Ιστορία
Οι πράξεις με ηρωισμό και ανθρωπιά πομένουν..
Και γίνονται παράδειγμα, οι νέοι να μαθαίνουν..
Ο σεβασμός, ελάχιστος φόρος τιμής και μνήμης,
για Ήρωες Αθάνατους της εποχής εκείνης..
Βασίλης Σωπασής
Πλήθος κόσμου βρέθηκε και φέτος στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο Μεϊντάνι για να τιμήσει με ένα κερί και να παρακολουθήσει την επιμνημόσυνο δέηση, τους ήρωες της Μάχης στο Σφακάκι, μιας εκ των πιο πετυχημένων επιχειρήσεων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανάμεσα τους ο δήμαρχος Ανωγείων Εμμανουήλ Καλλέργης και μέλη του Δημοτικού συμβουλίου, συγγενείς των αγωνιστών αλλά και πλήθος απλού κόσμου τόσο από τα Ανώγεια όσο και από άλλες περιοχές. Ήταν η έκτη συνεχόμενη χρονιά που η εκκλησία τιμά τους αγωνιστές σε μια εκδήλωση θεσμό που ξεκίνησε η ενορία μας τον Αύγουστο του 2013.

Μετά την Θεία Λειτουργία ο π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης μίλησε στους παρευρισκόμενους για την ιστορική εκείνη ημέρα όπου απελευθερώθηκαν 98 γυναικόπαιδα και τα μηνύματα που είναι επίκαιρα ως και σήμερα, ενώ στο τέλος όλοι μαζί με συγκίνηση έψαλαν τον εθνικό Ύμνο. Αναλυτικά: “Η φετινή επέτειος της Μάχης στο Σφακάκι συμπίπτει με μια εθνική τραγωδία. Η σκέψη όλων μας είναι στο Μάτι, εκεί που βρήκαν τραγικό θάνατο 91 άνθρωποι. Όλη η Ελλάδα κλαίει, όλη η Ελλάδα πενθεί μπροστά σε αυτή την ανείπωτη τραγωδία. Όμως, αυτή την ώρα πρέπει να σταθούμε όρθιοι. Θα κλάψουμε τους νεκρούς μας, θα τους πενθήσουμε, αλλά επιβάλλεται να βρούμε το κουράγιο να προχωρήσουμε μπροστά και να μάθουμε όλοι από τα λάθη μας. Διαφορετικά θα βρεθούμε και πάλι μπροστά στα ίδια γεγονότα.
Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί Σε μια εποχή που το φίδι του ναζισμού βγάζει ξανά το κεφάλι του από το χώμα και μάλιστα με προκλητικό τρόπο, η Μάχη στο Σφακάκι από τον ΕΛΑΣ Ανωγείων κατά του Ναζισμού και του Φασισμού έρχεται να μας θυμίσει ότι ο αγώνας για λευτεριά και ανεξαρτησία συνεχίζεται και χωρίς επαγρύπνηση θα ζήσουμε και πάλι όσα τραγικά πριν από μερικές δεκαετίες. Η Μάχη στο Σφακάκι δείχνει την αποφασιστικότητα ενός λαού, τον δυναμισμό μιας κοινωνίας να αντισταθεί υπερασπιζόμενοι τα ιερά και τα όσια αυτού του τόπου. Η Μάχη στο Σφακάκι δείχνει ότι απέναντι στο Ναζισμό και το Φασισμό πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι.
Φασισμός σημαίνει καταστροφή, σημαίνει θάνατος, σημαίνει ισοπέδωση της Δημοκρατίας και των ανθρώπινων αξιών. Η Μάχη στο Σφακάκι δείχνει ότι η ανωγειανή ψυχή ούτε υποτάσσεται, ούτε συμβιβάζεται. Είναι αμείλικτη όταν την καλεί και την προσκαλεί η ιστορία. Και δεν είναι λίγες οι φορές που στο ραντεβού με την ιστορία ήταν συνεπέστατος αυτός εδώ ο τόπος. Γνωρίζουμε από αγώνες, γνωρίζουμε από Ολοκαυτώματα, γνωρίζουμε από θυσίες, κι αν χρειαστεί πάλι στην πρώτη γραμμή του αγώνα θα βρεθούμε για να σηκώσουμε για μια ακόμα φορά τον ήλιο ψηλότερα. Γιατί εμείς δεν πολεμάνε για να ξεχωρίσουμε αδερφέ μου, εμείς πολεμάμε για να σμίξουμε τον κόσμο. ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ. ΑΘΑΝΑΤΟΙ!”
