Archive for Μαΐου 2013

Ο Δήμος Ανωγείων συμμετέχει στην δωρεάν διανομή τροφίμων σε άτομα-οικογένειες με χαμηλό εισόδημα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δικαιούχοι είναι άτομα –οικογένειες που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα και τα όρια εισοδήματος διαμορφώνονται ως εξής:

Άτομα με  εισόδημα έως                       7.200€

Διμελείς οικογένειες  έως                   10.700€

Τριμελείς οικογένειες  έως                  11520€

Τετραμελείς οικογένειες έως                17280€

 Προστατευόμενα τέκνα θεωρούνται όσα φαίνονται στο εκκαθαριστικό του 2012. Στις περιπτώσεις αναπηρίας 67% και άνω, τα παραπάνω ποσά προσαυξάνονται κατά 3.600€ με προϋπόθεση η αναπηρία να φαίνεται στο εκκαθαριστικό της εφορίας .  Παιδιά που μένουν με τους γονείς αλλά έχουν δικό τους ΑΦΜ,ακόμα και αν ανήκουν σε πολύτεκνες ή τρίτεκνες οικογένειες που παίρνουν τρόφιμα από τους συλλόγους τους, δικαιούνται να υποβάλουν ξεχωριστά αίτηση.

Δικαιολογητικά:

  • Αίτηση από το νόμιμο εκπρόσωπο της οικογένειας δηλ.τον πατέρα ή τον σύζυγο. Εξαιρούνται οι περιπτώσεις μονογονεϊκών οικογενειών οπότε ως εκπρόσωπος νοείται η μητέρα των παιδιών. Αιτήσεις δίδονται από την υπηρεσία.
  • Εκκαθαριστικό Σημείωμα 2012
  • Φωτοτυπία ταυτότητας
  • Άδεια διαμονής για αλλοδαπούς τρίτων χωρών

Αιτήσεις παραλαμβάνονται καθημερινά έως 31 Μαΐου 2013 στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων (ΚΑΠΗ)

Πληρ.: Ειρήνη Θεοφανάκη

τηλ.2834031411 ,28340 31484

Οι τρίτεκνοι μπορούν να απευθύνονται για πληροφορίες- αιτήσεις στην πρόεδρο του συλλόγου τους κ.Ειρήνη Μπαγκέρη και οι πολύτεκνοι στον κ.Άρη Μανουρά

Η Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Ανωγείων αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά  τον Νεοκλή και την Αθηνά Σαλούστρου  για την προσφορά 500 €  στα πλαίσια του Κοινωνικού Παντοπωλείου που λειτουργεί ο Δήμος. Το ζευγάρι δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία προτίμησε αντί  για προσφορά μπομπονιέρας την ημέρα του γάμου του να διαθέσει το παραπάνω ποσό για αγορά τροφίμων  που θα προσφερθούν σε οικογένειες που έχουν ανάγκη μέσω του Κοινωνικού Παντοπωλείου του Δήμου. Τέτοιες ενέργειες  είναι πολύ σημαντικές ιδιαίτερα στις μέρες μας που η οικονομική κρίση αυξάνει  καθημερινά τον αριθμό των ανθρώπων  που στερούνται ακόμη και τα απολύτως απαραίτητα για την διαβίωσή τους. Το ΚΑΠΗ ευχαριστεί  θερμά και ευελπιστεί σε παρόμοιες ενέργειες κι από άλλα νέα ζευγάρια .

Η Ανωγειανή συγγραφέας Μαργαρίτα Μυλωνάκη- Κοντογιάννη (κόρη του Ζαφειρογιώργη)  μιλάει στην εκπομπή ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ της ΕΤ3 το Σάββατο στις 12 το μεσημέρι και στο Βασίλη Βασιλικό για το εξαιρετικό βιβλίο της  «Σωπάστε ν΄ ακούσω». Το βιβλίο καταπιάνεται με αληθινά γεγονότα κατά την διάρκεια του ξεριζωμού και της γενοκτονίας των Ποντίων. Μη ξεχνάμε ότι η Μαργαρίτα είναι μισή Πόντια, η μάνας της κατάγεται από την Κοζάνη.

