Ένα μήνα μετά, το φεστιβάλ «Χαιμαλίνα» επιστρέφει και σας καλεί στην εκδήλωση-προβολή του ντοκιμαντέρ/performance «Αλησμόνητα» των Γερμανίδων Barbara Englert και Leonie Englert για τη ζωή και την αντίσταση των γυναικών στην Κρήτη στα χρόνια της Κατοχής.

Το ντοκυμαντέρ (πρωτότυπος γερμανικός τίτλος Εingebrannt) θα ταξιδεύει ολόκληρο το Σεπτέμβριο στην Κρήτη, σε πόλεις και μαρτυρικά χωριά.
Στα Ανώγεια η προβολή θα φιλοξενηθεί στην πλατεία Αρμί, την Κυριακή στις 23 του Σεπτέμβρη στις 21.00 το βράδυ.
Όπως αναφέρεται σε σχετικό ενημερωτικό σημείωμα:
«Πολύ συχνά η παρουσία των γυναικών, οι συνεισφορές, οι φωνές, οι εμπειρίες τους αποσιωπώνται στην Ιστορία. Έτσι και οι γυναίκες στην Κρήτη, δεν εμφανίζονται σχεδόν καθόλου στην ιστοριογραφία, παρότι ήταν αυτές που αντιστάθηκαν πρώτες στη γερμανική κυριαρχία. Το ντοκιμαντέρ «Αλησμόνητα» αφηγείται την ιστορία της Κατοχής από την πλευρά των γυναικών, αναδεικνύοντας πτυχές που ελάχιστα έχουν ερευνηθεί.
Σε αλλεπάλληλα ταξίδια τους στην Κρήτη από την άνοιξη του 2016 ως το φθινόπωρο του 2018, οι σκηνοθέτριες Barbara Englert και Leonie Englert πήραν συνεντεύξεις από περισσότερες από 40 επιζήσασες της Κατοχής, ηλικίας σήμερα 80 έως 100 ετών.
Με αμεσότητα και διαύγεια που συγκλονίζει, οι επιζήσασες εξιστορούν τις εκτελέσεις και το κάψιμο των χωριών, την ορφάνια, την πείνα, τα καταναγκαστικά έργα, τον εκτοπισμό, το φόβο που δεν έφυγε ποτέ από μέσα τους. Διηγούνται ακόμη τον καθημερινό αγώνα τους για επιβίωση, τις πράξεις αντίστασής τους κατά των Γερμανών, την αλληλεγγύη μεταξύ τους και θίγουν το ρόλο των δωσίλογων στις φρικαλεότητες που διέπραξαν οι Γερμανοί.
Τα όσα αφηγούνται οι γυναίκες αλλά κι όσα μένουν «αδιήγητα», αναβιώνουν με πολύ ιδιαίτερο τρόπο μέσα από σκηνές κουκλοθεάτρου που γυρίστηκαν στα μέρη που συνέβησαν τα γεγονότα. Τις κούκλες κατασκεύασε και εμψυχώνει η ομάδα κουκλοθεάτρου Φύρδην Μίγδην της Ζωής Βλάσση και Νατάσσας Ταπάκη από το Ρέθυμνο. Στην ταινία συνεργάζεται επίσης η κολεκτίβα φωτογράφων και εικονοληπτών Obscura Lab από το Ρέθυμνο.
Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται με τη μορφή περφόρμανς όπου αποσπάσματα από το ποίημα «Κατάσταση Πολιορκίας» της Ρένας Χατζηδάκη απαγγέλλονται ζωντανά.
Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται με αγγλικούς υπότιτλους.
Η ταινία συγχρηματοδοτήθηκε μέσω του Crowdfunding-Initiative του Aventis Foundation και του Πολιτιστικού Ταμείου Frankfurt RheinMain.

Διοργανωτές:Be Frankfurt και Obscura Labb.