Ο Μιχάλης Ρούλιος ή Ρουλομιχάλης, πέρασε στην αιωνιότητα στις 15 Φεβρουαρίου 2017 σε ηλικία 98 ετών, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη αγώνων και πατριωτισμού κατά τη διάρκεια του έπους της Αλβανίας και μετέπειτα της Ναζιστικής Κατοχής. Ιστορία έγραψε η κινηματογραφική του απόδραση από τους Ναζί που τον οδηγούσαν στην εκτέλεση μετά τη σύλληψη του κοντά στα Σείσαρχα στις 30 Αυγούστου 1944, λίγες μέρες μετά το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων. Η δύναμη της ψυχής και τα γρήγορα πόδια του τον οδήγησαν στην παράτολμη απόφαση να το σκάσει κάτω από τη μύτη των Γερμανών, σκαρφαλώνοντας σαν κατσίκι το κακοτράχαλο βουνό, γλιτώνοντας έτσι με δραματικό τρόπο την εκτέλεση. Λίγη ώρα αργότερα εκτελέστηκαν οι υπόλοιποι τρεις Ανωγειανοί συλληφθέντες, ο Μανόλης Βρέντζος ή Στριφίτσιος, ο Κωνσταντίνος Πετροκόπος και ο 15χρόνος Κώστας Χαχλιούτης από Γερμανούς στρατιώτες και Έλληνες δωσίλογους.
Το καλοκαίρι του 2006, ο Μιχάλης Ρούλιος σε ηλικία 87 ετών, με πλήρη διαύγεια πνεύματος που τον διέκρινε μέχρι και το τέλος της ζωής του, έδωσε μια συγκλονιστική συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιάννη Φασουλά, στην οποία μίλησε για την συμμετοχή του στο έπος του ’40 αλλά κατέθεσε και την μαρτυρία του για την Μάχη στο Σφακάκι στις 7 Αυγούστου 1944, στην οποία ο εφεδρικός ΕΛΑΣ απελευθέρωσε 98 γυναικόπαιδα, σε μια μάχη που έμεινε στην ιστορία ως μια από τις αρτιότερες επιχειρήσεις στον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πέραν από το ιστορικό για τη Μάχη στο Σφακάκι, ο Ρουλομιχάλης αναφέρεται και στην ενέδρα του ΕΑΜ Ανωγείων με απόφαση του Σμπωκογιώργη, στην οποία πήραν λάφυρα από τη χωροφυλακή 12 τουφέκια με 150 σφαίρες το καθένα, με τα οποία εξοπλίστηκαν καλύτερα οι Ανωγειανοί αντάρτες.
—Το δεύτερο απόσπασμα της συνομιλίας- συνέντευξης, θα παρουσιαστεί την 28η Οκτωβρίου και αφορά την ηρωϊκή δράση του Ρουλομιχάλη στο Αλβανικό μέτωπο. Την ιστορία αυτή μας ζήτησε να την δημοσιοποιήσουμε μετά τον θάνατο του.
Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΕΡΤ ΓΙΑΝΝΗ ΦΑΣΟΥΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΡΟΥΛΙΟ
Θα σου πω ορισμένα πράγματα να τα κατέχεις σαν χωριανός και σαν δημοσιογράφος, τα οποία τα έζησα και τα θυμούμαι με λεπτομέρειες.Εμάς ουσιαστικά το χωριό το έσωσε ο Σμπωκογιώργης. Εγλίτωσε τουλάχιστον 150 νέους που θελά εκτελέσουνε οι Γερμανοί, πριν το Ολοκαύτωμα.
Ερώτηση:Τι εννοείς ακριβώς, πως το έσωσε το χωριό;
Θα σου κάμω την ιστορία, έτυχε εγώ τότε να έχω ένα σημαντικό πόστο στο ΕΑΜ και ξέρω τα γεγονότα και τις λεπτομέρειες τους.
