Ξυλούρη Ουρανίας  (Ανάσταινας )   για την προσφορά  τριών   γευμάτων  στη μνήμη της  (9 αρνιά –μακαρόνια ,ανθότυρο) και 17 κιλά λάδι  στο ενιαίο μαγειρείο του Δήμου( που εξυπηρετεί τα παιδιά του  Παιδικού  Σταθμού,  τους ηλικιωμένους του  ΚΗΦΗ  και τα μοναχικά άτομα που διανέμεται   φαγητό κατ οίκον και γεύματος στην ομάδα προσωπικής ανάπτυξης του ΚΑΠΗ με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το θάνατό της

Ø  Τα παιδιά της Χαιρέτη Μαρίας  (Φουναδογιάννενας)   για την προσφορά γεύματος στη μνήμη της  στο ενιαίο μαγειρείο του Δήμου   για τη συμπλήρωση 2 χρόνων από το θάνατό της

Ø  Την οικογένεια του Ζαχαρία και Αργυρώς Νταγιαντά  για την προσφορά  2 προβάτων στο ενιαίο μαγειρείο του Δήμου από το γάμο του γιου τους Μιχάλη Νταγιαντά με την Καλλιόπη Βάμβουκα

Σουλτάτου  Ειρήνη

Προϊσταμένη     Τμήματος
Κοινωνικής Προστασίας
Παιδείας -Πολιτισμού

Με δυο μαντινάδες θέλησε να εκφράσει την αγάπη του ο Αριστείδης Χαιρέτης, ή Γιαλάυτης, προς τα παιδιά της Έκτης Τάξης του Δημοτικού και τις δασκάλες του, που τίμησαν τα Ανώγεια με την άξια κατάκτηση της πρώτης θέσης σε Πανελλήνιο Μαθητικό διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού. Το παραμύθι με τίτλο “Μην κλαις Ειρήνη” το οποίο  και η Ανωγή δημοσίευσε χθες απέσπασε πλήθος θετικών σχολίων από όλους όσοι το διάβασαν και συγκίνησε με την απλότητα των παιδιών και το πάθος τους για ένα κόσμο με αλληλεγγύη και αγάπη. Ευχόμαστε και εις ανώτερα! Οι μαντινάδες του Αριστείδη είναι οι εξής:

Ένας μεγάλο έπαινος, μέσα σε λίγα λόγια ,
και μια ζωή να κάνετε, περήφανα τ΄Ανώγεια…

Παιδιά η φαντασία σας επήρε το βραβείο,
θερμά συγχαρητήρια σ΄εσάς και το σχολείο..

Η Ανωγή σας παρουσιάζει το παραμύθι “Μην Κλαις Ειρήνη” της ΣΤ ‘Τάξης του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων που κέρδισε πριν λίγες ημέρες το πρώτο βραβείο, στον 1ο Πανελλήνιο Μαθητικό διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού. Υπεύθυνες δασκάλες της προσπάθειας αυτής ήταν η Αγάπη Καλομοίρη και η Χριστίνα Τσιγγελίδου. Στην εικονογράφηση  οι μαθητές  Γιάγκος Δραμουντάνης, Ειρήνη Πασπαράκη, Γεωργία Μαυρόκωστα και Ουρανία Μανουρά. Οι συγγραφείς του υπέροχου παραμυθιού με θέμα την παγκόσμια Ειρήνη και με πλούσια μηνύματα αγάπης και αλληλεγγύης ήταν οι μαθητές: Μαυρόκωστα Γεωργία, Μέμμου Ζουμπουλιά, Ξυλούρη Ελένη, Ξυλούρη Μαρία, Ξυλούρη Ελένη-Στυλιανή. Πασπαράκη Ειρήνη, Πασπαράκη ΘωμαΪς, Πασπαράκη Παναγιώτα, Ρούλιου Ελένη, Σαλούστρος Κωνσταντίνος, Σαλούστρος Νικόλαος, Σμπώκος Σταύρος-Ευάγγελος και Φασουλά Ζουμπουλιά. Θυμίζουμε ότι όλα τα παραμύθια που διακρίθηκαν σε ένα διαγωνισμό που συμμετείχαν περισσότερα από 200 σχολεία σε όλη την Ελλάδα, θα εκδοθούν και σε μορφή e-book από την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης. Η παρουσίαση των διακριθέντων παραμυθιών και η απονομή των Επαίνων θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο ειδικής εκδήλωσης, η οποία θα λάβει χώρα στην αρχή του επόμενου σχολικού έτους, ενώ η ακριβής ημερομηνία και ο χώρος διεξαγωγής της θα ανακοινωθούν εγκαίρως.

