Πολιτισμός

Ακούστε το εδώ: Ψαραντώνης / Χάρης Φασουλάς – Αμίλητο Νερό (Official Video)
«Θεριό η ψυχή του ανθρώπου…
Θεριό που δε μερώνει στιγμή…
Συνεχώς ξάγρυπνη, ανήσυχη, γυρεύει ν’ ακολουθήσει τα βήματα…
Τα βήματα που δείχνει ο δρόμος….
Τα βήματα που οδηγούν στο μονοπάτι…
Στο Σκοπό….
Προχώρα… μα ο δρόμος ανοίγει…».
Στην τεράστια μουσική παράδοση των Ανωγείων ίσως οι ομορφότερες στιγμές που ακούμε και εμείς ως ΑΝΩΓΗ είναι όταν τα “θεριά” της, οι παλιότεροι, οι έμπειροι, τα μπεντένια της, συμπράττουν με το νέο αίμα, με το φλογισμένο βλέμμα και την καθαρή ματιά, που διψούν για προσφορά, που είναι έτοιμοι να βάλουν τα δικά τους λιθαράκια σε αυτό το τεράστιο οικοδόμημα. Σε μια τέτοια πρόσφατη συνεργασία ο Ψαραντώνης μαζί με τον Χάρη Φασουλά, μας προσφέρουν το δικό τους “Αμίλητο νερό”. Ένα νερό που θα αναβλύσει από την πηγή και θα γίνει βρυχηθμός και κραυγή λιονταριού, αυτού που ακόμα κι αν βρίσκεται στο κλουβί προσωρινά, ζει, φωνάζει, παλεύει και κρατάει ζωντανή την ελπίδα κάποια στιγμή να δει την ζωή έξω από τα κάγκελα.
Ο Ψαραντώνης προσφέρει την γνώση του, την αύρα του και την δύναμη του, αλλά και την ιερή του υποχρέωση να συνεχιστεί η μουσική αέναη στο διηνεκές. Έτσι συμπράττει με αυτούς που επιλέγει και γνωρίζει ότι μπορούν να πάρουν την ρίζα που υπάρχει, να την ποτίσουν και να βγάλει νέους βλαστούς, κλαδιά και φύλλα που θα δροσίσουν με τη σκιά τους τον κόσμο που αναζητάει στη μουσική τη δική του διέξοδο από τα προβλήματα, την προσωπική του ξεκούραση σε έναν ουρανό ελευθερίας.
Μουσική. Η δύναμη της ελευθερίας. Ακόμα και αν σε σκλαβώσουν, δεν μπορούν να σου πάρουν την μουσική από την ψυχή σου. Ευχόμαστε το τραγούδι τους να είναι καλοτάξιδο και υγεία και δύναμη στον Ψαραντώνη και τον Χάρη να συνεχίσουν να μας ταξιδεύουν.
Ο Χάρης Φασουλάς, αναφέρει για αυτή την ξεχωριστή του συνεργασία:
“Θεριό” όμως και η μουσική, όπως λέει και ο μεγάλος Ψαραντώνης.
Ψυχή και μουσική, δυο “θεριά” που μάχονται μέσα σ’ ένα σώμα….
«Η μουσική αυτή στιγμή είναι πολύ ιδιαίτερη για μένα, αφού έχω τη τιμή να συνευρίσκομαι και να μοιράζομαι αξέχαστες στιγμές μ’ ένα θρύλο της μουσικής.
Η χαρά μου απερίγραπτα μεγάλη…
Το δέος ακόμα μεγαλύτερο…
Ψαραντώνη σ’ ευχαριστώ…
Ξανά παρών και ο Νίκος…
Ένας σημαντικός καλλιτέχνης , μια ιδιαίτερη μουσική μορφή, που η « δύναμη» του ταλέντου του δε σταματά ποτέ να μας συναρπάζει…
Ένας ιδιαίτερος καλλιτέχνης… μα πάνω απ΄ όλα… Άνθρωπος!
Νίκο Στρατάκη σ’ ευχαριστώ για άλλη μια φορά για τον «ήχο» σου…
‘Ένα μεγάλο ευχαριστώ, στο Κώστα Μαρκάκη για την ηχογράφηση, τη μίξη και τη συμμετοχή του στο τραγούδι μου.
Ακόμα, θερμές ευχαριστίες, στο Νεκτάριο Περογιαννάκη και την Αριστέα Καρατάσου για το βιντεοκλίπ του τραγουδιού.
Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στη Μαρία-Ελένη…».
Οι στίχοι:
Ο νους δε ‘ ναμαζώνεται,δε λέει να μερώσει, κι έχουν χιλιάδες λογισμοί τη σκέψη μου πλακώσει . Η σκέψη πάλι εμπέρδεσε κι εκόλλησε στα ίδια, Θε μου και δως μου δύναμη,γιατί θα βγουν παιχνίδια. Βρυχάται μέσα το θεριό κι ο πόνος ξεχειλίζει, μα ποιο λιοντάρι σε κλουβί, να φύγει δεν ελπίζει. Στση λευτεριάς τον ουρανό,ποθώ να ξαποστάσω, ‘πο πάθη αλάργο και καημούς ίσως εκεί ν’αγιάσω. Κι όμως τ’ αμίλητο νερό πάλι εποτίσανε με, κι οι πεθυμιές μου ερίζωσαν βαθιά κι εσκάσανε με.
Το Σάββατο 17 Μαρτίου στις 7.30 μ.μ θα προβληθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων της Τράπεζας Πειραιώς “Μ.Κεφαλογιάννης” η ταινία “Μαθήματα Πιάνου” από την ομάδα φίλων κινηματογράφου. Πρόκειται για Αυστραλέζικη παραγωγή του 1993 σε σκηνοθεσία Τζέιν Κάμπιον με τους: Χόλι Χάντερ, Σαμ Νίλ, Χάρβει Κάιτελ, Άννα Πάκουιν.Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Μάικλ Νάιμαν.