Ο Σμπωκογιώργης ήτανε ένας από τους γιους του Σμπωκοχαραλάμπη, ο οποίος σπούδαζε δικηγόρος και ήταν κομμουνιστής και τον έπιασε ο Μανιαδάκης και τον έκλεισε στις φυλακές της Ακροναυπλίας. Από εκεί τώρα το έσκασαν, άλλοι λένε πως επληρώσανε τσι Γερμανούς με λίρες, άλλοι λένε πως εκάμανε τρύπα και επορίσανε και εδραπετεύσανε κάμποσοι δε ξέρω ακριβώς πόσοι. Όταν ήρθε ο Σμπωκογιώργης εδώ το ΕΑΜ στα Ανώγεια ήτανε πολύ δυνατή οργάνωση. Και όταν ήρθε ανάλαβε την ηγεσία. Ήταν ένας τότε στο Ρέθυμνο με το ψευδώνυμο “Κουμπάρος” το όνομα του δεν το γάτεχα, γιατί επαίρναμε τότε τα συνωμοτικά μέτρα αυστηρά για να μην τύχει να πιαστεί κάποιος και ομολογήσει.
Αυτοί συνεδριάζανε μια φορά και ήτανε εκεί και ένας χωριανός μας Αεράκης. Δεν τόνε γνώριζα προσωπικά. Συνεδριάζανε όξω σε μια σπηλιά, αλλά κατά σύμπτωση περνά μια Γερμανική περίπολος και αντιλήφθηκε το σκοπό. Και τσι κυκλώσανε και εγίνηκε μάχη πολύ ώρα και επόμεινε αυτός τραυματίας, κάπου στο πόδι είχε τραυματιστεί. Επί Κατοχής τώρα για να τον γλιτώσουνε τόνε φέρανε επαέ στα Ανώγεια και τον είχαμε στου Ζωναντρέα το σπίτι και τον έβλεπε ο γιατρός ο Κουνάλης για ένα μήνα. Το μήνα αυτό εμείς φυλάγαμε σκοποί στον Ανεμόμυλο κάθε βράδυ. Όπως στο στρατό. Γιατί αν είχε ρθούνε οι Γερμανοί θελά ρθούνε από τον Ανεμόμυλο, τότε δεν υπήρχε συγκοινωνία και θέλα ρθούνε από κάτω.Όταν λοιπόν ήρθε ο Σμπωκογιώργης του είπαμε τι είχε συμβεί, με αυτό το ‘Κουμπάρο” . Μας ε λέει αν δεν τον σμίξω μη του δώσετε μπέσα γιατί μπορεί να είναι και χαφιές. Μετά όμως που τον έσμιξε μας λέει, εντάξει ο άνθρωπος είναι πατριώτης. Και του ανέθεσε ο “Κουμπάρος” τη διοίκηση πάνω και κάτω Μυλοποτάμου.Του Γιώργη του Σμπώκο την ανέθεσε.
Εκάμανε μια συνεδρίαση στο Ζωνογιάννη το σπίτι, του Επαμεινώντα τότε του παππού ντου ήτονε το σπίτι. Ήμασταν περίπου 90 άτομα. Μόλις ετελείωσε η συνεδρίαση μας λέει ο Σμπωκογιώργης ότι χρειάζονται δυο ζώα να πάμε απάνω στο βουνό στους αντάρτες. Εμείς τότε επαέ στο χωριό, όποιος άνθρωπος εκαταδιώκονταν από τσι Γερμανούς, τόνε παίρναμε τόνε φροντίζαμε, τόνε ταγίζαμε και μετά τον προωθούσαμε στο αντάρτικο. Δίδω εγώ το γάιδαρο μου αλλά δεν εβρήναμε άλλο και λέει του Ζαχαρομύρο δώσε μρε και εσύ τον εδικό σου. Ο Ζαχαρομύρος του λέει “εμένα θα τόνε πάρουνε οι χωροφύλακες το γάιδαρο μου, να πάνε τα όπλα που έχουν εδώ στο Γενί Γκαβέ”. Το ακούει αυτό ο Σμπωκογιώργης χωρίς να πει κουβέντα, αλλά μόλις τελείωσε η συνεδρίαση φώναξε τρία ονόματα να μείνουν να τους μιλήσει. Και στένει εκεί τον Παπουριανό το Νταγιαντομανώλη, το Γιαννιώ τσι Χρόνενας και τον Λαμπρινόκωστα. Και τους λέει αύριο το πρωί θα πάτε στα Ποριά να στήσετε ενέδρα να πάρετε τα τουφέκια από το χωροφύλακα! Εμείς είπε δεν έχουμε τουφέκια και θα τα αφήσουμε να πάνε στσι Γερμανούς; Το αποτέλεσμα ποιο ήτανε; Επήγανε και πήρανε τα τουφέκια, αλλά κατεβαίνοντας να πάνε να τα πάρουν τα τουφέκια, τόνε παντίχνει ο Λιαμόκωστας..Που μρε θα πάτε, και εγώ θα ρθω! Τόνε παντήχνει ο Κώστας ο Πατραμάνης και εγώ θα ρθω, τόνε παντίχνει ο Περβολογιώργης και εγώ θα ρθω. Και εμονιάσανε 6-7 άτομα. Και τα πήρανε τα τουφέκια. 12 τουφέκια με 150 σφαίρες το καθένα. Τα πήγανε στη τοποθεσία “του φορτωμένου το δέτη”και τα χώσανε σε μια τρύπα.
