Archive for Δεκεμβρίου 2019

ρεπορτάζ:Γιώργης Μπαγκέρης

Φωτογραφίες:Τζούλια Νταγιαντά

Σε μια υπέροχη εκδήλωση που διοργάνωσαν οι εκπαιδευτικοί του πρώτου Δημοτικού σχολείου Ανωγείων, με πρωταγωνιστές τα παιδιά και το βιβλίο, πραγματοποιήθηκε η τελετή της ονοματοδοσίας της νέας σχολικής βιβλιοθήκης, σε “Γεώργιος Σμπώκος” προς τιμήν του πρώην δημάρχου Ανωγείων, συνταξιούχου εκπαιδευτικού και ακούραστου “εργάτη” και καταγραφέα της ιστορίας, των ηθών, των παραδόσεων και των αξιών του τόπου μας. Συγκινημένος και δακρυσμένος ο Γιώργης Σμπώκος θα δηλώσει αργότερα στην ΑΝΩΓΗ ότι η σημερινή ήταν “η σημαντικότερη ημέρα στην έως τώρα ζωή μου, καθώς τιμήθηκα από τον χώρο της εκπαίδευσης, εκεί όπου αφιέρωσα όλο μου τον εαυτό”. Η νέα σχολική βιβλιοθήκη, στεγάζεται πλέον σε ένα ιδιαίτερα καλαίσθητο χώρο στον δεύτερο όροφο του δημοτικού και στόχο έχει την μετάδοση της γνώσης στους μαθητές, αλλά και η δημιουργία ενός ευρύτερου πλαισίου δράσης στην κοινωνία των Ανωγείων, ώστε όλος ο κόσμος να γίνει κοινωνός της μαγείας της ανάγνωσης ενός βιβλίου.

Στο αμφιθέατρο του δημοτικού σχολείου, βρέθηκαν σήμερα Τρίτη 10 Δεκεμβρίου, για να τιμήσουν την μορφή του Γεωργίου Σμπώκου, ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης, ο πρώην δήμαρχος Εμμανουήλ Καλλέργης, οι Αντιδήμαρχοι Ανωγείων Λευκοθέα Κουνάλη και Λευτέρης Μανουράς, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Μιχάλης Δραμουντάνης,η διευθύντρια του Σταυράκειου Λυκείου Μαίρη Μπαγκέρη, αλλά και συνάδελφοι εκπαιδευτικοί, η οικογένεια, φίλοι και συγχωριανοί του τιμώμενου προσώπου. Στην διάρκεια της εκδήλωσης, πέραν των ομιλιών, παρουσιάστηκαν θεατρικά και μουσικά δρώμενα από μαθητές του δημοτικού, που καθοδηγούμενοι άψογα από τους δασκάλους τους, παρουσίασαν στους παρευρισκόμενους την δική τους οπτική για τη σχέση του ανθρώπου με το βιβλίο, τη σημασία της γνώσης, του σεβασμού σε όλους τους πολιτισμούς και της διαφορετικότητας. Ιδιαίτερα χειροκροτήθηκε το θεατρικό δρώμενο των μαθητών της Τρίτης Τάξης με τίτλο “Του βιβλίου της αξία δυναμώνει η φιλία”,αλλά και τα τραγούδια των μαθητών της Πέμπτης τάξης παρμένα τόσο από τα βιβλία του Γεωργίου Σμπώκου και κυρίως από το “Ανώγεια: Η ιστορία μέσα από τα τραγούδια τους”, αλλά και πιο σύγχρονων ακουσμάτων όπως τα “Μαλαματένια λόγια”, το “Τούτο τον μήνα” και τέλος τον “Ακροβάτη”! Παράλληλα δυο μικροί μαθητές με λύρα και μαντολίνο τραγούδησαν τις δυο μαντινάδες που με τους συμμαθητές τους είχαν ετοιμάσει για τα σημερινά εγκαίνια της σχολικής βιβλιοθήκης, στις οποίες αναφέρουν:

“Ένα βιβλίο αγάπησα του Δάσκαλου του Σμπώκου,

που υμνούσε πόλεις και χωριά και τσ’ ομορφιές του τόπου.

Και τ’ όνομα του δώσαμε εις τη βιβλιοθήκη,

γιατί το έργο του τιμά ολάκερη την Κρήτη!”

Τέλος παρουσιάστηκε σε βίντεο μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που πήραν οι μαθητές του ΣΤ1 και ΣΤ2 τμημάτων του δημοτικού σχολείου, από τον Γεώργιο Σμπώκο, σε μια συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στον χώρο της Δημοτικής βιβλιοθήκης στο δημαρχιακό μέγαρο την Τρίτη 26 Νοεμβρίου. Στη συνέντευξη ο πρώην δήμαρχος Ανωγείων αναφέρεται στα δύσκολα μαθητικά του χρόνια, τον πόλεμο, την απόφαση του να γίνει εκπαιδευτικός και μετέπειτα και δήμαρχος Ανωγείων, αλλά και πως κατέληξε ως συγγραφέας πολλών βιβλίων με αποκλειστικό θέμα σε όλα τα Ανώγεια, την ιστορία, τα ήθη και έθιμα τους.

Πριν την τελετή πραγματοποιήθηκε ο καθιερωμένος αγιασμός από τους ιερωμένους του χωριού.Η διευθύντρια του πρώτου δημοτικού Έφη Χατζάκη, παρέδωσε στον Γιώργη Σμπώκο μια τιμητική πλακέτα στην οποία αναγράφεται:”Το πρώτο δημοτικό σχολείο Ανωγείων, σε αναγνώριση της συγγραφικής δραστηριότητας και της ανεκτίμητης προσφοράς στην εκπαίδευση, του δασκάλου και πρώην δημάρχου Ανωγείων Γεωργίου Σμπώκου, ονομάζει τη βιβλιοθήκη του σχολείου σε βιβλιοθήκη 1ου δημοτικού σχολείου Ανωγείων Γεώργιος Σμπώκος”. Επίσης ένας μαθητής του έδωσε μια ανθοδέσμη και μια κορνίζα όπου αναγράφονται οι δυο μαντινάδες των μαθητών που αναφέραμε προηγουμένως. Ακολούθησαν ομιλίες από την Έφη Χατζάκη. την εκπαιδευτικό Αγάπη Καλομοίρη υπεύθυνη της βιβλιοθήκης που με κόπο μηνών συγκέντρωσε και ταξινόμησε εκατοντάδες βιβλίων, του δημάρχου Ανωγείων Σωκράτη Κεφαλογιάννη και τέλος του ίδιου του Γεωργίου Σμπώκου που μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση.

Μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης ο Γεώργιος Σμπώκος δήλωσε στην ΑΝΩΓΗ:

“Η σημερινή ημέρα μπορώ να πω ότι είναι η μεγαλύτερη στη ζωή μου. Μου απέδωσαν τιμές που νομίζω ήταν πολλές και παραπάνω από όσο έπρεπε. Ευχαριστώ το προσωπικό του σχολείου, ευχαριστώ τον Δήμο, ευχαριστώ όσου με τίμησαν εδώ με την παρουσία τους.Πιστεύω εφόσον υπάρξουν χρόνια σε μια ακόμα καλύτερη συνεργασία, ώστε να βοηθήσω περισσότερο και στη βιβλιοθήκη και σε άλλα θέματα που μπορεί να έρθουν. Ήταν μια μέρα συγκινητική. Μια μέρα χαράς για μένα μεγάλη. Πρώτη φορά αισθάνομαι όπως αισθάνθηκα σήμερα.Με το να πάρω την τιμή αυτή και μάλιστα μέσα από το χώρο της εκπαίδευσης στον οποίο αφιέρωσα και την τελευταία ικμάδα της δύναμης μου. Αυτή η αναγνώριση σημαίνει πολλά πράγματα για μένα..”

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ:

ΕΦΗ ΧΑΤΖΑΚΗ, ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

Αιδεσιμότατοι, κύριε Δήμαρχε, κ. Αντιδήμαρχοι κ. Δημοτικοί Σύμβουλοι.κ εκπρόσωποι Υπηρεσιών, κ. συνάδελφοι, αγαπητοί γονείς!!
Σας καλωσορίζουμε στην τελετή εγκαινίων της νέας μας σχολικής βιβλιοθήκης και της ονοματοδοσίας αυτής σε «Βιβλιοθήκη 1ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων -Γεώργιος Σμπώκος».
Λέγεται πως η καρδιά στο σύγχρονο σχολείο με το νέα εκπαιδευτικά προγράμματα είναι η βιβλιοθήκη του, η οποία καλείται σήμερα να καλύψει την απουσία της γειτονιάς, του παιχνιδιού, των παραμυθιών της γιαγιάς και να γίνει η διέξοδος στο βαρυφορτωμένο πρόγραμμα του σημερινού μαθητή.
Στο δικό μας Σχολείο η καρδιά άλλαξε θέση και επιτέλους έφτασε η ώρα της ολοκληρωμένης και πλήρους αξιοποίησης του νέου και αναβαθμισμένου χώρου αλλά και του εξοπλισμού της σχολικής βιβλιοθήκης!

