Ο «γιατρός της καρδιάς μας», κ. Κωνσταντίνος Μερκούρης, μετά από μια πολυετή και σημαντική παρουσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, ανοίγει το δικό του ιατρείο καρδιομεταβολικής πρόληψης στα Ιλίσια

Ο κ. Μερκούρης, μεταξύ άλλων, καθιέρωσε το 2024, υπό την ιδιότητά του ως Διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Λαϊκού Νοσοκομείου, στο πρόγραμμα «Ευαγγελία Σμπώκου».

Ένα πρόγραμμα εθελοντικών επισκέψεων γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό» στο Κέντρο Υγείας Ανωγείων.

Η δράση αυτή αποτέλεσε την κορύφωση μιας προσπάθειας 12 ετών εθελοντικής προσφοράς, με στόχο την παροχή καρδιολογικών εξετάσεων στους κατοίκους των Ανωγείων και της ευρύτερης περιοχής του Μυλοποτάμου.

Ο Σύλλογος Ανωγειανών Αθήνας, αναγνωρίζοντας την πολύτιμη και ανιδιοτελή προσφορά του, στέκεται δίπλα του στο νέο του επαγγελματικό ξεκίνημα και του εύχεται ολόψυχα κάθε επιτυχία!

Γιατί οι άνθρωποι που προσφέρουν με αγάπη, ευαισθησία και συνέπεια στον συνάνθρωπο αξίζουν την εκτίμηση και τη στήριξή μας.

Κύριε Μερκούρη, σας ευχαριστούμε για όσα έχετε προσφέρει στον τόπο μας και σας ευχόμαστε να συνεχίσετε με τον ίδιο ζήλο και την ίδια αγάπη για τον άνθρωπο!

Καλή αρχή και κάθε επιτυχία στο νέο σας εγχείρημα!

KSM Prolipsis – Ιατρείο Καρδιομεταβολικής Πρόληψης

Θέτιδος 8, 1ος Όροφος, 11528 Αθήνα

213 035 7749

ΠΗΓΗ: Σύλλογος Ανωγειανών της Αθήνας

Η χθεσινή αναμέτρηση με το Νέο Ηρόδοτο στα Ανώγεια και το πέναλτι «εφεύρεση» στις καθυστερήσεις με το οποίο ο Αετός γνώρισε την ήττα με 0-1 ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον Αετό που εξέδωσε οργισμένη ανακοίνωση για την διαιτησία και την άνιση αντιμετώπιση που έχει σε αυτές τις πρώτες δέκα αγωνιστικές.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

ΩΣ ΕΔΩ! Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ!

Όταν οι συμπτώσεις επαναλαμβάνονται, παύουν να είναι συμπτώσεις.

Από την αρχή της φετινής αγωνιστικής περιόδου, ο Αετός Ανωγείων έχει επιλέξει τον δρόμο της σοβαρότητας, της αξιοπρέπειας και των χαμηλών τόνων. Παρά τις επανειλημμένες διαιτητικές αποφάσεις που θεωρούμε ότι έχουν αδικήσει κατάφωρα την ομάδα μας, επιλέξαμε να μη μιλήσουμε.

Όχι γιατί δεν βλέπαμε. Όχι γιατί δεν καταλαβαίναμε. Αλλά γιατί πιστεύουμε ότι το ποδόσφαιρο πρέπει να παίζεται μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

Σήμερα, όμως, το ποτήρι ξεχείλισε!

Και επειδή δεν θέλουμε να μιλάμε γενικά και αόριστα, παραθέτουμε συγκεκριμένα περιστατικά που έχουν σημαδέψει τη φετινή μας πορεία.

ΑΕΤΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ – ΡΟΥΒΑΣ (2-2)

Στο 90ό λεπτό, με την ομάδα μας να προηγείται 2-1, ο διαιτητής καταλογίζει πέναλτι υπέρ μας. Με παρέμβαση του βοηθού του, η απόφαση ανατρέπεται, καθώς υποδεικνύεται ότι η παράβαση έγινε εκτός περιοχής.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ενώ έχουν υποδειχθεί τέσσερα λεπτά καθυστερήσεων, η ομάδα μας δέχεται την ισοφάριση στο 97ο λεπτό και 50 δευτερόλεπτα!

Σχεδόν τέσσερα επιπλέον λεπτά πέρα από τον υποδειχθέντα χρόνο καθυστερήσεων!