Ο Σμπωκογιώργης μας είπε ότι οι Γερμανοί τώρα που ξεψυχούνε, γνωρίζουν ότι το χωριό είναι κέντρο αντίστασης, είχανε τις πληροφορίες τους. Από τα Ανώγεια πέρασε ο Κράιπε μέρα, ο Σμπωκογιώργης έλεγε ότι ήταν ηρωική πράξη η απαγωγή αλλά δεν έπρεπε να περάσει με το φως τσι μέρας από τα Ανώγεια να τόνε δούνε 50 νομάτοι. Και μας έλεγε ότι θα το κάψουνε το χωριό, δε μπορούμε να το γλιτώσουμε αλλά πρέπει να γλιτώσουμε το έμψυχο υλικό. Μας έλεγε κανένας να μη θέτει μέσα στα Ανώγεια. Αριστεροί πάνω από 15 χρονών να μην διανυκτερεύουν στα Ανώγεια παρά μόνο όταν είναι σίγουροι ότι οι Γερμανοί δεν έχουν κυκλώσει το χωριό.
Η ΕΝΤΟΛΗ ΝΑ ΧΤΥΠΗΘΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
Όλα αυτά λίγες μέρες πριν το Ολοκαύτωμα του χωριού. Οι Γερμανοί για την ιστορία με τα τουφέκια δεν είπανε κουβέντα. Μόνο επέψανε 30 με 40 στρατιώτες στο χωριό και μας εμαρτευγανε! Μας παίζανε καρπαζιές και γελούσανε, μας λέγανε θα βγάλουμε σε όλους τους Ανωγειανούς καινούριες ταυτότητες στα γρήγορα. Όλα αυτά για να μας εμαλακώσουνε να μας μερέψουνε να κάμουνε αυτοί μετά τη δουλειά τους. Αλλά κάτι τέτοια ο Σμπωκογιώργης δεν τα έτρωγε, ήτονε παλιά ράτσα! Εάν δε γινόταν αυτό με τα τουφέκια δε θα γινόταν και το σαμποτάζ.
Ήμουνε στο γραφείο του ΕΑΜ Ανωγείων, εγώ, ο Περβολογιώργης, ο Γύπαρης, ο Μανούσος ο Αεράκης και ο ΣμαιλοΜανόλης. Και βγάνει ο γερμανός λοχίας ο Σήφης αγγαρεία περίπου 80 άτομα. Σκοπός του ήτανε όχι η αγγαρεία αλλά να παέι να τσι κλείσει στη Καστέλλα, για να τσι χει ομήρους και να μας εκβιάζει να μη του κάμουμε ποτέ επίθεση. Ο Σμπωκογιώργης τότε μας είπε ότι πρέπει να σαμποτάρουμε την αγγαρεία να μην την αφήσουμε να πάει και αν οι Γερμανοί έρθουν για να πάρουν γυναικόπαιδα τότε να τσι χτυπήσουμε! Αυτό να το ξέρετε, είναι εντολή του κόμματος. Αυτή την εντολή την ήξερε μόνο το γραφείο και η ηγεσία του κόμματος, παίρναμε πάντα συνωμοτικά μέτρα.
