Θερμοκρασία 8.4°C
Άνεμος 0.0 Δ
Βαρόμετρο 1005.6
Υγρασία 78%
Βροχόπτωση Μήνα 57.4 mm
Στοιχεία από τον σταθμό του ΕΑΑ στα Ανώγεια

Μια εμβληματική  μορφή του Αϊ Γιώργη και μια καλή Ανωγειανή η Δόξα Σαμόλη – η Δόξα, του Αγίου Γεωργίου και της Εκκλησίας, την οποία υπηρέτησε περίπου μισό αιώνα ως επίτροπος- “έφυγε” σήμερα Τρίτη από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί αύριο Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου στις 12 μ.μ από τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στα Ανώγεια.

Ήταν στις αρχές του Νοεμβρίου του 2017 στην γιορτή του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή όταν η Δόξα Σαμόλη τιμήθηκε από την εκκλησία μας παρουσία του Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ Ευγένιου ο οποίος μεταξύ άλλων είχε πει για τη Δόξα:

“Θέλω να τιμήσω τη Δόξα Σαμόλη, που είναι ταυτισμένη με τούτο τον τόπο, με τούτο το Ναό, με τον Άγιο. Δόξα τω Θεό επί πολλές σειρές ετών αξιώθηκε να τον διακονεί και είμαι σίγουρος ότι αν ήθελε να μιλήσει θα έλεγε πολλά από τις πνευματικές εμπειρίες που έχει ζήσει εδώ μέσα όλα αυτά τα χρόνια συντροφιά με τον μεγάλο Άγιο των Ορθοδόξων, τον τόσο λαοφιλή Άγιο, τον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο του οποίου την ανακομιδή των ιερών λειψάνων σήμερα γιορτάζει η εκκλησία μας.

Την ευχαριστώ από καρδιάς και θα ήθελα μαζί με όσα είπε ο π.Ανδρέας να προσθέσω την ευαρέσκεια της τοπικής μας εκκλησίας και της Μητρόπολης μας για το πρόσωπο της και την αφοσίωση της  οικογένειας της στη διακονία αυτής της εκκλησίας, στην δική σας τελικά διακονία. «

Η ΑΝΩΓΗ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Του Δημήτρη Καλαντζή

Από το postmodern.gr

Η Μαρία Χρονιάρη, γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από τα Ανώγεια της Κρήτης. Σπούδασε τηλεόραση, έκανε σεμινάρια σκηνοθεσίας κι εργάστηκε ως οπερατέρ. Στον χώρο της λογοτεχνίας, εμφανίζεται το 2010 με την πρώτη της ποιητική συλλογή «Εκεί που αλλάζω ζωές»από τις Εκδ. Απόπειρα. Ένα ιδιαίτερο βιβλίο, μιας και τα ποιήματα της συλλογής είναι σε πεζότροπη φόρμα, χωρισμένα σε αριθμούς και χωρίς να έχουν τίτλους.

Το 2012, εκδίδεται το μοναδικό ως τώρα βιβλίο της με πεζά κείμενα, πάλι σε συνεργασία με τις Εκδ. Απόπειρα, με τίτλο «Επειδή Μαζί». Μέσα στα κείμενα ωστόσο, μπορεί κάποιος να διακρίνει την ποιητική της φλέβα, καθώς είναι έντονα κυρίαρχο το στοιχείο του λυρισμού. Ένα βιβλίο, που αν προσπαθήσεις να το χωρίσεις, απομονώνοντας κάποιες φράσεις του κι ενώνοντάς τες με άλλες, μπορεί εύκολα να διαβαστεί και ως ποιητικό.

Συνεχίζοντας την πορεία της, μιας και η γραφή είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της, το 2014 μας παρουσιάζει το «Η σκιά μου κι εγώ», ξανά ποίηση, στον ίδιο εκδοτικό οίκο με τα προηγούμενα. Το 2015, συμμετέχει σε μια συλλογική ποιητική έκδοση και εμφανίζεται μετά από δύο χρόνια ξανά, με το καινούριο της βιβλίο.

Η νέα ποιητική της κατάθεση, τιτλοφορείται «Αγέννητη Γη»  – το πέμπτο κατά σειρά βιβλίο της – και κυκλοφορεί από τον Νοέμβριο του 2017, από τις Εκδ. Σοκόλη. Αποτελείται από «58 ποιήματα, 58 πράξεις πληγής στα περιθώρια του χρόνου», όπως αναφέρεται και στο Δελτίο Τύπου. Ένα βιβλίο, που διαβάζεται απνευστί και δίνει το στίγμα του από το εξώφυλλο. Μια πολύ προσεγμένη έκδοση, με μια φωτογραφία πραγματικό κόσμημα από τον φωτογράφο Χάρη Τσιλόπουλο. Έτσι από εκεί ακόμη, η Μαρία Χρονιάρη, μας προϊδεάζει για όλα όσα θα συμβούν, ανάμεσα στις λέξεις των ποιημάτων της.