Διαβάστε την συνέχεια... »

Την Τρίτη 10 Νοεμβρίου στις 7 μ.μ. θα γίνει η τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ανωγείων με 11 σημαντικά θέματα συζήτησης.

Διαβάστε την συνέχεια... »

Screenshot

Σημαντικές εξελίξεις και θετικές προοπτικές για το μέλλον των ορεινών περιοχών της χώρας αναδείχθηκαν στην ειδική συνεδρίαση με θέμα «Περιφερειακή Ανάπτυξη & Εδαφική Συνοχή: Νησιωτικότητα, Ορεινότητα & Αγροτική Οικονομία», στο πλαίσιο του Ετήσιου Τακτικού Συνεδρίου της Κ.Ε.Δ.Ε., που πραγματοποιείται στην Καλαμάτα, από τις 5 έως τις 7 Νοεμβρίου 2026.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ορεινών Περιοχών της Κ.Ε.Δ.Ε. και Δήμαρχος Ανωγείων, Σωκράτης Κεφαλογιάννης, παρουσίασε τις βασικές προτεραιότητες και τις διεκδικήσεις της Αυτοδιοίκησης για μια ολοκληρωμένη εθνική πολιτική ορεινότητας.

Διαβάστε την συνέχεια... »

ΦΩΤΟ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΑΜΟΛΗΣ

Η πυρπόληση της Μονής Αρκαδίου αποτελεί μια κορυφαία, στρατηγική πολιτική πράξη συλλογικής αντίστασης, με κύριο εκφραστή και πρωταγωνιστή τον Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά.

Η κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης, για την Θυσία του Αρκαδίου, μπροστά από το Μνημείο του Πυρπολητή της Μονής το 1866,  η φιλόλογος  Αρετή Σπαχή αναδεικνύει την προσωπικότητα του 25χρονου ατρόμητου αγωνιστή από τα Ανώγεια, τεκμηριώνοντας ότι η απόφασή του να ανατινάξει τη Μονή δεν ήταν απλώς μια πράξη παλικαριάς, αλλά το αποτέλεσμα της βαθιάς επαναστατικής και δημοκρατικής του συνείδησης. Μέσα από τις ιδέες του Γαριβαλδινού κινήματος, του σοσιαλισμού και την αγωνιστική οικογενειακή του παράδοση, ο Σκουλάς ενσάρκωσε το όραμα για μια πατρίδα ελεύθερη.

Σήμερα, σε μια εποχή διεθνών γεωπολιτικών συγκρούσεων, πολέμων και απειλής των δημοκρατικών ελευθεριών, η Θυσία του Αρκαδίου παραμένει ένας επίκαιρος φάρος και οδηγός για τον συλλογικό αγώνα των λαών με στόχο την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την παγκόσμια ειρήνη.

Η ομιλία της Αρετής Σπαχή έχει ως εξής:

«Κύριε Δήμαρχε, κυρίες  και  κύριοι εκπρόσωποι  της Δημοτικής Αρχής Ανωγείων, των Τοπικών  Πολιτικών και  Αυτοδιοικητικών Θεσμών, των  Εκκλησιαστικών  Αρχών και  των Μαζικών Φορέων,

Κυρίες και Κύριοι ,που  με την παρουσία σας τιμάτε  την  σημερινή εκδήλωση,

Αγαπητοί Μαθητές/τριες, Φίλες και Φίλοι,

εκφράζω, κατ’ αρχάς, τις ευχαριστίες μου προς τους υπεύθυνους της εκδήλωσης  για την τιμητική ανάθεση της εκφώνησης του πανηγυρικού στη μνήμη του αείμνηστου Πυρπολητή, του  Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά, που ανατίναξε τη  Μονή του Αρκαδίου στις 9 Νοέμβρη 1866 , αλλά και στη μνήμη όλων των αγωνιστών που -είτε επιλέγοντας την τραγική αυτοθυσία της αυτοπυρπόλησης, είτε πέφτοντας στα πεδία των μαχών- μας κατοχύρωσαν το ιερό δικαίωμα να έχουμε πατρίδα σε αυτή την αιματοβαμμένη γωνιά της Μεσογείου που δοκίμασε, για πολλούς αιώνες, την κατοχική σκλαβιά από ισχυρούς δυνάστες και εξακολουθεί να αποτελεί πόλο διεκδίκησης και ελέγχου τους,  στη δύσκολη ιστορική περίοδο που διανύουμε.