Πριν από τη δημιουργία της νέας βιβλιοθήκης υπήρχε η παλιά βιβλιοθήκη του Σχολείου, η οποία διέθετε πλούσιο υλικό και πολλές εγκυκλοπαίδειες. Η βιβλιοθήκη αυτή λειτουργούσε ως δανειστική για τους μαθητές και τους δασκάλους και στεγαζόταν σε μια μικρή αίθουσα δίπλα στο κυλικείo. Επειδή η αίθουσα αυτή δεν πληρούσε σε μέγεθος και εξοπλισμό τις ανάγκες μιας σύγχρονης βιβλιοθήκης-αναγνωστηρίου απευθυνθήκαμε στον τότε και τώρα Δήμαρχο Ανωγείων κ. Σωκράτη Κεφαλογιάννη και υποβάλαμε το αίτημά μας. Βρήκαμε άμεση ανταπόκριση και χώρο για τη δημιουργία μιας νέας βιβλιοθήκης που να πληροί τις σύγχρονες προδιαγραφές, παίρνοντας ένα τμήμα του μεγάλου διαδρόμου του ορόφου και διαμορφώνοντάς το κατάλληλα. Σε σύντομο χρόνο η νέα βιβλιοθήκη ήταν έτοιμη με τα ράφια της για μετακόμιση και τακτοποίηση των βιβλίων.Η βιβλιοθήκη άρχισε να λειτουργεί ως δανειστική και πέρσι με την ενεργοποίηση του νόμου 1566 περί ίδρυσης σχολικών βιβλιοθηκών και την ανάπτυξη του συστήματος του δικτύουβρεθήκαμε έτοιμοι σχεδόν να ενταχθούμε στο δίκτυο.Είχαμε τα απαιτούμενα τετραγωνικά, υποβάλαμε το αίτημά μας στο Υπουργείο και ενταχθήκαμε στην πρώτη φάση επιτυχώς. Μέχρι τα Χριστούγεννα πέρσι είχε αποκτηθεί όλος ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός Η/Υ και προτζέκτορας υψηλής ανάλυσης, αξίας χιλίων διακοσίων πενήντα ευρώ και βιβλία παιδαγωγικά και λογοτεχνικά, αξίας χιλίων επτακοσίων πενήντα ευρώ. Ήταν το δώρο της Ένταξής μας στο Πανελλήνιο Δίκτυο Σχολικών Βιβλιοθηκών, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και ήταν κοινό για όλες τις βιβλιοθήκες του Δικτύου. Το πρώτο στάδιο ήταν η καταγραφή των τίτλων στο σύστημα του Δικτύου το οποίο διήρκεσε όλη την υπόλοιπη χρονιά. Πρόσφατα δωρήθηκαν και έπιπλα,τραπέζι συνεδριάσεων και γραφείο Η/Υ από την κ. Γεωργία Κεφαλογιάννη, σύζυγο Κωσταντίνου Σμπώκου και έτσι η βιβλιοθήκη εξοπλίστηκε πλήρως. Να ευχαριστήσουμε θερμά με την ευκαιρία για την άμεση ανταπόκριση στα αιτήματα του Σχολείου το Δήμαρχο κ. Σωκράτη Κεφαλογιάννη και το Δήμο Ανωγείων καθώς και τη κ. Γεωργία Κεφαλογιάννη αλλά και όλους τους δωρητές βιβλίων που είναι πολλοί.
Η νέα βιβλιοθήκη όμως που εγκαινιάζουμε σήμερα έχει να επιτελέσει ακόμη ουσιαστικότερο ρόλο από αυτό της δανειστικής. Η φιλοσοφία της σύγχρονης βιβλιοθήκης συμβαδίζει με τις νέες αντιλήψεις για τη σχέση δασκάλου –μαθητή. Το παραδοσιακό μοντέλο διδασκαλίας εδώ και χρόνια αντικαταστάθηκε από ένα άλλο μαθητοκεντρικό. Στη διαδικασία αυτή ο μαθητής δεν είναι πια ο παθητικός δέκτης και ο εκπαιδευτικός ο παντογνώστης, η αυθεντία. Για την κατάκτηση της γνώσης ο μαθητής αυτενεργεί, διατυπώνει τα δικά του ερωτήματα, επιλέγει διάφορες πηγές και ωθείται να αναπτύξει κριτική και ερευνητική σκέψη. Η γνώση δεν είναι κάτι δεδομένο αλλά οικοδομείται σταδιακά και δια βίου. Η σύγχρονη βιβλιοθήκη λοιπόν πρέπει να είναι ένας χώρος ζωντανός, εκεί οι μαθητές μαθαίνουν να ερευνούν να χαίρονται τη χαρά της έρευνας και να διευρύνουν τις γνώσεις τους.Φιλοδοξούμε, σταδιακά, η νέα μας βιβλιοθήκη να αποτελέσει ένα συμπλήρωμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της σχολικής ζωής.Βέβαια για να επιτελέσει σωστά το ρόλο της θα πρέπει να διαθέτει πλήθος και ποικιλία χρήσιμου υλικού, τόσο στη διδασκαλία όσο και στην υποβοήθηση της μάθησης κάτι το οποίο θα προσπαθήσουμε να εμπλουτίσουμε με κάθε τρόπο..
Βέβαια, η Βιβλιοθήκη του Δικτύου, σε μια προχωρημένη οργάνωση,προκειμένου να υποστηρίξει την ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας μπορεί μόνη ή συνεργαζόμενη με τις βιβλιοθήκες του δικτύου, να υλοποιήσει εκπαιδευτικά προγράμματα, να οργανώσει,εκθέσεις βιβλίων και διάφορες εκπαιδευτικές δραστηριότητες.Φιλοδοξεί να γίνει το μέσο ανταλλαγής πληροφοριών, γνώσης και επικοινωνίας ανάμεσα στις βιβλιοθήκες,, να σχεδιάζει και να οργανώνει πανελλήνιες και διεθνείς δράσεις, και να προσφέρει διαρκή υποστήριξη και ενημέρωση στις βιβλιοθήκες – μέλη του. Επίσης μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας γενικότερα θετικής στάσης της κοινωνίας απέναντι στο βιβλίο.
Με την ένταξή μας στο Δίκτυο, κληθήκαμε να ονοματοδοτήσουμε τη βιβλιοθήκη μας και έτσι κατόπιν απόφασης του Συλλόγου Διδασκόντων η βιβλιοθήκη αποφασίστηκε να ονομαστεί «Βιβλιοθήκη 1ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων-Γεώργιος Σμπώκος». Το όνομα του Γεωργίου Σμπώκου προτάθηκε για την ανεκτίμητης αξίας προσφορά του στη συγγραφή και τα γράμματα καθώς και για την πολύπλευρη προσφορά του στην κοινωνία των Ανωγείων,
Το τιμώμενο πρόσωπο, ο κ. Γεώργιος Σμπώκος, εκπαιδευτικός καταρχήν, Δήμαρχος αργότερα και πολυγραφότατος συγγραφέας έλαβε τη μέγιστη τιμή από την Ακαδημία Αθηνών για το ανεκτίμητης αξίας συγγραφικό έργο του! Καταρχήν τιμήθηκε για το πεντάτομο έργο του «Τα Ανωγειανά»το οποίο αναφέρεται στην ιστορία , τη μουσική παράδοση τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας και αργότερα βραβεύθηκαν τέσσερα ακόμη βιβλία του, ανάλογου περιεχομένου. Το πορτρέτο του Γεωργίου Σμπώκου ανέλαβαν να σκιαγραφήσουν και να μας παρουσιάσουν οι μαθητές της Έκτης τάξης με την καθοδήγηση των δασκάλων τους κ Θεοδώρου Ιωάννη, Δραμουντάνη Ζαφειρένιας, Βαρβέρη Δέσποινας, Σαρχόση Στυλιανής και Ανδρεαδάκη Ειρήνης- Αμαλίας. Οι μαθητές συνοδευόμενοι από τους δασκάλους τους με τόπο συνάντησης με τον κ. Σμπώκο τη Δημοτική βιβλιοθήκη, έθεσαν τα ερωτήματά τους και έλαβαν απαντήσεις για τη ζωή και το έργο του ακούραστου Δασκάλου σε μια αυθεντική συνέντευξη που θα παρακολουθήσουμε σε λίγο!
Απώτερος σκοπός της εκδήλωσής μας είναι η γνωριμία της πολυδιάστατης λειτουργίας που μπορεί να επιτελέσει η σχολική βιβλιοθήκη για τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, η καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας για τους μαθητές μας, ο εμπλουτισμός της και εν κατακλείδι να τονιστεί η αναντικατάστατη σχέση του ανθρώπου με το βιβλίο.
Οι εξελίξεις της τεχνολογίας δεν θα μπορέσουν ποτέ να βάλουν στην άκρη το βιβλίο.Είναι ο σύντροφός μας. Το βάζουμε στην τσάντα μας το κρατάμε στα χέρια μας σαν κάτι πολύτιμο και πάντα βρίσκουμε μια ευκαιρία να το ανοίξουμε.
Είπαν πως το βιβλίο είναι ένα παράθυρο στον κόσμο. Όσο περισσότερο διαβάζει κανείς τόσο περισσότερο ανοίγει αυτό το παράθυρο στον κόσμο. Τόσο ανοίγει ο νους , φτιάχνει δικές του εικόνες, αποκτά γνώσεις πολύτιμες, καλλιεργεί τα συναισθήματά του, ανεβάζει το μορφωτικό του επίπεδο, επικοινωνεί με τον κόσμο.
Τελειώνοντας να ευχαριστήσω θερμά όλους τους συναδέλφους που καθένας με τον τρόπο του έβαλε ένα λιθαράκι στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης αυτής. Ιδιαίτερα να ευχαριστήσω καταρχήν την υπεύθυνη της σχολικής βιβλιοθήκης κ. Αγάπη Καλομοίρη που ανέλαβε το δύσκολο έργο της καταγραφής των τίτλων και όλου του υλικού της σχολικής μας βιβλιοθήκης, μια χρονοβόρα διαδικασία που κράτησε πολύ και διαρκεί ακόμη αλλά και τα μέλη της τριμελούς επιτροπής της σχολικής Βιβλιοθήκης κ. Βαρβέρη Δέσποινα και Ανδρεαδάκη Ειρήνη Αμαλία, την εικαστικό του Σχολείου μας, κ. Δέσποινα Βαρβέρη που με ιδιαίτερη φροντίδα επιμελήθηκε την υπέροχη πινακίδα της σχολικής βιβλιοθήκης, καθώς και το λογότυπο της βιβλιοθήκης μας με την συμπαράσταση της κ. Αγάπης Καλομοίρη. Επίσης την κ . Φουντουλάκη Γεωργία, θεατρολόγο του Σχολείου μας που επιμελήθηκε με πολλή αγάπη μαζί με την κ.Σαλούστρου Ελένη το δρώμενο που αργότερα θα παρακολουθήσετε. Το μουσικό του Σχολείου μας κ. Γιώργο Κούτσικο για την επιμέλεια των τραγουδιών της χορωδίας. Τις δασκάλες των Γ΄και Ε΄ τάξεων για την προετοιμασία των αποσπασμάτων από τα βιβλία του Γεωργίου Σμπώκουκ. κ.Σαλούστρου Ελένη και Ξυλούρη Ελένη. Για την επιμέλεια του υπέροχου σκηνικού την κ. Σαλούστρου Ελένη.Για τις υπέροχες μαντινάδες που γράφτηκαν για το τιμώμενο πρόσωπο, κ. Γεώργιο Σμπώκο που θα τραγουδηθούν αργότερα, τους μαθητές του Ε1 και τη δασκάλα τους κ. Καραμπεσίνη Καλλιόπη. Τέλος να ευχαριστήσουμε θερμά τη Σχολική Επιτροπή, το Σύλλογο γονέων και φυσικά το Δήμο Ανωγείων για την διαρκή συμπαράστασή του στο έργο του Σχολείου!
Τέλος να ευχαριστήσω όλους εσάς για την παρουσία σας στη σημαντική αυτή ημέρα του Σχολείου! Πιστεύω, ότι με τον καιρό η βιβλιοθήκη μας θα επιτελέσει υψηλότερους στόχους και θα αποτελέσει ένα προοδευτικό παράγοντα στη δράση του Σχολείου.

