Κυριακή 9 Μάϊου. η γιορτή της Μητέρας. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες. 

Στις Μάνες που γέννησαν, σε αυτές που δεν γέννησαν, στις αδερφές μας, τις φίλες, τις συνοδοιπόρους της ζωής μας.

Απόλυτος σεβασμός στα πλάσματα που μας χαρίζουν την Ζωή και το χαμόγελο. Όποιος δε σέβεται τη Γυναίκα, δεν έχει πρωτίστως σεβασμό για την ίδια του την ύπαρξη και μετέπειτα ούτε την παιδεία να αντιμετωπίσει την ζωή σαν ανθρώπινο ον και όχι ως υπάνθρωπος.

Το άγαλμα της αιώνιας “Ανωγειανής Μάνας” που βρίσκεται στο Κέντρο Υγείας, μας υπενθυμίζει τη γυναίκα που μεγάλωσε την οικογένεια της με χίλιες στερήσεις, δάκρυα, αίμα και πόνο, χωρίς να βαρυγκομήσει ποτέ.

Σας ευχόμαστε με Νίκο Ξυλούρη και το ανυπέρβλητο “Την Μάνα μου την αγαπώ” καθώς και με το ποίημα του Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούτ Νταρουίς που είναι αφιερωμένο στις μητέρες:

“Μου λείπει το ψωμί της μάνας μου. Ο καφές της μάνας μου. Το άγγιγμά της.

Φουσκώνουν μέσα μου οι παιδικές μου αναμνήσεις. Μέρα τη μέρα. Πρέπει να δώσω αξία στη ζωή μου.

Την ώρα του θανάτου μου πρέπει να αξίζω τα δάκρυα της μάνας μου.

Και αν έρθω πίσω κάποια μέρα, βάλε με σα μαντήλι στα βλέφαρά σου.

Τα κόκαλά μου σκέπασε με χλόη, που την αγίασαν τα βήματά σου.

Δέσε μας μαζί με μια μπούκλα απ’ τα μαλλιά σου. Με μια κλωστή που κρέμεται από το φόρεμά σου.

Μπορεί να γίνω αθάνατος. Μπορεί να γίνω Θεός.

Εάν αγγίξω τα βάθη της καρδιάς σου. Αν καταφέρω και γυρίσω.

Κάνε με ξύλα να ανάψεις τη φωτιά σου. Σκοινί για να απλώνεις τα ρούχα σου στην ταράτσα του σπιτιού σου.

Δίχως την ευχή σου είμαι πολύ αδύναμος για να σταθώ. Μεγάλωσα πολύ.

Δώσε μου πίσω τους χάρτες των αστεριών που είχα παιδί.

Για να βρω με τα χελιδόνια το δρόμο πίσω, στην άδεια σου αγκαλιά…”

Χρόνια πολλά!

ΑΝΩΓΗ

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->