ΑΠΟΤΙΣΗ ΦΟΡΟΥ ΤΙΜΗΣ : στους νεκρούς Ήρωες του Αρκαδίου και της τριετίας της Επανάστασης 1866-69

Από αυτό εδώ το βήμα σήμερα, πρώτα πρώτα, έχουμε το ιερό χρέος να αποτίσουμε φόρο τιμής στον ήρωα, μπροστάρη αγωνιστή και ατρόμητο μπουρλοτιέρη Μανόλη Σκουλά και μαζί με αυτόν, σε όλους τους αδούλωτους 964 ήρωες που κλείστηκαν στη Μονή Αρκαδίου το Νοέμβρη του 1866 σαν άλλοι «ελεύθεροι πολιορκημένοι», στους 864 που ολοκαυτώθηκαν και στους 100 που αιχμαλωτίστηκαν.

Ταυτοχρόνως, αποτίουμε φόρο τιμής σε όλους τους ήρωες Ανωγειανούς που θυσιάστηκαν στην τριετία της μεγάλης Κρητικής Επανάστασης του 1866-69. Σε αυτά τα παλικάρια που πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της Λευτεριάς και έδειξαν απαράμιλλο θάρρος και αυταπάρνηση, είτε πριν είτε μετά το ολοκαύτωμα, επιβεβαιώνοντας στην πράξη την πρωτοπόρα αγωνιστική δράση των Ανωγειανών και την καθοριστική συμμετοχή τους στη συλλογική πάλη για την αποτίναξη του ζυγού της Δουλείας.

Τιμή και δόξα στους  ατρόμητους αγωνιστές που έπεσαν πριν το ολοκαύτωμα, εμψυχώνοντας και  ανοίγοντας το δρόμο για τον μεγάλο ξεσηκωμό:

Νικόλαο και Μανόλη Σκουλά, Γεώργιο Κρασσά, Γεώργιο Ξυλούρη και Στυλιανό Κεφαλογιάννη που  όρθωσαν ισχυρές αντιστάσεις και  έπεσαν   στη μάχη της Τυλίσσου

( Σεπτέμβρης  1866)

Τιμή και δόξα στους μαχητές που συνέχισαν τον ηρωϊκό αγώνα και μετά το ολοκαύτωμα, δηλώνοντας το αδούλωτο φρόνημα  και την ανυπότακτη συνείδησή τους απέναντι στην τρομοκρατία των Οθωμανών τυράννων :

Δημήτρη Σπαχή,  Γεώργιο Σπινθούρη, Ζαχαρία Σπινθούρη και Γεώργιο Μανουρά  που πάλεψαν παλικαρίσια  και έπεσαν     στη μάχη του Ομέρ κοντά στο χωριό Δοξαρό

(  Μάης  1867)

Γεώργιο Καλλέργη που   αγωνίστηκε σθεναρά   και έπεσε  στη μάχη του  Καμαριώτη

( Γενάρης 1867)

Γιάννη Καράτζη, Γιάννη Καλέντη και Ζαχαρία Πλεύρη που    αντιστάθηκαν με  γενναιότητα    και έπεσαν  τη  μάχη « του Σωρού»( Απρίλης 1867)

Επειδή όμως για τις μεγάλες πράξεις της εθελοθυσίας, ο πεζός λόγος αποδεικνύεται πάντα μικρός και στενόχωρος, θα δανειστώ -τούτη τη δύσκολη στιγμή της νοερής συνάντησης με τους νεκρούς αγωνιστές μας- τη λυρική φωνή του ποιητή που έχει τη μαεστρία να καταργεί τον στόμφο της υμνητικής κενολογίας, να γεφυρώνει τις χρονικές αποστάσεις, να διασπά το αδιαπέραστο τείχος του θανάτου και να απευθύνεται σε κάθε αγωνιστή, με την οικειότητα του β’ ενικού προσώπου, δηλώνοντάς του σεμνά:

«Πάνω στο χώμα το δικό σου λέμε τ’ όνομά μας.
Πάνω στο χώμα το δικό σου σχεδιάζουμε τους κήπους και τις πολιτείες μας.
Πάνω στο χώμα σου Είμαστε. Έχουμε πατρίδα.

Έχω κρατήσει μέσα μου την ντουφεκιά σου.

Έπαιξες τη φωτιά….
Έπαιξες τη φωνή της ελπίδας εκεί που δεν υπήρχε φωνή».

