Archive for Μαΐου 2017

Το αφιέρωμα που επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Γιάννης Φασουλάς  για τη Μάχη της Κρήτης (σήμερα συμπληρώνονται 76 χρόνια) και προβλήθηκε από το κεντρικό δελτίο της ΕΡΤ1 χθες 19 Μαίου.

-Ένα αφιέρωμα γι΄ αυτούς που απέδειξαν ότι τα αδύνατα είναι δυνατά…

-Ένα αφιέρωμα στο νησί που στραπατσάρισε το γόητρο του Γ’ Ραϊχ…

-Ένα αφιέρωμα σε μια Μάχη που έδειξε και απέδειξε ότι οι άοπλοι, με οπλισμένη ψυχή, μπόρεσαν να συγκρουστούν με την πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή του πλανήτη…

-Ένα αφιέρωμα σε όλους εκείνους τους αγνούς Κρήτες πατριώτες που μπορεί να έχασαν μια μάχη, αλλά δεν γονάτισαν ποτέ στο Φασισμό και το Ναζισμό…

 

Ο άδικος και ξαφνικός θάνατος του Μανόλη Στρατάκη ή Ψιρή, στις 9 Απριλίου του 2017, βύθισε στο πένθος τα Ανώγεια, που σήμερα σαράντα ημέρες μετά το φευγιό του εξακολουθούν να συγκλονίζονται από τον αναπάντεχο χαμό ενός νέου ανθρώπου. Τα Ανώγεια τον τίμησαν με ευλάβεια και συγκίνηση σε ένα βουβό και σιωπηλό Πάσχα, και εξακολουθούν όπως και θα συνεχίσουν να στηρίζουν την οικογένεια του που περνάει δύσκολες στιγμές. Η οικογένεια του καλεί αύριο Κυριακή 21 Μαΐου, συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς, να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη στο Αρμί όπου θα τελεστεί το μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του.

 

Παράλληλα η οικογένεια του Μανόλη έστειλε στην Ανωγή, ένα κείμενο αποχαιρετισμού στον άνθρωπο της όπου ευχαριστούν και όλο τον κόσμο για την στήριξη του στο πένθος τους. Στο κείμενο που δημοσιεύουμε αυτούσιο, υπάρχουν τα συγκλονιστικά μοιρολόγια της μητέρας του, αλλά και μαντινάδες στη μνήμη του από τον καθηγητή Πανεπιστημίου Βασίλη Βουιδάσκη και τον μαντιναδολόγο μας Γιώργη Μπέρκη ή Κατσούγκρη.

 

Τέλος η Ανωγή ευχαριστεί θερμά την οικογένεια του Μανόλη, καθώς θέλησαν να προσφέρουν  ένα σεβαστό ποσό στη μνήμη του. Τα χρήματα θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης του Αγίου Γεωργίου και τα φροντιστήρια Αγγλικών σε μαθητές, ενήλικους και πρόσφυγες. Ας είναι ελαφρύ το Ανωγειανό χώμα που σε σκεπάζει..

 

 

 

Εμμανουήλ Βασιλείου Στρατάκης (Ψιρής)

 

Ημέρα Κυριακή των Βαΐων 9 Απριλίου 2017. Ημέρα των Παθών του Κυρίου και των δικών μας. Η Μεγάλη Εβδομάδα που προμηνύει κρίση, πίκρα, πόνο, τεράστια θλίψη, οδύνη και σπαραγμό.. Που να φανταστούμε πως με το ξεκίνημα της, θα είχε την απόλυτη εναπόθεση όλων των αισθημάτων αυτών στις καρδιές όλων μας..

“Έφυγε ο Μανόλης μας στα 23 του”. Ξαφνικό, θλιβερό και αναπάντεχο. Γιατί; Γιατί τέτοια κακή ώρα; Γιατί κόπηκε το νήμα της ζωής του, της νιότης του, των ονείρων του, της συνύπαρξης μας, της ευτυχίας μας, δίχως να είναι θέλημα θεού.