Η Άντα, μια μουγκή γυναίκα, ταξιδεύει μαζί με την κόρη της και το αγαπημένο της πιάνο μέχρι τη Νέα Ζηλανδία για να παντρευτεί έναν πλούσιο γαιοκτήμονα. Σύντομα θα καταλάβει ότι η σχέση της με το νέο της σύζυγο και η ζωή στη Νέα Ζηλανδία δεν είναι όπως τη φαντάστηκε. Τα πράγματα θα χειροτερέψουν γι’ αυτήν όταν ο σύζυγός της πουλάει το πιάνο της σε έναν γείτονα, τον Τζορτζ. Ο Τζορτζ, προτίθεται να της δώσει πίσω το πιάνο κάνοντάς του μαθήματα, καθώς και άλλα ανταλλάγματα. Ενώ στην αρχή η Άντα απεχθάνεται τον Τζορτζ, γρήγορα η σχέση τους θα γίνει ερωτική, κάτι που θα περιπλέξει τα πράγματα.
Η Τζέην Κάμπιον γύρισε την ταινία αυτή για να δείξει ακόμη μία φορά (μετά το ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΟΥ) την πικρία και την ανάγκη, το βάσανο και τον αδαπάνητο πλούτο, την υπόγεια λαχτάρα και την άοκνη υπομονή του γυναικείου υποκειμένου μέσα σ’ έναν κόσμο κυνικό ή βάρβαρο – οπωσδήποτε στενό και μικρόψυχο.
Δραματική 1993 | Έγχρ. | Διάρκεια: 121′
Ρεπορτάζ και φωτογραφίες: Γιώργης Μπαγκέρης
Σε μια πολύ όμορφη εκδήλωση που έλαβε χώρα στο Αμφιθέατρο του Δημοτικού σχολείου την Πέμπτη 15 Μαρτίου, έγινε η τελετή παράδοσης των βραβείων στους μαθητές της Έκτης Δημοτικού που συμμετείχαν στη συγγραφή του παραμυθιού “Μην κλαις Ειρήνη” και το οποίο απέσπασε το πρώτο βραβείο στον πρώτο Πανελλήνιο διαγωνισμό. Η επίσημη τελετή είχε γίνει στις 23 Φεβρουαρίου στην Θεσσαλονίκη, όπου η Αγάπη Καλομοίρη, η δασκάλα των παιδιών βρέθηκε εκεί και παρέλαβε το βραβείο και σήμερα δόθηκαν οι έπαινοι στα παιδιά που λόγω απόστασης δεν μπορούσαν να δώσουν τότε το παρόν. Παράλληλα τους προσφέρθηκαν δώρα και έπαινοι και από τον Δήμο Ανωγείων που θέλησε με αυτόν τον τρόπο να τιμήσει τους μικρούς μαθητές και τους δασκάλους τους για αυτή τη σημαντική διάκριση που ανεβάζει επίπεδο τα Ανώγεια και την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση του τόπου.Όμορφη η στιγμή με την οποία έκλεισε και η εκδήλωση όπου προβλήθηκε σε βίντεο, εμπλουτισμένο με όμορφες εικόνες το παραμύθι των παιδιών το οποίο αφηγήθηκε με εξαιρετικό τρόπο η μικρή μαθήτρια Θωμαίς Πασπαράκη! Στο αμφιθέατρο βρέθηκαν σήμερα μεταξύ άλλων ο δήμαρχος Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργης, ο προϊστάμενος διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Στάθης Κοντογιάννης, η Βαρβάρα Χρονά υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων, ο Αντιδήμαρχος Ανωγείων Βασίλης Σμπώκος, η διευθύντρια του Λυκείου Μαίρη Μπαγκέρη, η διευθύντρια του Γυμνασίου Δήμητρα Στασινού, ο δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Πασπαράκης καθώς και πλήθος κόσμου, γονέων και φίλων μαζί με τα 140 παιδιά που ανήκουν στο Δημοτικό Σχολείο Ανωγείων.
Διευθύντρια Δημοτικού σχολείου:”Τα παιδιά κατάφεραν σε μια συλλογική προσπάθεια, να βάλουν όλοι το λιθαράκι τους και να επινοήσουν ένα υπέροχο παραμύθι, με πρωτότυπες ιδέες, υπέροχη εικονογράφηση και Πανανθρώπινα μηνύματα..”
Την παρουσίαση της εκδήλωσης έκανε η Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων Ευτυχία Χατζάκη η οποία στη ομιλία της είπε μεταξύ άλλων τα εξής:”Είμαστε περήφανοι που αυτά τα παιδιά κατάφεραν σε μια συλλογική προσπάθεια, να βάλουν όλοι το λιθαράκι τους και να επινοήσουν ένα υπέροχο παραμύθι, με πρωτότυπες ιδέες, υπέροχη εικονογράφηση και Πανανθρώπινα μηνύματα. Φαίνεται καθαρά πως η συγγραφική ομάδα πέρα από το γλωσσικό της επίπεδο διέθεσε μεγάλη φαντασία και αυθορμητισμό και κατάφερε να δημιουργήσει ένα υπέροχο λογοτέχνημα. Φαντάζομαι ότι η καθοδήγηση και η έμπνευση από τη δασκάλα τους Αγάπη Καλομοίρη, ήταν καθοριστικοί παράγοντες για την επιτυχία του εγχειρήματος. Της αξίζουν τα πιο θερμά συγχαρητήρια..” τόνισε η κα Χατζάκη και ολοκλήρωσε λέγοντας:”Σας ευχαριστούμε θερμά για την υπέροχη κληρονομιά που μας αφήσατε και πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει μια καλή ευκαιρία να περάσουν τα μηνύματα της δημιουργικής γραφής στους υπόλοιπους μαθητές του σχολείου μας, με κύριο στόχο πάντα την εσωτερική καλλιέργεια, την ολόπλευρη ανάπτυξη τους. Καλή συνέχεια στις σπουδές σας και καλή συνέχεια στη ζωή σας..”
