«Κάνω έκκληση στους δικηγόρους και των δύο πλευρών να σεβαστούν όλα τα μέλη και των δύο οικογενειών. Να προσπαθήσουν καταθέτοντας ψυχή, να μη δυναμιτισθεί το κλίμα μεταξύ τους αλλά και η κατάσταση στα Ανώγεια. Θεωρώ ότι είναι πολύ άσχημο να υπάρχουν οι όποιες δηλώσεις και τα όποια σενάρια που αντί να ισορροπούν τις στιγμές, μπορεί να εξαγριώνουν σκέψεις και ψυχές. Πρόκειται για καταξιωμένους δικηγόρους της Κρήτης, ας κρατήσουν τις γνώσεις τους για την ανάκριση και τη δίκη, ας προσέξουν κατά την έκθεση τους στα τηλεοπτικά παράθυρα να μην εκθέσουν κανέναν και για κανέναν λόγο».

–Παπά-Ανδρέας Κεφαλογιάννης σε δηλώσεις στον Κώστα Ηλιάδη για το Daynight.gr

Ο γνωστός και καλός σκιτσογράφος συνθέτει  δυο γεγονότα της επικαιρότητας, τις συνεχιζόμενες προκλητικές ενέργειες των Τούρκων στο Αιγαίο με τις δραματικές εξελίξεις στα Ανώγεια. Ευχή την επόμενη φορά τα αθηναϊκά πρωτοσέλιδα να ασχοληθούν με τα πολλά θετικά που έχουν να αναδείξουν τα Ανώγεια!

-Από το σκιτσογράφο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ (6/5/2020) Ανδρέα Πετρουλάκη.

“Ως ενεργό μέλος της κοινωνίας των Ανωγείων, ο Αθλητικός Όμιλος Αετός , συγκλονισμένος από τα δραματικά γεγονότα του περασμένου Σαββάτου 2 Μαΐου, αισθάνεται πρώτα από όλα την ανάγκη να εκφράσει τα θερμότερα και πιο ειλικρινή συλλυπητήρια του στις οικογένειες των δυο αδικοχαμένων συγχωριανών μας, Γεωργίου Ξυλούρη και Λευτέρη Καλομοίρη.

Ένα περιστατικό που συγκλόνισε ολόκληρη την οικογένεια της ομάδας μας, την διοίκηση, τους ποδοσφαιριστές και το τεχνικό επιτελείο μας, που κλονίζει ολόκληρη την Ανωγειανή κοινωνία, αλλά δεν την οδηγεί στην κατάρρευση καθώς τα Ανώγεια στηρίζονταν και θα στηρίζονται πάντα σε πολύ στέρεες βάσεις, τόσο στα εύκολα, αλλά ακόμα περισσότερο στα δύσκολα.

Τα Ανώγεια σε όλη τη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας τους, έμαθαν να επιβιώνουν στα δύσκολα. Στις κακοτράχαλες πέτρες οι κάτοικοι έκτισαν τα σπίτια τους, τα είδαν τόσες φορές να καταστρέφονται αλλά τα ανοικοδόμησαν μέσα από τις στάχτες τους. Μέσα από τη σημερινή “στάχτη”της θλίψης, της οδύνης και του σπαραγμού, τα Ανώγεια μπορούν να κάνουν τη δική τους επανεκκίνηση και να οδηγήσουν το χωριό στο φως, μακριά από την παράνομη οπλοκατοχή, την οπλοχρησία και την ανοησία του να χρησιμοποιεί κάποιος ένα όπλο εναντίον ενός άλλου ανθρώπου, και να αποτελέσουν το έναυσμα ώστε αυτό το φρικτό “έθιμο” για κάποιους, κατάρα για εμάς, να σταματήσει σε ολόκληρη την Κρήτη, αλλά και στην ευρύτερη επικράτεια της Ελλάδας, που θρηνεί συχνά θύματα συμπλοκών, είτε άσκοπων πυροβολισμών.

