Αναλυτικά το ομόφωνο  ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου Ανωγείων, αναφέρει τα εξής:

“Το Δημοτικό Συμβούλιο Ανωγείων καταδικάζει κατηγορηματικά κι απερίφραστα την επίθεση και εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο του 23 χρόνου Εμμανουήλ Στρατάκη (Ψιρή). Από τη μητέρα του Ειρήνη, λάβαμε το παρακάτω σημείωμα στη μνήμη του:

 “Σαν οδοιπόρος στη ζωή, στους δρόμους που γυρνάω,

κάτι ποθώ κι επιθυμώ,

και όλο ψάχνω να το βρω,

μα άδικα το ζητάω.”

Ήταν η μέρα των ΒαΪων, 9-4-2017. Οι μέρες φεύγουν, τα χρόνια περνάνε.

Παιδί μου, παιδί μου, έχουν περάσει πέντε χρόνια. Έχουμε ξεπεράσει όλες μας τις δυνάμεις, τις αντοχές μας και πραγματικά την υπομονή μας. Προσπαθούμε και στεκόμαστε στα παιδιά μας. Δύναμη ψυχής και μεγαλείου. Είχες και έχεις μεγάλο χατίρι, ψυχή μου, παιδί μου.

Μανώλη μου, σε κοιτάζω στις φωτογραφίες, σου κουβεντιάζω, χαϊδεύω τα ρούχα σου, κι έτσι νομίζω, έχω λέει την εντύπωση ότι μου ανταποκρίνεσαι. Μα τι λέω, μάταια όμως, το μάτι μου θολώνει από το κλάμα και η αγωνία γίνεται αίσθηση πραγματικότητας. Νομίζω ότι δέχεσαι το κάλεσμα μου. Χριστέ μου, όλα μάταια ματαιοτήτων. Είναι συναίσθημα ψευδαίσθησης, και παρηγοριάς, που το αποδέχεσαι και περπατάς για να παραμείνει η απουσία του παιδιού σου, ανεξίτηλη στο πέρασμα των χρόνων.

Παιδί μου, όπως μου είπες στο όνειρο: “Μάνα μου έτυχε δουλειά απρόοπτη και έφυγα. Μάνα είμαι καλά. Έχω πολύ και καλή παρέα.” Μια χαροκαμένη μάνα τι να σκέφτεται και πως να καθοδηγείται;

Οι υποχρεώσεις πολλές και ο τρόπος διαχείρισης, δύσβατος. Πόση χαρά παίρνεις και πλέεις σε πελάγη ευτυχίας, να φέρεις μια ψυχή στον κόσμο, παρά τα προβλήματα και τους κινδύνους της ίδιας σου της ζωής, άλλη τόση θλίψη, οδύνη και στεναγμό παίρνεις όταν χάνεις το παιδί σου.

Γιατί το παιδί μου δεν αρρώστησε, ούτε το έχασα σε τροχαίο.

Δεν υποκρίνομαι, υποκλίνομαι στο παιδί μου. Η απώλεια ενός νέου ανθρώπου, έχει τεράστια σημασία. Οικογένεια θλιμμένη, οικογένεια μαραζωμένη. Ο Θεός είναι μεγάλος και μας δίνει θεία δύναμη, στους χαροκαμένους γονείς. Ο πόνος και η απώλεια είναι αρρώστια αγιάτρευτη. Κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο νωπός ο πόνος. Το έχασα στα καλύτερα του χρόνια. Στα 23 του που άνοιγε τα φτερά του για το μέλλον του. Δεν είναι παίξε-γέλασε, ο χαμός του παιδιού. Με στιγμάτισε η απώλεια των γονιών μου και ξέρω από ορφάνια. Του παιδιού όμως το κενό δεν αναπληρώνεται με τίποτα.

Μανώλη μου το χατίρι σου με έκανε πικραμένη, θλιμμένη και διπλά ορφανεμένη. Άντρας το παιδί μου με λεβεντιά και αισθήματα. Όλα αυτά έγιναν χώμα. Χώμα πονεμένο που φωνάζει και αναστενάζει. Είναι άδικος ο χαμός του παιδιού μου. Το άδικο ούτε ο θεός δεν το ευλογεί.

Του πρόσφερα τη μητρότητα με όλο της το μεγαλείο, το θεμέλιο της ζωής του και αντί για χαρές που του άξιζαν, ασχολούμαστε με υποχρεώσεις και ιδανικά του Άδη. Μου λείπεις, σε ψάχνω, σε λαχταρώ, σε αναζητώ παιδί μου. Το πάθος και ο πόθος μου, η δίψα μου για σένα, μου έχουν στύψει τη ψυχή, γιατί λαχταρώ εσένα.

Γιατί πάνω από όλα, τα παιδιά είναι το θεμέλιο της κοινωνίας. Γονείς  και παιδιά, γόρδιος δεσμός. Πικρό ποτήρι που δεν αδειάζει. Ξημερώνει και βραδιάζει, ώρα μηδέν. Έτσι το νιώθω και το βιώνω. Σηκώνω ένα σταυρό. Ο Θεός να με βοηθά να μου δίνει δύναμη και αντοχές να εκπληρώνω τις υποχρεώσεις του αγαπημένου μου παιδιού.

Η απώλεια σου παιδί μου στο σπίτι μας είναι καθημερινότητα. Το όνομα σου το λέμε κάθε ώρα και στιγμή και δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Έχεις δυο ανιψάκια, Μανωλάκια, από τα αδέρφια σου, φόρος τιμής για σένα και θέλω να χαίρεσαι και να τα προστατεύεις από ψηλά που είσαι. Γιατί είσαι άγγελος των αγγέλων στους ουρανούς.