Και πράγματι αυτοί οι ήρωες -ξεπερνώντας τα όρια της ανθρώπινης αντοχής- μπόρεσαν να κρατήσουν «τη φωτιά» στα χέρια τους σαν το μοναδικό και τραγικό όπλο της ελπίδας «εκεί που δεν υπήρχε φωνή», εκεί που ο τρόμος του ισχυρού καταπίεζε τον πόθο της λευτεριάς και άφηνε ανοιχτή την πληγή της συλλογικής αξιοπρέπειας.

ΑΝΑΓΚΑΙΑ: Η Αναφορά στις  Ιστορικο-Κοινωνικές Συνθήκες και η Ανάδειξη της Αλήθειας

Κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι, η απότιση φόρου τιμής στους ήρωες αγωνιστές και μάλιστα σε αυτούς που -με την αδιάλειπτη συλλογική πάλη τους- «άναψαν τη δάδα» της ελπίδας και σηματοδότησαν ένα ιστορικό πέρασμα από την κατοχική καταχνιά στο δρόμο για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση δεν μπορεί και δεν πρέπει να περιορίζεται στον ύμνο του απαράμιλλου θάρρους και της αδιαμφισβήτητης παλικαριάς τους. Ο πατριωτικός, ιδεολογικός και ηθικός πήχυς του αγώνα τους επιτάσσει και το φώτισμα των συνολικότερων ιστορικών και κοινωνικών συνθηκών που διαμόρφωσαν το κλίμα του  καθολικού ξεσηκωμού στην Κρήτη το 1866-69.Του ξεσηκωμού που έφερε στο φως την αστραφτερή σαν διαμάντι και βαθιά κρυμμένη ιστορική αλήθεια πως «όταν η σκλαβιά είναι νόμος, η Αντίσταση είναι καθήκον».

Το βάρος αυτής της αλήθειας είναι αναντίρρητα μεγάλο για τους ώμους των αγωνιστών που το σήκωσαν και το σηκώνουν σε κάθε ιστορική φάση,  αλλά , σίγουρα, και για την πέννα των διανοητών που καλούνται να αποτυπώσουν στο χαρτί το μέγεθος και το περιεχόμενό της.

Έχοντας απόλυτη συνείδηση αυτού του ωραίου βάρους της Συλλογικής Αξιοπρέπειας που κληρονομήσαμε ως κοινωνικό σώμα των Ανωγείων, θα προσπαθήσω σήμερα να εστιάσω σε κάποια βασικά πολιτικο-κοινωνικά και πολεμικά γεγονότα που απεικονίζουν σημαντικές πλευρές του σύνθετου καμβά της Επανάστασης του 1866, έχοντας ως πυξίδα τη θέση του εθνικού μας ποιητή Δ. Σολωμού που τονίζει: «το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές».

Παρακολουθώντας αυτήν την επιταγή, αλλά και τη λυρική έκκληση του έτερου ρούκουνα των γραμμάτων και πρωτομάστορα της ποίησης Κ. Παλαμά -που καλεί την αλήθεια να φανερωθεί («Αλήθεια, δίψα των σοφών παντοτινή… Φανερώσου/ δεν έχουμ’ άλλο πιο βαθύ καημόν απ’ τον καημό σου»)-, αισθάνομαι έντονο το πρόσταγμα  της συνείδησης για την ανάγκη ανάδειξης της ιστορικά πια τεκμηριωμένης αλήθειας, ότι ο θαρραλέος αγωνιστής Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλάς -ο μυημένος στις επαναστατικές ιδέες του καιρού του- ήταν ο μπουρλοτιέρης της Μονής του Αρκαδίου και έγινε, την συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, ο συλλογικός εκφραστής του εθνικά σκλαβωμένου και κοινωνικά καταπιεσμένου Κρητικού λαού,  επειδή αυτό επέτασσαν οι υποκειμενικοί όροι της ιδεολογικής και πατριωτικής συνείδησής του, αλλά και οι  αντικειμενικές συνθήκες της  συλλογικής λαϊκής  πάλης, στην οποία είχε ενταχθεί από τα φοιτητικά του χρόνια,  με θέρμη, ανιδιοτέλεια και αξιοθαύμαστη παλικαριά. Με αυτή την έννοια, η εξάλειψη της αδικίας σχετικά με την πρωτοπόρα και καθοριστική επαναστατική δράση του τιμώμενου Πυρπολητή Μανόλη Σκουλά -αδικία που σκιάζει το ιστορικό τοπίο πάνω από ενάμιση αιώνα, στη βάση της υπηρέτησης πολυποίκιλων συμφερόντων και σκοπιμοτήτων- είναι υπόθεση που αφορά όχι μόνο την επιστημονική κοινότητα και τους οικείους του Πυρπολητή, αλλά όλο το σώμα της δημοκρατικής κοινωνίας.