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ
Επιστολές του Βουλευτή της Ν.Δ Λευτέρη Αυγενάκη και του Περιφερειακού διευθυντή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Γιώργου Τερζάκη
Αργότερα η κα Χατζάκη διάβασε δυο επιστολές που έστειλαν ειδικά για την εκδήλωση ο Περιφερειακός Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπάιδευσης κ.Τερζάκης καθώς και ο Βουλευτής της Ν.Δ ,Λευτέρης Αυγενάκης. Στην επιστολή του ο κ.Τερζάκης αναφέρει:”Αισθάνομαι την ανάγκη να σας συγχαρώ θερμά για την επιτυχία του παραμυθιού σας με τίτλο “Μη κλαις Ειρήνη” σε Πανελλήνιο διαγωνισμό. Ένα παραμύθι που πραγματεύεται την αξία της Παγκόσμιας Ειρήνης ξεδιπλώνοντας μέσα από τις λέξεις του, όλα όσα αντιλαμβάνονται οι μικροί μαθητές, για την αγάπη, την αλληλεγγύη, την ανθρώπινη υπόσταση και την Ειρήνη στον κόσμο. Είναι γεγονός ότι το παραμύθι το δουλέψατε πολύ και χαρήκαμε ειλικρινά με την βράβευση σας. Θερμά συγχαρητήρια, στη διεύθυνση, στους εκπαιδευτικούς του σχολείου σας, στις υπεύθυνες δασκάλες και στα αγαπητά παιδιά που βοήθησαν στην εικονογράφηση και τη συγγραφή αυτού του υπέροχου παραμυθιού πετυχαίνοντας το καλύτερο αποτέλεσμα.
Ο Λευτέρης Αυγενάκης στην επιστολή του τονίζει:”Ενημερώθηκα με χαρά για την βράβευση του σχολείου σας στον πρώτο Πανελλήνιο διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιού. Πολλά συγχαρητήρια σε σας τις υπεύθυνες δασκάλες της προσπάθειας αυτής, στους γονείς, αλλά κυρίως στους μαθητές που συμμετείχαν και κατάφεραν να διακριθούν αποσπώντας μάλιστα το πρώτο βραβείο. Εύχομαι να συνεχίσετε με τον ίδιο ζήλο και αφοσίωση και τα επόμενα χρόνια, δημιουργικά για το μέλλον των μικρών μαθητών σας διαμορφώνοντας τους πολίτες του αύριο. Καλή συνέχεια στο έργο σας.”
Εμμανουήλ Καλλέργης:”Μας κάνετε υπερήφανους και σίγουρους για το μέλλον του τόπου μας που είναι στα δικά σας χέρια.,”
Στην ομιλία του ο δήμαρχος Ανωγείων ανέφερε τα εξής:O Δήμος Ανωγείων σας συγχαίρει για την πρώτη επιτυχία σας στον διαγωνισμό για το παιδικό παραμύθι με τίτλο : « Μην κλαις Ειρήνη ».Και εσάς και τους γονείς σας και τις δασκάλες σας και το σχολείο σας .Το κείμενο αλλά και η εικονογράφηση είναι απλά υπέροχα.Δίδουν ένα πανανθρώπινο, φιλειρηνικό, αντιπολεμικό και αισιόδοξο μήνυμα .Ένα μήνυμα που σήμερα το έχουμε ανάγκη λόγω των πολλών εστιών πολέμου, ιδιαίτερα στην περιοχή μας. Πόλεμοι που έχουν ως συνέπεια εκτός των καταστροφών, το ξερίζωμα εκατομμυρίων ανθρώπων από τον τόπο που γεννήθηκαν. Των μεταναστών. Η προσπάθεια σας που βασίστηκε στην συλλογικότητα δείχνει ωριμότητα και ευαισθησία .Μας λέει ότι οι καλύτερες λύσεις πρέπει να πηγάζουν από την καρδιά μας.Ένα μεγάλο μπράβο λοιπόν γιατί μας κάνετε υπερήφανους και σίγουρους για το μέλλον του τόπου μας που είναι στα δικά σας χέρια. Σας ευχόμαστε να έχετε καλή πορεία, όπως την ονειρεύεστε στην εξέλιξη της ζωής σας. .”κατέληξε.
Στάθης Κοντογιάννης:”Οι μαθητές και οι δασκάλες αυτής της προσπάθειας αφήσατε μια σοβαρή κληρονομιά και ευχή όλων είναι αυτή να συνεχιστεί..”
Ο προϊστάμενος διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ.Στάθης Κοντογιάννης θυμήθηκε τα δικά του παιδικά χρόνια στο σχολείο στα Ανώγεια και στην ομιλία του που εκφώνησε συγκινημένος ανέφερε μεταξύ άλλων:”Είμαι πολύ συγκινημένος και πολύ χαρούμενος ταυτόχρονα γιατί αυτό το σχολείο απείχε από το πατρικό μου σπίτι 100 μέτρα και είχα την τύχη να αποτελεί και για εμένα χώρο γνώσης και παιχνιδιού ταυτόχρονα. Έχω περιδιαβεί στους χώρους του άπειρες φορές και ο χώρος μου είναι πολύ οικείος.
Είναι βέβαιο ότι οι εκπαιδευτικοί επιτελούν έργο υψηλής κοινωνικής ευθύνης. Στο έργο αυτό περιλαμβάνεται η διδασκαλία, η εκπαίδευση και η διαπαιδαγώγηση των μαθητών. Η πρόοδος επομένως, η οικονομική ανάπτυξη, ο πολιτισμός και η συνοχή της κοινωνίας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα της εκπαίδευσης και κατ επέκτασιν από τη συμβολή και την προσπάθεια των εκπαιδευτικών. Σε αυτή τη συμβολή εντάσσεται και η συγγραφή αυτού του παραμυθιού. Με πρωταγωνιστές τους μαθητές της Έκτης, αλλά και με την απαραίτητη ενθάρρυνση και υποστήριξη του εκπαιδευτικού της τάξης, των εκπαιδευτικών του σχολείου και της διευθύντριας του.