Τα μέρη στα οποία ταξίδεψαν οι δυο γερμανίδες σκηνοθέτριες και οι επιζήσασες που συνάντησαν είναι (με τη σειρά εμφάνισης): Κατίνα Σηφακάκη (Αθήνα), Ανθούλα Αντωνακάκη (Χανιά), Ζαχαρένια Ρενιέρη (Παλαιά Ρούματα), Ευαγγελία Πολιουδάκη (Ρέθυμνο), Ευαγγελία και Ελισάβετ Μυρσιλίδη (Ρέθυμνο), Μαρία Κάναβα (Μέρωνας), Αθηνά Ταταράκη (Γερακάρι), Θεοπίστη Βερδινάκη (Γερακάρι), Νινέτα Χειμωνάκη (Γερακάρι), Παγώνα Πετρακάκη (Αμάρι), Πηνελόπη Κωστάκη-Γρυντάκη (Καλή Συκιά), Ελένη Κωστάκη-Νικητάκη (Καλή Συκιά), Βασιλεία Νικητάκη-Ζουμπεράκη (Καλή Συκιά), Ευαγγελία Αλεβιζάκη-Κωστάκη (Καλή Συκιά), Μάρθα Παπαδάκη-Πετράκη (Καλή Συκιά), Ειρήνη Ανδρέου-Σκουλά (Ανώγεια), Ιωάννα Σκουλά (Ανώγεια), Μαρία Περβολαράκη (Βιάννος), Αναστασία Ραπτάκη-Μαγκουφάκη (Βιάννος), Ελπίδα Τσαγκανάκη (Αμιράς), Ρένα Μπαντουβά-Μελά (Ηράκλειο), Μαρία Μπαντουβά-Μαρκάκη (Ηράκλειο) και Δέσποινα Σκαλοχωρίτη (Ηράκλειο).
Σας περιμένουμε!
Είσοδος Ελεύθερη»

Αρχή μαζί με την σχολική χρονιά γίνεται και φέτος για το πρόγραμμα γυμναστικής γυναικών που πραγματοποιεί κάθε χρόνο ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων με την στήριξη του Δήμου Ανωγείων.

Το πρόγραμμα έχει σκοπό:

1.Να βελτιώσει της καρδιακή λειτουργία και το κυκλοφορικό σύστημα

2.Ρυθμίζει την πίεση

3. Δυναμώνει τα οστά και τη λειτουργικότητα των αρθρώσεων
4. Επιβραδύνει την εξέλιξη της αρθρίτιδας και των ρευματικών παθήσεων με ακόμη πιο αποτελεσματική επιρροή αν είναι σε αρχικό στάδιο
5. Ρυθμίζει το ορμονικό σύστημα
6. Ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα
7. Οξυγονώνει τους ιστούς
8. Ανεβάζει τη διάθεση, φέρνοντας αίσθηση ευχαρίστησης και ευφορίας, ενώ βελτιώνει και αυξάνει τις νοητικές λειτουργίες (μνήμη και συγκέντρωση), φέρνοντας πνευματική υγεία και ισορροπία.

Το πρόγραμμα γίνεται στο χώρο του ΚΗΦΗ Ανωγείων κάθε Τρίτη και Παρασκευή στις 6.00 το απόγευμα και ξεκινάει από την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου.

Πολλά από τα μυστικά του έχει πλέον φανερώσει το ανακτορικό κέντρο της Ζωμίνθου στον Ψηλορείτη, ύστερα από μία εικοσαετία συστηματικής ανασκαφής, την οποία άρχισε ο αείμνηστος Γιάννης Σακελλαράκης και συνεχίζει η επίτιμη διευθύντρια Αρχαιοτήτων, δρ. Έφη Σαπουνά-Σακελλαράκη. Φέτος, κατά τη διάρκεια της ετήσιας ανασκαφής της Αρχαιολογικής Εταιρείας που πραγματοποίησε η κ. Σαπουνά-Σακελλαράκη, αποκαλύφθηκαν «μία νέα διάσταση της λατρείας στο ανακτορικό κτίριο της Ζωμίνθου και οι απαρχές της στην Παλαιοανακτορική περίοδο (1900-1700 π.Χ)», αναφέρει ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τη Ζώμινθο, η οποία, «ιδρυμένη στα μισά περίπου της απόστασης από την Κνωσό προς το Ιδαίο Άντρο, υπήρξε για τους Μινωίτες ο χώρος που θα μπορούσε να υποκαταστήσει κατά τους χειμερινούς μήνες του χρόνου το ιερό σπήλαιο, όταν η πρόσβαση προς αυτό ήταν δύσκολη».