Το παραμύθι των μικρών Ανωγειανών μαθητών έχει ως εξής:

ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ΕΙΡΗΝΗ

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Ειρήνη. Η Ειρήνη είχε μακριά μαλλιά και όμορφα μεγάλα μάτια. Της άρεσε πολύ να ταξιδεύει. Φίλος της πιστός κι αγαπημένος ένα μεγάλο κάτασπρο περιστέρι. Ανέβαινε στην πλάτη του και γυρνούσαν όλο τον κόσμο. Στο χέρι της κρατούσε ένα μικρό ψάθινο καλάθι γεμάτο σπόρους. Αυτοί οι σπόροι δεν ήταν συνηθισμένοι. Είχαν κάτι μαγικό. Όπου η Ειρήνη τους σκορπούσε φύτρωναν χαμόγελα.

Αυτό τον καιρό αποφάσισε να επισκεφτεί τη Συρία.

Πέταξε λοιπόν πάνω απ τη χώρα και σκόρπισε όλους τους σπόρους μια και στη χώρα αυτή δεν υπήρχε ούτε ένα χαμόγελο.

Οι σπόροι φύτρωσαν αμέσως. Αλλά μόλις έβγαλαν τα μεγάλα πολύχρωμα άνθη τους συνέβη κάτι φοβερό .Μαύρα μεγάλα ζουζούνια κάθισαν πάνω τους και τα χαμόγελα έσβηναν το ένα μετά το άλλο …

Η Ειρήνη έπεσε σε απελπισία. Το περιστέρι προσπάθησε να την παρηγορήσει αλλά τίποτε δε μπορούσε να σταματήσει τα δάκρυα της. Δάκρυα που έτρεχαν πάνω από βουνά κι από λαγκάδια κι έφταναν μέχρι τα νερά του Αιγαίου πελάγους.

Η Ειρήνη όμως είναι πεισματάρα. Δεν το έβαζε κάτω εύκολα. Φώναξε, λοιπόν, τη μάγισσα Βατράχω  να τη συμβουλευτεί για το τι θα μπορούσε να κάνει με τους εξολοθρευτές, τους μαύρους ζουζούνους που κατέστρεφαν τα χαμόγελα της.

Η μάγισσα Βατράχω μετά από πολύ σκέψη της έδωσε ένα υγρό. Το υγρό πυρ.

-Πάρε αυτό το γλοιώδες πράσινο υγρό και ρίξε το πάνω από τους εξολοθρευτές. Μόλις το υγρό τους ακουμπήσει θα πέσουν στο έδαφος ξεροί.

-Μα τι λες; Απάντησε η Ειρήνη

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος? Μου φαίνεται πολύ τραγικό αυτό που προτείνεις

-Ε, τότε βρες κάποιον άλλο για βοήθεια απάντησε η πρασινογλοιώδης μάγισσα Βατράχω κι έφυγε θυμωμένη.

Τότε φώναξε το σοφό γέροντα Άνεμο!  Και τον ρώτησε: «Θα μπορούσες να πάρεις μακριά απ τα χαμόγελα μου τους μαύρους εξολοθρευτές που τα καταστρέφουν;»

Κι αυτός είπε:

-Μα βέβαια, απάντησε ο άνεμος. Θα φυσήξω πολύ δυνατά και οι εξολοθρευτές θα παρασυρθούν απ τα ρεύματα μου πολύ μακριά.