Είμαστε στο πλευρό όλων των φορέων των Ανωγείων, που ζητούν αυτές τις μέρες να ανοίξει μια συζήτηση για την εξεύρεση λύσης στο μεγάλο αυτό πρόβλημα που ταλανίζει και τα Ανώγεια. Θεωρούμε όμως ότι η οριστική λύση δεν πρόκειται να δοθεί από ημερίδες για την παράνομη οπλοκατοχή και οπλοχρησία, αλλά μόνο με την ισχυρή πολιτική βούληση που θα τερματίσει η θα μειώσει το πρόβλημα.Πιστεύουμε ότι η Πολιτεία θα πρέπει να “σφυρίξει” την έναρξη μιας αναμέτρησης όλων μας ενάντια στα όπλα. Σε αυτή την αναμέτρηση ο Αετός θα δώσει το παρόν! Θα έχουμε συμπαίκτες και ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Με τη σκέψη στη νεολαία μας, που βρίσκει διεξόδους στο ποδόσφαιρο, στο σκάκι, στην γνώση, μένοντας μακριά από θανατηφόρα “παιχνίδια” που στο τέλος ο μόνος τους νικητής είναι το πένθος και η απώλεια.

Με βαρύτερες ποινές σε περιπτώσεις παράνομης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας, με δυναμικές παρεμβάσεις της Αστυνομίας στο παράνομο εμπόριο όπλων, αλλά και με τη δημιουργία επιτέλους ενός πλήρους αστυνομικού τμήματος στο χωριό μας που τόσο έχει λείψει τα τελευταία 15 χρόνια, μπορεί να δοθεί το σφύριγμα αυτής της αναμέτρησης. Στη συνέχεια του αγώνα, με μπροστάρηδες τη συντριπτική πλειοψηφία του τόπου μας που δεν είναι υπέρμαχοι αυτής της κατάρας, για τους λίγους “εθίμου”, μπορούμε να πάρουμε μαζί μας σε ένα κοινό αγώνα, τον ορεινό Μυλοπόταμο, την Κρήτη, την Ελλάδα ολόκληρη, σε ένα κόσμο χωρίς την ένοπλη βια.

Ο Μανόλης Στρατάκης το 2017,ο Λευτέρης Καλομοίρης και Γιώργος Ξυλούρης το 2020, έπεσαν θύματα αυτής της παράνοιας, ενώ ο Ανάστος το 2006 γλίτωσε ως από θαύμα από σφαίρα που δέχτηκε και “αναστήθηκε” εκείνο το Μεγάλο Σάββατο πριν 14 χρόνια.

Ας δώσουμε όλοι μας τις δυνάμεις μας  για την εξάλειψη αυτού του θλιβερού φαινομένου, ώστε να οδηγήσουμε τα Ανώγεια, την Κρήτη και την Ελλάδα μας στην δικιά της “Ανάσταση” χωρίς άλλα αθώα θύματα.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει τους νεκρούς μας.”

Το Δ.Σ του Α.Ο Αετός Ανωγείων

Η εταιρία KRIVEK A.E. και η οικογένεια Φασουλά σε ένδειξη τιμής και σεβασμού  στη μνήμη του πατέρα τους Γεωργίου Φασουλά προσέφεραν 10 υπολογιστές και 10 οθόνες στο Γυμνάσιο Λιμένος Χερσονήσου και 8 υπολογιστές στο Δημοτικό σχολείο Άνω Χερσονήσου.
Μέσα από αυτή την ενέργεια η εταιρία KRIVEK Α.Ε. είχε την ευκαιρία να στηρίξει τα παιδιά αλλά παράλληλα και το έργο των εκπαιδευτικών, το Δήμο Χερσονήσου και την τοπική κοινωνία.

Στον δημοσιογράφο της ΕΡΤ Δημήτρη Καρυωτάκη και στην κάμερα της δημόσιας τηλεόρασης μίλησε ο δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης με θέμα το διπλό φονικό που συντάραξε το χωριό αλλά και το Πανελλήνιο. 

Ολόκληρη η δήλωση του έχει ως εξής:

«Δυο οικογένειες, αλλά και η κοινωνία ολόκληρη των Ανωγείων, θρηνεί για τον χαμό δυο ανθρώπων και αυτό δυστυχώς δεν αλλάζει. Είμαστε υποχρεωμένοι, σαν κοινωνία, σαν δημοτική αρχή, να σταθούμε στις δυο οικογένειες σε αυτό το δύσκολο κάβο. Αλλά είμαστε και υποχρεωμένοι έναντι και της τοπικής κοινωνίας να δούμε τι πρέπει να συμβεί. Βασικό συστατικό των όποιων πρωτοβουλιών και των όποιων δράσεων, αποτελεί το στοιχείο της ενότητας, που η μικρή μας αυτή κοινωνία έχει δείξει ότι δεν μένει απαθής από τέτοιου είδους γεγονότα που την συγκλονίζουν.