Προσπαθούμε να βρούμε δυνάμεις, να αντισταθούμε σε όλο αυτό το ξαφνικό, το θλιβερό, το Αναπάντεχο. Μα αφού από μόνο του είναι Αναπάντεχο πως θα τα καταφέρουμε; Θα προσπαθήσουμε όμως. Θα προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ζωντανά τα αισθήματα , τις αξίες και τα ιδανικά του παιδιού μας.

Μανόλη θα προσπαθήσουμε να σε κρατήσουμε ζωντανό ανάμεσα μας, με ένα διαφορετικό εξωπραγματικό τρόπο. Σ ε σκεφτόμαστε κάθε στιγμή. Παρέα με τους υπόλοιπους Αγγέλους.

 

*Η οικογένεια του ευχαριστεί θερμά όλο τον κόσμο που συμπάσχει μαζί της.

 

Το Μοιρολόι της Μάνας του:

 

Άγγελος εγεννήθηκες παιδί μου και στσι Αγγέλους πήγες γιασεμί μου.
Έκανες πολλά όνειρα παιδί μου, με αισιοδοξία για το μέλλον σου ψυχή μου.
Μα στο παρόν μπήκε το γκολ χαρά μου, τερμάτισε το νήμα της ζωής σου έρωντα μου.
Με πόθο και λαχτάρα μ’ αγάπη και στοργή, σ’ανάθρεψα παιδί μου σπλάχνο μου και ζωή.

Πάρε τσι πιο καλές ευχές βάλε τσι στη καρδιά σου, δε θα ‘μαι εγώ ας είν’ αυτές παντοτινά κοντά σου.
Κλωνάρι μου ελύγισες δε ντο θέλες παιδί μου, όμως οι ρίζες σου βαθιά θα είναι στη ψυχή μου.
Έφυγες παλικάρι μου σαν αστραπή ψυχή μου, κι η Βροντή σου ακούστηκε στο Άπειρο παιδί μου.
Έφυγες παλικάρι μου , μέσα απ’ την αγκαλιά μου και δε μ’ αποχαιρέτησες με ένα φιλί χαρά μου.

Αητός ήσουν και πέταξες στους ουρανούς παιδί μου κι άφησες αποτύπωμα τ’αδέρφια σου ψυχή μου.
Μανόλη μου τα κάλλη σου κι η λεβεντιά ψυχή μου, μα κι η αξιοπρέπεια σ’ αξίζανε ψυχή μου.
Η ζήλια τους Αγάπη μου, το μίσος το ρημάδι, σ’ έκαναν και γονάτισες  ει στα σκαλιά του Άδη.
Μανόλη μου λογάριαζες ψυχή μου, το ταίρι σου πεσκέσι να φέρεις γιασεμί μου.

Τη Μοίρα σου τη κόψανε χαρά μου, κι αντί για γέλια και χαρές παιδί μου, δάκρυ και πίκρες πίνουμε ψυχή μου.
Η Μοίρα σου σε χτύπησε καρδιά μου, πισώπλατα στολίδι μου αρχοντιά μου.
Δεν είχε η τη τόλμη ανθέ μου, μπέτη με μπέτη να πιαστεί αητέ μου.

Ευτυχισμένοι ζούσαμε Άγγελε μου, όλοι μαζί στο σπίτι μας Ανθέ μου.
Μα το χαμπέρι του Αποχωρισμού παιδί μου, ήρθε στα ξαφνικά αιστημαλή μου.
Στα μαύρα τα αδέρφια σου έντυσες παιδί μου και τσι ψυχές τόνε μαζί, ζωή μου και ψυχή μου.