«Όπως έδειξε η αρχαιολογική έρευνα, ο φυσικός βράχος, στον οποίο είναι θεμελιωμένο το κτηριακό συγκρότημα, είχε λειτουργήσει από το 2000 π.Χ. περίπου ως υπαίθριος χώρος λατρείας με μικρές κατασκευές. Σε κοιλώματά του τοποθετούσαν οι λατρευτές αγγεία και άλλα αφιερώματα, που ήρθαν φέτος στο φως: egg cups (απλά αγγεία σε μορφή κυπέλλου με δισκοειδή βάση), άλλοτε άβαφα, άλλοτε βαμμένα με μαύρο χρώμα (κάποιες φορές με λευκές ταινίες πάνω σε μαύρο και άλλες βαμμένα με κόκκινο χρώμα). Όπως υποστηρίζει η Έ. Σαπουνά-Σακελλαράκη, ότι πρόκειται για λατρευτική πρακτική, γνωστή έως τώρα από τα μινωικά ιερά κορυφής» προστίθεται στην ανακοίνωση.

Σύμφωνα με τα σποραδικά λείψανα σε όλον τον χώρο, το κτιριακό συγκρότημα είχε ιδρυθεί πάνω στον βράχο. «Στο νοτιοδυτικό τμήμα, του οποίου η τελική μορφή αποκαλύφθηκε στη φετινή ανασκαφή, οι χώροι είναι διώροφοι και τριώροφοι με πλακόστρωτα ή ξύλινα δάπεδα πάνω στον βράχο. Στο τμήμα αυτό ήρθαν στο φως πέρυσι και φέτος πολύτιμα αντικείμενα και σκεύη: χάλκινα εγχειρίδια, σφραγίδα, λίθινα αγγεία κ.λπ. Στον ίδιο χώρο αποκαλύφθηκαν φέτος τμήμα από “κύπελλο κοινωνίας” και χάλκινο κουταλάκι που χρονολογούνται πριν το 1750 π.Χ., δηλαδή προ της περιόδου καταστροφής των πρώτων ανακτόρων» σημειώνει το υπουργείο Πολιτισμού. «Ανασκαφικά είναι η πρώτη φορά που απαντάται ο συνδυασμός του βράχου με πολυώροφο κτήριο σε οικιστικό κέντρο. Εικονογραφικά το συναντούμε μόνο σε λίθινο ανάγλυφο αγγείο από την περιοχή Γυψάδες της Κνωσού, όπου εικονίζεται ένας λατρευτής σκυφτός και γονατιστός να αφιερώνει σε βωμό ανάμεσα σε βράχους ένα αντικείμενο και πάνω από το βραχώδες τοπίο εικονίζεται ένα κτίσμα» τονίζεται στην ανακοίνωση.

«Τα ευρήματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω επιβεβαιώνουν την εικόνα λατρείας κατά την άσκηση της οποίας, όπως θεωρεί η ανασκαφέας, θα ελάμβαναν χώρα και τελετουργικά γεύματα, γεγονός που αποδεικνύεται από το πλήθος χυτρών, κωνικών κυπέλλων και τριπτήρων που θα χρησιμοποιούνταν πιθανώς για την παρασκευή εδεσμάτων» συμπληρώνει το υπουργείο και επισημαίνει για τη φετινή ανασκαφή: «Διεύρυνε τη συνολική ανεσκαμμένη επιφάνεια κατά 100 τ.μ. και αποκάλυψε και άλλα ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Χαρακτηριστική είναι μία είσοδος από Βορρά προς Νότο με δίφυλλη θύρα που οδηγούσε σε πλακόστρωτο χώρο, θεμελιωμένο σε διαμορφωμένο τμήμα του βράχου. Στα Μινωικά χρόνια μπορεί το πλακόστρωτο αυτό να χρησίμευε σαν υπαίθριος χώρος εκτέλεσης αθλοπαιδιών ή τελετών. Το ίδιο τμήμα άλλωστε χρησιμοποιήθηκε αργότερα, επί Ρωμαϊκής εποχής, ως λιθόστρωτος χώρος-αυλή του κτίσματος που είχαν κτίσει οι Ρωμαίοι πάνω στα ερείπια του μινωικού κτηρίου. Ένα νόμισμα του αυτοκράτορα Αδριανού που βρέθηκε στο σημείο αυτό, μαζί με άλλο νόμισμα, του Μάρκου Αυρήλιου, που είχε βρεθεί το 2017 επικυρώνουν την ρωμαϊκή παρουσία».