Η Μαρία γράφει, αναπαράγοντας τον εαυτό της και προσπαθώντας να εξηγήσει τόσο τον κόσμο μέσα της, όσο και να μεταφράσει το πώς αντιλαμβάνεται τα εξωτερικά ερεθίσματα. Απευθύνεται στους εν δυνάμει πολλούς εαυτούς της, που υπάρχουν ερήμην της, ως αναγνώστες. Για την ποιήτρια, έμπνευση είναι το κάθετί που μπορεί να αγγίξει τις χορδές της ψυχής της, οτιδήποτε δεν είναι ορατό στα μάτια των πολλών, όλα εκείνα που οι άνθρωποι προσπερνούν ακόμη και στον ίδιο τον εαυτό τους.

Έχοντας από παιδί μια ιδιαίτερη σχέση με τις λέξεις, την εικόνα και τη μουσική, χρησιμοποιεί και τα τρία για να εκφράσει τον εσωτερικό της κόσμο. Και το κάνει καλά. Μέσα στην εσωτερικότητα των ποιημάτων της, μπορεί κανείς εύκολα να διακρίνει πως δεν φοβάται να καταδυθεί στο βάθος της ψυχής και των συναισθημάτων της. Την αγωνία της για τη ζωή, για την αγάπη αλλά κυρίως για τον άνθρωπο.

Την Τρίτη 20 Φεβρουαρίου στις 8 το απόγευμα, στο Αίθριο της Στοάς του Βιβλίου στο Polis Art Cafe (Πεσματζόγλου 5),  θα παρουσιάσει το καινούριο βιβλίο της, «Αγέννητη Γη», Εκδ. Σοκόλη.  Στο πάνελ ομιλητές θα είναι ο ποιητής Γιώργος Ρούσκας και ο συγγραφέας – ηθοποιός Τσιμάρας Τζανάτος.  Ποιήματα από το βιβλίο, θα διαβάσει η ηθοποιός Αθηνά Μαξίμου.

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν  από τον χαμό ενός σπουδαίου Ανωγειανού άντρα και μερακλή, του Μιλτιάδη Ξυλούρη του Ξυδάκη, με την οικογένεια του και τους συγχωριανούς του να μην ξεχνούν ποτέ αυτήν την ιδιαίτερη και ξεχωριστή μορφή που γέννησε ο τόπος.  Η ανιψιά του Αγάπη Καλομοίρη με ένα υπέροχο ποίημα που έστειλε στην “Α” θυμάται και υμνεί τις αρετές του αγαπημένου της θείου αναφέροντας:

Στη μνήμη του θείου μου Μιλτιάδη Ξυλούρη

Παραγγελιά 3 χρόνια μετά

 Αχι και να ναι μπόρουνα παραγγελιά να κάμω

 Στη λύρα του ο Σκορδαλός ,τον Άνεμο να παίξει

 Να πιάσεις πρώτος στο χορό με το σεμνό σου ζάλο

 Ν αναθαρρέψουν τα βουνά, η γης να μυρμιδίσει

 Να ξεφουντώσουν τα κλαδιά λουλούδια μυρισμένα

 Τη χέρα σου περήφανα απάνω να σηκώσεις

  Να δώσεις  σώμα και μορφή στο αίσθημα του κόσμου

 Ν’ ανατριχιάσουν οι ψυχές όλων των μερακλήδων 

 Να μαζωχτούν στον ουρανό οι αγγέλοι και να λένε 

 Ποιος είναι ο πρωτοχορευτής…                                           

Αγάπη Καλομοίρη

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Αφηγούνται η Ελένη Σουλτάτου (Κοζονολένη) και η Αγγελικώ Κεφαλογιάννη