Σ’ έχω φυλαχτό στα στήθια μου παιδί μου, μη νιώσεις μοναξιά και παραπονεθείς ψυχούλα μου. Όλος ο κόσμος είναι τα παιδιά. Ευτυχία είναι να έχουν οι γονείς σώα και ακέραια τα παιδιά τους. Καμιά μάνα να μην έρθει στη θέση μου να προσπαθεί με κλάμα κι αναφιλητά να γράψει λόγια παραπονεμένα για το αδικοχαμένο αγγελούδι της. Είναι ένα αβάσταχτο πένθος.

Γιατί ο Χριστός μας έπλασε και μας δίδαξε να αγωνισζόμαστε, να αποκόβουμε τα πάθη μας, τα ελαττώματα μας, τις αμαρτωλές συνήθειες μας, που μας έχουν ριζώσει βαθιά στη ψυχή μας, τη ζήλεια, το φθόνο και το ψέμα.

Μα ήταν η μέρα που άρχιζε, η Μεγαλοβδομάδα,

που ΄φύγες και δεν άναψες, της Πασχαλιάς λαμπάδα.

======================================

Μπορεί μακριά να έφυγες, μπορεί αλλού να πήγες,

μα στη ματιά μας είσαι φως και στη καρδιά γλυκός παλμός

=======================================

Μαρτύριο της σταγόνας ο πόνος σου παιδί μου,

και δε θα γιατρευτεί ποτέ λουλούδι τσι αυλής μου.

Η μόνη μας παρηγοριά οι αναμνήσεις. . Το Σάββατο η οικογένεια θα τελέσει τρισάγιο στην περιοχή “Κούρβας” και την Κυριακή επιμνημόσυνη δέηση στο κοιμητήριο του χωριού.

Στη μνήμη του Μανώλη, προσφέρουμε 50 ευρώ στην ΑΝΩΓΗ για τις ανάγκες της.  Ευχαριστούμε τον κόσμο που συμπαραστέκεται στο πένθος μας και για τα καλά τους λόγια για το παιδί μας.

Πέθανε σε ηλικία 100 ετών, η Κωνσταντινιά Σκουλά. Η κηδεία της θα γίνει σήμερα Σάββατο 9, στις 5 μ.μ. από τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Μετόχι.  Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας. Η ΑΝΩΓΗ απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.  Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που θα την σκεπάσει.

Ο Κωνσταντίνος B. Κεφαλογιάννης με απόφαση της κεντρικής διοίκησης της Νέας Δημοκρατίας ορίστηκε Συντονιστής Παραγωγικών Τομέων του κόμματος.

Ο Κωνσταντίνος Κεφαλογιάννης, με καταγωγή από τα Ανώγεια,  γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης όπου ζει και εργάζεται.

Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής και της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Υπήρξε ενεργό μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και Υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης, εκπροσωπώντας την Οργάνωση Νέων της Νέας Δημοκρατίας σε πολλά συνέδρια σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις, στην Α΄ Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών σε Ρόδο και Καστελόριζο και στη Β’ Μοίρα Αλεξιπτωτιστών.

Έχει εργαστεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε δικηγορικές εταιρείες της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Παράλληλα είναι συνιδρυτής και νομικός σύμβουλος μιας νεοφυούς επιχείρησης (Start Up).

Την τελευταία τους προπόνηση πραγματοποίησαν χθες Πέμπτη 7 Απριλίου τα παιδιά των Ακαδημιών του Αετού, καθώς από τις αρχές της εβδομάδας που έρχεται αναμένεται να ξεκινήσουν τα έργα στο δημοτικό στάδιο Ανωγείων. Περίπου 100 παιδιά των Ακαδημιών μας, έδωσαν ραντεβού για τον Σεπτέμβριο μαζί με τους προπονητές τους, Χάρη Αρμουτάκη και Γιάννη Βιτώρο, περίοδο όπου θα γίνουν νέες εγγραφές για την επόμενη σαιζόν. Παρότι ολόκληρη η χρονιά κύλησε φέτος μετ’ εμποδίων λόγω του χειμώνα που έπληξε με αρκετές χιονιές τα Ανώγεια, οι άνθρωποι του Αετού με πολύ προσπάθεια κατάφεραν να φέρουν εις πέρας μια δύσκολη χρονιά, και παρά τις δυσκολίες να γίνει σωστή και σοβαρή δουλειά με τα παιδιά.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Μπορεί Κοζύρη να ‘φύγες και να ‘σβήσε η θωριά σου,

μα σαν τ’ αγέρωχα βουνά, θα στέκει τ’ όνομα σου.”

Ήταν 2 Ιανουαρίου 2017, πέντε χρόνια πριν, όταν ο Κώστας Ξυλούρης, ο γνωστός σε όλους μας “Κοζύρης”, περνούσε στην αιωνιότητα στα 79 του χρόνια, αφήνοντας κενό στο Περαχώρι, το χωριό του, την οικογένεια του ολόκληρη. Ένας σπουδαίος και χαρισματικός άνθρωπος, με χιούμορ και ήθος, που όποιος τον είχε γνωρίσει τον είχε βάλει στην καρδιά του.

Η σύζυγος του Χρυσούλα, επικοινώνησε με την ΑΝΩΓΗ και προσέφερε 50 ευρώ στη μνήμη του αγαπημένου της συντρόφου, με αφορμή τη συμπλήρωση της πενταετίας από τον χαμό του. Τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου.

Στο Νοσοκομείο “Σωτηρία” εξακολουθεί να λειτουργεί η δανειστική βιβλιοθήκη, στην 10 κλινική του ΓΝΝΘΑ, εκεί όπου πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του και άφησε την τελευταία του πνοή. 

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει αιώνια.