Επιπλέον, στη βορειοανατολική πλευρά του κτιρίου αποκαλύφθηκε μία άλλη εντυπωσιακή πλακόστρωτη είσοδος με πολύθυρο που οδηγούσε σε προθάλαμο με θρανίο. «Πλήθος κινητών ευρημάτων βρέθηκαν σε όλον τον χώρο της ανασκαφής, όπως π.χ. στον χώρο του ισογείου του λεγόμενου “μεταλλευτικού κλιβάνου”, όπου φέτος ανασκάφηκε ο πλακόστρωτος ισόγειος χώρος αλλά και τμήμα του αρχαιότερου στρώματος, στο οποίο ήταν θεμελιωμένος ο κεντρικός πεσσός του» υπογραμμίζει το ΥΠΠΟΑ.

Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζουν τα κομμάτια ορείας κρυστάλλου που βρίσκονται σε μεγάλο πλήθος σε όλα τα δωμάτια του κτηρίου («το εργαστήριο ορείας κρυστάλλου είχε ανασκαφεί από τον Γιάννη Σακελλαράκη») μαζί με κομμάτια οψιανού. «Όπως πιστεύουν και άλλοι ερευνητές, η ανασκαφέας θεωρεί ότι η ύπαρξή τους ίσως έχει σχέση με κάποιες “μαγικές” ιδιότητες που τους απέδιδαν οι ένοικοι. Ιδιαίτερο εύρημα, όμως, αποτελούν τμήματα μεγάλου ρυτού (τελετουργικό αγγείο) σε σχήμα ταυροκεφαλής ύψους 30 εκ., το οποίο εντοπίστηκε σε ένα από τα δωμάτια της δυτικής πλευράς του κτηρίου. Η απάντηση, τέλος, για την προέλευση της πέτρας που χρησιμοποιήθηκε για την επίστρωση του δαπέδου του κτηρίου, συγκεκριμένα μεγάλων πλακών διαστάσεων έως και 3×1 μ., δόθηκε μετά την έρευνα της τοπογραφίας της περιοχής περί τα 20 χλμ. από τη Ζώμινθο, στα Ταλλαία Όρη, κοντά στο χωριό Δοξαρό. Πρόκειται για λατομείο που δίνει μεγάλες ασβεστολιθικές πλάκες που μοιάζουν με μάρμαρο» ενημερώνει η ανακοίνωση.

«Συμπερασματικά, παρά τη μακρά κατοίκησή του από τη Μινωική εποχή έως την εποχή της Βενετοκρατίας, παρά τις πολλές μετασκευές και τις αλλεπάλληλες λεηλασίες, το ανάκτορο της Ζωμίνθου διασώζει πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν τη μεγάλη σημασία του. Άλλωστε, πρόκειται για το μοναδικό μινωικό κέντρο, θρησκευτικό, οικονομικό και παραγωγικό, σε υψόμετρο 1200 μ., άριστα οργανωμένο, με πολλούς θρησκευτικούς χώρους, με εργαστήρια κατεργασίας πρώτων υλών και κατασκευής αντικειμένων, όπως το κεραμεικό εργαστήριο με τον κλίβανο δίπλα του και το καμίνι για τη χαλκουργία και με μεγάλες αποθηκευτικές δυνατότητες, όπως δείχνουν τα πιθάρια για τη φύλαξη προϊόντων του βουνού, μεταξύ των οποίων τα περίφημα βότανα του Ψηλορείτη, αλλά και του μαλλιού. Κυρίως, όμως, τόσο από το ίδιο το λαβυρινθώδες κτήριο, όσο και από τα τελετουργικά αντικείμενα που έχουν έρθει στο φως, αποδεικνύεται η σημασία και ο θρησκευτικός ρόλος του επί αιώνες στην λατρεία του Δία» καταλήγει η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Συνέντευξη στον Γιάννη Θεοδωράκη και τα “Παραπολιτικά Κρήτης”

(www.parapolitikakritis.gr)

Η καλή μαντινάδα, κατά τη γνώμη μου, είναι τρόπος ζωής και εσωτερικής ολοκλήρωσης. Μέσω της μαντινάδας βγάζεις όλο σου το είναι και το καταθέτεις. Μ’ αρέσει να ξεσπώ εκεί. Με συντροφεύει. Ανεξάρτητα, αν βγαίνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Πολλές φορές, άλλα θέλω να πω, κι άλλα βγαίνουν. Άλλα, η κάθε στιγμή έχει το δικό της μεγαλείο, κι αυτό μετρά.