Αναρωτιέμαι η δόλια μάνα σου παιδί μου, γιατί να μας συμβεί το αναπάντεχο ψυχή μου.
Εις τον ανθό τσι νιότης σου παιδί μου, έφυγες από την αγκαλιά μου γιασεμί μου.
Κι αντί χαρές μου έφερες καμάρι μου, το πιο πικρό ποτήρι κανακάρη μου.
Λεβέντη μου στολίδι μου πασά μου, Άρχοντα του σπιτιού μου αρχοντιά μου.

Μα ‘γω η μάνα σου παιδί μου, δε θα σε ξεχωρίσω γιασεμί μου, απ’ τα υπόλοιπα παιδιά χαρά μου, στο μέτρος θα σε βάνω μάλαμα μου.
Που ανά πάσα ώρα και στιγμή παιδί μου δίπλα μας θα ‘σαι πάντα γιασεμί μου.
Και το καλό κουμάντο σου χαρά μου, θα πραγματοποιούμε αναπνιά μου.

Άντρα μου αψεγάδιαστε, άντρα μου αιστημαλή μου, γλυκήτατο καμάρι μου πιτήδειο μου παιδί μου.
Η ομορφιά το γέλιο σου, η καλοσύνη Θέ μου, σε αντιπροσωπεύανε ανθέ και καντιφέ μου.
Λάθος στιγμή και ώρα γιασεμί μου, Μανόλη αποχαιρετιστήκαμε παιδί μου.
Και ειν’ ο πόνος ασήκωτος χαρά μου και πως θα τον παλέψω άρχοντα μου;

Το τρίτο απ’ τα παιδιά μου κανακάρη μου, πάντα θα ‘σαι στη θέση σου καμάρι μου.
Το γέλιο αντικαθίσταται με κλάμα γιασεμί μου και τη χαρά διαδέχτηκε η πίκρα σου παιδί μου.
Δεν το χωρεί ο νους μου κανακάρη μου η το χαμό σου ρόδο μου κλωνάρι μου..
Πάντα που σε αντίκριζα παιδί μουσε ποκαμάρωνα ψυχή μου γιασεμί μου.

Χαιρόμουνα σε θαύμαζα καμάρι μου, με σθένος περηφάνια κοπελιάρη μου.
Ετοίμαζες στολίδι μου παιδί μου να με ενθουσιάσεις γιασεμί μου.
Όμως τη τελευταία τη στιγμή ψυχή μου αλλάξαμε μοτίβο αιστημαλή μου.

Αντί χαρές και γάμο κανακάρη μου, κηδεία και μνημόσυνα βλαστάρι μου, επήραν τα πρωτεία στο σπίτι μας ψυχή μου και θα τα υποστούμε γιασεμί μου.
Είναι ένα πράγμα που δε σάζει αιτέ μου, όσο κι αν προσπαθήσουμε ακριβέ μου.
Μα εμείς θα το παλέψουμε χαρά μου με νύχια και με δόντια άρχοντα μου.

Μέρα και νύχτα παιδί μου είσαι δίπλα μας ζωή μου, δεν λείπεις ούτε λεπτό χαρά μου, από τη σκέψη μέσα άρχοντα μου.
Σε χρύσωσα σε στόλισα κλωνάρι μου, παράπονο μη μου ‘χεις κανακάρη μου.
Δώρο παντοτινό χαρά μου, σου δώσα τα μαλλιά μου ζωγραφιά μου.
Μόνος να μην αισθάνεσαι ψυχή μου, παρέα σου να μ’έχεις γιασεμί μου.

Μα και στον Άδη μέσα ακριβό μου, η την ευχή μου να έχεις ξομπλιαστό μου.
Χίλιες ευχές να έχεις και εκεί χαρά μου και πάλι να ‘ναι λίγες άρχοντα μου.

Το μόνο που επιθυμώ παιδί μου να ‘ρθείς η στο όνειρο μου γιασεμί μου.
να νιώσω και να αισθανθώ Χριστέ μου πως κάτι άλλο υπάρχει εγλετζέ μου.

