Την ερχόμενη Κυριακή 9 Μάϊου, θα τελεστεί στον Ιερό Ναό της Παναγίας στο Περαχώρι, το ετήσιο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Γεωργίου Ξυλούρη ή “Κίτρο”. Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας του Covid-19. O Γιώργης Ξυλούρης “έφυγε” από τη ζωή στα 31 του χρόνια, στις 2 του Μάη του 2020. Ήταν κτηνοτρόφος και δραστήριο μέλος της Ανωγειανής κοινωνίας. Άφησε πίσω του, την σύζυγο του Κλειώ και δυο ανήλικα παιδιά, ένα αγοράκι που βαπτίστηκε αργότερα  και με το όνομα του και ένα κοριτσάκι.

Με την ΑΝΩΓΗ και με αφορμή το ετήσιο μνημόσυνο, επικοινώνησε η οικογένεια του “Κίτρο” και έστειλε για δημοσίευση το παρακάτω κείμενο αποχαιρετισμού

“Ένας χρόνος ακριβώς, 2 Μαΐου 2020 μαύρη νύχτα στη ζωή μας. Έφυγες τόσο άδικα αλλά ακόμα και την τελευταία σου στιγμή περήφανος σαν Αετός, πέταξες για τα ύψη του ουρανού, εκεί που τώρα η ψυχή σου λάμπει και μας προστατεύει όπως έκανες και εν ζωή. Κανείς δεν μπορεί να νιώσει τον πόνο της καρδιάς των παιδιών σου  που σε αναζητάνε καθημερινά και έχουν ελπίδα πως κάποια στιγμή θα ανοίξεις τη πόρτα του σπιτιού σου να μπεις να τα αγκαλιάσεις, να παίξεις μαζί τους να τους ορμηνέψεις και να τα καθοδηγήσεις στο σωστό δρόμο της ζωής όπως έκανες πάντα. 

Άφησες όμως πίσω σου μια άξια σύζυγο που εσύ της έχεις δώσει παρακαταθήκη όλες τις αξίες και το ήθος  σου καθώς και τις πιο όμορφες αναμνήσεις που πρόλαβε πριν σε πάρουν από την αγκαλιά της, για να μεγαλώσουν αυτά τα παιδιά καθώς και τα αδέρφια σου που να είσαι σίγουρος ότι τα παιδιά σου είναι και δικά μας αλλά και τους πληγωμένους γονείς μας που παρόλες τις δυσκολίες της ζωής, με αξίες ήθη σεβασμό  και αξιοπρέπεια πάλεψαν να μας μεγαλώσουν και το κατάφεραν. 

Ο Δημήτρης μας πάλεψε  να μάθει την αλήθεια εκείνης της μαύρης νύχτας και τα κατάφερε με πολύ στεναχώρια, πολλές δυσκολίες και όμως ήθελε να σιγουρευτεί για την καθαρότητα της αγνής ψυχής σου που ήταν σίγουρος από την αρχή γιατί ήξερε και αυτός και όλοι μας ποιος είναι ο Γιώργης. Όσο και αν προσπάθησαν να σου φορτώσουν κάτι που εσύ δεν έκανες όσο και αν προσπάθησαν να σπιλώσουν τη μνήμη σου η αλήθεια επιτέλους έλαμψε και έτσι δικαιώθηκες. Ο ουρανός και η γη ορκίστηκαν ψέμα να μην κρυφτεί καθώς και ούτε ο θεός το άδικο δεν ευλογεί. 

Θα συνεχίσουμε με τις αρχές, τις αξίες και τα ιδανικά, το σεβασμό και τη σιωπή στο πόνο μας όπως θα έκανες και ο ίδιος. Ο θεός να αναπαύσει την ψυχή όλων των νεκρών καθώς και τη δική σου και να είσαι το τελευταίο άτομο που φεύγει τόσο άδικα και απάνθρωπα. Αιωνία σου η μνήμη καλή αντάμωση. 

Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλο το κόσμο καθώς  και όλη  την Ανωγειανή  κοινωνία που μας συμπαραστάθηκαν στο βαρύ πένθος μας όλο αυτό το διάστημα. Να είστε όλοι καλά και ευλογημένοι.

“Ο άντρας ο περήφανος, στα σκοτεινά του Άδη,

έφυγε και χαιρέτηξε, για πάντα το Λιβάδι.

=================================================

Δεν το πιστεύω πως νεκρός, κοίτεσαι μες στον Άδη,

και ζωντανός στη σκέψη μου, έρχεσαι κάθε βράδυ.

=================================================

Πες μου αν είναι όνειρο, ο απομισεμός σου,

να πάψω να ‘χω κάθε αργά Γιώργη μου, το καημό σου.