-Πολύ μακριά; Δηλαδή πού; Τι εννοείς;

– Μα σε μια άλλη χώρα φυσικά. Δε θα μπορούσα να τους στείλω έξω απ τη γη.

Η Ειρήνη μόλις το άκουσε συνοφρυώθηκε και του είπε με θλίψη

-Όχι, όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Δε μπορώ να σώζω τα χαμόγελά μου σκορπώντας θλίψη κάπου αλλού. Αυτό δεν είναι λύση είπε και απελπισμένη ανέβηκε στην πλάτη του  αγαπημένου της περιστεριού. Το αγκάλιασε και του είπε: Τι κάνουμε τώρα;  Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

Εν τω μεταξύ οι εξολοθρευτές αφού είχαν εξοντώσει όλα τα χαμόγελα επέστρεψαν στο μεγάλο σκοτεινό κάστρο που βρισκόταν κρυμμένο μέσα στην ομίχλη του Καυκάσου . Εκεί η τρομακτική τριχωτή αράχνη Εξουσία τους περίμενε και γελούσε χαιρέκακα.

-Κακώς ήρθατε εξολοθρευτές! Το σχέδιο μας πέτυχε! Οι μισθοί σας διπλασιάζονται. Τα απαίσια χαμόγελα δεν υπάρχουν πια. Τώρα η Ειρήνη είναι σε πολύ δύσκολη θέση κι αμφιβάλλω αν θα καταφέρει ξανά να σκορπίσει τους σπόρους της πάνω στη γη.

Το λευκό περιστέρι ένιωθε την Ειρήνη βαριά πάνω στα φτερά του να κλαίει και δεν ήξερε τι να κάνει. Έκλεισε τα μάτια κι αναρωτήθηκε: «Είναι αυτό το τέλος;»

Η Ειρήνη άνοιξε τα μάτια της ξαφνικά και φώναξε:» Το βρήκα, το βρήκα! Θα ζητήσουμε βοήθεια απ την αδερφή μου την Ελπίδα που ζει στο παλάτι του Ήλιου.»

Το περιστέρι άνοιξε χαρούμενο τα φτερά του και πέταξε ψηλά με την Ειρήνη στην πλάτη του να χαμογελά ξανά.

Η Ελπίδα δεν περίμενε την αδελφή της και μόλις την είδε έτρεξε και την αγκάλιασε σφιχτά.-

-Ποιος άνεμος σε φέρνει εδώ; Ρώτησε. Η  Ειρήνη της εξήγησε τι συμβαίνει και τη δύσκολη θέση που βρισκόταν.

-Μη φοβάσαι είπε η Ελπίδα και μην απελπίζεσαι. Μέχρι ο ήλιος να βγαίνει κάθε πρωί όλα είναι δυνατά. Έλα, της είπε να ξαποστάσεις και την οδήγησε στην πηγή της Αγάπη.

-Πιες να ξεδιψάσεις

Ήπιαν το δροσερό  νερό της πηγής κι αμέσως τα πρόσωπα τους έλαμψαν.

-Ξέρω ποια είναι η λύση στο πρόβλημά σου! ,είπε η Ελπίδα ,υπάρχει μόνο ένας τρόπος να προστατέψεις τους σπόρους σου και να δώσεις τη δυνατότητα στα χαμόγελα σου ν ανθίσουν!

-Ποιος είναι αυτός; Ρώτησε η Ειρήνη με αγωνία

-Να φυτέψεις τους σπόρους σου στις καρδιές των ανθρώπων, κι εκείνοι να γίνουν υπερασπιστές κάθε χαμόγελου που θα φυτρώνει στην καρδιά τους. Είναι η μόνη ελπίδα για τη γη..

Η Ειρήνη γεμάτη ικανοποίηση, αποχαιρέτησε την αγαπημένη της αδερφή και πέταξε ψηλά με το λευκό της περιστέρι…