Σαμποτάραμε την αγγαρεία είπαμε στη Καστέλλα θα σας ε κλείσουνε και δεν επήγε κανένας! Κανένας. Έρχεται λοιπόν ο Σήφης στο χωριό χωρίς να ξέρει ότι οι Γερμανοί που ήτανε στα Ανώγεια είχανε φύγει. Αλλιώς δεν ερχόταν αυτός. Του λέγανε και οι Ζωνιανοί, άσε τσι Ανωγειανούς ήσυχους γιατί θα σου βγάλουνε παιχνίδι, δε σηκώνουνε αστεία αυτοί! Και έκανε τον άντρα και έλεγε ότι εγώ θα πάω και μοναχός μου, και τε την ώρα που τόνε πιάσαμε μετά από λίγο είχε φυράξει ο μισός! Τέλος πάντων.
Έρχεται λοιπόν ο Σήφης και ρωτά που είναι οι Γερμανοί και του λένε ότι αυτοί εφύγανε από το πρωί. Αλλά ήτανε και εγωιστής. Και γυρίζει τα σπίθια και έπαιρνε ότι έβρηνε, μανάδες, γριές μικιά κοπέλια. Και μονιάζει 90 γυναικόπαιδα και τα λάλιε με τη βέργα και τσι κοπάνιζε κιόλας.Και όπου θέλα πέσει το βεργίδι. τη Κουρούπενα επήρε από την Αρκαλια που επλύνανε ρούχα οι γυναίκες, με τα μισοφόρια και τσι λάλιε και εκατέβαινε.
Τότε λοιπόν ήταν ο Σμαιλομανώλης επαέ, η απόφαση του κόμματος ήτονε παρμένη και μάζεψε όσους έβρηκε από το εφεδρικό ΕΛΑΣ, μια δεκαριά νομάτοι που μονιάσανε και τους λέει ότι υπάρχει εντολή να χτυπήσουμε από το κόμμα, απλά δε σας το χάμε πωμένο γιατί φοβούμασταν τη διαρροή. Και σηκώνουνται και πάνε να στήσουνε ενέδρα στο Σφακάκι. Και χτυπούν τσι Γερμανούς και ελευθερώνουν τα γυναικόπαιδα. Οι δυο Γερμανοί από τη πίσω μεριά που ελαλούσανε το πλήθος, εφύγανε μα και αυτούς τσι κυνηγήσανε και τσι σκοτώσανε.Και άλλοι πιαστήκανε αιχμάλωτοι. Έτσι έγιναν τα πράγματα.
Την ερχόμενη Τρίτη 7 Αυγούστου στις 10 π.μ θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια Θεία Λειτουργία και επιμνημόσυνη δέηση για τους ήρωες της μάχης στο Σφακάκι. Είναι η έκτη συνεχόμενη χρονιά που η εκκλησία μας τιμά την μνήμη των ανθρώπων που πάλεψαν για την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία. 74 χρόνια μετά την 7η Αυγούστου του 1944 η μνήμη παραμένει άσβεστη για τους Ανωγειανούς της ομάδας του ΕΛ.ΑΣ που με γενναιότητα απελευθέρωσαν στην τοποθεσία Σφακάκι 98 γυναικόπαιδα από τα χέρια του αδίστακτου Γερμανού λοχία των SS Γιόζεφ Ολενχάουερ, γνωστού ως “Σήφη”. Μετά τον θάνατο την τελευταία δεκαετία του Χαραλάμπη Φρυσάλη και του Λευτέρη Αεράκη κανένας πλέον από την ομάδα που έκανε την επιχείρηση δεν βρίσκεται εν ζωή, θα είναι όμως όλοι τους ζωντανοί στις μνήμες μας. Ο π.Ανδρέας Κεφαλογιάννης μετά την επιμνημόσυνη δέηση θα μιλήσει για την ηρωική εκείνη ημέρα αλλά και τα μηνύματα που αυτή η πράξη μπορεί να μας δώσει και στις σημερινές δύσκολες εποχές.
Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΣΦΑΚΑΚΙ
Στις 7 Αυγούστου 1944, ο Γερμανός λοχίας των SS Γιόζεφ Ολενχάουερ, γνωστός στην περιοχή του Μυλοποτάμου σαν «Σήφης» συνοδευόμενος από ισχυρή ομάδα Γερμανών και Ιταλών στρατιωτών, θα μεταβεί στα Ανώγεια από το γειτονικό χωριό Γενί-Γκαβέ (σημερινή Δροσιά) όπου είχε την έδρα του και θα συλλάβει 98 γυναικόπαιδα, με σκοπό να τα μεταφέρει στο Ρέθυμνο και από εκεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας. Η οκταμελής ομάδα του ΕΛΑΣ Ανωγείων οπλίζεται κατάλληλα και περιμένει στην θέση Σφακάκι. Εκεί θα αιφνιδιάσουν τον Σήφη και την παρέα του και θα ελευθερώσουν από τα χέρια τους τα γυναικόπαιδα. Άπαντες οι γερμανοϊταλοί σκοτώνονται ή αιχμαλωτίζονται. Κανείς από τους αντάρτες και τους ομήρους δεν θα τραυματιστεί. Ο αιφνιδιασμός υπήρξε απόλυτος και η επιχείρηση κρίθηκε από τις πιο επιτυχημένες του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Επικεφαλής της αποστολής ήταν ο Μανόλης Μανουράς (Σμαϊλομανόλης).
Η μάχη στο Σφακάκι θα είναι ένα από τα πέντε «επειδή» που θα αναφέρει η απόφαση Γερμανού διοικητή της Κρήτης για την καταστροφή των Ανωγείων. Αναφέρει χαρακτηριστικά η διαταγή: «Επειδή η πόλις των Ανωγείων είναι κέντρο της αγγλικής κατασκοπείας εν Κρήτη και επειδή οι ανωγειανοί εξετέλεσαν τον φόνο του λοχίου φρουράρχου Γενί-Γκαβέ και της υπ’ αυτών φρουράς και επειδή οι Ανωγειανοί εξετέλεσαν το σαμποτάζ της Δαμάστας, επειδή εις Ανώγεια ευρίσκουν άσυλον και προστασίαν οι αντάρται των διαφόρων ομάδων αντιστάσεως και επειδή εκ των Ανωγείων διήλθον και οι απαγωγείς με τον Στρατηγόν Φον Κράιπερ χρησιμοποιήσαντες ως σταθμόν διαμετακομιδής τα Ανώγεια, διατάσσωμεν την ΙΣΟΠΕΔΩΣΙΝ τούτων και την εκτέλεσιν παντός άρρενος Ανωγειανού όστις ήθελεν ευρεθεί εντός του χωρίου και πέριξ αυτού εις απόστασιν ενός χιλιομέτρου».
Την δωδεκαμελή ομάδα του ΕΛ.ΑΣ Ανωγείων αποτελούσαν οι κάτωθι: Αρχηγός της ομάδας ήταν ο Εμμανουήλ Μανουράς (Σμαιλομανώλης) Μαζί του πολέμησαν: Εμμανουήλ Νταγιαντάς (Λαμπρινομανώλης) Ιωάννης Πασπαράκης (Γιαννιός της Χρόναινας) Ελευθέριος Αεράκης (Νταρολευτέρης) Χαράλαμπος Φρυσάλης (Φρυσαλοχαραλάμπης) Μανώλης Νταγιαντάς (Νταγιαντομανώλης) Γεώργιος Μανουράς (Γύπαρης) Πέτρος Πασπαράκης (Θοδωροπέτρος) Γεώργιος Ξημέρης (Ξημερογιώργης) Κωνσταντίνος Καφατσής, Γεώργιος Νταγιαντάς (Περβολιός) Δημοσθένης Πασπαράκης
Ενώ έμμεσο ουσιαστικό και καθοριστικό ρόλο έπαιξαν η Ειρήνη Μανουρά (Ζωνογιάννενα), ο Κωνσταντίνος Πατραμάνης, ο Κωνσταντίνος Δραμουντάνης (Γιαγκόκωστας), ο Κωνσταντίνος Νταγιαντάς (Λαμπρινόκωστας).