Η Απόπειρα και η Μαρία Χρονιάρη σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου “Επειδή Μαζί”, την Τετάρτη 22 Μαϊου στις 8 το βράδυ στο Polis Art Cafe, στο αίθριο της Στοάς του Βιβλίου. Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο ποιητής Βασίλης Πολύζος και ο συγγραφέας Δημήτρης Παπαχρήστος. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Νίκος Βερλέκης

Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013 ένα πολύ σημαντικό συγγραφικό έργο  για το σπήλαιο του Ιδαίου Άντρου, μια εργασία δεκαετίων από τον αείμνηστο αρχαιολόγο Γιάννη Σακελλαράκη και την σύζυγο του κ.Εφη Σαπουνά Σακελλαράκη, με τίτλο ”ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟ :Ιερό και Μαντείο”.

Πρόκειται για τρεις τόμους συγγραφικής δουλειάς που κυκλοφόρησαν από την Αρχαιολογική εταιρεία και αναλύουν  το σύνολο των ευρημάτων  του σπηλαίου από την πρώτη ανασκαφή που πραγματοποίησε ο Halbherr το 1888 μέχρι και την μεγάλη ανασκαφή τις δεκαετίας του 1980 που έκανε ο Γιάννης Σακελλαράκης.

Ο πρώτος τόμος αναφέρει τις μαρτυρίες για το Σπήλαιο και τη σχέση επιρροής του με τα κέντρα αλλά και την χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής.

”Η Βηθλεέμ της Αρχαιότητας” όπως χαρακτηρίστηκε από μεγάλους Αρχαιολόγους. Ακόμα στον πρώτο τόμο αναλύεται και ο νέος τρόπος ανασκαφής σε ένα σπήλαιο διαφορετικός από ότι συνήθως γινόταν και που έδωσε πολλά νέα στοιχεία για τους επιμέρους χώρους λατρείας.

Ο 2ος τόμος πραγματεύεται τα ευρήματα των ανασκαφών ξεκινώντας από τα σκεύη Νεολιθικών χρόνων (περίπου 3000 π.Χ.), όταν το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε περιοδικά, και συνεχίζοντας με τα σπουδαία ευρήματα που χρονολογούνται από το 2000 π.Χ. μέχρι το τέλος της αρχαιότητας. Ευρήματα τόσο σημαντικά που δείχνουν ότι το σπήλαιο δεν είναι μόνο ένα παγκρήτιο ιερό αλλά συνδέεται με όλη την Ανατολική Μεσόγειο.

Ο τρίτος τόμος της μεγάλης αυτής έκδοσης αποτελείται από εκατοντάδες φωτογραφίες που απεικονίζουν το Σπήλαιο και τα ευρήματα του.

Ένα πολύτιμο συγγραφικό έργο κληρονομιά και παρακαταθήκη για τα Ανώγεια  και το ιερό σπήλαιο του Δία που μπορεί να αξιοποιηθεί περισσότερο και να συμβάλλει ακόμα πιο πολύ στην ανάδειξη του πλούτου του Ψηλορείτη, ώστε μαζί με την μεγάλη ανασκαφή της Ζωμίνθου  να δώσουν και μεγάλη τουριστική ώθηση στον τόπο μας.

Το δελτίο Τύπου  για το τρίτομο έργο αναφέρει τα εξής:

 Ένα πολύτιμο έργο για την Ιστορία της Κρήτης

Γ.Σακελλαράκη & Έ. Σαπουνά-Σακελλαράκη

ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ. Ιερό και Μαντείο, Αθήνα 2013.

