Ο Λευτέρης Μπέρκης και ο Βασίλης Δραμουντάνης, εκτός από δυο καλοί φίλοι σε προσωπικό επίπεδο, έχουν και αρκετές συνεργασίες, είτε δισκογραφικά, είτε πάνω στο πάλκο σε πολλές ζωντανές εμφανίσεις. Ο Λευτέρης προσφέρει την έμπνευση με τις μαντινάδες του, αλλά και ως ερμηνευτής και εξαιρετικός χορευτής  και ο Βασίλης ως τραγουδοποιός, την μουσική σύνθεση  και την ερμηνεία, πάντα με συνοδεία  το υπέροχο μαντολίνο του. Οι δυο τους αναχώρησαν απόψε για την Αμερική, όπου θα παραβρεθούν σε μια σειρά εκδηλώσεων της Ελληνικής ομογένειας. Μια ευκαιρία για τους Ανωγειανούς της Αμερικής αλλά και όλους τους κρητικούς, αλλά και του Καναδά αργότερα, να ζήσουν από κοντά αυθεντικά Ανωγειανά γλέντια, μια “καντάδα” στην καρδιά της Νέας Υόρκης και του Μόντρεαλ.

Οι ομογενείς θα χορέψουν στον… “Χορό των στίχων” που είναι ο τίτλος του εξαιρετικού βιβλίου που κυκλοφόρησε ο Λευτέρης και θα παρουσιαστεί σε δυο εκδηλώσεις σε Αμερική και Καναδά και θα ταξιδέψουν στον… Υάκινθο, με την υπέροχη φωνή και το μαντολίνο του Βασίλη Δραμουντάνη, που ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια με το συγκρότημα “Η παρέα του Υακίνθου” αλλά και ως ψάλτης στον Άγιο Γεώργιο, για να εξελιχθεί σήμερα σε έναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη με εμπειρία δίπλα σε ιερά τέρατα της Κρητικής μουσικής.

Αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων σε Αμερική και Καναδά:

-Την Πέμπτη 12 Μαΐου στο ελληνικό σχολείο “Αργύριος Φάντης” στο Μπρούκλιν, ο Λευτέρης Μπέρκης και ο Βασίλης Δραμουντάνης θα παρουσιάσουν μαντινάδες στους μαθητές, θα τραγουδήσουν και θα χορέψουν μαζί τους. 

Διαβάστε την συνέχεια... »

“Με θλίψη πάλι έρχομαι, να σε καλημερίσω,

κι ώσπου να ζω, δε σου ξεχνώ, όσο καιρό κι αν ζήσω.”

Ο Εμμανουήλ Ξημέρης (Ξημερομανώλης), αφιερώνει την παραπάνω μαντινάδα στην αδερφή του Ελένη Ξημέρη, με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από το θάνατο της, στις 9 Μάϊου του 2018. Παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει το τελευταίο διάστημα, ο αγαπητός “Ξημερομανώλης” μας κάλεσε στο σπίτι του και με συγκίνηση μας μίλησε για την αγαπημένη του αδερφή και την απώλεια της που τον συγκινεί πάντα, ενώ θέλησε να μας προσφέρει 50 ευρώ στη μνήμη της, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής εφημερίδας των Ανωγειανών όπου γης.

Στην φωτογραφία όρθια είναι η Ελένη Ξημέρη, με τη μητέρα της Μαρία, αρκετές δεκαετίες πίσω, σε μια αγνή εικόνα που θυμίζει πολλά σε όσους μεγάλωσαν στο Μεϊντάνι, στην μικρή πλατεία πίσω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Οι παιδικές αναμνήσεις ξεχειλίζουν για όλους εμάς που πρωτοπαίξαμε εκεί ποδόσφαιρο ή τα άλλα παιχνίδια που χάθηκαν με το πέρασμα των ετών και την απότομη είσοδο μας στην εποχή της τεχνολογίας.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων, για την Ελένη του Μεϊντανιού

*Του Γιώργη Μπαγκέρη

Το βιβλίο της, “Λίρες”, αποτέλεσε την έκπληξη της περασμένης χρονιάς, με ένα μεστό, διδακτικό, συμβολικό και με χιούμορ γραπτό, που άγγιξε τις ευαίσθητες χορδές του κοινού το οποίο το αγκάλιασε αμέσως. Με το δεύτερο της βιβλίο “Τα Καλιμέντα” και την δράση να εκτυλίσσεται ξανά σε ένα μικρό χωριό, η συγγραφέας μας δίνει εικόνες που δημιουργούν στον καθένα αναμνήσεις από τα πατρογονικά χώματα, με θύμησες ανθρώπων, τόπων αλλά και καταστάσεων είτε ευτράπελων είτε σοβαρών, που συμβαίνουν σε κάθε μικρή κοινωνία.