Για την σημερινή μου βόλτα επέλεξα το βουνό, ένα τόπο που έχει γράψει τη δική του ιστορία, να βρω και να συνομιλήσω με μια κυρία του στίχου των Ανωγείων, την αγαπημένη του κόσμου Βέρα Σουλτάτου Ξυλούρη. Φίλη μου, καλώς σε βρήκα.

Καλώς όρισες στ’ Ανώγεια καλέ μου φίλε. Στο τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Χαίρομαι ιδιαίτερα που σε συναντώ.
Ομολογουμένως, με τιμάει η ευγενής παρουσία σου στη ζωή μου.
Αφ’ ενός για όλα αυτά που έχεις κάνει και έχεις δώσει στην παράδοση του τόπου μας και αφ’ ετέρου, πολύ απλά, γιατί είσαι εσύ.
Ένας αληθινός, χαρισματικός, ντόμπρος και χαρούμενος άνθρωπος.
Εγώ αυτούς τους ανθρώπου αγαπώ.
Καλώς εσμίξαμε λοιπόν.

 Δυο λόγια θα ήθελα από σένα, πριν αρχίσω τις δικές μου ερωτήσεις, δυο κουβέντες για τη ζωή σου.

Τα «όσα», μου χουν γκρεμιστεί,
και πόσα έχω χτίσει…
Πώς με δυο λόγια να σου πω
αυτά που έχω ζήσει…

Ίσως να ακουστεί λίγο κοινότυπο, αλλά παλεύω κι εγώ, όπως όλοι μας. Μάχομαι σκληρά στην καθημερινή βιοπάλη, ονειρεύομαι, ελπίζω, γελώ, χαίρομαι, λυπάμαι, κλαίω.

Παντρεύτηκα στα 22 μου με το Χαράλαμπο Ξυλούρη. Είμαι τυχερή και ευλογημένη γιατί απέκτησα δυο καλά κορίτσια, την Ειρήνη 15 χρονών και την Άννα στα 12.
Και ΝΑΙ με δυο λόγια, αυτές είναι η ζωή μου.
Η κάθε μου προτεραιότητα και το κάθε μου όνειρο εξαρτάται και γεννιέται από αυτές.
Θα κάνω τα πάντα για να γίνουν δυναμικές κι ευτυχισμένες.
Ό,τι δε κατάφερα εγώ στη ζωή, ευελπιστώ κι εύχομαι να το δω στα παιδιά μου.

Σ’ ένα χωριό, το οποίο έχει αναδείξει τόσους και τόσους στιχουργούς, πως αισθάνεσαι να είσαι μέλος αυτής της κοινότητας του στίχου;

Αναμφισβήτητα και αποδεδειγμένα, τα Ανώγεια είναι ένα χωριό, το οποίο έστεκε πάντα στα ψηλότερα σκαλιά του βάθρου, όσον αφορά στην παράδοση. Εκεί γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, έζησαν και από κει κατάγονται πολλοί σπουδαίοι άνθρωποι του στίχου. Προσωπικά, τ’ Ανώγεια έχουν εμπλουτίσει τον ψυχισμό μου πάρα πολύ έντονα, από πολύ μικρή ηλικία.Η κρητική μουσική, οι χοροί, οι καλλιτέχνες και φυσικά η μαντινάδα ανέκαθεν μου ασκούσαν μια ακατανίκητη έλξη. Η μαντινάδα ήρθε σχεδόν αβίαστα και ανεπιτήδευτα στη ζωή μου.Και ενώ αρχικά το έβλεπα σαν παιχνίδι, που κατάφερνα να σμίξω λέξεις σε στιχάκια με ομοιοκαταληξία, καλλιεργώντας το, αργότερα, δε φανταζόμουνα ποτέ, ότι οι μαντινάδες μου θα είχαν τόσο ευρεία απήχηση, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Νιώθω πραγματικά περηφάνια, τιμή και σεβασμό για όλο αυτό, και δηλώνω ευθαρσώς ότι έχω το γνώθι σαυτόν – ξέρω ότι έχω ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μου.