Η σημαντική αυτή έκδοση κυκλοφόρησε από την Αρχαιολογική Εταιρεία τον Απρίλιο του 2013. Πρόκειται για ένα τρίτομο έργο που περιλαμβάνει και διαπραγματεύεται το σύνολο των ευρημάτων, από την πρώτη ανασκαφή τουF. Halbherr το 1888 μέχρι την ανασκαφή της δεκαετίας του 1980 από τον Γιάννη Σακελλαράκη.

Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει όλες τις φιλολογικές μαρτυρίες σχετικά με το ιερό σπήλαιο, το οποίο χαρακτηρίσθηκε από έγκριτους αρχαιολόγους ως η «Βηθλεέμ της Αρχαιότητας». Ακόμη συζητούνται η θέση, η σχέση επιρροής των κέντρων όπως η Αξός, η Κνωσός και η Γόρτυνα αλλά και η φύση που το περιβάλλει, η πανίδα και η χλωρίδα. Εξετάζεται ο μύθος σχετικά με την γέννηση και τον θάνατο του Κρηταγενή Δία, οι θέσεις κατοίκησης στις γύρω περιοχές και οι προσβάσεις στο ιερό.

Σε ειδικό κεφάλαιο αναφέρεται η ιστορία των ανασκαφών και φυσικά γίνεται η δημοσίευση της συστηματικής ανασκαφής του Γιάννη Σακελλαράκη. Αναλύονται οι νέες μέθοδοι και τρόποι ανασκαφής σε ένα σπήλαιο, που διαφέρουν από αυτούς που χρησιμοποιούνται στις συνήθεις ανασκαφές.

Οι νέες ανασκαφές έδωσαν πολλά στοιχεία για τους επιμέρους χώρους λατρείας εντός του σπηλαίου, την Κεντρική Αίθουσα, τον Β. και τον Ν. Μυχό και το Μικρό Σπήλαιο, για την λειτουργία τους κατά περιόδους και για τα μυστήρια που ελάμβαναν χώρα, μαζί με πλήθος άλλων πληροφοριών.

Μετά την παρουσίαση των ανασκαφικών στοιχείων και των πηγών στον πρώτο τόμο γίνεται λόγος για την λατρεία και τα δρώμενα, την λειτουργία των μυστηρίων και την διαδικασία της μύησης των πιστών, όπως μπορούν να διακριβωθούν από τα ευρήματα, τις φιλολογικές πηγές, όπως π.χ. το χωρίο στους Κρήτες του Ευριπίδη, ή μεσα από την σύγκριση με άλλα μυστήρια, όπως τα Ελευσίνια. Γίνεται επίσης λόγος για την άσκηση της μαγείας (εύρεση κατάδεσμων) και της μαντικής (αστραγαλομαντεία, νερό, λυχνομαντεία). Άλλωστε, ο μάντης Επιμενίδης ο Κρης φέρεται ότι έζησε επί πολλά έτη στο σπήλαιο. Ακόμη, εξετάζεται η σχέση των Ορφικών και των Πυθαγορείων με την λατρεία στο σπήλαιο.

Ο χορός και η μουσική έπαιζαν σημαντικό ρόλο στα δρώμενα, όπως και τα δεικνύμενα, συγκεκριμένα ο θρόνος που αναφέρεται από τον Πορφύριο και του οποίου ελεφάντινα τμήματα βρέθηκαν στην Κεντρική Αίθουσα. Το σπήλαιο λειτούργησε και σαν φιλοσοφικό εργαστήριο. Πιθανώς το επισκέφθηκε ο Πλάτων, όπως διαφαίνεται στους «Νόμους» του και ο Πυθαγόρας, όπως μνημονεύει ο Πορφύριος, ενώ αργότερα, στα Ρωμαϊκά χρόνια, το επισκέφθηκαν ο Ηρώδης ο Αττικός, ο Απολλώνιος ο Τυανεύς κ.α.

Ο 2ος τόμος πραγματεύτεται τα ευρήματα των ανασκαφών ξεκινώντας από τα σκεύη Νεολιθικών χρόνων (περίπου 3000 π.Χ.), όταν το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε περιοδικά, και συνεχίζοντας με τα σπουδαία ευρήματα που χρονολογούνται από το 2000 π.Χ. μέχρι το τέλος της αρχαιότητας.