ΑΓΑΠΗ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ,ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ, ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΧΟΛΙΚΗς ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

“Να σας καλωσορίσω κι εγώ σε αυτή την όμορφη και συγκινητική εκδήλωση ονοματοδοσίας της σχολικής βιβλιοθήκης μας. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η σχολική βιβλιοθήκη έχει αυτή τη στιγμή λίγο πάνω από 1000 τίτλους βιβλίων. Πέρυσι η χρονιά αφιερώθηκε κυρίως στην καταγραφή ψηφιακά στο “my school” των βιβλίων και συνεχίζεται και φέτος. 250 βιβλία αποκτήθηκαν πέρυσι από το δίκτυο βιβλιοθηκών. Υπάρχουν αρκετές εγκυκλοπαίδειες, οι οποίες πια δεν χρησιμοποιούνται, έχουν θα λέγαμε μουσειακό χαρακτήρα, υπάρχει μια καταπληκτική σειρά με τα άπαντα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, ποιητικές ανθολογίες και κλασσικά έργα της Ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας. Αρκετά από αυτά αποκτήθηκαν με δωρεές.

Στόχος μας η αναλογία μαθητή και βιβλίων να φτάσει στους 15 τίτλους ανά μαθητή. Ο εμπλουτισμός κυρίως σε παιδική λογοτεχνία, αλλά και σε βιβλία Ανωγειανών συγγραφέων, η σύνδεση της βιβλιοθήκης με τη βιβλιοθήκη του Δήμου, τη Δημοτική βιβλιοθήκη του Ρεθύμνου και την Εθνική βιβλιοθήκη, αποτελούν άμεσες προτεραιότητες ώστε τα παιδιά μας να έχουν τη δυνατότητα να συνδέονται με μεγάλες βιβλιοθήκες και να χρησιμοποιούν τα δεδομένα τους.

Ένας άλλος στόχος και παράλληλα προβληματισμός αγωνιώδης θα έλεγα, είναι η διαφύλαξη των αρχείων που διασώθηκαν μετά το κάψιμο του χωριού, τα μαθητολόγια από το 1925 περίπου και μετά, που δεν ξέρω πως μπορεί να διασωθούν στην αυθεντική τους μορφή κι αυτό πρέπει να το δούμε πριν είναι αργά. Θα αποτελούσε ένα πολύτιμο ιστορικό αρχείο του σχολείου αλλά και της βιβλιοθήκης.Όποιος έχει την τεχνογνωσία και θα μπορούσε να συνεισφέρει στη προσπάθεια αυτή, η συμβολή του θα ήταν πολύ σημαντική στη διάσωση ενός σημαντικού αρχειακού υλικού της τοπικής μας ιστορίας.Στόχος πάνω από όλα τα παιδιά μας να αγαπήσουν το καλό βιβλίο, απαραίτητο εφόδιο για μια καλύτερη ποιοτικότερη ζωή, για αυτό και η βιβλιοθήκη θα προωθήσει εκδηλώσεις που θα προωθούν τη φιλαναγνωσία, ομιλίες από Έλληνες σημαντικούς συγγραφείς, καθώς και τη βράβευση, το είχαμε κάνει και παλαιότερα, θα το κάνουμε και φέτος στο τέλος της χρονιάς, των τριών καλύτερων βιβλιοφάγων, των παιδιών δηλαδή που διάβασαν τα περισσότερα βιβλία.

Θα μου επιτρέψετε τώρα να μιλήσω και ως μαθήτρια. Υπήρξα μαθήτρια του θρυλικού περαχωριανού δημοτικού σχολείου, που υπήρξε πρότυπο, τα χρόνια που ήταν διευθυντής το τιμώμενο σήμερα πρόσωπο, ο αγαπημένος μας δάσκαλος, Γεώργιος Σμπώκος. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης έλεγε ότι για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση πρέπει να πληρούται μια πολύ βασική προϋπόθεση:” η εκπαιδευτική διαδικασία να γίνεται αντικείμενο πάθους και από τους εκπαιδευτικούς και από τους εκπαιδευόμενους και για να το πω καθαρά έλεγε, αν δεν υπάρχει έρωτας αληθινός με το αντικείμενο της εκπαίδευσης, δεν μπορεί να υπάρχει ουσιαστική εκπαίδευση και παιδεία”. Στο πρόσωπο σας αγαπημένε δάσκαλε, υπήρχε πάντα και συνεχίζει να αποτυπώνεται αυτός ο έρωτας για τη γνώση, την εκπαίδευση, την πρόοδο, την παράδοση, την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας.

Θα έχω πάντα στην καρδιά μου σκηνές όπως αυτές:τη νέγρα μικρή πρωταγωνίστρια στη ταινία βουβού κινηματογράφου, που μας προβάλατε κάθε εβδομάδα με την κινηματογραφική μηχανή του σχολείου, να τρώει την γεμάτη πιπέρι σούπα, να σηκώνονται όρθια τα κρουλάκια της και να στροβιλίζονται σαν ανεμόμυλοι, κι όλο το σχολείο να γελάει. Τον αδερφό μου να κρατάει το πρωί ένα φύλλο φραγκοσυκιάς με καλαμάκια πάνω και τη γητειά στο χαρτί που του είπε η γιαγιά μας, εργασία από αυτές που είχατε την προ νόηση να βάζετε στους μαθητές και να μαζέψετε όλο αυτό το λαογραφικό θησαυρό που μας προσφέρατε αργότερα με τα βιβλία σας. Το σακουλάκι μου να γεμίζει κεράσια, βερύκοκα, μπουρνέλες τη μέρα της συγκομιδής από τα δέντρα του κήπου που καλλιεργούσαν όλη τη χρονιά οι μαθητές, το εργαστήριο φυσικής πειραματικής με όλες τις χειροποίητες κατασκευές για τα πειράματα της φυσικής, σε ένα σχολείο που αλληλεπιδρούσε με την κοινωνία και προωθούσε τη βιωματική μάθηση.

Τέλος δε θα ξεχάσω την ιστορία ανάμεσα στις πολλές που λέμε όταν μαζευόμαστε παλιοί συμμαθητές που όταν η Πόπη του Αδαμάκη έκλαιγε γοερά και οι φίλες της κατήγγειλαν ότι φταίει ο Πολογιαννιός, γιατί έλεγε ότι την αγαπούσε, εσείς τον καλέσατε στο γραφείο και αυτός ήρθε έντρομος περιμένοντας βαριά τιμωρία. Ήταν η εποχή που η ράβδος κι όχι ο έρωτας του Καστοριάδη είχε το πάνω χέρι. Και ήταν τότε που σας άκουσε έκπληκτος να του λέτε να μην αγαπάει μόνο την Πόπη αλλά όλα τα κορίτσια. Ανακουφισμένος αλλά και αποσβολωμένος αυτός αναφώνησε: “Μα όλες Κύριε;”.