Έχεις πιάσει τον εαυτό σου να προσπαθεί να αποδείξει την αξία σου στους ανθρώπους του στίχου;

Μάλλον, θα έλεγα ότι προσπαθεί περισσότερο να αποδείξει σε μένα τι αξίζω. Η μεγαλύτερη τροχοπέδη στο κυνήγι των ονείρων μας και στην επίτευξη των στόχων μας είναι, μόνο, ο εαυτός μας.
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κριτής. Σέβομαι και θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν στόχους στη ζωή τους, όποιοι κι αν είναι αυτοί.
Οι άνθρωποι του στίχου είναι πολλοί. Στήριξαν και στηρίζουν την παράδοση με ευλάβεια.
Παραδειγματιζόμαστε από αυτούς και προχωράμε ο καθένας, πιστεύω, με το δικό του ύφος, με τη δική του κατάθεση ψυχής, με το δικό του μερακλίκι, που όσο είναι αυθεντικό και ανεπηρέαστο, θεωρώ ότι, δεν αντιγράφεται και δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα σε κανένα.

– Είναι εύκολο πιστεύεις να καθιερωθεί ένας στιχουργός στο μυαλό και στη σκέψη του απλού κόσμου;

Σαφώς και είναι πολύ δύσκολο. Θα σου μιλήσω σαν απλός ακροατής. Το να μπεις στη ψυχή ενός ανθρώπου, να την «αγγίξεις» και να τη γεμίσεις, πρέπει να σε διακατέχει, πιστεύω, η ευαισθησία, η καλοσύνη και η ντομπροσύνη.
Από την άλλη, αν αυτό που βγάζεις προς τα έξω σα χαρακτήρας, σαν άνθρωπος και σαν προσωπικότητα είναι απρόσιτο, προσποιητό και αδιάφορο, το ίδιο αδιάφορη θα μου μείνει και η μαντινάδα που θα πεις, όσο δυναμική και να ναι.
Δεν αρκεί μια καλή μαντινάδα για να κερδίσεις μια θέση στη σκέψη κάποιου, εάν δεν είσαι ο ίδιος καλός.
Έχω ακούσει τόσες μαντινάδες και, πίστεψέ με, πάντα με κέρδιζε ο τρόπος που την έλεγε κάποιος, η απλότητα και η αλήθεια που είχε. Πολλά παίζουν το ρόλο τους. Πολλές έχουν σταθεί από μονές τους.
Αλλά, για μένα αυτό δεν είναι αρκετό.
Πρώτα θα αγαπήσω τον άνθρωπο και κατ’ επέκταση αυτό που προσπαθεί να δώσει και να εκφράσει με τη μαντινάδα του.

Έγραψες ποτέ τίποτα μόνο και μόνο για να δημιουργήσεις εντυπώσεις;

Εντυπώσεις σε ποιον; Να καταλάβω τι; Τι θα κερδίσω μ’ αυτό; Απάθεια, αδιαφορία και μπερδεμένη κριτική ίσως.
Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι φοβάμαι την κριτική. Εγώ γράφω, πάνω απ’ όλα, για μένα.
Έχω μιλήσει για πόνο , για χαρά , για έρωτα, για λύπη.
Το κάθε συναίσθημα έχει τη δική του δυναμική.
Ο πόνος, αναπόφευκτα, θα βγει με οργή, με αποτέλεσμα να προκαλέσει εντύπωση σ’ αυτόν που θα την αντιληφθεί και την κατανοήσει.
Όταν πιστεύεις στον εαυτό σου, στην δύναμη σου, στα συναισθήματα σου, δε προσπαθείς να εντυπωσιάσεις.
Απλά, τα κρατάς για σένα και κάποια στιγμή θα πιστέψουν κι οι άλλοι σε σένα, θα αναρωτηθούν, θα μπερδευτούν, θα διχαστούν, θα επηρεαστούν, και, στο τέλος, θα ανοίξουν την πόρτα στην αλήθεια σου!

