Η Μαρία Σαλούστρου “Κεχροδημητράκενα” έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών στις 25 Μαρτίου 2021. Το σαρανταήμερο μνημόσυνο της θα γίνει την Κυριακή 9 Μάϊου, στο Μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης, στο Ρέθυμνο. Η τελετή θα γίνει σύμφωνα με όλα τα μέτρα προστασίας κατά της πανδημίας.

Σαράντα ημέρες μετά, τα παιδιά της Ειρήνη και Γιώργος, επικοινώνησαν με την ΑΝΩΓΗ και αποχαιρετούν τη μητέρα τους με το παρακάτω κείμενο.

Αναλυτικά:  “Πέρασαν σαράντα ημέρες από το θάνατο της μητέρας μας, Σαλούστρου- Ρουμπάκη Μαρίας, το γένος Κοντογιάννη, του Ιωάννου και της Στεφανίας. Καταγόταν από τον Αίμονα.

Σε ηλικία 29 ετών, παντρεύτηκε το Δημήτρη Σαλούστρο (Κεχροδημητράκη) και εγκαταστάθηκε στα Ανώγεια. Ο Δημητράκης ήταν μοναχοπαίδι. Παιδί της Ειρήνης Κακουδάκη και του Γιώργη Σαλούστρου (Κεχρογιώργη). Ο Κεχρογιώργης ήταν ένα από τα 5 άτομα που στις 12 Αυγούστου 1934, σκοτώθηκαν όταν γκρεμίστηκαν στο φαράγγι στις Γωνιές με το τότε λεωφορείο-φορτηγό.

Ο Δημήτρης και η Μαρία, έκαναν δυο παιδιά. Την Ειρήνη και το Γιώργη. Δυστυχώς όμως ο Δημητράκης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 44 ετών. Άφησε τα παιδιά του ορφανά σε ηλικία 3 ετών το ένα και ενός έτους το δεύτερο.

Πρόλαβε και προσέφερε στην Ανωγειανή κοινωνία με σεβασμό και αξιοπρέπεια. Ήταν μέλος στον Εκδρομικό Πολιτιστικό σύλλογο που ιδρύθηκε το 1960 και στη λέσχη του συλλόγου της οποίας τα εγκαίνια έγιναν το 1964. Το επάγγελμα του ήταν λούστρος.

Hταν ψάλτης για πολλά χρόνια στην ενορία του Αγίου Ιωάννου (Καβαλαριά). Αγαπούσε τη μουσική. Διασκέδαζε το χωριό από το Μετόχι μέχρι το Περαχώρι με το λεγόμενο πικ-απ με δίσκους κρητικούς και λαϊκούς, που υπάρχουν και σήμερα. Ήταν ένας εκλεκτός άνθρωπος. Ευαίσθητος, καλοπροαίρετος, καλοσυνάτος. Βέρος Ανωγειανός.

Η Μητέρα μας μένει χήρα στα 35χρόνια της. Ζήσανε μαζί έξι χρόνια. Μεγάλη ευθύνη και υποχρέωση να μεγαλώσει τα παιδιά της. Δούλεψε για περίπου 20 χρόνια στο Δήμο Ανωγείων ως υπάλληλος καθαριότητας και παράλληλα έκανε και εξωτερικές δουλειές για να τα βγάλει πέρα. Περάσαμε δύσκολα χρόνια. Φτώχεια, ανέχεια, δυστυχία, μα πάνω από όλα ορφάνια.

Στάθηκε η Μάνα μας ήρωας και ανέθρεψε τα ορφανά της. Ήταν άξια η μάνα μας. Δεν άφησε να μας λείψει  τίποτα. Παράλληλα τη στήριξε η Ανωγειανή κοινωνία. Η Μάνα μας αντιπροσώπευε το ρόλο του πατέρα μας που δεν γνωρίσαμε και δεν αξιωθήκαμε να φωνάξουμε το όνομα και τη λέξη πατέρα. Μεγάλη ατυχία. Μόνο καλά λόγια είχε να μας λέει η μητέρα μας για τον πατέρα μας. Μας ανάθρεψε με αρχές και με αξιοπρέπεια. Χαιρόμαστε για τους γονείς μας.

50 χρόνια χήρα, η μάνα μας πέθανε με ψηλά το κεφάλι. Τίμησε τη μνήμη του πατέρα μας. Η Μάνα ήταν για μας ο προστάτης μας και την αγαπήσαμε όσο τίποτα άλλο. Για εμάς τα δυο αδέλφια, δεν περιγράφεται με λόγια, ούτε με πράξεις η αγάπη και η συμπαράσταση που έχουμε ο ένας για τον άλλο. Πάντα μας συμβούλευε με υπομονή και καλοσύνη, για αυτό δεν την στεναχωρήσαμε ποτέ. Έφυγε από τη ζωή με μεγάλο καημό, όταν έχασε τον αδικοχαμένο εγγονό της, τον 23 χρόνο Μανόλη Στρατάκη.

Παιδιά μου, μας έλεγε. Να πεθάνω, να βρω το Μανωλιό. Στήριζε πάντα με όλες τις δυνάμεις της την ανατροφή των εγγονιών της. Πάντα έλεγε ότι του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου.

Ήταν για μας ο πατέρας μας, η φίλη, η αδελφή μας. Ο χτύπος της καρδιάς μας. Άψογη, καλοσυνάτη, ήρεμη, ήσυχη. Μας τίμησε και την τιμήσαμε.

Τραγικό να μην μπορείς να την αποχαιρετήσεις την τελευταία στιγμή. Μια μάνα που σε έφερε στον κόσμο και σε ανέθρεψε με κόπο και δάκρυ. Ο χωρισμός από το γονέα είναι το Α και το Ω. Πριν δε μας χώριζε ούτε βουνό ούτε θάλασσα. Δυστυχώς μας χώρισε ο Covid-19.

Μάνα μέχρι την τελευταία στιγμή ήσουν το στήριγμα μας. Μάνα λέξη ιερή, το Νάμα της Χριστιανοσύνης. Σε χάσαμε σε δύσκολη εποχή. Είμαστε περήφανοι για τον κεχροδημητράκη και την κεχροδημητράκενα.

Η σκέψη μας μαζί σας. Θα σας θυμόμαστε για πάντα.

Τα παιδιά σας.”

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->