Μένουμε σπίτι και μαθαίνουμε για τη Γεωλογία της Κρήτης και το Φυσικό Πάρκο Σητείας;

1. Ψηλορείτης

Ψηλές κορυφές με όμορφα οροπέδια, ρεματιές με πήγες κρουσταλλιασμένου από το λιωμένο χιόνι νερού, δάση που σιγά-σιγά ανακτούν την αλλοτινή δόξα και έκταση, πέτρα που λες και παραγγέλθηκε για να φτιάχνει μιτάτα, φαράγγια πόρτες του μεγάλου βουνού, σπηλιάρια καταφύγια αγριμιών και χαΐνηδων, παντού έμπνευση και αφορμή για μαντινάδα!

Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο για να μάθετε περισσότερα
http://www.akomm.gr/…/UserFi…/File/geologia_sphlaia_low.pdf…

2. Φυσικό Πάρκο Σητείας
   Γεωγραφικά εκτείνεται από το βορειότερο ακρωτήριο Κάβο Σίδερο μέχρι τα νότια παραλία του Δήμου, τις παρυφές της πόλης της Σητείας στα δυτικά και τα παράλια της Ζάκρου στα ανατολικά. Είναι κατά βάση ορεινή περιοχή με τα όρη της Ζάκρου να δεσπόζουν στο ανάγλυφο και τις δαντελωτές ακρογιαλιές να χαρακτηρίζουν το σύνολο της παράκτιας ζώνης. Η πρόσβαση στην περιοχή δεν είναι σχετικά εύκολη γεγονός που έχει συμβάλλει στην περιορισμένη τουριστική της ανάπτυξη.

Αν θέλετε να μάθετε πως δημιουργούνται τα ορυκτά τα πετρώματα και τα απολιθώματα ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.sitia-geopark.gr/me…/25120/THEORY_BOOK_LIGHT.pdf…

Ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιάννης Κεφαλογιάννης, έκανε την ακόλουθη συλλυπητήρια δήλωση για τον θάνατο του Νικήτα Χαιρέτη:
«Ο αείμνηστος Νικήτας Χαιρέτης ήταν κορυφαίος πρωταγωνιστής σε κάθε πτυχή της  ζωής του χωριού μας. Άνηκε σε μια σπουδαία γενιά Ανωγειανών, οι οποίοι έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους στον τόπο. Ένας γενναίος άνθρωπος, σύμβολο αξίων, για την οικογένεια του, τους φίλους του, για τα Ανώγεια  και για οποίο μετερίζι καταπιάστηκε.  Άντρας με ήθος,  αγωνιστής και πάντοτε πιστός στα ιδανικά τα οποία πρέσβευε. Όσοι τον γνωρίσαμε ως φίλο, η απώλεια του αφήνει σήμερα ένα  μεγάλο δυσαναπλήρωτο κενό. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις συμβουλές του και τη «νεανική» ορμή που τις συνόδευε  από τα πρώτα μου κιόλας βήματα μέχρι και την τελευταία μας συνάντηση.  Εύχομαι στους συγγενείς και τους οικείους του κουράγιο και δύναμη. Ο Θεός να αναπαύσει τη ψυχή του. Αφήνει ως ανεξίτηλη παρακαταθήκη τη διαδρομή του και τα παιδιά του ως άξιους συνεχιστές του. Καλοστραθιά φίλε Νικήτα»

Με μαντινάδες και εκατοντάδες μηνύματα στον διαδικτυακό χώρο της ΑΝΩΓΗ αποχαιρετούν οι Ανωγειανοί όπου γης τον Νικήτα Χαιρέτη, που κηδεύτηκε σήμερα χωρίς την παρουσία κόσμου, αλλά με τη νοερή δύναμη που τον περιέβαλε με αγάπη και σεβασμό στο τελευταίο του ταξίδι. Ένας αγαπητός και αξιόλογος άνθρωπος που θα λείψει από τα κοινά του χωριού και δεν θα λησμονηθεί από όλους όσοι τον είχαμε γνωρίσει και είχαμε συνομιλήσει μαζί του.

Οι Μαντινάδες:

Ο Λευτέρης Καλομοίρης (Ντεμέλος)

Μια εποχή ολόκληρη είχες χαρακτηρίσει.

κι εδά που φεύγεις δε μπορεί κιανείς να σε τιμήσει.

Ο Γιώργης Μπέρκης (Κατσούγκρης):

Έφυγε αυτός που ετίμανε σε όλη τη ζωή του, 

αξίες και ιδανικά και την καταγωγή του.

Καλό ταξίδι Αετέ, που έβανες την τιμή σου,

και την αξιοπρέπεια πιο πάνω απ΄ τη ζωή σου.

Σαν το Νικήτα άρχοντες, την ώρα που μισένε,

πρέπει να τσι χειροκροτούν και όχι να τσι κλαίνε.

Ο Κώστας Μπέρκης

Στη μέση μέση έστεκες Νικήτα στο Μειντάνι,

της ανθρωπιάς τις διδαχές ο τόπος δεν τις βάνει.