Η κατάκτηση της πρώτης θέσης είναι πολύ σημαντική σε ένα διαγωνισμό με μεγάλο συναγωνισμό, από ένα σχολείο της επαρχίας που όμως όπως αποδείχτηκε η φαντασία, η κρίση και η αντίληψη των μαθητών δεν υστερεί από αυτή των μαθητών των μεγάλων κέντρων της χώρας. Η κατάκτηση αυτής της πρώτης θέσης αποτελεί καινοτόμα δραστηριότητα, καλή πρακτική και δράση και λειτουργεί ως προστιθέμενη αξία στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης του Δημοτικού σχολείου Ανωγείων.
Οι μαθητές και οι δασκάλες αυτής της προσπάθειας αφήσατε μια σοβαρή κληρονομιά και ευχή όλων είναι αυτή να συνεχιστεί. Όχι μόνο στη συγγραφή καθώς οι τέχνες δεν περιορίζονται μόνο σε αυτήν. Την ίδια στιγμή σαν προιστάμενος Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στον Νομό, εύχομαι το παράδειγμα αυτό να λάμψει και να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά και για τις υπόλοιπες σχολικές μονάδες του Ρεθύμνου..”
Αγάπη Καλομοίρη, η δασκάλα των παιδιών: “Γιατί τα παιδιά μας έχουν δυνατότητες και δεν πρέπει εμείς οι μεγάλοι να βάζουμε εμπόδια στην περιέργεια, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα τους..”
Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας. Να συγχαρώ πρώτα από όλα τα παιδιά και να τα ευχαριστήσω για την όμορφη, συλλογική, συμμετοχική εμπειρία που μοιραστήκαμε τους τρεις μήνες περίπου που δουλέψαμε αυτό το παραμύθι.Επιτρέψτε μου με την ευκαιρία αυτή να απευθύνω στους γονείς μια έκκληση, μια παράκληση που προκύπτει όχι μόνο από τη δική μου αγωνία για τα παραμύθια που χάνονται! Που δεν ειπώθηκαν.Ή δεν ακούστηκαν, ή ξεχάστηκαν. Για το μέλλον αυτού του τόπου που διατηρεί ακόμα ήθη, έθιμα και παραδόσεις σε μια εποχή ισοπέδωσης και αλλοτρίωσης.
Μην αποξενώνεται τα παιδιά σας από τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους. Μέσα στο σπίτι μας βρίσκεται ο Πολιτισμός και η παράδοση μας. Δεν είναι παράδοση μόνον μουσική και χορός. Είναι τα παραμύθια και οι ιστορίες, η ντοπιολαλιά μας, τα διδάγματα και οι αξίες που περνούν από τον προφορικό λόγο αγαπημένων προσώπων στις καρδιές των παιδιών και δημιουργούν χαρακτήρες ουσιαστικούς με σεβασμό και γνώση.Μην εμπιστεύεστε στη φαντασία και τη δημιουργικότητα τους μόλις περπατήσουν, δίνοντας τους ένα κινητό και ένα tablet. Μην τα καθηλώνετε στη λατρεία της εικόνας, του φαίνεσθαι, της ευκολίας, του χωρίς κόπο αποτελέσματος. Σπρώξτε τα να αγαπήσουν το βιβλίο, τα παραμύθια. Να διαβάσουν, να ονειρευτούν με ένα βιβλίο. Να πλουτίσουν εσωτερικά, να ψάξουν. Κι όταν έχουν αποκτήσει στέρεες βάσεις να μπορούν να χειριστούν και την τεχνολογία αργότερα.
Η κρίση έχει αναπτύξει σύνθετα προβλήματα που απαιτούν συνεργασία και συμπόρευση. Οι δάσκαλοι δεν είναι αλάνθαστοι. Σταθείτε δίπλα τους, εμψυχώστε τους. Συμμετέχετε στις εκδηλώσεις του σχολείου κι όχι όταν είναι μόνο για το παιδί σας. Εδώ μέσα γίνεται σπουδαίο έργο, τα παιδιά σας περνούν τον μισό χρόνο της ημέρας τους, έχετε έγνοια! Αυτή την έγνοια οι αγράμματοι παππούδες και γιαγιάδες μας είχαν και μιλούσαν για το σχολείο με σεβασμό, με τον ίδιο τρόπο που μιλούσαν για την εκκλησία.
Αν εμείς έχουμε σεβασμό στο σχολείο και στη γνώση, θα έχουν και τα παιδιά μας. Κι έτσι θα περιορίσουμε τη σχολική διαρροή αργότερα, αλλά και τα φαινόμενα αντικοινωνικών συμπεριφορών. Αλλά κυρίως θα δώσουμε μια σταθερή πυξίδα στα παιδιά μας, με κατεύθυνση την πρόοδο, τον σεβασμό και την γνώση. Γιατί τα παιδιά μας το αξίζουν. Γιατί έχουν δυνατότητες και δεν πρέπει εμείς οι μεγάλοι να βάζουμε εμπόδια στην περιέργεια, τη φαντασία και τη δημιουργικότητα τους. Αλλά με αγάπη και σεβασμό να τα ενισχύουμε να ανοίγουν τα μυαλά τους και τα φτερά τους για πιο ψηλές κορυφές! γιατί τέλος και αρχή μαζί, τα παιδιά μας είναι βγαλμένα από παραμύθια τόσο ωραία όσο αυτό που σας παρουσιάζουμε σήμερα..” ολοκλήρωσε.
Κώστας Σαλούστρος, μαθητής:”Σκοπός μας ήταν να μοιράσουμε αγάπη και ειρήνη για τον συνάνθρωπο μας στις καρδιές των ανθρώπων και νομίζουμε ότι το καταφέραμε..”