Αναπολώ συνέχεια παιδί μου, μαζί τα όσα περάσαμε ζωή μου.
Και πως θα συνεχίσουμε χαρά μου, με την απώλεια σου ζωγραφιά μου.
Αητός του αοριού σου ‘ναι παιδί μου και πέταγες ψηλά αιστημαλή μου.
Μα κόψαν τα φτερά σου κανακάρη μου, δε θα ξαναπετάξεις κεχριμπάρι μου.

Όλα τα αντιπροσώπευες παιδί μου, ανθούς και μυρωδιές αρισμαρί μου,
με μιας εσταματήσανε χαρά μου στον άδικο χαμό σου αρχοντιά μου.
Είχες την τιμιότητα τη πίστη την ανδρεία, είχες μεγάλα ιδανικά και ζούσες με αξία.

Άνοιξη μας σε βρήκε ο χαμός παιδί μου κι όλα τα άνθη και οι μυρωδιές χαρά μου, γίνανε βάλσαμο εις τσι πληγές καρδιά μου.
Ρόδο μου και ζουμπούλι μου και τριαντάφυλλο μου, βασιλικέ πλατύφυλλε και εδά ‘σαι ο καημός μου.
Ήλιε μου και φεγγάρι μου, Αστέρι λαμπερό μου, αυτά αντιπροσώπευες παιδί μου ακριβό μου.

Έφυγε ο ήλιος που φέγγε στο σπίτι μας Χριστέ μου κι ο κόσμος σκοτείνιασε από το χαμό ντου Θεέ μου.
Το σπίτι μας σκοτείνιασε ρήμαξε η ψυχή μας και θα σε περιμένουμε να λάμψει η ζωή μας.
Ο πόνος είναι αβάσταχτος Άγγελε μου, τα δάκρυα ποτάμι Αυγερινέ μου.
Ο χρόνος εσταμάτησε χαρά μου κι ελπίδες δεν υπάρχουν αρχοντιά μου.

Βαρύς-βαρύς κι ασήκωτος Χριστέ μου, ο πόνος του γονέα καντιφέ μου.
Στα άγια των αγίων κανακάρη μου, να πάει η ψυχή σου κοπελιάρη μου.
Κι ανθούς και ροδοπέταλα ψυχή μου να βγουν από το χώμα σου παιδί μου.

 

Οι Μαντινάδες της Μάνας:

 

Στον ουρανό τσι σκέψης μου, σαφη θα φτερουγίζεις,
να διώχνεις μαύρα σύννεφα το νου μου να φωτίζεις.

Τώρα που είσαι άγγελος στη Γη των Αθανάτων,
κανείς θνητός όταν πετάς δε θα σε ρίχνει κάτω.

Έφυγε το καμάρι μου και πήγε στους αγγέλους,
εκεί που ήθελε ο θεός δίπλα στους Αρχαγγέλους.

Ήθελα να ‘μούνα κερί στον τάφο σου επάνω,
όντε βραδιάζει να άναβα παρέα να σου κάνω.

Αν χρειαστείς μια αγκαλιά, φώναξε το όνομα μου,
κι αν δεν μπορώ να ‘ρθώ εγώ θα στείλω την καρδιά μου.

Στσ’ αγγέλους επαράγγειλα την έννοια σου να έχουν,
μα μου ‘παν πως οι άγγελοι αγγέλους δεν προσέχουν.

Έχουμε εικόνα τη μορφή σου, τη γλυκιά μικρή ζωή σου
όνειρο γλυκό και μοναδικό.

Εγώ σου έδωσα φτερά άγγελο να σε λέω,
μα αυτά γενίκανε αφορμή να φύγεις και να κλαίω.

Χαρές που πάψαν να γελούν και όνειρα δακρυσμένα,
σκέψεις θλιμμένες η ζωή είναι μακριά από σένα.

Το αγγελικό σου πρόσωπο όταν θα ‘ρθει στη σκέψη,
είναι ο ήλιος που ‘ρχέται στη νύχτα να μας φέξει.