Όλη μας την αγάπη κι ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς για όλα όσα μας προσφέρατε. Το όνομα σας θα συντροφεύει όχι μόνο τους μαθητές σας μέσα από τις σχολικές αναμνήσεις τους, αλλά από τώρα κι έπειτα τους τωρινούς και μελλοντικούς βιβλιοφάγους του χωριού μας…”

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

“Βρίσκομαι σήμερα σε αυτό το βήμα με ιδιαίτερη συγκίνηση, γιατί είχα και εγώ την τιμή όπως και τόσοι άλλοι σε αυτόν τον τόπο, ως μαθητής να έχω παιδαγωγό τον Γιώργη Σμπώκο. Και έχω μια επιπλέον δυσκολία να απευθυνθώ στον Γιώργη το Σμπώκο. Να απευθυνθώ σε αυτόν ως καλό γείτονα, ως καλό χωριανό, ως καλό συγγενή, ως καλό δάσκαλο, ως καλό δήμαρχο; Αλλά παράλληλα έχω και μια μεγάλη ευκολία. Με όποιον τίτλο κι αν απευθυνθώ απέναντι του ξέρω ότι τον έχει τιμήσει στο έπακρον. Ήταν και συνεχίζει να είναι ένας άξιος Ανωγειανός, ο οποίος υπηρέτησε αυτό τον τόπο σε πολύ δύσκολα χρόνια. Και όταν συνταξιοδοτήθηκε θέλησε να κάνει το μεγαλύτερο του έργο. Να κάνει τη μεγαλύτερη καταγραφή που έχει γίνει ποτέ στα Ανώγεια.

Το μέγεθος της κληρονομιάς που μας δίνει, που με τόση αγάπη έχει προσφέρει στο δήμο Ανωγείων-και σε ευχαριστούμε για αυτό δήμαρχε- είναι τεράστια και δεν μπορέι να αποτιμηθεί σήμερα. Θέλω να σε ευχαριστήσω για πολλά.Άκουγα πριν και την Έφη Χατζάκη και την Αγάπη Καλομοίρη, για τον καινοτόμο ρόλο στην εκπαίδευση που καλείται να παίξει η βιβλιοθήκη που από σήμερα φέρει το όνομα σου δήμαρχε. Και θυμάμαι και εγώ, από τα χρόνια της Έκτης δημοτικού που σε είχα δάσκαλο, τα καινοτόμα εργαλεία που είχες βάλει στην εκπαίδευση, πέρα από κάθε πρόγραμμα και πέρα από κάθε υποχρέωση. Το συνεταιρισμό, τον κήπο και τη γιορτή που κάναμε στο τέλος της χρονιάς για να πουλήσουμε τα πράγματα που είχε παράξει ο κήπος και ο συνεταιρισμός. Τις δημιουργίες που κάναμε σε ομάδες οι συμμαθητές.

Αυτό ήθελα να καταθέσω εγώ σήμερα. Να σε ευχαριστήσω, να σου ευχηθώ υγεία. Καλή συνέχεια στη δημιουργία. Και να ξέρεις κάτι. Νιώθω πολύ δυνατός. Νιώθουμε πολύ δυνατοί όλοι εμείς στο δημοτικό συμβούλιο και εγώ ως δήμαρχος διότι καθημερινά αντιλαμβανόμαστε κάτι πάρα πολύ σημαντικό, που αλλού δεν είναι αυτονόητο. Έχουμε στο σχολείο μας παιδαγωγούς. Όχι μόνο δασκάλους. Παιδαγωγούς και σας ευχαριστούμε για αυτό όλους σας και εδώ στο δημοτικό, αλλά και σε Γυμνάσιο και Λύκειο. Και έχουμε μια νεολαία η οποία μας κάνει να βλέπουμε με καλύτερο βλέμμα και μεγαλύτερη αισιοδοξία το μέλλον. Να είστε καλά. Δήμαρχε να είσαι καλά να συνεχίσεις την σπουδαία προσφορά σου…”

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΜΠΩΚΟΣ,ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

Η συγκίνηση μου είναι τεράστια. Θα προσπαθήσω με λίγα λόγια να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε όσους πήραν την απόφαση να με τιμήσουν, την οποία θεωρώ και υπερβολική καθώς πολλά περισσότερα θα μπορούσα και θα έπρεπε να κάνω, αλλά ούτε ο χρόνος ούτε οι συνθήκες το επέτρεψαν.

Καταρχάς ξεκινώντας θέλω να τονίσω, ότι αξίζουν σσε διδάσκοντες και διδασκόμενους του σχολείου τούτου, θερμά συγχαρητήρια για τον μεγάλο αγώνα που διεξάγεται, για να αγωνιστείτε στο σκληρό και δύσκολο αγώνα της ζωής και πιστεύω και εύχομαι ο αγώνας αυτός να είναι επιτυχής. Σε αυτό συνηγορεί η εξαιρετική προσπάθεια σας να δημιουργήσετε μια θαυμάσια σχολική βιβλιοθήκη, ένα διαλεχτό στολίδι του επίσης όμορφου σχολείου σας και του οποίου η προσφορά στην προσπάθεια σας για κατάκτηση της ζωής, θα είναι μεγάλη και σημαντική.

Ιδιαίτερα θέλω να συγχαρώ την υπεύθυνη για τη βιβλιοθήκη, Αγάπη Καλομοίρη. Αγαπητά μου παιδιά. Αγαπήσετε το Ναό αυτό της γνώσης που δημιουργήσατε. Βυζάξετε τη γνώση που σας προσφέρει και να είστε βέβαια, μαζί και με τα πολύτιμα εφόδια που σας προσφέρουν οι διδάσκαλοι σας, ότι η πειτυχία και τα όνειρα σας θα βρουν τη πραγμάτωση τους. Είναι ιδιαίτερα σημαντική και για μένα η σημερινή μέρα και μου φέρνει ένα σωρό αναμνήσεις, από τη στιγμή που διορίστηκα δάσκαλος σε αυτό το σχολείο την 24η Οκτωβρίου 1959! Μέχρι τη στιγμή που αποχώρησα αό τα διδασκαλικά καθήκοντα μου και ως διευθυντής του δημοτικού σχολείου Ανωγείων, το καλοκαίρι του 1991.

Όταν διορίστηκα και ήρθα εδώ ως δάσκαλος στο δεύτερο δημοτικό σχολείο Ανωγείων υπήρχαν τρία σχολεία στα Ανώγεια. Το μονοθέσιο στο Μετόχι και το πενταθέσιο και τριθέσιο τα οποία λειτουργούσαν μαζί στο χώρο αυτό που είμαστε τώρα. Σε ένα και τότε όμορφο διδακτήριο το οποίο είχε κτιστεί το 1928. Το χάλασαν οι Γερμανοί το 1944 και επανακτίστηκε το ίδιο όπως και το παλιό μετά την απελευθέρωση.Η μνήμη ξαναγυρίζει στα παλιά εκείνα δύσκολα, αλλά όμορφα χρόνια. Ήταν απόγευμα, κάπου στο 1962, τότε κάναμε μάθημα και τα απογεύματα, όταν χτύπησε η πόρτα της τάξης μου και είδα να μπαίνει μέσα ο τότε δήμαρχος Ανωγείων Ελευθέριος Σκουλάς. Εδώ θα πρέπει να σας εξιστορήσω το πως κτίστηκε το δημοτικό σχολείο στο “Γερακούλι” πίσω από τα Σπιθουριανά από κάτω προς Νότο, και πως αργότερα, μετά από 30 χρόνια χτίστηκε τούτο το σχολείο το οποίο σας φιλοξενεί σήμερα.

Βγήκα από την τάξη, πήγαμε στο γραφείο και ο δήμαρχος ο Σκουλάς μου ανακοίνωσε ότι ετοίμαζαν τα σχέδια να χτίσουν το σημερινό δημαρχείο.Αλλά οι υπηρεσίες δεν προχωρούσαν τη δουλειά διότι δεν τους είχαν πάει το πιστοποιητικό ιδιοκτησίας, ότι το οικόπεδο στο οποίο θα χτιζόταν το δημαρχείο ήταν του Δήμου.Το οικόπεδο αυτό ανήκε στο δεύτερο δημοτικό σχολείο το οποίο είχε ιδρυθεί το 1898 και λειτουργούσε ακόμα και μετά το κάψιμο επειδή είχε δυνατούς τοίχους. Κάηκε η στέγη, το ξαναφτιάξανε και για ένα διάστημα μετά το 1944 λειτούργησε και πάλι σαν σχολείο.Στη σχολική επιτροπή του δεύτερου δημοτικού λοιπόν ανήκε το οικόπεδο και όχι μόνο ο χώρος αυτός αλλά και ολόκληρη η περιοχή του Αρμιού.

Μου λέει λοιπόν ο δήμαρχος Σκουλάς ότι ήθελε να φροντίσω με τη σχολική επιτροπή να παραχωρηθεί στο δήμο το οικόπεδο για να μπορέσουν να συνεχίσουν τις μελέτες και να χτιστεί το νέο δημαρχείο.Του είπα ότι δεν είχα καμιά αντίρρηση και πιστεύω ότι η σχολική επιτροπή θα πάρει την απόφαση να σας δώσει το οικόπεδο. Αλλά του λέω, εγώ είμαι εδώ σαν φιλοξενούμενος, το δεύτερο δημοτικό σχολείο,δδιδακτήριο δεν έχει, οπότε του πρότεινα αν το θεωρεί σωστό να δώσει ο Δήμος μια ενίσχυση στο σχολικό ταμείο του δευτέρου σχολείου και να αγοράσει ένα οικόπεδο για να χτίσει το δικό του σχολείο.