Την Τσουκνοπέφτη ανοίγανε την κουρούπα με την ξινομυζήθρα. Τσι μυζήθρες τσ’ είχαμε βάλει στην κουρούπα από το μήνα Ιούνιο-Ιούλιο, τότε που ήτανε φρέσκες (γλυκιές) αλλά καλά συρωμένες. Τσ’ αλατσίζαμε, τσι ζυμώναμε και τσι βάναμε στην κου­ρούπα. Βάναμε από πάνω ένα ταβλί η μια (μ)πλάκα και τη γυρίζαμε ανάποδα την κουρούπα και εσύρωνε η μυζήθρα (έβγανε τα υγρά). Μετά τση βάναμε λίγη ζύμη από πάνω, την καπακώναμε με αμπελόφυλλα και μετά βάναμε χώμα και τηνε σφραγίζαμε. Κι ανοίγαμε μέσα σ’ ένα κατώγι, που ήτανε πολλή ογρασά, μια τρύπα και χώναμε τη μισή κουρούπα μπούμπουρα. Άλλοι δεν ανοί­γανε τρύπα μόνο την μπουμπουριζανε.

Την Τσουκνοπέφτη ανοίγαμε την κουρούπα και εμοσκομύριζε ο τόπος. Η μυζήθρα ξινή, φανταστική τότε, κείνη την εποχή. Σημερο δεν γίνεται ετσά. Κι εκάναμε τσι πίτες, τσι ξυλικόπιτες και σαρικόπιτες τσι λέμε, κάναμε τσι νερόπιτες, τσουκνίζαμε και κρέας και ό,τι άλλο μπορούσαμε στο τηγάνι.

Και άρχιζε η διαδικασία για τσ’ αποκριές. Τσ’ αποκριές τότε εμαζεύγουντονε οικογενειακά, οι γέροι, τα παιδιά, οι συγγενείς, και εγί- νουντονε ένα τραπέζι οικογενειακό. O καθαείς επηγαινε τα φαγητά που είχε ψήσει. Κιανείς δεν έκανε μοναχός του αποκριές, εκτός να μην είχε άλλον άνθρωπο. Εφτιάχνανε και τότε τσι πίχες, χα λαζάνια, τα κρέατα, τα βραστά, τα κοκκινιστά και οπωσδήποτε τα οφχά και εκάνανε το τραπέζι ρόιδι και εκαθίζανε και τρώγανε και πίνανε κρασί και καμιά φορά, άμα βγαίνανε στο κέφι, εκάνανε και τσι μασκάρες και εγυρίζανε το χωριό και μπαίνανε στα καφενεία και στα σπίτια. Τοτεσάς δεν εξεμασκαρώνανε τσι μασκαράδες.

Ήτανε πάρα πολύ ωραία τότε. Τώρα τελευταία, αν σου τύχει κιανείς τσ’ αποκριές και κάτσεις να φάτε παρέα, αλλιώς Να σου πω και ένα άλλο. Το τραπέζι τσ’ αποκριάς δεν το μαζεύγανε και όσα περισσεύγανε, λίγα βέβαια περισσεύγανε, τα πετούσανε στις κότες για να κλωσήσουνε λέει. Άλλοι πάλι λέγανε ότι τα αφήνανε στο τραπέζι για να φάνε και οι ποθαμένοι.

Εδώ τέλειωσε την αφήγηση της η Ελένη. Και η Αγγελική, χήρα από πολύ νέα, που την άκουγε να λέει για κουρούπα και μυζή­θρα, συμπληρώνει:

Εγώ δεν είχα και δεν έβανα στην κουρούπα μυζήθρα, μα δεν επέρασε αποκριά να μη μου δώσει ο τάδε και ο τάδε να κάμω πίτες στα κοπέλια μου. Όσοι είχανε πρόβατα και είχανε μυζήθρες, βάνανε σε δύο κουρούπες και την Τσουκνοπέφτη που τσ’ ανοίγανε, ρογεύγανε τη μια σ’ αυτούς που δεν είχανε, συγγενείς και γειτόνους. Και δίδανε όχι μόνο μυζήθρα μα και κρέας και αθόγαλο. Εμα­ζεύγουντονε τότε πολλές οικογένειες και φτωχές και πλούσιες και γίνουντονε ένα όμορφο πράμα, παραδοσιακό. Μα σημερο, παιδί μου, δε γίνονται. Έχουνε όλοι τα κρέατα, τσ’ αθοτύρους, τα πράματα… και δε γίνεται αυτό το ομαδικό, το οικογενειακό.

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Ολοκληρώθηκε ο προκριματικός γύρος του Διασυλλογικού Κυπέλλου Κρήτης, με τις δύο ομάδες των Ανωγείων να δίνουν τη μάχη τους για την πρόκριση στην φάση των 16.