Έχω και για αντάλλαγμα παιδί μου
και σένα τα μαλλιά σου αναπνοή μου.

Εικόνισμα στο στήθος μου ψυχή μου,
τα βλέπω τα μυρίζομαι ζωή μου..

 

Ακολουθεί, ένα μικρό αφιέρωμα στο Μανόλη Στρατάκη, με σεβασμό.
Από τον μαντιναδολόγο Γιώργη Μπέρκη ή Κατσούγκρη:

 

Άδικα όπως του Χριστού, σου πήραν τη ψυχή σου,
κι άραγε θα ‘ρθει κάποτε και εσέ η Ανάσταση σου;

Τα αδέρφια σου και οι θείοι σου, η Μάνα σου κι ο Κύρης,
δε θα ξαναγελάσουνε Μανόλη αδέ γιαγύρεις.

Πως να σιβάσω τη καρδιά να αντέξει τον καημό σου,
που έκαψε το σπίτι μας Μανόλη ο μισεμός σου.

Ο μισεμός σου εμαύρισε Μανόλη τη Λαμπρή μας,
κι είναι Μεγάλη Παρασκευή χωρίς εσέ η ζωή μας.

Πάντοτε εις τη σκέψη μας θα ζεις και στην καρδιά μας,
σαν να μην έφυγες ποτέ, σα να ‘σαι ανάμεσα μας.

Καλό ταξίδι Μανολιό αητέ χωρίς ψεγάδι,
μα εσύ θα είσαι πάλι Αητός στον ουρανό του Άδη.

Ευλογημένο κι ελαφρύ κι Άγιο να ‘ν το χώμα,
που σκέπασε τόσο νωρίς το παιδικό σου σώμα.

Εβράχνιασε ο Δημήτρης σας Μανόλη να φωνάζει,
για δε πιστεύει πως αυτή η πλάκα σε σκεπάζει.

Τα δάκρυα τσι Μάνας σου Μανόλη να στερεύγεις,
στσι μαύρης γης τσι μοναξιές να ‘χεις να δροσερεύγεις.

Εδώ κοιμάται ένας Αητός που σπάσαν τα φτερά ντου,
άδικα κι αναπάντεχα, στο πρώτο πέταγμα ντου..

 

Τέλος στην “Α” έστειλε τον δικό του αποχαιρετισμό ο κ.Βασίλης Βουιδάσκης, Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Παν/μίου Κρήτης:

Ευλαβικό αφιέρωμα μνήμης,στο συγχωριανό μας, Μανώλη Στρατάκη

 

 

Το μήνυμα τού… Μανώλη!

Μακάρι, να μην έρχονταν η Κυριακή του Απρίλη,
που το μαντάτο μάθανε, οι συγγενείς κι οι φίλοι.

Μακάρι, να ήταν φυσική μπόρα, ή καταιγίδα
και στο σκοτάδι ν’ άφηνε μόνο μια ηλιαχτίδα.

Μακάρι, μαύρης μάγισσας να ήταν παραμύθι,
κι όχι βαθιά λαβωματιά, που ένιωσα στα στήθη.

Μα ήταν η ώρα η στερνή π’ άνθιζαν τα λουλούδια,
και πέταξα την άνοιξη νωρίς, σαν πεταλούδα.

Μα ήταν μαύρο δειλινό, λίγο πριν βγούνε τα άστρα,
και βρέθηκα να περπατώ στου ουρανού  τα κάστρα.

Μα ήταν η μέρα,  που άρχιζε η Μεγαλοβδομάδα,
που ’φυγα και δεν άναψα της Πασχαλιάς λαμπάδα.

Μήνυμα της Ανάστασης, όμως, σε όλους στέλνω,
κι  ό,τι  η ψυχή μου λαχταρά, να γίνει, περιμένω!

Αυτής της μαύρης Κυριακής ποτέ μην έλθει, η ώρα
κι ας είμαι ο στερνός αετός, που χάθηκε στη μπόρα.