Ο λόγος για την συγχωριανή μας, τη Δημούλα Σαλούστρου, μια δυναμική γυναίκα που η μακρά περίοδος της καραντίνας και του εγκλεισμού όλων μας στα σπίτια από το 2020, στην ίδια έφερε μια ιδιαίτερη δημιουργικότητα που στα παρελθόν ούτε η ίδια γνώριζε ότι είχε, όσον αφορά τη μυθοπλασία αλλά και την συγγραφή θεατρικών κειμένων. Η καραντίνα λοιπόν είχε και τα καλά της και έδωσε σε ανθρώπους, τον χρόνο και τη δυνατότητα να κάνουν πράγματα, που οι επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν έδιναν τόσο την ευκαιρία αυτά να βγουν στην επιφάνεια. Έτσι η Δημούλα, μας χάρισε δυο μικρά “διαμαντάκια” που μπορούν και θα γίνουν θεατρικά έργα και να μείνουν ως παρακαταθήκη στη λαογραφική παράδοση της Κρήτης.

Άλλωστε η ίδια η συγγραφέας, έχοντας ασχοληθεί και για πολλά χρόνια στα Ανώγεια με τον χώρο της εστίασης, συναναστράφηκε με πολλούς Ανωγειανούς, πήρε και έδωσε στοιχεία του ιδιαίτερου χιούμορ και του σαρκασμού που υπάρχει στον τόπο, πράγματα  που στη συνέχεια μπόλιασε ιδανικά με την συναναστροφή της και με κατοίκους όλης της Κρήτης και ιδιαίτερα στο Γάζι όπου ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια.

Γραμμένα στην αυθεντική νοπιολαλιά των ορεσίβιων κυρίως κρητικών, τα βιβλία και η πλοκή τους ξετυλίγονται με έναν αυθεντικό τρόπο που σε κάνει να πιστεύεις ότι τα γεγονότα συνέβησαν στην πραγματικότητα. Στο χωριό μας ή στο διπλανό χωριό, δεν έχει σημασία, αυτό που μετράει είναι ο τρόπος με τον οποίο μια ιστορία και οι χαρακτήρες ενός βιβλίου, μπορούν να φέρουν στο μυαλό του καθενός από εμάς που έχει ζήσει σε τέτοιους τόπους,  εικόνες από ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει και ζήσει μαζί τους στην πραγματικότητα. Στις “Λίρες” ένας χάρτης θησαυρού από την περίοδο της Κατοχής θα φέρει στην επιφάνεια ξεχασμένα γεγονότα από τα μαύρα χρόνια της ναζιστικής θηριωδίας, ενώ στα “Καλιμέντα” ερχόμαστε πιο κοντά στο σήμερα και πως η τεχνολογική εξέλιξη φτάνει σε ένα μικρό χωριό με όλα τα ευτράπελα που μπορούν να δημιουργηθούν από την παρουσία του ίντερνετ και της τεχνολογίας σε ηλικιωμένους και άμαθους σε τέτοιες γρήγορες αλλαγές, κατοίκους.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Εξασφάλιση συνέχισης του προγράμματος λειτουργίας της Δομής Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων στα Ανώγεια της Κρήτης έως και την  31/12/2023

ΘΕΜΑ: ‘Ενταξη της Πράξης «Επιχορήγηση Ν.Π. Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης για την υλοποίηση του έργου: Συνέχιση λειτουργίας της Δομής Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων στα Ανώγεια της Κρήτης στο πλαίσιο του Τομεακού Προγράμματος Ανάπτυξης (ΤΠΑ) του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου» με επιλέξιμη δημόσια δαπάνη  630.500,00 €

Διαβάστε την συνέχεια... »

Γράφει ο Γεώργιος Α. Καλογεράκης, Δρ. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Διευθυντής Δημοτικού Σχολείου Θραψανού

Ο Γεώργιος Ανδρέας Μανουράς ή Ζωνογιώργης, τραυματίας του Ελληνοϊταλικού πολέμου, πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης και ήταν δραστήριο μέλος της Εθνικής Αντίστασης, ενταγμένος στο ΕΑΜ, τα χρόνια της κατοχής

Ο Γεώργιος Μανουράς ή Ζωνογιώργης γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1916 στα Ανώγεια Μυλοποτάμου και έφυγε από τη ζωή στις 31 Δεκεμβρίου 2011, στο Ηράκλειο Κρήτης.