Σημαντικά και ευρύτερα γνωστά ευρήματα είναι οι χάλκινες ασπίδες των πρώτων ανασκαφών, τα χάλκινα ειδώλια, οι τρίποδες αλλά και τα χρυσά, όπως ο χρυσός τρίποδας. Χάντρες και κοσμήματα από χρυσό, ορεία κρύσταλλο ή ήλεκτρο, που είχε μαγική χρήση και αντικείμενα από φαγεντιανή επίσης ξεχωρίζουν. Πολύτιμα είναι τα ελεφάντινα αντικείμενα, ιδιαίτερα τα ριπίδια και οι πυξίδες που προέρχονται από την Β. Συρία, την Φοινίκη αλλά και κάποια σημαντικά κρητικών εργαστηρίων, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε τμήματα από ελεφάντινο θρόνο.

Οι σφραγίδες είναι άλλη ομάδα ευρημάτων από τις πολύ σημαντικές: Οι μινωικές από διάφορες ύλες, με κορυφαία την σφραγίδα από ορεία κρύσταλλο με θεά ή ιέρεια που κρατά θαλάσσιο τρίτωνα μπροστά από βωμό με ιερά κέρατα. Οι γεωμετρικών (1000-900 π.Χ.) χρόνων ελεφάντινες σφραγίδες είναι μοναδικές στο είδος τους. Απεικονίζουν ιππέα σε διάφορους συνδυασμούς. Για την μοναδικότητά τους ονομάζονται σφραγίδες «τύπου Ιδαίου Άντρου». Οι σφραγίδες αυτές βρίσκουν παράλληλο μόνο στις αττικές χρυσές ταινίες της ίδιας περιόδου.

Είναι φανερό από τα πιο πάνω ευρήματα ότι το Ιδαίο Άντρο δεν είναι μόνο ένα πανκρήτιο ιερό αλλά ένα ιερό που συνδέεται με όλη την Ανατολική Μεσόγειο.

Άλλα ευρήματα, όπως νομίσματα από όλες τις περιοχές της Κρήτης και όλες τις χρονικές περιόδους, δείχνουν την φήμη του ιερού, με πολύ σημαντικό το χρυσό νόμισμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που χτυπήθηκε στην Βαβυλώνα και αφιερώθηκε από τους Πολυρρηνίους.

Οι εκατοντάδες ρωμαϊκοί λύχνοι στο σπήλαιο από διάφορα εργαστήρια της Μεσογείου υποδηλώνουν την πιθανή άσκηση Λυχνομαντείας αλλά και την νέα άνθηση του σπηλαίου στην περίοδο της ρωμαιοκρατίας.

Οι δύο τόμοι συμπληρώνονται με έναν 3ο όπου εικονίζονται πλήθος από τα πολύτιμα ευρήματα.

Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι ερμηνείας μιας ανασκαφής και ο αρχαιολόγος καλείται να δώσει τη δική του ερμηνεία. Όπως οι τεχνικές μέθοδοι ανασκαφής κάθε εποχής διαφέρουν, έτσι και ο τρόπος ερμηνείας, π.χ. ο Evans ερμήνευσε την Κνωσό σύμφωνα με Βικτωριανά πρότυπα.

Η νέα ανασκαφή του Ιδαίο Άντρου με την μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε έγινε με την λιγότερο καταστροφική επίπτωση που μπορεί να έχει οποιαδήποτε ανασκαφή.