Και μάνα, σαν τη μάνα μου, στον κόσμο και στ’ Ανώγεια,
μην πει ποτέ, τέτοιας λογής, στο γιο της, μοιρολόγια.

Τότε η ψυχή μου ανάπαυση θα βρει και τη γαλήνη,
και στις δικές σας τις καρδιές, η μνήμη μου θα μείνει!

“Έφυγε” από τη ζωή ο Πολύβιος Ηλιάκης (γιατρός) σε ηλικία 73 ετών. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Σάββατο 20 Μαΐου στις 4 μ.μ από τον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στα Σείσαρχα.

Η Ανωγή εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του.

Η Ανωγειανή γη την υποδέχτηκε την Τετάρτη 12 Απριλίου με ζεστασιά, καθώς η ίδια την τίμησε στα χρόνια του βίου της, όπου τα έζησε με αξιοπρέπεια, αυθεντικότητα και καλοσύνη. Η Αικατερίνη Μανουσάκη, ή “Σουρουλοκατίνα” όπως την γνώριζαν όλοι οι Ανωγειανοί “έφυγε” για το μεγάλο ταξίδι στα 87 της χρόνια, αφήνοντας όμως πίσω μια τεράστια κληρονομιά αγάπης και στοργής, για την αγαπημένη της αδερφή Ιωάννα Τσαγκαράκη και τα ανίψια της.

 

Την ερχόμενη Κυριακή 21 Μαΐου, συμπληρώνονται σαράντα μέρες από τον θάνατο της και η οικογένεια της θα τελέσει το μνημόσυνο της στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη, όπου καλεί φίλους, συγγενείς και συγχωριανούς να παραστούν και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει.

 

-Η Ανωγή και το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου ευχαριστούν θερμά την οικογένεια της για την προσφορά 100 ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης, αλλά και για τα δωρεάν φροντιστήρια Αγγλικών σε μαθητές, ενήλικους και τους ασυνόδευτους ανήλικους της Εστίας.

Μια ακόμα δράση συνεχίζει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων, την οποία ξεκίνησε πριν ένα χρόνο και αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες του τόπου, που την αγκάλιασαν με ιδιαίτερη ζεστασιά. Συγκεκριμένα ο Σύλλογος φροντίζει για την …διατήρηση της ομορφιάς, στις ήδη πανέμορφες συχωριανές μας, και σε συνεργασία με το ΙΕΚ ΜΟΡΦΗ-ΚΕΠΑΝΣΗ, θα διοργανώσουν εκδήλωση για 20 τυχερές που θα βρεθούν στους χώρους στο Ηράκλειο για ένα ολοκληρωμένο αισθητικό καλλωπισμό! Στην σχετική του ανακοίνωση ο Σύλλογος καλεί τις ενδιαφερόμενες να δηλώσουν αίτηση συμμετοχής, καθώς θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προτεραιότητας και οι τυχερές όπως προαναφέραμε θα είναι είκοσι. Αναλυτικά η ανακοίνωση έχει ως εξής:

 

“Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανωγείων στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του σε συνεργασία  με το ΙΕΚ ΜΟΡΦΗ ΚΕΠΑΝΣΗ  με έδρα το Ηράκλειο Κρήτης  στην οδό Εφόδου,διοργανώνει εκδήλωση, την ερχόμενη  Τρίτη 23 Μαΐου και ώρες 10:30 π.μ έως 14:00 μ.μ για 20  τυχερές   γυναίκες, που θα περιλαμβάνει ξενάγηση στους χώρους του ΙΕΚ και δωρεάν περιποίηση προσώπου και μαλλιών(κούρεμα) από έμπειρες αισθητικούς και κομμώτριες.

Θα τηρηθεί αυστηρά αριθμός προτεραιότητας. Ώρα αναχώρησης από Ανώγεια 9:15 της ίδιας μέρας από το Δημαρχείο.”