Ήταν γιος του Ανδρέα Μανουρά ή Ζωνανδρέα και της Μαριόρας το γένος Χαρωνίτη. Είχε άλλα επτά (7) αδέλφια τους Χαραλάμπη, Μανόλη, Γιάννη, Χρυσούλα, Ανδρονίκη, Όλγα και την Ελένη.

Ήταν εγγονός του Οπλαρχηγού Γεώργιου Μανουρά ή Ζωνού που είχε ενεργή συμμετοχή στον ένοπλο αγώνα κατά των Τούρκων. Μεγάλωσε έχοντας ως πρότυπό του στη ζωή, εκτός από τον παππού του, και άλλους Ανωγειανούς άνδρες, όπως τον Σκουλά, τον Σμπώκο, τον Μασαούτη, τον Χαιρετόκωστα, τον Μιχάλη Μανουρά ή Κεφαλά, τον Γιώργη Μανουρά ή Ζουλογιώργη, τον Σαρακηνό (Μανουράς), τον Μανιάτη (Μανουράς), τον Ψαροφώτη (Μανουράς) και τον Ψαρογιώργη (Μανουράς).

Η οικογένειά του ανήκε στο Βενιζελικό κόμμα, μάλιστα ο παππούς του ήταν ένας από τους επαναστάτες που ακολούθησαν τον Βενιζέλο και κήρυξαν την πολιτική Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Ο Ζωνογιώργης, επειδή οι περισσότεροι φίλοι του ήταν κομμουνιστές, ήρθε σε επαφή με τις ιδέες του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Δεν είχε οργανωτική σχέση, αλλά τους ενίσχυε οικονομικά. Με αφορμή τη Δικτατορία Μεταξά και την οργάνωση του Αντιδικτατορικού Μετώπου ήρθε σε στενότερη επαφή.

Στις 22-9-1937 παρουσιάζεται για να εκτίσει τη στρατιωτική του θητεία. Απέκτησε την ειδικότητα του Πολυβολητή στα οχυρά της Νυμφαίας στην Κομοτηνή. Επίσης ήταν υπεύθυνος τροφοδοσίας του Τάγματος. Απολύθηκε στις 01-11-1939.

Ο Γεώργιος Μανουράς ή Ζωνογιώργης καταθέτει στεφάνι σε επέτειο της Μάχης της Κρήτης στην κεντρική πλατεία της πόλης του Ηρακλείου

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει στην Ευρώπη. Μετά την Ιταλική εισβολή στις 28 Οκτωβρίου, ο Ζωνογιώργης, στις 25-11-1940, παρουσιάστηκε στα Έμπεδα Αθηνών και από εκεί προωθήθηκε στη Φλώρινα. Πολέμησε ηρωικά στα βουνά της Αλβανίας μέχρι τον τραυματισμό του στις 11 Μαρτίου 1941.

Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λουτρακίου και παρακαλώντας τους ιατρούς να τον αφήσουν να φύγει για να μη αιχμαλωτιστεί από τους Γερμανούς, που είχαν επιτεθεί στη χώρα μας στις 6 Απριλίου 1941. Από το Ναύπλιο με καράβι έφτασε στα Χανιά. Στις 22-4-1941 έφτασε στα Ανώγεια. Η Αθήνα καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς στις 27-4-1941. Ο Ζωνογιώργης, όμως, ενώ ο Βασιλιάς Γεώργιος, ο πρωθυπουργός Τσουδερός, οι διάδοχοι Παύλος και Φρειδερίκη και άλλοι είχαν εγκαταλείψει την Ελλάδα, στις 13-5-1941 παρουσιάστηκε στο Ρέθυμνο και πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης και συγκεκριμένα στον Πλατανιά και στο Πέραμα, όπως έκαναν και δεκάδες άλλοι συγχωριανοί του. Μετά τη μάχη στο Πέραμα, συμμετείχε στη μεταφορά του σοβαρά τραυματισμένου Αναστάση Πασπαράκη στα Ανώγεια.

Αμέσως, μετά την ολοκληρωτική κατάληψη του νησιού από τους Γερμανούς, συμμετείχε σε όλες τις συζητήσεις και διεργασίες για την οργάνωση της Αντίστασης κατά των κατακτητών. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ και στην πρώτη τους συνάντηση αποφασίστηκε να οργανωθούν με το τριαδικό σύστημα της παρανομίας και να δημιουργεί ο καθένας τη  δική  του τριάδα αγωνιστών και  ούτω καθ’ εξής.

