Πέρασε ήδη ένας χρόνος που έφυγε από κοντά μας η  Αλεξάνδρα Βαμβουκάκη-Χαιρέτη, στις 14 Απριλίου 2020 σε ηλικία 75 ετών. Χθες Κυριακή τελέστηκε σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο το ετήσιο μνημόσυνό της στο χώρο του κοιμητηρίου του Γαλενίου.

 Η ανιψιά της Ειρήνη την θυμάται με αγάπη γράφοντας τα παρακάτω λόγια.

 “Η Αλεξάνδρα Βαμβουκάκη-Χαιρέτη,γεννήθηκε το 1944 στο Γαλένι Τεμένους.Ήταν το τρίτο κορίτσι της οικογένειας του Αλέξανδρου Βαμβουκάκη και της Παρασκευής Χαιρέτη.Είχε την ατυχία να γεννηθεί και να ανατραφεί χωρίς την παρουσία του φυσικού της πατέρα.

  Ο Αλέξανδρος Βαμβουκάκης κατηγορήθηκε ότι τροφοδοτούσε τους αντάρτες και συνελήφθη από τους Γερμανούς. Η κατηγορία στηρίχθηκε στο γεγονός ότι ο αδελφός του Νικόλας ήταν αντάρτης, καθώς και ο άντρας της αδελφής του. Οι Γερμανοί τον έβαλαν σ’ ένα καράβι μαζί με άλλους Έλληνες πατριώτες και Εβραίους που κατοικούσαν στην Κρήτη με κατεύθυνση τον Πειραιά και τελικό προορισμό τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στην Γερμανία. Όμως, ανοιχτά της νήσου Ντία το πλοίο βυθίστηκε από τους Εγγλέζους.

   Το 1964 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε τον Νίκο Χαιρέτη Ανωγειανό, που δούλευε ως βοσκός στο Ρουκάνι. Έζησαν αρμονικά πάνω από μισόν αιώνα με αλληλοσεβασμό και αγάπη. Δούλευαν και δημιούργησαν περιουσία με επιμονή και κόπο. Δεν είχαν την τύχη ν’ αποκτήσουν παιδιά, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να είναι γενναιόδωροι, δίνοντας απλόχερα την αγάπη τους στ’ ανίψια τους, στα βαφτιστήρια τους και στους φίλους τους. Το σπιτικό τους ήταν ολάνοιχτο σε φίλους, γνωστούς, συγγενείς και σ’ ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Συμμετείχαν ολόψυχα σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις που αφορούσαν στους ανθρώπους που συναναστρέφονταν και ήταν παρόντες στις χαρές και στις λύπες τους.

  Εμείς τ’ ανίψια από τ’ Ανώγεια θα θυμόμαστε πάντα με αγάπη την θεία Αλεξάνδρα. Παρούσα, έμπρακτα σ’ όλες τις χαρούμενες στιγμές που ζήσαμε, αλλά και στις δύσκολες, χάνοντας αγαπημένους ανθρώπους. Κι όταν ο καθένας από μας πήρε ξεχωριστό δρόμο, τα καλοκαίρια ήταν αφορμή για να μονιάζουμε και πάλι είτε στο Γαλένι είτε στα Ανώγεια. Κι όταν αργότερα γεννήθηκαν τα παιδιά μας, η επίσκεψη στο Γαλένι στον παππού Νίκο και στη γιαγιά Αλεξάνδρα, ήταν απαραίτητη.

  Τον τελευταίο χρόνο είχε ραγδαία επιδείνωση η υγεία της. Με στωικότητα και υπομονή παρά τα προβλήματα , αντιμετώπισε την ασθένεια της όρθια ώς το τέλος που ήρθε στις  14 Απρίλη 2020.

 Θα μείνει πάντα στην μνήμη μας και θα την θυμόμαστε με αγάπη. Αιωνία της η μνήμη.

 

Με δυο μαντινάδες την αποχαιρέτησε ο σύντεκνός της ιερωμένος, σεβασμιότατος Αθανάσιος Λυπηράκης.

 

Άνθρωπος που χει με αρχές όμορφες μεγαλώσει,

πράμα στο κόσμο δε μπορεί να τόνε ταπεινώσει.

 ============================================

Δεν υποκλίνομαι ποτέ σε πλούτη και εξουσίες,

μα σε καρδιές απου βαστούν παλιού καιρού αξίες.

===

-Η οικογένεια της, προσέφερε το ποσό των 100 ευρώ στη μνήμη της, στην ΑΝΩΓΗ, για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης και του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου. Τους ευχαριστούμε θερμά. Ας είναι αιωνία η μνήμη της.

 

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->