ΤΡΙΤΗ 7/8/2018 ωρα 18,00μμ : Επίσκεψη στην τοποθεσία «ΣΦΑΚΑΚΙ» όπου εδώθηκε η ιστορική μάχη στις 7 Αυγούστου 1944 από τον ΕΦΕΔΡΙΚΟ ΕΛΑΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ και απελαυθερώθηκαν όλοι οι όμηροι από τους Γερμανοιταλούς φασίστες. Θα γίνει ιστορική αναφορά των γεγονότων σε νεολαίους και σε όσους συμμετάσχουν. ΤΡΙΤΗ 7/8/2018 ωρα 19,30μμ Πλατεία ΑΡΜΙ : α) Ομιλία με θέμα « Μάχη στο Σφακάκι χθες σήμερα αύριο» από τον σ.ΜΑΝΟΥΣΟ ΜΑΝΟΥΣΟΓΙΑΝΝΗ μελος του Τομεακού Γραφείου του ΚΚΕ β) Προβολή βίντεο με θέμα « Τα Ανώγεια στην Θύελλα του Φασισμού» από τον ΑΙΑΝΤΑ ΧΑΡΩΝΙΤΗ γ) Την εκδήλωση θα ολοκληρώσει το συγκρότημα του ΜΕΝΕΛΑΟΥ και ΓΙΩΡΓΗ ΝΤΑΓΙΑΝΤΑ με παραδοσιακή μουσική και αντιστασιακά τραγούδια. “Καλούμε όλους τους χωριανούς να συμμετάσχουν σε αυτήν την εκδήλωση ως χρέος τιμής σε αυτούς που δεν λογάριασαν , δεν υπολόγισαν τίποτα , όρθωσαν το ανάστημα τους μπροστά στους φασίστες και χωρίς κανένα ενδοιασμό μας είπαν ότι «οι μάχες που χάνονται είναι αυτές που δεν δόθηκαν ποτέ». Δυναμώνουμε το ΚΚΕ, που αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για να αναδειχτούν όλες οι αρετές της εργατικής τάξης ως φορέα της κοινωνικής απελευθέρωσης, του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.”, αναφέρει στην ανακοίνωση του η Οργάνωση ΚΚΕ Ανωγείων.
“Σήμερα 29 Μαΐου είναι ημέρα μνήμης για τον Ελληνισμό καθώς συμπληρώνονται 565 χρόνια από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ο Ελληνισμός καταστράφηκε από την Δύση. Ήταν το 1204 στην πρώτη Άλωση της Πόλης για να ακολουθήσει η δεύτερη και ολοκληρωτική στις 29 Μαΐου 1453. Οι Οθωμανικές ορδές δεν θα κατάφερναν τίποτα χωρίς την βοήθεια της Δύσης. Αυτή η βοήθεια συνεχίστηκε και στην τρίτη χρονικά μεγάλη καταστροφή , την Μικρασιατική αυτή τη φορά το 1922. Μια καταστροφή που την λοιδορούν σήμερα όλοι και όλες που κατεργάζονται τη νέα Εθνική ολοκληρωτική ισοπέδωση μας. Η Ελλάδα την οποία δημιούργησε ο Εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος, μέσα από την σημερινή πολιτική πραγματικότητα των πρόσφατων εκλογών, δεν υπάρχει πια. Είναι μια Ελλάδα υπό αμφισβήτηση σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη και μήκη της. Αν δεν ξυπνήσει ο Ελληνικός λαός, τότε πραγματικά σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα έχει χαθεί. Ζητάμε Δημοκρατία και όχι τρομοκρατία και αθλιοκρατία. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος , ο τελευταίος ομιλητής του Ελληνισμού, έπεσε γιατί η Δύση δεν βοήθησε την Ορθόδοξη Ανατολή. Συνεχίζει η ιστορία της Δύσης να καταδιώκει την Ελληνική Ορθοδοξία και την Πατρίδα μας.
Και ειδικά εφέτος, γίναμε όλοι μάρτυρες της ξεδιαντροπιάς και ξετσιπωσιάς που μαστίζει την κεφαλή της πολιτικής στην γείτονα χώρα, με ένα άθλιο βίντεο όπου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρουσιάζει τον εαυτό του ανώτερο του Μωάμεθ του πορθητή. Κει με ένα Χολιγουντιανό κατασκεύασμα, εμφανίζει τούρκους ιππείς του Μεσαίωνα να περπατάνε με τα άλογα στα νερά του Βοσπόρου και να πηδάνε την σύγχρονη γέφυρα με το βλέμμα στην Δύση! Ι Τι άλλη τρανότερη απόδειξη θέλετε ότι η Δύση βοήθησε στην Άλωση της Πόλης; Μέχρι και οι ίδιοι το διαφημίζουνε! Και το χειρότερο; Ο Ερντογάν με το βίντεο αυτό δεν απειλεί ξετσίπωτα μόνο την Ελλάδα αλλά ολάκερη την Δύση. Και άπαντες σε Ευρώπη και Αμερική, εξακολουθούν να τον συναναστρέφονται, να, συναγελάζονται και να συναλλάσσονται μαζί του.