Ως προς την ερμηνεία, εκείνο που ενδιέφερε τους μελετητές Γ. Σακελλαράκη και Έ. Σαπουνά δεν ήταν μόνο η ιστορία της τέχνης αλλά και η ιστορία του πολιτισμού και της θρησκείας στο συγκεκριμένο σπήλαιο χωρίς προκατασκευασμένες θεωρίες. Μέσα από τα «άψυχα» αντικείμενα έγινε προσπάθεια να εκτιμηθεί, εκτός από την αισθητική, η ψυχή του χώρου, η φιλοσοφία των τεχνιτών αλλά και εκείνων που αφιέρωσαν τα πολύτιμα σκεύη. Εκτός από την υλική αξία π.χ. των χρυσών ή των ελεφάντινων, ενδιέφερε περισσότερο τί αντιπροσώπευαν αυτά: Γιατί ήρθαν οι τεχνίτες από την Μεσοποταμία και την Αίγυπτο; Η ομάδα τεχνιτών που εγκαταστάθηκε, πούλησε μόνο ή και δίδαξε τους Κρήτες; Τί σημαίνει η ανάθεση αντικειμένων από κάποιον ξένο που ήρθε στο μακρινό Ιδαίο Άντρο και για ποιό λόγο το πλήθος αυτό των ευρημάτων έφθασε στον απρόσιτο ακόμη και σήμερα Ψηλορείτη;

Η ανάλυση του DNA από σκελετούς Μινωιτών που βρέθηκαν, κυρίως στο Λασίθι, απέδειξε πέραν κάθε αμφιβολίας και προηγούμενων εικασιών ότι οι δημιουργοί του Μινωικού Πολιτισμού κατά την Εποχή του Χαλκού δεν κατάγονταν ούτε από την Αφρική, ούτε από την Ασία, όπως υπέθεταν, παλαιότερα, ορισμένοι αρχαιολόγοι, αλλά ήταν Ευρωπαίοι.
Σε μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Communications» και αποσπάσματα της οποίας αναδημοσιεύει και μεταδίδει το BBC και στην οποία συμμετείχαν επτά έλληνες επιστήμονες αποδεικνύεται ότι οι ισχυρισμοί του Εβανς για μετοίκηση από την Αφρική ή τη Μέση Ανατολή και ανάπτυξη του Μινωικού Πολιτισμού ως συνέχεια προγενέστερου, δεν ευσταθούν.

Ο Εβανς είχε υποστηρίξει ότι, κατά πάσα πιθανότητα, οι Μινωίτες ήταν μετανάστες από την Αίγυπτο και συγκεκριμένα το δέλτα του Νείλου, που αναγκάστηκαν να φύγουν από την πατρίδα τους, πριν από 5.000 χρόνια.

Σύμφωνα με τον Γιώργο Σταματογιαννόπουλο, εκ των συντακτών της μελέτης του Πανεπιστημίου Ουάσινγκτον στο Σιάτλ «ο Εβανς ξαφνιάστηκε από τη μεγάλη ανάπτυξη του Μινωικού Πολιτισμού και θεώρησε ότι δεν ήταν προϊόν των αυτοχθόνων κατοίκων της Κρήτης αλλά μεταλαμπαδεύτηκε».

Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο ανέλυσαν 37 δείγματα DNA, που χρονολογούνται πριν από 3.700 χρόνια και εστίασαν την προσοχή τους σε αυτά που προέρχονταν από τα δόντια σκελετών που είχαν βρεθεί.

Δεν βρέθηκε ομοιότητα με Λίβυους, Αιγύπτιους, Σουδανούς ή Αραβες από τη Μέση Ανατολή αλλά μόνο με ευρωπαϊκά φύλα, πιο κοντά σε αυτά από τη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη.

Διαπιστώθηκαν ομοιότητες με γενετικό υλικό που βρέθηκε σε οστά από την Εποχή του Χαλκού στην Σαρδηνία και την Ιβηρική χερσόνησο και νεολιθικά δείγματα σκελετών από την Σκανδιναβία και τη Γαλλία.

Για τους συντάκτες της μελέτης οι Μινωίτες άρχισαν την ανάπτυξη του πολιτισμού τους πριν από 9.000 χρόνια και η καταγωγή τους είναι ευρωπαϊκή με το DNA τους να μοιάζει πολύ, με αυτό των σύγχρονων Κρητικών.

-->