Η Βέρα Σουλτάτου-Ξυλούρη:

Στσι ξένες λύτες έκαμες χαλάλι τη ζωή σου,

γιατί για τσ’ άλλους έδινες Νικήτα, τη ψυχή σου.

Δίχως βοήθεια άνθρωπο, ποτέ δεν είχες ‘φήσει,

και εδά δεν μπόρεσε κιανείς να σ’ αποχαιρετήσει.

Ο Λευτέρης Μπέρκης:

Ο Αετός που φώλιαζε, τα Ανώγεια στα φτερά του,

το τελευταίο στσ’ ουρανούς, έκαμε πέταγμα του.

Χαράς τα Ανώγεια αν γεννούν, ανθρώπους σαν και εσένα,

να τα τιμούν ως τα ‘χένες, Νικήτα τιμημένα.

Καλοστραθιά σου Αετέ, για τη ζωή την άλλη,

έφυγες μα το νάμι σου θα το γροικούμε πάλι.

Ο Μανόλης Πασπαράκης (Μούγερης)

Το Γωνομιό εδάκρυσε και η Στεφάνα κλαίει,

κι ο Ρούβας μαυροντύθηκε και μοιρολόγια λέει.

Για να ‘ν τα Ανώγεια στα ψηλά, είχες και εσύ αγώνες,

όλη η ζωή σου στα κοινά και στσ’ άγραφους κανόνες.

Η Κρήτη με μηνύματα θα σ’ αποχαιρετήσει,

κι ας ήσουν πανταχού παρών, σε όλη σου τη ζήση.

Ο πάτερ Ανδρέας Κεφαλογιάννης:

Σαν τον αετό, το πέταγμα, το τελευταίο κάμε,

γιατί ποτέ σου στη ζωή, δεν είχες σκύψει χάμε.

Ένα μεγάλο Ανωγειανό, το χώμα θα σκεπάσει,

μα ώστε να στέκει το χωριό δε θα τόνε ξεχάσει.

Ο Νικηφόρος Μπέρκης:

Έφυγες μα το όνομα, αθάνατο θα μείνει,

γιατί ερμήνευες σωστά, Νικήτα και δε σβήνει.

Καλοστραθιά σου εύχομαι στου Άδη η τσι τόπους,

μα έκεια θα έχεις σίγουρα, πάλι δικού σου ανθρώπους.

Εμείς στην ΑΝΩΓΗ τον αποχαιρετούμε με μια μαντινάδα του αείμνηστου Μανώλη Καλομοίρη ” Λιόντα”:

Όποιος στο δρόμο τσι τιμής και τσ’ ανθρωπιάς διαβαίνει,

φαίνεται χαμογελαστός την ώρα που ποθαίνει.

Σε επικοινωνία του με την ΑΝΩΓΗ ο Νίκος Καράτζης (Γιαννονίκος) προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ στη μνήμη του Νικήτα Χαιρέτη, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τα χρήματα θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων που γίνονται στον χώρο, σε ενήλικες, μαθητές και πρόσφυγες. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Επιμέλεια φωτογραφίας: Μανόλης Σαμόλης

Του Πολύδωρου Αεράκη

Ε, τον άτιμο, τον ύπουλο τον Χάρο, ώρα την βρήκε να διαβεί από τσ’ Ανωγειανές αποστροφές, να κουρσέψει τον καλύτερο του τόπου και να μας στερήσει το δικαίωμα να τον αποχαιρετήσουμε με τσι τιμές που του αξίζουν.

Σήμερα τα Ανώγεια και όχι μόνο, πενθούν γιατί δε θα ξαναδούν τον άνθρωπο που τίμησε, με την ανθρωπιά του, την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό, την ειλικρίνεια και την προσφορά του, τα Ανώγεια και την Κρήτη.

Η ζωή του Χαιρέτη Νικήτα ήταν γεμάτη δράση, πάντα πρόθυμος να “σβήσει”με την πειθώ και το κύρος του τις “φωθιές” του μίσους και να ηρεμήσει εκείνους που ξέφευγαν από τους κανόνες του σεβασμού και της λογικής.

Στα “πέτρινα” χρόνια του διχασμού, ο Νικήτας Χαιρέτης, ακολουθώντας την παράδοση των Χαιρέτηδων να μην ακούν τις σειρήνες του διχασμού και του μίσους, πάλεψε για τη συμφιλίωση και προστάτεψε αντρίκεια και με κίνδυνο της ζωής του και της οικογένειας του, πολλούς αγωνιστές αντάρτες της απέναντι από τις δικές του ιδέες, όχθης.

Στους ήρεμους καιρούς η έγνοια του ήταν πως να πάνε τ’ Ανώγεια μπροστά, πως να μην τα γονατίσουν οι αντιπαλότητες, πως να βελτιωθεί η ζωή των ανθρώπων, πως να υπάρξει πρόοδος.