Οι γονείς του Γεωργίου Μανουρά, Ανδρέας Μανουράς ή Ζωνανδρέας και Μαριόρα (το γένος Χαρωνίτη).

Στις 6 Ιουλίου 1941 συναντιέται στου «Ζωνού το Μύλο» με τους Ιωάννη Δραμουντάνη ή Στεφανογιάννη, Νίκο Σταυρακάκη ή Αεροπόρο, Παπά Γιάννη Σκουλά και τον Βιτσαξάκη Μιχάλη, ο οποίος μετάφερε την εμπειρία της ιδρυτικής σύσκεψης στο Μάραθος του “Παγκρήτιου Αντιστασιακού Μετώπου”. Αποφασίστηκε η ίδρυση μυστικής οργάνωσης με σκοπό την απελευθέρωση. Το Πρακτικό το έγραψε ο Νίκος Σταυρακάκης ή Αεροπόρος, ορίστηκε Πρόεδρος της Οργάνωσης ο Στεφανογιάννης και ορκίστηκαν στο Ευαγγέλιο που κρατούσε μαζί του ο Παπά Γιάννης Σκουλάς.

Στις 15-8-1941, στη σύσκεψη που έγινε στο σπίτι του Αρχηγού, η Οργάνωση διευρύνθηκε και με άλλα εκλεκτά μέλη της Ανωγειανής κοινωνίας. Τα μέλη της Οργάνωσης αυξήθηκαν ακόμα περισσότερο στη συνάντηση του Νοεμβρίου 1942, όπου συντάχτηκε νέο πρακτικό. Η Οργάνωση έμεινε ενωμένη μέχρι τις 6 Ιουλίου 1943. Στο ΕΑΜ παρέμεινε όλοι όσοι ανήκαν στο ΚΚΕ αλλά και όσοι άλλοι πίστευαν στους στόχους του ΕΑΜ.

Ο Οπλαρχηγός των τουρκικών πολέμων και τουρκομάχος Γεώργιος Μανουράς ή Ζωνός, παππούς του Γεωργίου Μανουρά ή Ζωνογιώργη

Ο Ζωνογιώργης αναλαμβάνει υπεύθυνος της ‘’Εθνικής Αλληλεγγύης’’ και της “Επιμελητείας του Αντάρτη’’ για όλο το Μυλοπόταμο και το Αμάρι. Γυρνούσε όλα τα χωριά για να εμψυχώσει, να καθοδηγήσει, να βοηθήσει όπου υπήρχε ανάγκη. Προστάτευσε και φύλαξε καταδιωκόμενους αγωνιστές, περίθαλψε τραυματίες, πολέμησε τους ζωοκλέφτες.

Μετά την απελευθέρωση εγκαθίσταται μόνιμα στο Ηράκλειο. Τον Οκτώβριο του 1945 συμμετέχει, ως  εκπρόσωπος Ηρακλείου, στο 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ, στην Αθήνα.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Συνολικά για τις εκλογικές διαδικασίες του ΚΙΝ.ΑΛ ψήφισαν σήμερα 170 Ανωγειανοί στην κάλπη που είχε στηθεί στο ισόγειο του Δημαρχείου. Συντριπτικό ήταν το αποτέλεσμα για την ονομασία καθώς οι 169 ψήφισαν για το όνομα ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ και μόλις ένας για ΚΙΝ.ΑΛ!

Αναλυτικά ποιοι εκλέγονται στην τοπική οργάνωση Ανωγείων, καθώς και ποιοι θα είναι αντιπρόσωποι στο συνέδριο του κόμματος:

Για τη δημοτική οργάνωση Ανωγείων εκλέγονται

-Αεράκης Ιωάννης του Γεωργίου

-Πασπαράκης Εμμανουήλ του Νικολάου

-Πλουσή Αγάπη του Στεφάνου

-Σαλούστρου Εμμανουέλα του Κωνσταντίνου

-Σκουλάς Ιωάννης του Γεωργίου

 Σύνεδροι που θα συμμετέχουν στο τρίτο συνέδριο του κόμματος θα είναι οι:

-Μανουράς Δημήτριος του Βασιλείου

-Δανίλης Ιωάννης του Αναστασίου

-Πλουσή Αγάπη του Στεφάνου

-Αεράκης Ιωάννης του Γεωργίου

Τα αποτελέσματα για την Νομαρχιακή επιτροπή θα βγουν αργότερα, χωρίς πάντως Ανωγειανό ενδιαφέρον, καθώς δεν συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο κάποιος συγχωριανός μας.