 

Εκδήλωση ενδιαφέροντος και περισσότερες πληροφορίες στα παρακάτω τηλέφωνα:

Υπεύθυνα μέλη Π.Σ. Ανωγείων κοινωνικών θεμάτων και γυναικών.
Ειρήνη Καλλέργη: 6945539744

Άννα Σταυρακάκη :6946049953

 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΩΤΗΣ Ζωγραφικός πίνακας του Κωνσταντίνου Σταυρακάκη.(Λαϊκού  ζωγράφου των Ανωγείων του 19ου αιώνα.)

 

Άρθρο του Γιώργη Σκουλά

Μέγας, Μέγιστος, 50 χρόνια αγώνες, για την ελευθερία της πατρίδος του. Ο Νιώτης, ο Φρουδάκης και ο Μιχαήλ Κόρακας, ίσως και κάποιοι άλλοι, σχεδόν 70 ετών πια ξαναέπιασαν τα όπλα, αποτελώντας τον συνδετικό κρίκο δύο γενεών Κρητών μαχόμενων, υπέρ πίστεως και πατρίδος. Της τιμημένης γενιάς του 1821 και νεότερης του 1866-69. Περισσότερα για το Σταύρο Νιώτη στα αφιερώματα που θα ακολουθήσουν.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΟΜΕΡ ΠΑΣΑ

ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ.

ΕΚΘΕΣΕΙΣ:

ΠΑΝΟΥ ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ, ΟΜΕΡ ΠΑΣΑ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΣΚΟΥΛΑ(ΜΠΟΚΙΟΡΝΟΥ).

Ο 12ος ΠΛΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ.

Όπως είδαμε και σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της επανάστασης, υπήρξε η τροφοδοσία της, τόσο σε πολεμικό υλικό, είδη ένδυσης και υπόδησης των επαναστατών, όσο και σε τρόφιμα. Η Κρήτη κατεστραμμένη, και καμένη από τους Τούρκους δεν μπορούσε να προσφέρει πλέον τα αναγκαία προς το ζην στους επαναστάτες και στις οικογένειές τους. Παρ’ όλες τις προσπάθειες των επιτροπών, Αθήνας και Σύρου, και τις ηρωικές προσπάθειες των πλοιάρχων και των πληρωμάτων, η τροφοδοσία δεν επαρκούσε. Ποιος να πρωτοφάει; Οι επαναστάτες; Τα γυναικόπαιδα; Οι τραυματισμένοι; Οι άρρωστοι; κτλ.. Ελλιπής επίσης υπήρξε σε όλη την διάρκεια της επανάστασης και η τροφοδοσία σε πολεμικό υλικό.
Θα δούμε στην συνέχεια να χάνονται μάχες ή να μην μεγιστοποιούνται τα αποτελέσματά τους, καθώς την κρίσιμη στιγμή, οι επαναστάτες, ξέμεναν από πυρομαχικά! Το ίδιο ακριβώς συνέβη και κατά την εισβολή του Ομέρ, στον Μυλοπόταμο. Οι επαναστάτες, ξέμειναν από πυρομαχικά και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στα ορεινά, πάνω από τα χωριά, Κράννα, Λειβάδια, Ζωνιανά, και Ανώγεια, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να εισέλθουν και σε αυτά τα χωριά, να τα λεηλατήσουν και να τα κατακάψουν. Την αγωνία αυτή των επαναστατών, την βλέπουμε αποτυπωμένη σε επιστολή του Γεωργίου Σκουλά ή Μπογκιόρνου, μέλους της τμηματικής επιτροπής Ρεθύμνου, ετεροθαλούς αδελφού του Μιχ. Και Εμμ. Σκουλά, η οποία βρίσκεται στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, στο αρχείο Ιωάννη Μιτσοτάκη.
Έρευνα. Βαγγέλης παπά Γιάννη Σκουλάς (Καρβάλιο). Διαβάστε την συνέχεια... »

-->