Η ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ: Πολιτική Πράξη  Συλλογικής Αντίστασης και Εθελοθυσίας

Ξεκινώντας από τη γενική παραδοχή ότι οι εθνικο-απελευθερωτικοί και κοινωνικοί αγώνες ξεδιπλώνονται στον μεγάλο ιστορικό καμβά των αντιθέσεων που διαμορφώνει ο χάρτης κάθε εποχής και από τη θέση ότι η προσωπική στάση της παλικαριάς και της αυτοθυσίας είναι αντανάκλαση της ιδεολογικής συνείδησης του αγωνιστή, αλλά και αποτύπωμα της κοινωνικής καταγωγής και της αγωγής του, θα προσπαθήσω , όσο γίνεται πιο πυκνά και  αφαιρετικά,  να σκιαγραφήσω τις διεθνείς και εσωτερικές συνθήκες αυτού του ηρωικού ολοκαυτώματος και γενικά της Επανάστασης του 1866-69- που από πολλούς ιστορικούς κρίνεται εφάμιλλη της επανάστασης του 21- και να τονίσω ότι η ανατίναξη ενός οργανωτικού κέντρου μιας επανάστασης, όπως ήταν η Μονή του Αρκαδίου το 1866, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια γενναία εκδήλωση της νεανικής αυθορμησίας. Πρέπει να κρίνεται ως μια Πολιτική Πράξη Αντίστασης και Εθελοθυσίας που έχει ιδεολογικό περιεχόμενο, στρατηγικό στόχο και πολιτική οργανωτική βάση. Κυρίως,  πρέπει να προσεγγίζεται  ως έκφραση μιας βαθιάς ιστορικής γνώσης ότι η πατρίδα είναι «γεννημένη μες από φωτιές, από κραυγές κ’ αίματα», όπως τονίζει πάλι ο ποιητής.

Μέσα σε αυτές τις φωτιές της ένοπλης επαναστατικής πάλης του Κρητικού λαού, μέσα από τις συμπληγάδες των ανταγωνιστικών γεωστρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων των ισχυρών δυνάμεων της εποχής (της Αγγλίας, της Γαλλίας και  της Ρωσίας ) διαμορφώνονται οι συνθήκες του ηρωϊκού ξεσηκωμού το1866 στην Κρήτη.

Ο ξεσηκωμός αυτός αντανακλά ετεροχρονισμένα τα Πανευρωπαϊκά Εθνικο-απελευθερωτικά και δημοκρατικά κινήματα του 1848.Αντλεί θεωρητική πείρα και οργανωτική εμπειρία από αυτά, αλλά και παράλληλα συνδέεται άρρηκτα με όλες τις προηγούμενες εξεγέρσεις και μετατρέπεται σε καταλύτη που επηρεάζει σοβαρά τις εξελίξεις σε όλο το φάσμα του οξυμμένου Ανατολικού Ζητήματος, βασικός πυλώνας του οποίου αποτελεί το Κρητικό ζήτημα.

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ  ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Στη βάση αυτή, είναι προφανές ότι το ολοκαύτωμα της Μονής του Αρκαδίου στις 9 Νοέμβρη του 1866 αποτέλεσε την κορωνίδα μιας αδιάλειπτης, μακρόχρονης και ασίγαστης επαναστατικής λαϊκής πάλης που είχε ως αφετηρία της τον ξεσηκωμό του 1821, ο οποίος οδήγησε το 1830 στη συγκρότηση ενός  μικρού  και υποτελούς στις μεγάλες δυνάμεις ελληνικού κράτους, με ασφυκτική συνοριακή γραμμή η οποία δεν… συμπεριελάμβανε πολλές περιοχές της Οθωμανοκρατούμενης ηπειρωτικής Ελλάδας, όπως και την Κρήτη. Την Κρήτη που την ίδια χρονιά ντύνεται τη νέα μαύρη φορεσιά της Αιγυπτιακής Κατοχής, με την επίσημη παραχώρησή της από τον Σουλτάνο στον αιμοσταγή Μωχάμετ Άλυ ως ανταμοιβή του για τις …υπηρεσίες του στην καταστολή της Επανάστασης στην Πελοπόννησο. Όμως και, με τη νέα μορφή της Αιγυπτιακής Κατοχής, ο πόθος για τη Λευτεριά δεν καταλαγιάζει.