Θα αναλάβουμε εκείνες τις πρωτοβουλίες οι οποίες θα δουν κατάματα τις στρεβλώσεις και θα εφαρμόσουν τις μακροπρόθεσμες εκείνες δράσεις και πολιτικές, μαζί με την Πολιτεία και την κοινωνία ώστε να μην έχουμε στο μέλλον τέτοιου είδους ή παρόμοια περιστατικά.

Το κλίμα στο χωριό είναι βαρύ. Ωστόσο η κοινωνία βασιζόμενη και στην ιστορία της αλλά  και στο πλούσιο πολιτιστικό γίγνεσθαι που υπάρχει, “πατάει” και με στοιχείο όπως είπα πριν, την ενότητα, δείχνει τον δρόμο για μια καθαρότερη επόμενη μέρα. Θα εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Σαφώς υπάρχει πόνος και θλίψη και μιλάμε για δυο πολύ μεγάλες οικογένειες που έχουν προσφέρει πολλά και στην ιστορία του τόπου μας αλλά και στο καλλιτεχνικό στερέωμα της Κρήτης. Θεωρώ ότι θα υπάρξουν οι πρωτοβουλίες, υπάρχουν οι ταγοί, υπάρχουν οι άνθρωποι αν θέλετε και εντός και εκτός Κρήτης που μπορούν να βοηθήσουν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Το στοιχείο του διπλού φονικού μέσα στο χωριό ήταν και αυτό που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία. Ήταν αυτό που λέμε ότι δεν μπορεί να συμβεί και όμως συνέβη και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε πλέον ως ένα γεγονός που καταγράφεται και στην δικιά μας ιστορία. Αλλά πρέπει να το δούμε και σαν αφετηρία και εκεί αν θέλετε είναι η δικιά μας μεγάλη ευθύνη.

Είναι μια κοινωνική δοκιμασία και έχει δείξει το χωριό και στο πρόσφατο παρελθόν και στην ιστορία του μέσα ότι αναγεννιέται από τις στάχτες του, επιβιώνει, ανεβαίνει ανηφόρες, κακοτράχαλα βουνά, αλλά πάντα μένει αγέρωχο και σταθερό. Και σας ξαναλέω ότι δεν είναι τυχαία αυτή η πορεία, είναι η κοινωνία η οποία την κρατάει μέσα στην ιστορία. Οτιδήποτε λοιπόν διαγνώσουμε και οτιδήποτε κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε μαζί με την κοινωνία.»