Ο ΣΟ Ανωγείων αντιμετώπισε εκτός έδρας (στο Λαογραφικό μουσείο στην Επισκοπή Πεδιάδος) τον Ε.Γ.Ο.Η. Η ομάδα των Ανωγείων νίκησε με το ευρύ 4 – 0 και προκρίθηκε στην επόμενη φάση του Διασυλλογικού Κυπέλλου. Η κλήρωση των αγώνων της φάσης των 16 θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη, ενώ οι συναντήσεις θα διεξαχθούν το Σάββατο 10 Μαρτίου.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα στο ματς του ΣΟΑ:

ΕΓΟΗ    –    ΣΟ ΑΝΩΓΕΙΩΝ  0   –   4

Κουτσομιχάλης Μαρίνος  – Παπαδογιάννης Σεβαστιανός  0-1

Σπύρου Λευτέρης  – Μαρής Γιάννης   0 – 1

Μαλλιωτάκης Μιχάλης – Χαιρέτης Γιάννης 0 – 1

Ρασούλη Διαμάντη – Χαιρέτης Γιώργος  0 – 1

Η ομάδα του ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ Ανωγείων έδωσε τον πρώτο επίσημο αγώνα στην ιστορία της, παίζοντας στα Ανώγεια με αντίπαλο μια πολύ πιο έμπειρη και ισχυρή ομάδα, τον ΟΦΗ 2000, ο οποίος αγωνίζεται σε μεγαλύτερη κατηγορία. Οι σκακιστές της ομάδας του ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ πάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις και παρότι αποκλείστηκαν χάνοντας με σκορ 3-1 «τίμησαν την φανέλα».

Αναλυτικά τα αποτελέσματα στο ματς του ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ:

ΑΠΣ ΙΔΑΙΟΙ ΑΝΩΓΕΙΩΝ    –    ΟΦΗ 2000     1   –    3

Καλλέργης Γιώργης – Λυριντζάκης Τιμόθεος  0 – 1

Νταγιαντάς Γιώργης – Φραγκιαδάκης Μανόλης 0 – 1

Ξημέρης Δημήτρης – Χατζάκης Γιώργος 0 – 1

Παπαδογιάννης Δημήτρης – Βαρδάκης Στέλιος 1 – 0

Επίσημη ιστοσελίδα και των δύο σωματείων: www.anogiachess.com

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

Με κείμενο που έστειλε στην “Α” αποχαιρετάει με τον δικό του τρόπο τον Παντελή Καλλέργη, ο εκπαιδευτικός Οδυσσέας Βρέντζος.  Το 40μέρο μνημόσυνο του θυμίζουμε θα τελεστεί την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου. Αναλυτικά το κείμενο έχει ως εξής:

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛH ΚΑΛΛΕΡΓΗ

¨ΆΝΩ- ΓΉ¨

Πέρασαν 40 ημέρες από την αποφράδα ημέρα 11ης Ιανουαρίου 2018. Μια μέρα βουβή και πένθιμη. Μια ημέρα που έφυγε από κοντά μας ένας πολύ νέος Και αγαπητός άνθρωπος.  Ο Παντελής Καλλέργης γιος του Μακραντρέα και της Φωφώς. Μόνο που βιάστηκε να φύγει τόσο νωρίς και αναπάντεχα. Πάλεψε, αλλά έχασε τη μάχη ακολουθώντας την κοινή ανθρώπινη μοίρα, τόσο πρόωρα όμως. Είναι από τις φορές που ψηλώνει ο νους του ανθρώπου και διαπράττει ύβρι, θέτοντας στην υπέρτατη δύναμη το αδυσώπητο ερώτημα… ΓΙΑΤΊ ;

Αγαπημένε μου ξάδελφε Παντελή. Στην ολιγόχρονη συγγενική μας σχέση, ομολογουμένως ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη, λόγω διαφοράς ηλικίας, ότι θα σου έγραφα τον αποχαιρετιστήριο λόγο. Δεν θέλω να το πιστέψω και να το δεχθώ. Και όμως. Καθορισμός της μοίρας μας και κυρίως φυσικά ο θάνατος είναι πάνω από την ανθρώπινη δύναμη και έξω από την ανθρώπινη επιθυμία.