Διαβάστε την συνέχεια... »

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΠΑΓΚΕΡΗΣ

ΦΩΤΟ ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΑΜΟΛΗΣ

Σε μια σεμνή και όμορφη εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Ανωγείων, τιμήθηκαν και φέτος οι ήρωες της Αρκαδικής Εθελοθυσίας, στον χώρο του ανδριάντα του πυρπολητή της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, Εμμανουήλ Αναγνώστου Σκουλά. 160 χρόνια μετά, η μνήμη παραμένει άσβεστη για όσους “πέταξαν” προς την Ελευθερία μέσα από τις φλόγες και το μπαρούτι στην ανατίναξη της Μονής που συντάραξε ολόκληρη την Ευρώπη και αποτελεί από τότε παράδειγμα σε αγώνες για τη λευτεριά και την αντίσταση κατά όσων παραβιάζουν τα ιερά και τα όσια ενός ολόκληρου λαού.

Παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και τις χαμηλές θερμοκρασίες, αρκετός κόσμος  επίσημοι και απλοί πολίτες, βρέθηκε εκεί για να τιμήσει την ιστορική ημέρα, ενώ την εκδήλωση τίμησαν και πολλοί μαθητές των σχολικών μονάδων των Ανωγείων.

Το παρών επίσης έδωσαν οι βουλευτές Ηρακλείου,  Σωκράτης Βαρδάκης, από τον ΣΥΡΙΖΑ , Μανόλης Συντυχάκης από το ΚΚΕ, ο Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος Νίκος Ξυλούρης, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Νίκος Σκουλάς, ο διοικητής του 545 Αερομεταφερόμενου τμήματος πεζικού Αντισυνταγματάρχης Πεζικού Γεώργιος Κοντός, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του δήμου Μίνωα Πεδιάδας Καλλιόπη Αποστολογιωργάκη-Χαιρέτη, ο Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας του δήμου Αρχανών Αστερουσίων Εμμανουήλ Αντωνακάκης, η Αντιδήμαρχος Ανωγείων Μαρία Φιολιτάκη, ο πρόεδρος του ΔΣ Μιχάλης Δραμουντάνης.

Αρχικά ιερωμένοι του χωριού πραγματοποίησαν επιμνημόσυνη δέηση στον χώρο του ανδριάντα ενώ ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.

Το ιστορικό της ημέρας ανέπτυξε σε μια δυναμική ομιλία η φιλόλογος Αρετή Σπαχή, με τίτλο “Το ηρωικό Ολοκαύτωμα της Μονής του Αρκαδίου: Η πρωτοπόρα δράση του θαρραλέου αγωνιστή και μπουρλοτιέρη Εμμανουήλ Σκουλά. 160 χρόνια μαχητικής αντίστασης του λαού στους δυνάστες.” Την ομιλία της παρουσιάζουμε ολόκληρη σε άλλη δημοσίευση.

Ο δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης σε χαιρετισμό του αναφέρει μεταξύ άλλων:

“Το 1866, χιλιάδες άνθρωποι, μαχητές, γυναίκες και παιδιά, επέλεξαν να μην υποταχθούν. Η θυσία τους δεν ήταν ήττα. Ήταν χαραυγή ελευθερίας που αφύπνισε την συνείδηση της Ευρώπης και στήριξε τον αγώνα της Κρήτης για την Ένωση με την Ελλάδα.

Οι Ανωγειανοί γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει αντίσταση. Η ιστορία μας είναι γραμμένη με θυσίες για την πατρίδα. Γι’ αυτό η μνήμη του Αρκαδίου μας αγγίζει βαθιά και μας βαραίνει με ευθύνη να παραδώσουμε στα παιδιά μας τις αξίες που υπερασπίστηκαν εκείνοι με τη ζωή τους, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την αγάπη για τον τόπο.” καταλήγει.

Αθάνατοι όλοι οι ήρωες της Αρκαδικής Εθελοθυσίας!

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΑΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1866-1868

Κατά τη διάρκεια της μεγάλης Κρητικής Επανάστασης που κατέχει κορυφαία θέση στη μακρά σειρά των επαναστατικών κινημάτων και συγκεκριμένα τα πρώτα χρόνια, 1866- 1868, έχασαν τη ζωή τους οι παρακάτω Ανωγειανοί τους οποίους τιμούμε :

Διαβάστε την συνέχεια... »