Οι Ανωγειανοί για όλες αυτές τις αρετές του, τον τίμησαν στέλνοντας τον στο Δημοτικό συμβούλιο των Ανωγείων επί Δημαρχίας Γιώργη Κλάδου και η πίστη μας ότι όσο ήτανε εκεί θα υπεράσπιζε τα δίκια και τα σωστά, ήταν απέραντη.

Εκείνη την εποχή, με Δήμαρχο το Γιώργη τον Κλάδο, τον Πολιτιστικό σύλλογο Ανωγείων και πολλούς εθελοντές, ξεκινήσαμε τον πολιτιστικό Αύγουστο, για να τιμήσουμε τους ήρωες και τους νεκρούς του πολέμου του ’40 ονομαστικά. Τότε ακούστηκε για πρώτη φορά το μοιρολόι μελοποιημένο από τον Νικηφόρο Αεράκη για το κάψιμο των Ανωγείων “Ω!Παναγιά μου Ανωγειανή”.Τότε για πρώτη φορά χορέψαμε και τραγουδήσαμε μαζί με τους αναστημένους ήρωες μας. 

Και ύστερα ήρθε το επίσημο Κράτος να αποδώσει τιμές και ύστερα όλοι οι καλλιτέχνες της Ελλάδας να τραγουδήσουν και να τιμήσουν την Αντίσταση των Ανωγειανών και το Ολοκαύτωμα τους εναντίον του Γερμανό-φασισμού.

Τότε ξεδιψάσανε τα Ανώγεια παίρνοντας το νερό από τ’ Αγρίδια και ο Νικήτας ήταν συμπρωταγωνιστής σ’αυτό. Τότε έγινε το θέατρο προς τιμήν του Νίκου Ξυλούρη, τότε άρχισαν οι ανασκαφές στη Νίδα στο Ιδαίον Άντρον. Τότε η ανάπτυξη και η πρόοδος των Ανωγείων έγινε γνωστή παντού στην Ελλάδα.

Κι όταν τα Ανώγεια βρέθηκαν στην πιο δύσκολη της πορείας του μετά τη Χούντα, ο Νικήτας με δυο τρεις συμπρωταγωνιστές του μπροστάρηδες και 150 Ανωγειανούς, έσωσαν την αξιοπρέπεια και την ΤΙΜΗ των Ανωγείων για την οποία νιώθουμε σήμερα περήφανοι και ανυποχώρητοι σε ιδανικά και αξίες.

Ο Νικήτας είναι μέρος της ιστορίας των αγώνων των Ανωγείων, γιατί ένα σημαντικό κεφάλαιο σε αυτήν το έχει γράψει αυτός.

Σήμερα στα Ανώγεια υπάρχουν πολλοί νέοι άνδρες, δυνατοί και περήφανοι που πρέπει να μπουν μπροστάρηδες στις παραγγελιές των προγόνων μας, να μην αφήσουν τον ιό της παρακμής να περάσει τα τείχη του κάστρου, να μην υποστείλουν τη σημαία του αγώνα της ανθρωπιάς και της τιμής, για να είναι αντάξιοι αυτών που μας παρέδωσαν το συμβόλαιο των αξιών και των ιδανικών του τόπου και όπως μας παραγγέλνει ο μεγάλος μας ποιητής Γιώργης Καράτζης στα “Δίλογα”, ας πορευτούμε σ’ένα μακρινό ταξίδι της θύμησης μαζί του με το ποίημα “Παραινέσεις”:

“Σαν τα πουλιά π’ανάλαφρα γύρω μου φτερουγίζουν, γροικώ τα λόγια των παλιώ και την ψυχή μου αγγίζου, 

εκείνων απού φύγανε, μα μ’ένα κι άλλο τρόπο, τιμήσανε και με πρεπιά στολίσανε τον τόπο.

Κι εδά γροικώ τα λόγια ντως στο φύσημα τ’ανέμου,και δίπλα μου ολοζώντανοι πως είναι φαίνεται μου,

και λένε πάντα:”Στση τιμής το δρόμο πορπατείτε, και τσ’ ανθρωπιάς πάντα ψηλά το νάμι να κρατείτε”.

Γι’ αυτό και εμείς το λόγο ντως να ‘χόμε φυλαχτάρι,και την παραγγελιά ντων-ε, μαχαίρι στο θηκάρι.

Κάθε μας στραβοπάτημα κάθε κακή μας πράξη, φτάνει στα βάθη του καιρού τη μνήμη ντως να βλάψει,

κι ο καθαείς στο διάβα ντου στο δρόμο το δικό ντου, με την καλή του αθιβολή τιμά και το χωριό ντου…”

Με τα παιδιά του Αγάπη, Χαράλαμπο και Γιάγκο. Με τα αδέρφια του Σοφοκλή και Γιάννη. Με την οικογένεια των Χαιρέτηδων. Συμπάσχουμε και συμπορευόμαστε στη λύπη τους και θα τιμούμε πάντα τη μνήμη του γιατί ήταν και δικός μας φίλος και δικός μας άνθρωπος.