Ο Δήμαρχος το δέχτηκε μπορώ να πω με μεγάλη ευχαρίστηση. Πρέπει να σας πω εν συντομία ότι μέσα σε 20 μέρες η επιτροπή είχε πάρει την απόφαση να παραχωρήσει το οικόπεδο στο Δήμο και ο Δήμος μου έδωσε 21.000 δραχμές τότε, για να αγοράσω ένα οικόπεδο στο “Γερακούλι”.Άρχισε τότε η μεγάλη προσπάθεια να προχωρήσουμε αυτή τη δουλειά. Απευθυνθήκαμε στον οργανισμό σχολικών κτιρίων και με τη βοήθεια του αείμνηστου και καλού Ανωγειανού που τόσα πρόσφερε στα Ανώγεια, του Μιχάλη του Σκουλά του δικηγόρου, του “Καπετανομιχάλη”, βάζουμε μπροστά και ζητάμε από τον οργανισμό σχολικών κτιρίων να κάνει μελέτη και να χτίσει το σχολείο. Ο Οργανισμός μας ειδοποίησε ότι εντάξει θα χτίσουμε το σχολείο, αλλά πρώτα θα μας ισοπεδώσετε το χώρο που θα χτιστεί το σχολείο. Ο χώρος επικλινής, πολύ δύσκολος, αλλά τι να κάνουμε βάλαμε αμέσως μπροστά.

Τότε πέρασα τις πιο συγκινητικές στιγμές στην καριέρα μου όλη, όχι μόνο ως δάσκαλος αλλά και γενικά στη ζωή μου.Κάλεσα αμέσως όλους τους Ανωγειανούς μαστόρους για να μου κάνουν το σχέδιο της ισοπέδωσης. Πραγματικά ήρθαν όλοι, μελέτησαν, είδαν πως θα γίνει η ισοπέδωση και βλέπω σε μια άκρη τον Χαρκιαδογιάννη (σ.σ Γιάννη Σαλούστρο), να κάθεται και να κρατεί τη κεφαλή του! Πλησιάζω και του λέω “Μπάρμπα-Γιάννη το συμβαίνει;”.Και γυρίζει και κουνούσε το κεφάλι του και μου λέει “δάσκαλε ετούτοσες ο χώρος για να ισοπεδωθεί πρέπει να περάσουν 5 χρόνια”.Του είπα ότι αν ο χώρος μέσα σε 5 με 6 μήνες δεν έχει ισοπεδωθεί, τότε σχολείο δεν θα γίνει ποτέ!

Έτσι συνεχίσαμε. Κινητοποιήθηκε όλο το χωριό! ποτέ δεν είδα αυτή τη συσπείρωση, τον ενθουσιασμό και την προσφορά του χωριού, όλων ανεξαιρέτως.Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που χτυπούσε η καμπάνα της Παναγίας, που ήταν το “σύνθημα” για προσφορά προαιρετικής εργασίας στο σχολείο! Και να μαζεύονται γυναίκες, παιδιά, άντρες, ηλικιωμένοι, όλοι χωρίς εξαίρεση να κουβαλούν πέτρες, να κουβαλούν υλικά. και δεν ήταν μόνο αυτά. Κινητοποιήθηκαν και άρχισαν να συγκεντρώνουν και χρήματα τα οποία χρειαζόμασταν επιπλέον για το νέο σχολείο. Αρκεί να σας πω ότι έγιναν και χοροεσπερίδες με τον αείμνηστο Νίκο Ξυλούρη, με όλους τους Ανωγειανούς καλλιτέχνες και συγκεντρώθηκαν κάποια ποσά τα οποία κατά κάποιο τρόπο να πληρώσουμε και να γίνει νωρίτερα η ισοπέδωση του χώρου.

Ιδιαίτερα όμως σημαντική ήταν η προσφορά των βοσκών. Κάθε Ανωγειανό Μητάτο έβγανε μιας μέρας γάλα πρωί βράδυ και το τυροκομείο που γινόταν το έβαζαν στην άκρη για να το πάρουμε στο σχολείο και για τα έξοδα που αντιμετωπίζαμε. Δε θα ξεχάσω επίσης, τον καλό φίλο και συνεργάτη, τον Γιώργη τον Καλομοίρη “Ντουλγκέρη” που κάθε πρωί έπαιρνε το γαϊδουράκι, έπαιρνε το δρόμο για το αόρη και μάζευε τα τυροκομειά. Τυριά και αθοτύρους. Ερχόταν, τα πουλούσαμε και βγάζαμε κάποια χρήματα για να πληρώσουμε εργασίες του σχολείου.

Πράγματι καταφέραμε μέσα σε 5 μήνες να ισοπεδώσουμε και έτσι δε βγήκε αληθινός ο συγχωρεμένος ο Χαρκιαδογιάννης. Αμέσως κινητοποιήθηκε και ο Μιχάλης ο Σκουλάς, ήρθαν, έκαναν τη μελέτη, δημοπρατήθηκε το έργο και άρχισε να χτίζεται το διδακτήριο. Το 1966 έχει τελειώσει ο κύριος κορμός του σχολείου.Όχι όλο. Ολόκληρο μαζί με το ισόγειο από κάτω τελείωσε το 1968.Για τα χρόνια εκείνα ήταν ένα πολύ ωραίο διδακτήριο, ήταν ένα από τα πρώτα στην Ελλάδα όσον αφορά τον εξοπλισμό. Εγώ έκανα στο σχολείο αυτό από το 1966 μέχρι το 1974. Τότε για λόγους σπουδών των παιδιών μου αναγκάστηκα να ζητήσω μετάθεση για την Αθήνα, όπου πήγα εκεί και είχα την τύχη να “αλωνίσω” όλο το λεκανοπέδιο Αττικής, από Δραπετσώνα, Μαρούσι, Νέο Κόσμο μέχρι Γαλάτσι τα έξι χρόνια συνολικά που έμεινα στην πρωτεύουσα.

Το 1980 είχα υποσχεθεί στο γιο μου το Γιάννη ο οποίος τέλειωνε το Πανεπιστήμιο ότι θα τον βοηθούσα να κάνει μεταπτυχιακά. Επειδή όμως τα οικονομικά δεν ήταν και τόσο ανθηρά, σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω την απόσπαση μου στη Γερμανία ώστε να πάρω μαζί και το Γιάννη και να κάνει το μεταπτυχιακό του στη Γερμανία. Έκανα αίτηση, εγκρίθηκε και κάθισα 8 μήνες νυχτερινές ώρες στα θρανία του Γκαίτε για να μάθω λίγα Γερμανικά και πήγα στη Γερμανία, αλλά δυστυχώς ο στόχος που είχα να πάρω και το Γιάννη μαζί μου ματαιώθηκε για διάφορους λόγους.

Αφού λοιπόν δεν είχε πραγματοποιηθεί ο σκοπός μου παίρνω την απόφαση αντί για τα 5 χρόνια που μου είχαν δώσει στη Γερμανία, στα τρία να σηκωθώ και να γυρίσω στην Ελλάδα. Μπορούσα τότε να ζητήσω οποιοδήποτε σχολείο απανταχού της Ελλάδας.Και ζητώ το πρώτο δημοτικό σχολείο Ζωγράφου. Ήταν κοντά στο σπίτι που είχα αγοράσει τον καιρό που υπηρετούσα στην Αθήνα.Έχω γράψει την αίτηση μου, την έχω βάλει στο φάκελο και θα πήγαινα το απόγευμα να την ταχυδρομήσω. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο, κάτι που δεν μπορεί κανείς εύκολα να το πιστέψει. Σηκώνω το τηλέφωνο και ήταν η επιθεώρηση από το Ρέθυμνο που μου είπε ότι αν θέλω να γυρίσω στη Κρήτη υπάρχει κενή η θέση του διευθυντή στο πρώτο δημοτικό σχολείο Ανωγείων! Κάθισα με τη σύζυγο μου την αείμνηστη Αμαλία, το συζητήσαμε και αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στα Ανώγεια!

Τότε λόγω των ελλείψεων του σχολείου αποφασίσαμε όλοι οι εκπαιδευτικοί να ζητήσουμε την κατεδάφιση του σχολείου και την ανέγερση ενός νέου! Έγινε δεκτό από την υπηρεσία , δεν έγινε δεκτό από τη Νομαρχία Ρεθύμνου και τις τεχνικές υπηρεσίες.Στάθηκε αδύνατο να βρούμε άλλο χώρο για να χτίσουμε σχολείο. Έτσι επιμείναμε στην αρχική μας θέση.Κινητοποιήσαμε τον Τύπο, θυμάμαι τότε την εφημερίδα “Τόλμη” και έκαναν ένα σπουδαίο ρεπορτάζ για τα Ανώγεια και τις ελλείψεις των σχολείων τους. Η Νομαρχία άρχισε να το σκέφτεται. Και ένα πρωί ήρθε ένας μηχανικός ονόματι Τσίπρας ο οποίςο δεν ήθελε να δώσει έγκριση για κατεδάφιση του σχολείου. Τον πήρα μαζί μου και του έδειξα κάτι. Τι είχε γίνει; Μετά την απελευθέρωση στους τοίχους που απέμειναν από τη καταστροφή, επάνω είχαν χτίσει το νέο διδακτήριο.Του έδειξα τα σημεία ειδικά στην Ανατολική πλευρά και του είπα αφού επιμένει να μην κατεδαφιστεί το σχολείο θέλω όταν πάει στο Ρέθυμνο να μου στείλει βεβαίωση ότι αυτό το σχολείο πληρεί αντισεισμικότητα. Τον είδα αμέσως και μαζεύτηκε και άρχισε να το σκέφτεται.Πράγματι 10 μέρες μετά ήρθε έγκριση κατεδάφισης αλλά και χορήγηση πίστωσης 5 εκατομμυρίων δραχμών για να γίνει η μελέτη. Και εδώ σταθήκαμε τυχεροί. πήρε τη μελέτη ο περιβόητος Περτσελάκης, ένα κόσμημα στο χώρο των αρχιτεκτόνων και των μηχανικών με ειδίκευση στα σχολικά κτίρια.Του είχα πει τότε “θέλω ένα σχολείο ανοιχτό στη κοινωνία”. Αυτό που βλέπετε αυτό τον όρο εξυπηρέτησε. Έτσι χτίστηκε αυτό το σύγχρονο διδακτήριο.