Εκ μέρους των μαθητών της Έκτης, οι οποίοι φέτος φοιτούν στην πρώτη Γυμνασίου, εκφώνησε ευχαριστήριο κείμενο ο μικρός μαθητής Κώστας Σαλούστρος τονίζοντας:”Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τις δασκάλες μας Αγάπη Καλομοίρη και Χριστίνα Τσιγγελίδου καθώς και την διευθύντρια Χατζάκη Εύη για την βοήθεια που μας παρείχαν.Επίσης ευχαριστούμε τη διεύθυνση πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, το πρώτο δημοτικό σχολείο Αμπελοκήπων για τη διοργάνωση και τη κα Στέλλα Τσίγκου για την αφήγηση που έκανε.
Όλη αυτή η περιπέτεια μας χάρισε πολλά πράγματα και συναισθήματα. Μας χάρισε χαρά, ευτυχία και κυρίως ομαδικότητα και αφοσίωση για να βγάλουμε ένα καλό αποτέλεσμα.Σκοπός μας ήταν να μοιράσουμε αγάπη και ειρήνη για τον συνάνθρωπο μας στις καρδιές των ανθρώπων και νομίζουμε ότι το καταφέραμε. Σας ευχαριστούμε πολύ..” ολοκλήρωσε κατά-χειροκροτούμενος από όλους τους παρευρισκόμενους.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τους μαθητές να γράφουν σε μικρά φύλλα τα συναισθήματα που ένιωσαν γράφοντας το παραμύθι τους, τα οποία στη συνέχεια κόλλησαν σε ζωγραφιές μικρών δέντρων που βρίσκονται στο αμφιθέατρο. Η ΑΝΩΓΗ συγχαίρει θερμά όλους τους συντελεστές αυτής της επιτυχίας, δασκάλους, γονείς και μαθητές που δείχνουν το υψηλό επίπεδο αυτού του τόπου αλλά και τις τεράστιες προοπτικές που έχει μπροστά του.
Το παραμύθι “Μην κλαις Ειρήνη”
Υπεύθυνες δασκάλες της προσπάθειας αυτής ήταν η Αγάπη Καλομοίρη και η Χριστίνα Τσιγγελίδου. Στην εικονογράφηση οι μαθητές Γιάγκος Δραμουντάνης, Ειρήνη Πασπαράκη, Γεωργία Μαυρόκωστα και Ουρανία Μανουρά. Οι συγγραφείς του υπέροχου παραμυθιού με θέμα την παγκόσμια Ειρήνη και με πλούσια μηνύματα αγάπης και αλληλεγγύης ήταν οι μαθητές: Μαυρόκωστα Γεωργία, Μέμμου Ζουμπουλιά, Ξυλούρη Ελένη, Ξυλούρη Μαρία, Ξυλούρη Ελένη-Στυλιανή. Πασπαράκη Ειρήνη, Πασπαράκη ΘωμαΪς, Πασπαράκη Παναγιώτα, Ρούλιου Ελένη, Σαλούστρος Κωνσταντίνος, Σαλούστρος Νικόλαος, Σμπώκος Σταύρος-Ευάγγελος και Φασουλά Ζουμπουλιά.
ΜΗΝ ΚΛΑΙΣ ΕΙΡΗΝΗ
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Ειρήνη. Η Ειρήνη είχε μακριά μαλλιά και όμορφα μεγάλα μάτια. Της άρεσε πολύ να ταξιδεύει. Φίλος της πιστός κι αγαπημένος ένα μεγάλο κάτασπρο περιστέρι. Ανέβαινε στην πλάτη του και γυρνούσαν όλο τον κόσμο. Στο χέρι της κρατούσε ένα μικρό ψάθινο καλάθι γεμάτο σπόρους. Αυτοί οι σπόροι δεν ήταν συνηθισμένοι. Είχαν κάτι μαγικό. Όπου η Ειρήνη τους σκορπούσε φύτρωναν χαμόγελα.
Αυτό τον καιρό αποφάσισε να επισκεφτεί τη Συρία.
Πέταξε λοιπόν πάνω απ τη χώρα και σκόρπισε όλους τους σπόρους μια και στη χώρα αυτή δεν υπήρχε ούτε ένα χαμόγελο.
Οι σπόροι φύτρωσαν αμέσως. Αλλά μόλις έβγαλαν τα μεγάλα πολύχρωμα άνθη τους συνέβη κάτι φοβερό .Μαύρα μεγάλα ζουζούνια κάθισαν πάνω τους και τα χαμόγελα έσβηναν το ένα μετά το άλλο …
Η Ειρήνη έπεσε σε απελπισία. Το περιστέρι προσπάθησε να την παρηγορήσει αλλά τίποτε δε μπορούσε να σταματήσει τα δάκρυα της. Δάκρυα που έτρεχαν πάνω από βουνά κι από λαγκάδια κι έφταναν μέχρι τα νερά του Αιγαίου πελάγους.
Η Ειρήνη όμως είναι πεισματάρα. Δεν το έβαζε κάτω εύκολα. Φώναξε, λοιπόν, τη μάγισσα Βατράχω να τη συμβουλευτεί για το τι θα μπορούσε να κάνει με τους εξολοθρευτές, τους μαύρους ζουζούνους που κατέστρεφαν τα χαμόγελα της.
Η μάγισσα Βατράχω μετά από πολύ σκέψη της έδωσε ένα υγρό. Το υγρό πυρ.
-Πάρε αυτό το γλοιώδες πράσινο υγρό και ρίξε το πάνω από τους εξολοθρευτές. Μόλις το υγρό τους ακουμπήσει θα πέσουν στο έδαφος ξεροί.
-Μα τι λες; Απάντησε η Ειρήνη
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος? Μου φαίνεται πολύ τραγικό αυτό που προτείνεις
-Ε, τότε βρες κάποιον άλλο για βοήθεια απάντησε η πρασινογλοιώδης μάγισσα Βατράχω κι έφυγε θυμωμένη.
