Τίνος βοσκού την έγνοια εδα…
Θα ν’εχεις να σε τρώει…
Αγια Μαρίνα που ‘χάσες
Κι εσύ τον Πολυζωη..

11707871_943978615663149_5640937355747414371_o

Στις 14 Ιουνίου 2015 ο Πολυζώης Φασουλάς πέρασε στο πάνθεον των αθανάτων, των αυθεντικών Ανωγειανών, των δυναμικών αγωνιστών,των ανθρώπων των αισθημάτων και της τιμής. Η απώλεια του αφήνει τεράστιο κενό στην κοινωνία μας, αλλά και μεγάλη παρακαταθήκη για όλα όσα άφησε στο σύντομο αλλά παραγωγικό ταξίδι της ζωής του.

Η Ανωγή δέχτηκε προσφορές στην μνήμη του Πολυζώη της οποίες παραθέτουμε παρακάτω ευχαριστώντας τους όλους θερμά:

 – Ο Ορέστης Πασπαράκης του Πέτρο, από την Αμερική όπου ζει προσέφερε για τις ανάγκες της ηλεκτρονικής μας έκδοσης 100 δολάρια ,στην μνήμη του αγαπημένου του φίλου και σύντεκνου όπως μας ανάφερε.

– Ο Αχιλλέας Ηρακλή Κεφαλογιάννης προσέφερε 500 ευρώ στην Ανωγή και το Εργαστήρι Γνώσης για αγορά ηλεκτρονικού υπολογιστή που θα καλύψει ανάγκες τους.

– Ο Γιάννης Κουνάλης του Στελή προσέφερε στη μνήμη του Πολυζώη 50 ευρώ για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου.

– Η οικογένεια του Πολυζώη Φασουλά προσέφερε 100 ευρώ στην Ανωγή στη μνήμη του.

Για τον Πολυζώη Φασουλά έγραψε ο Σταύρος Βιτώρος ή Αγκούτσακας τα εξής:

Για τον Βοσκό της Αγίας Μαρίνας

Θείε Πολυζώη έτσα τον έλεγα 28 χρονών εκείνος 18 χρονών εγώ.
Οντε ν’ήμουνα μαντρατζής στην Αγιά Μαρίνα
Μη με λές μπρέ θείε μου λεγε και φορές μού πάιζε
τη τσίγκινη πιάτα στην κεφαλή και εζεύλωνε προς τα μέσα..
Και με πώς θα σε λέω του λεγα,
λέγε με μπρέ Πολυζώη η σκέτο Πολυζώη
μα μου χε μάθει ο μακαρίτης ο κύρης μου να
σέβομε τσι μεγαλήτερους μου
και μου κόλλησε η βελόνα και τον μακαρίτη τον ξάδερφό μου
το Μιχάλη Νικ Βιτώρο
λόγω που είχαμε είκοσι χρόνους διαφορά τον έλεγα και εκείνο θείο
Μου το χε χτυπήσει και αυτός, Μπρέ Σταύρο μου λεγε μη με λές θείε
Λέγε με μπρέ Μιχάλη η μπρέ ξάδερφε
Ζέλευλωνε και ξεζεύλωνε τη τσίγκινη πιάτα στη κεφαλή μου
ο Πολυζώης για να με κάμει να Μη το ναι λέω θείο
Ο μακαρίτης ο Μιχαήλος μια μέρα μια και μοναδική παραμονή
της Αγιάς Μαρίνας που έτυχα κεια είρθε απάνω τότεσας ξομένανε κεια έτυχε
να δεί τη πιάτα να προσγειώνετε στη κεφαλή μου και να μου πέφτει
το άδειο κουνέτο που εβάστουνα στη χέρα και είπε τη μαντινάδα
τη πρώτη μισή την άλλη την συμπλήρωσα εγώ γιατί δε θυμούμαι το
δεύτερο στιχάκι της.
Στου μαντρατζή τη κεφαλή τη πιάτα ξεζεβλώνει
Κι αδειο κουνέτο να βαστά η χέρα του ζεβλώνει
Ο Πολυζώης; Έζησε την καλή περίοδος της ζωής του
Από κοπελάκι του άρεσε η βοσκική και αποδείχτηκε
ένας από τους καλά καλούς κτηνοτρόφους τσι εποχής του
Ανήσυχο πνεύμα στα πολιτικά πιστός ιδεολογικά
ως το κόκαλο που λένε διετέλεσε και δημοτικός Σύμβουλος
και παρέμεινε στην Αγιά Μαρίνα ο μοναδικός βοσκός της
Όλη η αδερφοσύνη κάθενας από το μετερίζι του διαμόρφωσαν
Την πατρική τους κληρονομιά του αοριού και
με την συμβολή της Αρχαιολογίας και του μακαρίτη του
Γιάννη Σακελαράκη μετέτρεψαν την ζώμυθο σε ένα από
τα πιά αξιόλογα θέρετρα του βόρειο όγκου του ψηλορείτη
όλοι τους μα τονίζω τον Πολυζώη που ήταν πια ο Χαρίδημος
της βοσκοπούλας της Ζωμύθου, ο αητός της
Αγιάς Μαρίνας που λέει το δίστιχο
Τσι Αγιάς Μαρίνας ο Αητός μισεύει για τον άδη
Βαριά δουλειά ναι η βοσκική μα ναι δουλειά για άντρες
Είναι οι βοσκοί του αοριού τσι λευτεριάς οι αντάρτες
Τον Πολυζώη τονε φαε ο κόκαλος τσι μάντρας
Τον έφαε η επίμονη συνεπείς του δουλειά τσι βοσκικής
Τέσσερα κοπέλια είχε να αναθρέψει
Κάτεχε καλά τη τέχνη του βοσκού και είχε ένα γοητευτικό αόρη
Κάπου στα εξήντα του έπρεπε να ξεβοσκέψει
Έπεσε όμως ηρωικός μαχώμενος από την αγάπη του για τη βοσκική
Και έπεσε ξαφνικά κιας ήτανε και αητός και πρίνος
Έκαμε κατάχρηση στην βοσκική
Όταν πριν από ενάμιση χρόνο ήρθε και έκατσε στο καφενείο του Μίχαλου
Με αφορμή μιας κηδεία που γινότανε κειά; Ορθώθηκε στην καρέκλα του
Άφησε τα χέρια του κάτω ελεύθερα και σηκώνοντας ψηλά τη κεφαλή είπε
Ώωω ανακούφιση!
Θές κιανένα μαντρατζή του πα και μου είπε
Να ξεβγείς μαύρε και σύ;

Μοιραστείτε το:
  • Print
  • PDF
  • Twitter
  • Facebook

-

-->