Θα μπορούσε κάνεις να μιλάει ώρες για το μεγαλείο της ψυχής σου και για τις αρετές σου. Αλλά οι στιγμές είναι για όλους μας δύσκολες και εγώ που έχω την τιμή να συνδέομαι μαζί σου με στενή συγγένεια, βρίσκομαι απροετοίμαστος και σε δυσκολία να πω περισσότερα, γιατί φοβούμαι μήπως με τα φτωχά μου λόγια δεν αποδώσω τα πρέποντα και σμικρύνω το μεγαλείο σου. Για όλους μας ο χαμός σου είναι κάτι το αβάστακτο. Αλλά τι να πει κανείς και πως να παρηγορήσει τη γυναικά σου, τη Ναυσικά τα όμορφα και αξιόλογα παιδία σου, την ηρωίδα  μάνα σου, τα αδέρφια σου και όλους τους συγγενείς σου. Το μόνο που μπορούμε είναι να στραφούμε προς τον Κύριο και να τον παρακαλέσουμε με αυτά τα λόγια. Δώσε Κύριε δύναμη στην γυναίκα του, στα παιδιά του, στη μάνα του και στα αδέλφια του να συνεχίσουν τη ζωή τους και στείλε σ ’αυτούς την εξ ’ύψους παρηγοριά.

Αγαπημένε μου Παντελή, πέρασαν 40 ημέρες που σε συνοδέψαμε στην τελευταία σου κατοικία με άγχος, λύπη και στεναγμό, όπως έπρεπε να συνοδεύσουμε ένα καλό σύζυγο πατέρα και φίλο. Σε κλαίνε οι συγγενείς σου, σε κλαίνε οι φίλοι σου, σε κλαίνε τ ’Ανώγεια. Τα Ανώγεια που εκεί γεννήθηκες πριν από 44 Χρόνια. Η καταγωγή σου η ανατροφή σου μέσα σε μια οικογένεια με σταθερές και ξεκάθαρες Ελληνοχριστιανικές αρχές σε κάνε γνωστό σε όλους τούς Ανωγειανούς και πέραν και σου διέπλασσε και ένα χαρακτήρα έντιμο, ηθικό, γεμάτο από φιλοξενία, αλτρουισμό, καλοσύνη και ντομπροσύνη. Γιος του Μακραντρέα και της Φωφώς Καλλέργη, ανθρώπων με ήθος και φιλότιμο. Σε ανέθρεψαν τίμια και σπουδαία. Παντρεύτηκες την αγαπημένη σου Ναυσικά και δημιούργησες μια τετραμελή καλή και αξία οικογένεια, που δυστυχώς στερείσαι για πάντα. Σου τη χάρισε ο θεός, όπως το άξιζες. Η σύζυγός σου, πιστή και ενάρετη, Εργατική και Ικανοτάτη θα συνεχίσει να τιμά το όνομα σου και τους δικούς σου ανθρώπους.

Αγαπημένε μου ξάδελφε. Έφυγες πάνω στην πιο αποδοτική σου ώρα και ενώ μπορούσες να  προσφέρεις  τόσα πολλά και στην οικογένεια σου και γενικά στην κοινωνία. Έφυγες νωρίς και άφησες στην οικογένεια σου, άλλα και σε όλους φίλους και γνωστούς ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Χάθηκες πρόωρα και αναπάντεχα, όμως δεν θα ξεχαστείς. Δεν χάθηκες γιατί το φως και η καλοσύνη που σκόρπισες με το πέρασμα σου από τον προσωρινό αυτόν κόσμο δεν θα σβήσει με το θάνατο σου. Το Πέρασμα σου από την ζωή ήταν αέρας ποιοτικός. Όχι, Παντελή δεν έφυγες , απλά είσαι μακριά μας και θα βλέπομε μ ‘ένα χαμόγελο στα χείλη να μας χαιρετάς κουνώντας μας το χέρι σου.

Η πονεμένη μάννα σου σε παρέδωσε στην αγκαλιά μιας άλλης πονεμένης μάννας της Μεγαλόχαρης.

Έφυγες από τη ζωή πολύ νωρίς. Άφησες όμως μια παρακαταθήκη. Μια όμορφη οικογένεια η οποία θα στηρίζεται σε πολύ αγαπημένους εσύ ανθρώπους. Από τη μάννα σου, τον αγαπημένο σου αδελφό Μανόλη, από τα αδέλφια σου και από τους συγγενείς σου. Δεν θα ξεχαστείς. Ελαφρύ το χρώμα που σε σκεπάζει.

Αποχαιρετώ ένα εξάδελφο που ήξερε να τιμά και να σέβεται τις ανθρώπινες αξίες, ένα εξάδελφο με συνέπεια και σεμνότητα, ένα ειλικρινή, ευαίσθητο, ευγενικό και αισιόδοξο.

ΑΙΩΝΊΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ

ΒΡΈΝΤΖΟΣ ΟΔΥΣΣΈΑΣ

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook
-->