Την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου θα τελεστεί μνημόσυνο για τις σαράντα ημέρες από την απώλεια του σπουδαίου καθηγητή ιατρικής Ανδρέα Μανουρά, τόσο στην Αθήνα όσο και στα Ανώγεια. Στην Αθήνα το μνημόσυνο θα γίνει στις 12.00  το μεσημέρι στον Ιερό Ναό Παμμέγιστων Ταξιαρχών στο κοιμητήριο Χολαργού, ενώ στα Ανώγεια θα τελεστεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Μεϊντάνι. Οι τελετές θα γίνουν σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας του Covid-19.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΝΟΥΡΑΣ (1948- 2021)-ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΚΠΑ

“Συμπληρώθηκαν, ήδη, σαράντα ημέρες από την ημέρα που έφυγε από κοντά μας, ο γιατρός Ανδρέας Μανουράς. Σπουδαίος άνθρωπος, σοβαρός και καθ’ όλα άξιος επιστήμονας.

Γιος του Ζωνογιάννη και της Ζωνογιάννενας, μεγάλωσε τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο, που τα παιδιά μεγάλωναν με ό,τι υπήρχε αλλά και μάθαιναν από τους γεροντότερους να έχουν ήθος, να είναι σεμνοί, σοβαροί και γενναίοι, έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τον κάθε κίνδυνο. Έτσι ακριβώς ήταν και ο Ανδρέας και με αυτά τα εφόδια έφυγε από τα Ανώγεια για να σπουδάσει την Ιατρική Επιστήμη, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Μετά τη λήψη του πτυχίου της Ιατρικής, ρίχτηκε στη δουλειά, ξεκινώντας από την Υπηρεσία Υπαίθρου, ξεχωρίζοντας από την πρώτη ημέρα ανάληψης υπηρεσίας. Αντιμετώπιζε το κάθε περιστατικό σοβαρά, γιατί είχε επαγγελματική συνείδηση.Το επάγγελμα του γιατρού, ήταν για τον Ανδρέα,  καθήκον.

Κατόπιν, ως Ειδικευόμενος, έδωσε αμέτρητες μάχες στις Κλινικές και στα Τ.Ε.Π των νοσοκομείων που υπηρέτησε, ανακούφιζε τον ασθενή από τον πόνο, έκανε ενέσεις, άλλαζε ορούς, έτρεχε στην αντιμετώπιση κάθε απρόοπτου. Οι καθηγητές, επειδή τον θαύμαζαν του ανέθεταν τα πιο βαριά περιστατικά. Αντιμετώπιζε κάθε επιπλοκή και δεν παραπονιόταν για την κούραση. Όμως, έτσι μάθαινε και αποκτούσε εμπειρία. Όταν έβρισκε κενό έπεφτε με τα μούτρα στα Ιατρικά Συγγράμματα. Έγραφε ερευνητικές εργασίες και οι καθηγητές του ανέθεσαν την εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής. Κρίθηκε Επιμελητής Β’, Επιμελητής Α’, Διευθυντής ΕΣΥ. Ταυτόχρονα, ανέβαινε τις ακαδημαϊκές βαθμίδες, Λέκτορας, Επίκουρος, Αναπληρωτής, Τακτικός Καθηγητής Χειρουργικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ.

Ο  αριθμός των ασθενών που θεράπευσε είναι μεγάλος και αυτό οφείλεται στην ακρίβεια της διάγνωσης και τη σιγουριά που είχε στις αποφάσεις. Πολύ νωρίς απέκτησε τη φήμη του καλού και άξιου χειρουργού και του γιατρού που τολμούσε και ριψοκινδύνευε, αρκεί να σωνόταν ο ασθενής.

Ποιος συγγενής, γείτονας, φίλος, συγχωριανός, Κρητικός πήρε τον Ανδρέα στο τηλέφωνο για πρόβλημα υγείας και ο Ανδρέας δεν ανταποκρίθηκε, άμεσα.

Την γνώση που απέκτησε από τους δασκάλους του την εμπλούτιζε και μέσω της εμπειρίας που αποκτούσε στο πρακτικό κλινικό έργο, και διαβάζοντας και συμμετέχοντας σε δεκάδες κλινικές ερευνητικές μελέτες και πρωτόκολλα καθώς και σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια.