Σας ευχαριστώ θερμά για τη μεγάλη σημερινή τιμή.Θα παρακαλέσω να μου επιτρέψετε τη μεγάλη αυτή τιμή να την αφιερώσω στους γονείς μου και την οικογένεια μου για τη στήριξη τους σε όλες μου τις προσπάθειες. Ακόμη σε όλους τους εκπαιδευτικούς που στη κρίσιμη περίοδο από την ισοπέδωση των Ανωγείων μέχρι και σήμερα με ενθουσιασμό και αφοσίωση, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα νιάτα των Ανωγείων που αποτελούν την ψυχή, την ελπίδα και το μέλλον του τόπου. Ειδικότερα την αφιερώνω στους πρωτοπόρους της μεγάλης εκπαιδευτικής προσπάθειας που έγινε στα Ανώγεια και είναι ο Μενέλαος Δραμουντάνης, ο παπά Γιώργης Ανδρεαδάκης, ο παπά Μιχάλης Μανουράς, ο παπά Μανόλης Δραμουντάνης, η Αργυρώ Ζαχαρία Κακουδάκη, η Αργυρώ Κωνσταντίνου Κακουδάκη, η Ελένη Καλλέργη, η Θεανώ Χαιρέτη, η Αλκυόνη Μανωλεσάκη, ο Γιάννης Ψαρολογάκης, ο Γιώργης Τουτουδάκης και ο Βασίλης Ταρλιαράκης για το μεγάλο φορτίο που σήκωσαν και για την αξιοθαύμαστη προσφορά τους.

Σας ευχαριστώ όλους θερμά για την παρουσία σας εδώ σήμερα…

Ο Σωκράτης Κεφαλογιάννης θα βρεθεί στην Αθήνα την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου, όπου το πρωί έχει συνάντηση με τον Υπουργό Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκο για θέματα του Δήμου Ανωγείων. Την επόμενη μέρα Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου θα βρεθεί στα Καλάβρυτα και στις εκδηλώσεις μνήμης για τα 76 χρόνια από το Ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς, ενώ την επόμενη ημέρα έχει προγραμματιστεί εκεί Γενική συνέλευση του Δικτύου Μαρτυρικών πόλεων όπου συμμετέχει και ο Δήμος Ανωγείων. Ο Υπουργός Εσωτερικών θα συμμετέχει επίσης στις εκδηλώσεις των Καλαβρύτων Παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ.κ. Ιερωνύμου, του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου.

Η Γενική Συνέλευση του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδος, περιόδου 1940-1945 θα πραγματοποιηθεί στις 14 Δεκεμβρίου 2019 και ώρα 11.00’ π.μ. στο «Πέτρινο κτίριο» στη Κεντρική Πλατεία των Καλαβρύτων.Το Δίκτυo έχει, ως σκοπούς, μεταξύ άλλων, τη διατήρηση άσβεστης της ιστορικής μνήμης των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου για να μην ξαναγίνει πόλεμος, της μνήμης του ελληνικού λαού για τη συνεισφορά του στον αγώνα για τη συντριβή του ναζισμού και του φασισμού και της καταξίωσης των αγωνισθέντων, σφαγιασθέντων, εκτελεσθέντων, μαρτυρησάντων, βασανισθέντων κατοίκων των πόλεων και των χωριών μας κατά τη Γερμανική, Ιταλική και Βουλγαρική κατοχή, της περιόδου 1940-1945, την αναζήτηση, διεκδίκηση και καταβολή των εύλογων, δίκαιων και πλήρων, ηθικών και υλικών, γερμανικών αποζημιώσεων για τις καταστροφές που υπέστησαν σε ανθρώπους, υποδομές και περιουσίες, την πραγματοποίηση εκδηλώσεων μνήμης, την προώθηση κοινών δράσεων μεταξύ μας, αδελφοποιήσεων, κ.λ.π.

Η Γενική Συνέλευση θα γίνει υπό την προεδρία του Θανάση Παπαδόπουλου, με θέμα τις γερμανικές επανορθώσεις αλλά και την ανάδειξη των περιοχών μαζικών εκτελέσεων.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων του δήμου Καλαβρύτω , την Παρασκευή , περιλαμβάνει στις 10:00 το πρωί στον Καθεδρικό Ναό της πόλης την τέλεση του πάνδημου μνημόσυνου για τους καλαβρυτινούς ήρωες που εκτελέστηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, χοροστατούντος του Μακαριότατου τον οποίο θα συνοδεύσουν πέντε ακόμη Μητροπολίτες, μαζί με τον οικείο ποιμενάρχη, των Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμο.

Την κεντρική ομιλία θα κάνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και πρώην πρόεδρος του ΕΑΠ Βασίλειος Καρδάσης ενώ θα ακολουθήσει η πομπή, από τον Καθεδρικό Ναό, στον Τόπο Εκτέλεσης όπου θα γίνει κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Στις εκδηλώσεις αναμένεται να παραστούν εκπρόσωποι κομμάτων, 25 δήμαρχοι και εκπρόσωποι συνολικά από 35 μαρτυρικούς Δήμους όλης της χώρας, ανώτατα στελέχη του Στρατού, της ΕΛΑΣ, σωμάτων ασφαλείας και Πρεσβευτές.

Βαρυσήμαντη αναμένεται να είναι και η παρέμβαση του κ. Παυλόπουλου, κατά το επίσημο γεύμα της Παρασκευής στις εγκαταστάσεις «ΤΟ ΟΡΑΜΑ» της Μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, σε σχέση με το ζήτημα των Γερμανικών Επανορθώσεων.

> Ο κ.Θεοδωρικάκος με τους δημάρχους και εκπροσώπους από το δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών 1940-’45 θα παραμείνουν και το Σάββατο στα Καλάβρυτα καθώς ώρα 11.00 π.μ. στο κτίριο «Πέτρινο» στην Κεντρική Πλατεία των Καλαβρύτων θα γίνει η ετήσια γενική συνέλευση του δικτύου «Ελληνικά Ολοκαυτώματα», υπό την προεδρία του Θανάση Παπαδόπουλου, με θέμα τις γερμανικές επανορθώσεις αλλά και την ανάδειξη των περιοχών μαζικών εκτελέσεων.

Συνάντηση εργασίας είχε ο Δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης με τον Πρόεδρο του Ιδρύματος Ινστιτούτου Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης Κώστα Δέρβο και τον Νομικό Σύμβουλο κ. Θοδωρή Καραγιάννη. Θέμα της συνάντησης ήταν η επαναλειτουργία του Κέντρου Φιλοξενίας Ανήλικων Προσφύγων στον Ξενώνα της Μαθητικής Εστίας του ΙΝΕΔΙΒΙΜ στα Ανώγεια, το οποίο υπάρχει και δραστηριοποιείται από το 2000.

Συζητήθηκαν όλα εκείνα τα βήματα ώστε να μπορεί να χρηματοδοτηθεί το πρόγραμμα φιλοξενίας ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων από το ΑΜΙΦ και να γίνει ένα νέο ξεκίνημα.

Τέθηκαν τα χρονοδιαγράμματα καθώς και όλα τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε να μπορέσει η χρηματοδότηση να τρέξει χωρίς προβλήματα.

Συζητήθηκαν και ορίστηκαν επίσης τα βήματα ώστε να γίνει η ανακαίνιση του ξενώνα πάνω από την Μουσική Σχολή, καθώς και ο προγραμματισμός για την εκπόνηση μελέτης για την τακτοποίηση, ανακαίνιση και ενεργειακή αναβάθμιση της Μαθητικής Εστίας.

Τέλος συζητήθηκαν και από την σκοπιά του ΑΚΟΜΜ Ψηλορείτης Α.Ε. όλα εκείνα τα προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστούν ώστε να μπορεί να προχωρήσει ομαλά και αποδοτικά το πρόγραμμα της φιλοξενίας για τους ανήλικους πρόσφυγες. Το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν όλες εκείνες οι συναντήσεις που θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση των δυσκολιών και θα οδηγήσουν στην βελτίωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των δομών.

 

ΔΟΞΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ – ΑΕΤΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ (2-4) … τα γκόλ του αγώνα (8-12-2019)

Την τελευταία αγωνιστική του πρώτου γύρου χρειάστηκε ο Αετός για να γευτεί τη χαρά της πρώτης του νίκης μακριά από τα Ανώγεια, σε μια άνετη επικράτηση στο Λίντο, με 2-4 επί της Δόξας Ηρακλείου. Τέσσερα γκολ, δυο δοκάρια, αρκετές ευκαιρίες και καλή εμφάνιση για την ομάδα μας, που πηγαίνει με την καλύτερη ψυχολογία στο παιχνίδι της επόμενης αγωνιστικής με τον Ραύκο και πάλι εκτός έδρας, σε μια αναμέτρηση που θα κρίνει πολλά για την άνοδο στην επόμενη κατηγορία. Ο Αετός με νίκη θα μπει για τα καλά στο “κόλπο” της ανόδου, έχοντας στη συνέχεια και το πλεονέκτημα ότι θα υποδεχθεί στα Ανώγεια όλες τις ομάδες που διεκδικούν μαζί του μιας εκ των δυο πρώτων θέσεων (ΟΦΑΜ-Τύλισσο-Καμίνια-Δειλινά).