==============================================

Έκεια που είχαμε χαρές τσι στέρησε η Μοίρα,

κι αντίς να σε γλεντίζουμε, νεκρίκια παίζει η λύρα.

===========================================

Λένε πως θα επουλωθεί, με το καιρό η πληγή μας,

μα εγώ θωρώ και ρήμαξε, χωρίς εσέ η αυλή μας.

=========================================

Σε όποια περιπέτεια η μοίρα και αν με βάλει,

γατέχω πως από ψηλά θα με γλιτώσεις πάλι.

==========================================

Πράμα δεν φέρνει η Άνοιξη, γιατί είναι μαραμένα,

τα λούλουδα του κήπου μας, Γιώργη χωρίς εσένα.

=============================================

Σπάσε τα μπλιό τα μάρμαρα, δείξε τη δύναμη σου,

να πως πως έγιανε η πληγή που έχει το κορμί σου.

==============================================

Να ‘ρθεις ξανά στο σπίτι μας και να μας αγκαλιάσεις,

μαζί με τα κοπέλια σου, τη γη να τη ταράξεις.

========================================

Να ‘χεις στη μια τη Βαγγελιώ, την άλλη το Γιαννιώ σου,

που του χαρίσανε όνομα, δεύτερο, το δικό σου.

===============================================

Όλοι σε αναζητήσαμε και μαύρισε η ψυχή μας,

γιατί ‘φύγε το πιο καλό, λουλούδι απ’ την αυλή μας.

================================================

Σπάσε τη πλάκα, πρόβαλλε από το μαύρον Άδη,

και πες ανε το ένιωσες, τσι κόρης σου το χάδι.

===============================================

Ο θάνατος σου ήρθενε πριχού να ‘ρθει ο καιρός σου,

μα δεν θα σβήσει τ’ όνομα γιατί κλουθά ο γιος σου.

==============================================

Δεν θα πεθάνει τ’ όνομα και η περηφάνια σου,

γιατί σε ανασταίνουνε Γιώργη μου τα παιδιά σου.

================================================

‘Πο δα και μπρος περήφανος στον Άδη πρέπει να ‘σαι,

γιατί ‘χεις μνήμη καθαρή, στον τάφο που κοιμάσαι. (Η αδερφή σου).

Παιδί μου, ένας χρόνος εδά υγιέ μου, που έφυγες κι ορφανέψαμε ακριβέ μου, άντρα μου αψεγάδιαστε φεγγάρι μου, λείπεις από το σπίτι κανακάρη μου.

Ακόμη κι αν ξανοίξουνε Γιώργη μου την αυλή σου, θα βρούνε καλορίζικα απ’ τη στεφάνωση σου.

Μεγάλη η απώλεια χαρά μου, είναι για τα Ανώγεια άρχοντα μου.

Άδειασε η καρέκλα σου υγιέ μου, η στο Λιβάδι κρίνε μου, μπαξέ μου.

Μα τι να πούνε τα παιδιά σου μυρωδιά μου, που στα στερήσανε άδικα άρχοντα μου.

Πως να παρηγορήσουνε καλέ μου, η τη γυναίκα σου μπαξέ μου.

Αφού με τον αέρα σου πετούσε ακριβέ μου και εδά τσι κόψαν τα φτερά σου αετέ μου.

Παιδί μου τη δουλειά σου καντηφέ μου, και άνθρωπο δεν επείραζες καλέ μου.

Να ‘ρθούνε να μου πούνε εδά υγιέ μου, ένα ελάττωμα σου ακριβέ μου.

Ε, χουβαρντόπαιδο παιδί μου, περήφανο, φιλότιμο αιστημαλή μου.

Τσι χάρες στο τσι όμορφες παιδί μου, τα φιλοτίματα σου μερακλή μου.

Θα τα κρατήξω εικόνισμα υγιέ μου, στο μπέτη μου παιδί μου καντηφέ μου.

Για να τα παραδώσω γιασεμί μου, του γιου στου του Γίαννο-Γιώργη μερακλή μου.

Μα και τση Βαγγελιώς χαρά μου, το σεβασμό θα δέιξω αναπνιά μου.

Που είχενε ο πατέρας της καλέ μου, αδικοσκοτωμένε μου υγιέ μου.

Και πως θα κάμω Γιώργη μου παιδί μου, το γάμο του Δημήτρη γιασεμί μου.

Όφου και εσύ να λείπεις δα υγιέ μου, και απ’ τσι χαρές τσι Νίκης καντηφέ μου.

Το σπίτι του κυρού σου γιασεμί μου, το ρήμαξε ο χαμός σου μερακλή μου.

Και δεν αντέχει Γιώργη μου καλέ μου, μέχρι να σ’ ανταμώσει καντηφέ μου.

