Αγαπητός και αεικίνητος, ο Λευτέρης Κουβίδης για 35 χρόνια προσέφερε τις υπηρεσίες του ως ταχυδρόμος στα Ανώγεια και ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή και εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τους κατοίκους για την ευσυνειδησία του και το χιούμορ του. Ο θάνατος του πριν σαράντα ημέρες σκόρπισε τη θλίψη σε Ανώγεια και Σείσαρχα, που σύσσωμα βρέθηκαν στην κηδεία του να τον αποχαιρετήσουν. Την ερχόμενη Κυριακή 28 Μαΐου θα τελεστεί στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στα Σείσαρχα το μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του και η οικογένεια του καλεί συγγενείς και φίλους να παραστούν και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του, ενώ παράλληλα απέστειλαν ένα κείμενο αποχαιρετισμού στην Ανωγή για τον δικό τους άνθρωπο. Το κείμενο έχει ως εξής:

 

 

Ο Κουβίδης Λευτέρης γεννήθηκε στα Σείσαρχα Μυλοποτάμου στις 15 Ιουνίου του 1939 από τον Μιχάλη Κουβίδη απο τα Σείσαρχα και την Αντιγόνη Κουβίδη-Δραμουντάνη (Κοζωναντιγόνη). Όταν ο Λευτέρης ήταν 3,5 χρόνων ο πατέρας του πέθανε από το ξύλο που έφαγε από τους Γερμανούς. Τα δύο αδέλφια ο Τηλέμαχος και ο Λευτέρης μεγάλωσαν με την χήρα Μητέρα του; με πολλή φτώχεια και ανέχεια καθότι ήταν κατοχή και μόνοι.

Μετά το σχολείο το Δημοτικό ο Λευτέρης πήγε στο Ηράκλειο και φοίτησε στο Καπετανάκειο έξι χρόνια παράλληλα δούλευε σ΄ένα καφενείο στα Καμίνια προκειμένου να εξοικονομεί τα έξοδά του για να πληρώνει τους Σπιτονοικοκύρηδες που έμενε, καθώς και για να βοηθάει την Μητέρα του και τον μεγάλο του αδελφό ( όπως έλεγε) τον Τηλέμαχο.

Όταν τελείωσε το Γυμνάσιο, έδωσε εξετάσεις για δάσκαλος αλλά λόγω Κοινωνικών Φρονημάτων δεν τον έπαιρναν. Αργότερα έγινε διαγωνισμός στα ΕΛ.ΤΑ ο΄που και πέρασε από τους πρώτους, αλλά με πολλές δυσκολίες τον πήρανε πολύ αργότερα λόγω φρονημάτων.

Δούλεψε με πολλή αγάπη και ευσυνειδησία μοιράζοντας  εκτός από την αλληλογραφία τις συντάξεις αλλά και τους λογαριασμούς του Ο.Τ.Ε. και της ΔΕΗ σε όλα τα χωριά γύρω από τ Ανώγεια από την Αξό και τα υπόλοιπα χωριά στον Μυλοπόταμο μέχρι τις Γωνιές το Αστυράκι τον Καμαριώτη και τα υπόλοιπα χωριά έχοντας πάντα στο νού του μόνο την εξυπηρέτηση των συνταξιούχων στα προαναφερόμενα χωριά για τριάντα πέντε (35) συνεχόμενα χρόνια. Τον Οκτώβρη του 2000 βγήκε στη σύνταξη, αλλά το μυαλό του και η καρδιά του ήταν στο Ταχυδρομείο πάντα.

Ήταν ένας πολύ καλός Άνθρωπος για όλους, πολύ καλός σύζυγος και εξαιρετικός Πατέρας για τα δυο του παιδιά.

Τον χτύπησε όμως η χειρότερη αρρώστια της εποχή μας η άνοια και δυστυχώς έσκασε σαν βόμβα στο κορμί του. Η αρρώστια του κράτησε περίπου επτά χρόνια.

Τον χάσαμε πρόωρα. Η γυναίκα του και τα παιδιά του θα τον θυμούνται πάντα με αγάπη και ευχαριστούν όλο τον κόσμο που συμπαραστάθηκε καθ οιανδήποτε τρόπο στο βαρύ πένθος τους.

 

Η γυναίκα του : Ελένη Κουβίδη – Ανδρεαδάκη

Τα παιδία του

Μιχάλης Κουβίδης- Χαρούλα Κόκκινου

Αντιγόνη Κουβίδη

 

-Η Ανωγή ευχαριστεί θερμά την οικογένεια του για την προσφορά 100 ευρώ στη μνήμη του, χρήματα τα οποία θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της ενορίας του Αγίου Γεωργίου και τα φροντιστήρια Αγγλικών σε ενήλικες, μαθητές και πρόσφυγες. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

 

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->