Στο παιχνίδι με τη Δόξα Ηρακλείου ο Αετός καλύτερος σε όλη τη διάρκεια του προηγήθηκε με αυτογκόλ του Πετράκη στο 14′ και μόλις στο 18′ έκανε το 0-2 με ωραίο τελείωμα του Μαρή μετά την κεφαλιά πάσα του Σπαχή. Η ομάδα είχε αρκετές ευκαιρίες για το 0-3 με τον Παγκαλάκη στο 21′ και το 30′, τον Παπαδομιχελάκη στο 34′ και το οριζόντιο δοκάρι του Βιτώρου στο 42′, αλλά δέχτηκε γκολ στην τελευταία φάση του πρώτου μέρους με κοντινό πλασέ του Γιακουμάκη μετά από φάουλ του Χνάρη και απόκρουση του Τσαχάκη στο οριζόντιο δοκάρι. Ο σκόρερ Γιακουμάκης είναι ο μικρός γιος του προπονητή του Αετού, σε ένα από τα στοιχεία του ματς, όπου ο πατέρας προπονητής, είχε αντίπαλο τον γιο του για ενενήντα λεπτά!

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Αετός μπήκε αποφασισμένος να τελειώσει το παιχνίδι χωρίς άγχος, επέβαλλε το ρυθμό του, είχε φάσεις με τον Κρητικό στο 47′, το ανεπανάληπτο τετ α τετ του Δραμουντάνη στο 51′ και το φάουλ του Παγκαλάκη στο 54′ για να έρθει τελικά το αγχολυτικό 1-3 με ωραίο κοντινό πλασέ του Μανόλη Σπαχή. Στο 65′ ο Σπαχής σκόραρε ξανά αλλά ακυρώθηκε ως οφσάιντ σε φάση όπου ο Βιτώρος είχε δεύτερο σουτ στο δοκάρι! Στο 69′ νέο οριζόντιο δοκάρι για τον Αετό στην εξαιρετική εκτέλεση φάουλ του Δραμουντάνη με τον Σπαχή από κοντά να σημειώνει στη συνέχεια το 1-4! Ο Αετός είχε μια τελευταία καλή φάση με το σουτ του Ξυλούρη στο 74′ για να μειώσει τελικά η Δόξα Ηρακλείου στο 2-4 με το πλασέ του Τσικανδυλάκη στο 85′!

Δόξα Ηρακλείου:Παπατσαρούχας-Καβαλέρος-Τζαγκαράκης-Πετράκης(57′ Ξυστράκης)-Λίβας-Βλαχάκης-Μαμουλάκης(80’Τσικανδυλάκης)

Χνάρης-Γιακουμάκης(72’Πανούσης)-Βερβεράκης-Πεδιαδιτάκης(57’Τσαγλιώτης).

Αετός Ανωγείων: Τσαχάκης-Ιωαννίδης(62’Κεφαλογιάννης)-Μέμος-Βιτώρος-Κρητικός-Παπαδομιχελάκης-Ανδρικάκης-Δραμουντάνης(88’Βασιλάκης)-

Παγκαλάκης-Μαρής(77′ Πιντιλί)-Σπαχής(73-Ξυλούρης)

Η βαθμολογία της πρώτης επτάδας που διεκδικεί τα δυο εισιτήρια ανόδου:

1)ΟΦΑΜ 25

2)Τύλισος 25

3)Ραύκος 21

4)Καμίνια 20

5)Δειλινά 20

6) Αετός 19

7)Άγιος Δημήτριος 17

Δείτε τα γκολ του αγώνα στο βίντεο του καλού φίλου των Ανωγείων Νίκου Σωμαράκη:

ΔΟΞΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ – ΑΕΤΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ (2-4) … τα γκόλ του αγώνα (8-12-2019)

 

Στην χρηματοδότηση για την προμήθεια απορριμματοφόρων και λοιπών οχημάτων αποκομιδής και μεταφοράς απορριμμάτων και ανακυκλώσιμων υλικών, στο πλαίσιο του αναπτυξιακού άξονα 3 προτεραιότητας «Τοπική ανάπτυξη και προστασία περιβάλλοντος» του προγράμματος «Φιλόδημος ΙΙ», προχώρησε το Υπουργείο Εσωτερικών με δικαιούχους της επιχορήγησης να είναι οι Δήμοι με μόνιμο πληθυσμό έως 50.000 κατοίκους.

Έτσι ο Δήμος Ανωγείων έλαβε το αντίστοιχο ποσό των 150.000€ για την προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού.

“Σήμερο είναι γελαστό το πρόσωπο σου πάλι,

στον Άδη σε νημένουνε, αγωνιστές μεγάλοι…(Μανόλης Πασπαράκης-Μούγερης)”

Η γη των Ανωγείων “αγκάλιασε” για πάντα πριν λίγες ημέρες, ένα άξιο τέκνο της, τον Γιάννη Καλομοίρη ή “Τσίκη”, έναν αυθεντικά άνθρωπο, αγνό ιδεολόγο και αγωνιστή της ζωής. Το μικρό του κουρείο στη συνοικία στο Αρμί θα παραμείνει πλέον κλειστό αλλά ο “Τσίκης” αφήνει πίσω του μεγάλη παρακαταθήκη αξιών, ήθους και συνέπειας που δεν θα ξεχαστεί από όλους όσοι τον γνωρίσαμε. Ο ίδιος αξιώθηκε όπως ανέφερε σε συνέντευξη του στην ΑΝΩΓΗ να προλάβει να δει τα αποκαλυπτήρια της προτομής του αδερφού του Μπάμπη Καλομοίρη το 2017 στο Περαχώρι, ένα άγαλμα τιμής στον “καπετάν Ψηλορείτη” και τον Αποστόλη που σκοτώθηκαν το 1947, αλλά και μια προτομή που τιμούσε και όλους αυτούς που είδαν τις οικογένειες τους να διαλύονται και δικούς τους ανθρώπους να σκοτώνονται, ανάμεσα σε αυτούς και τον Γιάννη Καλομοίρη. Στα 10 του χρόνια είχε ήδη γνωρίσει το Ολοκαύτωμα του χωριού και την προσφυγιά, στα 13, έχασε τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια του, αλλά ποτέ δεν το έβαλε κάτω στις δυσκολίες της ζωής.

Στην εκκλησία στο Αρμί, στον Αι Γιάννη, σύσσωμο το χωριό βρέθηκε και απηύθυνε το ύστατο χαίρε, ενώ με συγκινητικούς επικήδειους τον αποχαιρέτησαν δυο καλοί του φίλοι, ο πάτερ Ανδρέας Κεφαλογιάννης και η Αρετή Σπαχή. Παράλληλα ανακοίνωση για το θάνατο του, εξέδωσε και η Τομεακή Επιτροπή του Κ.Κ.Ε Ρεθύμνου.

Η κόρη του Χαρά Καλομοίρη και ο σύζυγος της Κώστας Τυροβολάς, προσέφεραν στην ΑΝΩΓΗ το ποσό των 100 ευρώ στη μνήμη του, χρήματα που θα διατεθούν για τις ανάγκες του Εργαστηρίου Γνώσης του Αγίου Γεωργίου και τα δωρεάν φροντιστήρια Αγγλικών σε μαθητές, ενήλικες και πρόσφυγες. Παράλληλα με χρηματικά ποσά η Χαρά και ο Κώστας ενίσχυσαν τα σχολεία των Ανωγείων. Συγκεκριμένα παρέδωσαν:

-100 ευρώ στο Δημοτικό σχολείο Ανωγείων

-100 ευρώ στο Σταυράκειο Γυμνάσιο Ανωγείων

-100 ευρώ στο Σταυράκειο Λύκειο Ανωγείων

Η ΑΝΩΓΗ σας παρουσιάζει τους επικήδειους του π.Ανδρέα και της Αρετής Σπαχή, καθώς και την ανακοίνωση της Τ.Ε Ρεθύμνου του Κ.Κ.Ε Αναλυτικά:

Ο ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΤΟΥ π.ΑΝΔΡΕΑ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

“Ο Γιάννης ήταν ένας καλός Ανωγειανός. Τίμησε και στήριξε τον τόπο του. Έφυγε από τη ζωή κουβαλώντας πάντα την πίκρα μιας εμφύλιας διαμάχης που κόστισε ακριβά στην οικογένεια του, με τους δυο χαμένους αδερφούς. Τον Μπάμπη και τον Αποστόλη. Τώρα θα τους έχει ήδη συναντήσει εκεί που βρίσκεται και απόψε θα τα λένε. Και έχουν πολλά να του πουν και να τους πει. Θα χουν πολλά να κουβεντιάσουν για αυτά που αγωνίστηκαν, που πάλεψαν και θυσιάστηκαν.

Αυτό που διέκρινε το Γιάννη μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν η σταθερή στάση που είχε στα πιστεύω του. Τα είχε πάντα ψηλά, τα είχε σημαία και δεν τα διαπραγματεύτηκε ποτέ. Γεννήθηκε Κομμουνιστής και πέθανε Κομμουνιστής. Ο Γιάννης ήταν πάντα μπροστά σε όλους τους αγώνες που έδινε το χωριό, που έδινε η κοινωνία μας, που έδινε η Κρήτη. Ήταν βαθιά δημοκράτης, πατριώτης και αγωνιστής. Αγαπητέ “Τσίκη” να είσαι ήρεμος εκεί που πήγες και να θυμάσαι ότι το έκανες το καθήκον σου απέναντι στην κοινωνία, την οικογένεια, τα Ανώγεια. Ειδικά εσύ ξέρεις πολύ καλά ότι αυτοί που μένουν ζωντανοί στις μνήμες είναι αυτοί που δεν κιότεψαν, αυτοί που υπερασπίστηκαν τις ιδέες τους μέχρι τέλος.