Η σχέση του με τον ασθενή ήταν μοναδική. Αφιέρωνε πολύ χρόνο. Δεν χειρουργούσε και μετά είχε μια ψυχρή –τυπική επικοινωνία. Φρόντιζε τον ασθενή, έδειχνε κατανόηση, ήταν ειλικρινής μαζί του. Ήταν φιλικός και ζεστός. Ξυπνούσε χαράματα για να πάει στο νοσοκομείο όταν είχε αγωνία για την πορεία της υγείας  ενός ασθενή του. Όταν ο ασθενής περνούσε κρίση, δεν έφευγε από το νοσοκομείο, κοιμόταν σε ένα ράντζο, αρκεί να είναι κοντά στον ασθενή και να παρέμβει άμεσα. Ησύχαζε, όταν ο ασθενής έφευγε και πήγαινε σπίτι του.

Ποτέ δεν είπε είναι Σαββατοκύριακο ή Αργία, όταν ένας ασθενής χρειαζόταν βοήθεια. Δούλευε 7 μέρες την εβδομάδα, γιατί πίστευε ότι η Ιατρική δεν έχει ωράριο.

Επίσης, ήταν ανιδιοτελής, όλες του οι πράξεις δεν στόχευαν στο προσωπικό του συμφέρον αλλά είχαν ευγενή κίνητρα.

Δεν πρόβαλε ποτέ τον εαυτό του, δεν διεκδίκησε τιμές και ηγετικές θέσεις. Έκανε, απλά, το καθήκον του, τίμησε τον Όρκο του Ιπποκράτη.

Εκτός από καλός γιατρός, ο Ανδρέας, ήταν καλός οικογενειάρχης, καλός σύζυγος, καλός πατέρας και τελευταία και καλός παππούς. Ο μεγάλος του γιος, ο Γιάννης, σπούδασε Ιατρός, ακολουθεί τα βήματά του στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών και του έδωσε τη χαρά να γνωρίσει δύο εγγόνια. Τα δύο μικρότερα παιδιά του, ο Αχιλλέας και η Ειρήνη, έχουν καταλάβει πόσο σπουδαίο πατέρα έχουν και θα είναι, γι’ αυτά,  ο φάρος που δεν θα σβήσει ποτέ από τη ζωή τους.

Ο Ανδρέας, έφυγε νωρίς. Δεν γνώρισε τι είναι τα γερατειά. Λίγες μέρες πριν φύγει από τη ζωή, ήταν σε πλήρη δράση, έκλεινε ραντεβού, προγραμμάτιζε εγχειρήσεις. Όμως, ο θάνατος ήρθε

ξαφνικά και μας βρήκε όλους απροετοίμαστους.

Ο απολογισμός του Ανδρέα, του γιατρού, είναι θετικός. Πιο πολλές φορές νίκησε παρά νικήθηκε. Πιο πολλές φορές χάρηκε παρά πικράθηκε.

Δεν πρέπει να τον ξεχάσουμε, γιατί αυτό είναι αχαριστία.

Τιμούμε την μνήμη του, μόνο όταν γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι και σωστοί επαγγελματίες.

Τα Ανώγεια έχασαν το «στήριγμα», τον αρωγό, τον συμπαραστάτη, τον «γιατρό» τους.

Όλοι εμείς, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι γνωστοί του, χάσαμε έναν υπέροχο άνθρωπο, ένα μοναδικό άτομο, που αποτελούσε έμπνευση και σιγουριά, ασφάλεια για όλους.

Η Ιατρική Επιστήμη έχασε πρόωρα ένα «διαμάντι», ένα μέλος της εξαίρετο, επίλεκτο και σημαντικό.

Καλή Στράτα, Αντρέα…

Καλό Παράδεισο, Γιατρέ μας…”

-Στην μνήμη του έγιναν στην ΑΝΩΓΗ οι παρακάτω προσφορές:

– η σύζυγος, τα παιδιά και τα αδέρφια του γιατρού, προσέφεραν το ποσό των 300 ευρώ.

-Ο Νίκος Πασπαράκης του Αλμπατομύρο, προσέφερε το ποσό των 100 ευρώ.

-Ο οδοντίατρος Νίκος Ζερβάκης προσέφερε το ποσό των 100 ευρώ.

-Ο Αχιλλέας Πασπαράκης του Αλμπατομύρο, προσέφερε το ποσό των 100 ευρώ.

-Ο Κώστας(Τζιριντάνη) και η Ειρήνη Κονιού, προσέφεραν το ποσό των 100 ευρώ.

-Ο Ορέστης Πασπαράκης “Θοδωροπέτρο” από Νέα Υόρκη, προσέφερε το ποσό των 50 ευρώ.

-Οικογένεια Αντ΄ώνη Ανδρεαδάκη (Μαυρομούστακου) 100 ευρώ.

Τους ευχαριστούμε θερμά. Μέρος των χρημάτων θα διατεθεί για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και το υπόλοιπο για το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων που γίνονται στον χώρο.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει, αγαπημένε μας γιατρέ.

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->