Τότε φώναξε το σοφό γέροντα Άνεμο! Και τον ρώτησε: «Θα μπορούσες να πάρεις μακριά απ τα χαμόγελα μου τους μαύρους εξολοθρευτές που τα καταστρέφουν;»
Κι αυτός είπε:
-Μα βέβαια, απάντησε ο άνεμος. Θα φυσήξω πολύ δυνατά και οι εξολοθρευτές θα παρασυρθούν απ τα ρεύματα μου πολύ μακριά.
-Πολύ μακριά; Δηλαδή πού; Τι εννοείς;
– Μα σε μια άλλη χώρα φυσικά. Δε θα μπορούσα να τους στείλω έξω απ τη γη.
Η Ειρήνη μόλις το άκουσε συνοφρυώθηκε και του είπε με θλίψη
-Όχι, όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Δε μπορώ να σώζω τα χαμόγελά μου σκορπώντας θλίψη κάπου αλλού. Αυτό δεν είναι λύση είπε και απελπισμένη ανέβηκε στην πλάτη του αγαπημένου της περιστεριού. Το αγκάλιασε και του είπε: Τι κάνουμε τώρα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.
Εν τω μεταξύ οι εξολοθρευτές αφού είχαν εξοντώσει όλα τα χαμόγελα επέστρεψαν στο μεγάλο σκοτεινό κάστρο που βρισκόταν κρυμμένο μέσα στην ομίχλη του Καυκάσου . Εκεί η τρομακτική τριχωτή αράχνη Εξουσία τους περίμενε και γελούσε χαιρέκακα.
-Κακώς ήρθατε εξολοθρευτές! Το σχέδιο μας πέτυχε! Οι μισθοί σας διπλασιάζονται. Τα απαίσια χαμόγελα δεν υπάρχουν πια. Τώρα η Ειρήνη είναι σε πολύ δύσκολη θέση κι αμφιβάλλω αν θα καταφέρει ξανά να σκορπίσει τους σπόρους της πάνω στη γη.
Το λευκό περιστέρι ένιωθε την Ειρήνη βαριά πάνω στα φτερά του να κλαίει και δεν ήξερε τι να κάνει. Έκλεισε τα μάτια κι αναρωτήθηκε: «Είναι αυτό το τέλος;»
Η Ειρήνη άνοιξε τα μάτια της ξαφνικά και φώναξε:» Το βρήκα, το βρήκα! Θα ζητήσουμε βοήθεια απ την αδερφή μου την Ελπίδα που ζει στο παλάτι του Ήλιου.»
Το περιστέρι άνοιξε χαρούμενο τα φτερά του και πέταξε ψηλά με την Ειρήνη στην πλάτη του να χαμογελά ξανά.
Η Ελπίδα δεν περίμενε την αδελφή της και μόλις την είδε έτρεξε και την αγκάλιασε σφιχτά.-
-Ποιος άνεμος σε φέρνει εδώ; Ρώτησε. Η Ειρήνη της εξήγησε τι συμβαίνει και τη δύσκολη θέση που βρισκόταν.
-Μη φοβάσαι είπε η Ελπίδα και μην απελπίζεσαι. Μέχρι ο ήλιος να βγαίνει κάθε πρωί όλα είναι δυνατά. Έλα, της είπε να ξαποστάσεις και την οδήγησε στην πηγή της Αγάπη.
-Πιες να ξεδιψάσεις
Ήπιαν το δροσερό νερό της πηγής κι αμέσως τα πρόσωπα τους έλαμψαν.
-Ξέρω ποια είναι η λύση στο πρόβλημά σου! ,είπε η Ελπίδα ,υπάρχει μόνο ένας τρόπος να προστατέψεις τους σπόρους σου και να δώσεις τη δυνατότητα στα χαμόγελα σου ν ανθίσουν!
-Ποιος είναι αυτός; Ρώτησε η Ειρήνη με αγωνία
-Να φυτέψεις τους σπόρους σου στις καρδιές των ανθρώπων, κι εκείνοι να γίνουν υπερασπιστές κάθε χαμόγελου που θα φυτρώνει στην καρδιά τους. Είναι η μόνη ελπίδα για τη γη..
Η Ειρήνη γεμάτη ικανοποίηση, αποχαιρέτησε την αγαπημένη της αδερφή και πέταξε ψηλά με το λευκό της περιστέρι…
Πτήση για Ιταλία, για τους μαθητές της τρίτης τάξης του Λυκείου Ανωγείων, οι οποίοι αναχωρούν αύριο Παρασκευή 16 Μαρτίου με αεροπλάνο από το Ηράκλειο, με κατεύθυνση την μαγευτική Βενετία που θα αποτελέσει τον πρώτο σταθμό της εκδρομής τους, που θα διαρκέσει μέχρι και την Τετάρτη 21 Μαρτίου! Εικοσιπέντε μαθητές της Γ’ Λυκείου θα αναχωρήσουν με τη συνοδεία τριών καθηγητών τους για όμορφες στιγμές ξεγνοιασιάς και ανεμελιάς, λίγο πριν την τελική ευθεία των Πανελληνίων εξετάσεων! Εκτός από την Βενετία οι Ανωγειανοί θα επισκεφθούν και την πρωτεύουσα Ρώμη, αλλά και την Φλωρεντία. Ανάμεσα στα μέρη που θα επισκεφθούν μεταξύ άλλων είναι το Βατικανό και την εκκλησία του Αγίου Πέτρου, το Κολοσσαίο και την πιάτσα Βενέτσια, τον αρχαιολογικό χώρο της Πομπηίας και την διάσημη Φοντάνα ντι Τρέβι.
Τα παιδιά θα συνοδεύσει η διευθύντρια του Λυκείου Ανωγείων κα Μαίρη Μπαγκέρη και οι καθηγητές κ.Σταθόπουλος και κ.Αποστολάκης. Ευχόμαστε σε όλους μια αξέχαστη εμπειρία, καλή διασκέδαση με συνοδηγό πάντα και την γνώση που θα προκύπτει από τα μέρη που θα επισκεφθούν!
ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗΣ-ΨΑΡΟΓΙΩΡΓΗΣ-ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟΣΑ ΜΥΣΤΙΚΑ-ΕΣΒΗΣΕ ΑΕΡΑΣ ΤΟ ΚΕΡΙ-ΠΑΝΤΑ ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΧΑΡΑΥΓΗ
Πάντα θλιμμένη χαραυγή..για μένα ξημερώνει…
γιατί την ώρα που ξυπνώ..κάθε χαρά τελειώνει..—
————————————————————–
Ο κόσμος π’ ονειρεύτηκα..μόνο τσ’ αυγής ταιριάζει…
γι’ αυτό ‘χω και τη πεθυμιά..να φύγω όντε χαράζει.
—————————————————————-
Άμα πονείς όπου κι αν πας..ο πόνος είναι πόνος…
κι άμα σε δέρνει η μοναξά..σε χίλιους νιώθεις μόνος…
——————————————————————
Ο Γιώργης Σταυρακάκης ή Μιχαλόμπας γεννήθηκε στη Πλακιώτισσα το 1947. Ασχολήθηκε με τα αγροτικά και τη μαντινάδα. Είχε δώσει σε πολλούς καταξιωμένος καλλιτέχνες της Κρήτης στίχους όπως στην δουλειά των Αδελφών Φραγκιαδάκη «Η Μεγάλη Συνάντηση» που έγινε και επιτυχία το τραγούδι «Θλιμμένη Χαραυγή». Επίσης στη δουλειά του Γιάννη Σταυρακάκη «Ένα σοκάκι ερέχτηκα», με τον Δημήτρη Πασπαράκη «Θλιμμένο μου χαμόγελο» και σε πολλούς άλλους.
“Ο Γιώργος Σταυρακάκης μας έφερνε σε επαφή μ ‘έναν ποιητικό λόγο μεστό, πλούσιο, στρωτό, πολλές φορές ευρηματικό, μαστορικά χτισμένο, αισθητικά άρτιο, ένα λόγο που, ανεξάρτητα από τις εμμονές του, τον τοποθετεί επάξια ανάμεσα στους σημαντικότερους μαντιναδολόγους της Κρήτης σήμερα.”
Μήτσος Σταυρακάκης
Το βιβλίο είναι μια ανθολόγηση από τις καλύτερες μαντινάδες που έχει δημιουργήσει ο Γιώργης Σταυρακάκης ή Μιχαλόμπας και έχουν τραγουδηθεί οι περισσότερες από καταξιωμένους καλλιτέχνες της κρητικής μουσικής. Το βιβλίο συνοδεύεται από ένα cd που περιέχει 4 τραγούδια με μελοποιημένους στίχους του συγγραφέας.
Μπορείτε να το αγοράσετε στο δισκοπωλείο “Αεράκης” και μέσα από το ηλεκτρονικό κατάστημα εδώ: https://www.aerakis.net/giorgis-stavrakakis-thlimeni-haravg…
Από το Βασίλη Βουϊδάσκη- Καθηγητή Κοινωνιολογίας Π.Κ.
Πριν από μερικές μέρες ο Δήμος Ανωγείων ανακοίνωσε στην ‘ΑνωΓη’ τη διοργάνωση τριήμερου σεμιναρίου, (9-11 Μαρτίου), με θέμα ‘Ομαδικότητα στη Δημοτική Διακυβέρνηση’. Ανέφερε επίσης την πληροφορία ότι ήταν προσφορά του συγχωριανού μας κ. Ν. Σκουλά με την ομάδα των Συμβούλων-Συνεργάτιδών του: Μανουέλας Σκουλά, Μαρίας Τιτομιχελάκη-Μπέρκη, Μαίρης Μπαγκέρη και Μαρίνας Χαιρέτη.
Η Θεματολογία και η σημασία του σεμιναρίου διέγειραν το ενδιαφέρον μου. Η προσφιλής μου μεθοδολογία διεξαγωγής του με τη σωκρατική εκμαιευτική και συμμετοχική προσέγγιση, που κάνει ευχάριστη τη μαθησιακή διαδικασία και αναδεικνύει το βιωματικό χαρακτήρα του σεμιναρίου, με δελέασε. Κυρίως όμως ο συντονιστής της άρτια εξοπλισμένης ομάδας, ο κ. Ν. Σκουλάς, ένας άνθρωπος κατ’ εξοχήν ειδικός, Expert, με βαθιά γνώση του αντικειμένου, με μακρά εμπειρία και προσφορά σε υψηλούς θώκους, ήταν για μένα η ισχυρότερη πρόκληση.
Τον ευχαριστώ, επειδή με ευχαρίστηση δέχτηκε τη συμμετοχή μου, και όπως όλα τα μέλη, να πάρω και να δώσω διακριτικά, όσα μπορούσα από τις εμπειρίες μου, όπως και έγινε. Πρόθεσή μου είναι να σκιαγραφήσω βιωματικά την εικόνα αυτής της πρωτόγνωρης διοργάνωσης και προπάντων να αποδώσω τα εύσημα σε όσους την προετοίμασαν, αλλά και στους συμμετέχοντες, που στερήθηκαν ώρες προσωπικής και οικογενειακής ζωής, για να αποκτήσουν γνώση. Και αυτό επειδή το μότο της ζωής μου είναι: «Θέλω να γίνει το καλό και ας το κάνει άλλος, εάν φθονώ, αντενεργώ, εγκληματώ μεγάλως».