Και συ ήσουν ένας από αυτούς.

Θα μου επιτρέψεις αγαπητέ “Τσίκη” να αποκαλύψω ένα περιστατικό όπως μου το είχες διηγηθεί πριν από χρόνια. Όταν τις μαύρες εκείνες μέρες είχαν απαγορεύσει (ποιοι άραγε;) να πλησιάσει οποιοσδήποτε, το σπίτι σας,  λίγο μετά το χαμό του Μπάμπη και του Αποστόλη, γιατί σαν θεωρούσαν μιάσματα, μου είπες ότι “μόνο ο κουτσοχέρης ερχόταν κάθε βράδυ και έκανε παρηγοριά στους γονέους μου. Το πλήρωσε , αλλά ήταν ο μόνος που στάθηκε δίπλα του, όπως έλεγες. Καλό σου ταξίδι Τσίκη και δώσε χαιρετίσματα στον Αποστόλη και τον Μπάμπη τον Καπετάν Ψηλορείτη, το φόβο και τρόμο των συνεργατών των Γερμανών. ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ ΜΝΗΜΗ . ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ…”

Ο ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΣΠΑΧΗ

«Το νόημα είναι κάθετο,-μια γραμμή στεριωμένη στο χώμα
ανηφορίζοντας στον ουρανό, όπως ένα μαχαίρι
στεριωμένο στο ψωμί, όπως η απόφαση της δικαιοσύνης
στεριωμένη στην καρδιά του αδικημένου…»
“Με αυτά τα λόγια του ποιητή, διαλέγω να σε αποχαιρετήσω, Γιάννη Καλομοίρη, Γιάννη του Σπυριδάκη, γείτονα, φίλε, σύντροφε, που με το θάνατό σου παίρνεις μαζί σου παράπονα, μυστικά, πόνους, σκληρές εικόνες αδικίας, μα και ένα μοναδικό αίσθημα περηφάνειας και τιμιότητας. Αίσθημα που άφησαν στην ψυχή και τη συνείδησή σου όχι μόνο οι «σκοτωμένοι στον αγώνα/για λευτεριά και δίκιο στον αιώνα», οι αδικοχαμένοι αδελφοί Μπάμπης και Αποστόλης, αλλά όλα τα πρόσωπα της οικογένειας σου. Της φτωχής και σεμνής οικογένειας που έμαθε να αντιμετωπίζει τη σκληρότητα της ζωής, με σθένος και ανυποχώρητο θάρρος. Να διεκδικεί το δικαίωμα στο ψωμί και τη σκέψη, την επικοινωνία και τη συντροφιά, με χέρια καθαρά και βλέμμα σεβασμού σε όλα τα ηθικά μεγέθη που κρατούν τούτο τον κακοτράχαλο τόπο, αυτή την ατίθαση κοινωνία- στα οκτακόσια μέτρα του Ψηλορείτη- όρθια κι ανυπότακτη. Ετοιμη να υπερασπιστεί «τα ιερά και τα όσιά της», με βαρύ το τίμημα στις πλάτες της πρωτοπορείας της. Ένα τίμημα που, αν και η επίσημη ιστορία πεισματικά αρνείται να αναγνωρίσει, ωστόσο είναι βαθιά ριζωμένο στην ψυχή και τη μνήμη των απλών ανθρώπων, των πραγματικών συνεχιστών της βαριάς και ωραίας κληρονομιάς της αντίστασης στο άδικο και το καταπιεστικό. Για αυτό το λόγο, όχι μόνο δεν αφανίζεται και δεν περιθωριοποιείται, αλλά αντιθέτως αφήνει το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα στις ανεπίσημε σελίδες της καθημερινής ζωής και δραστηριότητας, σε αυτές που γράφουν την πραγματική ιστορία αυτού του τόπου και του λαού του.Γιατί είναι το τίμημα που αντανακλά τον παλμό της συλλογικής ψυχής και είναι δεμένο με το όνειρο της «καλύτερης μέρας», με τη μύχια και άρρητη, για πολλούς λόγους, επιθυμία «για μια θέση στον ήλιο», για μια ζωή με δικαιώματα , με ψωμί κι αξιοπρέπεια, με ανοιχτό στον ορίζοντα το βλέμμα, χωρίς φόβο κι ανασφάλεια.
Κουβαλώντας στην ψυχή σου, σύντροφε Γιάννη, όλο αυτό το βαρύ κι ωραίο φορτίο της αντίστασης στην αδυσώπητη και σταθερή παρουσία της στέρησης, ιδιαίτερα«τα πέτρινα χρόνια», αλλά και γαλουχημένος με τις αρχές της πολιτισμένης συμπεριφοράς, κατάφερες να μετατρέψεις, όπως κι όλα τα αδέλφια σου, τον πόνο σε δύναμη ψυχής κι αξιέπαινη αντοχή, που πηγάζει από τη βαθιά συνείδηση της αξίας και του κόστους ενός αγώνα που ανοίγει το δρόμο, για «ν’ ανατείλει ο σταρένιος ήλιος του ψωμιού σε κάθε τραπέζι» .Ετσι, ο πόνος σου δε βρήκε ποτέ διέξοδο στην κατήφεια, στην αποξένωση και την κοινωνική αποστασιοποίηση. Αντίθετα, μετουσιώθηκε σε δύναμη πολιτισμένης επικοινωνίας και, κατά κανόνα, εύθυμης συναναστροφής με τους συγχωριανούς, τους φίλους, τους συντρόφους , τους οικείους, αλλά και με τους αντιπάλους. Γιατί αισθανόσουνα πολύ βαθιά στην ψυχή σου τα λόγια του ποιητή « Είμαι κομμουνιστής
Είμαι αγάπη / απ’ την κορφή ως τα νύχια,/
αγάπη θα πει βλέπω, σκέφτομαι, κατανοώ..,
θα πει…το φως που πλημμυρίζει».
Αυτό το φως σε έκανε να πορευτείς με το κεφάλι ψηλά και την ψυχή γεμάτη.. Σε έκανε να ζήσεις ισόρροπα κι αρμονικά με τους γονείς και όλα σου τα αδέλφια, αλλά και με τη γυναίκα σου, τη Βαγγελιώ που στάθηκε στο πλευρό σου, μεγαλώνοντας με γερές αρχές τη μοναχοκόρη σου τη Χαρά. Τη Χαρά που ήταν το καμάρι της ψυχής σου και , όπως δηλώνει το όνομά της, στάθηκε το σύμβολο και η κύρια πηγή της χαράς στη ζωή σου, συντροφεύοντάς σε μέχρι σήμερα, μαζί με το σύζυγό της, με αγάπη, προσήλωση και φροντίδα, ιδιαίτερα στα πολλά και δύσκολα χρόνια της μοναξιάς που συνόδευσε την πρόωρη χηρεία σου.
Στη μοναχοκόρη σου Χαρά, στο σύζυγό της, στην αδελφή σου Ρηνιώ και στα παιδιά της, σε όλους τους οικείους σου, εύχομαι να βρουν το κουράγιο να σηκώσουν το βάρος αυτού του οριστικού αποχαιρετισμού.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.”

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Τ.Ε ΡΕΘΥΜΝΟΥ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε

Η Τ.Ε. Ρεθύμνου του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήριά της στην οικογένεια και τους οικείους του Γιάννη Καλομοίρη για τον θάνατο του.
“Ο Γιάννης Καλομοίρης γεννήθηκε και έζησε στα Ανώγεια Μυλοποτάμου, διατηρώντας για πολλά χρόνια κουρείο στο χωριό, πριν συνταξιοδοτηθεί.
Ο ίδιος έδρασε για πολλά χρόνια μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, ενώ τα δύο του μεγαλύτερα αδέρφια ήταν αγωνιστές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ο Μπάμπης Καλομοίρης ή «καπετάν Ψηλορείτης» και ο 17χρονος Αποστόλης Καλομοίρης, έπεσαν ηρωικά στην Μάχη της Λοχριάς το 1947, πλάι στο θρυλικό καπετάνιο του ΔΣΕ Γιάννη Ποδιά και την υπόλοιπη ομάδα του, κυνηγημένοι από χιλιάδες ΜΑΫΔΕΣ και χωροφύλακες.”

Ο αποχαιρετισμός από την κόρη του Χαρά Καλομοίρη:

Δύσκολη μέρα η σημερνή..
θα πεις και ποια δεν ένε..
μα σήμερο πατέρα μου

τα μάθια δεν αρνένε…

Άμε να βρεις το Μπάμπη σας τον αδικοσφαμένο

τον Αποστόλη τση γιαγιάς τον πιο αγαπημένο
Το Σγάλο που τη μοναξά έσβηνε στο ποτήρι..
και τη Σοφία που καημούς ύφαινε στ αργαστήρι..
Τη μάνα και τον κύρη σου με την Αννιώ ομάδι,
απού θα σε νημένουνε ολόχαροι στον Α δη..
Να ρθουνε κι οι Νταμπακηδες στην τάβλα να καθίσουν,
και όλοι οι Καλομοίρηδες
να σε καλωσορίσουν..
Να ρθουνε και οι Ντάρηδες με τα πεθερικά σου
να φέρουνε στη μάζωξη μπαμπά τη Βαγγελιά σου..
Κι ο Γιωργαντός σας γελαστός μια κοντυλιά να παίξει
να πιάσει πρώτη η Βαγγέλια για σένα να χορέψει…
Καλοστραθιά, Πατέρα..

Τη μάνα να μου χαιρετάς…

-->