“Ζοφερές μέρες ξημέρωσαν πάλι στον τόπο μας. Τα χρώματα τα ρούφηξε ξανά η αχανής τρύπα του μαύρου. Όμως τα συμβάντα δεν είναι τυχαία, ούτε απλώς προέκυψαν ξαφνικά. Έχουν αιτίες, οι αιτίες αυτές έχουν ρίζες βαθιές, ρίζες που τις είδαμε να μεγαλώνουν, να απλώνονται επικίνδυνα και να ξεκουφώνουν τα πλακάκια της αυλής γύρω από το δέντρο, αλλά δεν κάναμε τα απαραίτητα για να σταματήσουμε την εξάπλωση. Αυτό λένε τα γεγονότα, που είναι αμείλικτα. Δεν είναι απλώς μια εκτίμηση, είναι τα γεγονότα που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας.
Εφόσον θέλουμε να ζούμε σε μια κοινωνία ανθρώπων, εφόσον αγαπούμε τους ανθρώπους και τον τόπο μας, οφείλουμε τώρα να δούμε καθαρά και να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Ναι, δεν είναι μονάχα πρόβλημα του τόπου μας. Ναι, παντού στον κόσμο συμβαίνουν άσχημα πράγματα – και δεν μας αφήνουν αδιάφορους, δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους. Εμάς όμως, αυτή είναι η αυλή μας αυτή τη στιγμή και με αυτή πρέπει να ασχοληθούμε. Χωρίς να ξεχνάμε ποτέ φυσικά ότι είμαστε μέρος ενός όλου στον πλανήτη μας, πρέπει όμως να εντοπίσουμε την δράση μας αυτή τη στιγμή στον τόπο μας, στα Ανώγεια.
Ως κοινωνία είχαμε κάποτε κατακτήσει ένα σημαντικό κατά την γνώμη μας προνόμιο. Να μπορούμε να λύνουμε τις διαφορές μας μεταξύ μας, χωρίς καμιά από τα πάνω διαμεσολάβηση, κάτι που κατά την γνώμη μας είναι μια κατάκτηση για μια κοινωνία ανθρώπων. Όμως είναι άλλο πράγμα να λύνουμε τις διαφορές μας κι άλλο πράγμα να σκοτωνόμαστε. Δυστυχώς αυτή είναι μια προοπτική που δεν ταιριάζει σε καμιά κοινωνία ανθρώπων, επομένως πρέπει να διαλέξουμε: ή θα γίνουμε ζούγκλα, περιμένοντας από την καταστολή και την αστυνόμευση να μην μας αφήνει να σκοτωνόμαστε, ή θα προσπαθήσουμε να ξαναγίνουμε εκείνη η κοινωνία ανθρώπων που μπορούν να συνεννοούνται μεταξύ τους, να έχουν κατανόηση και να λύνουν όμορφα και συνετά τις όποιες διαφορές – που πάντα θα προκύπτουν.
Ως κοινωνία πρέπει να βάλουμε πάνω στο τραπέζι όλα τα ζητήματα, να εξετάσουμε και να ξαναδούμε τι είναι αυτό που θέλουμε, ποια είναι η ουσία που αποζητούμε, ποιες είναι οι σχέσεις που θέλουμε να δομήσουμε μεταξύ μας. Γιατί τι άλλο είναι μια κοινωνία παρά οι σχέσεις μεταξύ των μελών της; Αυτές τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, μεταξύ μας, πρέπει και οφείλουμε να τις αποκαταστήσουμε.
Με θάρρος πρέπει να βάλουμε ξανά τα θέματα πάνω στο τραπέζι. Αυτονόητα φυσικά καταδικάζουμε την οπλοκατοχή και την οπλοχρησία, όμως αυτή δεν είναι παρά το σύμπτωμα της αρρώστιας. Επομένως πρέπει και το οφείλουμε στην κοινωνία μας να προχωρήσουμε παρακάτω. Να σταθούμε αντιμέτωποι στην νοοτροπία και την κουλτούρα που οδηγούν στην οπλοκατοχή και την οπλοχρησία, να επανεξετάσουμε αρκετά από τα πράγματα που οριοθετούν την ζωή στην κοινωνία μας: την οικογενειοκρατία, την πατριαρχία, την προσπάθεια της επιβολής των εγωισμών μας και όλες τις αιτίες που οδηγούν τα πράγματα εδώ που έχουν οδηγηθεί τώρα.
Οφείλουμε να ανοίξουμε αυτή την κουβέντα. Το οφείλουμε στον τόπο μας, στα παιδιά μας αλλά και στην μνήμη του Μανόλη Στρατάκη, του Λευτέρη Καλομοίρη και του Γιώργη Ξυλούρη που τόσο άδικα χάθηκαν. Θα έπρεπε να είναι μαζί μας τώρα αυτοί οι άνθρωποι. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην τους έχουμε εδώ, όρθιους, ζωντανούς. Ας παλέψουμε να μην τους ακολουθήσουν άλλοι.
Αποδεχόμαστε λοιπόν το κάλεσμα που έκανε το ΔΣ του Συλλόγου Αποφοίτων και Φίλων Σταυρακείου Γυμνασίου και Λυκείου Ανωγείων και καλούμε κι εμείς με την σειρά μας όλους τους φορείς του τόπου μας αλλά και όλους τους ανθρώπους των Ανωγείων να δώσουμε μια κοινή μάχη: Να κατανοήσουμε το πρόβλημα και να το λύσουμε. Όλοι μαζί μπορούμε να την κερδίσουμε αυτή την παρτίδα!
Αυτονόητα εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες του Λευτέρη Καλομοίρη και του Γιώργη Ξυλούρη.”
Το ΔΣ του Σκακιστικού Ομίλου Ανωγείων
Το ΔΣ του ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ Ανωγείων