Η διδακτική διαδικασία από το πενταμελές επιτελείο των κυριών με προεξάρχοντα τον επιτελάρχη κ. Σκουλά ήταν υποδειγματική, βασισμένη στην ψυχολογία της μάθησης και της κοινωνικής ψυχολογίας. Διάνθιζαν το λόγο τους με έξυπνο χιούμορ και ταυτόχρονα με τον ανάλογο σεβασμό για ησυχία. Με ήθος και ύφος αρκούντως θελκτικά μετέδιδαν διαδραστικά τη γνώση, προσθέτοντας στη λεκτική και την οπτική σαφήνεια την ομαλή μετάβαση στις διδακτικές ενότητες. Πετυχαίνοντας επαγωγικά την κατανόηση των έξι προαπαιτούμενων επιπέδων της διαδικασίας, κατέληξαν στον έβδομο και τελικό στόχο, στο στόχο κάθε ώριμης κοινωνικής ομάδας, την: ‘Αξιολόγηση των Αποτελεσμάτων’ της ειλημμένης Απόφασης.
Επισημάνθηκε ο ορισμός και η σημασία της ‘ομάδας’, που είναι η σύμφυτη έννοια του ανθρώπου να συγχρωτίζεται με τους συνανθρώπους του. Μέσα σε αυτήν επιτυγχάνεται η ταύτιση του «Εγώ» με το κοινωνικό «Εμείς» που οδηγεί στην ειρηνική μας συνύπαρξη. Τονίστηκε η αναγκαιότητα της ιεράρχησης των μελών και της ηγεσίας της ομάδας, σύμφωνα με τον Ζ. Ρουσώ. Όπως σωστά παρατηρεί, ενώ όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι, βρισκόμαστε συνεχώς αλυσοδεμένοι, επειδή εκούσια παραχωρούμε ένα μέρος από την ελευθερία μας, ‘λαϊκή κυριαρχία’, σε εκείνους που θεωρούμε κατάλληλους να μας κυβερνούν με νόμους, για να ζούμε σε ανθρώπινη κοινωνία και όχι σε αγέλη ζώων, με αντάλλαγμα τη σίγουρη ατομική και συλλογική μας ασφάλεια.
Το μυστικό της ομάδας βρίσκεται στην ισχύ και το δυναμισμό της, που διατυπώθηκε με τη ρήση: «Η ισχύς εν τη ενώσει», όπως επισημάνθηκε από τους αρχαίους Έλληνες και τους Κρητικούς. Κατά τον Όμηρο στο Νησί μας υπήρχαν εκατό πόλεις-κράτη, που ήταν συχνά σε διενέξεις, αλλά η απομάκρυνση του εξωτερικού κινδύνου γινόταν πάντα συλλογικά. Σε αυτό οφείλει την ύπαρξη της η λέξη «Συγκρητισμός», που δανείστηκαν και άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Στην καθημερινή μας ζωή για να δείξομε την αντοχή του συνεκτικού ιστού της ομάδας μας, λέμε: «Είμαστε μια γροθιά!», που σημαίνει ότι η χαλαρή σύνδεση των δακτύλων στο χέρι δεν είναι πολύ αποτελεσματική. Αντίθετα, το σφίξιμό τους σε γροθιά προκαλεί τέτοια ισχύ, που είναι περισσότερη από το άθροισμά τους. Αυτή είναι η δυναμική της ομάδας.
Η διαπίστωση της ατομικής, και συλλογικής αφομοίωσης της γνώσης σε κάθε επίπεδο ήταν συνεχής. Η επιτελική ομάδα επιστράτευσε μεθοδολογικά εργαλεία όπως τεστ, ερωτηματολόγια, παιγνίδια, συνεντεύξεις, ασκήσεις, συζητήσεις ακόμα και αυτοσχέδια ομαδικά σκετς. Υποδυθήκαμε ρόλους με σενάριο την αντιμετώπιση προβλήματος της ομάδας μας προς λύση, ακολουθώντας τα επίπεδα των στόχων μέχρι τον τελικό. Όπως ο άνθρωπος γεννιέται δυνάμει να γίνει άνθρωπος με την κοινωνικοποίηση, το ίδιο και η ηγεσία της ομάδας αναδεικνύεται μέσα από αυτή και την κοινωνία και οφείλει να πορεύεται σύμφωνα με τις υποδείξεις του Στοβαίου: «Τον άρχοντα τριών δει μεμνείσθε: Ότι ανθρώπων άρχει, ότι κατά νόμους άρχει και ότι ουκ αεί άρχει».
Είκοσι ώρες διήρκεσε το σεμινάριο, όπου η συνειρμικά δομημένη χρονική συνέπεια και συνάφεια έπειθε, ότι δεν είχε μείνει ούτε ένα λεπτό αναξιοποίητο. Το πλήθος των εναλλαγών στη μαθησιακή διαδικασία μάς κρέμασε από τα χείλη των ομιλητών, σταματώντας το χρόνο, ώστε αυτή η διάρκεια να μας φανεί μόνο λίγες ώρες πνευματικής ανάτασης. Η ζωντανή συμμετοχή όλων στα δρώμενα της ομάδας, μας μετέφερε στον κόσμο της δράσης και της δημιουργίας, που μας έκανε ναβιώνουμε τη χαρά της γνώσης που γίνεται δύναμη, κάνοντας ανεπαίσθητη την κούραση.
Κλείνοντας το σεμινάριο υπενθύμισα στους συμμετέχοντες στην αρχική μου ‘πρόβλεψη’ ότι θα κάναμε ένα πνευματικό συμπόσιο, όπως και έγινε. Διδαχτήκαμε τόσα σημαντικά πράγματα, παίζοντας και διασκεδάζοντας. Εξέφρασα τις ευχαριστίες μου στον κ. Ν. Σκουλά και στην ομάδα του για τον πλούσιο σπόρο που έριξαν, με την ελπίδα να φυτρώσει και να καρποφορήσει. Ομολόγησα ακόμα ότι η ορθολογική βιωματική παρουσίαση του σεμιναρίου τους αποτελεί το ιδανικό πρότυπο λειτουργίας κάθε κοινωνικής ομάδας. Να είναι όλοι καλά και να συνεχίζουν!