Θέλω να ‘ρθεις στον ύπνο μου υγιέ μου, και να μου πεις δα Γιώργη καντηφέ μου.

Μα δε ξαναθωρείς παιδί μου, το πάνω κόσμο Γιώργη γιασεμί μου.

Μόνο στα όνειρα υγιέ μου, έκεια θα σε νημένω καντηφέ μου.

Αν έγιανες στον Άδη ακριβέ μου κι αν έκαμες κουράδι εσύ βοσκέ μου.

Ωσάν τα πάθη του Χριστού παιδί μου, σταυρώσανε κι εσένα γιασεμί μου.

Τη μέρα της Ανάστασης καλέ μου, ήτανε ένας χρόνος λυγερέ μου.

Κι όντε σε κηδεύανε φεγγάρι μου, ήτανε η γιορτή σου κανακάρη μου.

Όλα σημάδια είναι παλικάρι μου, η του Θεού για τ’ άδικο φεγγάρι μου. (Η Μάνα σου!)

Γιώργη μου, ένας χρόνος πέρασε χωρίς εσένα, ένας χρόνος κενός με πολύ πόνο και δυστυχία. Κανείς μας δεν περίμενε να μας βρει ένα τέτοιο μεγάλο κακό και να φύγεις τόσο άδικα και ύπουλα. Τα παιδιά μας κάθε μέρα ψάχνουν τον πατέρα τους και συνεχώς ρωτάνε το γιατί, το οποίο μένει αναπάντητο, γιατί ούτε εμείς καταφέραμε να μάθουμε το λόγο που σου στέρησαν τη ζωή με τέτοιο άνανδρο τρόπο.

Εγώ και όλοι οι δικοί μας άνθρωποι, δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Πιστεύουμε ακόμα ότι είναι ένας κακός εφιάλτης και όλα είναι ψέματα, αλλά σιγά σιγά με τον καιρό συνειδητοποιούμε ότι όλο αυτό είναι αλήθεια. Η μνήμη σου δικαιώθηκε, μας απέδειξες σε όλους ποιος ήσουν και στη ζωή και στο θάνατο και ότι έφυγες αντρόπιαστος και περήφανος.

Γιώργη μου, εμείς όλοι ήμασταν και θα είμαστε περήφανοι για σένα και ειδικά τα παιδιά μας, που καθώς μεγαλώνουν και θα μάθουν την αλήθεια, θα ξέρουν τι άνθρωπος ήταν ο πατέρας τους! Μας ήθελες πάντα δυνατούς και να μπορούμε να ξεπερνάμε κάθε δυσκολία, όσο μεγάλη ή μικρή ήταν, για αυτό και εμείς έτσι θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε ενωμένοι και δυνατοί, για να μπορούμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, με τις αξίες και τα ιδανικά που ήθελες εσύ.

Για εμάς ήσουν και θα είσαι πάντα ο καλύτερος μας, κι από εκεί ψηλά θα μας δίνεις δύναμη. Μπορεί να σε πήραν από την καθημερινότητα μας, αλλά από την ψυχή και την καρδιά μας δεν μπορούν να σε βγάλουν. Ευχαριστούμε το χωριό μας, τα Ανώγεια και όλους όσοι είναι δίπλα μας, αυτό το δύσκολο καιρό. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή σου και τα τραύματα σου, να μην πονάς άλλο.

Καλή αντάμωση Γιώργη μου. Η γυναίκα σου, Κλειώ.

Ο πατέρας σου, σε αποχαιρετά με αυτές τις μαντινάδες

Το δάκρυ η τση μάνας σου και τση νοικοκυράς σου,

γίναν βροχή και βρέχουνε αετέ μου τα φτερά σου

===============================================

Με τον αέρα σου ψηλά, πετούνε τα παιδιά σου,

άσχετα πως θρασύδειλα σου ‘σπάσαν τα φτερά σου

==============================================

Ο χρόνος φεύγει και περνά, πάει και δεν γιαγέρνει,

μα αφήνει πίσω του πληγές που ο νέος δεν τσι γιένει

================================================

Άδικα ο Χάρος έβαλε στον Άδη το κορμί σου,

γιατί σε ‘μας επόμεινε, αθάνατη η μορφή σου.

– Η ΑΝΩΓΗ ευχαριστεί θερμά την οικογένεια του Γεωργίου Ξυλούρη “Κίτρο”, για την προσφορά 100 ευρώ στη μνήμη του, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης. Τα χρήματα θα διατεθούν για το Εργαστήρι Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και των δωρεάν φροντιστηρίων που γίνονται στον χώρο.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα των Ανωγείων που τον σκεπάζει.

 

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->