Ο τρόπος που γράφεις έχει επηρεαστεί απ’ τον τρόπο γραφής κάποιου αλλού στιχουργού, που πιθανόν να έχεις πρότυπο;

Ίσως! Δε θα στο πω με σιγουριά όμως. Μεγάλωσα δίπλα στην καλή μαντινάδα. Την ατόφια, την αγνή, την αληθινή. Δίπλα σε καλούς μερακλήδες.
Πρότυπα πολλά, και όχι μόνο εντός Ανωγείων.
Εκτιμώ πολλούς αξιόλογους μαντιναδολόγους, γυναίκες και άντρες.
Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε κι αυτούς που έχουν φύγει από τη ζωή.
Κατά τη γνώμη μου, συνειδητά ή ασυνείδητα, παραδειγματίζεσαι από άλλους στιχουργούς, απ’ τον τρόπο που σκέπτονται, που εκφράζονται.
Ο τρόπος που γράφει, όμως, ο καθένας εξαρτάται από το πώς βλέπει το καθετί, πώς το αντιλαμβάνεται και πώς το βιώνει.
Σίγουρα, όλα αυτά σε καθορίζουν στο να βγάλεις το δικό σου πρόσωπο και να αφήσεις το δικό σου στίγμα.

Το όνομά σου έχει ακουστεί πολύ, χωρίς να έχεις την δισκογραφία που έχουν άλλοι συγχωριανοί σου στιχουργοί; Που νομίζεις ότι οφείλεται αυτό;

Με βρίσκεις λίγο απροετοίμαστη σ’ αυτό το θέμα. Μπορώ να σου πω, πάντως, ότι εκούσια τουλάχιστον, δεν το επεδίωξα κάτι τέτοιο.
Αν, όντως, είναι έτσι, τότε ήρθε από μόνο του.
Κοίτα! Γνωριμίες έχουμε όλοι, πιστεύω, ανθρώπους που μας στηρίζουν, ο καθένας έχει το «κύκλωμά» του.
Παλαιότερα, γινόσουν γνωστός στον ευρύ κύκλο, μέσω της δισκογραφίας και του τραγουδιού.
Βέβαια, πολύ σημαντικό ρόλο έπαιζε ποιος ήσουν, από πού κατάγεσαι, οι συναναστροφές σου κλπ.
Σήμερα, έχουν βοηθήσει πολύ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία σε προβάλουν από μόνα τους, αρκεί να ξέρεις να τα χειρίζεσαι σωστά.
Αν ήμουν μακριά απ’ όλο αυτό, οφείλω να το πω, πως, σε μεγάλο βαθμό, ο κόσμος δε θα γνώριζε πως έγραφα μαντινάδες.
Μόνο οι συγχωριανοί μου ίσως. Κι όλο αυτό, ξαναλέω, ήρθε από μόνο του.
Ο κόσμος ξέρει μονάχα. Αυτός βλέπει και κρίνει.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων συνεχίζει να διαφημίζει σε κάθε γωνιά της Ελλάδος την παράδοση, τις αρχές και τις αξίες του τόπου μας και σε αυτό το πλαίσιο κυμαίνεται και η συμμετοχή του αύριο Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου στο πανέμορφο νησί της Σύρου, στο Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών που θα πραγματοποιηθεί στις 9 μ.μ στην πλατεία Μιαούλη. Ο Σύλλογος μας μετέχει εκεί με 15μελή αποστολή, με χορευτές και μουσικούς σε μια σημαντική διοργάνωση της Σύρου που αναδεικνύει τον Πολιτισμό και ενώνει ανθρώπους από όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Αναλυτικά οι σύλλογοι που θα βρεθούν το Σάββατο στην πλατεία Μιαούλη της Σύρου:

1. Λύκειο Ελληνίδων Σύρου
   2. Ένωση Ποντίων Ωραιοκάστρου και Φίλων
   3. Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων Κρήτης
   4. “ΧΟΡΟΝΟΣ” Χορευτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Γυμνου Ευβοίας
   5. Πολιτισιτκός Χορευτικός Σύλλογος Τριάδας ν. Κριεζωτης
   6. Σύλλογος Πολιτών Χαλκίδας “Το Κάστρο”
   7. Πολιτισικός Σύλλογος Ξηροβρύσης Χαλκίδας
   8. Πολιτιστικός Σύλλογος Αλιαρτου Βοιωτίας