Σημεία των καιρών , που πρέπει εδώ και τώρα να τα αντιμετωπίσουμε δυναμικά, γιατί σε λίγα χρόνια θα είναι πολύ αργά!
παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης
Ο Δήμος Ανωγείων ενημερώνει ότι η Ένωση Τέκνων, Συγγενών και Φίλων Πεσόντων κατά το Έπος 1940 – 41, μετά την Συμφωνία Ελλάδας – Αλβανίας, άρχισε επισήμως την 22α Ιανουαρίου 2018 την αναζήτηση των οστών των 7.976 πεσόντων κατά το Έπος 1940 – 41 στη Βόρεια Ήπειρο που σχεδόν στο σύνολό τους επί 78 χρόνια παραμένουν άταφοι ή προσωρινά θαμμένοι.
Πρόκειται για μια απόφαση ιστορικής σημασίας για την εθνική μνήμη και την απονομή τιμής και έκφραση ευγνωμοσύνης στους μαχητές που τίμησαν την ιστορία του έθνους και προκάλεσαν τον παγκόσμιο θαυμασμό.
Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία στο αρχείο του Δήμου τα ονόματα των πεσόντων από τον Δήμο Ανωγείων στον Αλβανικό Πόλεμο όπως αποτυπώνονται και στο χώρο του Ηρώου στην Πλατεία Αρμί είναι τα εξής:
- Βρέντζος Δημάρατος του Εμμ.
2 . Βρέντζος Γεώργιος του Εμμ.
- Δακανάλης Εμμανουήλ του Γεωρ.
- Δακανάλης Κωνσταντίνος του Γεωρ
- Δραμουντάνης Γεώργιος του Αντων.
- Δραμουντάνης Βασίλειος του Ιωάν.
- Καραμπίνης Γεώργιος του Χαραλ.
- Κεφαλογιάννης Μενέλαος του Ιωάν.
- Κεφαλογιάννης Κλέαρχος του Γεωρ.
- Κεφαλογιάννης Αντώνιος του Γεωρ
- Κουτεντάκης Κωνσταντίνος του Παύλ.
- Μανουράς Εμμανουήλ του Ζαχαρ.
- Μανούσος Κλέαρχος του Ιωάν.
- Μαυρογιάννης Αντώνιος του Εμμ.
- Μπέρκης Γεώργιος του Ιωάν.
- Νιώτης Αντώνιος του Δημ.
- Πλεύρης Γεώργιος του Βασ.
- Σαλούστρος Κωνσταντίνος του Βασ.
- Σκουλάς Κωνσταντίνος του Εμμ.
- Σκουλάς Ευάγγελος του Γεωρ.
- Συκιώτης Κωνσταντίνος του Νικ.
- Σφακιανάκης Εμμανουήλ του Ανδ.
Παράλληλα με την αναζήτηση των οστών καταβάλλεται προσπάθεια και για την ταυτοποίηση, για την οποία έχουν συσταθεί ειδικές υπηρεσίες από το Υπουργείο Άμυνας και επιστημονικά εργαστήρια για το DNA.
Οι αναζητήσεις – εκταφές άρχισαν από τον ομαδικό τάφο στα Στενά της Κλεισούρας και συνεχίζονται με γοργούς ρυθμούς. Για τον εντοπισμό των οστών των πεσόντων και την αναγνώριση της ταυτότητας οι συγγενείς μπορεί να απευθύνονται:
– Στο ΓΕΕΘΑ, αρμόδια υπηρεσία παρακολούθησης έργου για τους Πεσόντες (τηλέφωνο 210 6573274 και 210 6575020). .
– Στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, Τμήμα Μοριακής Βιολογίας, που διενεργεί εξετάσεις για την ταυτοποίηση – DNA (τηλέφωνο: 210 7494749).
– Στη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού (τηλέφωνα 210 3221569/ 20 3221747).